Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Έκκληση του Τόμας Φρίντμαν προς το Ισραήλ στους New York Times! Παρακαλώ μην χαθείτε στα τούνελ της Χαμάς – Το παράδειγμα της Ινδίας

Δημοσιεύτηκε στις

Του Τόμας Φρίντμαν

Παρακολουθώ τον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς στη Γάζα, σήμερα, και σκέφτομαι έναν από τους παγκόσμιους ηγέτες που θαύμασα περισσότερο: τον Manmohan Singh. Ήταν πρωθυπουργός της Ινδίας στα τέλη Νοεμβρίου του 2008, όταν 10 Πακιστανοί τζιχαντιστές μαχητές της ομάδας Lashkar-e-Taiba, που πιστεύεται ευρέως ότι συνδέονται με τη στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών του Πακιστάν, διείσδυσαν στην Ινδία και σκότωσαν περισσότερους από 160 ανθρώπους στη Βομβάη, συμπεριλαμβανομένων 61 ατόμων στα δύο πολυτελή ξενοδοχεία. Ποια ήταν η στρατιωτική απάντηση του Σινγκ στην 11η Σεπτεμβρίου της Ινδίας;

Δεν έκανε τίποτα.

Ο Σινγκ δεν ανταπέδωσε ποτέ στρατιωτικά κατά του έθνους του Πακιστάν ή τα στρατόπεδα Λασκάρ στο Πακιστάν. Ήταν μια αξιοσημείωτη πράξη αυτοσυγκράτησης. Ποια ήταν η λογική; Στο βιβλίο του «Επιλογές: Μέσα στη Δημιουργία της Εξωτερικής Πολιτικής της Ινδίας», ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας της Ινδίας εκείνη την εποχή, Σιβσανκάρ Μενόν, εξήγησε το γιατί, αναφέροντας αυτά τα βασικά σημεία:

«Εγώ ο ίδιος πίεσα εκείνη τη στιγμή για άμεσα ορατά αντίποινα» κατά των βάσεων των τζιχαντιστών ή κατά των πακιστανικών στρατιωτικών πληροφοριών, «που ήταν ξεκάθαρα συνένοχοι», έγραψε ο Menon. «Το έκανα διότι ήταν συναισθηματικά ικανοποιητικό και θα είχε καταφέρει να σβήσει τη ντροπή της ανικανότητας που επέδειξαν η αστυνομία και οι υπηρεσίες ασφαλείας της Ινδίας».

Και συνέχισε, «Αλλά με νηφάλιο προβληματισμό και εκ των υστέρων, πιστεύω τώρα ότι η απόφαση να μην ανταποδώσουμε στρατιωτικά και να επικεντρωθούμε σε διπλωματικά, κρυφά και άλλα μέσα ήταν η σωστή για εκείνη την εποχή και τον τόπο».

Ο κύριος, μεταξύ των λόγων, εξήγησε ο Menon, ήταν ότι οποιαδήποτε στρατιωτική απάντηση θα είχε γρήγορα εξαλείψει το πόσο εξωφρενική και τρομερή ήταν η επιδρομή σε Ινδούς πολίτες και τουρίστες. «Το γεγονός μιας τρομοκρατικής επίθεσης από το Πακιστάν στην Ινδία με επίσημη εμπλοκή από την πλευρά του Πακιστάν» θα είχε χαθεί. Μόλις η Ινδία ανταπέδιδε, ο κόσμος θα είχε αμέσως αυτό που ο Menon αποκάλεσε «αντίδραση βουητού». Απλώς άλλη μια πακιστανο-ινδική σκόνη – τίποτα ασυνήθιστο.

Επιπλέον, έγραψε ο Menon, «μια ινδική επίθεση στο Πακιστάν θα είχε ενώσει το Πακιστάν πίσω από τον πακιστανικό στρατό, ο οποίος βρισκόταν σε αυξανόμενη εσωτερική ανυποληψία» και «μια επίθεση στο Πακιστάν θα είχε επίσης αποδυναμώσει την πολιτική κυβέρνηση στο Πακιστάν, η οποία μόλις είχε εκλεγεί και η οποία επιδίωκε μια πολύ καλύτερη σχέση με την Ινδία από ό,τι ήταν διατεθειμένος να σκεφτεί ο στρατός του Πακιστάν». Συνέχισε, «Ένας πολεμικός τρόμος, και ίσως ακόμη και ο ίδιος ο πόλεμος, ήταν ακριβώς αυτό που ήθελε ο Πακιστανικός Στρατός να στηρίξει την εσωτερική του θέση».

Επιπλέον, έγραψε, «ένας πόλεμος, ακόμη και ένας επιτυχημένος πόλεμος, θα είχε κόστος και θα είχε καθυστερήσει την πρόοδο της ινδικής οικονομίας ακριβώς όταν η παγκόσμια οικονομία τον Νοέμβριο του 2008 βρισκόταν σε μια άνευ προηγουμένου οικονομική κρίση».

Εν κατακλείδι, είπε ο Menon, «μη επιτιθέμενη στο Πακιστάν, η Ινδία ήταν ελεύθερη να επιδιώξει με όλα τα νόμιμα και κρυφά μέσα για να επιτύχει τους στόχους της να φέρει τους δράστες στη δικαιοσύνη, ενώνοντας τη διεθνή κοινότητα για να επιβάλει συνέπειες στο Πακιστάν για τη συμπεριφορά του και να ενισχύσει την πιθανότητα ότι μια τέτοια επίθεση δεν θα γινόταν ξανά».

Καταλαβαίνω ότι το Ισραήλ δεν είναι Ινδία — μια χώρα 1,4 δισεκατομμυρίων κατοίκων, που καλύπτει μια τεράστια περιοχή. Η απώλεια περισσότερων από 160 ανθρώπων στη Βομβάη, μερικοί από τους οποίους τουρίστες, δεν έγινε αισθητή σε κάθε σπίτι και χωριουδάκι, όπως ήταν οι θάνατοι, ο ακρωτηριασμός και η απαγωγή περίπου 1.400 Ισραηλινών από τη Χαμάς. Το Πακιστάν διαθέτει επίσης πυρηνικά όπλα για να αποτρέψει τα αντίποινα.

Ωστόσο, είναι διδακτικό να αναλογιστούμε την αντίθεση μεταξύ της αντίδρασης της Ινδίας στην τρομοκρατική επίθεση στη Βομβάη και της απάντησης του Ισραήλ στη σφαγή της Χαμάς.

Μετά την αρχική φρίκη για την απόλυτη βαρβαρότητα της επίθεσης της Χαμάς σε παιδιά από το Ισραήλ, ενήλικες και ένα χορευτικό πάρτι, τι συνέβη; Η αφήγηση γρήγορα μετατοπίστηκε στη βαρβαρότητα της ισραηλινής αντεπίθεσης εναντίον αμάχων της Γάζας, μεταξύ των οποίων έχει ενσωματωθεί και η Χαμάς. Η μαζική ισραηλινή αντεπίθεση επισκίασε τον τρόμο της Χαμάς και αντ’ αυτού τους έκανε ήρωες για κάποιους. Έχει επίσης αναγκάσει τους νέους Άραβες συμμάχους του Ισραήλ στις Συμφωνίες του Αβραάμ να αποστασιοποιηθούν από το εβραϊκό κράτος.

Εν τω μεταξύ, με την κλήση περίπου 360.000 εφέδρων, η οικονομία του Ισραήλ θα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα υποστεί ύφεση εάν η εκδίωξη της Χαμάς από το Ισραήλ από τη Γάζα απαιτήσει μήνες, όπως είχε προβλεφθεί. Ήδη αναμένεται να συρρικνωθεί περισσότερο από 10% σε ετήσια βάση για τους τελευταίους τρεις μήνες του έτους. Αυτό αφού κατατάχθηκε από τον Economist ως η τέταρτη οικονομία με τις καλύτερες επιδόσεις μεταξύ των χωρών του O.E.C.D. το 2022.

Σε προσωπικό επίπεδο, με τρομάζει η αντίδραση εκείνων των φοιτητών και των προοδευτικών που τάχθηκαν στο πλευρό της Χαμάς εναντίον του Ισραήλ —σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και πριν τα αντίποινα— σαν να μην είχε δικαίωμα ο εβραϊκός λαός ούτε στην αυτοδιάθεση ούτε στην αυτοάμυνα σε οποιοδήποτε μέρος της πατρίδας τους. Αυτή η αντίδραση δεν λαμβάνει επίσης υπόψη ότι το Ισραήλ, παρ’ όλα τα ελαττώματα του, είναι μια πολυπολιτισμική κοινωνία όπου σχεδόν οι μισοί από τους πτυχιούχους γιατρούς σήμερα είναι Άραβες ή Δρούζοι. Ή ότι η Χαμάς είναι μια μαχητική, ισλαμιστική οργάνωση που δεν ανέχεται διαφωνίες ή L.G.B.T.Q. άτομα και έχει αφιερωθεί στην εξάλειψη του εβραϊκού κράτους από προσώπου γης.

Έτσι, στέκομαι με συμπάθεια απέναντι στις τρομερές επιλογές που αντιμετώπισε η κυβέρνηση του Ισραήλ μετά τη χειρότερη σφαγή Εβραίων από το Ολοκαύτωμα. Αλλά ακριβώς επειδή παρακολούθησα στενά τη μοναδική αντίδραση του Σινγκ στις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βομβάη, υποστήριξα αμέσως μια πολύ πιο στοχευμένη, πλήρως μελετημένη απάντηση από το Ισραήλ.

Θα έπρεπε να είχε ονομάσει αυτή την επιχείρηση Save Our Hostages και να επικεντρωθεί στη σύλληψη και τη δολοφονία των απαγωγέων παιδιών και παππούδων. Κάθε γονιός μπορούσε να το καταλάβει.

Αντίθετα, η κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου έσπευσε αμέσως σε ένα σχέδιο για, όπως το έθεσε ο υπουργός Άμυνας Yoav Gallant, να «εξαφανίσει» τη Χαμάς «από προσώπου γης». Και μέσα σε τρεις εβδομάδες το Ισραήλ προκάλεσε εύκολα περισσότερο από τριπλάσιο αριθμό απωλειών αμάχων και καταστροφών στη Γάζα απο όσες υπέστη το Ισραήλ, ενώ δεσμεύτηκε να πάρει τον στρατιωτικό έλεγχο της Γάζας — μια επιχείρηση που είναι περίπου ισοδύναμη, σε σχετική πληθυσμιακή βάση, με το να θέλουν οι ΗΠΑ να καταλάβουν εν μία νυκτί το μισό Μεξικό. Το ισραηλινό σχέδιο, σύμφωνα με τον Νετανιάχου, θα είναι μια «μακρά και δύσκολη» μάχη για «να καταστρέψει τις στρατιωτικές και κυβερνητικές δυνατότητες της Χαμάς και να φέρει τους ομήρους στα σπίτια τους».

Όπως είπα, το Ισραήλ δεν είναι Ινδία, και δεν υπάρχει περίπτωση να περιμένει κανείς να γυρίσει το άλλο μάγουλο — όχι σε αυτή τη γειτονιά. Ποιο είναι όμως το σχέδιο του Νετανιάχου; Οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι με τους οποίους μιλάω μου λένε ότι γνωρίζουν δύο πράγματα σίγουρα: η Χαμάς δεν θα διοικήσει ποτέ ξανά τη Γάζα και το Ισραήλ δεν θα κυβερνήσει τη Γάζα μετά τη Χαμάς.

Προτείνουν ότι θα δημιουργήσουν μια κατάσταση παρόμοια με αυτήν που παρατηρείται σε μέρη της Δυτικής Όχθης σήμερα, με Παλαιστίνιους στη Γάζα να διαχειρίζονται την καθημερινή ζωή και ισραηλινές στρατιωτικές ομάδες και ομάδες ασφαλείας της Shin Bet να παρέχουν τη δύναμη από τα παρασκήνια.

Αυτό είναι ένα μισοψημένο σχέδιο.

-Ποιοι είναι αυτοί οι Παλαιστίνιοι που θα στρατολογηθούν για να κυβερνήσουν τη Γάζα για λογαριασμό του Ισραήλ;

-Τι συμβαίνει το πρωί αφότου ένας Παλαιστίνιος που εργάζεται για το Ισραήλ στη Γάζα βρίσκεται δολοφονημένος σε ένα δρομάκι με ένα σημείωμα καρφωμένο στο στήθος του: «Προδότη», με την υπογραφή «η υπόγεια Χαμάς».

-Επιπλέον, ποιος θα πληρώσει για να ελέγχει το Ισραήλ, την υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση των 2,2 εκατομμυρίων ανθρώπων της Γάζας;

Σηκώστε το χέρι σας αν πιστεύετε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα αραβικά κράτη του Κόλπου ή η ουσιαστική προοδευτική κοινοβουλευτική ομάδα στο Δημοκρατικό Κόμμα στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ θα χρηματοδοτήσουν μια επ’ αόριστον ισραηλινή εποπτεία της Γάζας — ενώ ο Νετανιάχου και η ομάδα των Εβραίων υπερεξουσιαστών του δεσμεύονται να προσαρτήσουν τη Δυτική Όχθη χωρίς ίσα δικαιώματα για τους Παλαιστίνιους εκεί. Το κόστος της κατοχής της Γάζας θα μπορούσε να επιβαρύνει υπερβολικά τον ισραηλινό στρατό και την οικονομία για τα επόμενα χρόνια.

Πάνω από όλα, πώς θα διαχειριστεί στο Ισραήλ μια τόσο περίπλοκη επιχείρηση όταν υπάρχει —βάσιμα— ελάχιστη εμπιστοσύνη στον Νετανιάχου; Μόλις το περασμένο Σάββατο υπέδειξε τους επικεφαλής της ισραηλινής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών και την Shin Bet ως υπεύθυνους για την αιφνιδιαστική επίθεση της Χαμάς, ενώ απεκδύθηκε κάθε ευθύνης. Μια μέρα αργότερα, ένα αγανακτισμένο ισραηλινό κοινό ανάγκασε τον πρωθυπουργό να ανακαλέσει τις κατηγορίες του κατά των συναδέλφων του εν καιρώ πολέμου. Όμως η ζημιά έγινε.

Ο Νετανιάχου δεν έχει ομάδα αντιπάλων να τον υποστηρίζει. Έχει μια ομάδα ανθρώπων που του ζητούν να κάνει εξονυχιστικές μακροπρόθεσμες επιλογές, ενώ γνωρίζουν ότι ο πρωθυπουργός τους είναι ένα άτομο τόσο χαμηλού χαρακτήρα που θα τους κατηγορήσει για ό,τι πάει στραβά και θα κρατήσει τα εύσημα για οτιδήποτε πάει σωστά.

Εν ολίγοις, αγαπητέ αναγνώστη, καταλαβαίνω γιατί το Ισραήλ πιστεύει ότι πρέπει να καταστρέψει τη Χαμάς και έτσι να αποτρέψει άλλους στη γειτονιά από το να σκεφτούν να κάνουν κάτι τέτοιο. Αλλά η άποψη από την Ουάσιγκτον είναι ότι η ηγεσία του Ισραήλ δεν έχει ένα βιώσιμο σχέδιο για να κερδίσει ή έναν ηγέτη που να μπορεί να αντιμετωπίσει τις πιέσεις και την πολυπλοκότητα αυτής της κρίσης.

Το Ισραήλ πρέπει να γνωρίζει ότι η ανοχή του Αμερικανού συμμάχου του για τεράστιες απώλειες αμάχων στη Γάζα σε μια στρατιωτική επιχείρηση απεριόριστης διάρκειας δεν είναι απεριόριστη. Στην πραγματικότητα, μπορεί σύντομα να πλησιάσουμε το όριο.

Το Ισραήλ θα πρέπει να κρατήσει ανοιχτή την πόρτα σε μια ανθρωπιστική εκεχειρία και ανταλλαγή αιχμαλώτων που θα επιτρέψει επίσης στο Ισραήλ να σταματήσει και να σκεφτεί ακριβώς πού πηγαίνει με την εσπευσμένη στρατιωτική του επιχείρηση στη Γάζα — και το τίμημα που θα μπορούσε να πληρώσει σε μακροπρόθεσμη βάση.

Γι’ αυτό αναφέρω το ινδικό παράδειγμα. Επειδή η στοχευμένη χρήση βίας με περιορισμένους, επιτεύξιμους στόχους μπορεί να εξυπηρετήσει τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια και ευημερία του Ισραήλ περισσότερο από έναν πόλεμο ανοιχτού τέλους για την εξάλειψη της Χαμάς. Τουλάχιστον το Ισραήλ θα έπρεπε να θέσει αυτήν την ερώτηση.

Μια τέτοια παύση θα μπορούσε επίσης να επιτρέψει στον λαό της Γάζας να κάνει απολογισμό του τι έχει κάνει η επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ – και η απολύτως προβλέψιμη απάντηση του Ισραήλ – στις ζωές, τις οικογένειες, τα σπίτια και τις επιχειρήσεις τους. Τι ακριβώς πίστευε η Χαμάς ότι επρόκειτο να επιτύχει με αυτόν τον πόλεμο για τον λαό της Γάζας, χιλιάδες από τους οποίους πήγαιναν να δουλέψουν στο Ισραήλ καθημερινά ή εξήγαγαν γεωργικά προϊόντα και άλλα αγαθά στα σύνορα Γάζας-Ισραήλ μόλις πριν από λίγες εβδομάδες;

Θέλω να δω τους ηγέτες της Χαμάς να βγαίνουν από τα τούνελ τους κάτω από τα νοσοκομεία και να κοιτούν στα μάτια τους ανθρώπους τους και τα μέσα ενημέρωσης του κόσμου και να μας πουν γιατί νόμιζαν ότι ήταν τόσο υπέροχη ιδέα να ακρωτηριάσουν και να απαγάγουν παιδιά και γιαγιάδες Ισραηλινών και να το πυροδοτήσουν τρομερό χτύπημα στα παιδιά και τις γιαγιάδες των γειτόνων τους στη Γάζα — για να μην αναφέρουμε τη δική τους.

Πάντα πίστευα ότι μπορείτε να μειώσετε τη σύγκρουση Ισραήλ-Παλαιστινίων από τις αρχές του 1900 σε μία γραμμή: σύγκρουση, timeout, σύγκρουση, timeout, σύγκρουση, timeout, σύγκρουση, timeout, σύγκρουση και timeout. Η πιο σημαντική διαφορά μεταξύ των μερών είναι το τι έκανε η καθεμία κατά τη διάρκεια των τάιμ άουτ.

Το Ισραήλ έχτισε μια εντυπωσιακή κοινωνία και οικονομία, έστω και με ελαττώματα, και η Χαμάς πήρε σχεδόν όλους τους πόρους της και κατασκεύασε σήραγγες επίθεσης.

Παρακαλώ, Ισραήλ, μην χαθείτε σε αυτά τα τούνελ.

*Ο Thomas L. Friedman είναι ο αρθρογράφος του Opinion για τις εξωτερικές υποθέσεις. Έγινε μέλος της εφημερίδας το 1981 και έχει κερδίσει τρία βραβεία Πούλιτζερ. Είναι συγγραφέας επτά βιβλίων, μεταξύ των οποίων το «Από τη Βηρυτό στην Ιερουσαλήμ», το οποίο κέρδισε το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου.

ΠΗΓΗ: The New York Times

Μετάφραση: Ανιχνεύσεις

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.

Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.

Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».

166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.

Σύμφωνα με την αστυνομία του Παρισιού, περίπου 100 διαδηλωτές επιτέθηκαν στα κεντρικά γραφεία του τηλεοπτικού δικτύου CNews, που ανήκει στον όμιλο του συντηρητικού δισεκατομμυριούχου Βανσέν Μπολορέ, πετώντας αντικείμενα στα παράθυρα του κτιρίου.

Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.

Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών

Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.

Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.

Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.

Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.

Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.

Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.

Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.

Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.

Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.

Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.

Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.

Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.

Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.

Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.

Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.

Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.

Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.

Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.

Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές

Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.

Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.

Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.

Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις20 λεπτά πριν

Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...

Διεθνή51 λεπτά πριν

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή

Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...

Newsroom2 ώρες πριν

Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...

Δημοφιλή