Γενικά θέματα
DAVID HARRIS: « ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΙΣΡΑΗΛ, ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΕΣ»
Συνέντευξη του εκτελεστικού διευθυντή της American Jewish Committee στον Δημήτρη Μπεκιάρη (Δημοσιογράφος) και στην εφημερίδα «Η ΑΞΙΑ»
Copyright: ΑΞΙΑ (Εβδομαδιαία Οικονομική Εφημερίδα)
«Είναι ένας ηγέτης που χαίρει παγκόσμιου σεβασμού, ο οποίος πρέπει να λάβει αναπόφευκτα ένα σύνολο δύσκολων αποφάσεων» υποστηρίζει για τον Ελληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου ο εκτελεστικός διευθυντής της πανίσχυρης Αμερικανoεβραϊκής Επιτροπής (American Jewish Committee) κ. David Harris στην αποκλειστική συνέντευξη την οποία παραχωρεί στην «Α» από τη Νέα Υόρκη.
Ο κ. Harris, ο οποίος τον Αύγουστο του 2010 είχε συναντηθεί με τον Ελληνα πρωθυπουργό στην Αθήνα, αναφέρεται αναλυτικά στην προσέγγιση Ελλάδας – Ισραήλ και στα σημαντικά βήματα τα οποία έχουν πραγματοποιηθεί στις ελληνο-ισραηλινές σχέσεις και μιλά για την ελληνική οικονομία, για τις επενδύσεις στη χώρα μας, για την προοπτική να γίνει η Ελλάδα πύλη εισόδου του φυσικού αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρώπη, για την προοπτική δημιουργίας της Μεσογειακής Ενωσης, για τις εντυπωσιακές δυνατότητες οικονομικής συνεργασίας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, για τις τεταμένες σχέσεις Ιερουσαλήμ – Αγκυρας, αλλά και για το ενδεχόμενο επαναπροσέγγισης, για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα του «Στολίσκου της Ελευθερίας», για τη Χαμάς και για τις σχέσεις των ελληνικών με τις εβραϊκές κοινότητες.
– Από τις αρχές του 2010 οι σχέσεις Ελλάδας – Ισραήλ έχουν βελτιωθεί σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους τομείς. Σε ποιον βαθμό αυτή η πραγματικότητα επηρεάζει τη στάση των αμερικανο-εβραϊκών ή των εβραϊκών οργανώσεων απέναντι στην Ελλάδα και στους Ελληνες της διασποράς;– Για την Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή [American Jewish Committee (AJC)], αυτή είναι η πολύ ευπρόσδεκτη εξέλιξη μιας ιστορίας που έχει ξεκινήσει για μας από τη δεκαετία του ’80. Τότε δημιουργήσαμε στενές σχέσεις με τους ηγέτες της ελληνοαμερικανικής κοινότητας και της ελληνορθόδοξης Εκκλησίας στις ΗΠΑ. Ημασταν ο πρώτος εβραϊκός οργανισμός ο οποίος συνδέθηκε σε σημαντικό βαθμό με τους Ελληνες της διασποράς και έπειτα με την ελληνική κυβέρνηση, ξεκινώντας από τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου. Ενώ η συνεργασία μας στις ΗΠΑ ήταν εξαιρετική, τα πράγματα στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο εύκολα εκείνο τον καιρό. Η στάση της κυβέρνησης σε σχέση με το Ισραήλ και την Αμερική ήταν, ας πούμε, αρκετά ψυχρή. Αυτή η αλλαγή τα τελευταία 25 χρόνια είναι τρομερά ικανοποιητική.
– Ενα πρόσφατο δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας «Jerusalem Post» με τίτλο «Νετανιάχου: Ο νέος λομπίστας υπέρ της Ελλάδας» αναφέρθηκε στην αξιοποίηση των διεθνών επαφών του Ισραηλινού πρωθυπουργού κ. Μπενιαμίν Νετανιάχου για την παροχή βοήθειας αναφορικά με την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Η American Jewish Committee έχει προσπαθήσει ή έχει αναλάβει πρωτοβουλίες ώστε να βοηθήσει στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας;
– Εύχομαι να μπορούσαμε να βοηθήσουμε απευθείας την ελληνική οικονομία, αλλά είμαστε ένας μη κυβερνητικός οργανισμός με συγκεκριμένες δυνατότητες. Βέβαια, ως φίλοι της Ελλάδας, υποστηρίζουμε αυξημένες επενδύσεις, τουρισμό και στήριξη.
– Τον Αύγουστο του 2010 συναντηθήκατε στην Αθήνα με τον Ελληνα πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου. Ποια ήταν η εντύπωση που σας άφησε τότε; Πώς αξιολογείτε τις πολιτικές επιλογές του κ. Παπανδρέου ώστε να ξεπεράσει η Ελλάδα την οικονομική κρίση που την πλήττει; Θεωρείτε ότι θα τα καταφέρει ο Ελληνας πρωθυπουργός;
– Εχω το προνόμιο να γνωρίζω τον πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου εδώ και 20 χρόνια. Είναι ένας άνθρωπος με σπάνιο θάρρος και πεποίθηση. Είναι ένας ηγέτης που χαίρει παγκόσμιου σεβασμού, ο οποίος πρέπει να λάβει αναπόφευκτα ένα σύνολο δύσκολων αποφάσεων. Πάνω από όλα, οδηγός του είναι η επιθυμία να βοηθήσει τη χώρα που αγαπάει.
– Η Ελλάδα και το Ισραήλ έχουν ξεκινήσει να συνεργάζονται στενά σε τομείς όπως η οικονομία, το εμπόριο, ο τουρισμός, η άμυνα και η ασφάλεια. Εξαιρετικά κρίσιμη, όμως, είναι η συνεργασία στον τομέα της ενέργειας και ειδικά σε ό,τι αφορά την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου τα οποία εντοπίζονται στην Ανατολική Μεσόγειο και στους τρόπους με τους οποίους μπορεί να διοχετευτεί αυτό στις διεθνείς αγορές. Ποιες εκτιμάτε ότι είναι οι προοπτικές συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες; Μπορεί η Ελλάδα να καταστεί φυσική πύλη του ισραηλινού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, αλλά και να επωφεληθεί από τη συνεργασία Ισραήλ – Κύπρου και, αν ναι, με ποιον τρόπο;
– Οι δυνατότητες οικονομικής συνεργασίας μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου σε θέματα ενέργειας είναι πολλές και εντυπωσιακές. Θα φέρουν ένα νέο επίπεδο οικειότητας στις σχέσεις και μεγαλύτερη ασφάλεια και ευημερία στις τρεις χώρες. Αν οι τεχνικές λεπτομέρειες το επιτρέπουν, η Ελλάδα, βεβαίως, θα είναι η φυσική πύλη των ενεργειακών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου με κατεύθυνση τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και παραπέρα.
– Αν η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα να λύσει το πρόβλημα δανεισμού και βιωσιμότητας του χρέους της μέσα από τη ζώνη του δολαρίου και όχι του ευρώ, θα ήταν αυτό μια κίνηση στη βάση του ρεαλισμού;
– Δεν είμαι σε θέση να απαντήσω στην ερώτηση.
– Οι εξεγέρσεις στη Μεσόγειο (Βόρειο Αφρική και Μέση Ανατολή) δίνουν διαφορετικά δεδομένα και ευχέρεια στον ευρωπαϊκό Νότο να γίνει από ελλειμματικός πλεονασματικός σε σχέση με τις χώρες της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής; Μήπως οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου θα έπρεπε να «κοιτάζουν» και στις άλλες όχθες της Μεσογείου για τη δημιουργία μιας Ενωσης;
– Είναι ακόμη νωρίς για τις αραβικές εξεγέρσεις. Βέβαια, υπάρχει μεγάλη ελπίδα ότι το αποτέλεσμα των λαϊκών διαμαρτυριών θα είναι περισσότερη δημοκρατία, διαφάνεια και ανάπτυξη, αλλά θα χρειαστεί κάτι περισσότερο από ελπίδα για να επιτύχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Θα ήθελα να δω εκείνες τις δυτικές χώρες οι οποίες παρέχουν οικονομική βοήθεια να θέσουν ξεκάθαρα τις προσδοκίες τους για δικαιώματα μειονοτήτων, δικαιώματα των γυναικών, κράτος δικαίου, ελεύθερες και δίκαιες εκλογές. Ειδάλλως, μια μοναδική ευκαιρία ίσως χαθεί. Παρεμπιπτόντως, η ίδια η εμπειρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης, παρ’ όλες τις σημερινές της προκλήσεις, προσφέρει ένα εφαρμόσιμο μοντέλο για το πώς χώρες μπορούν να οργανωθούν στη Μεσόγειο και παραπέρα. Θυμηθείτε ότι έξι δυτικοευρωπαϊκές χώρες ξεκίνησαν με ταπεινούς στόχους πολύ πριν η Ε.Ε. πάρει την παρούσα της μορφή.
– Οι σχέσεις μεταξύ των ελληνικών και των εβραϊκών κοινοτήτων έχουν γίνει πιο δημιουργικές και πιο εποικοδομητικές μετά την προσέγγιση Ελλάδας – Ισραήλ ή βρίσκονται στο σημείο στο οποίο βρισκόντουσαν πριν;
– Για την AJC, οι σχέσεις μεταξύ Ελλήνων και Εβραίων είναι από καιρό πρότυπο φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των δύο δραστήριων αυτών αμερικανικών κοινοτήτων. Για παράδειγμα, αυτός ο δεσμός μάς ώθησε στο να συγκεντρώσουμε χρήματα για την ανοικοδόμηση της ορθόδοξης εκκλησίας του Αγ. Νικολάου, η οποία καταστράφηκε κατά την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη. Και οι δύο κοινότητες από καιρό θέλανε να δουν γερούς δεσμούς μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ – και τώρα έχουμε την ευχαρίστηση να βλέπουμε την πραγματοποίηση αυτού του οράματος. Ο Winston Churchill είχε μιλήσει κάποτε ποιητικά για την Αθήνα και την Ιερουσαλήμ, στην ίδια φράση. Σήμερα αυτό δεν είναι μόνο ποίηση, αλλά, όλο και περισσότερο, καθημερινή πραγματικότητα.
– Οι σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία έχουν διαρραγεί, κυρίως μετά τα γεγονότα του Μαΐου του 2010 στη θαλάσσια περιοχή ανοικτά της Γάζας. Επίσης η Τουρκία έχει ακολουθήσει πολιτική προσέγγισης με το Ιράν ή με οργανώσεις όπως για παράδειγμα η Χαμάς και η Χεζμπολάχ. Ποια είναι η γνώμη σας για τη στρατηγική που ακολουθεί η Αγκυρα, η οποία επενδύει στις σχέσεις της με τον ισλαμικό και τον αραβικό, ευρύτερα, κόσμο, με τρόπο όμως ο οποίος διαταράσσει λεπτές ισορροπίες ετών στη σχέση της με τον δυτικό κόσμο και με το Ισραήλ;
– Δεν είναι κρυφό ότι υπάρχει ευρύτερη ανησυχία αναφορικά με την κατεύθυνση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας σχετικά με το Ιράν, ο εναγκαλισμός με τη Συρία, η υποστήριξη στη Χαμάς και η φιλία με τον πρόεδρο του Σουδάν αποτέλεσαν όλα ιδιαίτερες απογοητεύσεις. Θα ήθελα να πιστεύω ότι σήμερα η Τουρκία αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι τα συμφέροντά της δεν εξυπηρετούνται από αυτή την πολιτική. Αυτό είναι ήδη εμφανές σε σχέση με τη Συρία, όπου η Αγκυρα αποστασιοποιείται από τον πρόεδρο Ασαντ, με τον οποίο αρκετά πρόσφατα είχε δημιουργήσει στενούς δεσμούς. Είναι το μέλλον της Τουρκίας, με όλες τις πολιτικές και οικονομικές προοπτικές, πραγματικά συνδεδεμένο με τέτοιους αναξιόπιστους διεθνείς εταίρους;
– Εκτιμάτε ότι μπορεί να υπάρξει επαναπροσέγγιση του Ισραήλ με την Τουρκία και, αν ναι, με ποιους όρους θα γινόταν αυτό; Θα μπορούσε κάτι τέτοιο να επηρεάσει τις σχέσεις του Ισραήλ με την Ελλάδα οι οποίες στην παρούσα συγκυρία είναι καλύτερες από ποτέ άλλοτε στο παρελθόν;
– Ελπίζω οι σχέσεις Τουρκίας – Ισραήλ να μπορέσουν να αποκατασταθούν. Πολύ πρόσφατα ήταν θερμές και εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των δύο χωρών.Είναι κρίμα που η Τουρκία πήρε την απόφαση -παρεμπιπτόντως πολύ πριν από τα γεγονότα στη θάλασσα τον Μάιο του 2010- να απομακρυνθεί από τη μόνη σταθερή δημοκρατία στη Μέση Ανατολή. Ισως η Τουρκία καταλάβει ότι το Ιράν, το Σουδάν και η Γάζα δεν είναι τα καλύτερα θεμέλια για να χτίσει την περιφερειακή της εξωτερική πολιτική και έτσι αποκατασταθεί η έλξη του Ισραήλ. Ανεξάρτητα από το αν αποκατασταθούν ή όχι, είναι ασφαλές να πει κανείς πάντως ότι οι δεσμοί Ελλάδας – Ισραήλ θα συνεχίσουν να αναπτύσσονται, προωθούμενοι από συγκλίνοντα διμερή συμφέροντα που εξυπηρετούν την Αθήνα και την Ιερουσαλήμ.
– Πρόσφατα η ελληνική κυβέρνηση έλαβε σημαντικές αποφάσεις και ανέλαβε πρωτοβουλίες ώστε να αποτραπεί ο απόπλους πλοίων τα οποία συμμετέχουν στον «Στολίσκο της Γάζας» από τα ελληνικά λιμάνια προς τη Γάζα. Εσείς πώς αξιολογείτε τη στάση της Αθήνας; Ποιος είναι ο αντίκτυπος των ελληνικών κινήσεων και πρωτοβουλιών στους κόλπους της εβραϊκής διασποράς και ποιες ενέργειες έχει κάνει η Αmerican Jewish Committee για αυτό το θέμα;
– Χαιρετίζω την απόφαση αρχής της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα τους στολίσκου. Ας μην κρυβόμαστε. Σκοπός του στολίσκου δεν ήταν να φέρει ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα. Αυτό συμβαίνει καθημερινά μέσω του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Αντίθετα, σκοπός ήταν να προκαλέσει το Ισραήλ και να ανοίξει έναν ναυτικό διάδρομο προς τη Γάζα ο οποίος θα μπορούσε κάποια στιγμή να χρησιμοποιηθεί από άλλα πλοία, ίσως από το Ιράν και τους συμμάχους του, για να μεταφέρουν όπλα. Η Γάζα κυβερνάται από τη Χαμάς, η οποία θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση από την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Για να καταλάβετε την πραγματική φύση της Χαμάς, προτρέπω τους αναγνώστες σας να διαβάσουν το καταστατικό της Χαμάς, που βρίσκεται εύκολα στο Διαδίκτυο, ώστε να καταλάβουν με τι είναι αντιμέτωπα το Ισραήλ και η ευρύτερη περιοχή.
http://rieas.gr
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Αφρική: Ινδία και Ιαπωνία κυνηγούν τα ορυκτά του μέλλοντος!
Αυτό περιλαμβάνει και το κατά πόσο η ιαπωνική δέσμευση για επενδύσεις ύψους 10 τρισεκατομμυρίων γεν (68 δισεκατομμύρια δολάρια) μέσα σε...
Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό
Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του...
Ελληνικά Ναυπηγεία: Το Σχέδιο των 7 Αξόνων για 12.000 Θέσεις Εργασίας και Ισότιμο Ρόλο στην ΕΕ
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά...
Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»
Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας