Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Οργανωμένο έγκλημα, κοινωνικές συνέπειες και θεσμικές προκλήσεις

Η μετάβαση από τους παραδοσιακούς «νονούς» της νύχτας σε νέες, πολυεθνικές και τεχνολογικά εξελιγμένες εγκληματικές δομές.

Δημοσιεύτηκε στις

Αναδιάταξη για το οργανωμένο έγκλημα στην Ελλάδα
Μετάβαση από τους παραδοσιακούς νονούς σε νέες πολυεθνικές&τεχνολογικά εξελιγμένες εγκληματικές δομές.

Γράφουν οι Νικόλαος Χατζόβουλος* και ο Ιωάννης Κουρσιούμης**

Οργανωμένο έγκλημα, κοινωνικές συνέπειες και θεσμικές προκλήσεις

Η περίπτωση της Ελλάδας 2017-2025

  1. Εισαγωγή

Η πρόσφατη εκτέλεση του Γιώργου Μοσχούρη, σηματοδοτεί ένα ακόμη αιματηρό επεισόδιο στη συνεχιζόμενη αναδιάταξη του οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα. Το άρθρο που ακολουθεί χαρτογραφεί τη μετάβαση από τους παραδοσιακούς «νονούς» της νύχτας σε νέες, πολυεθνικές και τεχνολογικά εξελιγμένες εγκληματικές δομές. Αναλύονται η είσοδος διεθνών φατριών, η σταδιακή κατάρρευση της ιεραρχίας, η ανάδυση νέων προσώπων και η διάχυση της εξουσίας σε ευέλικτα εγκληματικά δίκτυα. Παράλληλα, εξετάζεται ο αντίκτυπος αυτών των εξελίξεων στην ελληνική κοινωνία, τόσο στο παρόν –μέσω της διάβρωσης του αισθήματος ασφάλειας– όσο και στο μέλλον, όπου η καθιέρωση και η επικράτηση της βίας καθώς και η σιωπηλή παρουσία του εγκλήματος απειλούν τον κοινωνικό ιστό και το κράτος δικαίου.

Στο πλαίσιο αυτό, η ανάλυση ακολουθεί την προσέγγιση της θεωρίας της αναρχίας του Waltz (1979) και την έννοια της «διάχυσης των απειλών» όπως αναπτύχθηκε από τον Buzan (1991), προκειμένου να εξηγήσει το νέο τοπίο ασφάλειας.

  1. Το τέλος του «Θαμνάκια»

Στις 24 Απριλίου 2025, σημειώθηκε δολοφονία με χαρακτηριστικά μαφιόζικης εκτέλεσης στο Χαλάνδρι, Αττικής, με θύμα τον 55χρονο Γιώργο Μοσχούρη, γνωστό και ως «Θαμνάκια». Ο Μοσχούρης θεωρούνταν εξέχον μέλος της λεγόμενης «Greek Mafia» και είχε απασχολήσει τις Αρχές για την εμπλοκή του στο οργανωμένο έγκλημα.​

Η επίθεση πραγματοποιήθηκε στη συμβολή των οδών Παπανικολή και Παλαιολόγου, όταν ο Μοσχούρης εξήλθε από ιδιωτικό διαγνωστικό κέντρο και δέχθηκε καταιγισμό πυρών από άγνωστους δράστες που επέβαιναν σε όχημα. Οι εκτελεστές τον πυροβόλησαν με πολεμικό τυφέκιο «καλάσνικοφ», προκαλώντας τον ακαριαίο θάνατό του. Από το σημείο περισυνελέγησαν 58 κάλυκες, ενώ λίγη ώρα αργότερα εντοπίστηκε καμένο αυτοκίνητο στην περιοχή Πάτημα Χαλανδρίου, το οποίο πιθανότατα χρησιμοποίησαν οι δράστες κατά τη διαφυγή τους. ​

Η όλη μεθοδολογία (Modus Operandi) παραπέμπει σε εκτέλεση «συμβολαίου θανάτου» στα πλαίσια ξεκαθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ των κύκλων του οργανωμένου εγκλήματος. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε βάρος του Μουσούρη είχε εκδηλωθεί και κατά το παρελθόν απόπειρα δολοφονίας του το 2020 στη Βούλα Αττικής πλην όμως ο Μοσχούρης τότε είχε σταθεί τυχερός. Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι Αρχές τελευταία και στα πλαίσια προανάκρισης, είχαν ενημερώσει τον Μουσούρη ότι σε βάρος του εκκρεμεί «συμβόλαιο θανάτου». ​

Ο Θαμνάκιας γνωστό στοιχείο για την εγκληματικότητα στην Ελληνική Αστυνομία

Ο Γιώργος Μούσχουρης γνωστός και ως “Θαμνάκιας”

Η δολοφονία του εντάσσεται σε μια σειρά αιματηρών επεισοδίων που αποδίδονται σε συγκρούσεις inter se φατριών του οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα. Από το 2017, έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 16 δολοφονίες που σχετίζονται με τη λεγόμενη «Greek Mafia», με θύματα όπως οι Βασίλης Γρίβας, Βασίλης Στεφανάκος, Δημήτρης Μάλαμας και Δημήτρης Καπετανάκης. ​

Το αιματηρό αυτό επεισόδιο εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο αποσταθεροποίησης της ηγετικής δομής του ελληνικού υποκόσμου, το οποίο αποκτά ιδιαίτερη σημασία εξετάζοντας την αναδιάταξη της ιεραρχίας μετά τη δολοφονία κορυφαίων φυσιογνωμιών.

Η δολοφονία του Γιώργου Μοσχούρη αποτελεί τμήμα μιας μακράς αλυσίδας αιματηρών επεισοδίων που συνδέονται με τη δραστηριότητα της λεγόμενης “Greek Mafia”. Από το 2017, η Ελλάδα έχει βιώσει πολυάριθμες στοχευμένες εκτελέσεις, αποκαλύπτοντας μια συνεχιζόμενη δυναμική αναδιάταξης στον χώρο του οργανωμένου εγκλήματος. Στον ακόλουθο πίνακα παρουσιάζονται τα κυριότερα περιστατικά των τελευταίων ετών.

Πίνακας Δολοφονιών που αποδίδονται στη «Greek Mafia» κατά τα έτη 2017-2025 :

#

Ημ/νία

Θύμα

Τοποθεσία

Μέθοδος

Όπλα *

Πολίτες

Συλλήψεις

1

2025

Γιώργος Μοσχούρης «Θαμνάκιας»

Χαλάνδρι, Αττική

Ενέδρα έξω από ιατρικό κέντρο

Καλάσνικοφ

Ναι

Καμία

2

2024

Βαγγέλης Ζαμπούνης «Ζαμπόν»

Νέος Κόσμος, Αθήνα

Ενέδρα έξω από πρατήριο καυσίμων

Καλάσνικοφ & πιστόλι

Ναι

Ναι (3 συλλήψεις)

3

2023

Βασίλης Ρουμπέτης

Κορυδαλλός, Αθήνα

Ενέδρα σε θωρακισμένο όχημα

Άγνωστο

Άγνωστο

Ναι (3 συλλήψεις)

4

2022

Γιάννης Σκαφτούρος

Δερβενοχώρια, Βοιωτία

Ενέδρα στην αυλή του σπιτιού του

Πυροβόλα όπλα

Ναι

Ναι (3 συλλήψεις)

5

2021

Μιχάλης Καστρής

Μεταμόρφωση, Αττική

Χτύπημα έξω από κατάστημα εστίασης

Πιστόλια

Ναι

Καμία

6

2020

Δημήτρης Καπετανάκης «Καπές»

Βριλήσσια, Αττική

Χτύπημα εν κινήσει στο δρόμο

Καλάσνικοφ

Ναι

Καμία

7

2019

Δημήτρης Μάλαμας «ταμίας της Greek Mafia»

Χαϊδάρι, Αττικής

Χτύπημα στο αυτοκίνητο παρόλη την ένοπλη συνοδεία

Καλάσνικοφ

Ναι

Καμία

8

2018

Βασίλης Στεφανάκος «αρχηγός της Greek Mafia»

Χαιδάρι, Αττικής

Ενέδρα έξω από όχημα

Καλάσνικοφ

Ναι

Καμία

9

2017

Βασίλης Γρίβας

Γλυκά Νερά, Αττική

Ενέδρα σε σχολείο του γιού του

Πιστόλι 9mm

Ναι 1 Τραυματίας

Καμία

* το 80% των δολοφονιών εκτελέστηκαν με καλάσνικοφ

Η ανάλυση των ανωτέρω περιστατικών αποτυπώνει τη σταδιακή κατάρρευση των άγραφων νόμων που ακολουθούσε το ελληνικό οργανωμένο έγκλημα στο παρελθόν, καθώς και τη μετάβαση προς συστηματική χρήση ακραίας δημόσιας βίας. Η μετατόπιση αυτή συνοδεύεται από την αποδόμηση της παραδοσιακής ιεραρχικής δομής και την ανάδυση ευέλικτων και ρευστών εγκληματικών δικτύων, στοιχείο που επιβεβαιώνει την κλιμάκωση της βίας και εναρμονίζεται με τη θεωρητική προσέγγιση της πολιτικής οικονομίας του οργανωμένου εγκλήματος, όπως αυτή αναλύεται από τον Skaperdas (2001).

  1. Αναδιάταξη της ιεραρχίας και ανάδειξη νέων ηγετών

​Η δολοφονία του Βασίλη Στεφανάκου στις 17 Ιανουαρίου 2018 αποτέλεσε σημείο καμπής για τον χώρο του οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα. Ο Στεφανάκος, γνωστός ως «νονός των νονών», είχε διαμορφώσει ένα εκτεταμένο δίκτυο εξουσίας που περιλάμβανε εκβιασμούς, προστασία, διακίνηση ναρκωτικών και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες. Η επιρροή του εκτεινόταν τόσο στον χώρο της νύχτας όσο και εντός των σωφρονιστικών ιδρυμάτων, όπου λειτουργούσε ως ρυθμιστής των ισορροπιών μεταξύ αντίπαλων φατριών.​

Μετά τη δολοφονία του, αναδύθηκαν νέες φιγούρες οι οποίες έσπευσαν να καλύψουν το κενό εξουσίας που είχε δημιουργηθεί, όπως ο Γιάννης Σκαφτούρος και ο Βασίλης Ρουμπέτης. Ο Σκαφτούρος, πρώην στρατηγικό στέλεχος της ομάδας Στεφανάκου, ανέλαβε ηγετικό ρόλο μέχρι τη δολοφονία του το 2022. Ο Ρουμπέτης, καταδικασμένος για συνέργεια σε ανθρωποκτονία το 2007, δολοφονήθηκε το 2023 μαζί με τον κουνιάδο του ενώ επέβαιναν σε θωρακισμένο όχημα.​

Οι διαδοχικές αυτές δολοφονίες ανέδειξαν την αστάθεια και την έντονη διαμάχη για την ηγεσία στον χώρο του οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα. Η απουσία σταθερής ηγεσίας και οι διαρκείς συγκρούσεις μεταξύ φατριών επέτειναν το κενό εξουσίας, το οποίο εκμεταλλεύτηκαν διεθνή εγκληματικά δίκτυα. Συγκεκριμένα, φατρίες από το Μαυροβούνιο, όπως οι «Καβάτς» και οι «Σκαλιάρι», φέρονται να διείσδυσαν στην ελληνική εγκληματική σκηνή, επιδιώκοντας τον de facto έλεγχο του λαθρεμπορίου καπνού και ναρκωτικών.​

Η δομή της «Greek Mafia» φαίνεται πως είναι ιεραρχική, με αρκετά από τα ηγετικά στελέχη να κινούν τα νήματα μέσα από τις φυλακές. Δραστηριοποιείται σε σχεδόν όλο το φάσμα της εγκληματικής δραστηριότητας, με ακριβά συμβόλαια θανάτου, λαθρεμπόριο καυσίμων και τσιγάρων, εμπόριο ναρκωτικών, εκβιασμούς, προστασία και εμπόριο ανθρώπων. Η δράση της έχει οδηγήσει σε τουλάχιστον 26 «συμβόλαια θανάτου» τα τελευταία 7 χρόνια.​

Συνοψίζοντας, η δολοφονία του Βασίλη Στεφανάκου και των διαδόχων του ανέδειξε τη δομική αστάθεια και την έντονη διαμάχη για την ηγεσία στον χώρο του ελληνικού οργανωμένου εγκλήματος. Η απουσία μιας σταθερής, συγκεντρωτικής ηγεσίας και οι επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις μεταξύ φατριών διαμόρφωσαν ένα επικίνδυνο κενό εξουσίας, το οποίο αξιοποίησαν διεθνή εγκληματικά δίκτυα προκειμένου να εισέλθουν και να εδραιωθούν στον εγχώριο υπόκοσμο. Η αποδυνάμωση των εσωτερικών δομών ισχύος επέτρεψε τη βαθύτερη διείσδυση εξωγενών παραγόντων, οδηγώντας στη σταδιακή διεθνοποίηση της εγκληματικής σκηνής. Όπως υποστηρίζει ο Waltz (1979), σε ένα σύστημα όπου κυριαρχεί η αναρχία, η έλλειψη υπερκείμενης αρχής ωθεί τους δρώντες να λειτουργούν με όρους αυτοβοήθειας, εντείνοντας τη χρήση βίας ως μηχανισμό διασφάλισης. Η αδυναμία θεμελίωσης σταθερής ηγεσίας στην ελληνική μαφία άνοιξε, έτσι, τον δρόμο για εξωτερικές παρεμβάσεις και την ανασυγκρότηση της εγκληματικής ισχύος με όρους υπερεθνικών ισορροπιών.

  1. Εμπλοκή διεθνών εγκληματικών δικτύων

Η αποδυνάμωση των παραδοσιακών «νονών» της ελληνικής μαφίας την τελευταία δεκαετία άνοιξε τον δρόμο για τη διείσδυση διεθνών εγκληματικών δικτύων στον ελληνικό υπόκοσμο. Ιδιαίτερα, οι βαλκανικές φατρίες «Καβάτς» και «Σκαλιάρι» από το Μαυροβούνιο, που συγκρούονται αιματηρά για τον έλεγχο διαδρομών κοκαΐνης και όπλων, έχουν επεκτείνει τη δράση τους στην Ελλάδα.​

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η διπλή εκτέλεση σε κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος στη Βάρη τον Ιανουάριο του 2020, όπου δολοφονήθηκαν δύο μέλη της φατρίας «Σκαλιάρι» μπροστά σε εμβρόντητους θαμώνες. Ακολούθησε εκτέλεση δύο Μαυροβούνιων σε πολυτελής κατοικία στην Κέρκυρα τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Οι δολοφονίες αυτές συνδέονται με τη διαμάχη μεταξύ των δύο φατριών, η οποία ξεκίνησε το 2014 μετά την απώλεια 200 κιλών κοκαΐνης στην Ισπανία.​

Η Ελλάδα χρησιμοποιείται από τις προαναφερθείσες φατρίες όχι μόνο ως σταυροδρόμι διακίνησης ναρκωτικών προς τη Δυτική Ευρώπη, αλλά και ως πεδίο επιχειρήσεων για εξουδετέρωση αντιπάλων. Η γεωγραφική της θέση, οι λιμένες καθώς και η σχετική αδυναμία των τοπικών αρχών να αντιμετωπίσουν διεθνή εγκληματικά δίκτυα καθιστούν τη χώρα ελκυστική για τέτοιου είδους δραστηριότητες.​

Η εμπλοκή αυτών των ομάδων οδηγεί σε μια διεθνοποίηση του ελληνικού οργανωμένου εγκλήματος, ενισχυόμενη από τις διασυνδέσεις με Ιταλούς, Αλβανούς, Τούρκους και Ρώσους εγκληματίες. Η Europol και η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία της ΕΛ.ΑΣ. έχουν επισημάνει ότι η Ελλάδα αποτελεί πλέον κόμβο διεθνούς συνάντησης, κυρίως λόγω του στρατηγικού γεωγραφικού της ρόλου .​

Η συνεργασία των ελληνικών αρχών με διεθνείς οργανισμούς, όπως η Europol και η Interpol, έχει οδηγήσει σε σημαντικές συλλήψεις και αποκαλύψεις σχετικά με τη δράση αυτών των ομάδων. Ωστόσο, η συνεχής εξέλιξη και προσαρμοστικότητα των εγκληματικών δικτύων απαιτεί διαρκή επαγρύπνηση και ενίσχυση των μηχανισμών αντιμετώπισης του οργανωμένου εγκλήματος.

Σε αυτό το νέο διεθνοποιημένο περιβάλλον, η ανεπάρκεια παλαιών ηγετικών μορφών και η αλληλεπίδραση με ξένες οργανώσεις συνέβαλαν στην ανάδυση νέων, ευέλικτων εγκληματικών σχημάτων. Αξιοποιώντας τη βασική θεωρία του Buzan (1991) περί «διάχυσης της απειλής», μπορούμε να ερμηνεύσουμε τη διεθνοποίηση του ελληνικού υποκόσμου ως αποτέλεσμα της απώλειας εσωτερικής συνοχής και της εμφάνισης πολλαπλών κέντρων εγκληματικής ισχύος. Επιπροσθέτως, σύμφωνα με τη θεωρητική προσέγγιση του ιδίου, η ασφάλεια δεν περιορίζεται μόνο στην κρατική διάσταση αλλά εκτείνεται και στην κοινωνία, την οικονομία και τον πολιτισμό. Η διάχυση των διεθνών εγκληματικών δικτύων στην Ελλάδα δεν απειλεί μόνο τη δημόσια τάξη, αλλά διαβρώνει ευρύτερα την κοινωνική συνοχή, την οικονομική δραστηριότητα και την πολιτισμική σταθερότητα, καθιστώντας την απειλή πολυδιάστατη.

  1. Ανάδειξη νέων φιγούρων και ανασύνταξη ομάδων

​Η αποψίλωση της παλαιάς φρουράς των «νονών» του ελληνικού υποκόσμου συνοδεύτηκε από μια βαθιά μεταβολή στη δομή και λειτουργία των εγκληματικών οργανώσεων. Το παραδοσιακό ιεραρχικό μοντέλο εξουσίας παραχωρεί σταδιακά τη θέση του σε αποκεντρωμένα, ευέλικτα και διασυνδεδεμένα δίκτυα, τα οποία επιδεικνύουν αυξημένη προσαρμοστικότητα και επιχειρησιακή ευελιξία.

