Ακολουθήστε μας

Πολιτική

Η Ελευθερία και η διχαστική επιρρέπεια του Ελληνικού Κόσμου

Δημοσιεύτηκε στις

Ήταν μια λέξη μοναχά Ελευθερία

Του Δημητρίου Καρατζίδη ⃰

            Η παρούσα εργασία αποτελεί τον κορμό του πανηγυρικού που εκφωνήθηκε κατά τον εορτασμό της εθνικής μας επετείου που διοργάνωσε στο Ελσίνκι ο Σύνδεσμος Ελλήνων Φινλανδίας, στις 25 Μαρτίου 2023.

            Λόγω της έκτασης του κειμένου, θα την παρουσιάσω σε δυο μέρη. Στο πρώτο μέρος θα αναλύσω την έννοια της ελευθερίας και στο δεύτερο θα αναφερθώ στην διχόνοια και τον διαχρονικό διχασμό των Ελλήνων, καταθέτοντας τη πρότασή μου για το μέλλον του Ελληνισμού.

Μέρος Ι

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Πριν την επανάσταση του 1821 είχαν δημιουργηθεί από τους Έλληνες 16 επαναστατικά κινήματα και είχαν ξεσπάσει 124 εξεγέρσεις, με σημαντικότερη τα «Ορλωφικά» το 1770.

Τις θυσίες των Ελλήνων υπενθύμισε ο Ιωάννης Καποδίστριας στον βρετανό διπλωμάτη Sir Robert Wilmot Horton, Υφυπουργό Αποικιών και Πολέμου της Μ. Βρετανίας στις 3 Οκτωβρίου 1827. Όταν τον ρώτησε ποια θα ήταν τα σύνορα της Ελλάδας, ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας απάντησε: «Τα όρια ταύτα από του 1821 καθορίζονται υπό του αίματος του εκχυθέντος εις τα σφαγεία των Κυδωνιών, της Κύπρου, της Χίου, της Κρήτης, των Ψαρών και του Μεσολογγίου και εις τους πολλούς κατά γην και κατά θάλασσα αγώνας, δια των οποίων εδοξάσθη το ανδρείον τούτο έθνος. …», δηλώνοντας έτσι και το «γεωγραφικό στίγμα» του υπό δημιουργία ελληνικού κράτους.

Ποιο ήταν αυτό το τόσο σημαντικό αγαθό που ήθελαν να αποκτήσουν και για το οποίο θυσιάστηκαν χιλιάδες Έλληνες; Ποια ανάγκη τους οδηγούσε να επαναστατούν διαρκώς επί 4 αιώνες;

Την απάντηση την δίνει η Ιστορία, καθόσον αυτό που ξεχωρίζει τον ελληνικό κόσμο στο διάβα των αιώνων είναι η ροπή προς την Ελευθερία.

Τη λέξη ελευθερία τη συναντάμε ακόμη στον Όμηρο, όπου ο αιχμάλωτος πολέμου χάνει το «ελεύθερον ήμαρ» και εκπίπτει στο «δούλιον ήμαρ». Στερείται δηλαδή την φυσική του ελευθερία. Γίνεται δούλος.

Σε Μυκηναϊκές πινακίδες έχει ανευρεθεί στη Γραμμική Β η λέξη «ἐλεύθερος» (e-re-u-te-ro), καθώς και το «ἠλευθέρωσε» (e-re-u-te-ro-se).

Οι αρχαίοι Έλληνες ξεχώριζαν από τους βάρβαρους, όχι μόνο λόγω της γλώσσας, αλλά και γιατί ήταν ελεύθεροι. «Είστε άγευστοι ελευθερίας», τους έλεγαν και ήταν αλήθεια, διότι οι βάρβαροι ζούσαν σε δεσποτικά καθεστώτα, ενώ οι Έλληνες τουλάχιστον από την κρητομυκηναϊκή εποχή συγκροτήθηκαν ως έθνος κοσμοσύστημα και βίωναν την ελευθερία, εντός ενός ανθρωποκεντρικού κοσμοσυστήματος με θεμέλια κοινωνία την Πόλη.

Στην πορεία τους προς τα Σούσα για να εκτελεστούν από τον Ξέρξη, οι Σπαρτιάτες Σπερθίας και Βούλις ρωτήθηκαν από τον Υδάρνη, έναν Πέρση αξιωματούχο της Μικράς Ασίας: «Άνδρες Λακεδαιμόνιοι, γιατί δε δέχεστε να γίνετε φίλοι του βασιλιά και να περνάτε τόσο καλά όσο εγώ;».

Η απόκρισή τους ήταν η εξής: «Υδάρνη μας συμβουλεύεις για δυο πράγματα. Το ένα το έχεις ήδη δοκιμάσει, δηλαδή γνωρίζεις πολύ καλά πώς ζουν οι δούλοι. Δεν γνωρίζεις όμως πως ζουν οι ελεύθεροι. Και εάν ποτέ το δοκίμαζες, θα μας συμβούλευες να αγωνιζόμαστε για την ελευθερία με όλα τα μέσα».

Στη συνέχεια παρά τις αφόρητες πιέσεις και απειλές δεν προσκύνησαν τον Ξέρξη λέγοντάς του: «Βασιλιά των Μήδων, εμάς μας έστειλαν οι Λακεδαιμόνιοι αντιστάθμισμα για τους κήρυκές σας που θανατώθηκαν στη Σπάρτη, για να πληρώσουμε εμείς για το θάνατό τους». Μετά από αυτό, ο Ξέρξης δείχνοντας μεγαλοψυχία τούς χάρισε τη ζωή. (Ηροδότου Ιστορία, βιβλίο 7ο, 136, 5-6).

«Δεν θα θεωρήσω πολυτιμότερη την ζωή από την Ελευθερία» («Οὐ ποιήσομαι περὶ πλείονος τὸ ζῆν τῆς ἐλευθερίας»), ορκίστηκαν οι Έλληνες πριν από τη μάχη των Πλαταιών το 479 π.Χ..

Ο Περικλής στον επιτάφιο λόγο που εκφώνησε το 430 π.Χ. για τους πρώτους νεκρούς του Πελοποννησιακού πολέμου, αναφωνεί προς τους Αθηναίους: «το δε εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον». Δηλαδή στην ευδαιμονία φτάνει αυτός που είναι ελεύθερος. Οι Έλληνες γνώριζαν ότι για να φτάσουν στην ελευθερία χρειάζονταν την ευψυχία, δηλαδή να διατηρούν την ψυχή τους σε μια καλή κατάσταση. Με λίγα λόγια να έχουν Αρετή και Ήθος.

Κατά την ελληνιστική οικουμένη η ελευθερία των Ελλήνων συναρτάται ευθέως με την ελευθερία των πόλεων, αλλά και με την εθνική ελευθερία. Όμως το ζήτημα της αντίθεσης μεταξύ ηγεμονίας και ελευθερίας είναι υπαρκτό. Οι μητροπολιτικές εξουσίες των ελληνικών κοσμοπόλεων (μητροπολιτικών πολιτειών) θα διαχειριστούν το εθνικό διακύβευμα υπό το πρίσμα της ηγεμονίας, όπως και κατά την κρατοκεντρική εποχή (εποχή των πόλεων-κρατών). Αυτό όμως συνιστούσε απειλή για την ελευθερία των άλλων πόλεων.

Ο Πολύβιος αναλύοντας τα αίτια υποταγής στους Ρωμαίους, επισημαίνει την αδυναμία των Ελλήνων να στηρίξουν ένα πολιτικό πρόταγμα που να υπερβαίνει τους επιμέρους πατριωτισμούς (ιδεολογικούς, πολιτειακούς ή πολεοτικούς) και να εξυπηρετεί την ιδέα της σύνολης ελευθερίας του ελληνικού έθνους. Και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το δίλημμα «ελευθερία ή ηγεμονία», δηλαδή ποιος θα ηγείτο των Ελλήνων για την υπεράσπιση της εθνικής ελευθερίας, οδήγησε στην κατάκτησή τους από τους Ρωμαίους.

Στη συνέχεια το Βυζάντιο ήταν μια οικουμενική κοινωνία βασισμένη στο σύστημα των πόλεων/κοινών, με πρόσημο την ελευθερία. Εντούτοις στην ύστερη Βυζαντινή εποχή (μετά το 1204), οι εσωτερικές διεργασίες επαναφέρουν το διακύβευμα της παραμονής της ρωμαϊκής κατάκτησης που ανέδειξε ο Πολύβιος. Δηλαδή επανήλθε στον ελληνικό κόσμο το διχαστικό δίλημμα «ελευθερία ή ηγεμονία», το οποίο αποτέλεσε τροχοπέδη για την ενότητά του, με αποτέλεσμα την σταδιακή απώλεια ισχύος και τελικά την πτώση της Πόλης.

Το 1453, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος υπερασπίζοντας την ελευθερία της Πόλης, απαντά στον Μωάμεθ Β΄: «Το να σου παραδώσω την Πόλη ούτε δικό μου δικαίωμα είναι ούτε κανενός άλλου από τους κατοίκους της γιατί όλοι με μια ψυχή προτιμούμε να πεθάνουμε με τη θέλησή μας και δε λυπόμαστε για τη ζωή μας». («Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι, οὔτ’ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν»).

 «Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή

παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή»,

αναφωνεί ο Ρήγας Φεραίος το 1797.

            Τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας ορκίζονταν «εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών». Ο όρκος της Φιλικής Εταιρείας: «Τέλος πάντων ορκίζομαι εις Σε, ω ιερά πλην τρισάθλια Πατρίς! Ορκίζομαι εις τας πολυχρονίους βασάνους Σου. Ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε».

2.256 χρόνια μετά τον Περικλή, ο υμνητής του έπους της Επανάστασης του 1821 Ανδρέας Κάλβος στην Ωδή τετάρτη «Εις Σάμον» (Συλλογή Λυρικά, Παρίσι 1826), επαναλαμβάνει:

όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ

του φόβου αισθάνονται,

ζυγόν δουλείας ας έχωσιν.

Θέλει Αρετήν και Τόλμην η Ελευθερία.

Το σύνθημα των απανταχού εξεγερμένων Ελλήνων το 1821 ήταν το «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ». To ίδιο σύνθημα συναντάμε στη συνέχεια και στην κρητική επανάσταση (1866-1899), αλλά και κατά τον αγώνα για την απελευθέρωση της Κύπρου από την βρετανική κυριαρχία.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά
θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια
που παν στη Λευτεριά.

Έγραψε ένας ακόμη «Άγιος του Ελληνισμού», ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, πριν ανέβει στην αγχόνη.

Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή,

σε γνωρίζω από την όψη που με βία μετράει τη γη.

Απ’ τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά,

και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

Ο εθνικός μας ύμνος (Ελλάδας και Κύπρου), αποτελείται από 2 στροφές του Ύμνου εις την Ελευθερία, που έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός το 1823.

«Ξέρω τώρα. Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, λυτρώθηκα από το νου κι από την καρδιά, ανέβηκα πιο πάνω, είμαι λεύτερος. Αυτό θέλω. Δε θέλω τίποτα άλλο. Ζητούσα Ελευθερία». Γράφει ο Νίκος Καζαντζάκης (Ασκητική).

Έσχατη λοιπόν υπόθεση η ελευθερία. Όπως έσχατος του βίου τούτου είναι και ο θάνατος. Η επίδειξη αυτοθυσίας που τόσο συχνά καταμαρτυρείται προσδιορίζει και την υπέρτατη θέση της ελευθερίας στην ανθρώπινη ζωή. Την φράση «Ελευθερία ή θάνατος» την ακούμε με τις ίδιες ή διαφορετικές λέξεις επί χιλιετίες. Είναι μια γενική κοσμοθεωρητική παραδοχή που ενσαρκώνει την αξίωση μιας κοινωνικής οντότητας να απαλλαγεί από εξωγενείς δεσποτισμούς και κατεξουσιασμούς.

Τι σημαίνει όμως ελευθερία;

Η λέξη «ἐλευθερία» προκύπτει κατά μια ετυμολογία από το «Παρά το ελεύθειν όπου ερά τις» (ἐλεύθω= ἐρχομαι, πορεύομαι / ἐρῶ= αγαπώ -> ἔρως). Δηλαδή ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πας όπου αγαπάς/επιθυμείς, χωρίς εμπόδια, εσωτερικά ή εξωτερικά. Με μόνη οριοθέτηση τον σεβασμό στην ελευθερία του άλλου. «Ελευθερία» δεν σημαίνει το να μην είσαι σκλάβος ή δούλος, αλλά το να πράττεις εν γένει σύμφωνα με ό,τι σου γεννά έρωτα στην ψυχή σου.

Σύμφωνα με το λεξικό των εννοιών της Πλατωνικής Φιλοσοφίας του Σπεύσιππου (ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΙ ΟΡΟΙ ΤΟΥ ΣΠΕΥΣΙΠΠΟΥ), μαθητή και διαδόχου του Πλάτωνα στην ακαδημία του, η οποία είναι και η αρχαιότερη διασωθείσα συλλογή φιλοσοφικών όρων, δίδονται οι παρακάτω τέσσερις ορισμοί της ελευθερίας:

Ελευθερία είναι:

– «Ηγεμονία βίου». (Ανωτάτη αρχή του βίου). Είσαι ηγεμόνας του βίου σου. Ορίζεις τη ζωή σου, γιατί όταν άλλοι ορίζουν τη ζωή σου, δεν έχεις ελευθερία.

– «Αυτοκράτεια επί παντί». (Αυτεξουσιότητα στα πάντα). Αυτοκράτεια, έχεις δηλαδή κατά κάποιο τρόπο το αυτοκρατές, δηλαδή την αυτεξουσιότητα στα πάντα. Άρα, δεν λειτουργείς δια αντιπροσώπων.

– «Εξουσία του καθ εαυτόν εν βιω». (Εξουσία αυτοδιαθέσεως κατά την διάρκεια του βίου).

– «Αφειδία εν χρήσει και εν κτήσει ουσίας». (Έλλειψη κάθε περιορισμού στην χρήση και την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων). Δηλαδή η ελεύθερη και η ανεμπόδιστη διακίνηση των περιουσιακών στοιχείων.

Ο Αριστοτέλης ορίζει τον ελευθέριο άνθρωπο: Είναι αυτός ο οποίος ισορροπεί (βρίσκει το μέτρο) ανάμεσα στη ασωτία (ανεξέλεγκτη κατάσταση, σπατάλη) και στην φιλαργυρία. Καθώς και την ελευθεριότητα: Είναι η κατάσταση να χρησιμοποιείς τα οικονομικά σου δεδομένα (χρήματα ή κτήματα) για το καλό. Να μην τα αποθηκεύεις (κατάσταση έλλειψης) ούτε να τα σπαταλάς άσκοπα (κατάσταση υπερβολής).

            Σύμφωνα με την Κοσμοσυστημική Γνωσιολογία υπάρχουν έξι πτυχώσεις της ελευθερίας:

– Η πολιτισμική συλλογικότητα (ή εθνική, όπως την αποκαλούμε σήμερα)

– Η πολιτισμική πολυσημία του συλλογικού/εθνικού

– Η μετα-κρατοκεντρική ή κοσμοπολιτειακή ελευθερία

Και στο εσωτερικό των παραπάνω η καθολική ελευθερία, ήτοι:

– Η ατομική ελευθερία

– Η κοινωνικο-οικονομική και 

– Η πολιτική ελευθερία.

Η καθολική ελευθερία αποτελεί το στόχο της κοινωνίας και η Δημοκρατία αποτελεί το «μέσον με το οποίο θα πραγματοποιηθεί αυτός ο στόχος».

Σήμερα γνωρίζουμε μόνο την εθνική και την ατομική ελευθερία, πέραν δε αυτών και ορισμένα κοινωνικοπολιτικά δικαιώματα. γι΄αυτό και είμαστε ακόμη πολύ μακριά από τη Δημοκρατία.

Η μετα-κρατοκεντρική ή κοσμοπολιτειακή ελευθερία, την οποίαν βίωναν οι Βυζαντινοί, μας είναι εντελώς άγνωστη. Όπως άγνωστη παραμένει και η Βυζαντινή Οικουμένη, η οποία κατέτεινε προς έναν κοσμοσυστημικό πλουραλισμό και μια αποδοχή όχι μόνο της κοινωνικής ετερότητας των εθνών, αλλά και της πολιτισμικής πολυσημίας εντός αυτών.

Βιβλίογραφία

Γεώργιος Κοντογιώργης, ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟΣΥΣΤΗΜΑ. Τόμος Β΄. Η περίοδος της οικουμενικής οικοδόμησης (4ος π.Χ. – 4ος μ.Χ. αιώνες). Σιδέρης. Αθήνα 2014.

Γεώργιος Κοντογιώργης, ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟΣΥΣΤΗΜΑ. Τόμος Γ΄. Η Βυζαντινή περίοδος της οικουμένης (4ος μ.Χ. – 15ος μ.Χ. αιώνες). Η «Ρώμη» ως ελληνικό καταπίστευμα. Σιδέρης. Αθήνα 2020.

Γεώργιος Κοντογιώργης, ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟΣΥΣΤΗΜΑ. Τόμος ΣΤ΄. Η Βυζαντινή οικουμενική κοσμόπολη, ο ευρωπαϊκός Μεσαίωνας και η «νεοτερικότητα». Σιδέρης. Αθήνα 2021.

Γιώργος Κοντογιώργης, Η Δημοκρατία και Πόλεμος στον Θουκυδίδη. Ποιότητα. Αθήνα 2022.

Γιώργος Κοντογιώργης, Ελληνισμός και ελλαδικό κράτος. Δύο αιώνες αντιμαχίας 1821-2021. Ποιότητα. Αθήνα 2021.

Γιώργος Λαθύρης, ΟΙ «ΟΡΟΙ» ΤΟΥ ΣΠΕΥΣΙΠΟΥ. ΛΕΞΙΚΟΝ ΕΝΝΟΙΩΝ ΤΗΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ. Ηλιοδρόμιο. Αθήνα2003.

Παναγιώτης Ήφαιστος, Το Εθνοκρατοκεντρικό Σύστημα τον 21ο Αιώνα. Παθογένειες, αδιέξοδα, αίτια, πολιτικός στοχασμός. Μεταμοντέρνος εθνομηδενισμός versus έθνος και πολιτισμός. Ποιότητα. Αθήνα 2023.

Σωτήρης Αμάραντος. Εισαγωγή στην Κοσμοσυστημική Γνωσιολογία. Ελληνική Παιδεία, Αθήνα 2022.

⃰ Ο Δημήτριος Καρατζίδης είναι Ταξίαρχος ε.α. και απόφοιτος της Σχολής Εθνικής Αμύνης. Έχει μεταπτυχιακό στην Εφαρμοσμένη Στρατηγική και στις Διεθνείς Σχέσεις από το Πανεπιστήμιο του Πλύμουθ, μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές από το Πάντειο Πανεπιστήμιο και είναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

GEOPOLITICO

Νέα τουρκική πρόκληση στην κυπριακή ΑΟΖ! Η Άγκυρα απαντά με αντι-NAVTEX στις έρευνες για το καλώδιο Σαουδικής Αραβίας–Ελλάδας

Η νέα αντιπαράθεση καταγράφεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τις υποθαλάσσιες διασυνδέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς Ελλάδα και Κύπρος προχωρούν σε ερευνητικές δραστηριότητες για έργα στρατηγικών υποδομών, ενώ η Τουρκία εξακολουθεί να προβάλλει ανταγωνιστικές θαλάσσιες διεκδικήσεις.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέο μέτωπο αντιπαράθεσης ανοίγει η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο, αμφισβητώντας ευθέως τις αρμοδιότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας για τη διεξαγωγή ερευνών εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της. Αφορμή αποτελεί η έκδοση κυπριακής NAVTEX για γεωφυσικές έρευνες που σχετίζονται με την εγκατάσταση του υποθαλάσσιου τηλεπικοινωνιακού καλωδίου East to Med Corridor (EMC), το οποίο προορίζεται να συνδέσει την Ασία με την Ευρώπη μέσω της Σαουδικής Αραβίας και της Ελλάδας. Η Άγκυρα απάντησε με δική της NAVTEX, υποστηρίζοντας ότι οι περιοχές των ερευνών βρίσκονται εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας και χαρακτηρίζοντας άκυρες τις ενέργειες της Λευκωσίας.

Η νέα αντιπαράθεση καταγράφεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τις υποθαλάσσιες διασυνδέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς Ελλάδα και Κύπρος προχωρούν σε ερευνητικές δραστηριότητες για έργα στρατηγικών υποδομών, ενώ η Τουρκία εξακολουθεί να προβάλλει ανταγωνιστικές θαλάσσιες διεκδικήσεις.

Η κυπριακή NAVTEX αφορά το ερευνητικό πλοίο KOBI RUEGG, το οποίο έχει αναλάβει τη διεξαγωγή γεωφυσικών εργασιών για τη χάραξη της διαδρομής του τηλεπικοινωνιακού καλωδίου EMC.

Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι αρμόδιες αρχές Ελλάδας και Κύπρου έχουν εκδώσει χωριστές NAVTEX για τις έρευνες του ίδιου έργου, σε περιοχές που εμπίπτουν στις αντίστοιχες θαλάσσιες ζώνες τους.

Η κυπριακή NAVTEX για τις έρευνες του KOBI RUEGG

Η Κυπριακή Δημοκρατία εξέδωσε τη ναυτική αναγγελία με αριθμό 337/26 μέσω του Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης της Λάρνακας.

Η NAVTEX προβλέπει τη διεξαγωγή γεωφυσικών ερευνών από τις 2 έως τις 15 Νοεμβρίου 2026, σε συγκεκριμένες θαλάσσιες περιοχές της κυπριακής ΑΟΖ.

Στην αναγγελία περιλαμβάνονται δύο γραμμές έρευνας με συγκεκριμένες γεωγραφικές συντεταγμένες, ενώ προβλέπεται ζώνη εργασιών συνολικού πλάτους δέκα ναυτικών μιλίων, πέντε εκατέρωθεν κάθε γραμμής.

Για λόγους ασφάλειας της ναυσιπλοΐας, ζητείται από τα υπόλοιπα πλοία να διατηρούν απόσταση ασφαλείας πέντε ναυτικών μιλίων από το ερευνητικό.

Η αναγγελία προβλέπεται να ακυρωθεί την 16η Νοεμβρίου, στις 00:01 UTC, και αντικαθιστά προηγούμενη NAVTEX με αριθμό 302/26.

Οι συγκεκριμένες εργασίες αφορούν την έρευνα του βυθού πριν από την πόντιση του τηλεπικοινωνιακού καλωδίου. Δεν αποτελούν ανακοίνωση ότι η εγκατάσταση του καλωδίου έχει ήδη ολοκληρωθεί ή ότι έχει αρχίσει η εμπορική λειτουργία του.

Η Τουρκία αμφισβητεί την κυπριακή δικαιοδοσία

Η απάντηση της Άγκυρας ήταν άμεση, με την έκδοση ανταγωνιστικής NAVTEX μέσω της οποίας αμφισβητείται η δικαιοδοσία της Κυπριακής Δημοκρατίας στις περιοχές όπου έχουν προγραμματιστεί οι εργασίες.

Σύμφωνα με το περιεχόμενο της τουρκικής αναγγελίας, η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι η συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή βρίσκεται εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Παράλληλα, επαναλαμβάνει τη γνωστή θέση της περί μη αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας, χρησιμοποιώντας τον χαρακτηρισμό «ελληνοκυπριακή διοίκηση».

Η Τουρκία παρουσιάζει τις κυπριακές ενέργειες ως προσπάθεια νομιμοποίησης θαλάσσιων διεκδικήσεων τις οποίες χαρακτηρίζει παράνομες.

Σύμφωνα με το τουρκικό κείμενο, οι σχετικές δραστηριότητες θεωρούνται από την Άγκυρα άκυρες και δεν πρόκειται να γίνουν αποδεκτές.

Η θέση αυτή εντάσσεται στην πάγια τουρκική πολιτική αμφισβήτησης των κυπριακών θαλάσσιων ζωνών και των αρμοδιοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία αποτελεί διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και προβάλλει δικές της διεκδικήσεις σε τμήματα της Ανατολικής Μεσογείου.

Η έκδοση ανταγωνιστικής NAVTEX, πάντως, δεν συνεπάγεται από μόνη της νόμιμη μεταβολή της θαλάσσιας δικαιοδοσίας ούτε αποδεικνύει ότι έχουν παρεμποδιστεί οι εργασίες του ερευνητικού πλοίου.

Και ελληνική NAVTEX για έρευνες νοτιοανατολικά της Κρήτης

Η υπόθεση δεν περιορίζεται στην κυπριακή ΑΟΖ. Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων, και η Ελλάδα εξέδωσε NAVTEX για εργασίες του ίδιου ερευνητικού πλοίου στη νοτιοανατολική Κρητική Θάλασσα.

Η ελληνική αναγγελία αφορά το διάστημα 7 έως 11 Νοεμβρίου 2026 και καλύπτει περιοχή που, σύμφωνα με την Αθήνα, εμπίπτει στην ελληνική ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

Έτσι, οι αρμόδιες αρχές Ελλάδας και Κύπρου έχουν προχωρήσει σε χωριστές αναγγελίες για τις θαλάσσιες έρευνες που απαιτούνται πριν από την εγκατάσταση του EMC.

Η εξέλιξη έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η Άγκυρα είχε ήδη αμφισβητήσει τον Οκτώβριο ελληνικές NAVTEX για το συγκεκριμένο τηλεπικοινωνιακό έργο.

Στις 21 Οκτωβρίου, όπως είχε αναφέρει το Βήμα, η Αθήνα απέρριψε τουρκική αναγγελία με την οποία η Άγκυρα διεκδικούσε αρμοδιότητα επί των ερευνών. Η ελληνική Υδρογραφική Υπηρεσία υποστήριξε ότι η μεγάλη πλειονότητα των συντεταγμένων που περιλαμβάνονταν στην τουρκική NAVTEX αφορούσε περιοχή ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Τι είναι το East to Med Corridor και γιατί έχει στρατηγική σημασία

Το East to Med Corridor αποτελεί έργο υποθαλάσσιων και χερσαίων τηλεπικοινωνιακών υποδομών, με στόχο τη διασύνδεση της Ασίας με την Ευρώπη μέσω της Σαουδικής Αραβίας και της Ελλάδας.

Σε αντίθεση με τα ηλεκτρικά καλώδια, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά ενέργειας, το EMC προβλέπει τη μεταφορά ψηφιακών δεδομένων μέσω οπτικών ινών.

Η ανάπτυξη τέτοιων υποδομών έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία, καθώς οι υποθαλάσσιες οπτικές ίνες αποτελούν βασικό τμήμα των διεθνών τηλεπικοινωνιακών δικτύων.

Το EMC εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό ενίσχυσης των ψηφιακών διασυνδέσεων μεταξύ Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Ασίας, με την Ελλάδα να επιδιώκει να ενισχύσει τον ρόλο της ως περιφερειακού κόμβου ψηφιακών υποδομών.

Η θαλάσσια διαδρομή του έργου αποκτά πρόσθετη γεωπολιτική σημασία, επειδή διέρχεται από περιοχές στις οποίες η Τουρκία προβάλλει ανταγωνιστικές διεκδικήσεις.

Δύο διαφορετικά καλώδια στο επίκεντρο των τουρκικών διεκδικήσεων

Η αντιπαράθεση για το EMC συμπίπτει χρονικά με τις προετοιμασίες επανεκκίνησης ερευνητικών εργασιών για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, Great Sea Interconnector (GSI).

Πρόκειται, ωστόσο, για δύο διαφορετικά έργα.

Το EMC αφορά τηλεπικοινωνιακές συνδέσεις οπτικών ινών, ενώ το GSI σχεδιάζεται για τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ των διασυνδεόμενων χωρών.

Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ότι οι έρευνες πραγματοποιούνται σε θαλάσσιες περιοχές στις οποίες η Άγκυρα επιδιώκει να αποκτήσει ρόλο στη διαδικασία συντονισμού ή έγκρισης των εργασιών.

Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις ανταγωνιστικές NAVTEX για να προβάλλει τις διεκδικήσεις της σχετικά με τη θαλάσσια δικαιοδοσία, ακόμη και όταν οι εργασίες αφορούν υποδομές διαφορετικής λειτουργίας.

Η εξέλιξη αναδεικνύει ότι η ελληνοτουρκική και η τουρκοκυπριακή αντιπαράθεση στην Ανατολική Μεσόγειο δεν περιορίζεται στην αναζήτηση υδρογονανθράκων ή στην οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, αλλά επεκτείνεται και στην ανάπτυξη κρίσιμων υποθαλάσσιων υποδομών.

Το επόμενο διάστημα θα φανεί εάν η τουρκική αντίδραση θα παραμείνει στο επίπεδο των ναυτικών αναγγελιών και των διπλωματικών αμφισβητήσεων ή εάν θα υπάρξουν ενέργειες που θα επηρεάσουν την πραγματοποίηση των ερευνών.

Προς το παρόν, η έκδοση των κυπριακών και ελληνικών NAVTEX είναι επιβεβαιωμένη, όπως και η τουρκική αμφισβήτηση. Δεν έχει, όμως, τεκμηριωθεί από τις διαθέσιμες πληροφορίες φυσική παρεμπόδιση του KOBI RUEGG.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ο Μέγας Αλέξανδρος Φλώρινας τιμά τη Μακεδονία με τη νέα του φανέλα – Μήνυμα ιστορικής ταυτότητας σε μια ευαίσθητη περιοχή

Μια ιδιαίτερη ποδοσφαιρική εμφάνιση, εμπνευσμένη από την ιστορία και την ταυτότητα της Φλώρινας, παρουσίασε ο Μέγας Αλέξανδρος, που αγωνίζεται στη Γ’ Εθνική. Η μορφή του μεγάλου Μακεδόνα στρατηλάτη και οι χιονισμένες κορυφές της περιοχής κυριαρχούν στον σχεδιασμό, σε μια περίοδο κατά την οποία έχουν επανέλθει στο προσκήνιο αντιπαραθέσεις για τραγούδια με καταγγελλόμενο αλυτρωτικό περιεχόμενο σε πανηγύρια της περιοχής.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια φανέλα που ξεπερνά τα στενά όρια του ποδοσφαίρου παρουσίασε ο Μέγας Αλέξανδρος Φλώρινας. Η ομάδα της Δυτικής Μακεδονίας, η οποία συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής, επέλεξε να συνδέσει τη νέα της εμφάνιση με την ιστορία, την πολιτιστική κληρονομιά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τόπου της.

Η μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι επιβλητικές χιονισμένες βουνοκορφές και οι αποχρώσεις του μπλε συνθέτουν μια εμφάνιση με σαφείς αναφορές στη μακεδονική ιστορία και στο φυσικό περιβάλλον της Φλώρινας.

Η δημιουργία ανήκει στο G SPORT – ADMIRAL, το οποίο συνεργάστηκε με τον σύλλογο για τον σχεδιασμό της νέας φανέλας.

Η παρουσίασή της συνοδεύτηκε από το σύνθημα «WEAR IT WITH PRIDE», δηλαδή «Φόρεσέ τη με υπερηφάνεια», υπογραμμίζοντας τη σύνδεση της ομάδας με την τοπική κοινωνία.

Μια φανέλα με τον Μέγα Αλέξανδρο και τη Φλώρινα στο επίκεντρο

Η νέα εμφάνιση δεν περιορίζεται σε μια συνηθισμένη αλλαγή σχεδίου ή χρωματισμών.

Ο σύλλογος επέλεξε να αναδείξει στοιχεία που συνδέονται άμεσα με την ιστορική και γεωγραφική ταυτότητα της περιοχής.

Η απεικόνιση του Μεγάλου Αλεξάνδρου παραπέμπει στην αρχαία μακεδονική ιστορία, ενώ οι χιονισμένες κορυφές θυμίζουν το ορεινό τοπίο της Φλώρινας, ένα από τα χαρακτηριστικότερα γνωρίσματα της περιοχής.

Η πρωτοβουλία αποκτά συμβολικό χαρακτήρα για έναν σύλλογο που φέρει το όνομα του Μακεδόνα στρατηλάτη και εκπροσωπεί την πόλη στις εθνικές ποδοσφαιρικές κατηγορίες.

Στην προσπάθεια συμμετέχουν οι τοπικές επιχειρήσεις G SPORT – ADMIRAL, με έδρα την οδό Νικολάου Χάσου 17, και SPORTSHOUSE, στην οδό Ταγματάρχου Σωτηρίου 6, στη Φλώρινα.

Τη φωτογραφική παρουσίαση της νέας εμφάνισης επιμελήθηκε ο Λάζαρος Δούμτσης.

Η ιδιαίτερη ευαισθησία της Φλώρινας και οι καταγγελίες για αλυτρωτικά τραγούδια

Η πρωτοβουλία της ομάδας πραγματοποιείται σε μια περιοχή με ιδιαίτερη ιστορική και γεωπολιτική σημασία.

Η Φλώρινα βρίσκεται στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας, σε μια περιοχή όπου το Μακεδονικό Ζήτημα έχει αφήσει έντονο ιστορικό αποτύπωμα και όπου ζητήματα πολιτιστικής ταυτότητας επανέρχονται κατά καιρούς στον δημόσιο διάλογο.

Το τελευταίο διάστημα έχουν προκαλέσει αντιδράσεις περιστατικά σε τοπικά πανηγύρια, στα οποία, σύμφωνα με σχετικές καταγγελίες, ακούστηκαν τραγούδια με αλυτρωτικές αναφορές και στίχους εχθρικούς προς την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Μελίτης Φλώρινας, όπου σε εκδήλωση του Ιουλίου 2026 καταγράφηκε σλαβόφωνο τραγούδι, οι στίχοι του οποίου, σύμφωνα με τις δημοσιοποιημένες μεταφράσεις, περιλάμβαναν αναφορές στον Φίλιππο και στον Μέγα Αλέξανδρο, αμφισβητούσαν την ελληνική ιστορική τους ταυτότητα και περιείχαν την προτροπή προς τους Έλληνες να αποχωρήσουν.

Το περιστατικό προκάλεσε δημόσιες αντιδράσεις και επανέφερε τη συζήτηση για το κατά πόσον ορισμένες μουσικές εκδηλώσεις χρησιμοποιούνται για την προβολή εθνικιστικών ή αλυτρωτικών θέσεων.

Μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελία Φλώρινας

Η υπόθεση έλαβε και δικαστική διάσταση.

Στις 14 Οκτωβρίου 2026, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων (ΠΟΠΣΜ) κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Φλώρινας κατά παντός υπευθύνου.

Η αναφορά αφορούσε τη δημόσια εκτέλεση τραγουδιών με φερόμενο αλυτρωτικό και ανθελληνικό περιεχόμενο σε εκδηλώσεις στη Μελίτη και στη Βεύη.

Η Ομοσπονδία ζήτησε να εξεταστεί το σχετικό οπτικοακουστικό υλικό και να διερευνηθεί εάν οι επίμαχοι στίχοι συνιστούν παραβίαση της νομοθεσίας.

Είναι σημαντικό, πάντως, να διαχωρίζεται η χρήση της τοπικής σλαβόφωνης μουσικής παράδοσης από την προβολή αλυτρωτικών μηνυμάτων. Η γλώσσα ενός τραγουδιού δεν αποδεικνύει από μόνη της πολιτική σκοπιμότητα. Εκείνο που πρέπει να εξετάζεται είναι το συγκεκριμένο περιεχόμενο και οι συνθήκες εκτέλεσής του.

Αντίστοιχα, οι χαρακτηρισμοί περί δράσης «πρακτόρων» ή οργανωμένων ξένων μηχανισμών επιρροής απαιτούν συγκεκριμένη τεκμηρίωση. Από τα δημοσιευμένα στοιχεία για τα παραπάνω περιστατικά δεν προκύπτει απόδειξη εμπλοκής υπηρεσιών πληροφοριών.

Ο αθλητισμός ως φορέας ιστορικής μνήμης

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η απόφαση του Μέγα Αλέξανδρου Φλώρινας να αναδείξει την ιστορική φυσιογνωμία της Μακεδονίας μέσα από την ποδοσφαιρική του εμφάνιση αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Χωρίς να συνδέεται τεκμηριωμένα η πρωτοβουλία της διοίκησης με τα πρόσφατα περιστατικά, η νέα φανέλα προβάλλει με θετικό τρόπο στοιχεία της ιστορικής κληρονομιάς και της τοπικής ταυτότητας.

Ο αθλητισμός ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο έκφρασης της συλλογικής μνήμης. Τα ονόματα των συλλόγων, τα εμβλήματα και οι εμφανίσεις τους συχνά παραπέμπουν στην ιστορία των πόλεων που εκπροσωπούν.

Στην περίπτωση του Μέγα Αλέξανδρου Φλώρινας, αυτή η σύνδεση γίνεται ακόμη πιο εμφανής.

Η ομάδα επιλέγει να τιμήσει την ιστορία της Μακεδονίας και τον τόπο της μέσα από μια δημιουργία που θα τη συνοδεύει στους αγωνιστικούς χώρους της Γ’ Εθνικής.

Μια ποδοσφαιρική φανέλα δεν επιλύει ιστορικές ή πολιτικές αντιπαραθέσεις. Μπορεί, όμως, να αποτελέσει έναν αξιοπρεπή τρόπο ανάδειξης της ιστορικής μνήμης, της τοπικής υπερηφάνειας και της σύνδεσης μιας ομάδας με την κοινωνία που εκπροσωπεί.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Κεφαλογιάννης μέσα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση: Είπε τα πράγματα με το όνομά τους για το τουρκολιβυκό μνημόνιο και το casus belli

Ο Μανώλης Κεφαλογιάννης επέλεξε να θέσει τα ζητήματα που αφορούν την ελληνική κυριαρχία, τα κυριαρχικά δικαιώματα και τις ευρωπαϊκές αξίες ενώπιον των Τούρκων βουλευτών, απαντώντας ευθέως στην επιχειρηματολογία της Άγκυρας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ξεκάθαρες απαντήσεις στις τουρκικές διεκδικήσεις έδωσε μέσα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση, στην Άγκυρα, ο ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης. Με την ιδιότητα του προέδρου της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκής Ένωσης–Τουρκίας, αμφισβήτησε τη νομιμότητα του τουρκολιβυκού μνημονίου, ζήτησε την άρση της τουρκικής απειλής πολέμου κατά της Ελλάδας και έθεσε ευθέως το ζήτημα της συμμετοχής της Άγκυρας στο ευρωπαϊκό αμυντικό πρόγραμμα SAFE. Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί να υπάρξει ευρωπαϊκή ενταξιακή πορεία με επιλεκτική εφαρμογή των δημοκρατικών αρχών και των κριτηρίων της Κοπεγχάγης.

Η παρέμβαση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της 82ης συνεδρίασης της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ–Τουρκίας, η οποία φιλοξενήθηκε στην τουρκική πρωτεύουσα.

Ο Μανώλης Κεφαλογιάννης επέλεξε να θέσει τα ζητήματα που αφορούν την ελληνική κυριαρχία, τα κυριαρχικά δικαιώματα και τις ευρωπαϊκές αξίες ενώπιον των Τούρκων βουλευτών, απαντώντας ευθέως στην επιχειρηματολογία της Άγκυρας.

«Το τουρκολιβυκό δεν είναι απλώς μια διμερής απόφαση»

Στην τοποθέτησή του, ο Έλληνας ευρωβουλευτής στάθηκε ιδιαίτερα στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, απορρίπτοντας την τουρκική θέση ότι πρόκειται αποκλειστικά για συμφωνία μεταξύ δύο κυρίαρχων κρατών.

Όπως ανέφερε, το ζήτημα δεν μπορεί να εξετάζεται αποκομμένο από τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και τα δικαιώματα των υπόλοιπων κρατών της περιοχής.

Εξήγησε ότι η οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών δεν μπορεί να πραγματοποιείται κατά τρόπο που παραγνωρίζει τα δικαιώματα τρίτων χωρών, όπως η Ελλάδα.

Με την παρέμβασή του, ο Κεφαλογιάννης ανέδειξε τη βασική αντίθεση ανάμεσα στις τουρκικές διεκδικήσεις και στο διεθνές νομικό πλαίσιο που επικαλείται η Αθήνα για την Ανατολική Μεσόγειο.

Το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019 εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα σημεία αντιπαράθεσης Ελλάδας και Τουρκίας, καθώς η Αθήνα το θεωρεί αντίθετο προς το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, επειδή αγνοεί την επήρεια ελληνικών νησιών στην οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.

Το ερώτημα για το SAFE: Πώς μπορεί η Τουρκία να συμμετέχει όταν απειλεί ευρωπαϊκά κράτη;

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η σύνδεση των τουρκικών ενεργειών με τη συμμετοχή της Άγκυρας στους ευρωπαϊκούς αμυντικούς μηχανισμούς.

Ο πρόεδρος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ–Τουρκίας έθεσε το ερώτημα πώς μπορεί να εξεταστεί η συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα SAFE, τη στιγμή που κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίζουν τις ενέργειές της ως απειλή.

Το SAFE αποτελεί ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό εργαλείο για την ενίσχυση της αμυντικής ετοιμότητας και της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας.

Η παρέμβαση Κεφαλογιάννη ανέδειξε την αντίφαση που, κατά την ελληνική πλευρά, δημιουργείται όταν μια χώρα επιδιώκει πρόσβαση σε ευρωπαϊκές αμυντικές πρωτοβουλίες, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί απειλές και διεκδικήσεις εις βάρος κράτους-μέλους της Ένωσης.

Κάλεσμα για άρση του casus belli κατά της Ελλάδας

Ο Μανώλης Κεφαλογιάννης έθεσε ευθέως και το ζήτημα της τουρκικής απειλής πολέμου, η οποία παραμένει σε ισχύ από το 1995.

Υπενθύμισε ότι το άρθρο 3 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας αναγνωρίζει στα κράτη τη δυνατότητα να καθορίζουν το εύρος της χωρικής τους θάλασσας έως τα 12 ναυτικά μίλια.

Η Τουρκική Εθνοσυνέλευση, με την απόφαση της 8ης Ιουνίου 1995, εξουσιοδότησε την τουρκική κυβέρνηση να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα, συμπεριλαμβανομένων στρατιωτικών, εάν η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα πέραν των έξι ναυτικών μιλίων στο Αιγαίο.

Ο Έλληνας ευρωβουλευτής κάλεσε τους Τούρκους συνομιλητές του να άρουν την απειλή, υπογραμμίζοντας ότι οι διακηρύξεις περί ειρήνης πρέπει να συνοδεύονται από συγκεκριμένες πράξεις.

Η παρέμβασή του ανέδειξε ότι η διατήρηση του casus belli αποτελεί διαρκές πρόβλημα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στην προσπάθεια ουσιαστικής προσέγγισης της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Δεν υπάρχει ευρωπαϊκή ένταξη α λα τούρκα»

Πέρα από τα εθνικά ζητήματα, ο Μανώλης Κεφαλογιάννης υπερασπίστηκε τις θεμελιώδεις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιμένοντας ότι η ευρωπαϊκή ενταξιακή διαδικασία προϋποθέτει πλήρη συμμόρφωση με συγκεκριμένα δημοκρατικά και θεσμικά κριτήρια.

Τόνισε ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση βασίζεται στην ιστορική εμπειρία των δύο Παγκοσμίων Πολέμων και στην επιλογή των ευρωπαϊκών λαών να οικοδομήσουν ένα σύστημα ειρήνης, δημοκρατίας και συνεργασίας.

Ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί να υπάρξει επιλεκτική εφαρμογή των ευρωπαϊκών αρχών, ούτε ειδική μεταχείριση της Τουρκίας ως προς τα κριτήρια της Κοπεγχάγης.

Στην ίδια συζήτηση αναφέρθηκε και στις συλλήψεις αιρετών αξιωματούχων στην Τουρκία, καθώς και στην υπόθεση του Εκρέμ Ιμάμογλου, την οποία συνέδεσε με την κατάσταση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου στη χώρα.

Ο Κεφαλογιάννης υπενθύμισε ότι η προηγούμενη προγραμματισμένη επίσκεψη της Επιτροπής στην Άγκυρα είχε ματαιωθεί μετά τη σύλληψη του Ιμάμογλου, τον οποίο χαρακτήρισε βασικό πολιτικό αντίπαλο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Με αυτόν τον τρόπο, η παρέμβαση ξεπέρασε τα στενά όρια των ελληνοτουρκικών διαφορών και επεκτάθηκε στις συνολικές υποχρεώσεις της Τουρκίας έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παρέμβαση στην καρδιά του τουρκικού πολιτικού συστήματος

Η παρουσία του Μανώλη Κεφαλογιάννη στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση είχε ιδιαίτερη πολιτική σημασία, καθώς οι ελληνικές θέσεις διατυπώθηκαν απευθείας ενώπιον Τούρκων κοινοβουλευτικών, στο πλαίσιο επίσημου διαλόγου ΕΕ–Τουρκίας.

Ο ευρωβουλευτής δεν περιορίστηκε στην κριτική του τουρκολιβυκού μνημονίου, αλλά συνέδεσε το Δίκαιο της Θάλασσας, την απειλή πολέμου κατά της Ελλάδας, την ευρωπαϊκή αμυντική συνεργασία και την κατάσταση των δημοκρατικών θεσμών στην Τουρκία.

Η παρέμβασή του ανέδειξε ότι η ευρωπαϊκή προοπτική της Άγκυρας δεν μπορεί να εξετάζεται ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά της απέναντι στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από την τήρηση των δημοκρατικών υποχρεώσεών της.

Στην Άγκυρα, ο Μανώλης Κεφαλογιάννης είπε τα πράγματα με το όνομά τους, υπερασπιζόμενος τις ελληνικές θέσεις και τις θεμελιώδεις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Άμυνα7 λεπτά πριν

«Ομπρέλα» ασφαλείας: Η Γαλλίδα ΥΠΕΘΑ αποκαλύπτει το παρασκήνιο για τις 4 φρεγάτες FDI και τη συμμαχία με την Αθήνα

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στα «ΝΕΑ», η Κατρίν Βοτρίν μιλάει για τη σημασία της ελληνογαλλικής προσέγγισης, τις προοπτικές συνεργασίας μεταξύ...

Γενικά θέματα36 λεπτά πριν

Νέα σύμβαση των Ναυπηγείων Σαλαμίνας με τη Naval Group για τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα των σουηδικών φρεγατών FDI

Η ελληνική ναυπηγική βιομηχανία διευρύνει το αποτύπωμά της στη διεθνή εφοδιαστική αλυσίδα του προγράμματος FDI

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Υπουργείο Δικαιοσύνης ΗΠΑ: Παραιτήθηκε ο ομοσπονδιακός εισαγγελέας της Φλόριντα που ερευνούσε τις υποθέσεις Τραμπ

Ομοσπονδιακός εισαγγελέας της Νότιας Περιφέρειας της Φλόριντα Τζέισον Ρέντινγκ Κινιόνες, που επέβλεψε έρευνες σχετικά με παλαιότερες ποινικές υποθέσεις του Αμερικανού...

Διεθνή2 ώρες πριν

Ο ιρανικός στρατός λέει πως είναι «πιο ισχυρός» απ’ ό,τι όταν άρχιζε ο πόλεμος

«Οι ένοπλες δυνάμεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας είναι σήμερα σε επίπεδο συναγερμού υψηλότερο και πιο ισχυρές από ό,τι ήταν στην αρχή...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Γιατί η Δύση εθελοτυφλεί μπροστά στη μεγαλύτερη ανθρωπιστική καταστροφή του πλανήτη στο Σουδάν;

Το Σουδάν δεν χρειάζεται τη Δύση να συμφωνήσει για τον Τραμπ. Χρειάζεται τη Δύση να συμφωνήσει για το Σουδάν, όπως...

Δημοφιλή