Γενικά θέματα
Ο Σι Τζιπίνγκ δεν υποχωρεί! Η Κίνα δεν κάνει πίσω, γιατί πιστεύει ότι έχει έρθει η ώρα της
Ο Πρόεδρος της Κίνας, Σι Τζιπίνγκ, δεν έχει τη διάθεση να αφήσει τίποτα να μειώσει την επιθετική του στάση, καθώς προετοιμάζεται να αναλάβει όσο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου χρειάζεται. Χρησιμοποιεί όλο το φάσμα των διπλωματικών, στρατιωτικών, εμπορικών και επιρροών επιχειρήσεων για την προώθηση των συμφερόντων του και των κινεζικών σε όλο τον κόσμο.
Είτε πρόκειται για διαφθορά στα υψηλότερα κλιμάκια του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΚ), για τον θάνατο ενός πρώην πρωθυπουργού ή για σκληρή αντίσταση από τους δημοκρατικούς γείτονες, ο Σι δεν υποχωρεί.
Στις 29 Οκτωβρίου, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης που δόθηκε στο 10ο Φόρουμ Xiangshan του Πεκίνου, ο Αντιστράτηγος He Lei, πρώην αντιπρόεδρος της Ακαδημίας Στρατιωτικών Επιστημών του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA), κατηγόρησε τον Υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ, Lloyd Austin, ότι δεν συμμετείχε.
Στη συνέχεια απείλησε κατάφωρα την Ταϊβάν: «Μόλις η κινεζική κυβέρνηση αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει βία για να επιλύσει το ζήτημα της Ταϊβάν, θα είναι ένας πόλεμος για επανένωση, ένας δίκαιος και νόμιμος πόλεμος που υποστηρίζεται και συμμετέχει από τον κινεζικό λαό, και πόλεμος για να συντρίψει την ξένη παρέμβαση».
Ο στρατηγός συνέχισε: «Σε αυτόν τον πόλεμο, ο PLA θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες και την εμπιστοσύνη του κόμματος και του λαού, θα πολεμήσει γενναία υπό ενοποιημένη διοίκηση και θα επιτύχει την πλήρη επανένωση της πατρίδας με τις λιγότερες απώλειες, τις ελάχιστες απώλειες και το χαμηλότερο κόστος. κερδίζοντας μια μεγάλη νίκη στην τελική μάχη του πολέμου του PLA και επιτυγχάνοντας την πλήρη εθνική επανένωση».
Αν και η Ταϊβάν δεν έχει φιλοδοξία να επιτεθεί στην Κίνα, αλλά απλώς να διατηρήσει τον δημοκρατικό τρόπο ζωής της, ο Αντιστράτηγος He κατηγόρησε την κυβέρνηση της Ταϊβάν για πρόκληση εχθροπραξιών, καθώς και τις αποσχιστικές δυνάμεις για την ανεξαρτησία της Ταϊβάν και τις εξωτερικές δυνάμεις που παρεμβαίνουν. Πρόσθεσε ότι, μετά τον πόλεμο, η Κίνα θα φέρει στη δικαιοσύνη τα πεισματικά αποσχιστικά στοιχεία και θα τους τιμωρήσει αυστηρά.
Τα λόγια του στρατηγού του PLA είναι εντελώς αντίθετα με την υποτιθέμενη πολιτική του Σι Τζιπίνγκ για «ειρηνική ανάπτυξη στα στενά της Ταϊβάν». Ίσως το πραγματικό μάθημα είναι ότι αυτά που λένε δημόσια ο Σι και οι συνεργάτες του είναι πολύ διαφορετικά από τις αληθινές φιλοδοξίες που τρέφουν στο στήθος τους. Αυτός ο στρατηγός του PLA δεν έλεγε τη γνώμη του – κανένας υψηλόβαθμος αξιωματικός του PLA δεν θα τολμούσε – αλλά αυτό που είναι ξεκάθαρα η πολιτική του ΚΚΚ. Το Πεκίνο σκοπεύει να συντρίψει την «ξένη παρέμβαση» σε κάθε προσπάθεια να βοηθήσει στην άμυνα της Ταϊβάν από οποιαδήποτε επίθεση της PLA.
Χαρακτήρισε επίσης τη Νότια Σινική Θάλασσα ως «βασικό συμφέρον» της Κίνας, τοποθετώντας την σε παρόμοια κατηγορία με την Ταϊβάν. Αυτό σημαίνει ότι το Πεκίνο θα ήταν έτοιμο να κάνει πόλεμο για αυτό. Αυτό αποτελεί χλεύη για τις μισογυνιστικές συνομιλίες της Κίνας σχετικά με έναν Κώδικα Συμπεριφοράς για τη Νότια Σινική, κάτι που ξεκίνησε το 1992 και δεν έχει ακόμη ορατό συμπέρασμα.
Οι φιλοδοξίες της Κίνας φαίνονται σε συχνά επεισόδια που αφορούν στρατιωτικά μέσα. Τόσο οι ΗΠΑ όσο και οι Φιλιππίνες συμμετέχουν σε συντονισμένες προσπάθειες για να δημοσιοποιήσουν αυτές τις επικίνδυνες ενέργειες του PLA στον αέρα ή στη θάλασσα. Το ένα ήταν ένα κινεζικό J-11 που πετούσε επικίνδυνα κοντά σε ένα βομβαρδιστικό B-52 που πετούσε στον διεθνή εναέριο χώρο πάνω από τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας τη νύχτα της 24ης Οκτωβρίου. Η Διοίκηση Ινδο-Ειρηνικού των ΗΠΑ παραπονέθηκε ότι το J-11 πλησίασε με «ανεξέλεγκτη υπερβολική ταχύτητα, πετώντας κάτω, μπροστά και σε απόσταση 10 ποδιών από το B-52, θέτοντας και τα δύο αεροσκάφη σε κίνδυνο σύγκρουσης».
Ο Έλι Ράτνερ, ο Βοηθός Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ για Υποθέσεις Ασφάλειας Ινδο-Ειρηνικού, σχολίασε: «Η μη ασφαλής αναχαίτιση από την PLA ενός νόμιμα λειτουργούντος αεροσκάφους των ΗΠΑ αυτή την εβδομάδα είναι το τελευταίο παράδειγμα μιας συγκεντρωτικής, συντονισμένης εκστρατείας του PLA για συμμετοχή σε καταναγκαστική και επικίνδυνη επιχειρησιακή συμπεριφορά στον διεθνή εναέριο χώρο».
Αυτό δεν ήταν εφάπαξ, διότι μεταξύ φθινοπώρου 2021 και φθινοπώρου 2023, οι ΗΠΑ κατέγραψαν περισσότερες από 180 περιπτώσεις καταναγκαστικών και επικίνδυνων κινεζικών αναχαιτίσεων εναντίον αμερικανικών αεροσκαφών, συν περίπου 100 ακόμη επικίνδυνες αναχαιτίσεις εναντίον συμμαχικών αεροσκαφών. Μια εβδομάδα πριν από τη σύγκρουση B-52, ένα σκάφος της ακτοφυλακής της Κίνας συγκρούστηκε σκόπιμα με ένα σκάφος της ακτοφυλακής των Φιλιππίνων και ένα σκάφος ανεφοδιασμού κοντά στο Second Thomas Shoal. Η Κίνα δεν κάνει πίσω, γιατί πιστεύει ότι έχει έρθει η ώρα της.
Οι Κινέζοι αξιωματούχοι δεν μπορούν πλέον να αναφέρονται στην «ειρηνική άνοδο» της Κίνας, γιατί εκείνες οι μέρες έχουν περάσει προ πολλού. Το μήνυμα είναι σαφές – εάν η Κίνα δεν μπορεί να πάρει αυτό που θέλει ειρηνικά, τότε είναι πρόθυμη να χρησιμοποιήσει εξαναγκασμό ή βία. Δεν έχει σημασία ποιον προσβάλλει – δείτε πώς περιφρόνησε τις Φιλιππίνες αφού αποφάσισε να υπερασπιστεί τα νόμιμα δικαιώματά της. Η Κίνα θέλει τώρα να λογαριαστεί με τους δικούς της όρους.
Δεν είναι μόνο η PLA που δοκιμάζει τις δυνάμεις της. Η ίδια η Κίνα βρίσκεται στη μέση ενός αγώνα – ενάντια στη Δύση και για να κερδίσει την κοινή γνώμη στο εσωτερικό. Ο Xi και το ΚΚΚ αμαύρωσαν σε μεγάλο βαθμό την εικόνα τους χάρη στα δρακόντεια lockdown κατά τη διάρκεια του COVID-19 και στη συνέχεια σε μια ανεξέλεγκτη μάστιγα θανάτου αφού η κυβέρνηση ανέστρεψε ανεξήγητα την πολιτική μέσα σε μια νύχτα.
Σε αυτό το σκυθρωπό υπόβαθρο οικονομικής και κοινωνικής ανησυχίας, ο ξαφνικός θάνατος του πρώην πρωθυπουργού Λι Κετσιάνγκ από καρδιακή προσβολή στη Σαγκάη στις 27 Οκτωβρίου προσθέτει στο βάρος του Σι.
Ο Λι αντιπροσώπευε μια αντίπαλη φατρία ενάντια στον Σι – την Κομμουνιστική Ένωση Νέων. Αν και ο Λι είχε ήδη συνταξιοδοτηθεί, εντούτοις ο Σι πρέπει να χειριστεί τον θάνατο και την κηδεία του 68χρονου με προσοχή. Ένα μοιρολόγι που εκδόθηκαν από κοινού από διάφορα όργανα του ΚΚΚ εξήρε τον Λι ως «εξαιρετικό μέλος του ΚΚΚ, δοκιμασμένο στο χρόνο και πιστό στρατιώτη κομμουνιστή και εξαιρετικό προλετάριο επαναστάτη, πολιτικό και ηγέτη του κόμματος και του κράτους».
Ταυτόχρονα, το μοιρολόγι έσπρωξε επαίνους στον Xi. «Αντιμετωπίζοντας περίπλοκες εγχώριες και διεθνείς καταστάσεις, υπό την ισχυρή ηγεσία της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΚ με τον σύντροφο Σι Τζινπίνγκ στον πυρήνα της, ο Λι ακολούθησε τη γενική αρχή της επιδίωξης προόδου διασφαλίζοντας παράλληλα σταθερότητα, διατήρησε στρατηγική αποφασιστικότητα και βελτιωμένες προσεγγίσεις για μακρο-ρυθμίσεις με μεγαλύτερη προσοχή στις προβλεπόμενες προσαρμογές, τη βελτίωση της ρύθμισης και τη στοχευμένη ρύθμιση».
Το μοιρολόγι προέτρεπε «να μετατρέψουμε τη θλίψη σε δύναμη για να συσπειρωθούμε πιο κοντά γύρω από την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΚ με τον σύντροφο Σι Τζινπίνγκ στον πυρήνα της και να αγωνιστούμε ενωμένοι για την πλήρη οικοδόμηση μιας ισχυρής χώρας και την επίτευξη εθνικής αναζωογόνησης μέσω μιας κινεζικής πορείας προς τον εκσυγχρονισμό». Είναι ενδιαφέρον ότι η αγγλική έκδοση του μοιρολογίου υποβάθμισε πολλά από τα συνθήματα και τις αναφορές – για παράδειγμα στη σκέψη του Xi Jinping για τον Σοσιαλισμό με τα Κινεζικά Χαρακτηριστικά για μια Νέα Εποχή – που περιλάμβανε η κινεζική.
Ο Joseph Torigian, Επίκουρος Καθηγητής στη Σχολή Διεθνών Υπηρεσιών στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο στην Ουάσιγκτον, σημείωσε: «Ο θάνατος μιας ανώτερης κινεζικής πολιτικής προσωπικότητας μπορεί να είναι μια περίπλοκη και προκλητική στιγμή για την ηγεσία. Οι διαμαρτυρίες μετά το θάνατο δημοφιλών πρώην βουλευτών όπως ο Zhou Enlai και ο Hu Yaobang δείχνουν γιατί».
Υπήρξε ευρεία λαϊκή υποστήριξη για τον Zhou, η οποία οδήγησε σε βίαιη διαμαρτυρία στην πλατεία Τιεν Αν Μεν τον Απρίλιο του 1976. Ομοίως, ο θάνατος του Χου τον Απρίλιο του 1989 οδήγησε τελικά στις θανατηφόρες διαδηλώσεις στην πλατεία Τιενανμέν και στη σφαγή τον Ιούνιο του ίδιου έτους.
Ο Τορίγκιαν πρόσθεσε: «Ο χρόνος του θανάτου του Λι δεν είναι καλός για την ηγεσία. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ήδη ότι επρόκειτο για δολοφονία, ενώ άλλοι πιθανότατα θα καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι ο θάνατος του Λι σχετιζόταν κατά κάποιο τρόπο με την απογοήτευση για το πώς τον αντιμετώπισε ο Xi ή τη γενική κατεύθυνση της χώρας. Το περιστατικό Χου Τζιντάο (όταν συνοδεύτηκε άδοξα από το 20ο Εθνικό Συνέδριο τον Οκτώβριο του 2022), το οποίο νομίζω ότι ερμηνεύτηκε εσφαλμένα, έχει ήδη δημιουργήσει την αίσθηση ότι ο Σι δεν σέβεται τους συνταξιούχους αξιωματούχους με καθεστώς εντός του κόμματος».
