Διεθνή
The Hong Kong Post: Η ιστορία της κινεζικής εξαπάτησης
Οι περισσότερες από τις στρατηγικές στα στρατηγήματα περιλαμβάνουν εξαπάτηση κάτι που οι Κινέζοι έχουν χρησιμοποιήσει εκτενώς – Το περιστατικό με το μετεωρολογικό “κατασκοπευτικό” μπαλόνι εξέθρεψε τη φαντασία όλων – Τα όπλα που κατασκευάζονται στην Κίνα δεν είναι απλώς τεχνολογικά κατώτερα, αλλά παραμένουν επίσης μη δοκιμασμένα στο πεδίο της μάχης
Αυτή η στρατηγική αποτελεί μέρος των περίφημων «Τριάντα Έξι Στρατηγών» της αρχαίας Κίνας, οι οποίες είναι ένα σύνολο κατευθυντήριων γραμμών που έχουν σχεδιαστεί για να κερδίσουν οποιονδήποτε εχθρό χρησιμοποιώντας κάθε δυνατό μέσο. Η προαναφερθείσα στρατηγική μιλά ξεκάθαρα για δημιουργία ψευδαίσθησης στο μυαλό του αντιπάλου σχετικά με κάτι (τεχνολογία, εξοπλισμό, ικανότητα κ.λπ.) που στην πραγματικότητα δεν διαθέτει, προκειμένου να ξεγελάσει τον εχθρό. Μια κλασική ψευδαίσθηση εν καιρώ πολέμου είναι να φαίνεται ότι κάποιος έχει καλύτερες, μεγαλύτερες και ισχυρότερες δυνάμεις από τις πραγματικές. Αυτή η απλή στρατηγική, εάν χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά, όταν ενισχύεται από την «ομίχλη του πολέμου» μπορεί να δημιουργήσει όλεθρο στο εχθρικό στρατόπεδο, όπως η επίθεση στον Yong Qiu από τον LinghuChao (δυναστεία Qin) το 756 π.Χ., όπου ο στρατός του Yong Qiu είχε ξεμείνει από βέλη και έτσι ο αμυνόμενος Στρατηγός, Chang Shun διέταξε να τοποθετηθούν ομοιώματα στρατιωτών από άχυρο στα διάφορα σημεία του φρουρίου. Ως εκ τούτου, όταν ο Chao εκτόξευσε χιλιάδες βέλη σε αυτούς τους στρατιώτες, οι δυνάμεις του Γιονγκ Κιου τους συγκέντρωσαν με ευγνωμοσύνη, αναπληρώνοντας έτσι τις προμήθειες τους.
Οι Κινέζοι έχουν επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από αυτές τις αρχαίες στρατηγικές (της Τέχνης του Πολέμου, τα 36 Stratagems) και έχουν προσπαθήσει να τις κρατήσουν επίκαιρες ακόμα και σήμερα. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι οι περισσότερες από τις ομιλίες του Κινέζου Προέδρου Xi περιλαμβάνουν έντονη χρήση κινεζικών ιδιωμάτων και παλαιών ρήσεων. Επίσης, το Art of War του Sun Tzu είναι ένα από τα πιο ευρέως διαδεδομένα και μεταφρασμένα έγγραφα για τη στρατιωτική στρατηγική. Οι περισσότερες από τις στρατηγικές στα στρατηγήματα περιλαμβάνουν εξαπάτηση κάτι που οι Κινέζοι έχουν χρησιμοποιήσει εκτενώς. Η σημερινή στρατηγική « Three Warfare » του PLA, ( πόλεμος κοινής γνώμης, ψυχολογικός πόλεμος και νομικός πόλεμος ), είναι μια επίσημη πολιτική και πληροφοριακή μη πολεμική στρατηγική (επίσης επηρεασμένη σε μεγάλο βαθμό από αυτά τα αρχαία κείμενα) που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην προπαγάνδα, την εξαπάτηση και εξαπάτηση χρησιμοποιώντας μέσα ενημέρωσης ελεγχόμενα από κόμματα ή άλλες μεθόδους προβολής της αυξανόμενης επιρροής της Κίνας στην παγκόσμια προοπτική, ιδίως στον τομέα των τεχνολογικών και στρατιωτικών εκσυγχρονισμών.
Το πολυσυζητημένο «Cognitive Domain Ops», που χρησιμοποιείται εκτενώς από το PLA (People’s Liberation Army), αντλεί επίσης έμπνευση από αυτές τις αρχαίες στρατηγικές εξαπάτησης/απάτης και παιχνιδιού με το ηθικό όχι μόνο των εχθρικών δυνάμεων αλλά και εξαπάτησης του πληθυσμού τους δημιουργώντας μια λανθασμένη αντίληψη για την κινεζική ανάπτυξη και δυνατότητες. Η λογοκρισία και ο έλεγχος των Mέσων Eνημέρωσης, από το ΚΚΚ και το Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (PLA), ενισχύουν τη δύναμή του στον έλεγχο και τη διάδοση της ατζέντας και δεν επιτρέπει ούτε την παραμικρή κριτική και έλεγχο της πραγματικότητας των εισροών που διακινούνται από τα κινεζικά Μέσα Ενημέρωσης.
Αν και η ανθεκτικότητα των προϊόντων κινεζικής κατασκευής βρίσκει το μερίδιό τους σε κριτική σε πολλές χώρες όσον αφορά την αξιοπιστία και τη μακροζωία, είναι λόγω της λογοκρισίας των Μέσων Ενημέρωσης που η πραγματικότητα αυτών των αναφορών/ εξελίξεων είτε δεν αποκαλύπτεται καθόλου είτε αναφέρεται αργότερα από άλλα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης/ έρευνας. Αυτό το άρθρο στοχεύει να επισημάνει τις διάφορες πρόσφατες περιπτώσεις όπου οι τακτικές προπαγάνδας που χρησιμοποίησε ο PLA ξεκάθαρα επικαλέστηκαν και άφησαν την Κίνα σε αμηχανία. Το άρθρο θα επικεντρωθεί κυρίως στις αναφορές που σχετίζονται με την κατάσταση των εξαγωγών κινεζικής άμυνας και διάφορες πρόσφατες αναφορές μέσων που αμφισβητούν την ακρίβεια των κινεζικών ισχυρισμών και τα διάφορα ερωτήματα που εγείρονται σχετικά με την ποιότητα, την ανθεκτικότητα και τη συνολική απόδοση του στρατιωτικού εξοπλισμού.
Το μετεωρολογικό μπαλόνι της Κίνας
Το περιστατικό με το κινεζικό μετεωρολογικό μπαλόνι δεν χρειάζεται συστάσεις. Το μπαλόνι που διαφημιζόταν ως προηγμένος κινεζικός εξοπλισμός recce ήταν το θέμα της συζήτησης και έγινε διεθνή πρωτοσέλιδο για ολόκληρο σχεδόν το πρώτο εξάμηνο του 2023. Διάφορες θεωρίες σχετικά με τη φύση της αποστολής του και την ικανότητα επιτήρησης και την έκταση των δεδομένων που θα μπορούσε να είχε συλλέξει ενώ αβίαστα αιωρούμενος πάνω από τον αμερικανικό εναέριο χώρο εξέθρεψε τη φαντασία όλων. Ωστόσο, από τότε που καταρρίφθηκε το αερόστατο και ανακτήθηκε το περιεχόμενό του, δεν βρέθηκε κανένα συγκεκριμένο στοιχείο ότι ήταν εξελιγμένος εξοπλισμός επιτήρησης και παρακολούθησης. Στην πραγματικότητα, το Πεντάγωνο είπε ότι το κινεζικό κατασκοπευτικό αερόστατο «δεν συνέλεξε» καμία πληροφορία ενώ πετούσε πάνω από τις Ηνωμένες Πολιτείες 1 . Επιπλέον, τα τρία άλλα άγνωστα αντικείμενα που καταστράφηκαν πάνω από την Αλάσκα, τον Καναδά και το Μίσιγκαν, από την USAF, στον απόηχο του περιστατικού του Φεβρουαρίου, ισχυρίστηκαν αργότερα ότι ήταν «καλοήθη» από τις ΗΠΑ 2 . Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Λευκού Οίκου Τζον Κίρμπι, «τα αντικείμενα μπορεί να είναι «συνδεδεμένα με εμπορικές ή ερευνητικές οντότητες και επομένως καλοήθη».
Απότομη πτώση στις κινεζικές εξαγωγές όπλων λόγω ελαττωματικής ποιότητας
Έχουν εμφανιστεί πολυάριθμες αναφορές σχετικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χώρες που έχουν εισαγάγει κινεζικό στρατιωτικό εξοπλισμό τα τελευταία χρόνια και έχουν οδηγήσει σε μείωση των κινεζικών αμυντικών εξαγωγών. Σύμφωνα με έκθεση του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI), από το 2016 έως το 2020, οι αποστολές όπλων της Κίνας μειώθηκαν κατά 7,8%, σε σύγκριση με τα στοιχεία της προηγούμενης πενταετίας. Η παγκόσμια αγορά της Κίνας συρρικνώθηκε επίσης από 5,6 % σε 5,2 % καθώς οι κινεζικοί εξοπλισμοί απέτυχαν να αποδώσουν όπως είχαν υποσχεθεί 3 . Σύμφωνα με τον Alexander Vuving 4 , καθηγητή στο Κέντρο Μελετών Ασφάλειας Ασίας-Ειρηνικού Daniel K Inouye, «τα όπλα που κατασκευάζονται στην Κίνα δεν είναι απλώς τεχνολογικά κατώτερα, αλλά παραμένουν επίσης μη δοκιμασμένα στο πεδίο της μάχης».
Η Κίνα εξάγει τον στρατιωτικό της εξοπλισμό σε περισσότερες από 53 χώρες, οι περισσότερες από τις οποίες είναι μικρές αγορές για μεγάλους προμηθευτές όπλων όπως οι ΗΠΑ. Ως εκ τούτου, χώρες όπως το Πακιστάν, η Μιανμάρ, το Μπαγκλαντές και οι χώρες της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής είναι σημαντικοί εισαγωγείς. Ωστόσο, έχουν προκύψει σημαντικές ανησυχίες σχετικά με την ποιότητα και την ανθεκτικότητα, καθώς και τα πρότυπα πιστοποίησης αυτών των προϊόντων, παρά τους ισχυρισμούς της Κίνας, σε σύγκριση με τη Δύση 5 . Για παράδειγμα, τον Νοέμβριο του 2022, η Global Defense Corp, μια ειδησεογραφική ιστοσελίδα της αμυντικής και αεροδιαστημικής βιομηχανίας ανέφερε ότι ο στρατός της Βιρμανίας καθήλωσε το αεροσκάφος JF-17 λόγω σοβαρών δομικών προβλημάτων και προβλημάτων κινητήρα που δεν έχουν ακόμη επιλυθεί και επί του παρόντος 11 αεροσκάφη JF-17 έχουν κηρυχθεί «ακατάλληλα για επιχειρήσεις». Έχουν προκύψει πολυάριθμες αναφορές από διάφορες χώρες σχετικά με την κακή ποιότητα, την υποβαθμισμένη απόδοση και τη μη διαθεσιμότητα ανταλλακτικών, γεγονός που έχει γίνει αιτία ανησυχίας για την Κίνα, η οποία κατά τα άλλα ισχυρίζεται για άψογη απόδοση του εξοπλισμού της. Μια αναφορά αποτυχίας εξοπλισμού διαφόρων χωρών που χρησιμοποιούν κινεζικό στρατιωτικό εξοπλισμό συντάσσεται παρακάτω:
Αεροσκάφος
(α) J-20 . Το κινεζικό J-20, το μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς, γνωστό για τις προηγμένες δυνατότητές του stealth που οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στα υλικά που απορροφούν τα ραντάρ (RAM). Αυτά τα υλικά έχουν σχεδιαστεί για να ελαχιστοποιούν τη διατομή ραντάρ του αεροσκάφους, καθιστώντας δύσκολη την ανίχνευση και την παρακολούθηση του μαχητικού από τα εχθρικά συστήματα ραντάρ. Ωστόσο, οι σκληρές περιβαλλοντικές συνθήκες του Θιβετιανού Οροπεδίου φαίνεται να επηρεάζουν αυτά τα κρίσιμα στοιχεία μυστικότητας. Διάφορες αναφορές 6 υποδηλώνουν ότι οι επικαλύψεις RAM στο J-20 ανέπτυξαν ρωγμές λόγω του συνδυασμού χαμηλών επιπέδων οξυγόνου, ακραίων θερμοκρασιών και άλλων περιβαλλοντικών παραγόντων, μετά από μία μόνο πτήση.
Τα μαχητικά stealth J-20 της Κίνας χαιρετίστηκαν ως η εμπροσθοφυλακή της αεροπορίας της, ωστόσο, αυτές οι ρωγμές στην κρυφή πανοπλία καθώς και η αξιοπιστία των κινεζικών ισχυρισμών όχι μόνο αποκαλύπτουν την πολυπλοκότητα της ανάπτυξης τεχνολογίας αιχμής σε ένα απαιτητικό περιβάλλον όπως το TAR (Tibet Autonomous Region), αλλά και σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τους ισχυρισμούς της Κίνας και την πραγματική ικανότητα ανάπτυξης μιας ιθαγενούς αόρατης (stealth) τεχνολογίας .
(β) JF-17 Thunder . Τον Νοέμβριο του 2022, ο στρατός της Βιρμανίας καθήλωσε τον στόλο των μαχητικών αεροσκαφών JF-17 λόγω σοβαρών δομικών προβλημάτων και προβλημάτων κινητήρα. Έντεκα αεροσκάφη κηρύχθηκαν «ακατάλληλα για πτήσεις», εγείροντας ανησυχίες για την ποιότητα αυτού του μαχητικού κινεζικής κατασκευής. Το Πακιστάν διαθέτει επί του παρόντος πάνω από 100 μαχητικά JF-17 Block 1 & 2 από τα οποία περίπου τα 40 δεν είναι άξια πτήσης. Μερικά από τα άλλα αναφερόμενα ζητήματα 7 είναι τα εξής:
(i) Η εγχώρια σύνδεση δεδομένων Link-17 του JF-17 δεν είναι συμβατή με το αμερικανικής κατασκευής Link-16 των μαχητικών αεροσκαφών F-16 της PAF και ως εκ τούτου δεν είναι σε θέση να δώσει στο αεροσκάφος πραγματική διαλειτουργικότητα. Υπάρχουν προβλήματα με τους ρυθμούς μεταφοράς δεδομένων και με τη σύνδεση δεδομένων Link-17 8 .
(ii) Επιπλέον, τα κρίσιμα στοιχεία του αεροηλεκτρονικού εξοπλισμού JF-17, το ραντάρ KLJ-7 Al και ο Υπολογιστής Διαχείρισης Αποστολών Όπλων (WMMC), αντιμετώπισαν πολλά προβλήματα. Ενώ το ραντάρ KLJ-7 φέρεται να έχει αντιμετωπίσει αρκετές επιχειρησιακές και προβλήματα συντήρησης, ο υπολογιστής διαχείρισης αποστολών όπλων (WMMC) αναφέρεται επίσης ότι έχει περιορισμένη χωρητικότητα και έδειξε υψηλό ποσοστό αστοχίας ορισμένων μονάδων του, συμπεριλαμβανομένης της κύριας μονάδας υπολογιστή. Η στρατιωτική χούντα που κυβερνά τη Μιανμάρ διαπίστωσε ότι το κινεζικής κατασκευής ραντάρ στο αεροσκάφος JF-17 του έχει χαμηλή ακρίβεια και το ίδιο το αεροσκάφος στερείται πυραύλων και αερομεταφερόμενου ραντάρ αναχαίτισης 9 πέραν της οπτικής εμβέλειας .
(iii) Μερικά από τα άλλα μη αξιοσημείωτα ελαττώματα του JF-17 περιλαμβάνουν τη χαμηλή αντοχή και την κακή ακρίβεια των βομβών REK (Range Extension Kit). Ονομάστηκε ακόμη και ως «PAF JF-17 Blunder» μετά τη συντριβή κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής αποστολής στις 15 Σεπτεμβρίου 2020.
UAV / UCAV
(γ) CH-4 . Το 2016, η Ιορδανία είχε αγοράσει έξι μη επανδρωμένα αεροσκάφη CH-4, τα οποία φέρεται να είναι σε μεγάλο βαθμό παρόμοια με το πρώιμο μοντέλο των Predators. Ωστόσο, μέχρι τον Νοέμβριο του 2018, η Πολεμική Αεροπορία της Ιορδανίας αποκάλυψε ότι ήθελε να τα αποσύρει, καθώς η απόδοση αυτών των UAV είναι μη ικανοποιητικός. Μετά τον παροπλισμό τους στις αρχές του 2019, τα CH-4B τέθηκαν προς πώληση και το πιο εύλογο σενάριο είναι ότι πουλήθηκαν στη Σαουδική Αραβία, η οποία διαθέτει ήδη μεγάλο στόλο CH-4B (σε αντίθεση με το LNA) 10 . Η Ιορδανία προτίμησε να απορρίψει τα CH-4B της –με τη σειρά της να μην αφήνει κανένα MALE UAV σε υπηρεσία στη χώρα– αντί να συνεχίσει να λειτουργεί ο τύπος θα μπορούσε να δείχνει ότι τα προβλήματά τους ήταν απλώς πολύ σοβαρά για να επιλυθούν . Παρομοίως, η Σαουδική Αραβία φαίνεται να αντιμετώπισε προβλήματα και στη λειτουργία των CH-4B της. Τα κοινά προβλήματα που αντιμετωπίζονται σύμφωνα με πληροφορίες περιλαμβάνουν την έλλειψη τεκμηρίωσης σέρβις και συντήρησης και κανένα σύστημα παραγγελίας ανταλλακτικών/αποθέματος. Στο Ιράκ , με τα οκτώ από τα 20 CH-4B να συντρίβονται μέσα σε ένα χρονικό διάστημα μόλις λίγων ετών, τα δώδεκα εναπομείναντα CH-4B επί του παρόντος μαραζώνουν σε ένα υπόστεγο λόγω έλλειψης ανταλλακτικών. Σύμφωνα με μια έκθεση του συνασπισμού υπό την ηγεσία των ΗΠΑ το 2019, το Ιράκ διαθέτει περισσότερα από 10 CH-4, αλλά μόνο ένα ήταν πλήρως ικανό για αποστολή λόγω προβλημάτων συντήρησης. Στη συνέχεια αναφέρθηκε ότι όλοι είχαν ακυρωθεί λόγω συμβατικών προβλημάτων 11 . Η Αλγερία , ένας ακόμη χειριστής του CH-4B, έχασε τρία CH-4B σε συντριβή μέσα σε λίγους μήνες. Το πρώτο ατύχημα έλαβε χώρα το 2013 κοντά στην αεροπορική βάση Tindouf της Αλγερίας. δεύτερο κοντά στην αεροπορική βάση Ain Oussera. και τρίτο κοντά στην αεροπορική βάση Bir Rogaa 12 .
(δ) Wing Loong . Το Πακιστάν εισήγαγε τρία οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Wing Loong II, σχεδιασμένα από την CATIC, τον Ιανουάριο του 2021 . Ωστόσο, αυτά έπρεπε να στοιχειωθούν λόγω των ακρωτηριαστικών επιπτώσεων εντός ημερών από την επαγωγή τους. Η δυσλειτουργία που αναφέρθηκε 13 περιλαμβάνει προβλήματα με κάμερες EO/IR, αστοχία της πίσω αντλίας καυσίμου (όπου τα ανταλλακτικά που παρέχονται από την κινεζική εταιρεία ήταν αναντιστοιχία!) και αστοχία του SATCOM κατά τα στάδια εκτόξευσης και απογείωσης.
Συστήματα αεράμυνας
(ε) HQ-16 . Το Πακιστάν απέκτησε τα SAM μεσαίας εμβέλειας HQ-16 το 2017. Ωστόσο, έως και 477 ελαττώματα έχουν εμφανιστεί στο σύστημα από την έναρξή του, γεγονός που ήταν ένα σημαντικό πλήγμα για την αεράμυνα του Πακιστάν. Ακόμη και αφού μια κινεζική εταιρεία ανέπτυξε την ομάδα τεχνικών της, το 2021, για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα και να επιδιορθώσει τα ελαττώματα, τα προβλήματα αναφέρθηκαν ότι ήταν «πολύ εκτεταμένα για να αντιμετωπιστούν πλήρως» 14 . Ομοίως, η Μιανμάρ παρουσίασε επίσης δυσλειτουργίες με το σύστημα HQ-16 AD, με τρία από τα εννέα συστήματα να παραμένουν μη λειτουργικά λόγω τεχνικών ελαττωμάτων.
(ι) FN-16 MANPADS .Τα FN-16 MANPADS αποτελούν βασικό μέρος του συστήματος αεράμυνας του Πακιστάν. Ωστόσο, οι αστοχίες του συστήματος έχουν εγείρει ανησυχίες σχετικά με την ικανότητα του Πακιστάν να αμύνεται έναντι αεροπορικών επιθέσεων 14 , καθώς σημαντικός αριθμός συστημάτων FN-16 (περίπου 850) έχει βρεθεί ότι δεν λειτουργούν με ελαττωματικές νυχτερινές σκόπευση επιφανείας-αέρος και πεδίο μάχης σύστημα σηματοδότησης καθώς και προβλήματα πρόωρης φθοράς κ.λπ. Επιπλέον, το Πακιστάν ανέφερε επίσης ότι η ενσωματωμένη συσκευή απεικόνισης του πυραυλικού συστήματος FM90 (N) είχε ελαττωματικό σύστημα αισθητήρα υπέρυθρων (IR17) και ραντάρ SR-60. Ως αποτέλεσμα, το πυραυλικό σύστημα δεν μπόρεσε να κλειδώσει σε στόχους. Ως αποτέλεσμα, οι αισθητήρες IR-17 έπρεπε να απορριφθούν εντελώς 15 .
Εκτός από τις αναφορές που επισημάνθηκαν παραπάνω, υπάρχουν πολλές άλλες περιπτώσεις (διάφορων άλλων κινεζικών εταιρειών) όπου η αμυντική βιομηχανία της Κίνας έχει δεχτεί τεράστιο έλεγχο και κριτική μετά την εξαγωγή δυσλειτουργικού ή ελαττωματικού εξοπλισμού στις χώρες – αφήνοντάς τες αβοήθητες και ανυπεράσπιστες και στραγγισμένες από τον στρατό τους προϋπολογισμούς. Η ποιότητα, η ανθεκτικότητα και η συνολική απόδοση της κατασκευής από κινεζικές εταιρείες έχουν βρεθεί πολύ κάτω από τα επιθυμητά/αναφερόμενα πρότυπα. Αυτές οι περιπτώσεις αναδεικνύουν ξεκάθαρα τη ζοφερή πραγματικότητα των ισχυρισμών των Κινέζων να γίνουν παγκόσμιος κόμβος παραγωγής και την ικανότητά της να ανταγωνίζεται άλλες παγκόσμιες δυνάμεις.
Αν και η Κίνα προσελκύει τους πελάτες της (χώρες) για στρατιωτικό εξοπλισμό με προσοδοφόρες τιμές και την υπόσχεση άλλων επενδύσεων (όπως OBOR/CPEC κ.λπ.), οι Κινέζοι προμηθευτές επέδειξαν επανειλημμένα μικρή ευθύνη για τη συντήρηση ή την επισκευή που στη συνέχεια οδήγησε σε αυτές τις χώρες αναζητώντας βοήθεια από άλλες χώρες του τρίτου κόσμου, όπως φάνηκε όταν ο στρατός της Μιανμάρ έπρεπε να ζητήσει από Πακιστανούς τεχνικούς να επιλύσουν τα τεχνικά ζητήματα με το JF-17. Το Πακιστάν έπρεπε επίσης να προσεγγίσει τη Ρωσία για την προμήθεια κινητήρων RD-93 για το JF-17 του. περνώντας την Κίνα 16 .
Εκτός από το γεγονός ότι η Κίνα έχει κατηγορηθεί επανειλημμένα για αντιγραφή σχεδίων, αντίστροφη μηχανική τεχνολογίας και υπερβολή των δυνατοτήτων του εξοπλισμού της, ορισμένοι πιθανοί λόγοι/παράγοντες που συμβάλλουν σε αυτές τις αποτυχίες εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένου του προγράμματος γρήγορου στρατιωτικού εκσυγχρονισμού της Κίνας, μπορεί να έχει οδηγήσει σε μικρότερα χρονοδιαγράμματα που οδηγούν σε ορισμένες συντομεύσεις σε διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου και δοκιμών. Ένας άλλος λόγος είναι ότι η Κίνα συχνά στερείται διαφάνειας σχετικά με τις στρατιωτικές της δυνατότητες και τα αναπτυξιακά της προγράμματα, γεγονός που καθιστά δύσκολη την αξιολόγηση της πραγματικής ικανότητας, της ανθεκτικότητας και της αξιοπιστίας των όπλων της. όπως συνέβη με το J-20 το οποίο αρχικά σχεδιάστηκε παρόμοια με το US-F-22 Raptor, αλλά έπρεπε να ενσωματώσει καναντέρ στο πλαίσιο του αεροσκάφους του για να καλύψει τις αεροδυναμικές ασυνέπειες. Επιπλέον, για να προσφέρει ανταγωνιστικές τιμές, η Κίνα δίνει ως επί το πλείστον προτεραιότητα στη μείωση του κόστους έναντι της ποιότητας στην παραγωγή όπλων της, αλλά γενικά συνεπάγεται υψηλότερο κόστος μετά την πώληση/συντήρηση ή κακή υποστήριξη συντήρησης.
Ανάμεσα στα τριάντα έξι στρατηγήματα που αναφέρθηκαν προηγουμένως, το εικοστό ένατο στρατηγείο (樹上開花, Shù shàng kāi huā, Στόλισμα του δέντρου με ψεύτικα λουλούδια ) μιλάει για την προσποίηση ότι είναι κάτι περισσότερο από τις δυνατότητές του . Αν και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Κίνα έχει κάνει σημαντική πρόοδος στις στρατιωτικές του ικανότητες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας, η διακριτική ανάπτυξη της στρατιωτικής της τεχνολογίας, οι υπερβολικοί ισχυρισμοί για τις δυνατότητές τους και οι πολυάριθμες περιπτώσεις/αναφερθείσες αστοχίες του εξοπλισμού της εγείρουν σοβαρές ανησυχίες για την ανθεκτικότητά τους μακροπρόθεσμα και την αξιοπιστία τους σε σκληρά σενάρια εν καιρώ πολέμου και Φαίνεται ότι οι κινεζικοί ισχυρισμοί για τις δυνατότητες του γηγενούς εξοπλισμού τους εμπνέονται σε μεγάλο βαθμό από αυτό το παλιό ρητό. Προς το παρόν, η μεγαλύτερη πρόκληση για την Κίνα είναι να αντιμετωπίσει αυτά τα κρίσιμα ζητήματα προκειμένου να διατηρήσει την αυτοαποκαλούμενη θέση της ως σημαντικός εξαγωγέας όπλων και για άλλες χώρες να έχουν εμπιστοσύνη στα οπλικά της συστήματα. Ο βαθμός στον οποίο η Κίνα θα μπορέσει να σώσει τη χαμένη της φήμη στο εγγύς μέλλον παραμένει ασαφής. Ένα άλλο μάθημα είναι για τις χώρες που σχεδιάζουν να αγοράσουν κινεζικό εξοπλισμό στο μέλλον καθώς και για όσες παρακολουθούν τακτικά την πρόοδό του να μην βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα και να μην ξεγελιούνται από τους υπερβολικούς ισχυρισμούς των κινεζικών εταιρειών.
Βιβλιογραφία
1. https://www.bbc.com/news/world-us-canada-66062562.
2. https://www.bbc.com/news/world-us-canada-64644845
7. https://www.sps-aviation.com/story/?id=3248&h=The-UnReliable-JF-17
8. https://www.eurasiantimes.com/pakistans-jf-17-fighter-jet-an-absolute-failure-could-opt-for-j-10s-instead-greek-media/
9. https://www.sps-aviation.com/story/?id=3248&h=The-UnReliable-JF-17
10. https://www.oryxspioenkop.com/2022/01/operational-failure-ch-4bs-short-lived.html
11. https://www.janes.com/defence-news/news-detail/iraq-returns-ch-4-uav-to-service
14. https://theprint.in/world/china-unable-to-supply-spare-parts-for-missiles-it-sold-to-pakistan/1057526/
15. https://www.aninews.in/news/world/asia/pakistan-air-defence-system-put-in-danger-by-china20210720211101/ 16. https://www.sps-aviation.com/ story/?id=3248&h=The-UnReliable-JF-17
ΠΗΓΗ: The Hong Kong Post
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Αναλύσεις
Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες
Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.
Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.
Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.
Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή
Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.
Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.
Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.
Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.
Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.
Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.
Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.
Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.
Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις
Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.
Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.
Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.
Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας
Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.
Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.
Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.
Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.
Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.
Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.
Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία
Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.
Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.
Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.
Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.
Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.
Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.
Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία
Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.
Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.
Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.
Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.
Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού
Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;
Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας