Διεθνή
Κωνσταντίνος Γκίνης στο Liberal: Γιατί η Γάζα δεν είναι Γκρόζνι, Μοσούλη ή Φαλούτζα
Η σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ απασχολούν ολόκληρο τον πλανήτη, η έκταση και η μορφή την οποία είναι δυνατόν να λάβει αλλά και οι επιπτώσεις της.
Το Ισραήλ έχει θέσει ως στρατηγικό του στόχο την εξάλειψη της Χαμάς, πράγμα το οποίο αυτομάτως γεννά το ερώτημα αν και πως μπορεί να το επιτύχει. Προς τούτο έχει υιοθετήσει μια καθαρά στρατιωτική στρατηγική η οποία υλοποιείται σε πρώτη φάση, με αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά βάση, εναντίον στόχων εντός της Γάζας.
Αυτή η δράση του Ισραήλ συναντά τεράστια προβλήματα καθώς οι δυνάμεις της Χαμάς είναι διεσπαρμένες εντός του πληθυσμού και χρησιμοποιούν χώρους κατοικίας και τις υποδομές της Γάζας, πράγμα που καθιστά δυσχερή τον διαχωρισμό των στρατιωτικών από τους αστικούς στόχους.
Αποτέλεσμα είναι οι απώλειες και στον άμαχο πληθυσμό, η καταστροφή του αστικού περιβάλλοντος και των υποδομών και κατά συνέπεια η πρόκληση ανθρωπιστικής κρίσεως. Αυτά επιτείνουν τις διεθνείς αντιδράσεις σε βάρος του Ισραήλ και περιορίζουν τις στρατιωτικές επιλογές του. Άπαντες γνωρίζουν πολύ καλά ότι η Χαμάς δεν είναι δυνατόν να περιορισθεί επιχειρησιακά, ακόμη δε, περισσότερο να εξαλειφθεί από το χώρο της Γάζας, χωρίς την ανάληψη ευρείας κλίμακας χερσαία επιχείρηση, την οποία έχει προαναγγείλει ο πρωθυπουργός του Ισραήλ.
Ο στρατός του Ισραήλ έχει αναπτυχθεί, έχει απομονώσει τη Γάζα και διεξάγει επιχειρήσεις, ωστόσο το πράσινο φως για την ανάληψη της κυρίας επιχειρήσεως δεν έχει έλθει ακόμη. Στο Ισραήλ διακινούνται πληροφορίες περί διαφωνιών μεταξύ του πρωθυπουργού Νετανιάχου και πολιτικών της αντιπολιτεύσεως, πρώην στρατιωτικών, οι οποίοι συμμετέχουν στο Συμβούλιο Πολέμου για τη σκοπιμότητα αναλήψεως της επιχειρήσεως στο άμεσο μέλλον. Άλλωστε και στο παρελθόν το Ισραήλ είχε επιστρατεύσει και αναπτύξει τον στρατό του, χωρίς να εισέλθει στη Γάζα ή απλώς προχώρησε σε περιορισμένης κλίμακας επιχειρήσεις εντός της Γάζας.
Ανεξαρτήτως του χρόνου λήψεως και του είδους της αποφάσεως, η επιχείρηση αυτή καθεαυτή προκαλεί διαρκή προβληματισμό καθώς θα διεξαχθεί εντός ενός πυκνοκατοικημένου αστικού περιβάλλοντος. Οι κατοικημένες περιοχές αποτελούν ένα πολύ σύνθετο περιβάλλον για τη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων. Η πολυπλοκότητα εξαρτάται από ποικίλους παράγοντες όπως η τοποθεσία, η οικονομική ανάπτυξη, το κλίμα, τα κτίρια, το φυσικό περιβάλλον, η έκταση και άλλοι.
Σε κάθε περίπτωση όλα δύνανται να συνοψισθούν κάτω από τη λεγόμενη «αστική τριάδα» δηλαδή, τις κτιριακές κατασκευές, τις υποδομές και τον πληθυσμό (μέγεθος, πυκνότητα, σύνθεση, πολιτισμικό υπόβαθρο κτλ). Για παράδειγμα στην περιοχή της Γάζας οι περίφημες υπόγειες στοές της Χαμάς θα πρέπει να ενταχθούν στις υποδομές οι οποίες επηρεάζουν τις επιχειρήσεις. Η πολυπλοκότητα καθιστά κάθε αστικό περιβάλλον μοναδικό.
Συνοπτικά η Λωρίδα της Γάζας είναι ένα παραλληλόγραμμο σχεδόν, με μήκος 40 χιλιόμετρα και πλάτος 9 χιλιόμετρα, κατά μέσο όρο περίπου, με έκταση μόλις 365 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Στον περιορισμένο αυτό χώρο διαβιούν 2.000.000 κάτοικοι περίπου, καθιστώντας τη Γάζα μια από τις περιοχές με τους υψηλότερους δείκτες πυκνότητας πληθυσμού, που την κατατάσσει στην 3η θέση παγκοσμίως, με πλέον πυκνοκατοικημένο το βόρειο τμήμα της. Επομένως και μόνο αυτά τα στοιχεία, χωρίς να επέκταση στους άλλους παράγοντες καθιστούν αυτοχρήμα τη Γάζα ένα ιδιαίτερο, δύσκολο και πολύ απαιτητικό περιβάλλον.
Πολλοί αναλυτές προσπαθούν να προσομοιώσουν την ενδεχόμενη επιχείρηση του Ισραήλ με αντίστοιχες σε αστικό περιβάλλον οι οποίες έλαβαν χώρα τα τελευταία χρόνια, όπως στο Γκρόζνυ της Τσετσενίας, στη Φαλούτζα και στη Μοσούλη του Ιράκ.
Στη δεύτερη μάχη του Γκρόζνυ οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν το πυροβολικό και την αεροπορία και αφού ισοπέδωσαν κάθε οικοδομικό τετράγωνο, ενέπλεξαν τους εναπομείναντες τσετσένους μαχητές με το πεζικό τους και εκκαθάρισαν την πόλη.
Στη δεύτερη μάχη της Φαλούτζα (Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2004) μετά από σχεδόν εξάμηνη προπαρασκευή ανελήφθησαν συνδυασμένες συμβατικές επιχειρήσεις, με ένα εξαιρετικό σχέδιο παραπλανήσεως αρχικά, οι οποίες επέτυχαν σε 8 ημέρες να ελέγξουν την πόλη και σε 40 ημέρες εν συνεχεία να την εκκαθαρίσουν πλήρως.
Στη Μάχη της Μοσούλης (16 Οκτώβριου 2016 – 20 Ιουλίου 2017), περικυκλώθηκε η πόλη σε πρώτη φάση έγινε προώθηση των δυνάμεων όσο ήταν δυνατό, σε δεύτερη φάση απελευθερώθηκε η ανατολική Μοσούλη και σε τρίτη η δυτική, με ένα συνδυασμό συμβατικών και ειδικών επιχειρήσεων, σε πολύ αργό ρυθμό λόγω της προβαλλόμενης αντιστάσεως.
Είναι λοιπόν εύκολα κατανοητό ότι σε κάθε περίπτωση χρησιμοποιηθήκαν διαφορετικά επιχειρησιακά και τακτικά σχέδια, τα οποία πέραν των στρατιωτικών παραγόντων επηρεάσθηκαν αποφασιστικά από τους πολιτικούς και στρατηγικούς στόχους. Ας εξετάσουμε για τις παραπάνω περιπτώσεις ενδεικτικά τον παράγοντα πληθυσμό και έκταση κατά προσέγγιση.
Το Γκρόζνυ είχε ένα πληθυσμό 300.000 και έκταση 325 τ.χλμ. , η Φαλούτζα είχε 250.000 πληθυσμό και έκταση 25 τ. χλμ, ενώ η Μοσούλη 1.500.000 πληθυσμό και έκταση 180 τ.χλμ. Μια απλή σύγκριση με τα στοιχεία της Γάζας δείχνει ότι η τελευταία είναι διαφορετική περίπτωση.
Επιπλέον πρέπει να ληφθεί υπόψη και ο τρόπος με τον οποίο θα ενεργήσει η Χαμάς. Δηλαδή αν θα δώσει την αποφασιστική μάχη στην περίμετρο, αν θα εφελκύσει τις ισραηλινές δυνάμεις προς το κέντρο των πόλεων και εκεί θα δώσει τον μεγάλο αγώνα ή κάτι άλλο. Πέραν αυτών των περιπτώσεων δεν πρέπει να διαφεύγει τις προσοχής ότι ο ισραηλινός στρατός έχει και δικές τους εμπειρίες από την πολιορκία της Βυρηττού, τις συγκρούσεις με τη Χεζμπολάχ, αλλά και τη Χαμάς τις οποίες σίγουρα θα αξιοποιήσει.
Ανεξαρτήτως του σχεδιασμού που θα επιλεγεί ισχύουν στο ακέραιο οι βασικές προϋποθέσεις μιας τέτοιας επιχειρήσεως. Δηλαδή η σταθερή πολιτική στήριξη χωρίς αμφιταλαντεύσεις σε όλη τη διάρκειά της, με δεδομένα ότι, θα είναι μακρού χρόνου, απαιτεί ευρείες προπαρασκευές, θα έχει μεγάλες απώλειες, απαιτεί μεγάλη υποστήριξη διοικητικής μερίμνης και μια ισχυρή πληροφοριακή εκστρατεία, θα διεξαχθεί σε τρεις διαστάσεις (υπόγεια, επιφανειακή και καθ’ ύψος εντός των κατασκευών) και σε ορίζοντα 360 μοιρών.
Επίσης στον όλο σχεδιασμό πρέπει να ληφθούν υπόψη, η απομάκρυνση των αμάχων στην ευρύτερη δυνατή έκταση, ότι τα πυρά ακριβείας έχουν τους περιορισμούς τους, πρέπει να αξιοποιηθούν όλες οι δυνατότητες στο χερσαίο, ναυτικό και αεροπορικό πεδίο, όπως και σε αυτό των ειδικών επιχειρήσεων, ενώ η εξουδετέρωση των στοών πρέπει να αποτελέσει κύριο αντικείμενο του σχεδιασμού.
Η επιλογή του επιχειρησιακού και των τακτικών σχεδίων θα είναι αποτέλεσμα κυρίως της πληροφοριακής προετοιμασίας του πεδίου της μάχης, η οποία εκ της φύσεως του αγώνα είναι μακρού χρόνου, λεπτομερειακή και τεχνική. Οι ισραηλινές δυνάμεις δεν φαίνεται να έχουν αυτή τη στιγμή ολοκληρώσει τη διαδικασία ή έχουν ενδεχομένως κενά και για αυτό συνεπικουρούντων και άλλων παραγόντων, υπάρχει η καθυστέρηση στην όποια λήψη αποφάσεως.
Τελικά ποιο σχέδιο θα εφαρμοσθεί, αν αποφασισθεί να εισέλθει ο ισραηλινός στρατός στη Γάζα; Σε καμία περίπτωση δεν θα είναι απομίμηση του σχεδίου κάποιας άλλης πόλεως. Σίγουρα θα συμπεριληφθούν στοιχεία από αυτά που μνημονεύθηκαν (προπαρασκευαστική καταστροφή στόχων είναι σε εξέλιξη, τμηματική εκκαθάριση και σταθεροποίηση, εξουδετέρωση ειδικών στόχων κτλ) όπως και άλλα τα οποία απαιτούνται.
Το σχέδιο νίκης δεν θα κριθεί από την έκταση απομίμησης κάποιου άλλου σχεδίου, αλλά από το βαθμό που έχει ενσωματώσει τα διδάγματα του παρελθόντος και το κυριότερο από την ορθή εκτίμηση των δυνατοτήτων και επιλογών της Χαμάς. Θεμελιώδη στοιχεία για την επιτυχία του σχεδίου θα αποτελέσουν η ικανότητα του ισραηλινού στρατού για συνεκτική και συνεπή εφαρμογή του, σε συγκεκριμένα χρονικά περιθώρια, καθώς ο χρόνος δεν είναι σύμμαχός του, όπως επίσης και η εφαρμογή τακτικών, τεχνικών και διαδικασιών οι οποίες θα εξουδετερώσουν τα όποια πλεονεκτήματα της Χαμάς.
* Ο Κωνσταντίνος Γκίνης είναι Στρατηγός ε.α. – Επίτιμος Α/ΓΕΣ
ΠΗΓΗ: Liberal.gr
Διεθνή
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.
Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.
Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».
166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.
Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.
Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών
Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.
Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.
Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.
Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.
Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.
Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.
Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.
Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.
Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.
Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.
Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.
Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.
Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.
Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.
Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.
Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.
Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.
Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.
Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές
Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.
Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.
Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.
Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

