Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Γιατί η Τουρκία αποτελεί Στρατηγικό Πρόβλημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες

Η Τουρκία Φιλοξενεί Ηγέτες της Χαμάς, Επιτρέπει Συγκεντρώσεις που Επιτίθενται στο Ισραήλ, και Διακόπτει το Εμπόριο με το Ισραήλ Περιορίζοντας ταυτόχρονα τις Αεροπορικές Συνδέσεις

Δημοσιεύτηκε στις

Τα πρόσφατα σχέδια «την επόμενη μέρα» για τη Γάζα δεν δίνουν στην Τουρκία κανένα ρόλο ασφάλειας ή διακυβέρνησης. Αυτή η κρίση έχει λογική. Ένα κράτος που φιλοξενεί και νομιμοποιεί τους ηγέτες της Χαμάς και χρηματοδοτεί τη βάση τους στη Γάζα δεν μπορεί να σταθεροποιήσει τα σύνορα του Ισραήλ. Η ίδια λογική θα πρέπει να καθοδηγεί την πολιτική των ΗΠΑ σχετικά με τον Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEEC).

Στη σύνοδο κορυφής της G20 του 2023, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι εταίροι παρουσίασαν τον IMEEC. Πλοία μετακινούν αγαθά και ενέργεια από την Ινδία σε λιμάνια του Περσικού Κόλπου. Στη συνέχεια διασχίζουν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία και την Ιορδανία σιδηροδρομικώς ή οδικώς προς το λιμάνι της Χάιφα στο Ισραήλ, και εν συνεχεία στην Ευρώπη μέσω της Κύπρου και της Ελλάδας. Ο IMEEC παρακάμπτει το Πακιστάν, το Ιράν, την Τουρκία και τη Ρωσία. Διαφοροποιεί τις διαδρομές και μειώνει την έκθεση σε σημεία συμφόρησης.

Ένα κράτος που φιλοξενεί και νομιμοποιεί τους ηγέτες της Χαμάς και χρηματοδοτεί τη βάση τους στη Γάζα δεν μπορεί να σταθεροποιήσει τα σύνορα του Ισραήλ.

Η Άγκυρα αντιλαμβάνεται τα διακυβεύματα. Εάν η γραμμή ακολουθήσει την αρχική της διαδρομή, το εμπόριο και η ενέργεια θα ρέουν μέσω του Ισραήλ, της Κύπρου και της Ελλάδας αντί μέσω της Τουρκίας. Οι Τούρκοι ηγέτες προωθούν τώρα αντίπαλους χερσαίους διαδρόμους: τον «Δρόμο Ανάπτυξης» Ιράκ-Τουρκίας από την Αλ-Φάου προς την Ευρώπη, και μια ιδέα που συνδέει τον Περσικό Κόλπο με την Τουρκία μέσω της Συρίας και της Ιορδανίας. Στόχος τους είναι να απομακρύνουν την κίνηση των εμπορευμάτων από τον άξονα Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα και να την επαναφέρουν μέσω της Τουρκίας.

Η Εξάρτηση και η Συμπεριφορά της Τουρκίας

Εάν η Ουάσιγκτον αποδεχθεί αυτή τη μετατόπιση, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εξαρτηθούν ξανά από μία μόνο πύλη μεταξύ του Περσικού Κόλπου και της Ευρώπης. Αντί να κατανείμουν τον κίνδυνο σε πολλούς εταίρους, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα βασιστούν σε ένα κράτος που μετατρέπει τα ζητήματα διέλευσης και άμυνας σε διαπραγματευτικά χαρτιά με το ΝΑΤΟ και την Ουάσιγκτον.

Το ιστορικό της Τουρκίας ενισχύει αυτή την ανησυχία. Υπό τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η Τουρκία φιλοξενεί ηγέτες της Χαμάς, επιτρέπει συγκεντρώσεις που επαινούν τη Χαμάς και επιτίθενται στο Ισραήλ, και διακόπτει το εμπόριο με το Ισραήλ περιορίζοντας ταυτόχρονα τις αεροπορικές συνδέσεις. Ασκεί πίεση σε έναν σύμμαχο των ΗΠΑ, ενώ επιδιώκει ρόλο στη Γάζα.

Στο στρατιωτικό σκέλος, η Τουρκία αγόρασε το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400. Επιδιώκει νέα F-16 και αναβαθμίσεις και εξακολουθεί να συζητά για μια πορεία επιστροφής στο F-35. Το ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα του Ισραήλ βασίζεται στο F-35. Η λειτουργία των S-400 παράλληλα με δυτικά αεροσκάφη stealth εγείρει δύσκολα ερωτήματα για την ασφάλεια της τεχνολογίας των ΗΠΑ και για την αξιοπιστία των υποσχέσεων των ΗΠΑ να προστατεύσουν το πλεονέκτημα του Ισραήλ.

Ανατολική Μεσόγειος και Στρατηγικές Επιπτώσεις

Στην Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία αμφισβητεί τις θαλάσσιες διεκδικήσεις της Κύπρου, της Ελλάδας και του Ισραήλ και αμφισβητεί τις έρευνες για φυσικό αέριο σε περιοχές που τα κράτη αυτά θεωρούν δικές τους ζώνες. Αυτές οι κινήσεις αποθαρρύνουν τις δυτικές επενδύσεις, διαταράσσουν τον σχεδιασμό για αγωγούς και καλώδια και αποδυναμώνουν το πλαίσιο Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα που χρειάζεται ο IMEEC στο ευρωπαϊκό του άκρο.

Η χρονική στιγμή έχει σημασία. Το 2026 και το 2027, η Ελλάδα και η Κύπρος θα ασκήσουν την εκ περιτροπής Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και οι δύο διαχειρίζονται μεγάλους εμπορικούς στόλους και επικεντρώνονται στις θαλάσσιες οδούς, το θαλάσσιο δίκαιο και την ενεργειακή ασφάλεια. Εάν ο IMEEC προχωρήσει κατά μήκος της διαδρομής Ινδία-Περσικός Κόλπος-Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα, η Αθήνα και η Λευκωσία μπορούν να χρησιμοποιήσουν τους ρόλους τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να εδραιώσουν μια πολιτική που υποστηρίζει τις νόμιμες θαλάσσιες διεκδικήσεις, επιταχύνει τα έργα ενέργειας και διασυνδεσιμότητας και ευθυγραμμίζεται με τις προσπάθειες των ΗΠΑ για εξισορρόπηση της Κίνας και της Ρωσίας.

