Διεθνή
Data Journalists: Η αθόρυβη απόβαση της Τουρκίας στην ελληνική οικονομία! Σε πλήρη εξέλιξη το σχέδιο Ερντογάν για «εξαγορά» της Ελλάδας
- Ο ρόλος της τουρκικής τράπεζας Ziraat στη Θράκη, η παράδοση του Αιγαίου στους Τούρκους ψαράδες και η εξαγορά της Καλλιμάνης από την Dardanel.
- Πώς η ιστορική βιομηχανία της Θεσσαλονίκης, η Μακεδονική Εταιρεία Χάρτου ΑΕ πέρασε στα χέρια του τουρκικού ομίλου Pak Group.
- Σε τουρκικά κεφάλαια η POLISAN (χημικά στη ΒΙ.ΠΕ. Βόλου), η SUOZ ENERGY (φωτοβολταϊκά πάνελ) αλλά και η μαρίνα Μυτιλήνης.
- Χωρίς δημοσίευση ισολογισμού από το 2020 η ελληνική θυγατρική της Ziraat Bankası. Το ΓΕΜΗ θα πράξει αυτά που προβλέπει ο νόμος;
- Επενδυτικό roadshow στην Κωνσταντινούπολη με συμμετοχή της αφρόκρεμας της ελληνικής επιχειρηματικότητας.
- Οι Τούρκοι κατέχουν τη δεύτερη θέση στις αιτήσεις χορήγησης Golden Visa στην Ελλάδα.
- Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 9η θέση στη λίστα των 20 σημαντικών χωρών που κατευθύνονται οι τουρκικές επενδύσεις στο εξωτερικό.
► Μιλούν στους Data Journalists:
- ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΟΥΣΚΑΣ, Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής και Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου
- ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΥΦΑΝΤΗΣ, πρέσβης ε.τ
- ΘΡΑΣΟΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ, Διεθνολόγος Οικονομολόγος
- ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΡΟΣΟΣ, Υποπτέραρχος ε.α -γεωπολιτικός αναλυτής
- ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΙΑΚΟΜΙΧΑΛΗΣ, πρώην δήμαρχος Καλύμνου
Του Πάρι Καρβουνόπουλου
Κορυφώνεται το σχέδιο εισβολής της Τουρκίας στην ελληνική οικονομία και τις δομές της, χάρη στην αδράνεια των ελληνικών κυβερνήσεων και της απληστίας της ελίτ των Αθηνών.Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Το τουρκικό lobby, έχει κτίσει τα τελευταία χρόνια, μια ισχυρή θέση επί ευρωπαϊκού εδάφους στην Ελλάδα. Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που η JP Morgan διοργανώνει στα μέσα Απριλίου και συγκεκριμένα από τις 15 έως τις 19, σειρά επισκέψεων επενδυτών σε Αθήνα και Κωνσταντινούπολη.
Στο επενδυτικό roadshow θα συμμετάσχουν οι διοικήσεις των: Coca Cola Icecek, Ford Otosan, Kos Holding. Tofas, Turkcell, Turkish Airlines, Arcelik, BIM και από τον τραπεζικό τομέα οι Akbank και Yapi Kredi. Και στην Ελλάδα οι διοικήσεις Aegean Airlines, Alpha Bank, Μυτιληναίος, Εθνική Τράπεζα, ΟΠΑΠ, Τράπεζα Πειραιώς, ΔΕΗ, Ελληνικά Χρηματιστήρια, Τράπεζα της Ελλάδος, Eurobank, ΓΕΚ Τέρνα, Ηellenic Energy, κ.ά.
«Η JP Morgan μύρισε αίμα», λέει γνωστός επιχειρηματίας στους Data Journalists που εμφανίζεται ιδιαίτερα προβληματισμένος για αυτό το διπλό roadshow αλλά πρωτίστως για τη διείσδυση του τουρκικού κεφαλαίου στην Ελλάδα εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων, όπως λέει.
Δεν είναι ο μόνος όμως που προβληματίζεται για την αύξηση της έκθεσης των Τούρκων στην Ελλάδα. «Ακόμη και η απόκτηση Golden Visa» είναι πρόβλημα υποστηρίζει. Οι Τούρκοι κατέχουν τη δεύτερη θέση στις αιτήσεις χορήγησης Golden Visa στην Ελλάδα. Μπορεί η απόσταση που τους χωρίζει από τους Κινέζους να είναι σημαντική, όμως το «κτίσιμο» θέσης είναι μεγάλο.
Την τελευταία τριετία, 2021-2023, από τις συνολικά 14.875 αιτήσεις για αγορά ακινήτων με Golden Visa, τα 8.404 ήταν από Κινέζους, ενώ τη δεύτερη θέση κατέλαβαν οι Τούρκοι με 1.432 αιτήσεις και την τρίτη οι Λιβανέζοι με 775 αιτήσεις.
Η τάση αυτή διατηρείται και τη φετινή χρονιά. Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Μετανάστευσης, τον περασμένο Ιανουάριο χορηγήθηκαν 12.463 άδειες διαμονής μόνιμου επενδυτή. Οι άδειες που χορηγήθηκαν προς επενδυτές από την Τουρκία σημείωσαν αύξηση 6,4% σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα έναν χρόνο πριν.
«Οι Τούρκοι επενδυτές προτιμούν κυρίως την Ελλάδα», λέει η ιδρυτική εταίρος της Vesta Global, Teuta Narazan. Σύμφωνα με τη Narazan «διασφαλίζουμε ότι οι Τούρκοι πολίτες που επιλέγουν την Ελλάδα με το πρόγραμμα Golden Visa, μπορούν να κάνουν επενδύσεις υψηλού εισοδήματος μέσω ακίνητης περιουσίας και να καταλήξουν σε μόνιμη λύση στα προβλήματα βίζας τους». (https://www.ekonomim.com/
Και αν η Golden Visa είναι (;) κάτι αθώο, αντίθετη άποψη υπάρχει για την οικονομική διείσδυση στην Ελλάδα και δη σε περιοχές όπως η Θράκη και τα νησιά του Αιγαίου από τη Ziraat Bankasi. Η ελληνική θυγατρική της τουρκικής τράπεζας που δεν έχει δημοσιεύσει ισολογισμό από το 2020, διατηρεί καταστήματα σε Αθήνα, Κομοτηνή και Ξάνθη. Στη Ρόδο το έκλεισε το 2018.
Οι δραστηριότητές της αφορούν κυρίως στη χορήγηση δανείων λιανικής τραπεζικής και σε μικρότερη έκταση επιχειρηματικής τραπεζικής, την παροχή εγγυήσεων και ασφαλειών. Όπως έχει καταγγελθεί τα τελευταία χρόνια, η Ziraat Bank λειτουργεί ως Δούρειος Ίππος άλωσης της Ελλάδας κυρίως στα Βόρεια της χώρας, παρέχοντας χαμηλότοκα δάνεια και βάζοντας πλάτη προκειμένου οι Τούρκοι να αγοράσουν τις περιουσίες των Ελλήνων.
Η Ziraat Bank που ιδρύθηκε το 1863, κατέχει το πιο διαδεδομένο τραπεζικό δίκτυο εξυπηρέτησης της Τουρκίας. Είναι η μεγαλύτερη τράπεζα στην Τουρκία με 24.556 υπαλλήλους, 1.751 καταστήματα (στην Τουρκία) και 115 καταστήματα και θυγατρικές σε 17 χώρες του εξωτερικού. Πάντως η T.C. Ziraat Bankasi A.S. που όπως είπαμε έχει αμελήσει (;) να είναι συνεπής σε ό,τι αφορά στη δημοσίευση στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (ΓΕΜΗ), δεν έχει υπάρξει κάποια ποινή ούτε φυσικά αναστολή καταχώρησης στο ΓΕΜΗ όπως προβλέπει ο νόμος.
Οι άλλες επενδύσεις των Τούρκων
Τα στοιχεία όπως αναφέραμε, δεν λένε ψέματα. Και τα επίσημα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι οι επενδύσεις των Τούρκων στην Ελλάδα έχουν γεωμετρική πρόοδο τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με αυτά, την τετραετία 2019-2022 οι τουρκικές επενδύσεις στην Ελλάδα από 12 εκατ. δολάρια το 2019 και 11 το 2020, το 2021 ανήλθαν στα 21 εκατ. δολάρια και στα 52 εκατ. δολάρια το 2022.
Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 9η θέση στη λίστα των 20 σημαντικών χωρών που κατευθύνονται οι τουρκικές επενδύσεις στο εξωτερικό. Αντιθέτως οι ελληνικές επενδύσεις, σύμφωνα με την Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας, είναι επί της ουσίας ανύπαρκτες, κοινώς μηδενικές την περίοδο 2021-2022. (https://www.datajournalists.co.uk/wp-content/uploads/2024/02/ΕΤΗΣΙΑ-ΕΚΘΕΣΗ-2022-tr.pdf)
Η πιο γνωστή ή για να είμαστε πιο ακριβείς, η πιο προβεβλημένη επένδυση των Τούρκων στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια είναι αυτή του Niyazi Önen της Dardanel. Ο 74χρονος Niyazi Önen και η οικογένεια του μέσω της εισηγμένης στο Χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης Dardanel, απέκτησε επί πινακίου φακής την εταιρεία Καλλιμάνης και δύο εργοστάσια αυτής (η αγορά ανήλθε σε περίπου 10 εκατ. ευρώ, με “κούρεμα” των δανείων που σε κάποιους πιστωτές έφθασε το 90%. Χαρακτηριστικό είναι πως τα δάνεια της εταιρείας ανέρχονταν στα 69 εκατ. ευρώ, τα οποία έφθασαν στα χέρια του Τούρκου επενδυτή έναντι μόλις 7 εκατ. ευρώ περίπου).
Με την απόκτηση της ελληνικής προβληματικής βιομηχανίας που άνηκε στην οικογένεια Καλλιμάνη η οποία την έριξε “στα βράχια”, η Dardanel έβαλε παραγωγικό πόδι στην Ευρώπη. Σήμερα κοντά δύο χρόνια από εκείνο το deal, η Dardanel σε επίπεδο ομίλου εμφανίζει διπλασιασμό των πωλήσεών της και αύξηση 65% στα λειτουργικά της κέρδη. Όσο για την Καλλιμάνης, επέστρεψε τουλάχιστον εμπορικά στην αγορά. (https://www.aa.com.tr/tr/
Όμως ο Niyazi Önen δεν είναι ο μοναδικός Τούρκος που είδε ευκαιρία στην Ελλάδα. H ιστορική βιομηχανία της Θεσσαλονίκης, η Μακεδονική Εταιρεία Χάρτου ΑΕ πέρασε στα χέρια του τουρκικού όμιλο Pak Group (https://www.melpaper.com/en/
Σήμερα παράγει 120.000 τόνους χαρτονιού και εξάγει το 50% της παραγωγής της στα Βαλκάνια, την ΕΕ και τη Βόρεια Αφρική. Όσο για τον Τουρκικό όμιλο ο τζίρος του ξεπερνά τα 500 εκατ. δολάρια, ενώ απασχολεί περίπου 1.650 άτομα.
Ο Όμιλος Pak κατέχει το 75% της Kartonsan, -πρόκειται για τη μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγής χαρτονιού στην Τουρκία- καθώς και το 70% της Intermat, της κορυφαίας εταιρείας εύκαμπτων συσκευασιών στην Ευρώπη.
Στο τουρκικό κεφάλαιο με παραγωγική παρουσία στην Ελλάδα συγκαταλέγονται επίσης η POLISAN (χημικά στη Βιομηχανική Περιοχή Βόλου) και η SUOZ ENERGY στα φωτοβολταϊκών πάνελ.
Η αλυσίδα ένδυσης LC Waikiki
Αλλά και στο εμπόριο είναι ιδιαίτερα έντονη η τουρκική παρουσία. Η αλυσίδα ένδυσης LC Waikiki του Τούρκου δισεκατομμυριούχου Mustafa Kucuk, διαθέτει ήδη 11 καταστήματα στην Ελλάδα. Η αλυσίδα εσωρούχων Penti, έβαλε πόδι στην Ελλάδα μέσω Αλεξανδρούπολης το Φθινόπωρο του 2021 ενώ τις βαλίτσες της για την Ελλάδα ετοιμάζει η Colin’s. Ήδη έχει συστήσει την εταιρεία ERK Greece Μονοπρόσωπη ΙΚΕ με μοναδικό μέτοχο την ERK Pazarlama Ve Giyim Sanayi Ticaret AS του τουρκικού κολοσσού Eroglu Group. Στο new entries και η Vakko που έχει σχεδιάσει τις στολές της Turkish Airlines και της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Τουρκίας.
Ακόμη μεγαλύτερη είναι η διείσδυση των Τούρκων άμεσα ή έμμεσα στο Real Estate και όχι μόνο μέσω της Χρυσής Βίζας, σε νησιά του Αιγαίου και στη Βόρειο Ελλάδα. Πρόκειται για επενδύσεις που ξεπερνούν κατά πολύ το 1 δισ. ευρώ. Αλλά και σε σημαντικές εγκαταστάσεις όπως είναι οι Μαρίνες. Σε μια από αυτές, στη Μαρίνα Μυτιλήνης έχει επενδύσει ο Τούρκος KOC με τη FOLLI FOLLIE A.E.B.T.E. και έχουν αναλάβει τη διαχείριση της Μαρίνας για 40 έτη.
Σε αυτό το τουρκικό επενδυτικό ενδιαφέρον πολλοί είναι εκείνοι που βάζουν στην εξίσωση και τον προβληματικό όμιλο ιχθυοκαλλιεργειών Avramar που θα βγει επισήμως προς πώληση τις επόμενες εβδομάδες. Στην περίπτωση που Τούρκοι αποκτήσουν τον ελληνικό όμιλο ιχθυοκαλλιεργειών, το πλήγμα θα είναι πολλαπλό. Μεταξύ αυτών και στις ελληνικές εξαγωγές.
Σε ό,τι αφορά στον όγκο των εμπορικών συναλλαγών των δύο χωρών, υπολογίζεται στα επίπεδα των 5,4 δισ. ευρώ και ο στόχος του Ερντογάν είναι να πάει στα 10 δισ. ευρώ.
Ο «τουρκικός Ιμπεριαλισμός» στο Αιγαίο
«Το πλεονέκτημα στον πόλεμο δεν το δίνουν τα όπλα, αλλά τα χρήματα που δαπανώνται. Θουκυδίδης…»
Η υποψία ότι ο Ερντογάν μελετά τον Θουκυδίδη, γίνεται όλο και πιο βάσιμη, όσο τα χρόνια περνούν. Και είναι πολλά χρόνια στο τιμόνι της Τουρκίας. Το καθεστώς Ερντογάν εφάρμοσε το «ο ισχυρός προχωρά όσο του επιτρέπει η δύναμη του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του», χτίζοντας μια αξιοπρεπή αμυντική βιομηχανία που επιτρέπει στις Ένοπλες Δυνάμεις του μια σχετική αυτονομία. Ωστόσο στη πολύχρονη προεδρία Ερντογάν θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν είχαμε κρίση επιπέδου Ιμίων.
Το πιο σοβαρό περιστατικό που απείλησε με σύγκρουση δεν ήταν η έξοδος του Oruc Reis και του τουρκικού στόλου στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο το καλοκαίρι του 2020, αλλά η σύγκρουση των F-16 στην Κάρπαθο, στις 23 Μαΐου 2006, όπου σκοτώθηκε ο Έλληνας πιλότος Κώστας Ηλιάκης. Ο Ερντογάν χρησιμοποιούσε την στρατιωτική απειλή ως μέσο πίεσης προς τις ελληνικές κυβερνήσεις που βρήκε απέναντι του, αλλά την ίδια ώρα συστηματικά και επίμονα υλοποιούσε τον «οικονομικό Αττίλα» εναντίον της Ελλάδας.
Η διείσδυση της Τουρκίας στην ελληνική οικονομία και τις δομές της μπορεί να έγινε εσχάτως αντιληπτή στους πολίτες, αλλά είναι ένα σχέδιο που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και πολλά χρόνια. Προχωρά χάρη στην αδράνεια των ελληνικών κυβερνήσεων αλλά της απληστίας ελληνικών ελίτ που δεν γνωρίζουν τη σημασία των «κόκκινων γραμμών» σε οικονομικές συμπράξεις και υποχωρήσεις που μπορεί να βλάψουν εθνικά συμφέροντα και δικαιώματα.
Η Ελλάδα δείχνει να έχει μπει σε πορεία «φινλανδοποίησης» και το ερώτημα είναι αν υπάρχει επιστροφή από αυτό το δρόμο. Η πορεία επιβεβαιώθηκε και στην πρόσφατη συνάντηση Μητσοτάκη- Ερντογάν στην Αθήνα, κατά την οποία πανηγυρίστηκαν δεόντως οι προοπτικές ακόμη μεγαλύτερης οικονομικής συνεργασίας. Προς το παρόν αυτή η συνεργασία έχει οδηγήσει σε εξαγορές ελληνικών εταιρειών ακόμη και κρίσιμων υποδομών από την Τουρκία.
Ο κ. Βασίλης Φούσκας, Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής και Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου συγγραφέας του βιβλίου με τίτλο «Τουρκικός Ιμπεριαλισμός και Αποτροπή», περιγράφει στις σελίδες του την οικονομικής μας «κατάκτηση» από την Τουρκία. Επισημαίνει τη συνεχή και δομημένη ενδοτικότητα των πολιτικών ελίτ της χώρας απέναντι σε όλα τα ιστορικά-στρατηγικά αιτήματα της Τουρκίας αναφορικά με την Κυπριακή Δημοκρατία, το Αιγαίο και τη Θράκη.
Η μελέτη αυτή εξηγεί ιστορικά γιατί συμβαίνει αυτό, καταδείχνει με στοιχεία τη θεαματική άνοδο της τουρκικής οικονομίας σε σχέση μ’ αυτή της Ελλάδας και ορίζει την Τουρκία ως μια περιφερειακή ιμπεριαλιστική δύναμη (sub-imperialism), εφόσον εξάγει τόσο μεγάλο κεφάλαιο όσο και ισχύ. Κάνοντας έρευνα για τη συγγραφή του βιβλίου του, έμεινε έκπληκτος με όσα ανακάλυπτε.
Βασίλης Φούσκας: Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής & Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου
Ο πρέσβυς ε.τ Γιώργος Αυφαντής που έχει υπηρετήσει και στη Φινλανδία, παραλληλίζει την περίπτωση της αναγκαστικής «δορυφοροποίησής» της από τη Ρωσία με τη σχέση που φαίνεται ότι αναπτύσσεται μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
Γιώργος Αϋφαντής, πρέσβης ε.τ. στους Data Journalists
Ο Υποπτέραρχος ε.α και γεωπολιτικός αναλυτής Δημήτρης Δρόσος επισημαίνει ότι η στρατηγική της τουρκικής οικονομικής διείσδυσης στην Ελλάδα και ειδικά στη Θράκη εξελίσσεται τα τελευταία 20 με 25 χρόνια.
Δημήτρης Δρόσος: Υποπτέραρχος ε.α – Γεωπολιτικός αναλυτής
Η Θράκη ήταν και παραμένει ο προφανής στόχος της Τουρκίας. Αυτός που βλέπουμε αλλά δεν δείχνουμε ικανοί προς το παρόν να κάνουμε κάτι για να εμποδίσουμε την Άγκυρα να τον πετύχει. Η τουρκική τράπεζα Ziraat αποτελεί τον πιο πολύτιμο βραχίονα της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής. Μοιράζει χαμηλότοκα δάνεια για αγορές γης και επιχειρήσεων στη Θράκη.
Θράσος Ευτυχίδης: Διεθνολόγος Οικονομολόγος
Η Ziraat έχει υποθήκες ελληνικών περιουσιών. Τι θα γίνει με αυτές αν τα δάνεια που έχει δώσει δεν εξυπηρετηθούν; Θα περάσουν ελληνικές ιδιοκτησίες στα χέρια της τουρκικής τράπεζας η οποία μεταξύ άλλων χρηματοδοτεί και εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας;
Δημήτρης Δρόσος: Υποπτέραρχος ε.α – Γεωπολιτικός αναλυτής
Η τουρκική τράπεζα Ziraat που λειτουργεί στη Θράκη χρηματοδοτεί εξοπλισμούς των Τούρκων
Θράσος Ευτυχίδης: Διεθνολόγος Οικονομολόγος
Πόσο μεγάλη είναι η τουρκική διείσδυση στην ελληνική οικονομία; Τεράστια αλλά είναι δύσκολο να υπολογιστεί με ακρίβεια, αφού σε πολλές περιπτώσεις οι Τούρκοι εισέρχονται στην ελληνική οικονομία με «κάλυψη». Πώς γίνεται αυτό; Απολύτως νόμιμα, όπως εξηγεί στους Data Journalists
«Ο Ν. 4412/16 όπως τροποποιημένος ισχύει σήμερα, είναι ενσωμάτωση υποχρεωτικής Ευρωπαϊκής οδηγίας για τα Δημόσια Έργα. Ορίζει ότι, όλα τα Δημόσια έργα γίνονται από Ευρωπαϊκές εταιρείες (και Ελληνικές) , με την ιδιότητα του Εργολάβου.
Όμως δεν ορίζεται η εθνικότητα του Υπεργολάβου. Οπότε, οι Ευρωπαίοι και Έλληνες (ιδιώτες ή εταιρείες ή Κοινοπραξίες), που παίρνουν μέσω διαγωνισμού ή με απευθείας ανάθεση (τεχνική μοναδικότητα, κατεπείγον,
Αυτό γινόταν και πριν το Ν. 4412/16. Περαιτέρω, Τούρκοι που έχουν υπηκοότητα Ευρωπαϊκή (πχ Γερμανίας), με ευρωπαϊκές εταιρείες (πχ γερμανικές, ιταλικές, ισπανικές) παίρνουν δημόσια έργα στην Ελλάδα (ως Ευρωπαίοι) και ως Υπεργολάβο παίρνουν κάποια τουρκική εταιρεία. Αυτό γίνεται κατά κόρον. Και είναι νόμιμο».
Δημήτρης Δρόσος: Υποπτέραρχος ε.α – Γεωπολιτικός αναλυτής
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τουρκικής οικονομικής διείσδυσης είναι όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο με την αλιεία. Δεν είναι υπερβολή να γράψουμε ότι σε αυτή τη περίπτωση δεν μιλάμε πλέον για διείσδυση, αλλά για κανονική κατάκτηση. Οι Τούρκοι εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια ψαρεύουν όπου και όποτε θέλουν σε κάθε γωνιά του Αιγαίου και όχι μόνο. Έχουν φθάσει μέχρι και στα Κύθηρα, όπου ψαρεύουν ανενόχλητοι λίγα μέτρα από το Καψάλι.
Ο Δημήτρης Διακομιχάλης, επί πολλά χρόνια δήμαρχος στην Κάλυμνο, έχοντας ζήσει από πρώτο χέρι και τα γεγονότα των Ιμίων, μιλά για το θέμα στους Data Journalists:
Δημήτρης Διακομιχάλης, πρώην δήμαρχος Καλύμνου
Την μαζική έξοδο του τουρκικού αλιευτικού στόλου στο Αιγαίο, χωρίς καμία ενόχληση, ακολούθησε μία ακόμη απίστευτη εξέλιξη: τον Μάιο του 2021 έγινε γνωστό ότι η μεγαλύτερη ελληνική εταιρεία αλιείας, ο Καλλιμάνης, πέρασε σε τουρκικά χέρια.
Η εταιρεία Καλλιμάνης, ιδρύθηκε το 1956 και ήταν market leader στην ελληνική αγορά των κατεψυγμένων αλιευμάτων με μερίδιο 25% και κύκλο εργασιών άνω των 42 εκατ. ευρώ. Υπήρξε εποχή που ήταν στο top 40 των μεγαλύτερων ελληνικών επιχειρήσεων του κλάδου τροφίμων και ποτών και απασχολούσε 150 άτομα προσωπικό.
Η τουρκική εταιρεία Dardanel αγόρασε την ελληνική εταιρεία Καλλιμάνης για 6,2 εκατ. ευρώ. Για την ακρίβεια, αγόρασε τα δάνεια της Καλλιμάνης στις ελληνικές τράπεζες που ήταν 62,2 εκατ. ευρώ, έναντι 6,2 εκατ. ευρώ, δηλαδή με περικοπή 90%. Ο Τούρκος επιχειρηματίας παζάρευε τις Τράπεζες επί δύο χρόνια και κατάφερε να πετύχει περικοπή, κοινώς «κούρεμα» 90%. Ίδρυσε και θυγατρική εταιρεία, που άλλου, στην Κομοτηνή.
Δημήτρης Διακομιχάλης, πρώην δήμαρχος Καλύμνου
Πώς αντιδρά το ελληνικό επιχειρηματικό κεφάλαιο στην εξόφθαλμη τουρκική οικονομική εισβολή; Μάλλον θετικά αν κρίνουμε από όσα λέγονται χωρίς να διαψεύδονται από κανέναν στην επιχειρηματική πιάτσα.
Θράσος Ευτυχίδης: Διεθνολόγος Οικονομολόγος
Μετά από όλα αυτά δεν πρέπει να μας ξενίζει η πρόβλεψη του αμερικανικού think tank
Υπάρχουν κάποιοι στην Ελλάδα που θα προσπαθήσουν να το εμποδίσουν;
ΠΗΓΗ: Data Journalists
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;
Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...
Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα
Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...
Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας
Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...
Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία
Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...
Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»
Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας