Διεθνή
Πώς η ΕΕ πρέπει να υποστηρίξει την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων
Της Vessela Tcherneva
Στην τελευταία ίσως ομιλία της για την κατάσταση της Ένωσης ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δήλωσε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ανταποκριθεί στο “κάλεσμα της ιστορίας” και να δεχθεί μια μεγάλη ομάδα νέων μελών, συμπεριλαμβανομένων των Δυτικών Βαλκανίων. Δέκα ημέρες νωρίτερα, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, προσπάθησε να δώσει ενέργεια στο κοινό του, το οποίο αποτελούσαν ηγέτες των Δυτικών Βαλκανίων: “Είναι καιρός να απαλλαγούμε από τις ασάφειες… Πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι – και από τις δύο πλευρές – να διευρυνθούμε έως το 2030”.
Ωστόσο, καμία πλευρά δεν είναι έτοιμη. Η ΕΕ είναι απρόθυμη να διευρυνθεί και οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων διστάζουν να μεταρρυθμίσουν. Όμως, καθώς το Κρεμλίνο συνεχίζει τις προσπάθειές του να επηρεάσει την περιοχή προς τη Ρωσία, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ πρέπει να λάβουν υπόψη αυτή τη στρατηγική επείγουσα ανάγκη να δώσουν προτεραιότητα στην ένταξη της περιοχής. Στην ομιλία της, η φον ντερ Λάιεν απηχούσε μια δημοφιλή άποψη στην ΕΕ, ότι αν και είναι στρατηγική, αυτή η διεύρυνση θα πρέπει να βασίζεται στην αξία. Χρειάζεται όμως μια πιο συγκεκριμένη δέσμευση και θα πρέπει να γίνει μέσω μιας σταδιακής προσέγγισης.
Από τη σύνοδο κορυφής της Θεσσαλονίκης το 2003, η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όλες οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων “θα γίνουν αναπόσπαστο μέρος της ΕΕ” μόλις εκπληρώσουν τα καθιερωμένα κριτήρια της Κοπεγχάγης, η δέσμευση της ΕΕ για τη διεύρυνση έχει υποστεί πολλές αποτυχίες. Οι διμερείς διαμάχες (μεταξύ Ελλάδας και τότε ΠΓΔΜ, Σλοβενίας και Κροατίας, Βουλγαρίας και Βόρειας Μακεδονίας) έπληξαν τις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ κρατών μελών και των Δυτικών Βαλκανίων, ενώ η μη αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου από πέντε κράτη μέλη της ΕΕ κατέστρεψε τις ενταξιακές ελπίδες. Και μια αλλαγή στη μεθοδολογία της διεύρυνσης υπό την πίεση της Γαλλίας το 2018, επιβράδυνε περαιτέρω τη διαδικασία.
Ταυτόχρονα, οι έξι υποψήφιες χώρες των Δυτικών Βαλκανίων – Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βόρεια Μακεδονία, Κοσσυφοπέδιο, Μαυροβούνιο και Σερβία – έχουν υποχωρήσει σε σημαντικούς τομείς μεταρρυθμίσεων: δημοκρατία, κράτος δικαίου, ελευθερία των ΜΜΕ, καταπολέμηση της διαφθοράς και οικοδόμηση μιας λειτουργικής οικονομία της αγοράς. Έχουν επικριθεί από παρατηρητέςγια την εξέλιξή τους σε “σταθεροκρατίες” και η ΕΕ επειδή δεν πήρε ισχυρότερη θέση ενάντια στις αυταρχικές τους τάσεις. Αυτή η τάση εγκυμονεί σοβαρό κίνδυνο για την ασφάλεια της ΕΕ: αυτές οι κυβερνήσεις είναι πιο πιθανό να αναζητήσουν δάνεια ή επενδύσεις από εταίρους που δεν προσδίδουν σειρές δημοκρατικών επιδόσεων. Η Σερβία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη και το Μαυροβούνιο έχουν ήδη αναζητήσει εναλλακτικούς εταίρους με χώρες όπως η Ρωσία, η Τουρκία και η Κίνα, των οποίων η αυταρχική επιρροή είναι πιθανό να αποδυναμώσει περαιτέρω τις δημοκρατίες τους και να παρασύρει τις γεωπολιτικές τους πίστεις μακριά από την ΕΕ.
Στα 20 χρόνια από τη σύνοδο κορυφής της Θεσσαλονίκης, η έλλειψη δέσμευσης της ΕΕ για τη διεύρυνση και η οπισθοδρόμηση των κρατών των Δυτικών Βαλκανίων έχει μετατραπεί σε έναν φαύλο κύκλο δικαιολογιών και απογοητεύσεων και από τις δύο πλευρές. Ανακοινώνοντας την προθεσμία του 2030, η ομάδα του Μισέλ ελπίζει να σπάσει αυτόν τον κύκλο καθώς θα ήταν “φιλόδοξο αλλά ρεαλιστικό… Η ημερομηνία είναι αρκετά κοντά για να αισθάνεται κανείς ότι είναι εφικτή και αξίζει την πολιτική επένδυση από εκλεγμένους ηγέτες στις υποψήφιες χώρες”.
Επιπλέον, η πολιτική βούληση στην ΕΕ για ενσωμάτωση της Ουκρανίας και της Μολδαβίας, ως αποτέλεσμα της ρωσικής εισβολής, έχει αναζωπυρώσει τα επιχειρήματα γύρω από τη διεύρυνση. Ωστόσο, τα κράτη των Δυτικών Βαλκανίων δεν θα πρέπει να βασίζονται στην άμβλυνση των κριτηρίων της διεύρυνσης λόγω της τρέχουσας γεωπολιτικής δυναμικής. Αντίθετα, ο καλύτερος τρόπος θα ήταν κάθε κράτος, κάνοντας μεταρρυθμίσεις, να μπορεί να προχωρήσει με τον δικό του ρυθμό μέσω μιας σταδιακής συμμετοχής – αντί της τρέχουσας προσέγγισης όπου μια χώρα είτε είναι κράτος μέλος είτε δεν είναι. Μια λεγόμενη σταδιακή προσχώρηση θα χτίσει εκ νέου την εμπιστοσύνη των υποψηφίων χωρών στις διαδικασίες που βασίζονται στην αξία και ήδη συζητείται σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες .
Ωστόσο, η ΕΕ πρέπει να ξεπεράσει τις αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με το πώς να κάνει τα θεσμικά της όργανα πιο ευέλικτα και καλύτερα εξοπλισμένα για τη σταδιακή διεύρυνση. Μια βασική δέσμη πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία: συμμετοχή στην ενιαία αγορά, πλήρη ενσωμάτωση στην ατζέντα της ΕΕ για το κλίμα (συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στα χρηματοδοτικά μέσα της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας) και πρόσβαση στα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ (πλήρη ή μερική). Η πρωτοβουλία θα πρέπει να έχει ως προϋπόθεση την πλήρη ευθυγράμμιση των υποψηφίων με την εξωτερική πολιτική της ΕΕ και θα πρέπει να προέρχεται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (όχι την Ευρωπαϊκή Επιτροπή) ως ένδειξη ισχυρής πολιτικής δέσμευσης.
Ορισμένα κράτη μέλη φοβούνται ότι μια ταχεία ενταξιακή διαδικασία θα μπορούσε να οδηγήσει στην εισαγωγή ενός ηγέτη που αντιτίθεται στις αξίες της ΕΕ, όπως ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος μπλοκάρει συνεχώς νομοθεσία της ΕΕ. Για να αποτραπεί η παρεμπόδιση των εισδοχών, ο Μισέλ πρότεινε δύο μέτρα. Η πρώτη, είναι μια “ρήτρα εμπιστοσύνης”, σύμφωνα με την οποία οι νέοι εταίροι δεν μπορούν να εμποδίσουν τα μελλοντικά μέλη· και το δεύτερο, είναι μια μέθοδος “εποικοδομητικής αποχής” που προέρχεται από την ουδέτερη αποχή της Αυστρίας στις συζητήσεις της ΕΕ σχετικά με την Ευρωπαϊκή Διευκόλυνση Ειρήνης, η οποία πληρώνει για την αποστολή όπλων στην Ουκρανία. Και ενώ το πρώτο φαίνεται εφαρμόσιμο, το δεύτερο είναι υπερβολικά αλτρουιστικό καθώς προϋποθέτει υψηλό επίπεδο πολιτικής ωριμότητας. Το να βασιζόμαστε στην εποικοδομητική αποχή για να ξεπεραστούν τα εμπόδια είναι απίθανο να λειτουργήσει μεταξύ πολιτικών που είναι νέοι στις Βρυξέλλες και θέλουν να δείξουν την πολιτική τους δύναμη. Έτσι, μια σταδιακή προσέγγιση της προσχώρησης, σύμφωνα με την οποία οι νέοι εταίροι αποκτούν αυξητική δύναμη ψήφου, είναι η πιο πιθανή να ανταποκριθεί σε αυτήν την απειλή.
Τέλος, η ΕΕ πρέπει να εκμεταλλευτεί αυτή τη νέα γεωπολιτική επείγουσα ανάγκη για να επιταχύνει την ένταξη των έξι κρατών των Δυτικών Βαλκανίων χωρίς να προτείνει εναλλακτική λύση στη διεύρυνση. Η αποτυχημένη ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ χρησιμεύει ως προειδοποίηση για το τι μπορεί να συμβεί όταν μια κυβέρνηση συνειδητοποιήσει ότι δεν θα ενταχθεί στο μπλοκ – μια επικίνδυνη “παραίτηση” από τις μεταρρυθμίσεις που μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω δημοκρατική οπισθοδρόμηση ενός Ευρωπαίου γείτονα και να τον ωθήσει πιο ανατολικά σε αναζήτηση συμμάχων.
Στην περίπτωση της Ουκρανίας, ο κίνδυνος της μη διεύρυνσης θα μπορούσε να είναι η γέννηση μιας εθνικιστικής χώρας, μιας Ουκρανίας στα πρότυπα Όρμπαν. Ταυτόχρονα, η φιλόδοξη πρόοδος της Ουκρανίας προς την ένταξη στην ΕΕ έχει δημιουργήσει ένα παράδοξο στη διαδικασία ένταξης της ΕΕ: οι έξι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, με συνολικό πληθυσμό 17 εκατομμυρίων, δεν απειλούν την ικανότητα απορρόφησης της ΕΕ, ωστόσο η ΕΕ είναι απρόθυμη να προχωρήσει· Ενώ με την Ουκρανία υπάρχει μια αίσθηση επείγουσας ανάγκης να προχωρήσουμε μπροστά, αλλά το μέγεθός της μπορεί να παρουσιάζει πρόβλημα ικανότητας απορρόφησης.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν μπορεί να εκτελέσει τη διαδικασία ένταξης της Ουκρανίας με τον ίδιο τρόπο για τα Δυτικά Βαλκάνια. Ως χώρα σε πόλεμο, η ένταξη της Ουκρανίας πρέπει να περιέχει τολμηρά και συνεκτικά πολιτικά μηνύματα και μεγαλύτερα ποσά χρηματοδότησης που συνδέονται με την ανοικοδόμησή της. Οι συζητήσεις σχετικά με τον τρόπο σύνδεσης της ανοικοδόμησης με την ολοκλήρωση στην ΕΕ πρέπει να ξεκινήσουν μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους για να προετοιμαστεί το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, η κοινή γεωργική πολιτική και η πολιτική συνοχής για πιθανή διεύρυνση. Το δημοσιονομικό πλαίσιο γιατί η Ουκρανία θα αποτελούσε μέρος μιας ευρύτερης ειρηνευτικής συμφωνίας που θα περιλάμβανε πιθανώς τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία και μια περαιτέρω προσπάθεια οικονομικής σταθεροποίησης, πολύ μεγαλύτερη από το μέγεθος οποιουδήποτε μέσου ένταξης ή πολιτικής συνοχής που είναι διαθέσιμα μέχρι σήμερα σε οποιαδήποτε μεμονωμένη χώρα, και για καλούς λόγους. Η διαδικασία ολοκλήρωσης της Ουκρανίας πρέπει να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στα κράτη μέλη της ΕΕ για να ενισχύσει την πολιτική βούληση πίσω από την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων. Ως εκ τούτου, εκτός από την τρέχουσα προσέγγιση που βασίζεται στην αξία, μια σταδιακή διαδικασία θα επέτρεπε τις δυνατότητες κάθε υποψήφιας χώρας.
Κάτω από την εστίαση ορισμένων κρατών μελών στην προώθηση και τη μεταρρύθμιση της διαδικασίας διεύρυνσης κρύβεται η έλλειψη ετοιμότητας εντός της ΕΕ για υποστήριξη των Δυτικών Βαλκανίων. Οι τρέχουσες προσπάθειες τόσο της φον ντερ Λάιεν όσο και του Μισέλ να αναζωογονήσουν αυτή τη διαδικασία στα Δυτικά Βαλκάνια και να δημιουργήσουν καλύτερη ετοιμότητα εντός της ΕΕ, ενδέχεται να μην επιτύχουν εάν κανείς δεν το εννοεί σοβαρά εξαρχής. Και αντί να καθυστερεί την υπόσχεση της ένταξης και να κινδυνεύει να χάσει την περιοχή από την απογοήτευση, τη σταθεροκρατία και άλλους εταίρους, η ΕΕ θα πρέπει να λάβει αμέσως τα απαραίτητα μέτρα για να είναι προετοιμασμένη για τη διεύρυνση. Το κάλεσμα της ιστορίας μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε μια ιστορική χαμένη ευκαιρία.
Δείτε τη δημοσίευση του πρωτότυπου άρθρου εδώ
Διεθνή
Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό
Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου και του Σύρου προέδρου Αχμάντ αλ-Σαρέχ, στις 16 Ιουλίου 2025, με φόντο τις αιματηρές συγκρούσεις στη Σουεΐδα και την προστασία της δρούζικης κοινότητας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, ο Νετανιάχου φέρεται να απαίτησε την άμεση αποχώρηση των συριακών δυνάμεων από τη Σουεΐδα, προειδοποιώντας ότι, σε διαφορετική περίπτωση, το Ισραήλ θα ενίσχυε τα στρατιωτικά πλήγματά του.
«Θα είμαι λακωνικός. Φαίνεται ότι το μήνυμα δεν έφτασε μέσω του μεσάζοντα όπως έπρεπε», φέρεται να είπε, επικαλούμενος τις επιθέσεις κατά των Δρούζων και ζητώντας την αποχώρηση των δυνάμεων έως τις 10:00. Ο αλ-Σαρέχ φέρεται να εξέφρασε την απογοήτευσή του για τον τρόπο με τον οποίο εξελισσόταν η επικοινωνία, ζητώντας παράλληλα προθεσμία 48 ωρών για την απομάκρυνση των δυνάμεών του. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, απέρριψε το αίτημα, επιμένοντας ότι η απόσυρση έπρεπε να προηγηθεί οποιασδήποτε άλλης συζήτησης.
Η συνομιλία φέρεται να πραγματοποιήθηκε περίπου στις 13:30, στις 16 Ιουλίου 2025, ενώ ο Νετανιάχου βρισκόταν στην περιοχή Νταλιγιάτ αλ-Καρμέλ, όπου επρόκειτο να συναντήσει τον σεΐχη Μοφίκ Ταρίφ, πνευματικό ηγέτη της δρούζικης κοινότητας στο Ισραήλ. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, στη γραμμή επικοινωνίας συμμετείχαν επίσης ο Αμερικανός απεσταλμένος Τομ Μπάρακ, ένας μη κατονομαζόμενος μεσολαβητής από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ο σεΐχης Ταρίφ.
Περίπου μιάμιση ώρα αργότερα, το Ισραήλ εξαπέλυσε αεροπορικές επιδρομές στη Δαμασκό, πλήττοντας, μεταξύ άλλων, εγκαταστάσεις του συριακού Γενικού Επιτελείου και περιοχές κοντά στο προεδρικό μέγαρο. Η στρατιωτική κλιμάκωση σημειώθηκε εν μέσω της κρίσης στη Σουεΐδα, όπου οι συγκρούσεις είχαν προκαλέσει σοβαρές απώλειες και είχαν εντείνει τις ανησυχίες για την ασφάλεια των Δρούζων.
Ο Νετανιάχου είχε αναφερθεί δημόσια στην παρέμβασή του προς τον Σύρο πρόεδρο, υποστηρίζοντας ότι του ζήτησε να σταματήσει τις επιθέσεις κατά των Δρούζων και ότι η συριακή πλευρά συμμορφώθηκε. Εφόσον επιβεβαιωθούν οι λεπτομέρειες των διαρροών, η συνομιλία αναδεικνύει το εύρος της ισραηλινής παρέμβασης στη συριακή κρίση και την ένταση των πιέσεων που ασκήθηκαν στη Δαμασκό.
Διεθνή
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.
Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.
Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».
166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.
Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.
Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών
Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.
Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.
Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.
Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.
Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.
Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.
Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.
Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.
Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.
Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.
Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.
Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.
Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.
Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.
Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.
Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.
Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.
Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.
Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές
Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.
Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.
Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.
Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