Από την άποψη της Ουάσιγκτον, αυτή η ευθυγράμμιση προσφέρει ένα σαφές κέρδος: έναν διάδρομο υπό την ηγεσία των ΗΠΑ από την Ινδία προς την Ευρώπη μέσω εταίρων που θέλουν να λειτουργήσει, σε συνδυασμό με μια ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαμορφωμένη από δύο από αυτούς τους εταίρους. Αυτό το κέρδος συρρικνώνεται εάν ο IMEEC εκτραπεί μέσω της Συρίας και της Τουρκίας ή εάν οι διενέξεις διαβρώσουν τη σύνδεση Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα.

Με τη Γάζα, τον IMEEC και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο, το να γίνει η Τουρκία η κεντρική λύση θα μπορούσε να υπονομεύσει τους στόχους των ΗΠΑ.

Σκοπός μας δεν είναι να τιμωρήσουμε την Τουρκία ή να ανταμείψουμε το Ισραήλ. Είναι να ταιριάξουμε τους στόχους των ΗΠΑ με τα εργαλεία των ΗΠΑ. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν ανθεκτικούς, διαφοροποιημένους διαδρόμους, θα πρέπει να οικοδομήσουν τον IMEEC και τα ενεργειακά σχέδια γύρω από εταίρους που ακολουθούν νομικά πλαίσια και ενεργούν μαζί με τη Δύση. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να προστατεύσουν το ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα του Ισραήλ ως μέρος μιας ευρύτερης δομής που υποστηρίζει την ισχύ των ΗΠΑ, τότε οι αποφάσεις για προηγμένα όπλα για οποιαδήποτε χώρα, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν τη συμπεριφορά αυτής της χώρας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαχειρίζονται μια ευρεία ατζέντα με την Τουρκία. Η προστασία των αμερικανικών συμφερόντων απαιτεί σαφήνεια, όχι ρήξη. Με τη Γάζα, τον IMEEC και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο, το να γίνει η Τουρκία η κεντρική λύση θα μπορούσε να υπονομεύσει τους στόχους των ΗΠΑ. Η διατήρηση των τουρκικών δυνάμεων εκτός Γάζας, η προώθηση του IMEEC κατά μήκος της διαδρομής Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα και η εξάρτηση των προηγμένων όπλων από επαληθεύσιμη αλλαγή θα εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των ΗΠΑ σήμερα και στο μέλλον.

Middle East Forum

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

GEOPOLITICO

Η Ινδία σφίγγει τον υδάτινο κλοιό στο Πακιστάν! Δύο στρατηγικά υδροηλεκτρικά έργα στον ποταμό Τσενάμπ αλλάζουν τα δεδομένα

Η Ινδία επιταχύνει την κατασκευή και την έναρξη λειτουργίας δύο μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων στη λεκάνη του Ινδού, αξιοποιώντας την απόφασή της να θέσει σε αναστολή τη Συνθήκη των Υδάτων του Ινδού με το Πακιστάν. Τα έργα Pakal Dul και Kiru, συνολικής ισχύος 1.624 μεγαβάτ, αναμένεται να τεθούν σταδιακά σε λειτουργία τους επόμενους μήνες, ενισχύοντας την ενεργειακή αυτονομία της Ινδίας και προσθέτοντας μια νέα διάσταση στη στρατηγική αντιπαράθεσή της με το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε μια εξέλιξη με σημαντικές ενεργειακές και γεωπολιτικές προεκτάσεις, η Ινδία πλησιάζει στην ολοκλήρωση δύο μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων στο Τζαμού και Κασμίρ, σε μια περίοδο κατά την οποία η διαχείριση των υδάτων του ποταμού Ινδού έχει μετατραπεί σε ακόμη ένα πεδίο αντιπαράθεσης με το Πακιστάν.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της δημοσιογράφου Moushumi Das Gupta στο ThePrint στις 11 Νοεμβρίου 2026, η κυβέρνηση του Νέου Δελχί επιδιώκει να επιταχύνει τη διαδικασία δοκιμών και έναρξης λειτουργίας των έργων Pakal Dul, ισχύος 1.000 MW, και Kiru, ισχύος 624 MW, έως το τέλος του έτους.

Πρόκειται για δύο από τα σημαντικότερα έργα που κατασκευάζονται στο υδρογραφικό σύστημα του ποταμού Τσενάμπ (Chenab), ο οποίος ανήκει στους δυτικούς ποταμούς της λεκάνης του Ινδού και αποτελεί ζωτική πηγή υδάτινων πόρων για το Πακιστάν.

Pakal Dul και Kiru: Τα δύο μεγάλα έργα που πλησιάζουν στην ολοκλήρωση

Το υδροηλεκτρικό έργο Kiru κατασκευάζεται στον ποταμό Τσενάμπ, στην περιοχή Kishtwar του Τζαμού και Κασμίρ.

Η συνολική επένδυση ανέρχεται σε 42,87 δισεκατομμύρια ρουπίες και περιλαμβάνει φράγμα ύψους 135 μέτρων, καθώς και υπόγειο σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με τέσσερις μονάδες των 156 MW.

Ο θεμέλιος λίθος του έργου τοποθετήθηκε τον Φεβρουάριο του 2019 από τον Ινδό πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι.

Το δεύτερο έργο, Pakal Dul, κατασκευάζεται στον ποταμό Μαρουσουντάρ, παραπόταμο του Τσενάμπ, επίσης στην περιοχή Kishtwar.

Με συνολικό κόστος 81,12 δισεκατομμύρια ρουπίες, περιλαμβάνει φράγμα ύψους 167 μέτρων και υπόγειο σταθμό με τέσσερις μονάδες παραγωγής των 250 MW.

Και τα δύο έργα υλοποιούνται από την Chenab Valley Power Projects Limited, κοινοπραξία της National Hydroelectric Power Corporation και της Jammu and Kashmir State Power Development Corporation.

Σύμφωνα με κυβερνητικό αξιωματούχο που επικαλείται το ThePrint, έχουν ήδη ξεκινήσει οι διαδικασίες που οδηγούν στην ενεργοποίηση των εγκαταστάσεων, με στόχο τη σταδιακή λειτουργία τους μέσα στους επόμενους μήνες.

Ωστόσο, η ολοκλήρωση της κατασκευής δεν σημαίνει αυτόματη έναρξη παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Απαιτούνται τεχνικές δοκιμές, έλεγχοι συστημάτων και δοκιμαστική πλήρωση και εκκένωση των ταμιευτήρων.

Τα δύο έργα χαρακτηρίζονται ως υδροηλεκτρικά ροής ποταμού (run-of-the-river), γεγονός που σημαίνει ότι δεν έχουν ως βασικό χαρακτηριστικό τη μακροχρόνια αποθήκευση μεγάλων ποσοτήτων νερού, αλλά διαθέτουν δυνατότητες περιορισμένης ρύθμισης της ροής.

Η Συνθήκη του Ινδού και η απόφαση που όξυνε την αντιπαράθεση

Η επιτάχυνση των έργων πραγματοποιείται μετά την απόφαση της Ινδίας, τον Απρίλιο του 2025, να θέσει σε αναστολή την εφαρμογή της Συνθήκης των Υδάτων του Ινδού (Indus Waters Treaty).

Η συμφωνία είχε υπογραφεί το 1960, με τη διαμεσολάβηση της Παγκόσμιας Τράπεζας, και αποτέλεσε επί δεκαετίες το βασικό πλαίσιο διαχείρισης των υδάτινων πόρων μεταξύ των δύο κρατών.

Η Συνθήκη διαχωρίζει τους έξι κύριους ποταμούς της λεκάνης του Ινδού σε δύο ομάδες.

Στους τρεις ανατολικούς ποταμούς, Ράβι, Μπέας και Σάτλετζ, η Ινδία διαθέτει ευρύτατα δικαιώματα χρήσης. Οι ποταμοί αυτοί αντιπροσωπεύουν περίπου το 20% των συνολικών υδάτων του συστήματος.

Αντίθετα, οι τρεις δυτικοί ποταμοί, Ινδός, Τζέλουμ και Τσενάμπ, που συγκεντρώνουν περίπου το 80% των υδάτων, έχουν παραχωρηθεί κατά κύριο λόγο στη χρήση του Πακιστάν.

Η Ινδία διατηρεί συγκεκριμένα δικαιώματα στους δυτικούς ποταμούς, μεταξύ των οποίων η παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας υπό περιορισμούς, καθώς και ορισμένες αγροτικές και οικιακές χρήσεις.

Η απόφαση του Νέου Δελχί να θέσει τη Συνθήκη σε αναστολή ήρθε μετά την τρομοκρατική επίθεση στην περιοχή Παχαλγκάμ του Κασμίρ, τον Απρίλιο του 2025.

Έκτοτε, η ινδική κυβέρνηση επιδιώκει να επιταχύνει έργα που προηγουμένως υπόκειντο σε αυστηρότερες διαδικασίες και περιορισμούς βάσει της Συνθήκης.

Επιτάχυνση των έργων και περιορισμός των διαδικαστικών εμποδίων

Ινδός κυβερνητικός αξιωματούχος, τον οποίο επικαλείται το ThePrint, υποστήριξε ότι η αναστολή της Συνθήκης επιτρέπει πλέον στη χώρα να προχωρά με μεγαλύτερη ταχύτητα στην υλοποίηση των υδροηλεκτρικών σχεδιασμών της.

Σύμφωνα με τον ίδιο, έχουν περιοριστεί οι διαδικαστικές ανταλλαγές και οι διαβουλεύσεις που στο παρελθόν καθυστερούσαν την ανάπτυξη έργων στον Τσενάμπ και στους υπόλοιπους δυτικούς ποταμούς.

Η ινδική πλευρά θεωρεί ότι το νέο περιβάλλον της δίνει μεγαλύτερη ευχέρεια να αξιοποιήσει τους υδάτινους πόρους της περιοχής.

Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για το Πακιστάν, καθώς η λεκάνη του Ινδού αποτελεί βασικό πυλώνα της γεωργίας, της άρδευσης και της υδροηλεκτρικής παραγωγής του.

Εντούτοις, η ολοκλήρωση των συγκεκριμένων υδροηλεκτρικών σταθμών δεν συνεπάγεται από μόνη της δυνατότητα διακοπής της ροής των υδάτων προς το Πακιστάν. Η έκταση του πραγματικού ελέγχου εξαρτάται από τη διαμόρφωση των έργων, τις αποθηκευτικές δυνατότητές τους και τη διαχείριση της ροής.

Τέσσερα ακόμη έργα και σχέδια για 18.569 MW

Το Νέο Δελχί δεν περιορίζεται στα Pakal Dul και Kiru.

Σε εξέλιξη βρίσκονται επίσης οι εργασίες για το υδροηλεκτρικό έργο Kwar, ισχύος 540 MW, το οποίο προγραμματίζεται να ολοκληρωθεί το 2028, καθώς και για το Ratle, ισχύος 850 MW, που αντιμετωπίζει καθυστερήσεις.

Παράλληλα, τέσσερα ακόμη έργα βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια σχεδιασμού: το Sawalkot ισχύος 1.856 MW, το Kirthai-II ισχύος 930 MW, το Dulhasti Stage-II ισχύος 260 MW και το Uri-I Stage-II ισχύος 240 MW.

Συνολικά, η Ινδία υπολογίζει ότι οι υδάτινοι πόροι τους οποίους μπορεί να αξιοποιήσει στους δυτικούς ποταμούς διαθέτουν υδροηλεκτρικό δυναμικό 18.569 MW.

Ωστόσο, μέχρι σήμερα έχει αναπτύξει περίπου 3.500 MW εγκατεστημένης ισχύος, γεγονός που αναδεικνύει τα μεγάλα περιθώρια περαιτέρω ανάπτυξης.

Η προοπτική αυτή έχει ιδιαίτερη ενεργειακή σημασία για την Ινδία, η οποία επιδιώκει να αυξήσει την εγχώρια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και να ενισχύσει τις υποδομές της στις περιοχές του βόρειου Κασμίρ.

Σχέδιο εκτροπής υδάτων από τον Τσενάμπ προς τον Ράβι

Ακόμη μεγαλύτερη στρατηγική σημασία έχει μία από τις εναλλακτικές λύσεις που εξετάζουν οι ινδικές αρχές.

Σύμφωνα με το ThePrint, η Ινδία μελετά τη δυνατότητα κατασκευής σήραγγας μήκους 10 έως 12 χιλιομέτρων, μέσω της οποίας θα μπορούσαν να μεταφερθούν ύδατα από τον Τσενάμπ στον Ράβι.

Η συγκεκριμένη πρόταση βρίσκεται στο στάδιο της διερεύνησης και δεν αποτελεί υλοποιημένο έργο.