Η σύγχρονη ελληνική μαφία απαρτίζεται πλέον από πολυεθνικές, τεχνολογικά καταρτισμένες ομάδες, οι οποίες απομακρύνονται από το πρότυπο των κλειστών οικογενειών και προσεγγίζουν περισσότερο τον χαρακτήρα δυναμικών εγκληματικών επιχειρήσεων. Όπως επισημαίνει η Paoli (2002), οι ομάδες αυτές δεν λειτουργούν πλέον με βάση σταθερές ιεραρχίες, αλλά αναπτύσσονται ως ρευστά δίκτυα συνεργειών, με γνώμονα την αποτελεσματικότητα και την προσαρμογή στις διεθνείς συνθήκες του εγκλήματος.

Αυτές οι νέες ομάδες αποτελούνται από άτομα διαφόρων εθνικοτήτων, όπως Έλληνες, Αλβανοί, Γεωργιανοί και Ρώσοι, και δραστηριοποιούνται σε ποικίλους τομείς του οργανωμένου εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένων της διακίνησης ναρκωτικών, της εμπορίας ανθρώπων, του παράνομου τζόγου και της διαδικτυακής απάτης. Χρησιμοποιούν σύγχρονες τεχνολογίες επικοινωνίας, όπως κρυπτογραφημένες εφαρμογές, για να διασφαλίσουν την ανωνυμία και την ασφάλεια των επιχειρήσεών τους.​

Η ανάδειξη αυτών των νέων, λιγότερο γνωστών στο ευρύ κοινό, αλλά ιδιαίτερα επικίνδυνων και αποτελεσματικών εγκληματικών μορφών, υπογραμμίζει την ανάγκη για συνεχή προσαρμογή και ενίσχυση των μηχανισμών πρόληψης και καταστολής του οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα. Η ευελιξία, η τεχνολογική κατάρτιση και οι διεθνείς διασυνδέσεις αυτών των ομάδων καθιστούν την αντιμετώπισή τους ιδιαίτερα απαιτητική και επιβεβαιώνουν την ανάγκη για συντονισμένη δράση σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Η μετατόπιση αυτή προς αποκεντρωμένα και τεχνολογικά καταρτισμένα δίκτυα επιτείνει το κλίμα ανασφάλειας, το οποίο αποτυπώνεται στην παρούσα διάχυτη ασάφεια ως προς τη φυσιογνωμία της ηγεσίας του οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα

  1. Ανασφάλεια και ασάφεια στην ηγεσία

Η συνεχής βία και οι στοχευμένες εκτελέσεις ηγετικών στελεχών της λεγόμενης «Greek Mafia» έχουν διαμορφώσει ένα περιβάλλον έντονης ανασφάλειας και αποδιοργάνωσης στην κορυφή της εγκληματικής ιεραρχίας στην Ελλάδα. Το τελευταίο «συμβόλαιο θανάτου», η δολοφονία του Γιώργου Μοσχούρη αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της αιματηρής αυτής διαμάχης για την κυριαρχία στον υπόκοσμο. Ο Μοσχούρης, που είχε επιβιώσει προηγούμενης απόπειρας το 2020 και θεωρούνταν ένας από τους τελευταίους ισχυρούς παράγοντες του ελληνικού εγκληματικού ιστού, εξουδετερώθηκε δημοσίως με καλάσνικοφ, γεγονός που υποδηλώνει την αμετάκλητη πρόθεση των αντιπάλων του για πλήρη εξάλειψη της επιρροής του.

Η σταδιακή εξόντωση των παλαιών ηγετών και η παράλληλη ανάδυση πολυάριθμων μικρών πυρήνων έχουν οδηγήσει σε μια χαοτική αναδιάταξη του εγκληματικού τοπίου. Το αποτέλεσμα είναι η ενίσχυση της ασυμμετρίας, η αδυναμία συγκρότησης σταθερής ισορροπίας ισχύος και η εντεινόμενη υπονόμευση της κοινωνικής συνοχής. Η ανομία επεκτείνεται, ενώ η εμπιστοσύνη στους θεσμούς πλήττεται σοβαρά.

Υπό το πρίσμα της θεωρίας της διεθνούς αναρχίας του Waltz (1979), το εγκληματικό περιβάλλον αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα σύστημα χωρίς υπέρτατη αρχή, στο οποίο η απουσία συγκεντρωτικής ισχύος καθιστά την ασφάλεια επισφαλή και την αυτοβοήθεια απαραίτητη. Η υφιστάμενη ρευστότητα του ελληνικού οργανωμένου εγκλήματος επιβεβαιώνει αυτό το πρότυπο, με τη βία να καθίσταται το κύριο μέσο επίλυσης διαφορών και επιβολής ισχύος.

Η αποδυνάμωση της κεντρικής διοίκησης των εγκληματικών οργανώσεων, σε συνδυασμό με τη διαρκή εναλλαγή ηγετικών προσώπων, καθιστά ιδιαίτερα δυσχερή την κατανόηση της δομής, των συνεργειών και της επιχειρησιακής λειτουργίας αυτών των ομάδων από τις διωκτικές αρχές. Παράλληλα, η αστάθεια αυτή έχει ενθαρρύνει την ανάδυση μικρότερων, πιο ευέλικτων ομάδων με αποκεντρωμένη δομή, συχνά πολυεθνικής σύνθεσης. Οι ομάδες αυτές δραστηριοποιούνται σε διάφορους τομείς του οργανωμένου εγκλήματος, όπως η διακίνηση ναρκωτικών, ο παράνομος στοιχηματισμός και η διαδικτυακή απάτη, αξιοποιώντας σύγχρονες τεχνολογίες επικοινωνίας και επενδύοντας σε «βιτρίνα» επιχειρήσεις για να αποκρύψουν τις παράνομες δραστηριότητές τους.

Οι κοινωνικές συνέπειες αυτής της εγκληματικής ρευστότητας είναι πολυδιάστατες. Η συχνότητα και η σφοδρότητα των βίαιων περιστατικών σε δημόσιους χώρους, όπως η προαναφερθείσα δολοφονία στο Χαλάνδρι, υπονομεύουν την αίσθηση ασφάλειας των πολιτών, οι οποίοι γίνονται μάρτυρες ή εν δυνάμει θύματα μιας ανεξέλεγκτης σύγκρουσης. Επιπλέον, οι τοπικές κοινωνίες που βρίσκονται σε εγγύτητα με τις εστίες δράσης αυτών των οργανώσεων υφίστανται άμεσες επιπτώσεις, όπως ενίσχυση της διαφθοράς, απαξίωση των κοινωνικών δομών, μείωση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς, και αύξηση της καθημερινής ανασφάλειας.

Από την πλευρά της πολιτείας, η ίδρυση της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος (ΔΑΟΕ) της ΕΛ.ΑΣ. τον Οκτώβριο του 2024 σηματοδοτεί μια σημαντική προσπάθεια θεσμικής ενίσχυσης των μηχανισμών πρόληψης και καταστολής. Ωστόσο, η διαρροή προσωπικών δεδομένων περισσότερων από 500 αξιωματικών της εν λόγω υπηρεσίας λίγες μόλις εβδομάδες μετά τη σύστασή της κατέδειξε τα σοβαρά εσωτερικά προβλήματα και τα κενά ασφαλείας που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι ελληνικές αρχές.

Συνολικά, η αστάθεια στην ηγεσία του οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα δεν αποτελεί απλώς εσωτερική υπόθεση των συμμοριών αλλά σοβαρό ζήτημα δημόσιας ασφάλειας. Οι εγκληματικές ομάδες εκμεταλλεύονται το κενό εξουσίας για να αναδιατάξουν τις ισορροπίες, να επεκτείνουν τη δράση τους και να θωρακίσουν τις επιχειρησιακές τους δυνατότητες μέσα από νέες μεθόδους και τεχνολογικά εργαλεία. Η αντιμετώπιση της πολυεπίπεδης αυτής απειλής απαιτεί όχι μόνο ενίσχυση των διωκτικών δομών αλλά και έναν ολιστικό σχεδιασμό πολιτικής πρόληψης, διαφάνειας και ενίσχυσης της εμπιστοσύνης των πολιτών στους κρατικούς μηχανισμούς.

  1. Προοπτικές και κίνδυνοι

Η πρόσφατη μαφιόζικη εκτέλεση στο Χαλάνδρι, με τη χρήση καλάσνικοφ, μπορεί να μοιάζει σε κάποιους ως ένα ακόμα επεισόδιο ενός πολέμου μεταξύ ανθρώπων του υποκόσμου. Όμως η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη και επικίνδυνη. Οι εκτελεστές ήταν αποφασισμένοι να σκοτώσουν με οποιοδήποτε κόστος. Χρησιμοποίησαν ένα πυροβόλο επιθετικό τυφέκιο που δέχεται φυσίγγια πολεμικού διαμετρήματος υψηλής διατρητικότητας. Αυτό σήμαινε ότι οι βολίδες μπορούσαν να πλήξουν οποιοδήποτε διερχόμενο πολίτη που θα είχε την ατυχία να βρεθεί στην πορεία των πυρών. Όταν τέτοια επεισόδια εκτυλίσσονται σε κατοικημένες περιοχές, κανείς δεν είναι πραγματικά ασφαλής. Συνεπώς, η αντίληψη ότι «μεταξύ τους σκοτώνονται, δεν κινδυνεύουμε» είναι επικίνδυνα λανθασμένη.

Πέρα από τον άμεσο κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια, η επανάληψη τέτοιων χτυπημάτων στιγματίζει την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό. Η χώρα κινδυνεύει να ταυτιστεί με χώρες γνωστές για τους υψηλούς δείκτες εγκληματικότητας τους, αποθαρρύνοντας την προσέλευση επενδυτών και τουριστών. Ιδίως για τα μεγάλα αστικά κέντρα, η εικόνα μιας κοινωνίας όπου η μαφία ξεκαθαρίζει τους λογαριασμούς της σε ώρες αιχμής, πλήττει το προφίλ ασφάλειας και αξιοπιστίας που έχει ανάγκη η χώρα. Η πιθανότητα περαιτέρω διεθνοποίησης, τεχνολογικής αναβάθμισης και δημιουργίας υπερεθνικών εγκληματικών συνασπισμών είναι υψηλή, όπως διαπιστώνει και το Europol SOCTA (2023). Η διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης, χωρίς στοχευμένες παρεμβάσεις με σκοπό την ενίσχυση της θεσμικής ανθεκτικότητας, ενδέχεται να οδηγήσει σε:

  • περαιτέρω διαφθορά του πολιτικού και οικονομικού συστήματος,

  • εξασθένηση των θεσμών του κράτους δικαίου,

  • δημιουργία «γκρίζων ζωνών» όπου η εγκληματικότητα θα συνυπάρχει με θεσμικές δομές.

Το φαινόμενο απαιτεί ολιστική προσέγγιση και άμεση και συντονισμένη διϋπουργική δράση από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη σε συνεργασία με το Υπουργείο Δικαιοσύνης αλλά και το Υπουργείο Μετανάστευσης, δεδομένου ότι ένα σημαντικό ποσοστό των δραστών προέρχεται από διακρατικά εγκληματικά κυκλώματα. Επιβάλλεται η εφαρμογή πολυεπίπεδης στρατηγικής, που να συνδυάζει:

  • ενίσχυση της συνεργασίας με τους διεθνούς φορείς επιβολής του Νόμου (Europol, Interpol),

  • επένδυση σε τεχνολογικά μέσα ανίχνευσης εγκλήματος,

  • αναδιάρθρωση της δομής των διωκτικών αρχών,

  • αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο κράτος και τους θεσμούς του.

Η μάχη κατά του οργανωμένου εγκλήματος δεν είναι απλώς θέμα επιχειρησιακής δράσης. Είναι υπόθεση εθνικής στρατηγικής και κοινωνικής συνοχής. Η επιλογή είναι σαφής: ή θα ενισχυθούν οι θεσμοί και η εμπιστοσύνη στην πολιτεία, ή θα αφεθεί έδαφος σε δυνάμεις που υπονομεύουν τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου.

Όπως είχε επισημάνει ήδη ο Θουκυδίδης στην «Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου», η κατάρρευση της πίστης στους θεσμούς οδηγεί αναπόφευκτα στην επικράτηση της βίας.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ:

  • Arvanitis, E., 2024. Organized Crime in Greece: Evolution, Networks, and State Responses. Athens: Papazisis Publications.

  • Balkan Insight, 2024. Greek Police Identifies Suspects Behind Murders of Mafia Kingpins. Balkan Insight, [online] Available at: https://balkaninsight.com/2024/01/18/greek-police-identifies-suspects-over-mafia-murders/ [Accessed 25 April 2025].
  • Balkan Insight, 2024. Greece shaken by mafia-style execution. Balkan Insight, [online] Available at: https://balkaninsight.com/ [Accessed 25 April 2025].
  • Buzan, B., 1991. People, States and Fear: An Agenda for International Security Studies in the Post-Cold War Era. 2nd ed. London: Harvester Wheatsheaf.
  • Ekathimerini, 2020. Two men with suspected underworld links found dead in Corfu. Ekathimerini, [online] Available at: https://www.ekathimerini.com/news/254182/two-men-with-suspected-underworld-links-found-dead-in-corfu/ [Accessed 25 April 2025].
  • Ekathimerini, 2024. Greek mafia pushed on the ropes. Ekathimerini, [online] Available at: https://www.ekathimerini.com/news/1237924/ [Accessed 25 April 2025].
  • Ekathimerini, 2024. Organized crime dealt fresh blow. Ekathimerini, [online] Available at: https://www.ekathimerini.com/news/1263433/organized-crime-dealt-fresh-blow/ [Accessed 25 April 2025].
  • Europol, 2023. Serious and Organised Crime Threat Assessment (SOCTA). [online] Available at: https://www.europol.europa.eu/activities-services/main-reports/serious-and-organised-crime-threat-assessment-socta-2023 [Accessed 25 April 2025].
  • Greek City Times, 2024. Greece’s mafia war: 26 murders, a web of extortion and corruption. Greek City Times, [online] Available at: https://greekcitytimes.com/2024/02/18/greece-mafia-war-26-murders/ [Accessed 25 April 2025].
  • Greek Reporter, 2024. Suspects in Greek Mafia Killings Led Before Prosecutor. Greek Reporter, [online] Available at: https://greekreporter.com/2024/01/18/greek-mafia-assassinations/ [Accessed 25 April 2025].
  • Kathimerini, 2023. Η νέα τάξη πραγμάτων στον ελληνικό υπόκοσμο. Καθημερινή, [online] Available at: https://www.kathimerini.gr/ [Accessed 25 April 2025].
  • Kathimerini, 2024. Διαρροή προσωπικών δεδομένων 500 αστυνομικών της ΔΑΟΕ. Καθημερινή, [online] 29 October. Available at: https://www.kathimerini.gr/society/562748532/diarroi-prosopikon-dedomenon-apo-tin-elas/ [Accessed 25 April 2025].
  • Keep Talking Greece, 2020. Greece: Two men shot dead in mafia-style execution in Vari. Keep Talking Greece, [online] Available at: https://www.keeptalkinggreece.com/2020/01/20/vari-mafia-style-execution/ [Accessed 25 April 2025].
  • Paoli, L., 2002. The Paradoxes of Organized Crime. Crime, Law and Social Change, 37(1), pp.51–97. Available at: https://doi.org/10.1023/A:1013847302222 [Accessed 25 April 2025].
  • Reuters, 2024. Greek police link killings to Montenegrin mafia. Reuters, [online] Available at: https://www.reuters.com/ [Accessed 25 April 2025].
  • Skaperdas, S., 2001. The Political Economy of Organized Crime: Providing Protection when the State Does Not. Economics of Governance, 2(3), pp.173–202. Available at: https://doi.org/10.1007/PL00011026 [Accessed 25 April 2025].
  • Souliotis, Y., 2025. Greek mafia leader shot dead outside Athens medical centre. Ekathimerini, [online] Available at: https://www.ekathimerini.com/news/1267814/alleged-greek-mafia-leader-shot-dead-outside-athens-medical-center/ [Accessed 25 April 2025].
  • Waltz, K.N., 1979. Theory of International Politics. New York: McGraw-Hill.

 

 

*Ο Νικόλαος Χατζόβουλος είναι Σύμβουλος Ασφάλειας και συγγραφέας

**Ο Ιωάννης Κουρσιούμης είναι ιστορικός, κάτοχος MSc, Ειδικός σε θέματα Ασφαλείας. Είναι υποδιοικητής σε Αστυνομικό Τμήμα της Θεσαλλονίκης.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Άμυνα

Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.

Δημοσιεύτηκε

στις

Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.

«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»

Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.

Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.

Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.

«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.

Η κόκκινη γραμμή των Meteor

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.

Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.

Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:

«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».

Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:

Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;

«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»

Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.

Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.

Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο

Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.

Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.

«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.

Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.

Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.

Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.

Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.

Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:

«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».

Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.

Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ

Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:

  • πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
  • νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
  • υποστήριξη ελληνικών F-16,
  • υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
  • καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.

Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.

«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»

Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.

«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:

«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».

Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.

Drones και νέος τρόπος πολέμου

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.

«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.

Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης

Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.

Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.

Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:

«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».


 

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.

Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.

Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.

Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.

Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:

Σημείο Βόρειο πλάτος Ανατολικό μήκος
1 36°05,00΄ 28°44,00΄
2 36°02,40΄ 29°20,58΄
3 36°09,28΄ 29°29,82΄
4 36°08,50΄ 29°34,58΄
5 36°06,48΄ 29°37,77΄
6 35°03,00΄ 29°38,00΄
7 35°30,00΄ 28°10,00΄

Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Καμπανάκι για Ελλάδα! Γαλλία και Τουρκία μπαίνουν σε νέα αμυντική εποχή

Ο Οδικός Χάρτης Άγκυρας–Παρισιού ανοίγει δρόμο για στενότερη στρατιωτική συνεργασία – SAMP/T και Meteor αλλάζουν τα δεδομένα και δημιουργούν ερωτήματα για τη στρατηγική σχέση Ελλάδας–Γαλλίας

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η υπογραφή Οδικού Χάρτη Αμυντικής Συνεργασίας ανάμεσα στην Τουρκία και τη Γαλλία δεν είναι μία τυπική διπλωματική κίνηση και ασφαλώς δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη από την Αθήνα.

Άγκυρα και Παρίσι συμφώνησαν να εμβαθύνουν τον στρατηγικό τους διάλογο, να αυξήσουν τις στρατιωτικές επαφές και να εξετάσουν νέα πεδία συνεργασίας. Η τουρκική πλευρά μιλά ήδη για μετάβαση από τα «θετικά μηνύματα» σε συγκεκριμένη αμυντική συνεργασία.

Για την Ελλάδα, όμως, το ζήτημα δεν είναι απλώς ότι η Γαλλία συνομιλεί με την Τουρκία. Το κρίσιμο είναι τι ακριβώς είναι διατεθειμένη να δώσει στο τουρκικό οπλοστάσιο και κατά πόσο αυτό μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τον στρατηγικό εταίρο της Ελλάδας στον εξοπλιστικό διάλογο με την Άγκυρα

Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή η Γαλλία δεν είναι για την Ελλάδα ένας απλός σύμμαχος στο ΝΑΤΟ.

Αθήνα και Παρίσι έχουν υπογράψει από το 2021 Στρατηγική Εταιρική Σχέση για την Άμυνα και την Ασφάλεια, η οποία περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας της μίας πλευράς. Η συμφωνία ανανεώθηκε τον Απρίλιο του 2026 για ακόμη πέντε χρόνια.

Πάνω σε αυτή τη σχέση οικοδομήθηκε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής αμυντικής στρατηγικής των τελευταίων ετών: Rafale, φρεγάτες FDI, κοινές ασκήσεις και στενός στρατηγικός διάλογος.

Τώρα, όμως, το Παρίσι ανοίγει ταυτόχρονα έναν θεσμοθετημένο δρόμο αμυντικής συνεργασίας και με την Άγκυρα.

Αυτό δεν ακυρώνει την ελληνογαλλική συμφωνία. Δημιουργεί, όμως, μια προφανή αντίφαση συμφερόντων, ιδίως εάν η νέα συνεργασία οδηγήσει στην ενίσχυση κρίσιμων τουρκικών στρατιωτικών δυνατοτήτων.

Το πρώτο καμπανάκι: SAMP/T

Το πιο σοβαρό ζήτημα αφορά το SAMP/T.

Η Τουρκία επιδιώκει εδώ και χρόνια την απόκτηση του γαλλοϊταλικού συστήματος αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς και, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η γαλλική αντίσταση σε μία τέτοια συμφωνία έχει υποχωρήσει σημαντικά. Οι συζητήσεις συνδέονται και με τον σχεδιαζόμενο τουρκικό ολοκληρωμένο θόλο αεράμυνας «Steel Dome».

Για την Ελλάδα, μία πιθανή τουρκική απόκτηση SAMP/T δεν είναι αδιάφορη.

Θα ενίσχυε σημαντικά την τουρκική αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα και θα δυσκόλευε τον επιχειρησιακό σχεδιασμό της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας σε περίπτωση κρίσης.

Ακόμη σημαντικότερο θα ήταν ένα ενδεχόμενο πλαίσιο συμπαραγωγής ή μεταφοράς τεχνολογίας, καθώς η Άγκυρα επιδιώκει σταθερά όχι μόνο την αγορά συστημάτων αλλά και την ενσωμάτωση ξένης τεχνογνωσίας στη δική της αμυντική βιομηχανία.

Σε αυτή την περίπτωση, το Παρίσι δεν θα πουλούσε απλώς ένα όπλο στην Τουρκία. Θα βοηθούσε στην ενίσχυση της μακροπρόθεσμης τουρκικής αμυντικής αυτονομίας.

Το δεύτερο καμπανάκι: Meteor

Ακόμη πιο άμεσα αφορά την Ελλάδα η πιθανότητα πρόσβασης της Τουρκίας στον πύραυλο Meteor.

Ο Meteor αποτελεί βασικό όπλο των ελληνικών Rafale και ένα από τα σημαντικότερα ποιοτικά πλεονεκτήματα της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στον αέρα.

Εάν η Τουρκία αποκτήσει το ίδιο βλήμα και καταφέρει να το ενσωματώσει σε νέα μαχητικά αεροσκάφη, ένα μέρος αυτού του ελληνικού πλεονεκτήματος περιορίζεται.

Δεν σημαίνει ότι εξισώνονται αυτομάτως οι δυνατότητες των δύο αεροποριών. Σημαίνει όμως ότι η Άγκυρα αποκτά πρόσβαση σε όπλο της ίδιας τεχνολογικής κατηγορίας, με μεγάλη ακτίνα εμπλοκής και ισχυρή δυνατότητα μάχης πέραν οπτικής επαφής.

Αυτό είναι στοιχείο που η Αθήνα δεν μπορεί να αντιμετωπίζει ως μια ακόμη εμπορική απόφαση της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας.

Η Γαλλία παίζει σε δύο ταμπλό

Η εικόνα είναι πλέον σαφής.

Η Γαλλία διατηρεί στρατηγική αμυντική σχέση με την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα επιδιώκει να αποκαταστήσει και να διευρύνει τη σχέση της με την Τουρκία.

Από τη γαλλική σκοπιά αυτό μπορεί να είναι απολύτως συμβατό: το Παρίσι επιδιώκει γεωπολιτική επιρροή, αμυντικές εξαγωγές και ισχυρή παρουσία στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας.

Για την Αθήνα όμως υπάρχει ένα πολύ απλό ερώτημα:

Μπορεί μία χώρα να αποτελεί στρατηγικό αμυντικό εταίρο της Ελλάδας και ταυτόχρονα να εξοπλίζει την Τουρκία με συστήματα που μεταβάλλουν την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο;

Η απάντηση δεν είναι νομική. Είναι στρατηγική.

Η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής παραμένει – αλλά δεν αρκεί από μόνη της

Η ελληνογαλλική συμφωνία είναι σαφής: σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας μίας από τις δύο χώρες προβλέπεται αμοιβαία βοήθεια και συνδρομή, ακόμη και με χρήση ένοπλης ισχύος.

Αυτό αποτελεί σημαντική στρατηγική δέσμευση.

Όμως η Ελλάδα δεν μπορεί να βασίζει ολόκληρη την αποτρεπτική της στρατηγική στην υπόθεση ότι ένας σύμμαχος θα παρέμβει σε μία μελλοντική κρίση.

Το ουσιαστικότερο είναι να μην επιτρέπεται στο μεταξύ η σταδιακή συρρίκνωση του ελληνικού ποιοτικού πλεονεκτήματος.

Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να εξεταστεί η γαλλοτουρκική συνεργασία.

Η Άγκυρα προσπαθεί να σπάσει την απομόνωση από τη Δύση

Η συμφωνία με το Παρίσι εντάσσεται και σε μια ευρύτερη τουρκική στρατηγική.

Η Τουρκία επιδιώκει να επανενταχθεί βαθύτερα στα δυτικά αμυντικά δίκτυα, χωρίς να εγκαταλείψει την αυτόνομη στρατηγική της.

Συνομιλεί με τις ΗΠΑ για F-35 και κυρώσεις CAATSA, με την Ευρώπη για Eurofighter, SAMP/T και Meteor και ταυτόχρονα αναπτύσσει τα δικά της drones, πυραύλους και συστήματα αεράμυνας.

Ο στόχος είναι προφανής: να αποκτήσει πρόσβαση στη δυτική τεχνολογία χωρίς να χάσει τη δυνατότητα να ασκεί ανεξάρτητη περιφερειακή πολιτική.

Η προσέγγιση με τη Γαλλία εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη στρατηγική.

Τι πρέπει να κρατήσει η Αθήνα

Η Ελλάδα δεν έχει λόγο να δραματοποιήσει μία συμφωνία της οποίας το ακριβές εξοπλιστικό περιεχόμενο δεν έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί.

Έχει όμως κάθε λόγο να ζητήσει καθαρές απαντήσεις.

Άλλο πράγμα ο στρατηγικός διάλογος Γαλλίας–Τουρκίας και άλλο η μεταφορά στην Άγκυρα συστημάτων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν απέναντι στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το όριο βρίσκεται εκεί.

Για την Αθήνα το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν η Γαλλία θέλει καλές σχέσεις με την Τουρκία.

Είναι εάν αυτές οι σχέσεις θα χρηματοδοτηθούν και θα οικοδομηθούν πάνω στην ενίσχυση του τουρκικού στρατιωτικού πλεονεκτήματος απέναντι στην Ελλάδα.

Και ειδικά σε SAMP/T, Meteor και μεταφορά τεχνολογίας, η ελληνική κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να ζητήσει σαφείς εξηγήσεις από έναν εταίρο με τον οποίο έχει υπογράψει όχι μια απλή εμπορική συμφωνία, αλλά μια στρατηγική αμυντική εταιρική σχέση.

Γιατί οι στρατηγικές συμμαχίες δεν κρίνονται μόνο από τις υπογραφές.

Κρίνονται και από το ποιον εξοπλίζεις όταν τα συμφέροντα των συμμάχων σου συγκρούονται.

Καμπουρίδης: “Συμφωνία ενίσχυσης διαλόγου και προπαγάνδα”

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, στις 03 Οκτωβρίου υπεγράφη ο “Οδικός Χάρτης Αμυντικής Συνεργασίας” μεταξύ της Τουρκίας και της Γαλλίας….

Πρόκειται για μια Συμφωνία “ενίσχυσης του στρατιωτικού διαλόγου με απώτερο σκοπό το αμοιβαίο όφελος”…

Πρόκειται για μια Συμφωνία η οποία προήλθε μετά από την επίσκεψη μελών του Γαλλικού Κοινοβουλίου στην Τουρκία το 2025 για αναζήτηση κοινών τόπων συνεργασίας.

Τουρκικά ΜΜΕ σχολίασαν το θέμα με συγκρατημένη αισιοδοξία τονίζοντας ότι η Συμφωνία αυτή δεν αναφέρει πουθενά θέματα προμήθειας των πυραύλων meteor για τα τουρκικά Eurofighter, του Γαλλοιταλικου Αντιαεροπορικου – Αντιβαλλιστικου Συστήματος SAMP/T κλπ.

Αντιθέτως ελληνικοί κύκλοι υπερθεματισαν, υπερτονίζοντας τη σημασία αυτής της Συμφωνίας αναφέροντας ότι αυτή διεμβολιζει την Αμυντική Συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας και επιπλέον εμφανίζοντας τη γαλλική πλευρά να δίνει το πράσινο φως για τους πυραύλους meteor!!!!

Το αβάσιμο αυτού του ισχυρισμού φαίνεται και από το γεγονός ότι στις επιτροπές Τουρκίας και Γαλλίας οι οποίες υπέγραψαν τη Συμφωνία αυτή, δεν υπήρχαν αξιωματούχοι του τομέα Αμυντικής Βιομηχανίας των δύο χωρών!!!

Δεν υφίσταται τέτοιο θέμα και επιπλέον δεν υφίσταται και καμία πρόοδος στο θέμα της προμήθειας του Αντιβαλλιστικου – Αντιαεροπορικου Συστήματος SAMP-T στην Τουρκία αφού η Άγκυρα επιδιώκει απόκτηση τεχνολογίας και συμπαραγωγή, κάτι το οποίο δεν το συζητά η Γαλλοιταλικη πλευρά!!!

Σίγουρα μια τέτοια Συμφωνία Τουρκίας – Γαλλίας δεν είναι καλή εξέλιξη για τον Ελληνισμό όμως πρόκειται για ένα πλαίσιο έναρξης διαλόγου και τίποτα περισσότερο…

Η Τουρκία έχει πολλά ανοιχτά θέματα με τη Γαλλία και σύγκρουση συμφερόντων στο γεωπολιτικό πεδίο και ο διάλογος αυτός είναι καταδικασμένος να αποτύχει.!!!

Καλό είναι εμείς οι ίδιοι να μην “ρίχνουμε νερό στον μύλο” της τουρκικής προπαγάνδας!!!

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO26 λεπτά πριν

Αϋφαντής–Μαρτζούκος: Το καλώδιο, η Τουρκία και το μεγάλο ερώτημα της συμμαχικής συνδρομής

Ο πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής και ο αντιναύαρχος ε.α. και αντιπρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Βασίλειος Μαρτζούκος αναλύουν στο ΑΡΤ τις κρίσιμες...

Άμυνα1 ώρα πριν

Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

Συμπτώματα Παρακμής…

Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες...

Αναλύσεις15 ώρες πριν

Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν

Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να...

GEOPOLITICO18 ώρες πριν

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Δημοφιλή