Γράφει ο Μάικλ Ρούμπιν, The Dispatch

Η ανώτερη βαθμίδα της ηγεσίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν έχει πλέον εξαφανιστεί και η αμερικανοϊσραηλινή εκστρατεία βομβαρδισμών αποδομεί σταθερά το ανώτερο σώμα αξιωματικών των Φρουρών της Επανάστασης. Ο ανώτατος ηγέτης Αλί Χαμενεΐ μπορεί να είναι νεκρός, όμως ο γιος του, ο Μοτζτάμπα, φέρεται να επέζησε και να τον αντικαθιστά στον θρόνο, παρά την έλλειψη ανώτερων θρησκευτικών διαπιστευτηρίων. Μπορεί να μην αντέξει για πολύ, αλλά είτε υπάρξει άνευ όρων παράδοση είτε όχι, η νοσηρή ιδεολογία του καθεστώτος θα επιβιώσει. Το τίμημα γι’ αυτό θα το πληρώσουν οι Ιρανοί, καθώς η Ισλαμική Δημοκρατία θα συνεχίσει να απειλεί και ακόμη και να πυροβολεί τον ίδιο της τον λαό. Όμως, αν οι αναφορές περί υποκλαπείσας επικοινωνίας για την ενεργοποίηση εν υπνώσει πυρήνων είναι αληθείς, τότε το καθεστώς μπορεί επίσης να εξαπολύσει ένα κύμα τρόμου σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Δύση, όμοιο με εκείνο που δεν έχει εμφανιστεί από τη δεκαετία του 1980.

Η ανάπτυξη ακινήτων διαμόρφωσε την ιδέα του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για την «τέχνη της συμφωνίας». Παρότι τώρα απαιτεί άνευ όρων παράδοση, διαπράττει βαρύ λάθος αν βλέπει το Ιράν μέσα από το πρίσμα της επιχειρηματικής του εμπειρίας. Αυτό επεκτείνεται και σε οποιαδήποτε προσπάθεια, εμπνευσμένη από το μοντέλο της Βενεζουέλας, να στηθεί μια προσωρινή αρχή υπό την ηγεσία στελεχών του καθεστώτος, όπως ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου Μοχάμαντ-Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, πρώην διοικητής της εθνικής αστυνομίας και διοικητής της αεροδιαστημικής δύναμης των Φρουρών της Επανάστασης, ή ο Χασάν Ρουχανί, κληρικός, πρώην πρόεδρος και πρώην γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας. Ο Τραμπ θεωρεί τη Βενεζουέλα επιτυχία και ίσως βλέπει αυτά τα πρόσωπα ως ικανά να παραδώσουν μια νέα τάξη πραγμάτων χωρίς πλήρη αλλαγή καθεστώτος.

Η φύση απεχθάνεται το κενό, και ο Τραμπ ακόμη περισσότερο. Ο πρώην διάδοχος Ρεζά Παχλαβί, γιος του εκλιπόντος Σάχη, απέτυχε στη δοκιμασία του, κυρίως εξαιτίας των ακροτήτων των δικών του συμβούλων και της αδυναμίας τους να συνεργαστούν με ευρύτερες ομάδες όπως το Iran Freedom Congress. Η ώθηση του Παχλαβί προς την εξουσία έπεισε τον Τραμπ και πολλούς εκ των έσω ότι η ιρανική αντιπολίτευση είναι κατακερματισμένη και αναξιόπιστη.

Η πεποίθηση του Τραμπ ότι μπορεί να βασιστεί σε πρόσωπα του καθεστώτος για να υπογράψουν μια παράδοση και να εγκαινιάσουν μια μεταπολεμική προσωρινή κυβέρνηση παραβλέπει τον ρόλο της ιδεολογίας. Παρεξηγεί το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και την ιδεολογική έχθρα που αυτό ενστερνίζεται.