Ωστόσο, διαφοροποιείται από τα συμβατικά υδροηλεκτρικά έργα ροής ποταμού, καθώς αφορά τη μεταφορά νερού μεταξύ δύο διαφορετικών ποτάμιων συστημάτων, τα οποία αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τη Συνθήκη του 1960.

Εφόσον προχωρούσε, θα μπορούσε να επηρεάσει τον τρόπο κατανομής και αξιοποίησης των υδάτινων πόρων, προσθέτοντας ένα ακόμη σημείο τριβής στις σχέσεις Ινδίας και Πακιστάν.

Το φράγμα Shahpurkandi και ο σχεδιασμός για το 2027

Παράλληλα με τις παρεμβάσεις στους δυτικούς ποταμούς, η Ινδία επιταχύνει την ολοκλήρωση του έργου Shahpurkandi στον Ράβι.

Πρόκειται για επένδυση ύψους 33 δισεκατομμυρίων ρουπιών, η οποία περιλαμβάνει υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις συνολικής ισχύος 206 MW.

Η κατασκευή του φράγματος έχει ολοκληρωθεί και οι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας βρίσκονται κοντά στην αποπεράτωση.

Σύμφωνα με αξιωματούχο της αρμόδιας υπηρεσίας άρδευσης του Παντζάμπ, το συνολικό έργο αναμένεται να λειτουργήσει έως τα μέσα του 2027.

Στόχος είναι να περιοριστούν οι ποσότητες νερού του Ράβι που συνεχίζουν να κατευθύνονται προς το Πακιστάν, παρότι η Ινδία διαθέτει δικαιώματα χρήσης τους βάσει της Συνθήκης.

Το Νέο Δελχί αξιοποιεί ήδη περίπου το 95% των υδάτων που του αναλογούν στους ανατολικούς ποταμούς.

Στον σχεδιασμό περιλαμβάνονται επίσης ένα νέο έργο πολλαπλών χρήσεων στον ποταμό Ουτζ, παραπόταμο του Ράβι, και δεύτερο έργο διασύνδεσης των ποταμών Σάτλετζ και Μπέας.

Η νομική διάσταση: Διαιτητική απόφαση κατά της Ινδίας

Η στρατηγική του Νέου Δελχί αντιμετωπίζει, πάντως, σοβαρές νομικές αμφισβητήσεις.

Στις 31 Αυγούστου 2026, διαιτητικό δικαστήριο που λειτουργεί με γραμματεία το Μόνιμο Διαιτητικό Δικαστήριο της Χάγης έκρινε ότι η μονομερής απόφαση της Ινδίας να θέσει τη Συνθήκη των Υδάτων του Ινδού σε αναστολή δεν δικαιολογείται από το εφαρμοστέο Διεθνές Δίκαιο.

Σύμφωνα με την απόφαση, η Συνθήκη εξακολουθεί να ισχύει και η Ινδία παραμένει δεσμευμένη από τις υποχρεώσεις της.

Το δικαστήριο επέβαλε επίσης προσωρινούς περιορισμούς σε συγκεκριμένες κατασκευαστικές εργασίες του υδροηλεκτρικού έργου Ratle.

Η Ινδία, από την πλευρά της, απορρίπτει τη δικαιοδοσία του συγκεκριμένου διαιτητικού οργάνου και δεν αναγνωρίζει την απόφασή του.

Συνεπώς, η πολιτική της αναστολής που εφαρμόζει η ινδική κυβέρνηση δεν ισοδυναμεί με διεθνώς αναγνωρισμένη κατάργηση των συμβατικών της υποχρεώσεων.

Το νερό ως παράγοντας στρατηγικής ισχύος

Η επιτάχυνση των υδροηλεκτρικών έργων αποτυπώνει τη βαρύτητα που αποδίδει η Ινδία στην ενεργειακή αξιοποίηση της λεκάνης του Ινδού, σε μια περίοδο έντονων σχέσεων με το Πακιστάν.

Για το Νέο Δελχί, η ολοκλήρωση των εγκαταστάσεων αποτελεί σημαντικό βήμα ενίσχυσης της ηλεκτροπαραγωγής και αξιοποίησης ενός μεγάλου, μέχρι σήμερα ανεπαρκώς ανεπτυγμένου υδροηλεκτρικού δυναμικού.

Για το Ισλαμαμπάντ, το ζήτημα δεν περιορίζεται στην ενέργεια, αλλά συνδέεται με τη διαχείριση ποταμών από τους οποίους εξαρτάται σημαντικό μέρος της αγροτικής παραγωγής και της υδατικής ασφάλειας της χώρας.

Η λειτουργία των Pakal Dul και Kiru δεν σημαίνει ότι η Ινδία αποκτά τη δυνατότητα να διακόψει την υδροδότηση του Πακιστάν. Δείχνει, ωστόσο, ότι η ανάπτυξη υποδομών στους διασυνοριακούς ποταμούς αποκτά αυξανόμενη στρατηγική σημασία.

Το επόμενο κρίσιμο ορόσημο είναι η ολοκλήρωση των δοκιμών των δύο εγκαταστάσεων, με την έναρξη της ηλεκτροπαραγωγής να αναμένεται μέσα στους επόμενους μήνες.

Σημείωση διασταύρωσης: Σε επίσημη απάντηση του ινδικού υπουργείου Ενέργειας προς το Κοινοβούλιο, στις 20 Ιουλίου 2026, το εκτιμώμενο κόστος των Pakal Dul και Kiru είχε αναθεωρηθεί σε 127,28 και 54,09 δισεκατομμύρια ρουπίες αντίστοιχα, με προβλεπόμενη ολοκλήρωση τον Μάρτιο του 2027. Τα χαμηλότερα ποσά που αναφέρονται στο αρχικό δημοσίευμα αντιστοιχούν ουσιαστικά στους αρχικούς προϋπολογισμούς.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Γιώργος Φίλης: «Πρώτα τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και μετά το καλώδιο – Δεν έπρεπε να εμπλακεί η Τουρκία»

Σημαντικές επισημάνσεις για το μέλλον του Great Sea Interconnector, τη γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία και τον κίνδυνο δημιουργίας προηγουμένων στην Ανατολική Μεσόγειο διατυπώνει ο Δρ. Γεωπολιτικής και καθηγητής Γεωστρατηγικής Γιώργος Φίλης, σε παρέμβασή του στην τηλεόραση BEST.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σοβαρές επισημάνσεις για τους χειρισμούς γύρω από τον Great Sea Interconnector, τη γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Άγκυρα και τις επιπτώσεις στα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα διατύπωσε ο διδάκτωρ Γεωπολιτικής και καθηγητής Γεωστρατηγικής Γιώργος Φίλης, μιλώντας στην τηλεόραση BEST και στον κ. Κανελλόπουλο.

Ο γνωστός γεωπολιτικός αναλυτής υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν είχε κανέναν λόγο να επιτρέψει την εμπλοκή της Τουρκίας μέσω διπλωματικής ενημέρωσης για τις έρευνες του καλωδίου, τονίζοντας ότι η έκδοση NAVTEX ήταν επαρκής. Παράλληλα, έθεσε ζήτημα στρατηγικής αξιοποίησης της ελληνοϊσραηλινής συνεργασίας, προειδοποιώντας ότι η Άγκυρα θα επιχειρήσει να αποδυναμώσει τις περιφερειακές συμμαχίες που περιορίζουν τα περιθώρια κινήσεών της.

«Δεν χρειαζόταν τίποτα περισσότερο από μια NAVTEX»

Ο Γιώργος Φίλης ξεκίνησε την ανάλυσή του επισημαίνοντας ότι η αντιπαράθεση που εξελίσσεται στην Ανατολική Μεσόγειο δεν αφορά αποκλειστικά ένα ενεργειακό έργο, αλλά την ισορροπία ισχύος στη θάλασσα και την άσκηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Όπως εξήγησε, για τις εργασίες τοποθέτησης υποθαλάσσιων καλωδίων δεν απαιτείται, κατά την ερμηνεία του, ιδιαίτερη διπλωματική ενημέρωση τρίτης χώρας. Η NAVTEX αποτελεί το κατάλληλο μέσο γνωστοποίησης των εργασιών προς τη ναυσιπλοΐα.

Χρησιμοποίησε μάλιστα το παράδειγμα των εργασιών σε έναν αυτοκινητόδρομο, όπου η σχετική σήμανση ενημερώνει τους οδηγούς για τους περιορισμούς κυκλοφορίας. Αντίστοιχα, η NAVTEX πληροφορεί τους ναυτιλλομένους ότι πραγματοποιούνται δραστηριότητες σε συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή.

Κατά συνέπεια, αμφισβήτησε την αναγκαιότητα της γαλλικής διπλωματικής πρωτοβουλίας προς την Τουρκία.

Η γαλλική ρηματική διακοίνωση και το κρίσιμο έγγραφο

Ιδιαίτερη βαρύτητα απέδωσε στο περιεχόμενο της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης, ζητώντας ουσιαστικά να αποσαφηνιστεί τι ακριβώς αναφέρει.

Ο αναλυτής διευκρίνισε ότι η ρηματική διακοίνωση αποτελεί γραπτό διπλωματικό κείμενο και όχι απλή προφορική ενημέρωση.

Επισήμανε επίσης μια ουσιώδη διαφορά: η ενημέρωση δεν πραγματοποιήθηκε από την ιδιωτική εταιρεία που εμπλέκεται στο έργο, αλλά σε διακρατικό επίπεδο, μέσω της γαλλικής διπλωματικής εκπροσώπησης προς το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.

Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν θεωρεί πιθανό η γαλλική πλευρά, σε συνεννόηση με την Αθήνα, να συμπεριέλαβε διατύπωση που θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως αίτημα άδειας από την Τουρκία.

Ωστόσο, υπογράμμισε ότι ακόμη και η ύπαρξη μιας τέτοιας γραπτής διακρατικής επικοινωνίας προσέφερε στην Άγκυρα τη δυνατότητα να την αξιοποιήσει πολιτικά, παρουσιάζοντας την εξέλιξη ως επιβεβαίωση του δικού της ρόλου.

Ο Φίλης ανέφερε ότι είχε προειδοποιήσει από τα μέσα Οκτωβρίου πως η Τουρκία θα επιχειρούσε να εκμεταλλευτεί οποιαδήποτε επικοινωνία που δεν θα ήταν απολύτως προσεκτικά διατυπωμένη.

«Οι Γάλλοι θα κινηθούν με βάση τα δικά τους συμφέροντα»

Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρέθηκε και ο ρόλος της Γαλλίας.

Ο Γιώργος Φίλης υποστήριξε ότι η Αθήνα ουσιαστικά επέλεξε να χρησιμοποιήσει τη γαλλική πλευρά ως διαμεσολαβητή για τη διαχείριση μιας ευαίσθητης κατάστασης.

Κατά την εκτίμησή του, αυτό δημιουργεί ένα θεμελιώδες πρόβλημα: καμία τρίτη δύναμη δεν είναι υποχρεωμένη να προτάξει τα ελληνικά συμφέροντα έναντι των δικών της.

Ειδικά για τη Γαλλία, σημείωσε ότι διατηρεί οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή, ενώ επιδιώκει σχέσεις και με την Τουρκία.

Αναφέρθηκε ακόμη στη σημασία που αποδίδουν ευρωπαϊκές δυνάμεις στην Τουρκία ως παράγοντα περιορισμού της ρωσικής επιρροής.

Σχολιάζοντας την ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία, υποστήριξε ότι το Παρίσι έχει πρόσθετο κίνητρο να αποτρέψει μια πολεμική σύγκρουση, ακριβώς επειδή μια σοβαρή ελληνοτουρκική κρίση θα μπορούσε να εγείρει ζητήματα που σχετίζονται με τις συμβατικές του δεσμεύσεις.

Η βασική του θέση ήταν ότι οι αμυντικές προμήθειες και οι στρατηγικές συνεργασίες δεν πρέπει να δημιουργούν την εντύπωση πως η Ελλάδα μπορεί να αναθέτει σε τρίτους τη διαχείριση των εθνικών της συμφερόντων.

Η στρατηγική σημασία του Ισραήλ

Ένα ακόμη σημαντικό σκέλος της ανάλυσης αφορούσε την ελληνοϊσραηλινή συνεργασία.

Ο Φίλης υποστήριξε ότι η Τουρκία επιδιώκει να αντιμετωπίζει χωριστά τους περιφερειακούς ανταγωνιστές της, αποτρέποντας τη συγκρότηση ενός αποτελεσματικού στρατηγικού μετώπου.

Κατά την εκτίμησή του, η συνδυασμένη στρατιωτική ισχύς Ελλάδας και Ισραήλ θα αποτελούσε σοβαρό παράγοντα αποτροπής, ιδίως στον αεροπορικό και ναυτικό τομέα.

Προειδοποίησε ότι η Άγκυρα θα επιχειρήσει να υπονομεύσει την ελληνοϊσραηλινή προσέγγιση, αξιοποιώντας και επιχειρήματα στο εσωτερικό της Ελλάδας εναντίον αυτής της συνεργασίας.

Ο ίδιος τάχθηκε υπέρ μιας ακόμη βαθύτερης στρατηγικής σχέσης, φτάνοντας να υποστηρίξει την ανάγκη στρατιωτικής συμφωνίας Ελλάδας και Ισραήλ.

Χαρακτήρισε την Τουρκία υπαρξιακή απειλή για την Ελλάδα και εκτίμησε ότι τείνει να εξελιχθεί σε αντίστοιχη απειλή για το Ισραήλ. Πρόκειται για τη γεωπολιτική αξιολόγηση του ίδιου του αναλυτή.

Κάσος: Η πραγματική δοκιμασία μετά τα έξι ναυτικά μίλια

Ο Γιώργος Φίλης προσδιόρισε ως κρίσιμο σημείο των εξελίξεων τη δραστηριοποίηση του ερευνητικού πλοίου πέρα από τα έξι ναυτικά μίλια της Κάσου.

Όπως εξήγησε, εκεί ενδέχεται να εκδηλωθούν οι συνέπειες της τουρκικής αμφισβήτησης των ελληνικών θαλάσσιων δικαιωμάτων.

Επέστησε ιδιαίτερα την προσοχή στο ζήτημα των συντεταγμένων που συνδέονται με τις σχετικές ενημερώσεις.

Σύμφωνα με την ανάλυσή του, έχει σημασία να εξεταστεί εάν οι περιοχές δραστηριοποίησης του πλοίου συμπίπτουν με το σύνολο των περιοχών που προβλέπει ο ελληνικός σχεδιασμός ή εάν θα υπάρξει κάποιος περιορισμός που θα μπορούσε να συνδεθεί με τις τουρκικές αξιώσεις.

Παράλληλα, περιέγραψε διαφορετικά ενδεχόμενα τουρκικής αντίδρασης.

Η Άγκυρα θα μπορούσε, κατά την εκτίμησή του, να επιτρέψει την εξέλιξη των συγκεκριμένων εργασιών, διατηρώντας ωστόσο στρατιωτική παρουσία στην περιοχή.

Θα μπορούσε επίσης να επιδιώξει μια αντισταθμιστική κίνηση, όπως η έκδοση δικής της NAVTEX ή η πραγματοποίηση ερευνητικών δραστηριοτήτων στην ίδια θαλάσσια ζώνη.

Ο Φίλης δεν παρουσίασε αυτές τις κινήσεις ως βέβαιες εξελίξεις, αλλά ως πιθανά σενάρια που πρέπει να ληφθούν υπόψη.

«Δεν είναι το καλώδιο ο αυτοσκοπός»

Το κεντρικό πολιτικό και στρατηγικό μήνυμα της παρέμβασης ήταν η ανάγκη να διαχωριστεί η ολοκλήρωση του Great Sea Interconnector από την προστασία των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Ο Γιώργος Φίλης υπογράμμισε ότι το έργο έχει σημαντική ενεργειακή και οικονομική αξία, καθώς αποσκοπεί στη διασύνδεση της Κύπρου με την Ελλάδα και το ευρωπαϊκό ηλεκτρικό σύστημα, με προοπτική επέκτασης προς το Ισραήλ.

Ωστόσο, υποστήριξε ότι η υλοποίησή του δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για οποιαδήποτε παραχώρηση ή υποχώρηση σε ζητήματα θαλάσσιων δικαιωμάτων.

Κατά την άποψή του, η ελληνική στρατηγική πρέπει να επιδιώκει την ολοκλήρωση του έργου με τρόπο που να κατοχυρώνει και όχι να αποδυναμώνει την άσκηση των ελληνικών δικαιωμάτων.

Μάλιστα, προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, επισημαίνοντας ότι εάν η κατασκευή του καλωδίου προϋπέθετε παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, τότε δεν θα εξυπηρετούσε το ελληνικό εθνικό συμφέρον.

Η κριτική στα «ήρεμα νερά» και στον δομημένο διάλογο

Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του, ο Γιώργος Φίλης άσκησε κριτική στην πολιτική των «ήρεμων νερών» και στη λογική του δομημένου ελληνοτουρκικού διαλόγου.

Υποστήριξε ότι οι εξελίξεις γύρω από το καλώδιο αναδεικνύουν τα όρια αυτής της προσέγγισης, καθώς η Τουρκία εξακολουθεί να προβάλλει αξιώσεις που επηρεάζουν την άσκηση των ελληνικών δικαιωμάτων.

Κατά την εκτίμησή του, υπάρχει κίνδυνος η ολοκλήρωση ενός σημαντικού έργου να παρουσιαστεί ως διπλωματική επιτυχία, ακόμη και εάν συνοδεύεται από ανεπιθύμητες πολιτικές ή στρατηγικές συνέπειες.

Το βασικό ερώτημα που έθεσε είναι εάν η Ελλάδα θα διατηρήσει ακέραιη τη δυνατότητα άσκησης των δικαιωμάτων της στις επίμαχες θαλάσσιες περιοχές, ανεξάρτητα από την τελική πορεία του ενεργειακού έργου.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Βασίλειος Μαρτζούκος: «Δεν πρέπει να αναθέτουμε σε τρίτους τη διαχείριση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων» – Προειδοποίηση για νέα κρίση στην Κάσο

Ο αντιναύαρχος ε.α. Βασίλειος Μαρτζούκος παρεμβαίνει στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής» και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από τον Great Sea Interconnector, τη γαλλική διαμεσολάβηση και την τουρκική στάση απέναντι στις έρευνες του «Abeille Marengo».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σοβαρές επισημάνσεις για τους κινδύνους που εγκυμονεί η γαλλική διαμεσολάβηση στο ζήτημα του Great Sea Interconnector διατύπωσε ο αντιναύαρχος ε.α. Βασίλειος Μαρτζούκος, μιλώντας στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής». Ο έμπειρος αξιωματικός προειδοποίησε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιτρέψει τη δημιουργία τετελεσμένων που θα νομιμοποιούν την Τουρκία ως συνομιλητή σε ζητήματα ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ενώ παρουσίασε τέσσερα πιθανά σενάρια τουρκικής αντίδρασης στην περιοχή της Κάσου και της Καρπάθου.

«Το ζήτημα δεν είναι το καλώδιο, αλλά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα»

Στο επίκεντρο της παρέμβασης του Βασίλειου Μαρτζούκου βρέθηκαν οι εξελίξεις γύρω από το ερευνητικό πλοίο «Abeille Marengo», η εμπλοκή της Γαλλίας και η ρηματική διακοίνωση που απευθύνθηκε στην Άγκυρα.

Ο αντιναύαρχος ε.α. εκτίμησε ότι η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε τη γαλλική διαμεσολάβηση προκειμένου να αποφύγει μια επικίνδυνη αντιπαράθεση με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Όπως παρατήρησε, μετά τη ρηματική διακοίνωση σημειώθηκε εντυπωσιακή μεταβολή στην τουρκική στάση. Ενώ προηγουμένως η Άγκυρα χρησιμοποιούσε επιθετική ρητορική για τις δραστηριότητες του γαλλικού πλοίου, στη συνέχεια εμφανίστηκε να αποδέχεται τη συνέχιση των εργασιών.

Ωστόσο, ο ίδιος έθεσε το κρίσιμο ερώτημα: Ποιο είναι το πραγματικό περιεχόμενο της διακοίνωσης και ποιες συνέπειες μπορεί να έχει;

Κατά τον Μαρτζούκο, εάν στο κείμενο περιλαμβάνονται διατυπώσεις που μπορούν να ερμηνευθούν ως αίτημα άδειας, συναίνεσης ή συντονισμού με την Τουρκία, δημιουργείται ένα εξαιρετικά επικίνδυνο προηγούμενο.

Σε μια τέτοια περίπτωση, όπως υποστήριξε, η Άγκυρα θα μπορούσε να εμφανίζεται ως νομιμοποιημένος συνομιλητής για δραστηριότητες σε θαλάσσιες περιοχές όπου η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει τουρκική δικαιοδοσία.

«Το ζήτημα δεν είναι το καλώδιο. Το ζήτημα είναι τα κυριαρχικά μας δικαιώματα», ήταν η ουσία της τοποθέτησής του.

Το άρθρο 79 του Δικαίου της Θάλασσας και η τουρκική μεθόδευση

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο άρθρο 79 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο ρυθμίζει την τοποθέτηση υποθαλάσσιων καλωδίων και αγωγών στην υφαλοκρηπίδα.

Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η Τουρκία επιχειρεί να μετατοπίσει τη νομική συζήτηση από την πόντιση καλωδίου στη θαλάσσια επιστημονική έρευνα.

Η διαφοροποίηση αυτή έχει σημασία, καθώς η θαλάσσια επιστημονική έρευνα υπόκειται σε διαφορετικό νομικό καθεστώς και, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, απαιτεί συναίνεση του παράκτιου κράτους.

Ο Μαρτζούκος υποστήριξε ότι οι εργασίες του «Abeille Marengo» αποτελούν προπαρασκευαστικές δραστηριότητες για την εγκατάσταση του καλωδίου και όχι θαλάσσια επιστημονική έρευνα με την έννοια που επικαλείται η Τουρκία.

Επισήμανε επίσης ότι η Άγκυρα, μέσω της NAVTEX της 10ης Νοεμβρίου, επιχειρεί να θεμελιώσει τη θέση της περί τουρκικής δικαιοδοσίας στην περιοχή.

Κατά τον ίδιο, η ελληνική πλευρά διαθέτει ισχυρά νομικά επιχειρήματα. Προειδοποίησε, όμως, ότι η νομική τεκμηρίωση από μόνη της δεν επαρκεί εάν δημιουργηθούν δυσμενή διπλωματικά προηγούμενα.

Τέσσερα σενάρια τουρκικής αντίδρασης στην Κάσο και την Κάρπαθο

Ο αντιναύαρχος ε.α. περιέγραψε τέσσερις πιθανές εξελίξεις όταν οι δραστηριότητες του πλοίου προχωρήσουν προς την περιοχή της Κάσου και της Καρπάθου.

Πρώτο σενάριο: Η Τουρκία περιορίζεται στις NAVTEX και στις διπλωματικές διαμαρτυρίες, επαναλαμβάνοντας τις διεκδικήσεις της χωρίς να εμποδίζει τις εργασίες.

Δεύτερο σενάριο: Τουρκικά σκάφη της Ακτοφυλακής ή του Πολεμικού Ναυτικού εμφανίζονται στην περιοχή, παρακολουθούν το γαλλικό πλοίο και εκπέμπουν ασυρματικές προειδοποιήσεις, χωρίς φυσική παρεμπόδιση.

Τρίτο σενάριο: Τουρκικά πλοία επιχειρούν να εμποδίσουν την πορεία του «Abeille Marengo», αναγκάζοντάς το να αλλάξει κατεύθυνση. Πρόκειται για μια εξέλιξη που, σύμφωνα με τον Μαρτζούκο, θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια του πληρώματος και να απαιτήσει ελληνική παρέμβαση.

Τέταρτο σενάριο: Η Άγκυρα προχωρά σε εντονότερες απειλές και εκβιαστικές ενέργειες, αυξάνοντας τον κίνδυνο κλιμάκωσης.

Ο Μαρτζούκος εξέφρασε την ελπίδα ότι οι εξελίξεις θα περιοριστούν στα δύο πρώτα σενάρια, χωρίς να αποκλείσει επιδείνωση της κατάστασης εξαιτίας των εσωτερικών πιέσεων που δέχεται η τουρκική ηγεσία.

«Δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε σε τρίτους τα κυριαρχικά μας δικαιώματα»

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της παρέμβασης αφορούσε τον ρόλο της Γαλλίας και των επιχειρηματικών συμφερόντων που εμπλέκονται στο έργο.

Ο Μαρτζούκος αναγνώρισε ότι η γαλλική συμμετοχή μπορεί να συμβάλει στην ομαλή εξέλιξη των εργασιών και ότι η διπλωματική διαμεσολάβηση ενδέχεται να αποδειχθεί χρήσιμη.

Διαχώρισε, όμως, τη συνεργασία με τρίτες χώρες από την ανάθεση σε αυτές της διαχείρισης ζητημάτων εθνικής κυριαρχίας.

«Δεν πρέπει να αναθέτουμε τη διαχείριση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων σε τρίτους», υπογράμμισε.

Κατά τον ίδιο, η Ελλάδα μπορεί να αξιοποιεί τις συμμαχίες της, αλλά η τελική ευθύνη των αποφάσεων παραμένει αποκλειστικά στην ελληνική πολιτική ηγεσία.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι το έργο πρέπει πλέον να ολοκληρωθεί, καθώς ενδεχόμενη οριστική διακοπή του θα προκαλούσε σοβαρό πλήγμα στη διεθνή αξιοπιστία της χώρας.

Ακόμη και αν υπάρξει προσωρινή παρεμπόδιση, τόνισε ότι οι εργασίες πρέπει να συνεχιστούν.

Προειδοποίηση για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τον ρόλο του ΚΥΣΕΑ

Ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε στην ανάγκη επιχειρησιακής ετοιμότητας των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Διευκρίνισε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να προκαλέσει στρατιωτική κλιμάκωση με δική της υπαιτιότητα, αλλά οφείλει να είναι προετοιμασμένη για οποιαδήποτε τουρκική πρόκληση.

Ειδικότερα, υποστήριξε ότι πρέπει να υπάρχει συνεχής επιχειρησιακή εικόνα της περιοχής και σαφής καθοδήγηση προς τις στρατιωτικές μονάδες.

Στο πλαίσιο αυτό, πρότεινε τη σύγκληση του ΚΥΣΕΑ, ώστε να συντονιστούν τα συναρμόδια υπουργεία και να αποσαφηνιστούν οι προθέσεις της πολιτικής ηγεσίας.

Έθεσε επίσης ζήτημα κατάλληλης προσαρμογής των κανόνων εμπλοκής, εφόσον οι συνθήκες το απαιτήσουν, ώστε οι Ένοπλες Δυνάμεις να γνωρίζουν πώς πρέπει να αντιδράσουν σε περίπτωση παρεμπόδισης των εργασιών.

Τουρκολιβυκό μνημόνιο και έρευνες νοτίως της Κρήτης

Η συζήτηση επεκτάθηκε και στη Λιβύη, με αφορμή τις τουρκικές επιδιώξεις και το ενδεχόμενο νέων κινήσεων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις ενεργειακές δραστηριότητες νοτίως της Κρήτης.

Ο Μαρτζούκος συνέδεσε τις πιθανές τουρκολιβυκές πρωτοβουλίες με τις σχεδιαζόμενες έρευνες της Chevron, εκτιμώντας ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να επιχειρήσει να δημιουργήσει προσκόμματα μέσω της συνεργασίας της με τη Λιβύη.

Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στο ενδεχόμενο ενεργοποίησης της τουρκικής κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας σε γειτονικές περιοχές, κάτι που θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες εστίες έντασης.

Παράλληλα, επέκρινε την απουσία ελληνικών πρωτοβουλιών για την επέκταση των χωρικών υδάτων, τη χάραξη ευθειών γραμμών βάσης όπου επιτρέπεται και την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που παρέχει το Δίκαιο της Θάλασσας.

Κατά την εκτίμησή του, η Αθήνα πρέπει να ενισχύσει τη νομική και διπλωματική της θέση, αντί να περιορίζεται στην παρακολούθηση των τουρκικών ενεργειών.

Αιχμές για την Ευρωπαϊκή Ένωση: «Υπάρχει και δεύτερος Πούτιν»

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε ο Μαρτζούκος απέναντι στη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Υποστήριξε ότι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεν μπορούν να τηρούν ίσες αποστάσεις απέναντι σε τουρκικές διεκδικήσεις που, σύμφωνα με την ελληνική θέση, παραβιάζουν το Δίκαιο της Θάλασσας.

Παράλληλα, ζήτησε συστηματική ελληνική διπλωματική προσπάθεια, ώστε οι Ευρωπαίοι εταίροι να αντιληφθούν τις συνέπειες του τουρκικού αναθεωρητισμού.

Σε χαρακτηριστική αποστροφή του λόγου του, παρομοίασε τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με έναν «δεύτερο Πούτιν», επικαλούμενος την τουρκική κατοχή εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας επί περισσότερο από μισό αιώνα.

Κατά τον Μαρτζούκο, η ανάδειξη της τουρκικής πολιτικής στην ευρωπαϊκή διπλωματική ατζέντα πρέπει να γίνεται με συνέπεια και συνέχεια, χωρίς περιόδους αδράνειας.

Η κεντρική θέση της παρέμβασής του ήταν ότι η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιεί τη γαλλική και ευρωπαϊκή υποστήριξη, χωρίς να εκχωρεί σε κανέναν την ευθύνη προστασίας των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Η Ινδία σφίγγει τον υδάτινο κλοιό στο Πακιστάν! Δύο στρατηγικά υδροηλεκτρικά έργα στον ποταμό Τσενάμπ αλλάζουν τα δεδομένα

Η Ινδία επιταχύνει την κατασκευή και την έναρξη λειτουργίας δύο μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων στη λεκάνη του Ινδού, αξιοποιώντας την απόφασή...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Στη Βουλή οι οικονομικές αδικίες σε βάρος των αποστράτων – Παρέμβαση Παρασκευαΐδη προς Δένδια, Πιερρακάκη και Κεραμέως

Με ερώτηση που κατέθεσε την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026 στη Βουλή, ο Παναγιώτης Παρασκευαΐδης φέρνει ενώπιον τριών υπουργών τα οικονομικά...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Προκόπης Παυλόπουλος: «Μην αφήνετε την Τουρκία να δημιουργεί τετελεσμένα» – Η γαλλική παρέμβαση, το καλώδιο και η προειδοποίηση για το Αιγαίο

Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, παρεμβαίνει στο OPEN και αναλύει τις εξελίξεις στο Αιγαίο με αφορμή τις έρευνες...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Ποια ψυχή θα παραδώσετε; Όταν, αντί απογείωσης του θαλάσσιου Ελληνισμού, υφίσταται απομείωση;

Χρήστος Κηπουρός: «Καληνύχτα Τουρκία μετά των Στενών σου»! Αρκούσε, στην εικονιζόμενη Γεωαριθμητική των έξι θαλάσσιων Στενών μας, να θεσπιστούν άμεσα...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Γιώργος Φίλης: «Πρώτα τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και μετά το καλώδιο – Δεν έπρεπε να εμπλακεί η Τουρκία»

Σημαντικές επισημάνσεις για το μέλλον του Great Sea Interconnector, τη γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία και τον κίνδυνο δημιουργίας...

Δημοφιλή