Γράφει η Μαρία Γιαλαμά, Ελεύθερη Ώρα

Εν μέσω μεγάλων γεωπολιτικών ανακατατάξεων της περιοχής, με συνειδητές ολέθριες προσπάθειες αλλαγής συνόρων, η κυβέρνηση με τα υπολείμματα μίας χαμένης αξιοπρέπειας πελαγοδρομεί, δέσμια της ανικανότητός της. Έχοντας επιλέξει ο πρωθυπουργός για το Υπουργείο Εξωτερικών άτομα μη έχοντα σχέση με την ΝΔ και τις διαχρονικές θέσεις της, ακολουθείται εξωτερική πολιτική ενδοτισμού και διαθέσεως παραχωρήσεων σε μείζονα εθνικά θέματα. Φέροντα αυτά τα άτομα τις απόψεις ομάδων σκέψεως και διαλόγου με πάντοτε ενδοτικό προσανατολισμό ,στα πλαίσια της ζητουμένης διαρκούς ειρηνικής συμβιώσεως με εχθρούς πολλών αιώνων, οδηγούν την εξωτερική πολιτική της χώρας σε περιέργους ατραπούς. Δυστυχώς ο πρωθυπουργός ασπάζεται τις απόψεις τους, αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά το έωλον του πατριωτικού του χαρακτήρος και την εμμονική προσκόλλησή του σε διαχρονικά λάθη. Οι πρακτικές του, αλλά και αυτές των εκλεκτών του, οδηγούν την πατρίδα αποδυναμωμένη σε διεθνή απομόνωση δίπλα στους παρίες άνευ μέλλοντος, της διεθνούς σκακιέρας.

Συνέντευξη Α.Σαμαρά

Το νοσηρό του εξαετούς διαρκείας εγχειρήματος, αναδεικνύεται μέσα από την απλή ρεαλιστική κριτική του πρώην προέδρου της ΝΔ και πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Στο άρθρο του της 19^ης Μαϊου σε ημερησία εφημερίδα, αναφέρεται σε συγκεκριμένα καθοριστικά για το μέλλον της χώρας στο διεθνές γίγνεσθαι, γεγονότα, πράξεις ή εσκεμμένες παραλήψεις, προδιαγράφοντας ένα δυσοίωνο μέλλον

Για το άρθρο αυτό ανέλαβαν να εξηγήσουν τις προθέσεις του πρώην πρωθυπουργού σπιλώνοντας τον χαρακτήρα του, ομάδες καλοπληρωμένων παπαγάλων, με κοινό κείμενο… αντιδράσεως. Υπήρξε τόσο μεγάλο το άγχος της αποδομήσεως ,μέσω δημιουργίας εντυπώσεων και μόνον, ώστε ξεκίνησε η εργολαβία λάσπης τις πρωϊνές ώρες κυκλοφορίας της εφημερίδος που περιείχε το άρθρο. Η ανάμειξη της ομάδος παραγωγής …έργου του Μαξίμου, με την αδελφή του πρωθυπουργού, γνωστή φορέα της φιλοτουρκικής πολιτικής του ενδοτισμού, αναδεικνύει για άλλη μία φορά, την χρήση σκοτεινών μεθόδων, αντί της αντιπαραθέσεως με επιχειρήματα.

Γεγονός είναι ότι έχοντας εναγκαλισθεί ο Πρωθυπουργός ακρίτως τις πολιτικές της παραπαίουσας ΕΕ, συνδράμει με «το ναι σε όλα», στην αποδόμηση της χώρας. Η μη διαφοροποίησή του, σε θέματα που αφορούν την Ελλάδα ή την Κύπρο, με την πρόταξη του Εθνικού συμφέροντος, οδηγεί στον κατηφορικό μονόδρομο του κατευνασμού και των εθνικών υποχωρήσεων. Η μη έγκριση από τον Ελληνικό λαό τέτοιων πρακτικών και προθέσεων μειοδοσίας ,αλλά και η ηττοπαθής πολιτική που ακολουθείται, αποτελεί το «άγραφο κατηγορώ των Ελλήνων» . Η αυθαίρετος αποδοχή του «η Ελλάδα προώρισται να σμικρυνθεί», τα πάση θυσία «ήρεμα νερά» και το «ας με πούν και μειοδότη» που ακούστηκε από ιθύνοντες, δεν αποτελεί εθνική γραμμή, ή μη μόνον γραμμή προσωπική και οικογενειακή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η αντίδραση αντ΄αυτού της πολυπράγμονος αδελφής του, αναδεικνύει για άλλη μία φορά το οικογενειακό του αποφασίζειν και πράττειν. Τα πολλά κατ’ εξακολούθηση λάθη της εξωτερικής πολιτικής, αναδεικνυόμενα από γνώστες των διεθνών σχέσεων ,διπλωμάτες, πολιτικούς κλπ, προειδοποιούν για το καθοδικό και δύσβατο της μελλοντικής οδού των Ελλήνων. Κομίζοντας την οικογενειακή παράδοση του ενδοτισμού, ως απόφαση του Ελ.Βενιζέλου , το μέλλον της χώρας διαγράφεται δυσοίωνο. Κάτι τέτοιες στιγμές το λεχθέν υπό του Χαριλάου Τρικούπη, «Ἡ Ελλάς προώρισται να ζήσει και θα ζήσει» μοιάζει έωλο και ανεκπλήρωτο. Έωλο, γιατί η πραγματικότητα είναι ασταθής και ανεκπλήρωτο, γιατί άνθρωποι των ιδανικών του Χαρ.Τρικούπη απουσιάζουν της κυβερνήσεως. Οι εναπομείναντες ευφορούμενοι από ανάλογα ιδανικά, εκφράζουν την αγωνία τους για την Πατρίδα με άρθρα ,με καλόπιστη ειλικρινή κριτική, με ομιλίες αφυπνίσεως με ιστορικές αναφορές γεγονότων, αντιστοίχων των σημερινών. Είναι άτομα όπως ο Αντώνης Σαμαράς, ο Κώστας Καραμανλής, ο Γιάννης Βαληνάκης, πανεπιστημιακοί γνώστες του αντικειμένου, που προειδοποιούν με συχνές παρεμβάσεις, τους αρίστους του Μαξίμου. Ματαίως όμως.

Πρόσφατος ένδειξη της ευτέλειας των εκλεκτών του ΥΠΕΞ, η εγκύκλιος που απεστάλη προς όλες τις πρεσβείες αλλά και τις αρχές του εξωτερικού για την ημέρα της ομοφοβίας. Η αποστολή της ,παραμονές της ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, αναδεικνύει το νοσηρό των προσεγγίσεών τους. Οι ικανότητές τους περιορίζονται στην εικονική πραγματικότητα, που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση ως «αλήθεια» προκειμένου να πείσει τους ευπίστους.

Η μεγάλη αποκάλυψη

Η ένταξη της Τουρκίας, η οποία δεν ανήκει στην ΕΕ, ούτε χωροταξικά στην Ευρώπη, στο πρόγραμμα των 150 δισεκατομμυρίων ευρώ της ευρωαμύνης, δεν εξηγείται δια της κοινής λογικής. Η τουρκόφιλος Γερμανία για άλλη μία φορά, άνοιξε τις οδούς χρηματοδοτήσεως της αμύνης της Τουρκίας, που κατέχει το 40% των εδαφών χώρας της ΕΕ, της Κύπρου ως εισβολέας, διεκδικεί Ελληνικές θαλάσσιες περιοχές και νησιωτικά συμπλέγματα μη έχοντας υπογράψει το ισχύον Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, απειλεί έχοντας ανακοινώσει τις επεκτατικές της διαθέσεις. Παραλλήλως ο Γερμανός καγκελάριος, ανακοίνωσε την επιστροφή λαθρομεταναστών που έφθασαν στην Γερμανία ,έχοντας χρησιμοποιήσει ως χώρα εισόδου την Ελλάδα, στην πατρίδα μας. Ο πθ, έδειξε κατανόηση στο όλο θέμα ως μη όφειλε, ξεχνώντας ότι η κ.Μέρκελ ήταν αυτή που αναζητώντας εργατικά χέρια, άνευ αναλήψεως υποχρεώσεων από την χώρα της, προσκάλεσε ατύπως τους πένητες της γής. Εξοπλίζει λοιπόν η ΕΕ την Τουρκία, η οποία εκδηλώνει τις επεκτατικές της διαθέσεις, εργαλειοποιώντας λαθρομετανάστες, μη σεβομένη τα ευρωπαϊκά σύνορα της ξηράς και της θαλάσσης. Με χρήματα των Ευρωπαίων πολιτών, εξοπλίζονται οι εχθροί τους. Ο παραλογισμός αυτός έχει σκοπό την επίλυση μέρους των οικονομικών δυσκολιών της αμυντικής βιομηχανίας της Γερμανίας και της Ιταλίας. Η Ελλάδα δεν έθεσε καν βέτο για τον πέραν κάθε λογικής εξοπλισμό της Τουρκίας. Δεν πήρε καν την πρωτοβουλία ανακηρύξεως ΑΟΖ. Η χλιαρή αντίδραση του ΥΠΕΘΑ, όπως και του ΥΠΕΘΑ της Κύπρου, δεν ελήφθησαν υπ΄όψιν από τους αποφασίζοντες. Ως υπηρέτες ξένων αφεντάδων οι Έλληνες αξιωματούχοι πράττουν αλόγως, μη προστατεύοντας τα Εθνικά κεκτημένα.

Η ανάγκη επιλογής Εθνοκεντρικής πολιτικής, επιτακτικότερη από ποτέ.