Είναι δυνατόν κάποιος να εισέλθει στη «φούσκα» των Φρουρών της Επανάστασης από την ηλικία των 8 ετών, καθώς η οργάνωση και η παραστρατιωτική της δύναμη, η Μπασίτζ, λειτουργούν το αντίστοιχο σκοτεινό ισοδύναμο των προσκοπικών προγραμμάτων, όπου επαναστατικοί ιδεολόγοι οργανώνουν απογευματινά και θερινά προγράμματα, συνδυάζοντας τον αθλητισμό με την ιδεολογική κατήχηση. Τα γυμνάσια, τα λύκεια και τα πανεπιστήμια διαθέτουν λέσχες Μπασίτζ, ενώ οι Φρουροί της Επανάστασης διατηρούν και δικά τους πανεπιστήμια.

Εκείνοι οι Ιρανοί που εντάχθηκαν στους Φρουρούς της Επανάστασης για τον μισθό και τα προνόμια έχουν ήδη αρχίσει να εξαφανίζονται, ιδίως τα στελέχη που ήταν τοποθετημένα σε εκτοξευτές drones και πυραύλων. Όμως οι σκληροπυρηνικοί ιδεολόγοι παραμένουν. Αυτοί όχι μόνο θα διεξαγάγουν ανταρτοπόλεμο στο εσωτερικό του Ιράν εναντίον οποιασδήποτε νέας τάξης πραγμάτων δεν ελέγχουν οι ίδιοι, όπως έκαναν οι Ερυθροί Χμερ μετά την εκδίωξή τους από την Καμπότζη, αλλά ενδέχεται επίσης να κατευθύνουν μια συστηματική εκστρατεία εκδίκησης και εν υπνώσει πυρήνων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να αναμένουν μια ανταρσία των Φρουρών της Επανάστασης στο εσωτερικό του Ιράν. Η εικόνα που διαθέτουν για τις εσωτερικές φατρικές διαιρέσεις των Φρουρών αποτελεί εδώ και καιρό έλλειμμα των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών. Αν και ο αμερικανικός στρατός γνωρίζει ποιους κληρικούς και πολιτικούς να στοχεύσει, δεν μπορεί να διακρίνει με λεπτομέρεια τα επιμέρους στελέχη των Φρουρών. Ορισμένοι αληθινοί πιστοί των Φρουρών της Επανάστασης είναι βέβαιο ότι θα επιβιώσουν, και ένα μέρος τους μπορεί να στοχεύσει Αμερικανούς επιχειρηματίες και διπλωμάτες, όπως ακριβώς έκανε η Μουτζαχεντίν-ε Χαλκ τα χρόνια πριν από την Ισλαμική Επανάσταση. Οι ίδιοι πυρήνες που κατασκεύαζαν και παρείχαν αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς στην ιρακινή ανταρσία θα μπορούσαν τώρα να χρησιμοποιήσουν τα ίδια μέσα για να πλήξουν Αμερικανούς. Θα είναι ακόμη πιο φονικοί, αν μη τι άλλο επειδή οι επιχειρηματίες και οι τουρίστες αποφεύγουν τα τεθωρακισμένα οχήματα.

Η υπόδειξη του Τραμπ ότι θα μπορούσε να ενισχύσει στελέχη του καθεστώτος μπορεί να χειροτερέψει τα πράγματα. Εδώ θα έπρεπε να διδαχθεί από τα λάθη του στρατηγού Ντέιβιντ Πετρέους στο Ιράκ. Ο Πετρέους, επιδιώκοντας να δείξει ότι η ενσωμάτωση των Μπααθιστών ήταν σοφότερη από την εκκαθάρισή τους, τοποθέτησε πρώην υψηλόβαθμους Μπααθιστές σε καίριες θέσεις στη Μοσούλη, μόνο και μόνο για να τους δει να διευκολύνουν την εξέγερση του Νοεμβρίου 2004, η οποία παρέδωσε προσωρινά τον έλεγχο της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης του Ιράκ στους αντάρτες.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρέπει να επαναλάβουν το ίδιο λάθος. Η τοποθέτηση ενός πρώην στρατηγού των Φρουρών της Επανάστασης, όπως ο γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας Αλί Λαριτζανί ή ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου Μοχάμαντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, θα ισοδυναμούσε με διασφάλιση ότι οι πυρήνες των Φρουρών θα ξανασηκώσουν κεφάλι για να πολεμήσουν μια άλλη μέρα. Δεδομένης της ροπής της Ισλαμικής Δημοκρατίας προς την «εξαγωγή της Επανάστασης» και των εκκλήσεών της για εκδίκηση, αυτό θα έθετε επίσης σε κίνδυνο τους Αμερικανούς.

Ήδη, την Παρασκευή, ένα κανάλι των Φρουρών της Επανάστασης στο Telegram κάλεσε τους υποστηρικτές του καθεστώτος να πλήξουν τον Τραμπ όπου και όποτε επισκέπτεται την περιοχή. Η Ισλαμική Δημοκρατία δεν στερείται συμπαθούντων σε ολόκληρη την περιοχή, πρόθυμων να στοχεύσουν Αμερικανούς διπλωμάτες, αν όχι επισκεπτόμενους πολιτικούς, είτε από ιδεολογία είτε για κέρδος. Η Ισλαμική Δημοκρατία είχε στο παρελθόν δηλώσει ανοιχτά την επιθυμία της να σκοτώσει όσους χειρίστηκαν τον «φάκελο Ιράν» κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ, συμπεριλαμβανομένων του απεσταλμένου Μπράιαν Χουκ και του υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο.

Το καθεστώς δεν θα περιοριστεί μόνο στην άμεση Μέση Ανατολή. Οι Φρουροί της Επανάστασης και οι παραστρατιωτικές οργανώσεις-πληρεξούσιοί τους έχουν στοχοποιήσει Ισραηλινούς και Εβραίους στην Αργεντινή, τη Βουλγαρία, την Ταϊλάνδη, τη Γεωργία και την Ινδία. Τα εκτελεστικά τους αποσπάσματα έχουν στοχοποιήσει Ιρανούς αντιφρονούντες στη Βιέννη, το Βερολίνο και το Παρίσι.

Ούτε οι Αμερικανοί θα μείνουν στο απυρόβλητο στο εσωτερικό μέτωπο. Ο πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ επιθυμούσε απεγνωσμένα να επαναφέρει τις σχέσεις με το Ιράν μετά την Ισλαμική Επανάσταση. Δεν διέκοψε τις σχέσεις μετά την εκδίωξη του Σάχη από τον αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί, ούτε καν μετά την έφοδο του Νοεμβρίου 1979 στην αμερικανική πρεσβεία και την ομηρία 52 Αμερικανών διπλωματών. Αντιθέτως, μόνο η δολοφονία, τον Απρίλιο του 1980, του Αλί Ακμπάρ Ταμπαταμπαΐ — Ιρανού αντιφρονούντα που είχε ζητήσει άσυλο στις Ηνωμένες Πολιτείες και ζούσε στη Μπέθεσντα του Μέριλαντ — ανάγκασε τον Κάρτερ να διακόψει τις σχέσεις και να κλείσει την ιρανική πρεσβεία, η οποία μέχρι σήμερα παραμένει εγκαταλελειμμένη στη λεωφόρο Μασαχουσέτης.

Σημαντικό είναι ότι ο ένοπλος, ο Νταούντ Σαλαχουντίν (γεννημένος ως Ντέιβιντ Μπέλφιλντ), δεν ήταν Ιρανός. Ήταν Αφροαμερικανός προσηλυτισμένος στο Ισλάμ, τον οποίο στρατολόγησαν Ιρανοί πράκτορες. Ο Σαλαχουντίν αργότερα διέφυγε στην Ισλαμική Δημοκρατία. Τον Μάρτιο του 2007 ήταν το τελευταίο γνωστό πρόσωπο που είδε ζωντανό τον πρώην πράκτορα του FBI Ρόμπερτ Λέβινσον, αφού τον παρέσυρε στο νησί Κις για μια συνέντευξη.

Η προθυμία συνεταιρισμού με μη Ιρανούς για τρομοκρατικές ενέργειες αποτελεί τυπική πρακτική των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης. Το σχέδιο του 2011 για τη δολοφονία του Σαουδάραβα πρέσβη στις Ηνωμένες Πολιτείες περιστρεφόταν γύρω από ιρανική προσπάθεια να μισθωθούν μέλη μεξικανικών καρτέλ για να προμηθεύσουν και να πυροδοτήσουν το παγιδευμένο αυτοκίνητο. Το 2025, το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο του Μανχάταν καταδίκασε δύο Αζέρους μαφιόζους, τους οποίους είχε προσλάβει το Ιράν για να απαγάγουν τη Μασίχ Αλινετζάντ, γνωστή δημοσιογράφο της ιρανικής διασποράς και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών.

Τόσο στη Γερμανία όσο και στην Αργεντινή, τοπικά τμήματα της λιβανικής διασποράς συνεργάστηκαν με Ιρανούς πράκτορες σε φονικές τρομοκρατικές επιθέσεις.

Η προθυμία των Ιρανών να αξιοποιούν μη Ιρανούς ιδεολόγους και εγκληματικά δίκτυα περιπλέκει την αντιτρομοκρατία, ιδίως δεδομένων των εκτεταμένων και προϋπαρχουσών σχέσεων με μεξικανικά και λατινοαμερικανικά καρτέλ, καθώς και με ρωσικές, αλβανικές, ανατολικοασιατικές και καραϊβικές συμμορίες και οργανωμένες εγκληματικές ομάδες που δρουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η απόφαση του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα το 2016 να εγκρίνει παλέτες μετρητών — συνολικά άνω του 1 δισ. δολαρίων — φορτωμένες σε πτήση ελεγχόμενη από τους Φρουρούς της Επανάστασης, δήθεν στο πλαίσιο απελευθέρωσης ομήρων, έχει περιπλέξει σημαντικά την αντιτρομοκρατία, καθώς το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών δυσκολεύεται πολύ περισσότερο να εντοπίσει μετρητά απ’ ό,τι να παρακολουθήσει τραπεζικά εμβάσματα.

Το 2003, ένας προσεκτικός μπάρμαν στο Λιτλ Ροκ του Αρκάνσας ειδοποίησε το FBI για έναν Ιρανό μετανάστη στην Εθνοφρουρά του Αρκάνσας, ο οποίος έκανε πολυάριθμες ερωτήσεις για θέματα εφοδιαστικής και αναπτύξεων μονάδων. Μια σύντομη έρευνα έδειξε ότι είχε προηγούμενη υπηρεσία στους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης. Για να μην εκτεθούν πηγές και μέθοδοι, η αμερικανική κυβέρνηση τον δίωξε επειδή είχε ψευδώς δηλώσει στα μεταναστευτικά του έγγραφα έναν προηγούμενο γάμο· εγώ έλαβα γνώση της υπόθεσης κατά τη διάρκεια προσπαθειών να βρεθεί κατάλληλος πραγματογνώμονας. Όμως, αν ένας άνδρας των Φρουρών της Επανάστασης κατόρθωσε να διεισδύσει σε στρατιωτική μονάδα, είναι πιθανό και άλλοι να το έκαναν ακόμη πιο επιτυχημένα, ιδίως αν διέθεταν καλύτερη επιχειρησιακή τέχνη.

Δεν είναι βέβαιο ότι όλοι οι Ιρανοί τους οποίους η Ισλαμική Δημοκρατία θα μπορούσε να πιέσει να προσφέρουν υπηρεσίες είναι ιδεολογικά ευθυγραμμισμένοι με το καθεστώς. Όταν Ιρανοαμερικανοί επισκέπτονται το Ιράν, οι αρχές τους ανακρίνουν. Είτε το γνωρίζουν είτε όχι, το καθεστώς αδειάζει τα ηλεκτρονικά τους μέσα μέχρι τελευταίου byte. Αν σε αυτούς τους υπολογιστές ή τα κινητά τηλέφωνα υπάρχει οτιδήποτε μπορεί να χρησιμοποιήσει για εκβιασμό, θα το χρησιμοποιήσει. Αυτό δεν χρειάζεται να σημαίνει τοποθέτηση βόμβας ή ένοπλη επίθεση σε σχολείο: θα μπορούσε να σημαίνει αγορά ενός αθώου εξαρτήματος και μεταφορά του σε άλλο σημείο, όπου ένας πράκτορας θα μπορούσε να το συναρμολογήσει, ή να σημαίνει σύνδεση ενός USB με κακόβουλο λογισμικό σε κρίσιμη υποδομή.

Ενώ σουνιτικές οργανώσεις όπως το Council on American Islamic Relations και η Islamic Society of North America, αμφότερες ευθυγραμμισμένες με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, αξιώνουν να μιλούν εξ ονόματος όλων των Αμερικανών μουσουλμάνων, η μουσουλμανική κοινότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι πολύ πιο ποικιλόμορφη. Πολλοί είναι μετριοπαθείς. Κάποιοι είναι κοσμικοί. Ίσως ένας στους πέντε Αμερικανούς μουσουλμάνους να είναι σιίτης. Πολλοί αντιτίθενται στην Ισλαμική Δημοκρατία, όμως άλλοι μπορεί να ευθυγραμμίζονται ιδεολογικά, ιδίως καθώς κυκλοφορούν πληροφορίες για πολλαπλά κηρύγματα που εκφωνήθηκαν σε σιιτικά τεμένη ανά τις Ηνωμένες Πολιτείες, θρηνώντας τον θάνατο του Χαμενεΐ και καλώντας σε εκδίκηση. Η σιιτική εξύψωση του μαρτυρίου απλώς ρίχνει λάδι στη φωτιά.

Δυστυχώς, οι πιθανοί στόχοι τρομοκρατίας δεν λείπουν. Ύστερα από δεκαετίες τρομοκρατίας, οι Ισραηλινοί έχουν συνηθίσει σε μέτρα ασφαλείας τύπου αεροδρομίου όταν μπαίνουν σε εμπορικά κέντρα, σταθμούς λεωφορείων, εστιατόρια και σχολεία. Οι Αμερικανοί δεν έχουν τέτοια συνήθεια. Πέρα από την πιθανότητα στοχοποίησης Αμερικανών αξιωματούχων, που είναι μαθημένοι να αφήνουν τη δουλειά τους πίσω όταν βγαίνουν το βράδυ ή όταν πηγαίνουν με την οικογένειά τους σε αγώνες Little League, τα ελίτ πανεπιστήμια μπορεί να αποτελέσουν στόχους υψηλής αξίας, όχι μόνο επειδή εκεί φοιτούν τα παιδιά της ελίτ και ονόματα όπως Χάρβαρντ και Γέιλ έχουν ιδιαίτερο βάρος, αλλά και επειδή οι φοιτητικοί πληθυσμοί εκεί είναι τόσο εχθρικοί απέναντι στην ασφάλεια ή στην αναφορά ύποπτων ενεργειών, από φόβο μήπως χαρακτηριστούν ρατσιστές. Επίσης, οι εορτασμοί για την 250ή επέτειο της Αμερικής θα αποτελέσουν δελεαστικό στόχο.

Το πρόβλημα των εν υπνώσει πυρήνων δεν είναι απλώς υλικό χολιγουντιανής φαντασίας ή μυθιστορημάτων του Μπραντ Θορ· είναι πραγματικό, και οι Αμερικανοί πιθανότατα θα δεχθούν σύντομα ένα εξαιρετικά δυσάρεστο ξύπνημα.