«Ο θάνατος του Λι έρχεται επίσης σε μια εποχή…”αδιαθεσίας” στην Κίνα”, επεσήμανε ο Τορίγκιαν. «Με την οικονομία να αντιμετωπίζει αντίθετους ανέμους, μια τεταμένη πολιτική ατμόσφαιρα, εκκαθαρίσεις υψηλού επιπέδου και σημαντικές επερχόμενες συναντήσεις, η Zhongnanhai είχε ήδη πολλά στο πιάτο της. Επιπλέον, ο Λι Κετσιάνγκ είχε αναπτύξει τη φήμη ως κάποιος λιγότερο ιδεολόγος και πιο μετριοπαθής από τον Σι Τζινπίνγκ.
Και ο Λι ήταν κάποιος που θα μπορούσε να ήταν ηγέτης. Αυτό τον κάνει κάπως παρόμοιο με τον Zhou Enlai και τον Hu Yaobang».
Ο Τορίγκιαν πιστεύει ότι αυτό είναι ένα κάπως ειρωνικό αποτέλεσμα, δεδομένου ότι δεν πιστεύει ότι ο Λι Κετσιάνγκ «αντιστάθηκε ποτέ ανοιχτά, ή ακόμη και προσεκτικά, στον Σι. Ο Λι, ένα τυπικό προϊόν του πάρτι, πρόσεχε να τραβήξει τη γραμμή, ανεξάρτητα από το τι πίστευε προσωπικά».
Ο καθηγητής του Αμερικανικού Πανεπιστημίου επεσήμανε ότι ο Λι δεν απομακρύνθηκε από την ηγεσία ούτε ταπεινώθηκε όπως ο Χου. «Προς το παρόν, νομίζω ότι έχουμε κακή αίσθηση του πώς θα αντιδράσει ο πληθυσμός. Και, ίσως το πιο σημαντικό, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ο μηχανισμός ασφαλείας της Κίνας είναι πολύ πιο έξυπνος τώρα από ό,τι ήταν όταν πέθανε ο Hu Yaobang».
Ο Σι πιθανότατα θα ηγηθεί του δημόσιου πένθους και των κανονικών τελετουργικών κηδείας του κόμματος. Θα μπορούσε να επιτρέψει κάποια δημόσια θλίψη, αλλά σίγουρα θα προσπαθήσει να διαχειριστεί την κληρονομιά του Λι και να συντρίψει κάθε προσπάθεια κινητοποίησης οποιασδήποτε αντιπολίτευσης. Θυμηθείτε ότι ο Σι έχει ήδη συγκεντρώσει κάποια εμπειρία, καθώς κατόρθωσε με επιτυχία τον θάνατο του πρώην ηγέτη Jiang Zemin στις 30 Νοεμβρίου 2022. Η Κίνα υφίσταται επίσης μια ανησυχητική αλλαγή υπουργών λόγω διαφθοράς. Στις 24 Οκτωβρίου, τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ανακοίνωσαν τελικά αυτό που όλοι γνώριζαν ήδη, ότι οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας – Qin Gang και Li Shangfu αντίστοιχα – είχαν τσεκούρι. Χρειάστηκαν μόνο αρκετοί μήνες για να το δημοσιοποιήσει το Πεκίνο.
Δεν είναι σαφές ποιος θα αναλάβει το χαρτοφυλάκιο άμυνας, αλλά ο Lyle Morris, Ανώτερος Συνεργάτης Εξωτερικής Πολιτικής και Εθνικής Ασφάλειας στο Κέντρο Ανάλυσης Κίνας του Asia Society Policy Institute, πιστεύει ότι ο στρατηγός Liu Zhenli Liu θα επιλεγεί. Αυτή τη στιγμή είναι ο αρχηγός του Τμήματος Μικτού Επιτελείου της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής (CMC) και ο Μόρις είπε: «Ο Λι είναι έμπιστος έμπιστος του Σι και πιθανότατα έλαβε την έγκριση του Λι στον Σι για να είναι ο επόμενος υπουργός Άμυνας. Στα 59 του, είναι το νεότερο μέλος του CMC».
Ο στρατηγός Liu είναι αξιωματικός του στρατού καριέρας και κάποτε ήταν διοικητής του Στρατού PLA. Ο Morris σημείωσε: «Η μαχητική εμπειρία του Liu, στην οποία ο Xi αποδίδει πριμοδότηση, σε συνδυασμό με μια καριέρα που πέρασε στην προστασία του Πεκίνου, πιθανότατα βοήθησε στην απόκτηση της εμπιστοσύνης του Xi ως υποψήφιου πολιτικής αξιοπιστίας για τον επόμενο υπουργό Άμυνας».
Εκτός από τη διαφθορά που μπερδεύει το ΚΚΚ και την κινεζική κοινωνία, η εθνική οικονομία συνεχίζει να τραυλίζει. Σε σύγκριση με ένα χρόνο νωρίτερα, οι άμεσες ξένες επενδύσεις στην Κίνα μειώθηκαν κατά 34 τοις εκατό στα 72,8 δισεκατομμύρια RMB (10 δισεκατομμύρια USD) έως τον Σεπτέμβριο του 2023. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη πτώση από τότε που έγιναν διαθέσιμα μηνιαία στοιχεία το 2014. Οι προοπτικές είναι επίσης ζοφερές αν η Κίνα πιστεύει ότι μπορεί σηκωθεί από τις μπότες του καθώς μεγάλο μέρος του κόσμου αρχίζει να το αποφεύγει.
Σύμφωνα με στοιχεία μικροαπογραφής, 450-500 εκατομμύρια Κινέζοι στο εργατικό δυναμικό μεταξύ 18 και 65 ετών δεν παρακολούθησαν ποτέ ούτε μια μέρα στο γυμνάσιο. Αυτό είναι ένα εκπληκτικό 70 τοις εκατό του εργατικού δυναμικού που είναι αμόρφωτο! Τέτοιες στατιστικές αποκαλύπτουν ότι η Κίνα είναι ένα από τα λιγότερο μορφωμένα έθνη μεσαίου εισοδήματος στον κόσμο και ο κίνδυνος να παραμείνει παγιδευμένος εκεί είναι υπαρκτός.
Παρά το γεγονός ότι είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και ο μεγαλύτερος εξαγωγέας, η ανάπτυξη της Κίνας βασίζεται κυρίως σε ανειδίκευτο εργατικό δυναμικό. Ωστόσο, καθώς οι ανειδίκευτοι εργαζόμενοι στριμώχνονται από την εργασία (ειδικά καθώς οι πολυεθνικές μετατοπίζουν την παραγωγή σε μέρη με φθηνότερο εργατικό δυναμικό και καθώς αυξάνεται η αυτοματοποίηση της παραγωγής), αυτό θα παρεμποδίσει την οικονομική ανάπτυξη, θα οδηγήσει σε υψηλότερη ανεργία και μπορεί τελικά να επιτείνει την κοινωνική αναταραχή.
Ήδη, η άτυπη απασχόληση είναι ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος τομέας στην Κίνα, με αύξηση από 33 τοις εκατό το 2004 σε 56 τοις εκατό έως το 2017. Η Κίνα ισχυρίστηκε το 2020 ότι είχε εξαλείψει τη φτώχεια, αλλά εκείνη την εποχή περίπου 600 εκατομμύρια Κινέζοι εξακολουθούσαν να έχουν κατά κεφαλήν εισόδημα μικρότερο από 140 USD ανά μήνα.
Αντιμέτωπος με ένα τόσο δυσάρεστο μέλλον ίσως εκατοντάδων εκατομμυρίων Κινέζων ανέργων ή υποαπασχολούμενων, ο Σι μπορεί να μπει στον πειρασμό να καταφύγει στον εθνικισμό ή σε ακατάλληλες εκστρατευτικές ενέργειες για να διατηρήσει τη νομιμότητα. Επειδή οι δυτικοί πολιτικοί και οι κοινότητες πληροφοριών γνωρίζουν τόσο λίγα για τον Xi και τι πραγματικά σκέφτεται, είναι δύσκολο να προβλέψουμε τι θα κάνει σε οποιαδήποτε δεδομένη κατάσταση.
Το διακύβευμα είναι μεγάλο και με υδραυλικούς ηγέτες όπως ο Xi, δεν ξέρει κανείς αν θα σκεφτεί καθαρά ή θα ενεργήσει με καθαρό συναίσθημα. Όλα τα σημάδια είναι ότι ο Σι έχει αναλάβει την Ταϊβάν ως προσωπική του αποστολή, την «ενοποίησή» της που είναι απαραίτητη για το όνειρό του για μεγάλη αναζωογόνηση για το κινεζικό έθνος. Όπως ο Πούτιν με την Ουκρανία, ο Σι είναι απίθανο να εφαρμόσει σκληρή λογική όταν πρόκειται για την Ταϊβάν.
ΠΗΓΗ: ANI
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...
Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...
Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό
Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για...
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας