Διεθνή
Κώστας Καραμανλής: «Ὄχι στίς γκρίζες ρυθμίσεις, πού ὁδηγοῦν στήν διχοτόμηση τοῦ Αἰγαίου»
Στήν Θράκη καί στήν Κύπρο κρίνεται ἡ ἀντοχή τοῦ Ἑλληνισμοῦ – Νά μήν ἀναμιγνύονται τρίτοι στά ἐσωτερικά μας
«Η εΙρήνη δέν ἐξαγοράζεται μέ παραχώρηση κυριαρχίας». Αὐτό ἐτόνισε ὁ πρώην Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλῆς στήν Ἀλεξανδρούπολη, κατά τήν παρουσίαση τοῦ βιβλίου τοῦ διευθυντοῦ τῆς «Ἑστίας», Μανώλη Κοττάκη, «Οἱ Ἀπόρρητοι Φάκελοι Καραμανλῆ». Ὑπεγράμμισε ὅτι «γκρίζες ρυθμίσεις, οἱ ὁποῖες ἔχουν ὡς στόχο, μέ αὐθαίρετη ἑρμηνεία τῶν συνομιλητῶν μας, νά παγώσουν ἤ νά ἀναστείλουν τήν ἄσκηση τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας στό Αἰγαῖο, τή Θράκη καί τήν Κύπρο, ἐκεῖ πού κρίνεται τό στρατηγικό βάθος τοῦ Ἑλληνισμοῦ, δέν μποροῦν νά γίνουν ἀνεκτές. Πολύ, δέ, περισσότερο, ἐάν ὁ στόχος τρίτων εἶναι ἡ συνδιαχείριση τοῦ ἀρχιπελάγους τοῦ Αἰγαίου».
Καί κατέληξε, ὑπογραμμίζοντας ὅτι: «Στή Θράκη, στό Αἰγαῖο, στήν Κύπρο, κρίνεται ἡ ἀντοχή τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί, κατ’ ἐπέκταση, ἡ εὐθύνη καί ἡ μοῖρα ὅλων μας».
Ὁ συγγραφεύς Μανώλης Κοττάκης, ἀναφερόμενος στό βιβλίο του, ἐτόνισε: «Τό βιβλίο πού ἴσως κρατᾶτε στά χέρια σας δέν εἶναι εὔκολο βιβλίο. Εἶναι ἕνα ἐνοχλητικό βιβλίο. Εἶναι ἕνα βιβλίο πού λέει σέ φίλους συμμάχους καθαρά καί ξάστερα τά λάθη τους. Εἶναι βιβλίο πού ἀποκαλύπτει τίς πρακτικές τους».
Ὡς πρός τήν γενικώτερη πολιτική καί τήν στάση τῆς χώρας μας, ἐπεσήμανε μέ νόημα: «Ἡ καλύτερη συμπολίτευση στή Δύση εἶναι νά τῆς λές μέ τόλμη τά λάθη της, ἐνῷ ἡ χειρότερη ἀντιπολίτευση εἶναι νά σιωπᾶς στά λάθη της». Καί καταλήγοντας, ἀφοῦ σημείωσε ὅτι «ἐμεῖς δέν εἴμαστε ἐδῶ γιά νά φοβόμαστε. Ἐμεῖς εἴμαστε ἐδῶ, γιά νά φοβοῦνται οἱ ἄλλοι!» εἶπε γιά τόν Κώστα Καραμανλῆ:
«Δέν ἦρθα ἐδῶ, γιά νά δικαιώσω τόν ἄνδρα. Τόν Κώστα Καραμανλῆ. Δέν τό ἔχει ἀνάγκη. Ἔχει μεγάλη ρίζα στό λαό».
Ἀναλυτικῶς, ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Κώστα Καραμανλῆ στήν Ἀλεξανδρούπολη ἔχει ὡς ἀκολούθως:
«Ἀγαπητοί φίλοι,
Χαίρομαι πολύ πού βρίσκομαι σήμερα ἐδῶ, ἀνάμεσά σας –μέ ἀφορμή τό βιβλίο τοῦ Μανώλη Κοττάκη– 14 χρόνια μετά τήν τελευταία δημόσια παρουσία μου στήν πόλη σας. Ἔχει κάνει, πράγματι, πολλή δουλειά ὁ Κοττάκης. Μέ ἐπιμονή καί πεῖσμα ἔχει συγκεντρώσει μεγάλο ὄγκο ἀπό στοιχεῖα καί μαρτυρίες. Ἡ ἔρευνα πού ἔχει γίνει, φανερώνει τό πάθος του γιά τήν ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας.
Ὁ Κοττάκης δέν χαρίζεται. Γράφει κοφτά, χωρίς περιττά λόγια, μέ γνώμονα τό ἐπαγγελματικό του ἦθος καί κυρίως τόν πατριωτισμό του. Ἄσχετα ἄν συμφωνεῖ κανείς μαζί του ἤ ὄχι, τόν χαρακτηρίζει τό θάρρος τῆς γνώμης του καί ἡ δυνατή γραφή του.
Κυρίες καί Κύριοι,
Ἔχω ἰσχυρούς δεσμούς μέ τόν τόπο καί τούς ἀνθρώπους του. Πέρα, ὅμως, ἀπό τά αἰσθήματα ἀγάπης, θεωρῶ τή Θράκη καίριο προμαχῶνα τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί τμῆμα τῆς πατρίδας μας μέ ἰδιαίτερη γεωπολιτική βαρύτητα. Τά αἰσθήματα καί οἱ ἀντιλήψεις αὐτές ἔπαιξαν καί βαρύνοντα ρόλο στήν ἀποδοχή τῆς τιμητικῆς πρότασης πού μοῦ ἔγινε ἀπό τήν Συνεταιριστική Ἕνωση Καπνοπαραγωγῶν Ἑλλάδας νά μέ περιλάβει στήν εὐρύτερη οἰκογένειά της. Γιά μένα, εἶναι ξεχωριστό προνόμιο νά συμμετέχω στήν προσπάθεια γιά τήν οἰκονομική εὐρωστία τῆς Θράκης, τήν στήριξη τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, τήν ἀνάσχεση τῶν δυσμενῶν δημογραφικῶν τάσεων.
Πρόσφατα, ἡ Θράκη χτυπήθηκε ἀπό σοβαρή οἰκολογική καταστροφή. Χάθηκαν ἀνθρώπινες ζωές, χιλιάδες στρέμματα δασικῶν ἐκτάσεων κάηκαν, σπίτια καταστράφηκαν, μεγάλες οἱ ζημιές σέ φυτικό καί ζωϊκό κεφάλαιο. Ἐπείγει νά φροντίσουμε μέ ἐντατικούς ρυθμούς γιά τήν ἀνασυγκρότηση τῆς περιοχῆς, γιά τή στήριξη τῶν πληγέντων, γιά ἐνίσχυση τῶν ὑποδομῶν καί τῆς παραγωγικῆς βάσης. Ἡ ἀκμή τῆς Θράκης εἶναι ὕψιστη ἐθνική προτεραιότητα. Βρίσκεται σέ ἕνα κρίσιμο σταυροδρόμι γιά τή χώρα μας καί ὄχι μόνο. Βρίσκεται μεταξύ δύο ἠπείρων καί δύο θαλασσῶν. Μέ τόν πόλεμο στήν Οὐκρανία, ἀναδείχθηκε ἀκόμη περισσότερο ἡ γεωπολιτική, ἀλλά καί ἡ στρατηγική της ἀξία. Εἶναι πολλοί αὐτοί πού πλέον ἀντιλαμβάνονται, ἐντός καί ἐκτός Ἑλλάδας, τόν εὐρύτερο ρόλο πού μπορεῖ νά παίξει ἡ Θράκη. Ὡς γέφυρα εἰρήνης, ἀνάπτυξης, ἐνεργειακῆς συνεργασίας, ἀλλά καί παροχῆς ἀσφάλειας. Ἡ πόλη σας, ἡ Ἀλεξανδρούπολη, βρίσκεται σέ ἕνα γεωστρατηγικό σταυροδρόμι, τό ὁποῖο, μετά τήν πρόσφατη ἀναβάθμιση τοῦ λιμένα της, ἔχει προσλάβει ἰδιαίτερη ἀξία. Μεταξύ Καυκάσου, Βαλκανίων καί Μέσης Ἀνατολῆς, ἡ Ἑλλάδα διά τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως ἀναδεικνύεται σέ στρατηγικό παίκτη καί μπορεῖ νά διεκδικήσει ἀνάλογα ἐθνικά ἀνταλλάγματα. Τόν τελευταῖο καιρό, γνωστοί κύκλοι ἐπιχειροῦν, μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἐπανέναρξης τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ διαλόγου, νά ἐπαναφέρουν ζήτημα ἀναγνώρισης τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητας τῆς Θράκης ὡς τουρκικῆς. Δέν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἐδῶ ὑπάρχουν τρεῖς ἐθνοτικές ὁμάδες καί τό μέλος τῆς κάθε μιᾶς ἀπ’ αὐτές μπορεῖ νά ἐπικαλεῖται τήν ἐθνοτική του καταγωγή, τουρκική, πομακική ἤ ρομά, στό πλαίσιο τοῦ ἀτομικοῦ αὐτοπροσδιορισμοῦ. Ἀλλά δέν μπορεῖ κανείς σκόπιμα καί ἐκ τοῦ πονηροῦ νά συγχέει Συνθῆκες πού ἀφοροῦν τά σύνολα, ὅπως ἡ Συνθήκη τῆς Λωζάνης, μέ Συνθῆκες καί πρόνοιες πού ἀφοροῦν τά ἄτομα καί τά ἀτομικά δικαιώματα. Ἀπεναντίας, ἐδῶ ἔχει συμβεῖ κάτι ἀξιοθαύμαστο. Οἱ χριστιανοί καί οἱ μουσουλμᾶνοι κάτοικοι τῆς περιοχῆς ἔχετε ἀποτελέσει πρότυπο ἀνοικτῆς δημοκρατικῆς κοινωνίας καί εἰρηνικῆς συνύπαρξης. Καί κανένα τρίτο κράτος δέν πρέπει νά διανοεῖται ὅτι, στό πλαίσιο τῶν καλῶς νοούμενων διακρατικῶν σχέσεων, μπορεῖ νά ἔχει λόγο στίς ἐσωτερικές μας ὑποθέσεις καί νά προβάλλει ἀπαιτήσεις. Καί, βεβαίως, εἶναι λάθος νά πιστεύει κανείς ὅτι μπορεῖ νά συνδέσει τήν ἐθνοτική καταγωγή μέ ζητήματα ἀλυτρωτισμοῦ.
Κυρίες καί Κύριοι,
Ἀσφαλῶς καί πρέπει νά ἐπιδιώκουμε τήν εἰρήνη καί τή συνεργασία μέ τήν Τουρκία. Εἶναι μιά χώρα πού ἡ γεωγραφία ὁρίζει πώς πρέπει νά ζοῦμε μαζί της ὡς γείτονες. Εἶναι θετικό ὅταν τό κλῖμα στίς μεταξύ μας σχέσεις, ἀπό ἔντονα συγκρουσιακό, κινεῖται στήν κατεύθυνση τῆς ὕφεσης. Καί, ἀσφαλῶς, πρέπει νά ἐξαντλήσουμε τήν ὅποια εὐκαιρία παρουσιαστεῖ γιά ἐπίλυση τῆς διαφορᾶς μας γιά τήν ὁριοθέτηση ΑΟΖ καί ὑφαλοκρηπῖδας. Ἡ Ἑλλάδα ἔχει ἀποδείξει, ἐδῶ καί πολλά χρόνια, τήν εἰλικρίνεια καί τήν ἑτοιμότητά της γιά εἰρηνική ἐπίλυση τῆς διαφορᾶς αὐτῆς, στή βάση πάντα τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου. Ὅμως, γιά ὁτιδήποτε ἄλλο ἀπό ὅσα θέτει ἡ Τουρκία, τά πράγματα εἶναι λυμένα, ξεκάθαρα καί διευθετημένα ἀπό Διεθνεῖς Συνθῆκες, τό Διεθνές Δίκαιο καί τίς σχετικές ρυθμίσεις διεθνῶν ὀργανισμῶν, καί δέν μποροῦν νά τεθοῦν ὑπό διαπραγμάτευση ἤ δικαστική αἵρεση.
Θά πρέπει, συνεπῶς, ὅταν προσερχόμαστε στόν ὅποιο διάλογο μέ τήν Τουρκία, νά εἴμαστε πρῶτα ἀπό ὅλα ἐμεῖς ξεκάθαροι ὡς πρός τό τί συζητᾶμε καί ποιά πράγματα μποροῦμε νά διαπραγματευτοῦμε. Ἀκούω ὅτι ἔχει καί ἡ Τουρκία δικαιώματα στό Αἰγαῖο καί τήν Ἀνατολική Μεσόγειο. Κανένας δέν ἀρνήθηκε τά δικαιώματα τῆς Τουρκίας. Τά δικαιώματα ἐκεῖνα, ὅμως, πού ἀπορρέουν ἀπό τό Διεθνές Δίκαιο καί ἀπό τίς Διεθνεῖς Συνθῆκες καί ὄχι αὐτά πού διεκδικεῖ ἡ ἴδια μέ τίς θεωρίες περί γκρίζων ζωνῶν καί τίς φιλοδοξίες της περί Γαλάζιας Πατρίδας ἤ συνόρων τῆς καρδιᾶς της.
Ἡ εἰρήνη δέν ἐξαγοράζεται μέ παραχώρηση κυριαρχίας. Οὔτε μέ ἀσαφεῖς διατυπώσεις πού ἐπιδέχονται ποικίλες ἑρμηνεῖες, ἱκανές νά ἐνθαρρύνουν τήν Τουρκία –ἤ ὁποιονδήποτε σύμμαχο, ἑταῖρο ἤ τρίτο– νά νομίσει ὅτι, μέ ἀντίτιμο τήν μείωση τῆς ἔντασης, εἴμαστε πρόθυμοι νά ἐνδώσουμε σέ ἀξιώσεις ἤ πιέσεις εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας καί ἀξιοπρέπειας ἤ κυριαρχικῶν δικαιωμάτων. Οὔτε, βέβαια, τοῦ αὐτονόητου δικαιώματος ἄμυνας καί ἀποτροπῆς γιά κάθε σπιθαμή ἑλληνικοῦ ἐδάφους.
Κυρίες καί Κύριοι,
Δέν χωρᾶ καμιά ἔκπτωση σέ ζητήματα ἐθνικῆς κυριαρχίας καί ἐθνικῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων. Γκρίζες ρυθμίσεις, οἱ ὁποῖες ἔχουν ὡς στόχο, μέ αὐθαίρετη ἑρμηνεία τῶν συνομιλητῶν μας, νά παγώσουν ἤ νά ἀναστείλουν τήν ἄσκηση τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας στό Αἰγαῖο, τή Θράκη καί τήν Κύπρο, ἐκεῖ πού κρίνεται τό στρατηγικό βάθος τοῦ Ἑλληνισμοῦ, δέν μποροῦν νά γίνουν ἀνεκτές.
Πολύ, δέ, περισσότερο ἐάν ὁ στόχος τρίτων εἶναι ἡ συνδιαχείριση τοῦ ἀρχιπελάγους τοῦ Αἰγαίου. Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ἐπιζητοῦμε τήν εἰρήνη καί τίς σχέσεις καλῆς γειτονίας μέ ὅλους τούς γείτονές μας, ἀλλά πάντοτε εἴμαστε σέ ἐπιφυλακή γιά νά διακρίνουμε τυχόν κινδύνους πού ἐλλοχεύουν εἰς βάρος τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων. Εἶναι χρέος ὅλων μας νά ὀρθώσουμε ἑνιαῖο ἐθνικό μέτωπο, γιά νά ἀποκρούσουμε τυχόν ἀπαιτήσεις πού θά ὁδηγήσουν στήν διχοτόμηση τοῦ Αἰγαίου καί στήν ἐγκατάλειψη τῆς Κύπρου. Θά ἐπαναλάβω γιά μία ἀκόμη φορά: Στή Θράκη, στό Αἰγαῖο, στήν Κύπρο, κρίνεται ἡ ἀντοχή τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Καί, κατ’ ἐπέκταση, ἡ εὐθύνη καί ἡ μοῖρα ὅλων μας».
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;
Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...
Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα
Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...
Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας
Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...
Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία
Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...
Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»
Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας