Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Σύν Αθηνά καί Χεῖρα Κίνει: ΟΧΙ Ξεπούλημα Ελληνικής Ελευθερίας και Πολιτισμού

Ο πρωθυπουργός είναι υπεύθυνος για αυτήν την κατάντια. Αρνείται να διεκδικήσει τα δίκαια της Ελλάδος. Αλλά είναι ιερόν καθήκον να το κάνει

Δημοσιεύτηκε στις

Minerva / Αθηνά, θεά τέχνης, πολέμου, νοημοσύνης, Ελευθερίας, σοφίας και πολιτισμού. Μωσαϊκό του Elihu Vedder, 1896. Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, Ουάσιγκτον, ΗΠΑ. Δημόσιος Τομέας.

Ο πρωθυπουργός, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, με το κεφάλι του γεμάτο από τις Νατοϊκές διαφημίσεις κοσμοκρατορίας, κάνει πως δεν ακούει  τις εχθρικές διαδηλώσεις του Τούρκου πρόεδρου Ερντογάν η πως δεν βλέπει τι γίνεται στο Αιγαίο, που λίγο και πολύ οι Τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις διεκδικούν κυριαρχία , ακόμη και σε Ελληνικά χωρικά ύδατα γύρω από τα Ελληνικά νησιά.

Ο πρωθυπουργός είναι υπεύθυνος για αυτήν την κατάντια. Αρνείται να διεκδικήσει τα δίκαια της Ελλάδος. Αλλά είναι ιερόν καθήκον να το κάνει διότι αλλιώς η Γερμανία θα ξανακάνει γενοκτονία στην Ελλάδα. Ας ξαναδιαβάσει τον Όμηρο (Ιλιάς Γ. 455-460) και θα διαπιστώσει ότι περίπου πριν από 3,500 χρόνια οι Έλληνες εθεωρούσαν αναγκαίο αυτός που κάνει αδικία η έγκλημα πολέμου να πλερώσει ένα ποσό για να μην επαναλάβει την αδικία.

Γράφει ο Εὐάγγελος Βαλλιανᾶτος

Τα δεινά της Ελλάδος του εικοστού πρώτου αιώνα είναι μίγμα εσωτερικής διάβρωσης και εξωτερικής ηγεμονίας. Το ΝΑΤΟ και, ιδιαίτερα η Αγγλία, προετοίμασε τον αιματηρό δρόμο της Τουρκίας στην Κύπρο. Τουλάχιστον για 10 χρόνια αρχίζοντας με το 2010, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο της Αμερικής έβαλαν την χώρα σε τυραννική λιτότητα, πείνας, και εξαθλίωσης. Ξεπούλησαν δε και την δημόσιαν περιουσία, ωσάν η Ελλάδα να ήταν αποικία των. Τέτοια αισχρή και εγκληματική συμπεριφορά στην χώρα που τους έκανε πολιτισμένους δεν ήταν πολύ διαφορετική από αυτήν των Γερμανών κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της Ελλάδος από τον Απρίλιον του 1941 μέχρι τον Οκτώβριον του 1944. Η Γερμανία σχεδόν εξαφάνισε την Ελλάδα με σκοτωμούς και γενοκτονία χιλιάδων Ελλήνων, πείνα, και συστηματική καταστροφή της υποδομής της χώρας.

Oι Άγγλοι προκάλεσαν τον Εμφύλιο Πόλεμο στην Ελλάδα, 1946-1949, γιατί αρνήθηκαν να ενσωματώσουν στον εθνικό Ελληνικό στρατό τις Ελληνικές δυνάμεις που πολέμησαν τους Γερμανούς το 1941-1944. Οι Άγγλοι κατέταξαν τους αντάρτες ως κουμουνιστές και ζήτησαν την βοήθεια της Αμερικής να καταπνίξουν τον εμφύλιο. Αυτό έγινε διότι η Αμερική είχε ήδη αρχίσει τον Ψυχρό Πόλεμο εναντίον της Σοβιετικής Ενώσεως / Ρωσίας.

Η Αγγλία, εν τω μεταξύ, άνοιξε τον δρόμο δια την επιστροφή των Τούρκων στη Κύπρο και παρότρυναν τους Τούρκους να πραγματοποιήσουν την καταστροφή (Pogrom) της περιουσίας των 85,000 Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, 6 με 7 Σεπτεμβρίου 1955, με τον ίδιο τρόπο που σήμερα οι Νατοϊκοί “σύμμαχοι” της Ελλάδος έχουν εξουσιοδοτήσει την Τουρκική πολιτική εναντίον της Ελλάδος. 

Ελληνοτουρκικά και εθνομηδενιστές

Ο πρωθυπουργός, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, με το κεφάλι του γεμάτο από τις Νατοϊκές διαφημίσεις κοσμοκρατορίας, κάνει πως δεν ακούει  τις εχθρικές διαδηλώσεις του Τούρκου πρόεδρου Ερντογάν η πως δεν βλέπει τι γίνεται στο Αιγαίο, που λίγο και πολύ οι Τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις διεκδικούν κυριαρχία , ακόμη και σε Ελληνικά χωρικά ύδατα γύρω από τα Ελληνικά νησιά. Ο πρώην Πρέσβης, Γιώργος Αυφαντής, μιλάει για το “μεγάλο ξεπούλημα.” Δηλαδή, “Κάποιοι σε καίριές θέσεις για τα ελληνοτουρκικά χρηματίζονται.” Δικαίως στην Ελλάδα περιγράφονται τέτοιοι πολιτικοί η γραφειοκράτες ως εθνομηδενιστές. Θα τους ονόμαζα Εφιάλτες. Και αυτή είναι η πραγματικότητα.

Αυτοί οι πολιτικοί Εφιάλτες με περγαμηνές κυρίως από Αμερικανικά πανεπιστήμια δεν προσπαθούν ούτε επιμένουν να πείσουν η να αναγκάσουν την Γερμανία, παραδείγματος χάριν, να πληρώσει τα γενοκτονιακά της χρέη προς την Ελλάδα, που είναι, σύμφωνα με την οικονομολόγο και πρώην Πρόεδρο του Πανεπιστήμιου Μακεδονίας, Μαρία Νεγρεπόντη Δεληβάνη, και τον δημοσιογράφο Γιώργο Χαρβαλιά, περίπου 1 (ένα) τρισεκατομμύριο ευρώ. Και η Νεγρεπόντη῏Δεληβάνη και ο Χαρβαλιάς είναι βέβαιοι ότι η Ελληνική κυβέρνηση είναι διαχρονικά υποτελείς στους Νατοϊκούς ηγεμόνες, και ιδιαιτέρως στην Αμερική, Γερμανία, και Τουρκία. Η υποτέλεια στην Γερμανία πολύ πιθανόν είναι αποτέλεσμα Αμερικανικής επίδρασης. Η Αμερική με τον Ψυχρό Πόλεμο χρειάζεται την Γερμανία (καθώς και την Τουρκία). Η Αμερική θα είπε στην Ελλάδα να ξεχάσει τα Γερμανικά χρέη.

Ο πρωθυπουργός όμως είναι υπεύθυνος για αυτήν την κατάντια. Αρνείται να διεκδικήσει τα δίκαια της Ελλάδος. Αλλά είναι ιερόν καθήκον να το κάνει διότι αλλιώς η Γερμανία θα ξανακάνει γενοκτονία στην Ελλάδα. Ας ξαναδιαβάσει τον Όμηρο (Ιλιάς Γ. 455-460) και θα διαπιστώσει ότι περίπου πριν από 3,500 χρόνια οι Έλληνες εθεωρούσαν αναγκαίο αυτός που κάνει αδικία η έγκλημα πολέμου να πλερώσει ένα ποσό για να μην επαναλάβει την αδικία. Στον Τρωικό Πόλεμο, ο σύζυγός της Ελένης, Βασιλεύς της Σπάρτης Μενέλαος, ενοίκησέ σε μονομαχία τον Πάρη Αλέξανδρο, Τρωικό πρίγκηπα που είχε απαγάγει την Ελένη από την Λακεδαιμονία. Ο Αγαμέμνων, αρχιστράτηγος των Ελληνικών στρατευμάτων στην Τροία, είπε στους Τρώες να αποζημιώσουν τους Έλληνες για το έγκλημα του Πάρη Αλέξανδρου. Δηλαδή, έπρεπε να επιστρέψουν την Ελένη και τα πλούτη της “και τιμήν αποτινέμεν,” να αποζημιώσουν τους Έλληνες όπως πρέπει, ούτως ώστε οι μελλοντικές γενεές να θυμούνται αυτό το γεγονός που άρχισε τον Τρωικό Πόλεμο. Αυτή η Ομηρική συμβουλή έχει γίνει διεθνές δίκαιο για τις αποζημιώσεις εγκλημάτων πολέμου.

Πάλι σε βασιλείς;

Αλλά ο κ. Μητσοτάκης έχει αποξενωθεί από τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, και βέβαια, από την δημοκρατία. Η μόδα τώρα κάνει τον Έλληνα πρωθυπουργό σχεδόν “εκλεγόμενο μονάρχη,” το οποίο δεν είναι λογικό. Η εκλογή σημαίνει δημοκρατία, αλλά όπως εξασκεί την δύναμή του ο πρωθυπουργός καταργεί την δημοκρατία. Είναι τύραννος. Ο μονάρχης βέβαια δεν εκλέγεται. Ο μονάρχης αυτοδιορίζεται, είναι δηλαδή η τύραννος η τύραννος αντιπρόσωπος ολιγαρχίας η πλουτοκρατίας.

Το περίεργο και απίστευτο είναι ότι η Ελλάδα, η χώρα που γέννησε την δημοκρατία, σήμερα το 2025 την αποφεύγει. Οι σημερινοί Έλληνες δεν γνωρίζουν ότι “εκλέγουν” έναν τύραννο. Το ότι αυτός ο τύραννος ονομάζεται πρωθυπουργός οπωσδήποτε είναι κατασκεύασμά ολιγαρχίας, ούτως ώστε το δημοκρατικό όνομα, πρωθυπουργός, να δίνει την εντύπωση δημοκρατίας και να προκαλεί σύνχιση.

Ιστορία

Παρακολουθώ την Ελλάδα για δεκαετίες και γράφω την ιστορία της. Τυχαίος, εδιάβασα ένα ανώνυμο άρθρο για την μοιρολατρία, ότι δηλαδή η μοιρολατρία είναι πίσω από τα δεινά της Ελλάδος. Η αλήθεια είναι διαφορετική. Η μοιρολατρία είναι μεσαιωνική δεισιδαιμονία. Δεν εξηγεί τα δεινά της Ελλάδος του εικοστού πρώτου αιώνα αλλά τα πολλαπλασιάζει. Είναι λέξη παραπλάνησης και δειλίας. Οι Έλληνες δεν είναι μοιρολάτρες. Αντιθέτως, είναι δημοκράτες και επαναστάτες. Ακόμη και κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας, 1453-1821, οι Έλληνες ήταν σε συνεχή αντίσταση και πόλεμο εναντίον των βάρβαρων κατακτητών της πατρίδας τους. Μερικά δε μέρη της χώρας, όπως το Σούλι και η Μάνη, ήταν ελεύθερα.

Όπως βλέπω τα πράγματα, η Ελλάδα υποφέρει για αιώνες από τα αποτελέσματα ανταγωνισμού μεταξύ Ελλήνων και, δεύτερον, ένεκα ξένων ιδεών, κατοχών, και επιδράσεων. Το μέγιστο παράδειγμα αυτοκαταστροφής είναι ο Πελοποννησιακός Πόλεμος, 431- 404 πρίν από την εποχή μας (ΠΑΕ). Η Σπάρτη από φόβο της συνεχούς αυξήσεως της δύναμης και επιδράσεως της Αθήνας άρχισε τον πόλεμο που, κυριολεκτικά μετάτρεψε τους Έλληνες σε βάρβαρούς. Τα εγκλήματα που διέπραξαν και οι Αθηναίοι και οι Λακεδαιμόνιοι ήταν βαρβαρικά. Παραδείγματος χάριν, οι Αθηναίοι εσκότωσαν τους άνδρες της Μήλου και ξεπούλησαν τις γυναίκες και τα παιδιά σε σκλαβοπάζαρα επειδή η Μήλος ήθελε να παραμείνει ουδέτερη στον Πελοποννησιακό πόλεμο. Οι Πέρσες εχρηματοδοτούσαν τους Σπαρτιάτες. Ο μαθητής του Σωκράτη και Αθηναίος στρατηγός, Αλκιβιάδης, που δραπέτευσε από την αρχηγία του στης Συρακούσες και εύρηκε ασυλία με τους Σπαρτιάτες και μετά με τους Πέρσες, συμβούλευέ τους Πέρσες να χρηματοδοτούν Έλληνες να συνεχίζουνε τον εμφύλιο σπαραγμό.

Ο Αλκιβιάδης και ο Σωκράτης (με τον καλόν δαίμονα στους ώμους του Σωκράτη). Πίνακας του Γάλου ζωγράφου Francois-Andre Vincent, 1776. Δημόσιος Τομέας

Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος άρχισε την παρακμή της Ελλάδος. H μετεωρική άνοδος του Αλέξανδρου του Μέγα, 356-323 ΠΑΕ, διάδωσε το φῶς του Ελληνικού πολιτισμού στον κόσμο και εστερέωσε και έδωσε φτερά στις επιστήμες και τεχνολογία.

Λόγου χάρι, τα μέσα του δεύτερου αιώνα ΠΑΕ ο μέγας αστρονόμος Ίππαρχος στην Ρόδο εδημιούργησε τον αστρονομικό Υπολογιστή ιδιοφυΐας που λέγεται Μηχανισμός των Αντικυθήρων. Το μηχάνισμα αυτό είχε βάσεις ανώτερης γνώσεις μαθηματικών, αστρονομίας, μηχανολογίας και μεταλλουργίας. Προέβλεπε τις εκλείψεις του Ηλίου και της Σελήνης καθώς και την αρχή των Πανελλήνιων ιερών αγώνων. Η επιστήμη και τεχνολογία του ήταν αυτές του δέκατου ογδόου αιώνα της εποχής μας.

 

Η δύο όψεις των 7 μεγαλύτερών θραυσμάτων του Υπολογιστή. Το θραύσμα Α έχει τους περισσότερους οδοντωτούς τροχούς του Υπολογιστή. Η όπισθεν όψη του θραύσματος Α δείχνει οδοντοφόρους τροχούς. Τα τριγωνικά δόντια των τροχών είχαν μέγεθος περίπου 1 χιλιοστό. Η ανώτερη τεχνολογία του Υπολογιστή έκανε την μηχανή να προβλέπει το μέλλον. Ευχαριστίες στον Tom Malzbender και στη Εταιρεία Hewlett Packard 2005.

Και εντούτοις, η δόξα της επιστήμης και του απαράμιλλου πολιτισμού που ανύψωσαν τον Αλέξανδρο σε αιώνια δόξα δεν εσταμάτησαν τις ζήλιες και τους διχασμούς των στρατηγών του. Οι διάδοχοι του επολέμησαν ο ένας τον άλλο και δεν είδαν η αγνόησαν τον κίνδυνο της Ρώμης που το 146 ΠΑΕ κυρίευσε την Ελλάδα.

Χριστιανισμός και Ελληνισμός

Ακόμη κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, 1821-1828, εμφύλιοι πόλεμοι έβλαψαν τον ηρωικό αγώνα για την ελευθερία. Πριν της Επαναστάσεως, βάρβαροι και Χριστιανοί ήταν σχεδόν σε συνεχή πόλεμο εναντίον των Ελλήνων. Οι μεν πρώτοι, εκατέστρεφαν και λεηλατούσαν ότι ήταν ωραίο και κερδοφόρο, οι δε Χριστιανοί μαίνονταν με τον φανατισμό των αναλφάβητων για αλλαγές των πάντων. Ο Θεοδοσιακός Κώδικας του πέμπτου αιώνος περιέχει τους νόμους που σχεδόν εξάλειψαν τον Ελληνισμό. Ένας δικαστής του δέκατου τετάρτου αιώνα από την Θεσσαλονίκη, Κωνσταντίνος Αρμενόπουλος, έγραψε το εγχειρίδιόν, “Πρόχειρόν Νόμων η Εξάβιβλος,”1 το οποίο ήταν συλλογή νόμων της Μεσαιωνικής Ελλάδος από την εποχή του Θεοδοσίου ΙΙ μέχρι του δέκατου τέταρτου αιώνα. Τίτλος ΙΑ, 4-6, της Εξαβίβλου του Αρμενόπουλου περί “Ιουδαίων, Ελληνιζόντων και Αιρετικῶν,” περιγράφει “εσχάτη τιμωρία” για τον βαπτισμένο Χριστιανό που ξαναγύριζε στον Ελληνισμό. Η ίδια θανατική τιμωρία ήταν επίσης για όσους έκαναν “Ελληνικάς θυσίας ἠ τιμῶν εἲδωλα ἠ θυσιάζων ἠ λίβανον αυτοῖς καίων.” Η Εξάβιβλος αντιπροσώπευσε τους νόμους που ίσχυσαν στην Ελλάδα από το 1345 μέχρι το 1946, δηλαδή για περίπου 600 χρόνια.

Ας γυρίσουμε στον τέταρτον αιώνα. Ένας Έλληνας ποιητής του τέταρτου και αρχές πέμπτου αιώνα, Παλλάδας, μας λέει τα εξής: “῝Ελληνες έσμεν ἂνδρες ἐσποδώμενοι νεκρῶν ἒχοντες ἐλπίδας τεθαμένας; ἀνεστράφη γάρ πάντα νῦν τά πράγματα” (Ελληνική Ανθολογία 10.90). Δηλαδή, ο Παλλάδας λέει ότι οι Έλληνες της εποχής του είχαν γίνει στάχτη με τις πεθαμένες ελπίδες των νεκρών. Τα πάντα είχαν γυρίσει ανάποδα.

Καθώς βλέπουμε, η Χριστιανική αυτοκρατορική κυβέρνηση και η Ορθόδοξος εκκλησία ήταν για πολλούς αιώνες θανάσιμοι εχθροί του Ελληνισμού. Έκαψαν την Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, το διαμάντι του Ελληνικού πολιτισμού για 7 αιώνες. Απαγόρευσαν τους Πανελλήνιούς αγώνες όπως τους Ολυμπιακούς. Εκμίσθωσαν Οστρογότθους βάρβαρους από την βόρεια Ευρώπη για την καταστροφή των αρχαίων ναών. Το 415, μοναχοί διαμέλισαν την Υπατία, φιλόσοφο και καθηγήτρια Πλατωνικής και Αριστοτελικής φιλοσοφίας στην Αλεξάνδρεια. Το 529, ο Αυτοκράτωρ Ιουστινιανός έκλεισε την Πλατωνική Ακαδημία, το μέγιστον πανεπιστήμιόν του Ελληνισμού με ζωή περίπου 900 χρόνων. Το 1082, η Ορθόδοξος εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη αναθεμάτισε τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό και, ιδιαίτερα, τον Πλάτωνα. Το ανάθεμα επιτέθηκε και εναντίον αυτών που μελετούν αυτήν την μοναδική Ελληνική επιστημονική παράδοση2 που εδημιούργησε τον κόσμο μας.

Για να κατανοήσουμε την σημασία αυτής της άγριας και βίαιας μεταβολής από τον Ελληνισμό στον χριστιανισμό, πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι αρχαίοι Έλληνες είναι ακατανόητοι χωρίς τους θεούς των. Διαβάζεις τον Όμηρο και οι θεοί σου μιλούν. Ποιητές όπως ο Όμηρος, Ησίοδος, Αισχύλος, Σοφοκλής, Ευριπίδης, Αριστοφάνης και φιλόσοφοι όπως ο Θαλής, Αναξίμανδρος, Αναξιμένης, Ξενοφάνης Κολοφώνιος, Ηράκλειτος, Πυθαγόρας, Παρμενίδης Ελεάτης, Ζήνων Ελεάτης, Εμπεδοκλής Ακραγαντῖνος, Φιλόλαος Κροτωνιάτης, Σωκράτης, Πλάτων και Αριστοτέλης μιλούν για τις αχώριστες σχέσεις μεταξύ Ελλήνων και θεών. Η Ελλάδα είχε εκατοντάδες ναούς ως φόρος τιμής και ευσέβειας προς τους θεούς. Οι Ολυμπιακοί αγώνες τιμούσαν τον Δία, πατέρα των Ολυμπίων θεών. Οι Αθηναίοι έκτισαν τον Παρθενώνα για την ευσέβεια που είχαν για την Αθηνά, κόρη του Δία.

Εκτός αυτών των δεινών που πολέμησαν, τρομοκράτησαν, και άλλαξαν ριζικά την Ελλάδα, ξένοι Χριστιανοί σχεδόν αφάνισαν την χώρα. Παραδείγματος χάριν, το 1204, Βενετοί, Γάλλοι, και Γερμανοί σταυροφόροι εκυρίευσαν την Κωνσταντινούπολη. Έκαυσαν βιβλιοθήκες και έπραξαν πολλά άλλα εγκλήματα. Διαίρεσαν και κατέστρεψαν την ενότητα και ισχύ της Ελληνικής αυτοκρατορίας. Το αποτέλεσμα αυτής της οδυνηρής ξένης αποικιοκρατίας της Μεσαιωνικής Ελλάδος ήταν το άνοιγμα για την πτώση της Ελλάδος στους Μογγόλους Τούρκους το 1453.

Ο χριστιανισμός του 2025 δεν είναι ο χριστιανισμός του τετάρτου αιώνα η του 415 η του 1082, η του 1204, η του δέκατου τετάρτου αιώνα, η του 1453 και του 1821. Ο χριστιανισμός του 2025 είναι καθρέπτης της εποχής του. Είναι λιγότερο φανατικός, λιγότερος δογματικός, και λιγότερος ορθόδοξος. Μερικοί από τους σημερινούς Έλληνες είναι μεν χριστιανοί, αλλά έχουν περισσότερη γνώση για τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο. Μόνο και μόνο που βλέπουν τους μύριους ξένους καθημερινούς επισκέπτες του Παρθενώνα, αυξάνει την περιέργειά και το ενδιαφέρον τους για τους αρχαίους προγόνους τους που έκτισαν αυτό το θαύμα τέχνης, αρχιτεκτονικής και επιστήμης για να τιμήσουν την προστάτιδά τους θεά Αθηνά πρόμαχος και παρθένος. Ο Παρθενώνας δια την Μελίνα Μερκούρη, Υπουργό Πολιτισμού την δεκαετία του 1980, ήταν η ψυχή της Ελλάδος.

 

Ο παρθενών το 2023. Ευχαριστίες για την φωτογραφία στην Γεωργία Νομικός. Ήμουν και εγώ σε αυτό το προσκύνημα του ιερού ναού της Αθηνάς.

Πως οι Δυτικοί βλέπουν τους σημερινούς Έλληνες

Οι Δυτικοί “φίλοι / σύμμαχοι” γνωρίζουν αυτά τα γεγονότα. Έχουν επίσης μελετήσει την αρχαία Ελληνική ιστορία και προσπαθούν με οποιοδήποτε τρόπο να κρύψουν η να αλλοιώσουν την ιστορία τού αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και επιστήμης και ιδιοφυίας. Οι Δυτικοί δεν θέλουν οι σημερινοί Έλληνες να μάθουν ποιοι είναι, ότι κατάγονται από τους αρχαίους Έλληνες που εδημιουργήσαν τον Δυτικό πολιτισμό. Με την εξαίρεση των Φιλελλήνων στις αρχές του δέκατου ενάτου αιώνα, Δυτικοί λόγιοι είδαν τους Έλληνες του δέκατου ενάτου αιώνα όπως τους ιθαγενείς του Τρίτου κόσμου. Άρχισαν τον μακροχρόνιο πόλεμό τους εναντίον του Ελληνισμού, αρχαίου και νέου. Πολεμούν τον δάσκαλο των Ελλήνων, τον Όμηρο. Λένε ότι δεν υπήρχε, ότι τα Έπη του, η Ιλιάς και η Οδύσσεια, είναι παραμύθια. Λένε ότι οι Φοίνικες μας έδωσαν το αλφάβητο. Έλεγαν και λένε ότι δεν υπάρχουν σχέσεις μεταξύ αρχαίων και νέων Ελλήνων. Έχουν τις αρχαιολογικές τους σχολές στην Αθήνα και σκάβουν όλη την Ελλάδα για αρχαίους Ελληνικούς θησαυρούς. Ακόμη και οι Γερμανοί που ελήστευαν τους αρχαιολογικούς θησαυρούς της χώρας στον δεύτερον παγκόσμιο πόλεμο ξαναγυρίσαν στην Αθήνα. Εντούτοις, η Γερμανία δεν έχει επιστρέψει τα κλεμμένα αρχαία. Αλλά ποιος επιβλέπει τους Γερμανούς και τόσους άλλους ξένους αρχαιολόγους στην Ελλάδα; Ας μην ξεχνάμε ότι τα μεγάλα ξένα μουσεία (της Γαλλίας, Ιταλίας, Αγγλίας, Αμερικής, Γερμανίας) είναι γεμάτα με Ελληνικούς θησαυρούς.

Με άλλα λόγια, η σημερινή Ελλάδα του 2025 συνεχίζει να είναι κάτω από ξένες κατοχές που κυβερνούν την χώρα δια μέσω των εθνομηδενιστών πολιτικών που, δια μαγείας, εκλέγονται.

Αναγέννηση

Σχολεῖον Αθηνῶν του Raphael, Raffaello Sanzio da Urbino, 1511. Όραμα της Ευρωπαϊκής Αναγεννήσεως δια τους αρχαίους Έλληνας λόγιους, φιλοσόφους, και επιστήμονες. Στο κέντρο του πίνακα είναι ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης. Στο κάτω μέρος, αριστερά, βλέπουμε την φιλόσοφο Υπατία με έναν λευκό χιτώνα. Στο κάτω, δεξιά, ο μαθηματικός Ευκλείδης, με κόκκινο χιτώνα και σκυμμένος, διαγράφει ένα γεωμετρικό σχῆμα η διδάσκει γεωμετρία. Δημόσιος Τομέας.

Ο Δημήτρης Βόγγολης, πρώην στρατηγός και νυν πρόεδρος του Διεθνούς Ελληνικού Συλλόγου (ΙΧΑ), χαιρέτησε τα μέλη του Συλλόγου με αυτά τα σοφά λόγια για το νέο έτος 2025:

“Ευχές για ένα καλλίτερο 2025 και ευχές για την αφύπνιση κάθε Έλληνα αλλά και των Ταγών του Ελληνισμού για αφύπνιση και στράτευση όλων μας, ως ατόμων αλλά ενιαίο Εθνικό Κέντρο. Αυτή η Πρωτοχρονιά, ίσως αποδειχθεί ως ιστορικό ορόσημο για τους Έλληνες απανταχού της Γης αλλά και για κάθε συνάνθρωπό μας. Η αντιπαράθεση μέσα από τους εξελισσόμενους πολέμους της Ουκρανίας και της Συρίας και η εγκατάλειψη του Ελληνισμού αυτών των περιοχών, πρέπει να μας προκαλέσει άκρως ανησυχητικές σκέψεις, τόσο για την ετοιμότητά μας, όσο και για τα αίτια που τις προκαλούν. Αυτή η ανησυχία μπορεί να γίνει εφιαλτική, εάν συνειδητοποιήσουμε ότι η Πατρίδα μας έχει ήδη καταλάβει στον κατήφορο των τελευταίων ετών, μετά τα μνημόνια, τις έσχατες θέσεις, στην κατάταξη των αρνητικών επιδόσεων, σε όλους τους τομείς. Στην Οικονομία, στην Αμυντική μας θωράκιση, στο Πατριωτικό φρόνημα, στην περιφρόνηση της Δημοκρατίας μας, στο δημογραφικό, στην παιδεία μας, στην δικαιοσύνη, στους εν γένει Θεσμούς της Πολιτείας, στην φυγή των νέων μας, στην κοινωνική αποστασιοποίηση των νέων μας, κλπ. Η ρευστότητα στο Παγκόσμιο Πολιτικό σύστημα και οι άκρως αυξημένες πιθανότητες για την εξέλιξη αυτών των συρράξεων, σε πυρηνικό ολοκαύτωμα, πρέπει επί τέλους, να ενεργοποιήσουν όποια Εθνικά αντανακλαστικά μας έχουν απομείνει ακόμα.

“Αυτά μέχρι σήμερα δεν κατέστη δυνατόν να μας αφυπνίσουν γιατί οι κίνδυνοι ωραιοποιούνται. Η βουλιμία των γειτόνων μας για την ιδιοποίηση εδαφών, θάλασσας και αέρα, μας αφήνει επίσης αδιάφορους, τόσο ως Κυβερνήσεις, Πολιτικό σύστημα και Λαό, όσο και ως απανταχού της Γης διασπορά. Ο ΙΗΑ απέναντι σ’ αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα ως παγκόσμιος φορέας των Ελλήνων, μη κομματικός και απόλυτα Εθνικός, νοιώθει την ανάγκη να απευθύνει μαζί με το Χαιρετισμό του και τις ευχές του, σε όλους τους Έλληνες, και να τους ζητήσει ενότητα και συστράτευση υπέρ της Ελληνικής Πατρίδας και του Έθνους. Είμαστε διασκορπισμένοι σε όλο τον κόσμο, αλλά η καρδιά μας χτυπά πάντα για την Ελλάδα. Η ιστορία μας, το ισχυρό όπλο της γνώσης, οι παραδόσεις μας και οι αξίες μας είναι αυτά που μας ενώνουν και μας κάνουν δυνατούς.”

Το μήνυμα και προειδοποίησης του στρατηγού Βόγγολη είναι και στρατηγικό μήνυμα και προειδοποίηση. Οι Έλληνες της Ελλάδος και της παγκόσμιας διασποράς δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει ότι η πατρίδα τους έχει πάρει την κατηφόρα. Αυτή η θλιβερή και επικίνδυνη κατάσταση θα αλλάξει μόνον αν η Ελλάδα έχει, τελικά, την δική της Αναγέννηση, ούτως ώστε, οι Έλληνες να γνωρίζουν ότι είναι Έλληνες. Με αυτόν τον τρόπο η κοσμική, φιλοσοφική και επιστημονική Αναγέννηση θα αγκαλιάσει και θα λύσει τα δεινά της Ελλάδος.

Η Αναγέννηση βέβαια θα πάρει χρόνο και ο Βόγγολης έχει δίκιο να μιλάει για συνεχή “αφύπνιση και στράτευση” όλων των Ελλήνων να προστατεύσουν την ελευθερία τους από τους γενοκτόνους και εθνοκτόνους γείτονες Τούρκους. Τέτοια στράτευση πρέπει να γίνει. Έλληνες πολίτες πρέπει να ξαναφέρουν την δημοκρατία στην γενέτειρά της. Λεφτά να βρεθούν από όλους τους Έλληνες της χώρας και του εξωτερικού και από την πλούσια Ορθόδοξο εκκλησία και από τους πολύ πλούσιους εφοπλιστές για να αρχίσει η Ελλάδα να εξοπλίζεται με ότι χρειάζεται για άμυνα και την απελευθέρωση της βόρειας Κύπρου από τους Τούρκους. Αυτό σημαίνει πόλεμος εναντίον της Τουρκίας και, επομένως, η Ελλάδα πρέπει να είναι έτυμη να νικήσει την Τουρκία. Η Ελλάδα πρέπει να είναι συμπαραστάτρια στους αγώνες των Κούρδων και των Αρμενίων που είναι εχθροί της Τουρκίας. Τα όπλα και άλλες τεχνολογίες εθνικής στρατηγικής άμυνας πρέπει να δημιουργούνται στην Ελλάδα. Όσο για τους φίλους μας στην Ευρώπη και Αμερική, η νέα δημοκρατική ηγεσία της Ελλάδος να τους υπενθύμιση ότι η Τουρκία έχει γίνει φανατικό Ισλαμικό όπλο εναντίον του Δυτικού πολιτισμού. Θα ήταν βέβαια προτιμότερο οι χώρες του Δυτικού πολιτισμού να αντιμετωπίσουν μαζί την Τουρκία, να την νικήσουν, και να την διαιρέσουν σε μικρά κράτη, ούτως ώστε να εξασφαλίσουν την ειρήνη και πολιτισμό στην Μεσόγειο.

Και τώρα πάλι στην Αναγέννηση. Από τον όγδοο μέχρι τον δέκατο αιώνα, οι Άραβες είχαν την δικήν τους Ελληνική Αναγέννηση. Ο Χαλίφης της Βαγδάτης αγόρασε αντίτυπα αρχαίων Ελληνικών φιλοσοφικών και επιστημονικών κειμένων από την Μεσαιωνική Ελλάδα. Αυτές οι εργασίες εμεταφραστηκαν στα αραβικά και επροκάλεσαν την Αναγέννηση. Το ίδιο έγινε και τον δέκατο πέμπτο αιώνα στην Δύση. Με την πτώση της Κωνσταντινούπολης στους Μογγόλους Τούρκους το 1453, Έλληνες λόγιοι φορτωμένοι με τους επιστημονικούς και πολιτισμικούς θησαυρούς των προγόνων τους, επήγαν σε Ιταλικές πόλεις όπως η Φλωρεντία, η Πάδοβα, η Βενετία και η Ρώμη. Οι ηγεμόνες και λόγιοι των Ιταλικών πόλεων εκαλωσορίσανε τους Έλληνες, οι οποίοι μετέφρασαν τα Ελληνικά κείμενα στα Λατινικά και με αυτήν την προσφορά άρχισε η Αναγέννηση που εδημιούργισε τον Δυτικό πολιτισμό.

Η Ελλάδα του 2025 πρέπει να μιμηθεί τους Άραβες και τους Ευρωπαίους που πριν αιώνων αγκάλιασαν τον Ελληνικό πολιτισμό. Με την μίμηση των φιλελλήνων Αράβων και φιλελλήνων Ευρωπαίων και, ιδιαιτέρως, των αρχαίων Ελλήνων, οι σημερινοί Έλληνες θα καταλάβουν τελικά ότι οι θησαυροί της αρχαίας Ελλάδος έχουν τα κλειδιά των αρετών της γνώσεως, επιστήμης, φιλοσοφίας, ανδρείας, δημοκρατίας, στρατηγικής, και ευδαιμονίας. Τότε η Ελλάδα θα μπορούσε να υλοποιήσει το όραμα του πρώτου πρόεδρου της νέας Ελλάδος, Ιωάννη Καποδίστρια, 1828-1831, που ήθελε να κάνει την Ελλάδα Ιερή και Ανεξάρτητη, δηλαδή, ένα κράτος υποστηριγμένο από όλες τις μεγάλες δυνάμεις. Αυτή η Ελλάδα θα ήταν ουδέτερη και κέντρο Ευρωπαϊκού πολιτισμού. Θα έστελνε δασκάλους και επιστήμονες στις χώρες της Ευρώπης και πέραν της Ευρώπης. Η αρχαία Ελλάδα θα ξαναγεννιόταν στην χώρα που ονειρεύθηκε ο Καποδίστριας.

Το όραμα και η στρατηγική του Καποδίστρια τουλάχιστον εμπνέουν μια ελεύθερη Ελλάδα που θα μπορούσε να φέρει και ελευθερία και πολιτισμό στον κόσμο. Κάθε χρόνο, περίπου 22,000 ξένοι πηγαίνουν στον Παρθενώνα κάθε ημέρα κατά την διάρκεια 10 μηνών που τουρίστες είναι στην Ελλάδα. Αυτοί οι επισκέπτες της Ακρόπολης αγκαλιάζουν τις αρχαίες Ελληνικές αρετές και πολιτισμό. Αυτοί οι ξένοι Φιλέλληνες λένε στην σημερινή Ελλάδα να ξαναγίνει αρχαία Ελλάδα. Αυτό πρέπει να γίνει όχι μόνον για την σημερινή Ελλάδα αλλά και για τον κόσμο που επίσης αντιμετωπίζει δεινά και το υπαρξιακό ανθρωπογενές κλιματικό χάος. Ο πολιτισμένος κόσμος και η Ελλάδα της επιστήμης και πολιτισμού χρειάζονται ο ένας τον άλλο.

Ο Δρ. Εὐάγγελος Βαλλιανᾶτος είναι ιστορικός και θεωρητικός οικοπολιτικής. Σπούδασέ ζωολογία και Αρχαία και Μεσαιωνική Ελληνική ιστορία στο Πανεπιστήμιο Illinois. Το διδακτορικό του πτυχίο ήταν στην νεότερη Ελληνική και Ευρωπαϊκή ιστορία από το Πανεπιστήμιο Wisconsin. Εσυνέχισε τις σπουδές του με μεταδιδακτορικές μελέτες στη ιστορία της επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Harvard. Εδίδαξε σε διάφορα πανεπιστήμια. Εργάστηκε στο Καπιτώλιο και την Αμερικάνικη υπηρεσία προστασίας περιβάλλοντος (US Environmental Protection Agency). Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και 7 βιβλία. Άλλα 2 βιβλία του θα δημοσιευτούν στα αγγλικά το 2025: Ελευθερία: Διαύγεια και Έμπνευση από 5,000 Χρόνια Ελληνικῆς Ιστορίας (Universal Publishers, Feb. 2025); και Η Γῆ στην Φωτιά: Μαγερεύοντας Πανδημίες και Κλιματικό Χάος στην Πίσω Αυλή μας (World Scientific, Spring 2025).

1 Το βιβλίο εκδόθηκε και στον εικοστό αιώνα: Κωνσταντίνου Αρμενόπουλου, ΠΡΟΧΕΙΡΟΝ ΝΟΜΩΝ Η ΕΞΑΒΙΒΛΟΣ, επιμέλεια Κωνσταντίνος Γ. Πιτσάκης (Αθήνα: Εκδόσεις Δωδωνη, 1971).

2 N. G. Wilson, Scholars of Byzantium Cambridge, Mass: The Medieval Academy of America, 1996), 154.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ και εξετάζει τη σύγκρουση συμφερόντων γύρω από το LNG και τον Κάθετο Διάδρομο.

Δημοσιεύτηκε

στις

Τις εξελίξεις γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, τον ανταγωνισμό για τη διακίνηση φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και την ενίσχυση της συνεργασίας με την Ινδία ανέδειξε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News». Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βρέθηκε η ανάγκη η Αθήνα να προχωρήσει τους ενεργειακούς και αμυντικούς σχεδιασμούς της, απέναντι στην προσπάθεια της Άγκυρας να ενισχύσει τον περιφερειακό της ρόλο.

Κεντρικό θέμα αποτέλεσε η πληροφορία που μετέφερε ο παρουσιαστής για την υποβολή αιτήματος από τη Nexans προς τις ελληνικές αρχές, προκειμένου να κινηθεί η διαδικασία έκδοσης NAVTEX για τις εργασίες του Great Sea Interconnector.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, ακολουθεί η εξέταση του αιτήματος από την αρμόδια διυπουργική επιτροπή, η εισήγηση προς τον υπουργό Εξωτερικών και, μετά την έγκριση, η προώθησή του στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας για την έκδοση της σχετικής αναγγελίας. Ο ίδιος τοποθέτησε τις πιθανές εξελίξεις στα τέλη Οκτωβρίου ή στις αρχές Νοεμβρίου, επικαλούμενος πληροφορίες από πηγές του.

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας υποστήριξε επίσης ότι, βάσει της ενημέρωσης που διαθέτει, δεν έχει υποβληθεί αντίστοιχο αίτημα αδειοδότησης προς την Τουρκία. Περιέγραψε ως διαφορετικό ζήτημα την ενημέρωση των χωρών της περιοχής για τις εργασίες και κάλεσε την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει στο επόμενο βήμα, χωρίς να αφήσει περιθώριο επιβολής τουρκικών απαιτήσεων.

Η ενεργειακή σύγκρουση πίσω από τη διπλωματία

Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε στην αναφερόμενη απομάκρυνση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα και στον τρόπο με τον οποίο την παρουσίασαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Ο παρουσιαστής μετέφερε δημοσιεύματα της Hürriyet και του Haber Global, επισημαίνοντας ότι επιχειρούν να συνδέσουν την εξέλιξη με ενδεχόμενη υποβάθμιση της Ελλάδας και αλλαγή των ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι αυτή αποτελεί τουρκική ανάγνωση και δεν αποδεικνύει από μόνη της μεταστροφή της αμερικανικής πολιτικής.

Στη δική του ανάλυση, το ουσιαστικό διακύβευμα βρίσκεται στον ανταγωνισμό για το LNG και στις υποδομές μεταφοράς φυσικού αερίου προς την ευρωπαϊκή αγορά. Συνέδεσε τον ελληνικό Κάθετο Διάδρομο με τις κινήσεις της τουρκικής BOTAŞ και τις συνεργασίες της με αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες, εκτιμώντας ότι η Άγκυρα επιδιώκει μεγαλύτερο μερίδιο στη διακίνηση και εμπορία αερίου.

Η Τουρκία, όπως ανέφερε, επιχειρεί να αξιοποιήσει αγωγούς, εγκαταστάσεις LNG, αποθηκευτικούς χώρους και διασυνδέσεις, ώστε να εξελιχθεί σε περιφερειακό κέντρο αναδιανομής ενέργειας. Κατά τον ίδιο, αυτή η επιδίωξη δημιουργεί ανταγωνιστικές πιέσεις προς τους ελληνικούς σχεδιασμούς.

Παράλληλα, εξέφρασε ανησυχία για το ενδεχόμενο παρατεταμένης μεταβατικής περιόδου στην αμερικανική πρεσβεία. Αντιπαρέβαλε την πολιτική πρόσβαση που αποδίδει στον Τομ Μπάρακ στην Άγκυρα με την ανάγκη η Αθήνα να διαθέτει συνομιλητή με εμπειρία και επιρροή στην Ουάσιγκτον.

Στο πλαίσιο της συζήτησης για πιθανή διαδοχή, αναφέρθηκε στα ονόματα των Γκας Μπιλιράκη, Τζον Κατσιματίδη και Τζον Τζορτζ, παρουσιάζοντάς τα ως ονόματα που ακούγονται και εκφράζοντας προτίμηση για τον Μπιλιράκη.

Ελλάδα, Κύπρος και Ινδία: Από τις επαφές στη βιομηχανική συνεργασία

Ξεχωριστή θέση είχε η προσέγγιση Ελλάδας–Ινδίας, με αφορμή τις επαφές του Ινδού αξιωματούχου Ρατζές Κουμάρ Σινγκ στην Αθήνα, έπειτα από την παρουσία του στην Κύπρο.

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας αναφέρθηκε στη συνάντηση με τον Θανάση Δαβάκη και στην επίσκεψη στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, δίνοντας έμφαση στις συζητήσεις για την αμυντική βιομηχανία και την ανάπτυξη κοινών πρωτοβουλιών. Εκτίμησε ότι η συνεργασία μπορεί να αποκτήσει συγκεκριμένο τεχνολογικό και βιομηχανικό περιεχόμενο, ακόμη και μέσα από συμπαραγωγές οπλικών συστημάτων.

Για την κυπριακή διάσταση, στάθηκε στην επίσκεψη του Ινδού αξιωματούχου στην Πράσινη Γραμμή και στην προβολή εικόνων από τη διχοτομημένη Λευκωσία σε ινδικά μέσα. Κατά την εκτίμησή του, η ανάδειξη των συνεπειών της τουρκικής εισβολής έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία.

Συνέδεσε, επίσης, τις αμυντικές επαφές με τον οικονομικό διάδρομο Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης, τον IMEC. Υποστήριξε ότι το Νέο Δελχί αντιμετωπίζει την Ελλάδα και την Κύπρο ως κρίσιμους εταίρους για την πρόσβασή του στην ευρωπαϊκή αγορά, μέσα από ένα πλέγμα λιμενικών, εμπορικών και στρατηγικών συνεργασιών.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη Θεσσαλονίκη, την οποία παρουσίασε ως λιμάνι που διεκδικεί σημαντικό ρόλο στη μεταφορά ινδικών εμπορευμάτων προς τα Βαλκάνια. Τόνισε, πάντως, ότι ένας τέτοιος σχεδιασμός προϋποθέτει αναβάθμιση των υποδομών και αξιόπιστη εμπορευματική σιδηροδρομική σύνδεση.

Τριβές ανάμεσα σε Άγκυρα και Μπακού

Η εκπομπή εξέτασε ακόμη τις εντάσεις που, σύμφωνα με τον παρουσιαστή, καταγράφονται στις σχέσεις Τουρκίας–Αζερμπαϊτζάν, με αφορμή το ζήτημα της μαντίλας στα σχολεία.

Ο ίδιος περιέγραψε αντιδράσεις από τουρκικούς κυβερνητικούς κύκλους και απαντήσεις από την αζερική πλευρά, η οποία επικαλείται τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους και απορρίπτει παρεμβάσεις στα εσωτερικά της. Εκτίμησε ότι η αντιπαράθεση αναδεικνύει όρια στην τουρκική επιρροή επί του Μπακού.

Ταυτόχρονα, απέρριψε τις αναφορές περί πραξικοπήματος και καθόδου στρατού στους δρόμους, αναφέροντας ότι σχετικά βίντεο που κυκλοφόρησαν ήταν προϊόντα τεχνητής νοημοσύνης. Οι τριβές που περιέγραψε παρουσιάστηκαν ως ένδειξη πίεσης στη σχέση των δύο χωρών, χωρίς να τεκμηριώνουν από μόνες τους οριστική στρατηγική ρήξη.

Ο Καπετανίδης στην Israel Hayom και η αμυντική σχέση με το Ισραήλ

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στάθηκε ιδιαίτερα στο άρθρο του αρχισυντάκτη του Geopolitico.gr, Χρήστου Κωνσταντινίδη, στην Israel Hayom, με αναφορά στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και στην ιστορία του Νίκου Καπετανίδη.

Ανέδειξε τη σημασία της παρουσίασης σε ισραηλινό μέσο της δράσης του Πόντιου δημοσιογράφου, ο οποίος κατέγραφε τις διώξεις και τις σφαγές και οδηγήθηκε στην αγχόνη από το κεμαλικό καθεστώς. Αναφέρθηκε επίσης στην παρουσία του Τοπάλ Οσμάν στο άρθρο και στη σύνδεσή του με τη βία σε βάρος ελληνικών και αρμενικών πληθυσμών.

Στη συνέχεια παρουσίασε βασικά σημεία ανάλυσης του Σάι Γκαλ για την αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ, δίνοντας έμφαση στην εκτίμηση ότι η Ελλάδα αποκτά ευρύτερο στρατηγικό και βιομηχανικό ρόλο, πέρα από την αγορά εξοπλισμών.

Χρήστος Κωνσταντινίδης: Η Τουρκία αρνείται να λογοδοτήσει για τα δικά της εγκλήματα

Λιβύη και «Γαλάζια Πατρίδα»

Στο κλείσιμο, ο παρουσιαστής εξέφρασε ανησυχία για τις εξελίξεις στη Λιβύη και το ενδεχόμενο περαιτέρω κινήσεων γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Κάλεσε την Αθήνα να αξιοποιήσει τη διπλωματική της επιρροή και τον ρόλο της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τέλος, μετέφερε πληροφορίες για χρονική μετάθεση του τουρκικού νομοσχεδίου περί «Γαλάζιας Πατρίδας», συνδέοντάς την με την αναμονή των ελληνικών αποφάσεων για τον GSI. Κατά την εκτίμησή του, η αναβολή αποτελεί τακτικό χειρισμό της Άγκυρας, η οποία παρακολουθεί τις επόμενες κινήσεις της Αθήνας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που θα συνδέει πολιτισμό, παραγωγή, υποδομές και αποτροπή βρέθηκαν στο επίκεντρο της συζήτησης.

Δημοσιεύτηκε

στις

Την απόσταση ανάμεσα στους επαίνους για τον ελληνικό πολιτισμό και στην έμπρακτη υποστήριξη των ελληνικών θέσεων ανέδειξαν ο Σταύρος Καλεντερίδης και η Μάγδα Αθανασιάδου στην εκπομπή της 14ης Οκτωβρίου. Με αφετηρία την ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα, η συζήτηση επεκτάθηκε στον ανταγωνισμό για τους εμπορικούς και ενεργειακούς διαδρόμους και στον κίνδυνο η Ελλάδα να περιοριστεί σε έναν δευτερεύοντα μεταφορικό ρόλο στον IMEC.

Η Αθανασιάδου, εκπαιδευτικός και υποψήφια διδάκτωρ του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, υποστήριξε ότι η πολιτιστική κληρονομιά αποτελεί συντελεστή εθνικής ισχύος. Η αξιοποίησή της, όμως, προϋποθέτει ένα κράτος που μπορεί να τη συνδέσει με συγκεκριμένες πολιτικές, παραγωγική οικονομία και υπεράσπιση της κυριαρχίας του.

Η ελληνική κληρονομιά ως εργαλείο πολιτικής

Αναλύοντας την ομιλία Ρούμπιο, η προσκεκλημένη επισήμανε ότι η επίκληση της αρχαίας Ελλάδας από ξένες δυνάμεις υπηρετεί συχνά σύγχρονες πολιτικές επιδιώξεις. Στη δική της ανάγνωση, ο Αμερικανός υπουργός αξιοποίησε έννοιες όπως η δημοκρατία, η αριστεία, η φιλοπατρία και η θυσία, συνδέοντάς τες με τον διεθνή ρόλο των ΗΠΑ.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημασία της αριστείας στην αρχαία ελληνική πόλη. Όπως εξήγησε, οι ξεχωριστές ικανότητες ενός ανθρώπου αποκτούσαν αξία μέσα από την υπηρεσία προς την κοινότητα. Η διάκριση αυτή, κατά την ίδια, είναι απαραίτητη για να κατανοηθεί το περιεχόμενο των αρχαιοελληνικών αναφορών και να αποφεύγεται η προσαρμογή τους στις εκάστοτε πολιτικές σκοπιμότητες.

Ο Καλεντερίδης συνέδεσε τη συζήτηση με τη χρήση του όρου «αριστεία» στην ελληνική πολιτική ζωή, ασκώντας έντονη κριτική στην κυβέρνηση για την απόσταση που, όπως υποστήριξε, χωρίζει τη σχετική ρητορική από την πραγματικότητα.

Η κριτική για Κύπρο και ελληνοτουρκικά

Το βασικό σημείο της κριτικής της Αθανασιάδου ήταν ότι οι αναφορές στην εθνική ταυτότητα και στην υπεράσπιση των συμφερόντων των κρατών δεν συνοδεύτηκαν, κατά την εκτίμησή της, από αντίστοιχες σαφείς τοποθετήσεις υπέρ των ελληνικών θέσεων.

Η ίδια χαρακτήρισε τις απαντήσεις Ρούμπιο στα ελληνοτουρκικά ως τήρηση ίσων αποστάσεων και επέκρινε την απουσία σαφούς αναφοράς στη στρατιωτική κατοχή στην Κύπρο και στα θαλάσσια δικαιώματα των νησιών. Υποστήριξε ότι η γενική προτροπή για αποφυγή σύγκρουσης αφήνει εκτός συζήτησης ήδη συντελεσμένες παραβιάσεις και τις συνέπειές τους.

Ο Καλεντερίδης συμφώνησε με αυτή την αποτίμηση, τονίζοντας την αντίφαση που εντοπίζει ανάμεσα στην αξιοποίηση του ελληνικού πολιτιστικού συμβολισμού και στην αντιμετώπιση των ελληνικών ζητημάτων κυριαρχίας.

Η Αθανασιάδου έστρεψε, πάντως, το βάρος στην ελληνική ευθύνη. Η στάση των ξένων δυνάμεων πρέπει να οδηγεί τη χώρα σε καλύτερη οργάνωση της δικής της στρατηγικής. Η ιστορική κληρονομιά, όπως σημείωσε, οφείλει να λειτουργεί ως οδηγός για το παρόν και το μέλλον, αποφεύγοντας την προγονοπληξία και την αυτάρκεια των επαίνων.

IMEC: Το κρίσιμο ζήτημα είναι ποιος σχεδιάζει

Στο δεύτερο μεγάλο σκέλος της εκπομπής, οι δύο συνομιλητές συζήτησαν τον διάδρομο διασύνδεσης Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης και τη θέση που μπορεί να διεκδικήσει η Ελλάδα.

Ο Καλεντερίδης εξέφρασε ανησυχία για αναλύσεις και σχεδιασμούς που, όπως ανέφερε, αναδεικνύουν την Ιταλία και την Τεργέστη, παραμερίζοντας την ελληνική διαδρομή. Συνέδεσε αυτόν τον κίνδυνο με την κατάσταση του ελληνικού σιδηροδρόμου, επιρρίπτοντας βαριές πολιτικές ευθύνες στην κυβέρνηση για τις ελλείψεις του δικτύου και την τραγωδία των Τεμπών.

Η Αθανασιάδου επικεντρώθηκε στο περιεχόμενο της ελληνικής συμμετοχής. Με βάση τις αναλύσεις που επικαλέστηκε, ο IMEC αφορά ένα σύνθετο σύστημα μεταφορών, τεχνολογίας, ψηφιακών υποδομών και ασφάλειας. Συνεπώς, το ζητούμενο για μια χώρα είναι να έχει λόγο στις υπηρεσίες, στα πρότυπα και στις τεχνολογικές συνεργασίες που θα καθορίζουν τη λειτουργία του.

«Αν γίνουμε το γαϊδουράκι του IMEC», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας τον κίνδυνο μιας συμμετοχής περιορισμένης στη μεταφορά φορτίων. Στην ανάλυσή της, η γεωγραφική θέση χρειάζεται υποδομές, τεχνογνωσία και δυνατότητα προστασίας τους για να αποδώσει ουσιαστικό στρατηγικό όφελος.

Οι επιφυλάξεις για τα σενάρια γύρω από την Γκίλφοϊλ

Η συζήτηση επεκτάθηκε στον Κάθετο Διάδρομο και στα σενάρια που ο Καλεντερίδης συνέδεσε με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και ανταγωνιστικά συμφέροντα στην περιοχή.

Η Αθανασιάδου διατύπωσε ρητή επιφύλαξη ως προς την εξαγωγή συμπερασμάτων για παρασκηνιακές μεθοδεύσεις. Επισήμανε ότι δεν διαθέτει πρόσβαση στα κέντρα αποφάσεων και ότι ούτε τα δημοσιεύματα που συζητούν τέτοια ενδεχόμενα επιτρέπουν βεβαιότητες. Έθεσε ως ουσιαστικό ερώτημα το πώς δρα η ίδια η Ελλάδα μέσα σε αυτόν τον ανταγωνισμό.

Πολιτισμός, παραγωγή και αποτροπή

Επικαλούμενη τη σκέψη του Παναγιώτη Κονδύλη, η προσκεκλημένη υποστήριξε ότι η οικονομία, η πολιτική και η στρατιωτική ισχύς συνδέονται στενά. Έδωσε έμφαση στην παραγωγική ανασυγκρότηση, στην αμυντική βιομηχανία, στην έρευνα και στην καινοτομία, καθώς και στην ανάγκη ενός κράτους ικανού να αποτρέπει τον πόλεμο.

Παράλληλα, ανέδειξε τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, τη συνεργασία με την ομογένεια, τα θερινά σχολεία και τις πανεπιστημιακές ανταλλαγές ως πεδία άσκησης πολιτιστικής πολιτικής. Ο Καλεντερίδης μετέφερε σχετικές εμπειρίες από τη Βοστόνη, περιγράφοντας ενδιαφέρον ακαδημαϊκών για συνεργασίες στην Ελλάδα και εμπόδια στην υλοποίησή τους.

Ξεχωριστή αναφορά έγινε στη Θεσσαλονίκη και στις δυνατότητές της ως βαλκανικού κέντρου εκπαίδευσης και συνεργασίας. Η Αθανασιάδου συνέδεσε αυτές τις προοπτικές με τη λειτουργία των μεταφορικών υποδομών και την αξιοποίηση των νέων επιστημόνων. Η θέση που διατύπωσε ήταν σαφής: ο πολιτισμός αποτελεί οργανικό μέρος της εθνικής στρατηγικής και χρειάζεται θεσμούς, ανθρώπους και υποδομές για να μετατραπεί σε ισχύ.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και τα ναρκωτικά μέχρι τον χρυσό, τους πολύτιμους λίθους και τα όπλα, τα δίκτυα λαθρεμπορίου στις παραμεθόριες περιοχές Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν φέρονται να λειτουργούν με την ανοχή ή και τη συμμετοχή παραγόντων των κρατικών μηχανισμών. Η παράνομη οικονομία δεν αποτελεί απλώς εγκληματική δραστηριότητα, αλλά μηχανισμό επιβίωσης, πολιτικής επιρροής και ελέγχου ολόκληρων περιοχών.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια διαφορετική διάσταση του λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν αναδεικνύει ο αναλυτής πληροφοριών και ειδικός σε ζητήματα αντιτρομοκρατίας Ajmal Sohail, σε άρθρο γνώμης που δημοσιεύθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2026 στο EurAsia Review.

Με τίτλο «Why Powerful Interests Continue To Protect Smuggling Networks Across Iran, Pakistan, And Afghanistan», ο Sohail υποστηρίζει ότι το λαθρεμπόριο στην περιοχή δεν επιβιώνει μόνο εξαιτίας της αδυναμίας των κρατών να ελέγξουν τα σύνορά τους. Αντιθέτως, σύμφωνα με την ανάλυσή του, έχει εξελιχθεί σε μια παραοικονομία που εξυπηρετεί οικονομικά, πολιτικά και στρατηγικά συμφέροντα ισχυρών παραγόντων.

Το σημαντικότερο στοιχείο της προσέγγισής του είναι ότι αμφισβητεί την παραδοσιακή αντίληψη σύμφωνα με την οποία τα κράτη επιθυμούν να καταπολεμήσουν το λαθρεμπόριο, αλλά δεν διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα.

Όπως υποστηρίζει, σε αρκετές περιπτώσεις τμήματα της κρατικής διοίκησης, των τελωνειακών υπηρεσιών και των μηχανισμών ασφαλείας αποκομίζουν οφέλη από τη διατήρηση αυτής της κατάστασης.

Βαλουχιστάν: Η καρδιά μιας τεράστιας παράνομης οικονομίας

Στο επίκεντρο βρίσκεται το Βαλουχιστάν, η εκτεταμένη περιοχή που συνδέει γεωγραφικά το Πακιστάν με το Ιράν και το Αφγανιστάν.

Πρόκειται για έναν χώρο ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας, ο οποίος χαρακτηρίζεται από οικονομική υπανάπτυξη, περιορισμένη κρατική παρουσία, εθνοτικές και φυλετικές αντιπαραθέσεις και μακροχρόνια δράση ένοπλων οργανώσεων.

Σύμφωνα με το EurAsia Review, μέσα σε αυτό το περιβάλλον έχουν δημιουργηθεί δίκτυα που διακινούν καύσιμα, ναρκωτικά, όπλα, ξυλεία, πολύτιμους λίθους, χρυσό, μάρμαρο και άλλα εμπορεύματα.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο Bahramcha, στην αφγανική επαρχία Χελμάντ, καθώς και στον διάδρομο Shin Nari, στην περιοχή Arghistan του Αφγανιστάν. Τα συγκεκριμένα σημεία περιγράφονται ως σημαντικοί κόμβοι που συνδέουν τοπικούς διακινητές με μεγαλύτερα περιφερειακά και διεθνή εμπορικά δίκτυα.

Η ιδιαιτερότητα αυτών των κυκλωμάτων είναι η δυνατότητά τους να προσαρμόζονται στις επιχειρήσεις καταστολής.

Όταν οι αρχές ενισχύουν τους ελέγχους στο λαθρεμπόριο καυσίμων, οι διακινητές μπορούν να στραφούν σε άλλες πηγές κέρδους, όπως οι πολύτιμοι λίθοι ή τα μεταλλεύματα. Όταν αυξάνεται η πίεση στη διακίνηση ναρκωτικών, ενισχύεται η δραστηριότητα σε διαφορετικούς τομείς του παράνομου εμπορίου.

Αυτή η διαφοροποίηση, επισημαίνει ο αναλυτής, καθιστά τα δίκτυα εξαιρετικά ανθεκτικά.

Οι καταγγελίες για εμπλοκή στρατιωτικών και υπηρεσιών ασφαλείας

Το πλέον αιχμηρό σημείο του δημοσιεύματος αφορά τον ρόλο κρατικών παραγόντων στην προστασία του λαθρεμπορίου.

Ο Sohail υποστηρίζει ότι η διακίνηση μεγάλων φορτίων καυσίμων, ξυλείας, χρυσού και άλλων εμπορευμάτων μέσα από αυστηρά επιτηρούμενες παραμεθόριες ζώνες δύσκολα θα μπορούσε να πραγματοποιείται σε τέτοια κλίμακα χωρίς κάποιο επίπεδο θεσμικής ανοχής.

Κατά την εκτίμησή του, τμήματα τοπικών διοικήσεων, συνοριακών δυνάμεων, τελωνείων, υπηρεσιών πληροφοριών και παραγόντων που συνδέονται με στρατιωτικούς μηχανισμούς ενδέχεται να αποκομίζουν οφέλη από τη συγκεκριμένη οικονομική δραστηριότητα.

Οι μηχανισμοί που περιγράφει περιλαμβάνουν τη διαφθορά, την επιλεκτική εφαρμογή της νομοθεσίας, την άτυπη φορολόγηση παράνομων φορτίων και την πολιτική προστασία συγκεκριμένων δικτύων.

Ιδιαίτερα στο πακιστανικό Βαλουχιστάν, ο αναλυτής υποστηρίζει ότι ορισμένοι παράγοντες ασφαλείας μπορεί να αντιμετωπίζουν το λαθρεμπόριο όχι μόνο ως πηγή οικονομικού κέρδους, αλλά και ως εργαλείο διαχείρισης των σχέσεων με τοπικές φυλές και ομάδες επιρροής.

Με αυτόν τον τρόπο διαμορφώνεται μια αντίφαση: ενώ επισήμως το πακιστανικό κράτος χαρακτηρίζει το λαθρεμπόριο απειλή για την εθνική ασφάλεια, ορισμένοι παράγοντες φέρονται να θεωρούν ότι η παράνομη οικονομία συμβάλλει στη διατήρηση τοπικών ισορροπιών.

Πρέπει να σημειωθεί ότι το άρθρο αποτελεί ανάλυση γνώμης και δεν παραθέτει συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις ή ονομαστικά στοιχεία αξιωματούχων που να αποδεικνύουν κάθε επιμέρους ισχυρισμό περί εμπλοκής κρατικών υπηρεσιών.

Γιατί οι επιχειρήσεις καταστολής δεν έχουν μόνιμο αποτέλεσμα

Σύμφωνα με τον Sohail, η διατήρηση αυτών των συμφερόντων εξηγεί γιατί πολλές επιχειρήσεις κατά του λαθρεμπορίου αποδεικνύονται προσωρινές.

Οι αρχές ανακοινώνουν συλλήψεις, κατασχέσεις και εντατικοποίηση των συνοριακών ελέγχων, ωστόσο οι υποδομές και οι σχέσεις που επιτρέπουν στο παράνομο εμπόριο να λειτουργεί συχνά παραμένουν άθικτες.

Οι διακινητές αλλάζουν διαδρομές, χρησιμοποιούν νέους μεσάζοντες και μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους σε γειτονικές περιοχές.

Κατά τον αναλυτή, αυτό το φαινόμενο μπορεί να υποδηλώνει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ο πραγματικός στόχος δεν είναι η πλήρης εξάλειψη του λαθρεμπορίου, αλλά ο έλεγχος και η ρύθμισή του από όσους διαθέτουν ισχύ στο τοπικό σύστημα.

Ιρανικά καύσιμα, χρυσός και πολύτιμοι λίθοι

Σημαντικό οικονομικό σκέλος της παράνομης δραστηριότητας αποτελεί η διακίνηση ιρανικών καυσίμων προς το Πακιστάν.

Η διαφορά στις τιμές και οι ιδιαίτερες συνθήκες της περιφερειακής αγοράς δημιουργούν κίνητρα για τη μεταφορά καυσίμων εκτός των νόμιμων εμπορικών μηχανισμών.

Ο Sohail επισημαίνει ότι η δραστηριότητα αυτή υπονομεύει την επίσημη αγορά ενέργειας του Πακιστάν, ενώ δημιουργεί σημαντικά έσοδα για τα δίκτυα των διακινητών.

Παράλληλα, ο χρυσός και οι πολύτιμοι λίθοι προσφέρουν δυνατότητες αποθήκευσης πλούτου και μεταφοράς αξίας έξω από το τραπεζικό σύστημα.

Αυτή η πρακτική έχει ιδιαίτερη σημασία για οικονομικούς παράγοντες που επιδιώκουν να παρακάμψουν χρηματοπιστωτικούς περιορισμούς ή κυρώσεις.

Το παράνομο εμπόριο ξυλείας, μαρμάρου και όνυχα συμπληρώνει την εικόνα μιας οικονομίας που λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό εκτός των επίσημων φορολογικών και ρυθμιστικών μηχανισμών.

Η σύνδεση του λαθρεμπορίου με τις ένοπλες οργανώσεις

Η ανάλυση προχωρά πέρα από το οικονομικό επίπεδο και εξετάζει τις επιπτώσεις στην περιφερειακή ασφάλεια.

Οι ίδιοι διάδρομοι που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά εμπορευμάτων μπορούν να αξιοποιηθούν για τη διακίνηση όπλων, χρημάτων και προσώπων που σχετίζονται με ένοπλες ή εξτρεμιστικές οργανώσεις.

Σύμφωνα με τον Sohail, τα εγκληματικά κυκλώματα και οι βίαιοι μη κρατικοί δρώντες δεν λειτουργούν πάντοτε ανεξάρτητα μεταξύ τους.

Μπορούν να χρησιμοποιούν κοινές υποδομές μεταφορών, άτυπα χρηματοπιστωτικά συστήματα, μεσάζοντες και διεφθαρμένους κρατικούς παράγοντες.

Αυτό σημαίνει ότι η παράνομη οικονομία μπορεί να δημιουργεί ένα περιβάλλον από το οποίο επωφελούνται οργανώσεις που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση της περιοχής.

Δεν συνεπάγεται, πάντως, ότι κάθε διακινητής ή κάθε τοπική κοινότητα που εξαρτάται από το άτυπο εμπόριο συνδέεται με την τρομοκρατία. Η ανάλυση αναδεικνύει κυρίως την ύπαρξη κοινών διαδρομών και μηχανισμών που μπορούν να αξιοποιηθούν από διαφορετικούς παράνομους δρώντες.

Το μεγάλο παράδοξο: Το λαθρεμπόριο ως μέσο επιβίωσης

Μία από τις σημαντικότερες επισημάνσεις του άρθρου αφορά την κοινωνική διάσταση του φαινομένου.

Σε πολλές παραμεθόριες περιοχές, η επίσημη οικονομία δεν μπορεί να προσφέρει επαρκείς θέσεις εργασίας ή σταθερά εισοδήματα.

Ως αποτέλεσμα, χιλιάδες οικογένειες εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα από το διασυνοριακό εμπόριο, τις μεταφορές, τις αποθήκες, τις υπηρεσίες προστασίας και τα άτυπα χρηματοπιστωτικά δίκτυα.

Η ξαφνική εξάλειψη αυτών των δραστηριοτήτων, χωρίς τη δημιουργία νόμιμων οικονομικών εναλλακτικών, θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές κοινωνικές αντιδράσεις.

Κατά τον Sohail, αυτή η εξάρτηση αποτελεί ακόμη έναν λόγο για τον οποίο κρατικοί και τοπικοί παράγοντες αποφεύγουν την πλήρη σύγκρουση με το παράνομο οικονομικό σύστημα.

Μία εκτεταμένη καταστολή θα μπορούσε να στερήσει το εισόδημα από ολόκληρες κοινότητες και να ενισχύσει τις δυνατότητες στρατολόγησης εγκληματικών ή ένοπλων οργανώσεων.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα σύνορα, αλλά η διακυβέρνηση

Το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι το λαθρεμπόριο στη μεθόριο Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποκλειστικά με περισσότερες περιπολίες, συνοριακούς φράχτες και συλλήψεις.

Ο αναλυτής θεωρεί αναγκαία τη δημιουργία πραγματικών μηχανισμών λογοδοσίας, την αντιμετώπιση των σχέσεων διαφθοράς και πολιτικής προστασίας, καθώς και την ανάπτυξη νόμιμων οικονομικών δραστηριοτήτων στις παραμεθόριες περιοχές.

Η γεωπολιτική σημασία αυτής της προσέγγισης είναι ιδιαίτερη.

Σε μια περιοχή όπου συνυπάρχουν μακροχρόνιες συγκρούσεις, αδύναμοι διοικητικοί μηχανισμοί, ισχυρές τοπικές δομές εξουσίας και διεθνή οικονομικά συμφέροντα, το λαθρεμπόριο μπορεί να λειτουργεί ως παράλληλο σύστημα διακυβέρνησης.

Δεν αποτελεί απλώς μια παρανομία που διαπράττεται εναντίον του κράτους. Σύμφωνα με τον Sohail, σε ορισμένες περιπτώσεις συντηρείται ακριβώς επειδή εξυπηρετεί συμφέροντα ανθρώπων που βρίσκονται κοντά στους μηχανισμούς κρατικής εξουσίας.

Το κεντρικό ερώτημα που θέτει το δημοσίευμα δεν είναι γιατί οι κυβερνήσεις αδυνατούν να σταματήσουν τα κυκλώματα, αλλά ποιοι ωφελούνται από τη διατήρησή τους.

Και όσο οι οικονομικές και πολιτικές συνθήκες που τα προστατεύουν παραμένουν αναλλοίωτες, το τρίγωνο Ιράν–Πακιστάν–Αφγανιστάν θα εξακολουθεί, κατά την εκτίμηση του αναλυτή, να αποτελεί χώρο όπου το οργανωμένο έγκλημα, η τοπική εξουσία και οι ανάγκες επιβίωσης των πληθυσμών διαπλέκονται.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός10 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις10 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή