Αναλύσεις
«Επικήδειος» στο Χένρι Κίσινγκερ από τα βρετανικά αρχεία…
γράφει η Φανούλα Αργυρού*
Από την πρώτη κιόλας τουρκική εισβολή στην Κύπρο ξεκίνησε ένα αφήγημα ότι για όλα φταίει η Αμερική και ο τότε εβραίος στην καταγωγή Υπ. Εξωτερικών Δρ. Χένρι Κίσινγκερ. Ενώ όλα τα σχέδια για την τραγωδία της Κύπρου από το 1955 μέχρι σήμερα ήταν και παραμένουν ιστορικά τεκμηριωμένα στα χέρια των Βρετανών. Το έγκλημα του Χένρι Κίσινγκερ, όπως φανέρωσαν τα επίσημα βρετανικά έγγραφα, είναι ότι τελικά ακολούθησε τη βρετανική φιλοτουρκική πολιτική α) λόγω της υπερβολικής αντικομμουνιστικής δικής του πολιτικής β) χρειαζόταν τις βρετανικές βάσεις στο νησί, γ) το Κυπριακό δεν ήταν θέμα των ΗΠΑ αλλά του Λονδίνου, οι ΗΠΑ ΔΕΝ ΗΣΑΝ ΕΓΓΥΗΤΡΙΑ ΔΥΝΑΜΗ για την Κυπριακή Δημοκρατία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ελλάδα και Τουρκία ήταν και οι τρείς πρόδωσαν την Κύπρο και δ) το έβλεπε ως περιφερειακό θέμα με προτεραιότητα να μην εμπλακούν σε πόλεμο Ελλάδα και Τουρκία…
Τέτοιο ήταν το αφήγημα εναντίον του Κίσινγκερ που δεκαετίες αργότερα χρησιμοποιήθηκαν μέχρι και χαλκευμένα τάχατες έγραφα του ΝΑΤΟ, από την Επιτροπή Μαρίνου Σιζόπουλου για να στηθεί ένα αναξιόπιστο «πόρισμα Φακέλου Κύπρου» της Βουλής των Αντιπροσώπων. Με τα χρήματα του κύπριου φορολογούμενου.
Είναι άξιο απορίας πώς ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος δύο μέρες μετά την πρώτη τουρκική εισβολή (μετά τα θαλασσώματά του με τους σωτήρες του Βρετανούς στις 17.7.74 στο Λονδίνο, βλέπε βιβλίο Κώστα Ν. Χατζηκωστή «7 Προεδρικά Πορτραίτα» ) έτρεξε να ζητήσει βοήθεια από τον «εγκληματία» Χένρι Κίσινγκερ!
22 Ιουλίου 1974 – Πρώτη συνάντηση Κίσινγκερ/Μακαρίου
Ο Κίσινγκερ συναντήθηκε ιδιωτικά με τον Μακάριο για 1 ώρα και 20 λεπτά. Ο Μακάριος παρέδωσε στον Κίσινγκερ χειρόγραφο σημείωμα με έξι προτάσεις για επίλυση του Κυπριακού, συμπεριλαμβανομένων αιτημάτων για επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων και τη δημιουργία μεικτής αστυνομικής δύναμης στο νησί με ίση εκπροσώπηση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων… Τις προτάσεις του έδειξε και στον Βρετανό Πρέσβη στην Ουάσιγκτον Σερ Πίτερ Ραμσποθαμ, που κάλυπταν και πρόθεση να κήρυττε την Εθνική Φρουρά παράνομη…
Φούλμπραιτ « Δεν είμαστε εγγυητές οι Βρετανοί είναι»
Την επομένη μετά τις εξηγήσεις που έδωσε σε βουλευτές ο Δρ Χ. Κίσινγκερ ο γερουσιαστής Γουίλιαμ Φούλμπραιτ που τον συνόδευε δήλωσε « Δεν είμαστε εγγυητές εμείς, οι Βρετανοί είναι (εγγυητές) που ηγούνται των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη» («We are not guarantors actually the British are taking the lead on this in the negotiations in Geneva»).
Βίντεο του AP 23.8.74 θα το βρείτε εδώ –
Διαβάστε -«Τα γεγονότα του μαύρου καλοκαιριού του 74′ μέσα από βρετανικά και αμερικανικά έγγραφα» Μέρος Β’ 24.7.23 Φ.Α Σημερινή και Ονήσιλος
https://www.onisilos.gr/?p=36572
29 Ιουλίου 1974 – Δεύτερη συνάντηση Μακαρίου/Κίσινγκερ
Ο Μακάριος ξεκίνησε κατηγορώντας τους Σοβιετικούς ότι προσπαθούσαν να εκμεταλλευθούν την κατάσταση το ενδιαφέρον τους δεν ήταν γνήσιο. Παρακαλούσε τον Κίσινγκερ να επέμβει και όταν ο τελευταίος του είπε ότι ήδη υπήρχαν πολλοί μάγειροι (εννοώντας τους Βρετανούς που ηγούνταν των διαπραγματεύσεων) ο Μακάριος απάντησε: «Εγώ προτιμώ Αμερικάνο μάγειρα».
Εδώ – «Κίσινγκερ: Υπάρχουν πολλοί μάγειροι – Μακάριος: Εγώ προτιμώ Αμερικάνο μάγειρα» Μέρος Γ’ Σημερινή 4 Αυγούστου 2023 Φ.A
και εδώ – https://www.sigmalive.com/news/opinions_sigmalive/1128931/22-iouliou-1974-i-alitheia-o-makarios-kai-o-kisingker 20 Ιουλίου 2023 Sigmalive του καθηγητή Πανεπιστημίου Θ. Χαραλάμπους για πρώτη συνάντηση Μακαρίου/Κίσινγκερ και πλαστά έγγραφα…
Η αναφορά Μακαρίου για «Αμερικάνο μάγειρα» από τα αμερικανικά έγγραφα
«Δεν υπάρχει αμερικανικός λόγος να μην κατέχει η Τουρκία το 1/3 της Κύπρου»
Μία από τις ισχυρές κατηγορίες εναντίον του Κίσινγκερ που χρησιμοποιείται συχνά είναι η πιο πάνω φράση. Ειδικά από άτομα που κάνουν copy paste δίχως να δίνουν εξηγήσεις πότε και πως. Και που ίσως να μην γνωρίζουν κιόλας.
Ήταν 13 Αυγούστου 1974, συνάντηση στην Ουάσιγκτον μεταξύ του νέου Αμερικανού Προέδρου Τζέραλτ Φόρτ, Χένρι Κίσινγκερ και Major General Brent Scowcroft. Ώρα Ουάσιγκτον 9 πρωινή, ώρα Λονδίνου 2μμ και ώρα Γενεύης 3μμ.
