Αναλύσεις

Η συρρίκνωση του ελληνικού κόσμου και η γεωπολιτική υποχώρηση του Ελληνισμού

Δημοσιεύτηκε στις

9 Ιουνίου 2025 στις 07:01

από τον

Τα τελευταία χρόνια, ο Ελληνισμός βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σειρά από επιθέσεις και προκλήσεις, τόσο σε πολιτικό όσο και σε πνευματικό επίπεδο. Η συνεχιζόμενη γεωπολιτική υποχώρηση της Ελλάδας υποδηλώνει όχι μόνο αδυναμία εθνικής στρατηγικής, αλλά και την απουσία σεβασμού από το ίδιο το κράτος προς τον ιστορικό και πολιτιστικό του ρόλο στην περιοχή.

Η απουσία της Ελλάδας από κρίσιμες γεωπολιτικές εξελίξεις σε περιοχές όπου διατηρεί άμεσο συμφέρον, αντικατοπτρίζει μια εξωτερική πολιτική χωρίς κατεύθυνση. Αντί η χώρα να διαμορφώνει τις εξελίξεις, παραμένει παρατηρητής, ενώ άλλες δυνάμεις, χωρίς άμεση γεωγραφική ή πολιτιστική σύνδεση, αποκτούν λόγο και επιρροή.

Αλβανία: Η υπόθεση Μπελέρη και οι διώξεις των Βορειοηπειρωτών

Η φυλάκιση του εκλεγμένου δημάρχου Χειμάρρας Φρέντη Μπελέρη και οι καταπατήσεις περιουσιών Βορειοηπειρωτών αποκαλύπτουν μια συστηματική προσπάθεια εκφοβισμού και αλλοίωσης της ελληνικής παρουσίας στη Βόρειο Ήπειρο. Παράλληλα, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα, κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα, υιοθέτησε εχθρική ρητορική χωρίς καμία επίσημη ελληνική αντίδραση.

Σκόπια: Συμφωνία Πρεσπών και συνεχείς προκλήσεις

Παρά τη Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία θεωρήθηκε επιζήμια από σημαντική μερίδα της ελληνικής κοινωνίας, οι βόρειοι γείτονες συνεχίζουν να αυτοαποκαλούνται “Μακεδόνες” σε διεθνή φόρα, αγνοώντας τους περιορισμούς της συμφωνίας. Η Ελλάδα, αντί να απαιτεί την αυστηρή εφαρμογή των συμφωνηθέντων, περιορίζεται σε παθητική στάση.

Τουρκία: Απειλές, αναθεωρητισμός και αποδοχή της διμερούς ατζέντας

Η Άγκυρα συνεχίζει να αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο, να προβάλλει τη θεωρία της “Γαλάζιας Πατρίδας” και να παρεμβαίνει στα εσωτερικά της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. Παρά τις επιθετικές δηλώσεις και τις κινήσεις της Τουρκίας, η ελληνική πολιτική ηγεσία επέλεξε την προσέγγιση και την υπογραφή της Διακήρυξης των Αθηνών, την ώρα που η Τουρκία κερδίζει έδαφος στην ευρωπαϊκή αμυντική αρχιτεκτονική.

Κύπρος: Σιγή απέναντι στις προκλήσεις

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επισκέφθηκε τα κατεχόμενα και εγκαινίασε το “προεδρικό μέγαρο” του ψευδοκράτους, επαναλαμβάνοντας το αφήγημα περί δύο κρατών. Η Ελλάδα περιορίστηκε σε σιωπηλή παρακολούθηση, χωρίς να προβάλλει την ιστορική της ευθύνη απέναντι στον Κυπριακό Ελληνισμό.

Συρία: Σιωπή για την ελληνορθόδοξη κοινότητα

Παρά τις εκκλήσεις των Ελληνορθόδοξων της Συρίας για προστασία από τις επιθέσεις και τις απαγωγές εξτρεμιστικών στοιχείων, δεν υπήρξε καμία ουσιαστική αντίδραση ή πρωτοβουλία από την ελληνική πλευρά. Το γεγονός αυτό μαρτυρά απώλεια επαφής με την ευρύτερη ορθόδοξη παρουσία στη Μέση Ανατολή.

Αίγυπτος: Κίνδυνος για τη Μονή Αγίας Αικατερίνης

Η Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, ένα από τα σημαντικότερα ελληνορθόδοξα μοναστικά κέντρα με ιστορία 1.500 ετών, κινδυνεύει να περάσει υπό την κυριότητα του αιγυπτιακού κράτους. Η ελληνική κυβέρνηση, αντί να έχει διασφαλίσει την προστασία της, τρέχει πίσω από τα γεγονότα.

Λιβύη: Χαμένες ευκαιρίες και απώλεια επιρροής

Το τουρκολιβυκό μνημόνιο εξακολουθεί να δημιουργεί γεωστρατηγικά τετελεσμένα, ενώ η Ελλάδα παραμένει στο περιθώριο. Η εμπλοκή της Τουρκίας με τον στρατηγό Χαφτάρ δυσχεραίνει περαιτέρω τη θέση της ελληνικής διπλωματίας.

Ιταλία: Παραχωρήσεις χωρίς ανταλλάγματα

Η συμφωνία για την ΑΟΖ με την Ιταλία περιλάμβανε παραχωρήσεις αλιευτικών δικαιωμάτων στα 6 ν.μ. που ενισχύουν την εικόνα ενός ελληνικού κράτους που υποχωρεί ακόμη και σε θαλάσσια κυριαρχικά του δικαιώματα.

Ο Ελληνισμός της Ανατολικής Ουκρανίας στο περιθώριο του πολέμου – Μονόπλευρη στάση της Αθήνας

Καθώς ο πόλεμος ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία συνεχίζεται, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους αμάχους και την ευρύτερη περιοχή, η στάση της ελληνικής κυβέρνησης υπέρ της Ουκρανίας έχει προκαλέσει ερωτήματα και ανησυχίες σχετικά με την προστασία της ελληνικής ομογένειας στην Ανατολική Ουκρανία.

Πρόκειται για μια ιστορική κοινότητα που μετρά πάνω από 3.000 χρόνια παρουσίας στην περιοχή της Μαριούπολης και άλλων πόλεων της Ανατολικής Ουκρανίας. Ένας γηγενής ελληνισμός, που βρέθηκε ξαφνικά στη δίνη ενός πολέμου χωρίς ξεκάθαρη μέριμνα από την ελληνική Πολιτεία για την ασφάλειά του, ούτε από τις επιθέσεις της Ρωσίας ούτε από την αδιαφορία των ουκρανικών αρχών.

Παρά τη σαφή ευθυγράμμιση της ελληνικής κυβέρνησης με τη Δύση και το Κίεβο, η φωνή της Αθήνας δεν έχει ακουστεί με την ίδια ένταση όταν πρόκειται για την τύχη των Ελλήνων της Ουκρανίας. Πολλοί εξ αυτών έχουν χάσει τις περιουσίες τους, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους ή ζουν υπό συνεχή φόβο και ανασφάλεια, με απειλές να προέρχονται και από τις δύο εμπλεκόμενες πλευρές.

Η στάση αυτή εγείρει προβληματισμούς: Πόσο αποτελεσματικά υπερασπίζεται το ελληνικό κράτος τις ιστορικές του κοινότητες όταν αυτές βρίσκονται μακριά από τα σύνορά του αλλά στο επίκεντρο της γεωπολιτικής αστάθειας; Και ποιο είναι τελικά το κόστος μιας εξωτερικής πολιτικής που δεν λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες και τις ευαισθησίες της διασποράς;

Ο ελληνισμός της Μαριούπολης δεν ζητά τίποτα περισσότερο από αυτό που δικαιούται: αναγνώριση, φροντίδα και προστασία. Σε μια εποχή που η εθνική ταυτότητα και η ιστορική συνέχεια δοκιμάζονται, η σιωπή ή η αδιαφορία δεν μπορούν να είναι επιλογές.

Η ευθύνη μιας σοβαρής εξωτερικής πολιτικής

Όλα τα παραπάνω καταδεικνύουν πως η Ελλάδα βρίσκεται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη καμπή. Το υπάρχον πολιτικό σύστημα μοιάζει ανίκανο να ανταποκριθεί στις προκλήσεις και να υπερασπιστεί τον Ελληνισμό, είτε πρόκειται για εθνικά ζητήματα είτε για την προστασία του ιστορικού και πολιτιστικού του αποτυπώματος. Απαιτείται μια ριζική αναπροσαρμογή στρατηγικής, με επαναπροσδιορισμό της εξωτερικής πολιτικής και ενίσχυση του εθνικού αφηγήματος.

Αν η Ελλάδα επιθυμεί να διατηρήσει τον ρόλο της ως πυλώνας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και να επεκτείνει την επιρροή της πέρα από τα στενά γεωγραφικά της όρια, τότε οφείλει να διαμορφώνει και να ασκεί εξωτερική πολιτική με συνέπεια, σοβαρότητα και εθνική στρατηγική βάθους.

Μόνο ένα κράτος που εμπνέει αξιοπιστία, σέβεται τον εαυτό του και υπερασπίζεται με συνέπεια τα συμφέροντα και τις κοινότητές του εντός και εκτός συνόρων, μπορεί να υπολογίζεται από συμμάχους και ανταγωνιστές. Η διεθνής αναγνώριση δεν προκύπτει από τοποθετήσεις ευκαιρίας ή τυφλή ευθυγράμμιση με γεωπολιτικές επιταγές τρίτων, αλλά από τη σαφή και τεκμηριωμένη υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας, της ιστορικής συνέχειας και της στρατηγικής θέσης της χώρας.

Η γεωπολιτική αναβάθμιση της Ελλάδας δεν μπορεί να είναι απλώς ρητορική. Οφείλει να βασίζεται σε πράξεις που καταδεικνύουν ότι η χώρα γνωρίζει πού στέκεται, ποιες είναι οι υποχρεώσεις της, αλλά και πού χαράζει τις κόκκινες γραμμές της. Μόνο έτσι θα μπορεί να μιλά με κύρος και να έχει ουσιαστικό λόγο στις εξελίξεις της περιοχής.

Σχετικά θέματαFeatured

Χρήστος Μουρτζούκος

Γεννήθηκε στη Φλώρινα το 1984, όπου τελείωσε το λύκειο. Συνέχισε τις σπουδές του Θεσσαλονίκη στον τομέα της Πληροφορικής και των Δικτύων και ασχολήθηκε παράλληλα με τον κλασικό αθλητισμό. Αργότερα εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, πέρασε από πολλά στάδια στην Ελλάδα, ασχολούμενος με τα κοινά και τα πολιτιστικά, ωστόσο μεγάλος έρωτας και μικρόβιο φυσικά πάντα παραμένει ο στίβος και η ενασχόλησή του με τα διοικητικά αυτού. Πλέον είναι για πάνω από μία δεκαετία κάτοικος του εξωτερικού, καθώς ζει και εργάζεται στην Γερμανία. Είναι ένας περήφανος πατέρας δύο παιδιών, ενός αγοριού και ενός κοριτσιού. Ένας άνθρωπος που όσο βρισκόταν στην μητέρα πατρίδα είχε εμπλακεί με πολλές δραστηριότητες. Ένα ανήσυχο πνεύμα που θέλει να εξερευνά νέα πράγματα, του αρέσει να ασχολείται με τα κοινά και προσπαθεί να κάνει έναν κόσμο καλύτερο. Θεωρεί τον εαυτό του άνθρωπο διορατικό, με οξυδέρκεια, με μεγάλη δόση αυτοσαρκασμού και αυτοκριτικής. Πλέον ως κάτοικος του εξωτερικού, οι σκέψεις, οι αντιλήψεις, οι ιδέες και τα όνειρα για το μέλλον έχουν μεγαλώσει κι εξελιχθεί. Η διαβίωση στο εξωτερικό μεγάλωσε την επιθυμία ανάδειξης του απόδημου Ελληνισμού, καθώς πριν ακόμη μεταναστεύσει, ήταν περήφανος για όλους τους Έλληνες της διασποράς. Ο ίδιος θέλει να αναδείξει με όποιον τρόπο μπορεί την ύπαρξη του Ελληνισμού στα πέρατα του κόσμου, και να τον μεταφέρει στην μητέρα πατρίδα. Η αρθρογραφία, τα ρεπορτάζ, οι τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές είναι ένα κομμάτι του εαυτού του πλέον, το οποίο δεν μπορεί να αποχωριστεί και μέσα από αυτό, προσπαθεί να μεταφέρει την ύπαρξη της διασποράς στην Ελλάδα, αλλά και όλα τα καλά της πατρίδας προς όλους στην διασπορά.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά

Δημοσιεύτηκε

16 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Κλιμακώνει την ένταση η Τουρκία, εκδίδοντας αντι-NAVTEX λίγες ώρες μετά την ελληνική οδηγία για τη διεξαγωγή πολυεθνικής άσκησης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για περιοχή δικής της δικαιοδοσίας, προκαλώντας νέα ένταση στο πεδίο των θαλάσσιων ζωνών.

Το ενεργειακό έργο και οι αδειοδοτήσεις

Η περιοχή όπου εκδίδονται οι οδηγίες συμπίπτει με το θαλάσσιο δρομολόγιο όπου πρόκειται να περάσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Από ελληνικής πλευράς τονίζεται ότι οποιαδήποτε τουρκική ενέργεια που επιχειρεί να μπλοκάρει δραστηριότητες στην περιοχή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και δεν πρόκειται να επηρεάσει τον εθνικό προγραμματισμό.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, για τις εν λόγω εργασίες απαιτείται άδεια μόνο από δύο ελληνικές αρχές: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Λιμενικό, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες που θα εκτελεστούν από ξένο πλοίο.

Τουρκικές αξιώσεις και δημοσιεύματα

Η Άγκυρα εμφανίζεται αποφασισμένη να διατηρήσει υψηλούς τόνους, αξιώνοντας λόγο για το έργο. Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ αναφέρει ότι ζητείται «γραπτός συντονισμός» για εργασίες σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα, με αναφορές και προς τη Γαλλία για έγγραφες διαβεβαιώσεις περί συντονισμού. Δεν έχει αποσαφηνιστεί ποια θα είναι η στάση του γαλλικού κράτους στο σκέλος αυτό.

Μήνυμα Δένδια από Σαουδική Αραβία

Από τη Σαουδική Αραβία, όπου επισκέφθηκε τη βάση που φιλοξενεί την ελληνική πυροβολαρχία Patriot, ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή σχετίζεται με την άμυνα της χώρας και ότι η παρουσία του προσωπικού εκεί προσφέρει πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία. «Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει απειλές. Η γειτονιά μας δεν είναι η γειτονιά των αγγέλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν την παράταση της παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στο Γιαμπού, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών θεμάτων. Οι αποφάσεις για το μέλλον της αποστολής θα ληφθούν από το ΚΥΣΕΑ.

ethnos.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.

Δημοσιεύτηκε

46 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.

Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.

Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».

Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.

Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.

Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.

Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.

Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.

Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.

Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό

Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.

Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.

«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.

Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.

Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.

Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό

Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.

Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.

Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.

Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες

Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.

Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.

Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!

Δημοσιεύτηκε

1 ώρα πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Κώστας Μαυρίδης

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.

Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.

Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.

Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.

Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!