Συνοπτικά
Ο Κίσινγκερ αναφέρεται στα προβλήματα στη Γενεύη ΙΙ με τους Τούρκους να βιάζονται και να αρνούνται των Ελλήνων 36 ώρες διακοπή γιατί θα τους ήταν δύσκολη μετά η μονομερής δράση. Όταν ο Φόρτ ερωτά «τι θα κάνουμε αν κινηθούν οι Τούρκοι», ο Κίσινγκερ απαντά ότι θα ψηφίσουν εναντίον τους στο Συμβούλιο Ασφαλείας «θα έχουμε τα χέρια μας γεμάτα προσπαθώντας να εμποδίσουμε τους Έλληνες να πάνε σε πόλεμο. Οι Τούρκοι τώρα είναι τρομερά εθνικιστές…για χρόνια άρπαζαν και μετά διαπραγματεύονταν στη βάση ιδιοκτησίας τώρα αν επιτεθούν στη Κύπρο…σίγουρα δεν θέλουμε πόλεμο μεταξύ των δύο. Αν φθάσουμε εκεί η Τουρκία είναι πιο σημαντική για μας …Οι βρετανοί τα έκαναν θάλασσα…Συνάδελφοι μου λένε να κόψουμε τη βοήθεια προς τη Τουρκία, αυτό θα είναι καταστροφή. Δεν υπάρχει αμερικανικός λόγος να μην κατέχει η Τουρκία το ένα τρίτο της Κύπρου. Θα κάνουμε μια δήλωση σήμερα…»
Τα αμερικανικά έγγραφα εδώ – Foreign Relations of the United States, 1969–1976, Volume XXX, Greece; Cyprus; Turkey, 1973–1976 – Office of the Historian
Την ίδια όμως ώρα στη Γενεύη ο Κληρίδης…
Ο Βρετανός Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας που προέδρευε στη Γενεύη ΙΙ (όπως και στη Γενεύη Ι) προσπαθούσε πιεστικά να εξασφαλίσει αποδοχή από τους Γεώργιο Μαύρο και Γλ. Κληρίδη για γεωγραφική ομοσπονδία όπως ήθελαν οι Τούρκοι με τον εκβιασμό ότι αν δεν την είχαν εδώ και τώρα θα ξεκινούσε η δεύτερη εισβολή. Είχε ήδη προτείνει διάφορα προσχέδια για υπογραφή αλλά ο Κληρίδης τους είχε πει ότι « θα τον εκτελούσαν αν έκανε κάτι τέτοιο». Ζήτησε προθεσμία 36 ωρών να πάνε πίσω σε Λευκωσία και Αθήνα και να επιστρέψουν. Ο Κάλλαχαν πίστευε ο Κληρίδης επιστρέφοντας θα δεχόταν αλλά η Τουρκία ήταν αποφασισμένη να προχωρήσει και το γνώριζε ο Κάλλαχαν… Αυτά τα μεταβίβασε τηλεφωνικώς ο Κάλλαχαν στον Κίσινγκερ και ότι ο Γλ. Κληρίδης ήταν έτοιμος του είπε, να δηλώσει προκαταβολικώς πριν φύγει ότι δεχόταν την αρχή της μιας γεωγραφικής ζώνης, αλλά να ήταν κάτω του 34% που απαιτούσαν οι Τούρκοι…
Στις 6.40 μ.μ. η τελευταία συνάντηση όλων, η οποία διακόπηκε στις 2.25 πρωινή της 14ης με το ξεκίνημα της δεύτερης εισβολής…
Το Φόρειν ΄Οφις προηγήθηκε για το 1/3 του νησιού και ο Κληρίδης…
Η ειρωνεία στη περίπτωση της δήλωσης αυτής από τον Κίσινγκερ στις 13 Αυγούστου 1974 είναι ότι αφενός ήταν βρετανική θέση την οποία αποκάλυψε το Φόρειν ΄Οφις στο ΄Υπ. Αρμοστή της Αυστραλίας στο Λονδίνο στις 21.7.74 και ο Γλ. Κληρίδης προηγήθηκε αποδεχόμενος την γεωγραφική λύση τόσο στις 27/7/74 στον βρετ, Ύπ. Αρμοστή στη Λευκωσία όσο και στον Κάλλαχαν στην Γενεύη. Εξού και το Φόρειν ΄Οφις στις 16 Αυγούστου 1974 αυτόν επέλεξε ως το «άλογό» του για την προώθηση της βρετανο-τουρκικής Δικοινοτικής, Διζωνικής Ομοσπονδίας…
Ιδού η αναφορά από την Υπάτη Αρμοστεία της Αυστραλίας στο Λονδίνο 21.7.74 προς το αυστραλιανό υπ. Εξωτερικών: « “υψηλόβαθμος αξιωματούχος του FCO ( Φόρειν ΄Οφις) είπε ότι η Βρετανία μυστικά δεν θα είχε αντίρρηση αν τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις κατελάμβαναν περίπου το 1-3 του νησιού πριν συμφωνήσουν σε κατάπαυση του πυρός (παρακαλώ προστατεύστε). Η θέση αυτή θα έπρεπε να επιτευχθεί μέχρι της 21-07 για να μην τεθούν περαιτέρω εν κινδύνω οι πιθανότητες ειρήνευσης”.
Όταν έλθει η θηλιά στο κόμπο, η Τουρκία ήταν μεγαλύτερης σημασίας και για τη Μόσχα για ιστορικούς και στρατηγικούς λόγους από Κύπρο και Ελλάδα μαζί. (19/8/65 δήλωση ρωσικής πρεσβείας στη Λευκωσία στη Βρετ. Υπ. Αρμοστεία).
Η πρώτη σελίδα του αυστραλιανού αποκαλυπτικού τηλεγραφήματος για τη στάση του Φόρειν΄Οφις 21.7.1974
Η τουρκική εισβολή με την υποστήριξη και της Μόσχας
Το ρωσικό πρακτορείο Tass στις 20 Ιουλίου 1974 ΄έδωσε μεγάλη δημοσιότητα στη διάσκεψη τύπου του Ετσεβίτ ότι «οι επιχειρήσεις» του ήταν επιτυχείς και ότι «αυτές δεν ήταν πράξεις εισβολής αλλά πράξεις εναντίον μιας εισβολής η οποία είχε ήδη λάβει μέρος».
Αποκάλυψη του Arif Hasan Tahsin (Arif Hodja) πρώην διοικητή της ΤΜΤ, δάσκαλο, συγγραφέα και αρθρογράφο στην «Αφρίκα» στα κατεχόμενα, στις 22.3.2011 από το δίγλωσσο πρόγραμμα του ΡΙΚ Biz:
«Όταν η Τουρκία αποφάσισε να επέμβει επικοινώνησε με τους Σοβιετικούς και ο πρέσβης της Σ, Ένωση ρώτησε τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας κατά πόσο μετά την εισβολή η Κύπρος θα παρέμενε μέλος του κινήματος των Αδεσμεύτων. Όταν πήρε θετική απάντηση έδωσε την συγκατάθεσή του για την επέμβαση…»
(Αυτό είχε πει και ο Δρ. Χ. Κίσινγκερ στον Κινέζο συνάδελφό του « Η Μόσχα είπε στους Τούρκους να εισβάλουν» («Σημερινή» 14.1.1999).
Επιβεβαίωση και από έγγραφο της αμερικανικής CIA ημερ. 22 Ιουλίου 1974 με τίτλο USSR-CYPRUS « Οι Σοβιετικοί έχουν εγκρίνει την τουρκική εισβολή της Κύπρου αλλά έφεραν ένσταση σε αλλαγή του πολιτικού στάτους κβο της Κύπρου…Επέκριναν την ελληνική «επιθετικότητα» αλλά δικαιολόγησαν την τουρκική επέμβαση ως αναγκαία για την προστασία της τουρκοκυπριακής κοινότητας…» (Πηγή – USIB United States Intelligence Board – Approved for Release 2007/03/28 – CIA- RDP).
Δέστε εδώ – «Τουρκική εισβολή: με τις «ευλογίες» Λονδίνου -Μόσχας και την συμπόρευση της Ουάσιγκτον» Φ.Α.
https://www.onisilos.gr/?p=36572 από Σημερινή
Δέστε εδώ – «Γιατί ΗΠΑ/ ΗΒ δεν σταμάτησαν ούτε την πρώτη, ούτε τη δεύτερη εισβολή…» 1 Σεπτεμβρίου 2019 Φ.Α.
Γιατί λοιπόν οι κατηγορίες μόνο εναντίον του Κίσινγκερ και όχι εναντίον των ηθικών αυτουργών Βρετανών που είχαν σχεδιάσει τα πάντα από το 1955 σε συνέχεια το 1964 για ανασύσταση της ΚΔ σε δύο ομόσπονδα κράτη και κατάρτησαν και σχέδιο υλοποίησης βλέποντας 10 χρόνια μπροστά; Και συνεννοήθηκαν με τους Τούρκους για όλα στις 17.7.74 στο Λονδίνο, και μέχρι που θα έφτανε η γραμμή Αττίλα (Αμμόχωστο); Αλλά και για τη Μόσχα;
Διαβάστε στο πιο κάτω σύνδεσμο – Ο Δρ Χένρι Κίσινγκερ ακολούθησε την βρετανική πολιτική το 1974, οι Βρετανοί θα έφερναν τους Αμερικανούς κανονικά μέσα στο παιχνίδι, ο Κίσινγκερ δεν συμφωνούσε με την άμεση αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών όπως οι Μακάριος, Λονδίνο, Τουρκία και Μόσχα, γιατί θα προκαλούσε ανισοζύγιο δυνάμεων εις βάρος των Ελλήνων στο νησί, ζήτησε από τους Βρετανούς να βρουν μια λύση ως δικό τους πρόβλημα, και τους προειδοποιούσε ότι δεσμεύονταν πέραν του δέοντος χωρίς να υπολογίζουν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες…
https://simerini.sigmalive.com/article/2022/2/7/o-dr-khenru-kisingker-akolouthese-ten-bretanike-politike-to-1974/ Σημερινή, 12 Φεβρουαρίου 2022 Φ.Α.
Perry Anderson: Η συνάντηση των Σοσιαλο-δημοκρατών που σφράγισε τη μοίρα της νήσου
Ακόμα μια μαρτυρία για τις ευθύνες της Σοσιαλιστικής Εργατικής βρετανικής κυβέρνησης Harold Wilson/James Callaghan καταγράφτηκε από τον βρετανό ιστορικό και πολιτικό αναλυτή, Professor Ιστορίας και Σοσιολογίας στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας και που τοποθετείται στην Νέα Αριστερά, Francis Rory Peregrine “Perry” Anderson. Σε ιστορική έρευνά του για τη Κύπρο « Η διαίρεση της Κύπρου» (The Division of Cyprus by Perry Anderson). ‘Εγραψε για τη σοσιαλο-δημοκρατική αλληλεγγύη:
«… Το πραξικόπημα αναμφίβολα ήταν παραβίαση της Συνθήκης Εγγυήσεως, και εντός 48 ωρών ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ecevit, βρέθηκε στο πόρτα της Downing Street, συνοδευόμενος από υπουργούς και στρατηγούς, απαιτώντας η Βρετανία μαζί με τη Τουρκία να δράσουν αμέσως να αντιστρέψουν τα πράγματα.
Η συνάντηση που ακολούθησε καθόρισε τη μοίρα της νήσου. Ήταν μια συνομιλία μεταξύ σοσιαλο-δημοκρατών: Wilson, Callaghan και Ecevit, συνάδελφοι στην Σοσιαλιστική Διεθνή (Socialist International). Παρόλο που η Βρετανία όχι μόνο είχε ένα πυρήνα από καλώς εξοπλισμένο στράτευμα, αλλά και συντριπτική δύναμη αέρος στο νησί – μαχητικά βομβαρδιστικά ικανά να συντρίψουν δυνάμεις πολύ πιο δυνατές από εκείνες του Σαμψών και των οπαδών του – ο Wilson και ο Callaghan αρνήθηκαν να σηκώσουν ένα δάκτυλο. Την επομένη τα τουρκικά πλοία έφθασαν στη Κύπρο. Η Βρετανία είχε πολεμικά πλοία πλησίον των ακτών, και μπορούσε να σταματήσει μια μονομερή τουρκική εισβολή με εξίσου ευκολία. Και πάλι, το Λονδίνο δεν έκανε τίποτα. Το αποτέλεσμα ήταν η καταστροφή της Κύπρου μέχρι σήμερα… Μετά από λίγες εβδομάδες εκεχειρίας η Τουρκία το έκανε ξεκάθαρο ότι δεν την ενδιέφερε ποσώς η συνθήκη την οποία σκοπίμως παραβίασε για να εισβάλει, αλλά ήθελε διχοτόμηση και οι στρατηγοί της εξαπέλυσαν μια γενική επίθεση με τεθωρακισμένα, αεροπλάνα, πυροβολικά και πλοία, στην ήδη νόμιμη κυβέρνηση της Κύπρου. Σε λιγότερο από 72 ώρες, η Τουρκία άρπαξε τα δύο πέμπτα της νήσου…»
O Professor Perry Anderson
Τον Ιανουάριο 1976, ο Τζέιμς Κάλλαχαν παραδέχθηκε στην Επιτροπή του Βρετανικού Κοινοβουλίου ότι όντως είχαν συμφωνήσει με τους Τούρκους για την εισβολή γιατί το σύνταγμα της ΚΔ είχε καταρρεύσει από το 1964 και έπρεπε να αντικατασταθεί με νέο στάτους κβο!!!
Απορρίπτεται ο γελοίος ισχυρισμός του Κάλλαχαν ότι τάχα δεν είχε τη δύναμη η Βρετανία και δεν επενέβη λόγω ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ δεν ήταν εγγυήτρια δύναμη με υποχρεώσεις, ο ίδιος ήταν αλλά δεν ήθελε…
Διαβάστε εδώ «Οι πραγματικές προθέσεις του Λονδίνου» 10 Σεπτεμβρίου 2015 Σημερινή Φ.Α.
https://simerini.sigmalive.com/article/2015/9/10/oi-pragmatikes-protheseis-tou-londinou/
Ο βρετανός «απατεώνας» πολιτικός Τζέιμς Κάλλαχαν
Ο χάρτης 13 Αυγούστου 1974 υποτίθεται του Κίσινγκερ
Χρησιμοποιείται επίσης ένας χάρτης πάλι ημερ. 13/8/74 ως ενδεικτικό της γνώσης του Κίσινγκερ για το τι θα ακολουθούσε. Όμως επιγραμματικά στο πάνω μέρος του γράφει « Ο χάρτης αυτός ετοιμάστηκε από την Υπηρεσία Πληροφοριών και Έρευνας προβάλλοντας τις τουρκικές κινήσεις στην Κύπρο 13 Αυγούστου 1974» (Map done by the Bureau of Intelligence and Research projecting Turkish moves on Cyprus 13 August 1974). Δεν ήταν «χάρτης του Κίσινγκερ». Και εξηγώ.
Κατά τις διαπραγματεύσεις στη Γενεύη ΙΙ οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες ενημέρωναν λεπτομερώς τόσο τον Τζέιμς Κάλλαχαν όσο και τους Αμερικανούς για την οριοθέτηση της γραμμής Αττίλα (demarcation maps) την οποία είχε αναλάβει ο Βρετανός συνταγματάρχης Hunter. Ο οποίος έφθασε στη Γενεύη στις 9 Αυγούστου με τους τελευταίους χάρτες οριοθέτησης καθώς οι χάρτες συνεχώς άλλαζαν λόγω της ασταμάτητης προέλασης των τουρκικών στρατευμάτων και αμφότερες οι υπηρεσίες προσάρμοζαν τους χάρτες των στο Λονδίνο, Γενεύη και Ουάσιγκτον. Ο χάρτης αυτός υποτίθεται του Κίσινγκερ, ήταν ένας από αυτούς. Ταυτόχρονα την ίδια μέρα με άκρως απόρρητο τηλεγράφημα οι βρετ. Υπηρεσίες ενημέρωσαν τον Κάλλαχαν και Αμερικανούς ότι η προέλαση της νέας εισβολής που ανέμεναν θα περνούσε μέσω Λευκωσίας …
«Πιστεύουμε το σχέδιο στρατιωτικά έχει νόημα (the plan makes military sense.) Και θα είναι μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων των τουρκικών δυνάμεων που βρίσκονται τώρα στην Κύπρο να το εκτελέσουν και οι Τούρκοι μπορούν να εκτελέσουν την 3η φάση δίχως να αντιμετωπίσουν ελληνική επίθεση… Το σχέδιο είναι σύμφωνα με ότι γνωρίζαμε για τα τουρκικά σχέδια πριν την επέμβαση (εννοείται τη πρώτη εισβολή): Πιστεύουμε οι Τούρκοι πάντα ήλπιζαν να εξασφαλίσουν την Αμμόχωστο -… για την οποία είχε μιλήσει ο Ecevit.. και το εκπληκτικό είναι η δήλωση πως το σχέδιο θα εκτελεστεί ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη και όχι αργότερο της 20ης Αυγούστου…»
Τα πρακτικά της συνάντησης 13 Αυγούστου 1974
Οι Βρετανικές Υπηρεσίες είχαν δώσει με ακρίβεια τη συνέχεια με τοποθεσίες…
Βρετανικός χάρτης με βρετανικά πλοία να σχηματίζουν κλοιό πέριξ της Κύπρου κατά τις τουρκικές εισβολές όχι για να βοηθήσουν την Κύπρο αλλά για να εμποδίσουν ελληνική βοήθεια για να ολοκληρώσει η Τουρκία την σχεδιασμένη αρπαγή της…
Οι Αμερικανοί ακολούθησαν και ακολουθούν μέχρι σήμερα που δεν υπάρχει ο Κίσινγκερ τη βρετανική γραμμή γιατί το Κυπριακό ήταν και παραμένει θέμα Λονδίνου και όχι Ουάσιγκτον. Ο Κίσινγκερ έμεινε πιστός στην «ειδική σχέση» ΗΠΑ/ΗΒ από το 1948. Σχετική η ομιλία του στο Chatham House ως ο επίσημος προσκεκλημένος στα 200χρονα του Φόρεϊν Όφις τον Μάιο του 1982.
Στις 20/6/1995 τιμήθηκε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ ως Honorary Knight Commander of the Order of Saint Michael and Saint George (KCMG).
Ο μ. Χ. Κίσινγκερ μπορεί να φέρει βαριές ευθύνες για γεγονότα άλλων χωρών. Δεν το αμφιβάλω αν το τεκμηριώνουν τα αμερικανικά επίσημα έγγραφα ή άλλα. Δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη όμως για αυτά, γιατί δεν ασχολήθηκα, με αφορά μόνο η ημέτερη μου πατρίδα Κύπρος.
Ολοκληρώνω όπως έγραψα και στο βιβλίο μου, «Διζωνική vs Δημοκρατία» 2019. Ο Χένρι Κίσινγκερ φέρει ευθύνες για το Κυπριακό στο ότι δεν αρνήθηκε να υποστηρίξει τις συνεννοήσεις των Βρετανών και Τούρκων. Μπορούσε να το κάνει. Αντί αυτού προτίμησε να συμπορευθεί παρόλη την διαφωνία του σε ορισμένες θέσεις για αμοιβαία συμφέροντα της εποχής ψυχρού πολέμου και προσήλωση στην ειδική σχέση.
΄Όπως ορθά είπε και ένας φίλος δεν υποστήριξε το εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, παραβίασε το διεθνή νόμο μετά το 1945…και στις 27 Αυγούστου 1974 όταν του ζήτησαν οι Βρετανοί αν μπορούσαν να βασιστούν στην υποστήριξή του στην ΛΥΣΗ ΤΟΥΣ, τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία , τους απάντησε θετικά παρόλο που τους είπε ότι οι ΄Ελληνες ουδέποτε θα την δεχτούν.
Χένρι Κίσινγκερ, Αρχ. Μακάριος, Τζέραλτ Φόρτ με το Πάτροκλο Σταύρου
Σ΄αυτό δικαιώθηκε…
Πολλοί εγκλημάτησαν πάνω στο κορμί της Κύπρου μας. Δικοί μας και ξένοι και αυτός δεν αποτελεί εξαίρεση, πήγε να τους βρει.
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ 10/12/2023
Αναλύσεις
FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!
Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για τον κίνδυνο επιθέσεων εντός της ΕΕ. Η Κίνα αρχίζει εξαήμερες στρατιωτικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά κατά μήκος των ακτών της.
Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για τον κίνδυνο επιθέσεων εντός της ΕΕ. Η Κίνα αρχίζει εξαήμερες στρατιωτικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά κατά μήκος των ακτών της.
Όλα αυτά μέσα σε μία εβδομάδα. Για τον Γκίντεον Ράχμαν, επικεφαλής σχολιαστή διεθνών υποθέσεων των Financial Times, η παράθεσή τους αποτυπώνει μια βαθύτερη αλλαγή: περιοχές που επί δεκαετίες θεωρούσαν την ειρήνη δεδομένη βρίσκονται πλέον αντιμέτωπες με την προοπτική ή την πραγματικότητα του πολέμου.
Το ερώτημα που θέτει στην ανάλυσή του είναι ευθύ: Υπνοβατεί ο κόσμος προς έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο;
Η απάντηση ανησυχητική: Οι μηχανισμοί που θα μπορούσαν να την αποτρέψουν αποδυναμώνονται, ενώ ενισχύονται επικίνδυνα οι πιθανότητες ενός καταστροφικού λάθους υπολογισμού.
Όταν το αδιανόητο γίνεται πραγματικότητα
Ο Ράχμαν επιστρέφει στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου τον Φεβρουάριο του 2022, λίγες ημέρες πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Οι αμερικανικές και βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών ήταν κατηγορηματικές: ο Βλαντίμιρ Πούτιν επρόκειτο να επιτεθεί. Κι όμως, ορισμένοι Ευρωπαίοι και Ουκρανοί συνομιλητές εξακολουθούσαν να ελπίζουν ότι επρόκειτο για μπλόφα ή για λανθασμένη εκτίμηση.
Αυτή η συνύπαρξη γνώσης και δυσπιστίας είναι κρίσιμη για την επιχειρηματολογία του. Οι προειδοποιήσεις μπορεί να είναι σαφείς, αλλά η πεποίθηση ότι «αυτά δεν συμβαίνουν πια» να παραμένει ισχυρότερη.
Περισσότερα από τέσσερα χρόνια αργότερα, η διεθνής ατμόσφαιρα έχει μεταμορφωθεί. Η αναφορά σε έναν παγκόσμιο πόλεμο έχει περάσει στο καθημερινό λεξιλόγιο των ηγετών, οι οποίοι, ωστόσο, διαφωνούν ριζικά για το πώς μπορεί να αποτραπεί.
Τραμπ και Ζελένσκι φοβούνται διαφορετικό δρόμο προς τον ίδιο πόλεμο
Στη σύγκρουσή τους στο Οβάλ Γραφείο τον Φεβρουάριο του 2025, ο Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι ότι διακινδυνεύει έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στη λογική του Αμερικανού προέδρου, η δυτική υποστήριξη προς την Ουκρανία μπορεί να παρασύρει τις ΗΠΑ σε άμεση αναμέτρηση με τη Ρωσία.
Ο Ζελένσκι βλέπει τον κίνδυνο από την αντίθετη κατεύθυνση: η αποτυχία αναχαίτισης της ρωσικής επιθετικότητας θα ενθαρρύνει νέες επιθέσεις και θα φέρει πιο κοντά μια γενικευμένη σύρραξη.
Η ανησυχία δεν περιορίζεται στο Κίεβο. Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, έχει προειδοποιήσει τους Ευρωπαίους ότι πρέπει να προετοιμαστούν για πόλεμο στην κλίμακα που γνώρισαν προηγούμενες γενιές.
Στην Ασία, ο Σι Τζινπίνγκ επικαλείται την «παγίδα του Θουκυδίδη»: τον κίνδυνο σύγκρουσης ανάμεσα σε μια κυρίαρχη και μια ανερχόμενη δύναμη. Ταυτόχρονα, όμως, σημειώνει ο Ράχμαν, η στρατιωτική ενίσχυση της Κίνας και η αυξανόμενη πίεση στην Ταϊβάν τροφοδοτούν την ένταση για την οποία προειδοποιεί.
Τα δύο όρια που δεν έχουν ακόμη ξεπεραστεί
Τι θα συνιστούσε, όμως, παγκόσμιο πόλεμο; Ο αρθρογράφος των FT θέτει δύο βασικές προϋποθέσεις: οι ισχυρότερες χώρες του κόσμου να συγκρουστούν άμεσα και η αναμέτρηση να εκτείνεται σε περισσότερες ηπείρους.
Κατά την εκτίμησή του, αυτά τα όρια δεν έχουν ακόμη ξεπεραστεί. Οι υφιστάμενοι πόλεμοι, ωστόσο, συνδέονται όλο και περισσότερο.
Η συμμετοχή Βορειοκορεατών στρατιωτών στο πλευρό της Ρωσίας έχει ήδη προσδώσει μια νέα διεθνή διάσταση στον πόλεμο της Ουκρανίας. Παράλληλα, ο πόλεμος ΗΠΑ–Ιράν διασταυρώνεται με την ουκρανική σύγκρουση: η Τεχεράνη θεωρείται ότι έχει λάβει ρωσική βοήθεια για τον εντοπισμό αμερικανικών στόχων, ενώ η Ουκρανία έχει προσφέρει τεχνογνωσία αντιμετώπισης drones στις χώρες του Κόλπου.
Στην Ευρώπη, οι δολιοφθορές, οι εμπρησμοί και οι άλλες μορφές υβριδικών επιχειρήσεων που αποδίδονται στη Ρωσία αυξάνουν τον κίνδυνο ακούσιας κλιμάκωσης.
Το όριο ανάμεσα στην ειρήνη και στον πόλεμο γίνεται έτσι ολοένα πιο δυσδιάκριτο.
Ο «άξονας» των αντιπάλων της Δύσης
Ρωσία, Κίνα, Ιράν και Βόρεια Κορέα δεν αποτελούν έναν απολύτως ενιαίο συνασπισμό. Οι δεσμοί τους, όμως, είναι πραγματικοί και ενισχύονται.
Η Μόσχα και η Πιονγιάνγκ υπέγραψαν το 2024 συνθήκη αμοιβαίας άμυνας. Βλαντίμιρ Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ έχουν διακηρύξει μια εταιρική σχέση «χωρίς όρια» ανάμεσα σε Ρωσία και Κίνα, ενώ η κινεζική οικονομική και τεχνολογική υποστήριξη έχει βοηθήσει τη Μόσχα να αντέξει τις δυτικές κυρώσεις.
Κοινό τους στοιχείο, κατά τον Ράχμαν, είναι η αμφισβήτηση της διεθνούς τάξης ασφαλείας υπό αμερικανική ηγεσία.
Η Ρωσία θέλει να περιορίσει το ΝΑΤΟ. Η Κίνα επιδιώκει να ανατρέψει την αμερικανική πρωτοκαθεδρία στον Ειρηνικό. Το Ιράν έχει επιτεθεί σε αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή. Η Βόρεια Κορέα απειλεί τη Νότια Κορέα, η οποία στηρίζεται στην αμερικανική προστασία.
Η πιθανότητα συντονισμένων κρίσεων στην Ευρώπη και στην Ασία περιπλέκει ακόμη περισσότερο τους σχεδιασμούς της Δύσης.
Η ανάλυση των FT συνδέει την αύξηση της πολεμικής βίας με τη μετατόπιση της παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος.
Το 1989, οι χώρες της G7 αντιπροσώπευαν περίπου τα δύο τρίτα της παγκόσμιας οικονομικής παραγωγής. Το 2022, το μερίδιό τους είχε υποχωρήσει περίπου στο 43%. Αντίστοιχη ήταν η σχετική υποχώρησή τους στις παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες.
Η μεταβολή αυτή έχει διευρύνει τα περιθώρια δράσης δυνάμεων που επιθυμούν να αναθεωρήσουν την υφιστάμενη τάξη. Παράλληλα, η απογοήτευση των Αμερικανών από τους πολέμους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν ενίσχυσε την πολιτική πίεση για περιορισμό των διεθνών στρατιωτικών δεσμεύσεων.
Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον στο οποίο περισσότεροι ηγέτες εμφανίζονται διατεθειμένοι να δοκιμάσουν τα όρια των αντιπάλων τους. Σύμφωνα με την καταμέτρηση του International Crisis Group που επικαλείται το άρθρο, στον κόσμο βρίσκονται σε εξέλιξη 65 συγκρούσεις, οι περισσότερες από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι «σφαίρες επιρροής»
Ένας ακόμη παράγοντας είναι η επιστροφή της αντίληψης ότι η ισχύς νομιμοποιεί τις διεκδικήσεις.
Ο Ράχμαν εντάσσει σε αυτό το πλαίσιο τόσο τις εδαφικές φιλοδοξίες της Ρωσίας και της Κίνας όσο και τις δηλώσεις Τραμπ για τη Γροιλανδία και τον Καναδά.
Πίσω από αυτή την προσέγγιση βρίσκεται μια θεωρία: αν οι μεγάλες δυνάμεις αναγνωρίσουν η μία τη σφαίρα επιρροής της άλλης, μπορούν να αποφύγουν τη μεταξύ τους σύγκρουση.
Ο σχολιαστής των FT απορρίπτει αυτή τη λογική ως επισφαλή. Πρώτον, επειδή αγνοεί τη βούληση των μικρότερων χωρών. Η Ουκρανία έχει ήδη αποδείξει ότι μια χώρα μπορεί να αντισταθεί στρατιωτικά στην υποταγή της σε έναν ισχυρότερο γείτονα.
Δεύτερον, επειδή τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων δεν χωρίζονται σε καθαρές γεωγραφικές ζώνες. Η Ταϊβάν έχει κρίσιμη σημασία για την παγκόσμια βιομηχανία προηγμένων ημιαγωγών. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να αποδεχθεί την επιστροφή κρατών-μελών της στη ρωσική σφαίρα επιρροής.
Το πιο επικίνδυνο ερώτημα
Στον πυρήνα της ανάλυσης βρίσκεται η αξιοπιστία της αποτροπής.
Επί δεκαετίες, η αμερικανική στρατιωτική ισχύς, οι συμμαχικές δεσμεύσεις και ο φόβος πυρηνικής αναμέτρησης περιόριζαν τον κίνδυνο άμεσης σύγκρουσης μεταξύ μεγάλων δυνάμεων.
Σήμερα, όμως, ο Ράχμαν θέτει ένα ερώτημα που δεν έχει αυτονόητη απάντηση: θα πολεμούσαν οι ΗΠΑ του Τραμπ για να υπερασπιστούν τις χώρες της Βαλτικής, την Πολωνία, την Ιαπωνία ή τη Βρετανία;
Η αβεβαιότητα μπορεί να ενθαρρύνει έναν αντίπαλο να αναλάβει ένα ρίσκο που διαφορετικά θα απέφευγε.
Εδώ βρίσκεται και η ιστορική προειδοποίηση. Το 1914, η Γερμανία υποτίμησε την πιθανότητα βρετανικής επέμβασης για το Βέλγιο. Το 1939, ο Χίτλερ πίστεψε ότι η Βρετανία και η Γαλλία θα υποχωρούσαν ξανά, παρά την εγγύηση ασφαλείας προς την Πολωνία. Και στις δύο περιπτώσεις, ο υπολογισμός αποδείχθηκε λανθασμένος.
Σήμερα, ο Πούτιν πρέπει να σταθμίσει την αξιοπιστία του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ και ο Σι την πιθανότητα αμερικανικής αντίδρασης σε επίθεση στην Ταϊβάν.
Ο κίνδυνος, καταλήγει ο Ράχμαν, είναι κάποιος να θεωρήσει μια εγγύηση ασφαλείας κενή περιεχομένου — και να ανακαλύψει το λάθος του αφού έχει αρχίσει ο πόλεμος.
Αναλύσεις
350 Δισ. Δολάρια στην Αμερική: Η Νότια Κορέα ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη στρατηγική επένδυση της συμμαχίας τους
Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ πλησιάζουν, ο τρόπος με τον οποίο θα δομηθούν αυτές οι επενδύσεις ενδέχεται να αποτελέσει πρότυπο για όσα θα ακολουθήσουν και να καταδείξει κατά πόσο μπορεί να λειτουργήσει αυτό το νέο μοντέλο συμμαχικών σχέσεων.
Τον Νοέμβριο του περασμένου έτους, η Νότια Κορέα συμφώνησε να μεταφέρει 350 δισεκατομμύρια δολάρια στρατηγικών επενδύσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες με αντάλλαγμα χαμηλότερους δασμούς. Για μήνες, η δέσμευση αυτή δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένας εντυπωσιακός αριθμός στους τίτλους των ειδήσεων. Τώρα, όμως, τα κεφάλαια αρχίζουν να μεταφέρονται.
Η Σεούλ έχει ήδη αποστείλει τα πρώτα 2,4 δισεκατομμύρια δολάρια και έχει κατονομάσει τα έργα που θα χρηματοδοτήσει: μια μονάδα ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο, σχεδιασμένη να τροφοδοτεί κέντρα δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης στο Τέξας, καθώς και οκτώ μεγάλους πυρηνικούς αντιδραστήρες που θα εγκαταστήσουν για πρώτη φορά κορεατικό σχέδιο αντιδραστήρα σε αμερικανικό έδαφος.
Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ πλησιάζουν, ο τρόπος με τον οποίο θα δομηθούν αυτές οι επενδύσεις ενδέχεται να αποτελέσει πρότυπο για όσα θα ακολουθήσουν και να καταδείξει κατά πόσο μπορεί να λειτουργήσει αυτό το νέο μοντέλο συμμαχικών σχέσεων.
Αυτή η ανάλυση εξετάζει τι χρηματοδοτείται, πώς η Νότια Κορέα επιχειρεί να περιορίσει τους κινδύνους και ποια ζητήματα παραμένουν ακόμη ανοιχτά.
Οι πολυαναμενόμενες λεπτομέρειες σχετικά με το πρώτο κύμα επενδύσεων που συνδέεται με τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ της Νότιας Κορέας και των Ηνωμένων Πολιτειών τον περασμένο Νοέμβριο δημοσιοποιήθηκαν επιτέλους.
Η επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Πόρων της Νότιας Κορέας (MOTIR) δείχνει ότι το πρώτο πακέτο επενδύσεων θα κατευθυνθεί:
- στην κατασκευή ενός σταθμού ηλεκτροπαραγωγής συνδυασμένου κύκλου με φυσικό αέριο (Project Star),
- στην κατασκευή οκτώ μεγάλων πυρηνικών αντιδραστήρων (Project Power),
ενώ το έργο ανάπτυξης αγωγού και εγκαταστάσεων υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Αλάσκα (Project North) θα υποβληθεί σε περαιτέρω αξιολόγηση.
Οι τελευταίες πληροφορίες δείχνουν ότι η πρώτη μεταφορά ύψους 2,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων έχει ήδη πραγματοποιηθεί για το έργο του σταθμού ηλεκτροπαραγωγής φυσικού αερίου.
Παρότι επικριτές στη Νότια Κορέα αμφισβητούν:
- την εμπορική βιωσιμότητα των έργων,
- την οικονομική τους αποδοτικότητα,
- και την επάρκεια των μηχανισμών εποπτείας,
η επιλογή των έργων και η δομή της χρηματοδότησής τους υποδεικνύουν ότι η Σεούλ κατέβαλε σημαντική προσπάθεια ώστε να διαχειριστεί τους σχετικούς κινδύνους και παράλληλα να τηρήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε τον Νοέμβριο του 2025.
Τα Έργα
Είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό το ευρύτερο πλαίσιο που περιβάλλει την πρόσφατη ανακοίνωση αυτών των έργων ώστε να γίνει αντιληπτή η κριτική που ασκείται προς τη νοτιοκορεατική κυβέρνηση.
Λίγες εβδομάδες πριν από την ανακοίνωση, ο Πρόεδρος Τραμπ προχώρησε σε μια σειρά δημοσίων δηλώσεων σχετικά με:
- τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις,
- τη Βόρεια Κορέα,
- και τα Στενά του Ορμούζ,
οι οποίες έμοιαζαν να συνδέονται με την επενδυτική δέσμευση που είχε αναλάβει η Σεούλ τον προηγούμενο Νοέμβριο.
Μάλιστα, τουλάχιστον μία δημοσιογραφική αναφορά υποστήριζε ότι η αμερικανική πλευρά άρχιζε να χάνει την υπομονή της με τον αργό ρυθμό υλοποίησης των νοτιοκορεατικών επενδύσεων και ότι οι δηλώσεις αυτές στόχευαν στην εξασφάλιση συγκεκριμένων αποτελεσμάτων.
Παρότι η κριτική προς την κορεατική κυβέρνηση μπορεί να θεωρηθεί εύλογη, η επιλογή των έργων και οι δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν δείχνουν ότι προηγήθηκε σημαντική επεξεργασία πριν γίνουν οι ανακοινώσεις.
Project Star (Μονάδα Ηλεκτροπαραγωγής Συνδυασμένου Κύκλου με Φυσικό Αέριο)
Τοποθεσία: Encinal, Τέξας
Συνολικό κόστος: 22,3 δισ. δολάρια
Το Project Star προβλέπει την κατασκευή και λειτουργία μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 6.472 MW για την τροφοδοσία κέντρων δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης στην περιοχή Encinal του Τέξας.
Η μονάδα αξίας 22,3 δισ. δολαρίων θα ξεκινήσει να παρέχει ηλεκτρική ενέργεια το 2029 και θα φτάσει σε πλήρη επιχειρησιακή ικανότητα έως το 2032.
Στο έργο θα συμμετέχουν αρκετές μεγάλες διεθνείς εταιρείες, μεταξύ των οποίων:
- Related Companies,
- NextEra Energy,
- Lewis Energy Group,
καθώς και ακόμη μη κατονομαζόμενες «ανταγωνιστικές κορεατικές εταιρείες», οι οποίες θα συμβάλουν σε όλα τα στάδια του έργου μέσω παροχής εξοπλισμού, μηχανολογικού σχεδιασμού, κατασκευών, τεχνικής υποστήριξης και συντήρησης.
Project Power (8 Μεγάλοι Πυρηνικοί Αντιδραστήρες)
Το Project Power αφορά επένδυση ύψους 120 δισεκατομμυρίων δολαρίων για:
- δύο αντιδραστήρες APR1400 κορεατικού σχεδιασμού,
- έξι αντιδραστήρες AP1000 σχεδιασμένους από τη Westinghouse.
Η ανακοίνωση αναφέρει ότι η κατασκευή θα πραγματοποιηθεί σε φάσεις.
Πρώτη φάση
Κατασκευή δύο αντιδραστήρων AP1000.
Δεύτερη φάση
- Δύο αντιδραστήρες APR1400.
- Δύο επιπλέον AP1000.
Το διάστημα μεταξύ των δύο φάσεων δεν θα υπερβεί τους έξι μήνες.
Τρίτη φάση
Κατασκευή των δύο τελευταίων AP1000.
Η συγκεκριμένη δομή επιτρέπει στη Νότια Κορέα να εγκαταστήσει τον δικό της σχεδιασμό πυρηνικού αντιδραστήρα (APR1400) στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ παράλληλα μοιράζεται τα οφέλη από την ανάπτυξη των αντιδραστήρων AP1000 της Westinghouse.
Οι δύο χώρες ελπίζουν ότι το Project Power θα δώσει νέα ώθηση στο προεδρικό εκτελεστικό διάταγμα για την πυρηνική ενέργεια, το οποίο στοχεύει στην έναρξη κατασκευής δέκα νέων μεγάλων πυρηνικών αντιδραστήρων έως το 2030.
Από το συνολικό ποσό:
- 100 δισ. δολάρια θα καλύψουν το κόστος κατασκευής,
- 20 δισ. δολάρια θα παραμείνουν ως αποθεματικό απρόβλεπτων δαπανών.
Επιπλέον, οι δύο πλευρές συμφώνησαν να επιτρέψουν προκαταβολικές πληρωμές έως 10 δισ. δολαρίων μέχρι το τέλος του έτους για εξοπλισμό μακράς προμήθειας.
Project North (Αγωγός και Τερματικός Σταθμός LNG στην Αλάσκα)
Το Project North είναι το πιο αμφιλεγόμενο από τα τρία έργα, καθώς η κατασκευή ενός αγωγού LNG μήκους 800 μιλίων (περίπου 1.287 χιλιομέτρων) και εγκαταστάσεων υγροποίησης σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον όπως η Αλάσκα καθιστά το έργο ιδιαίτερα απαιτητικό. Αυτό σημαίνει ότι το τελικό κόστος μπορεί να αποδειχθεί σημαντικά υψηλότερο από τις σημερινές εκτιμήσεις.
Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος το έργο να μην ολοκληρωθεί εντός του προβλεπόμενου χρονικού ορίζοντα των 20 ετών για την έναρξη παραδόσεων LNG, γεγονός που θα απαιτούσε αναδιάρθρωση του χρηματοδοτικού σχήματος ώστε η νοτιοκορεατική κυβέρνηση να μπορέσει να ανακτήσει την επένδυσή της.
Η ζήτηση για LNG ενδέχεται επίσης να μεταβληθεί σημαντικά με την πάροδο του χρόνου, καθώς οι μακροπρόθεσμες συνθήκες της αγοράς παραμένουν αβέβαιες.
Ενδεικτικά, κατά τη δεκαετία του 2010, μεγάλες ενεργειακές εταιρείες που συμμετείχαν αρχικά στο έργο, όπως οι ExxonMobil, BP και ConocoPhillips, αποφάσισαν τελικά να μην συμμετάσχουν, επικαλούμενες οικονομικούς λόγους.
Η ανακοίνωση του Προέδρου Τραμπ σχετικά με τη συμμετοχή της Νότιας Κορέας στο έργο, η οποία αργότερα αμφισβητήθηκε από τον Πρόεδρο Λι Τζε-Μιούνγκ, φαίνεται να υποδηλώνει ότι το αναμενόμενο ύψος της νοτιοκορεατικής επένδυσης ανέρχεται σε 54 δισεκατομμύρια δολάρια.
Μέχρι στιγμής, η επίσημη ανακοίνωση της νοτιοκορεατικής πλευράς αναφέρει απλώς ότι οι δύο χώρες θα εξετάσουν το έργο πριν λάβουν οριστική απόφαση.
Η επιλογή και η κατάσταση των τριών αυτών έργων φαίνεται να επιβεβαιώνουν ότι η νοτιοκορεατική κυβέρνηση έχει προετοιμαστεί επαρκώς ώστε να εκπληρώσει τη συμφωνία που συνήφθη τον περασμένο Νοέμβριο, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι μόνο τα πλέον υποσχόμενα έργα θα προχωρήσουν.
Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του επενδυτικού πακέτου είναι ότι μεγάλο μέρος των επενδύσεων επικεντρώνεται στις ενεργειακές υποδομές. Αυτό είναι μάλλον αναμενόμενο δεδομένης της τεράστιας ανάγκης για παραγωγή ενέργειας ώστε να καλυφθούν οι διαρκώς αυξανόμενες απαιτήσεις υπολογιστικής ισχύος της τεχνητής νοημοσύνης.
Απουσιάζουν από το παρόν πακέτο επενδύσεις που σχετίζονται με:
- τη ναυπηγική βιομηχανία,
- τους ημιαγωγούς,
- τα φαρμακευτικά προϊόντα,
- τα κρίσιμα ορυκτά,
- την κβαντική πληροφορική,
- και την τεχνητή νοημοσύνη.
Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι σε ορισμένους από αυτούς τους τομείς οι επενδύσεις έχουν ήδη πραγματοποιηθεί από τον ιδιωτικό τομέα, όπως συμβαίνει στην περίπτωση των ημιαγωγών, ή ότι η Νότια Κορέα δεν διαθέτει ακόμη επαρκές συγκριτικό πλεονέκτημα κλίμακας, όπως στους τομείς της τεχνητής νοημοσύνης και της κβαντικής υπολογιστικής.
Οι επενδύσεις στη ναυπηγική φαίνεται να αποτελούν ξεχωριστό σκέλος του πρόσθετου επενδυτικού πακέτου των 150 δισεκατομμυρίων δολαρίων, γεγονός που σημαίνει ότι αναμένονται περισσότερες ανακοινώσεις τις επόμενες ημέρες.
Τέλος, είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη και οι πολιτικές προεκτάσεις αυτής της ανακοίνωσης από την οπτική των Νοτιοκορεατών φορολογουμένων.
Η διοχέτευση κρατικά χρηματοδοτούμενων επενδύσεων για τη δημιουργία θέσεων εργασίας στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί πολιτικά όταν τα ίδια κεφάλαια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για ανάγκες στο εσωτερικό της χώρας.
Με απλά λόγια, η επιχειρηματολογία υπέρ αυτών των επενδύσεων γίνεται πιο πειστική όσο πιο άμεσα και ορατά είναι τα οφέλη για τους Νοτιοκορεάτες φορολογουμένους.
Αυτό ενδέχεται να αποτελεί έναν από τους λόγους για τους οποίους η παρούσα δέσμη ανακοινώσεων επικεντρώθηκε κυρίως στις ενεργειακές υποδομές, δεδομένου ότι κρατικές εταιρείες όπως:
- η Korea Electric Power Company (KEPCO),
- και η Korea Hydro & Nuclear Power (KHNP),
κατέχουν δεσπόζουσα θέση στον συγκεκριμένο τομέα.
Χρηματοδότηση
Όπως προβλεπόταν στο Μνημόνιο Κατανόησης του Νοεμβρίου, οι επενδύσεις διοχετεύονται μέσω δύο οχημάτων ειδικού σκοπού (Special Purpose Vehicles – SPV):
- του Investment Special Purpose Vehicle (I-SPV),
- και του Project Special Purpose Vehicle (P-SPV).
Το πρώτο διαχειρίζεται η Korea-U.S. Strategic Investment Corporation σε συνεργασία με την αμερικανική κυβέρνηση και είναι υπεύθυνο για τη συγκέντρωση, κατανομή και αναδιανομή των κεφαλαίων προς και από τα επιμέρους P-SPV.
Η ετήσια συνεισφορά της νοτιοκορεατικής κυβέρνησης έχει οριστεί στα 20 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, με ανώτατο συνολικό όριο τα 200 δισεκατομμύρια δολάρια.
Το σημαντικό στοιχείο αυτής της συμφωνίας είναι ότι τα κεφάλαια που παρέχει η κορεατική κυβέρνηση αποτελούν ανακτήσιμη επένδυση διάρκειας 20 ετών.
Συγκεκριμένα, οι αποδόσεις που προκύπτουν από τα P-SPV μεταφέρονται κάθε χρόνο στο I-SPV και στη συνέχεια κατανέμονται ισόποσα μεταξύ των κυβερνήσεων της Νότιας Κορέας και των ΗΠΑ μέχρι να ανακτηθεί συνολικά το ποσό που αντιστοιχεί στη λεγόμενη «Τεκμαρτή Κατανομή» (Deemed Allocation).
Μετά την ανάκτηση αυτού του ποσού, η νοτιοκορεατική κυβέρνηση δικαιούται εγγυημένη απόδοση 10% επί της επένδυσης.
Σε περίπτωση που η Νότια Κορέα δεν καταφέρει να ανακτήσει το πλήρες ποσό της Τεκμαρτής Κατανομής εντός 20 ετών, οι δύο κυβερνήσεις μπορούν να διαπραγματευθούν τροποποιήσεις στον τρόπο κατανομής των αποδόσεων.
Με λίγα λόγια, το χρηματοδοτικό μοντέλο έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε η Νότια Κορέα να μπορεί να ανακτήσει ολόκληρο το επενδυμένο κεφάλαιο καθώς και τους σχετικούς τόκους.
Οι τόκοι θα υπολογίζονται με βάση την απόδοση των αμερικανικών κρατικών ομολόγων 20ετούς διάρκειας, προσαυξημένη κατά ένα επιπλέον περιθώριο (spread), το οποίο θα συμφωνείται ξεχωριστά για κάθε έργο.
Η συμφωνία περιλαμβάνει επίσης πρόβλεψη που απαιτεί από τις δύο πλευρές να παρέχουν προνομιακή μεταχείριση σε κορεατές προμηθευτές και αναδόχους έναντι αντίστοιχων ξένων προμηθευτών κατά την υλοποίηση των έργων.
Σύμφωνα με αρχικές πληροφορίες, το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών και η Τράπεζα της Κορέας σχεδίαζαν να συγκεντρώνουν έως και 20 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως μέσω:
- των εσόδων από τόκους,
- των μερισμάτων που προέρχονται από τα συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας,
- και των ομολόγων εκφρασμένων σε δολάρια.
Πρόσφατα δημοσιεύματα φαίνεται να επιβεβαιώνουν τη συγκεκριμένη προσέγγιση.
Εάν αυτό ισχύει, η κυβέρνηση θα μπορέσει να διατηρήσει τη δημοσιονομική πειθαρχία χωρίς να επηρεάσει σημαντικά την αγορά συναλλάγματος.
Μέχρι τον Αύγουστο, τα συναλλαγματικά αποθέματα της Νότιας Κορέας ανέρχονταν σε περισσότερα από 442 δισεκατομμύρια δολάρια, αν και νεότερα στοιχεία δείχνουν μικρή μείωση κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Οι τοποθετήσεις της χώρας σε ξένα χρεόγραφα, συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών κρατικών ομολόγων, παρέμειναν σχετικά σταθερές στα περίπου 387 δισεκατομμύρια δολάρια.
Οι ετήσιες αποδόσεις αυτών των τοποθετήσεων θα κατευθύνονται στο στρατηγικό επενδυτικό ταμείο.
Εάν τα έσοδα από τόκους δεν επαρκούν για την κάλυψη του ετήσιου ορίου επένδυσης των 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η κυβέρνηση θα έχει τη δυνατότητα να εκδώσει επιπλέον ομόλογα για να καλύψει τη διαφορά.
Σχεδόν έναν χρόνο μετά το Κοινό Ενημερωτικό Δελτίο του 2025, η Νότια Κορέα έχει περάσει από τις γενικές δεσμεύσεις σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, ανακοινώνοντας το πρώτο σύνολο έργων που θα χρηματοδοτήσει και πραγματοποιώντας ήδη την πρώτη μεταφορά κεφαλαίων.
Μια αρχική αξιολόγηση της επιλογής των έργων και της χρηματοδοτικής δομής δείχνει ότι η Σεούλ προχώρησε σε ενδελεχή προετοιμασία.
Επέλεξε έργα με έμπειρους εταίρους και σαφή ζήτηση, διασφαλίζοντας παράλληλα μηχανισμούς προστασίας όπως:
- η επιμερισμένη διαχείριση κινδύνου μεταξύ των έργων,
- και ένα νομικά δεσμευτικό ετήσιο ανώτατο όριο δαπανών.
Οι κινήσεις αυτές αποδεικνύουν τόσο τη σοβαρότητα των προθέσεων της Νότιας Κορέας όσο και την επιθυμία της να εξασφαλίσει την επιτυχή ολοκλήρωση των έργων.
Αυτό είναι απολύτως λογικό, καθώς η δυνατότητα της χώρας να ανακτήσει τα επενδυμένα κεφάλαιά της και να αποκομίσει ενδεχομένως κέρδος εξαρτάται από την επιτυχία των συγκεκριμένων έργων.
Παρ’ όλα αυτά, πολλά ζητήματα παραμένουν ανοιχτά, μεταξύ των οποίων:
- ο τρόπος κατανομής των υπόλοιπων κεφαλαίων,
- η μορφή και η έκταση της συμμετοχής της Νότιας Κορέας στο έργο LNG της Αλάσκας,
- καθώς και οι επενδύσεις στη ναυπηγική βιομηχανία.
Ωστόσο, η συμφωνία φαίνεται να διαθέτει πραγματική δυναμική σε μια περίοδο κατά την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέρχονται σε μια κρίσιμη φάση, καθώς οι ενδιάμεσες εκλογές βρίσκονται πλέον πολύ κοντά.
stimson.org
Αναλύσεις
«Εδώ αρμόδιος είμαι εγώ»: Η τουρκική υστερία για τις NAVTEX και το ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας του GSI
Ως νέα αναμέτρηση για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος την αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή την πολυεθνική άσκηση «Ευνομία» και τη διαδρομή του ηλεκτρικού καλωδίου Great Sea Interconnector (GSI). Οι τουρκικές εφημερίδες συνδέουν ευθέως τη στρατιωτική άσκηση με τις ενεργειακές επιδιώξεις της Αθήνας, αποδίδοντάς της πολιτική και γεωστρατηγική σκοπιμότητα.
Τουρκικός Τύπος για NAVTEX: «Πόλεμος στη Γαλάζια Πατρίδα» και «δοκιμασία ορίων» από την Αθήνα
Ως νέα αναμέτρηση για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος την αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή την πολυεθνική άσκηση «Ευνομία» και τη διαδρομή του ηλεκτρικού καλωδίου Great Sea Interconnector (GSI). Οι τουρκικές εφημερίδες συνδέουν ευθέως τη στρατιωτική άσκηση με τις ενεργειακές επιδιώξεις της Αθήνας, αποδίδοντάς της πολιτική και γεωστρατηγική σκοπιμότητα. Από τον «πόλεμο των NAVTEX στη Γαλάζια Πατρίδα» μέχρι τις καταγγελίες περί «πρόκλησης» και «γεωπολιτικής δοκιμασίας ορίων», κυριαρχεί η εκτίμηση ότι η Ελλάδα επιχειρεί, με τη συμμετοχή της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, να διαμορφώσει ένα ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας γύρω από το καλώδιο. Παράλληλα, επανέρχεται η πάγια τουρκική θέση περί προηγούμενου συντονισμού με την Άγκυρα για δραστηριότητες σε θαλάσσιες περιοχές που η ίδια διεκδικεί ως τμήμα της υφαλοκρηπίδας της.
Χουριέτ: «Προειδοποίηση της Άγκυρας στην Αθήνα: Εκείνη η περιοχή είναι δική μου»
Η αντιπαράθεση για τις NAVTEX αναδεικνύει, σύμφωνα με τη Χουριέτ, τη βαθύτερη διαφωνία Αθήνας και Άγκυρας για τη δικαιοδοσία στην Ανατολική Μεσόγειο, με το ηλεκτρικό καλώδιο να αποτελεί το πραγματικό επίκεντρο της έντασης.
Στο δημοσίευμα της Ντουϊγκού Λέλογλου, με τίτλο «Προειδοποίηση της Άγκυρας στην Αθήνα: Εκείνη η περιοχή είναι δική μου», η εφημερίδα επισημαίνει ότι η πραγματοποίηση της «Ευνομίας» σε θαλάσσια περιοχή που συμπίπτει σε μεγάλο βαθμό με τη σχεδιαζόμενη διαδρομή του GSI επαναφέρει στο προσκήνιο τη διαμάχη για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει η Χουριέτ στη χρονική συγκυρία και στη σύνθεση της άσκησης, υπογραμμίζοντας ότι οι τέσσερις συμμετέχουσες χώρες εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα στο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης. Μεταφέρει, επίσης, την εκτίμηση του ελληνικού Τύπου ότι η άσκηση συνιστά μήνυμα προς την Τουρκία.
Το ουσιαστικότερο σημείο της ανάλυσής της αφορά, ωστόσο, τη διάκριση ανάμεσα στην άδεια και στον προηγούμενο συντονισμό, όπως την αντιλαμβάνεται η Άγκυρα.
Η εφημερίδα διευκρινίζει ότι «η προσδοκία της Άγκυρας δεν είναι να ζητήσει άδεια η ανάδοχος εταιρεία, αλλά η Γαλλία, ως κράτος σημαίας, να διασφαλίσει τον συντονισμό μέσω διπλωματικών διαύλων, πριν αρχίσουν οι έρευνες στη διαδρομή που επικαλύπτει την τουρκική υφαλοκρηπίδα».
Με αυτή τη διατύπωση, η Χουριέτ επιχειρεί να μετατοπίσει τη συζήτηση από το ζήτημα της τουρκικής άδειας, την οποία απορρίπτει κατηγορηματικά η Αθήνα, στο ζήτημα της προηγούμενης διπλωματικής συνεννόησης με την Άγκυρα.
Παράλληλα, η εφημερίδα εντάσσει τη συμμετοχή της γαλλικής εταιρείας Meridiam και την πολυεθνική άσκηση στην προσπάθεια της Ελλάδας να εξασφαλίσει την προστασία των ενεργειακών υποδομών της, υποστηρίζοντας ότι αποτελούν μέρος των μέτρων ασφαλείας που λαμβάνει η Αθήνα.
Νεφές: «Πόλεμος NAVTEX στη Γαλάζια Πατρίδα»
Σε σαφώς πιο συγκρουσιακό τόνο, η Νεφές παρουσιάζει την αντιπαράθεση ως αναμέτρηση για το ποιος έχει τον έλεγχο της επίμαχης θαλάσσιας περιοχής, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο πολιτικό μήνυμα της τουρκικής αντίδρασης.
Με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Πόλεμος NAVTEX στη Γαλάζια Πατρίδα», η εφημερίδα ερμηνεύει την τουρκική αντι-NAVTEX ως μήνυμα προς την Αθήνα ότι «μόνο εγώ μπορώ να δώσω άδεια για αυτή την περιοχή».
Σύμφωνα με τη Νεφές, η Άγκυρα, κηρύσσοντας άκυρη την ελληνική NAVTEX και επαναλαμβάνοντας τη δική της ναυτική οδηγία από τον σταθμό της Αττάλειας, επιδιώκει να καταστήσει σαφές ότι «εδώ αρμόδιος είμαι εγώ».
Το ενδιαφέρον του δημοσιεύματος βρίσκεται κυρίως στην ερμηνεία του σκοπού της άσκησης. Κάτω από τον χαρακτηριστικό μεσότιτλο «Ο πραγματικός σκοπός της άσκησης είναι το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης», η εφημερίδα συνδέει την «Ευνομία» με τη σχεδιαζόμενη διαδρομή του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ.
Η Νεφές υιοθετεί έτσι την αντίληψη ότι η στρατιωτική δραστηριότητα δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από το ενεργειακό έργο και τις ευρύτερες γεωπολιτικές επιδιώξεις στην περιοχή.
Επικαλείται, μάλιστα, την ελληνική εφημερίδα Τα Νέα, μεταφέροντας την εκτίμηση ότι «πρόκειται για μια απλή άσκηση, η οποία όμως αποκτά γεωπολιτική σημασία εξαιτίας της διαδρομής της».
Μιλιέτ: «Η απάντηση της Τουρκίας στο παιχνίδι των NAVTEX»
Ως προσπάθεια της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας να κατοχυρώσουν μέσω ναυτικών οδηγιών διεκδικήσεις που η Άγκυρα θεωρεί παράνομες παρουσιάζει την υπόθεση η Μιλιέτ, υιοθετώντας τη ρητορική περί «Γαλάζιας Πατρίδας».
Με τίτλο «Η απάντηση της Τουρκίας στο παιχνίδι των NAVTEX», η εφημερίδα χαρακτηρίζει την ελληνική και κυπριακή δραστηριότητα ως μέρος ενός ευρύτερου παιχνιδιού αμφισβήτησης των τουρκικών θαλάσσιων διεκδικήσεων.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην αναφορά της τουρκικής NAVTEX για την ονομασία «Κύπρος», την οποία χρησιμοποιεί η Κυπριακή Δημοκρατία στις ναυτικές της αναγγελίες.
Η Μιλιέτ αναπαράγει τη θέση της Άγκυρας ότι η συγκεκριμένη ονομασία δεν ταυτίζεται με το κράτος που ιδρύθηκε το 1960, προβάλλοντας παράλληλα την τουρκική προειδοποίηση πως «οι προσπάθειες νομιμοποίησης παράνομων διεκδικήσεων μέσω αναγγελιών NAVTEX είναι άκυρες και δεν έχουν γίνει ούτε πρόκειται να γίνουν αποδεκτές από την Τουρκία».
Η προσέγγιση της εφημερίδας διευρύνει έτσι την αντιπαράθεση πέρα από το GSI, συνδέοντάς την και με το Κυπριακό, καθώς η Άγκυρα αμφισβητεί τη δυνατότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας να εκπροσωπεί ολόκληρο το νησί.
Ακσάμ: «Προκλητική κίνηση από την Ελλάδα – Κοινή πρόκληση της Αθήνας με τρεις χώρες»
Την άσκηση «Ευνομία» ως συντονισμένη πολιτική και στρατιωτική κίνηση με γεωπολιτικές προεκτάσεις παρουσιάζει η Ακσάμ, η οποία επιλέγει έναν ιδιαίτερα επιθετικό τίτλο, χαρακτηρίζοντας τη συνεργασία των τεσσάρων χωρών «κοινή πρόκληση».
Στο δημοσίευμα, που βασίζεται σε πληροφορίες του τουρκικού πρακτορείου Ανατολή και της ελληνικής εφημερίδας Τα Νέα, προβάλλεται η εκτίμηση ότι η χρονική επιλογή της άσκησης δεν είναι τυχαία.
Η Ακσάμ αναπαράγει ειδικότερα την άποψη ότι «η επιλογή πλοίου υπό γαλλική σημαία, η συμμετοχή της γαλλικής εταιρείας Meridiam στο έργο και η πραγματοποίηση της άσκησης Ευνομία δημιουργούν ένα πλέγμα προστασίας σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο».
Η συγκεκριμένη αναφορά αποτελεί το βασικό ερμηνευτικό στοιχείο του δημοσιεύματος: η στρατιωτική συνεργασία, η παρουσία της Γαλλίας και η συμμετοχή ευρωπαϊκών εταιρειών εμφανίζονται ως αλληλοσυμπληρούμενα μέσα για την προώθηση του GSI.
Χαμπέρ 7: «Γεωπολιτική δοκιμασία ορίων από την Αθήνα; Επικίνδυνη πρόκληση στη Μεσόγειο»
Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και το Χαμπέρ 7, το οποίο προσεγγίζει την πολυεθνική άσκηση ως ενδεχόμενη δοκιμασία των γεωπολιτικών ορίων στην Ανατολική Μεσόγειο.
Με τίτλο «Γεωπολιτική δοκιμασία ορίων από την Αθήνα; Επικίνδυνη πρόκληση στη Μεσόγειο», το δημοσίευμα του Φατίχ Γιοντζαλίκ, που επικαλείται το πρακτορείο Ανατολή, δίνει έμφαση στη χωροθέτηση της άσκησης πάνω στη διαδρομή του σχεδιαζόμενου ηλεκτρικού καλωδίου.
Ο χαρακτηρισμός «γεωπολιτική δοκιμασία ορίων» υποδηλώνει την ερμηνεία ότι η Αθήνα επιχειρεί να δοκιμάσει στην πράξη τα περιθώρια αντίδρασης της Άγκυρας, αξιοποιώντας τη συμμετοχή άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!
Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...
Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...
350 Δισ. Δολάρια στην Αμερική: Η Νότια Κορέα ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη στρατηγική επένδυση της συμμαχίας τους
Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις...
«Εδώ αρμόδιος είμαι εγώ»: Η τουρκική υστερία για τις NAVTEX και το ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας του GSI
Ως νέα αναμέτρηση για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος την αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή...
Αζερμπαϊτζάν – Τουρκία: Κηρύχθηκε ο πόλεμος για την ισλαμική μαντίλα
Το Αζερμπαϊτζάν, μια χώρα με μουσουλμανικό πληθυσμό σε ποσοστό 98%, μόλις απαγόρευσε τη χρήση της χιτζάμπ στα σχολεία, επικαλούμενο την...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας