Αναλύσεις
Το πρόβλημα των Γκρίζων Λύκων της Τουρκίας φτάνει στο τυφλό σημείο της Αυστραλίας
Η Αυστραλία είναι καλά προετοιμασμένη για την παραδοσιακή ξένη παρέμβαση, αλλά λιγότερο εξοπλισμένη για να αντιμετωπίσει διακρατικά εξτρεμιστικά κινήματα που δρουν μέσω δικτύων διασποράς, κοινοτικών οργανώσεων και πολιτικής επιρροής, εξηγεί ο ειδικός σε θέματα ασφαλείας Σάι Γκαλ.
Γράφει ο Σάι Γκαλ, Defence Connect
Η Αυστραλία έχει οικοδομήσει ένα δόγμα αντιμετώπισης ξένης παρέμβασης για γνωστές απειλές: κυβερνοδιείσδυση, συγκαλυμμένη χρηματοδότηση, κατασκοπεία, πίεση μέσω πληρεξουσίων και εκφοβισμό διασπορών. Το εκτεθειμένο πλευρό της είναι η είσοδος του πολιτικού μηχανισμού ενός εταίρου του ΝΑΤΟ μέσω ταυτότητας, συμβόλων, κοινοτικών πλατφορμών και τοπικής πρόσβασης.
Η Τουρκία δεν χρειάζεται άρματα μάχης, ακολούθους ή γραπτές οδηγίες για να εισέλθει η πολιτική της σε μια άλλη δημοκρατία. Ένα κίνημα ταξιδεύει μέσα από σύμβολα. Η πίεση ταξιδεύει μέσα από τη διασπορά. Η νομιμοποίηση ταξιδεύει μέσα από εκλεγμένους αξιωματούχους. Η άρνηση ευθύνης ταξιδεύει μαζί με όλα αυτά.
Η Γαλλία δεν αντιμετώπισε τους Γκρίζους Λύκους ως λαογραφία. Τους διέλυσε.
Το 2020, ένα γαλλικό διάταγμα περιέγραψε το κίνημα ως παραστρατιωτική και υπερεθνικιστική οργάνωση που εμπλέκεται σε βία και υποκίνηση εναντίον ανθρώπων αρμενικής και κουρδικής καταγωγής. Η Αυστρία συμπεριέλαβε τους «Graue Wölfe» μεταξύ των ομάδων των οποίων τα σύμβολα περιορίζονται βάσει του νόμου της περί συμβόλων.
Η γερμανική υπηρεσία εσωτερικών πληροφοριών παρακολουθεί το ευρύτερο κίνημα Ülkücü ως τουρκικό δεξιό εξτρεμισμό, διαμορφωμένο από ρατσισμό, αντισημιτισμό, εθνοτική ιεραρχία και ένα μυθικό γεωπολιτικό όραμα του Τουράν.
Το 2024, οι γερμανικές αρχές εκτίμησαν ότι περίπου 12.900 άτομα συνδέονται με το κίνημα, με περίπου 10.500 να είναι οργανωμένα μέσω τριών μεγάλων ενώσεων-ομπρέλα. Αυτές δεν είναι περιθωριακές πολιτιστικές λέσχες. Είναι ιδεολογική υποδομή που λειτουργεί μέσω κοινοτικών οργανώσεων, πολιτικού συμβολισμού και δικτύων διασποράς.
Η Αυστραλία διαθέτει τα εργαλεία, της λείπει το δόγμα
Η Ομοσπονδιακή Αστυνομία της Αυστραλίας περιγράφει την ξένη παρέμβαση στην κοινότητα ως απειλές και εκφοβισμό που κατευθύνονται, εποπτεύονται ή χρηματοδοτούνται από ξένες κυβερνήσεις εναντίον πολιτισμικά και γλωσσικά διαφορετικών κοινοτήτων.
Η AFP δημοσιεύει αυτή την καθοδήγηση σε πολλές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένης της τουρκικής: απειλές κατά συγγενών στο εξωτερικό, παρακολούθηση, εξαναγκασμός, φίμωση, έλεγχος αφηγήματος και πίεση στη δημόσια γνώμη.
Ο Αυστραλιανός Οργανισμός Πληροφοριών Ασφαλείας έχει δηλώσει ότι η κατασκοπεία και η ξένη παρέμβαση βρίσκονται σε ακραία επίπεδα και αναμένεται να ενταθούν. Έχει προειδοποιήσει ότι ξένα καθεστώτα επιδιώκουν μεγαλύτερη επιρροή και έλεγχο επί κοινοτήτων διασποράς και ότι ξένες υπηρεσίες χρησιμοποιούν πληρεξουσίους για να δρουν στο εσωτερικό της χώρας με δυνατότητα άρνησης ευθύνης.
Οι Γκρίζοι Λύκοι αποκαλύπτουν ένα ευρύτερο τουρκικό πρόβλημα: ένα μέλος του ΝΑΤΟ που παρουσιάζει ένα πρόσωπο στους συμμάχους του ως εμπορικός εταίρος, μεσολαβητής και θεσμικό κράτος, ενώ το εσωτερικό του σύμφωνο αφηγείται μια άλλη ιστορία. Το ζήτημα δεν είναι η εντολή. Είναι η κάλυψη.
Η ιδιότητα μέλους στο ΝΑΤΟ δεν πρέπει να ξεπλένει συμπεριφορά γκρίζας ζώνης.
Η επιρροή λειτουργεί μέσω άδειας, εγγύτητας και άρνησης ευθύνης.
Διοίκηση χωρίς διοίκηση.
Πίεση χωρίς αποτυπώματα.
Εκφοβισμός χωρίς επιστολόχαρτο πρεσβείας.
Για την Τουρκία, η πολιτική της διασποράς γίνεται στρατηγικό βάθος. Η μνήμη γίνεται πειθαρχία. Η ταυτότητα γίνεται μοχλός πίεσης. Τα σύμβολα γίνονται σήματα. Η τοπική πολιτική γίνεται πεδίο μάχης.
Οι Γκρίζοι Λύκοι δεν είναι εθνοτική διαμάχη. Είναι υποδομή γκρίζας ζώνης: ιδεολογία, κρατική τέχνη, εξτρεμισμός, ξένη επιρροή, πολιτιστική ένωση και πολιτική πίεση που καταλαμβάνουν τον ίδιο χώρο.
Η πολυπολιτισμικότητα είναι εθνικό πλεονέκτημα. Ο απροστάτευτος πλουραλισμός είναι ευπάθεια. Ο στόχος είναι η υποδομή, όχι η καταγωγή.
Οι φιλελεύθερες δημοκρατίες δέχονται διείσδυση μέσω των ελευθεριών που προστατεύουν. Κινήματα που περιφρονούν τον πλουραλισμό μαθαίνουν να τον χρησιμοποιούν: την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι για να οργανώνονται, την ελευθερία του λόγου για να εκφοβίζουν, την ταυτότητα για να πειθαρχούν, το κοινοτικό κύρος για να καλύπτονται και την ανοχή για να διεκδικούν ασυλία. Αυτό δεν είναι πολυπολιτισμικότητα. Είναι η εκμετάλλευση της πολυπολιτισμικότητας από δυνάμεις που θα αρνούνταν αυτές τις ελευθερίες στην πατρίδα τους.
Η απειλή αρχίζει όταν οι κοινοτικές δομές γίνονται δίαυλοι ιδεολογικής κινητοποίησης, εκφοβισμού άλλων αυστραλιανών κοινοτήτων ή εισαγωγής ξένων πολιτικών συγκρούσεων και ιεραρχιών.
Αυτό είναι ήδη αυστραλιανός φάκελος
Η Μελβούρνη έχει εισέλθει στον φάκελο των Γκρίζων Λύκων. Το 2020, η Αρμενική Εθνική Επιτροπή της Αυστραλίας ισχυρίστηκε ότι ο πρώην υπουργός της Βικτώριας Adem Somyurek είχε υποστηρίξει και εγκαινιάσει εγκαταστάσεις των Γκρίζων Λύκων στη Μελβούρνη. Ο ισχυρισμός, μη δοκιμασμένος σε δικαστήριο ή μέσω επίσημου πορίσματος ασφαλείας, δεν αποτελεί ένταλμα συλλογικής καχυποψίας.
Αποτελεί προειδοποίηση για την πρόσβαση: ένα κίνημα που η Ευρώπη αντιμετωπίζει ως εξτρεμιστικό φέρεται να άγγιξε την αυστραλιανή πολιτική πρόσβαση, τον κοινοτικό χώρο και την κομματική ζωή.
Η Τουρκία έχει επίσης αντιμετωπίσει την Αυστραλία ως μέρος του κουρδικού της χάρτη ασφαλείας. Το 2024, η Αυστραλή Κούρδισσα Çiğdem Aslan, γνωστή και ως Lenna Aslan, συνελήφθη στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης πριν επιβιβαστεί σε πτήση για τη Μελβούρνη.
Τουρκικά μέσα ενημέρωσης ισχυρίστηκαν ότι ήταν ενεργή σε δομή του PKK στην Αυστραλία. Οι υποστηρικτές της αρνήθηκαν τον ισχυρισμό και περιέγραψαν την υπόθεση ως πολιτικά υποκινούμενη. Το στρατηγικό γεγονός είναι ότι η γλώσσα ασφαλείας της Τουρκίας έφτασε στη ζωή της διασποράς στην Αυστραλία.
Έτσι λειτουργεί η γκρίζα ζώνη. Δεν φτάνει ως διακήρυξη. Φτάνει ως κοινοτική διαμάχη, φωτογραφία, ισχυρισμός, ξένο κατηγορητήριο, σύμβολο, τοπικό παράρτημα, προξενική σκιά, σιωπή. Μέχρι να γίνει περιστατικό, η υποδομή έχει ήδη κανονικοποιηθεί.
Το ζήτημα είναι η πρόσβαση, η νομιμοποίηση και το πολιτικό οξυγόνο.
Η δημοκρατία παρέχει και τα τρία από σχεδιασμό. Οι εκλεγμένοι αξιωματούχοι παρίστανται σε κοινοτικές εκδηλώσεις. Τα πολιτικά κόμματα εμπλέκονται με δίκτυα διασποράς. Οργανώσεις ασκούν πίεση για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, ιστορικής μνήμης και προξενικών υποθέσεων.
Αυτή η ανοιχτότητα γίνεται ευπάθεια όταν το κίνημα φέρει τεκμηριωμένη εξτρεμιστική ιδεολογία, ιστορικό εκφοβισμού σε άλλες δημοκρατίες και εχθρότητα προς εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες που υπάρχουν στην Αυστραλία.
Πρώτον: ιδεολογία. Η κοσμοθεωρία των Ülkücü, όπως αξιολογείται από ευρωπαϊκές υπηρεσίες πληροφοριών, είναι χτισμένη πάνω στην εθνοτική ιεραρχία και στους εχθρούς. Η εισαγωγή αυτού του πλαισίου στη διαφορετική κοινωνία της Αυστραλίας ενέχει προβλέψιμους κινδύνους πόλωσης.
Δεύτερον: επιρροή μέσω πληρεξουσίων. Η σύνδεση με το τουρκικό κράτος γίνεται καθοριστική. Από το 2018, ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν διατηρεί πολιτική συμμαχία με το MHP, το κόμμα που λειτουργεί ως πολιτική στέγη των Γκρίζων Λύκων. Αυτή η συμμαχία έχει δώσει στο κίνημα νομιμοποίηση και προστασία μέσα στην Τουρκία.
Ιστορικά, τα δίκτυα των Γκρίζων Λύκων διατηρούσαν βαθιές σχέσεις με στοιχεία του τουρκικού «βαθέος κράτους» και των δομών πληροφοριών. Ο Χακάν Φιντάν, ο οποίος υπηρέτησε για χρόνια ως επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών MIT πριν γίνει υπουργός Εξωτερικών, λειτούργησε σε ένα περιβάλλον όπου αυτά τα υπερεθνικιστικά δίκτυα ήταν γνωστά και κατά καιρούς αξιοποιούνταν.
Το αποτέλεσμα είναι ένας υβριδικός δρώντας: όχι πάντα υπό άμεση κρατική διοίκηση, αλλά απολαμβάνοντας πολιτική κάλυψη και δυνατότητα άρνησης ευθύνης, γεγονός που τον καθιστά πιο αποτελεσματικό και δυσκολότερο στην αντιμετώπιση από μια ανεξάρτητη εξτρεμιστική ομάδα.
Τρίτον: διείσδυση. Φωτογραφίες, υποστηρίξεις, παρουσία σε εκδηλώσεις και συμβολική νομιμοποίηση μπορούν να μετατοπίσουν το τι θεωρείται αποδεκτό στην αυστραλιανή πολιτική ζωή.
Τέταρτον: συνοχή. Η Αυστραλία φιλοξενεί αρμενικές, κουρδικές, ελληνικές, κυπριακές, ασσυριακές, εβραϊκές και άλλες κοινότητες που φέρουν ζωντανές μνήμες σύγκρουσης με τον τουρκικό υπερεθνικισμό. Η δημόσια επίδειξη συμβολισμού των Γκρίζων Λύκων σε αυτό το περιβάλλον δεν είναι απλώς προσβλητική. Σε κρίση, γίνεται εύφλεκτη.
Η γαλλικού τύπου απαγόρευση δεν είναι το σημείο εκκίνησης, δημόσιο δόγμα είναι
Πρώτον, οι αυστραλιανές υπηρεσίες ασφαλείας θα πρέπει να αξιολογήσουν τους Γκρίζους Λύκους και τα σχετικά δίκτυα που συνδέονται με τους Ülkücü στη χαρτογράφηση της ξένης υπερεθνικιστικής δραστηριότητας, τραβώντας καθαρή γραμμή ανάμεσα στους Τουρκοαυστραλούς και την τουρκική υπερεθνικιστική υποδομή.
Δεύτερον, τα πολιτικά κόμματα θα πρέπει να ελέγχουν την εμπλοκή τους με τη διασπορά: να γνωρίζουν τα σύμβολα, να γνωρίζουν τις διασυνδέσεις, να γνωρίζουν τους δεσμούς με το εξωτερικό και να γνωρίζουν το μήνυμα που στέλνεται όταν εκλεγμένοι αξιωματούχοι εμφανίζονται δίπλα τους.
Τρίτον, η δημόσια επικοινωνία για την ξένη παρέμβαση θα πρέπει να κινηθεί πέρα από το γνώριμο πλαίσιο Κίνας, Ιράν και Ρωσίας. Η αυστραλιανή καθοδήγηση καθιστά σαφές ότι η απειλή δεν περιορίζεται σε ένα κράτος ή σε μία κοινότητα.
Τέταρτον, οι κοινότητες που έχουν ιστορικά στοχοποιηθεί από τον τουρκικό υπερεθνικισμό, συμπεριλαμβανομένων των Κούρδων, των Αρμενίων, των διαφωνούντων Τούρκων και άλλων, πρέπει να γνωρίζουν ότι ο εισαγόμενος εκφοβισμός θα αντιμετωπίζεται ως ζήτημα αυστραλιανής ασφάλειας, όχι ως εσωτερική κοινοτική διαμάχη.
Αυτό είναι υπόθεση Άμυνας. Η Εθνική Αμυντική Στρατηγική της Αυστραλίας για το 2026 δεν αφορά μόνο ικανότητες και διάταξη δυνάμεων. Αφορά επίσης την ανθεκτικότητα και την άρνηση προς ξένους δρώντες της δυνατότητας να εκμεταλλεύονται την ταυτότητα, τις κοινοτικές δομές και την πολιτική πρόσβαση μέσα στην Αυστραλία.
Μια στρατηγική άρνησης δεν μπορεί να σταματά στις θαλάσσιες προσβάσεις. Πρέπει επίσης να αρνείται σε εξτρεμιστές και ξένα πολιτικά κινήματα τη δυνατότητα να εργαλειοποιούν την ανοιχτότητα της Αυστραλίας εναντίον της ίδιας.
GEOPOLITICO
Κίνδυνος βαριάς εθνικής ήττας
Η τουρκική απαίτηση για συνεννόηση με την Άγκυρα, η γαλλοτουρκική αμυντική συνεργασία και οι δηλώσεις Μητσοτάκη και Ρούμπιο στο επίκεντρο της εκπομπής της Παρασκευής 9 Οκτωβρίου 2026.
Το διακύβευμα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου ξεπερνά την υλοποίηση ενός ενεργειακού έργου και αγγίζει την υπεράσπιση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.
Αυτή ήταν η κεντρική προειδοποίηση του Σάββα Καλεντερίδη στην εκπομπή της Παρασκευής 9 Οκτωβρίου 2026, στην οποία άσκησε έντονη κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς και εξέτασε τι σημαίνουν στην πράξη η γαλλική συμμετοχή και η αμερικανική στήριξη στο καλώδιο.
Ο αναλυτής υποστήριξε ότι, εάν η Τουρκία κατορθώσει να επιβάλει τις αξιώσεις της στην περιοχή ανατολικά της Κρήτης και πέρα από τα χωρικά ύδατα των νησιών, οι συνέπειες θα επεκταθούν στο Αιγαίο. Κατά την εκτίμησή του, η αποδοχή της τουρκικής λογικής για την Κρήτη μπορεί να λειτουργήσει ως οδηγός για την αμφισβήτηση των δικαιωμάτων και άλλων ελληνικών νησιών ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.
Η απαίτηση της Άγκυρας πίσω από τη λέξη «συντονισμός»
Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε σε άρθρο του Οζάι Σεντίρ στη Milliyet, το οποίο ο Καλεντερίδης παρουσίασε και σχολίασε εκτενώς και μπορείτε να το διαβάσετε στο Geopolitico.
Σύμφωνα με το κείμενο που ανέγνωσε, η τουρκική πλευρά εμφανίζεται να μην αντιτίθεται γενικά στην πόντιση υποθαλάσσιων καλωδίων, θέτει όμως ως προϋπόθεση τη διπλωματική επικοινωνία του κράτους της σημαίας του πλοίου με την Άγκυρα για εργασίες σε περιοχές που η ίδια χαρακτηρίζει ως «τουρκική θαλάσσια δικαιοδοσία».
Για τον Καλεντερίδη, αυτή ακριβώς η διατύπωση αποκαλύπτει το πρόβλημα: η Τουρκία επιχειρεί να μετατρέψει τις μονομερείς διεκδικήσεις της σε αποδεκτό πλαίσιο συνεννόησης. Έτσι, μια διαδικασία που παρουσιάζεται ως τεχνικός «συντονισμός» μπορεί, κατά την ανάλυσή του, να αποκτήσει πολιτικό βάρος αναγνώρισης τουρκικής δικαιοδοσίας.
Ο ίδιος απέρριψε την ανάγκη τουρκικής άδειας για το συγκεκριμένο έργο και επέμεινε ότι η Αθήνα οφείλει να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της στην περιοχή που συνδέει με την ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση.
Το προηγούμενο που επικαλείται ο τουρκικός Τύπος
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο καλώδιο οπτικών ινών Blue Raman. Στο άρθρο που παρουσιάστηκε, ο Σεντίρ επικαλείται προηγούμενη ιταλοτουρκική συνεννόηση, το 2023, ως παράδειγμα της διαδικασίας που επιθυμεί η Άγκυρα.
Ο Καλεντερίδης εξέφρασε ανησυχία για τη χρησιμοποίηση ενός τέτοιου προηγουμένου, αναγνωρίζοντας πάντως ότι δεν είχε εξετάσει την ακριβή διαδρομή του καλωδίου και δεν ήταν βέβαιος για τη σύνδεσή της με την περιοχή του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Το ερώτημα που έθεσε αφορά την ελληνική αντίδραση: πώς αντιμετωπίζονται συνεννοήσεις τρίτων χωρών με την Τουρκία, όταν η Άγκυρα τις επικαλείται για να ενισχύσει διεκδικήσεις που η Ελλάδα απορρίπτει;
«Να βγάλουμε μαζί το φίδι από την τρύπα»
Ο αναλυτής ζήτησε να τεθεί το θέμα στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προτείνοντας έκτακτη σύνοδο κορυφής. Το επιχείρημά του ήταν ότι ένα έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, το οποίο χρηματοδοτείται από την ΕΕ, χρειάζεται αντίστοιχη πολιτική στήριξη όταν παρεμποδίζεται.
«Ελάτε εδώ να βγάλουμε μαζί το φίδι από την τρύπα», ήταν η χαρακτηριστική διατύπωση με την οποία περιέγραψε τη στάση που θεωρεί ότι πρέπει να υιοθετήσει η Αθήνα απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους.
Παράλληλα, επέκρινε την προσδοκία ότι η γαλλική συμμετοχή αρκεί για να αντιμετωπιστούν οι τουρκικές πιέσεις. Κατά την άποψή του, η ευθύνη υπεράσπισης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων παραμένει στην Ελλάδα, ανεξαρτήτως της εθνικότητας του επενδυτή ή της σημαίας του πλοίου που εκτελεί τις εργασίες.
Η Γαλλία έχει και δικά της συμφέροντα
Στο ίδιο πλαίσιο, παρουσίασε αναφορές του τουρκικού υπουργείου Άμυνας για οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Τουρκίας–Γαλλίας. Oι προβλέψεις του περιλαμβάνουν διαβουλεύσεις για θέματα ασφάλειας, ανταλλαγή πληροφοριών, συνεργασία στην αεράμυνα, κοινή εκπαίδευση και επαφές στην αμυντική βιομηχανία.
Ο Καλεντερίδης χρησιμοποίησε αυτές τις αναφορές για να υπογραμμίσει ότι το Παρίσι διατηρεί δικές του σχέσεις και συμφέροντα με την Άγκυρα. Συνεπώς, εκτίμησε, οι ελληνικές αγορές γαλλικών οπλικών συστημάτων δεν εξασφαλίζουν από μόνες τους ότι κάθε γαλλική απόφαση θα ευθυγραμμίζεται με τις ελληνικές επιδιώξεις.
Ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι θα υποδεχθεί θετικά την ολοκλήρωση του έργου, εφόσον γίνει χωρίς να κατοχυρώσει η Τουρκία οποιοδήποτε κυριαρχικό δικαίωμα στις επίμαχες περιοχές. Το κριτήριο που έθεσε είναι το αποτέλεσμα και οι όροι με τους οποίους θα προχωρήσει το καλώδιο.
Καμπανάκι για Ελλάδα! Γαλλία και Τουρκία μπαίνουν σε νέα αμυντική εποχή
Το «πιστεύω» Μητσοτάκη και οι επιφυλάξεις Καλεντερίδη
Σχολιάζοντας τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στον Άρη Πορτοσάλτε, ο Καλεντερίδης στάθηκε στη δήλωση:
«Πιστεύω ότι υπάρχει ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο το καλώδιο μπορεί να προχωρήσει χωρίς καμία έκπτωση στα κυριαρχικά μας δικαιώματα».
Ο αναλυτής έκρινε ότι η διατύπωση «πιστεύω» δεν συνιστά τη σαφή διαβεβαίωση που απαιτεί η σοβαρότητα του ζητήματος. Ζήτησε συγκεκριμένες εγγυήσεις για το πλαίσιο υλοποίησης, αντί μιας γενικής έκφρασης αισιοδοξίας.
Στην εκπομπή μεταφέρθηκαν επίσης οι πρωθυπουργικές αναφορές στον ευρωπαϊκό χαρακτήρα του έργου, στην ευρωπαϊκή επιδότηση άνω των 600 εκατομμυρίων ευρώ και στη συμμετοχή του γαλλικού επενδυτικού κεφαλαίου Meridiam.
Για τον Καλεντερίδη, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει ποιος υπερασπίζεται στην πράξη τα ελληνικά δικαιώματα και με ποιους όρους θα συνεχιστούν οι εργασίες.
Ρούμπιο: Στήριξη στο έργο και «λεπτές ισορροπίες»
Εκτενής ήταν και ο σχολιασμός των δηλώσεων του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, τόσο στη συνέντευξη Τύπου όσο και στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά.
Ο Καλεντερίδης αναγνώρισε τις αναφορές του Ρούμπιο στην ενεργειακή ασφάλεια, στη διαφοροποίηση των οδών εφοδιασμού και στη σημασία της Ελλάδας ως εταίρου. Εστίασε, όμως, στις επισημάνσεις για «λεπτές ισορροπίες», εμπλοκή άλλων χωρών και ανάγκη αθόρυβης διπλωματικής διαχείρισης.
Ο Αμερικανός υπουργός, όπως παρουσιάστηκε στην εκπομπή, δεν κατονόμασε τις χώρες αυτές. Ο Καλεντερίδης ερμήνευσε την αναφορά ως μήνυμα που αφορά την Τουρκία και προειδοποίησε ότι η αμερικανική επιδίωξη αποφυγής μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης δεν εγγυάται αυτομάτως την προάσπιση των ελληνικών θέσεων.
«Όταν τηρείς ίσες αποστάσεις ανάμεσα στον επιτιθέμενο και τον αμυνόμενο, στην ουσία στηρίζεις τον επιτιθέμενο», υπογράμμισε.
Επικαλούμενος την κρίση των Ιμίων ως ιστορικό παραλληλισμό, εξέφρασε τον φόβο ότι η αποτροπή της κλιμάκωσης μπορεί να επιδιωχθεί μέσω συμβιβασμών εις βάρος της ελληνικής πλευράς. Πρόκειται για την προειδοποίηση του αναλυτή σχετικά με το ενδεχόμενο μιας τέτοιας διαχείρισης.
Πώς ερμήνευσε η Τουρκία τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών από την Αθήνα;
Ιράν: Στρατιωτικά σχέδια και πολιτικός δισταγμός
Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής, ο Καλεντερίδης παρουσίασε διεθνή δημοσιεύματα για σχεδιασμούς νέων αμερικανικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν και για τη δήλωση Τραμπ ότι δεν θα προηγηθεί επίθεση των αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου.
Μεταφέροντας πληροφορίες που απέδωσε στους New York Times, αναφέρθηκε σε σχέδιο σύντομης αλλά σφοδρής επιχείρησης, με στόχους πυραυλικά συστήματα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ενεργειακές εγκαταστάσεις και δομές διοίκησης.
Τόνισε τις δυσκολίες που, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα που παρουσίασε, δημιουργούν η βελτίωση των ιρανικών τακτικών και η πίεση στα αμερικανικά αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων. Παράλληλα, συνέδεσε τις δηλώσεις περί επίθεσης ή αναβολής της με τις διακυμάνσεις της τιμής του πετρελαίου.
Η εκτίμησή του ήταν ότι η στρατιωτική προετοιμασία δεν προδικάζει την απόφαση για πόλεμο, όσο συνεχίζονται οι διπλωματικές προσπάθειες.
Ουκρανία: Οι διαπραγματεύσεις και οι ενεργειακές επιδιώξεις
Στο κλείσιμο, παρουσίασε πληροφορίες που απέδωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο για σχεδιαζόμενες συνομιλίες στο Μαϊάμι μεταξύ Αμερικανών απεσταλμένων, Ουκρανών διαπραγματευτών και Ευρωπαίων αξιωματούχων.
Αναφέρθηκε επίσης σε ουκρανικά πλήγματα στη ρωσική ενδοχώρα και στις αμερικανικές ενεργειακές επιδιώξεις στην Ευρώπη. Κατά την ερμηνεία του, οι προσπάθειες τερματισμού του πολέμου συνδέονται και με επιχειρηματικά συμφέροντα που διαμορφώνουν τις επιλογές της Ουάσιγκτον.
Επιστρέφοντας στο ελληνικό ζήτημα, υπογράμμισε ότι το καλώδιο αποτελεί δοκιμασία για την αξιοπιστία της χώρας. Προειδοποίησε ότι ενδεχόμενη απώλεια δικαιωμάτων ανατολικά της Κρήτης θα συνιστούσε βαριά εθνική ήττα: η Ελλάδα, όπως είπε, έχει υπογράψει μια επώδυνη συμφωνία με την Αίγυπτο και οφείλει να μπορεί να την υποστηρίξει στην πράξη.
GEOPOLITICO
Εγκολφόπουλος: Το έμμεσο μήνυμα Ρούμπιο στην Άγκυρα
Μπορεί η Τουρκία να εμποδίσει την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ; Ο ναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος, στην παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμά ότι η Άγκυρα δεν διαθέτει τη δύναμη να ανατρέψει έργα που υπηρετούν ευρύτερα περιφερειακά και δυτικά συμφέροντα.
Την εκτίμηση ότι η Τουρκία δεν μπορεί να εμποδίσει την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, όταν αυτή εξυπηρετεί ευρύτερα περιφερειακά και δυτικά συμφέροντα, διατύπωσε ο ναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος, στην παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική».
Σχολιάζοντας τις δηλώσεις του Μάρκο Ρούμπιο, υποστήριξε ότι η απουσία ευθείας αναφοράς στην Άγκυρα δεν σημαίνει απουσία μηνύματος προς την τουρκική ηγεσία.
«Δεν έχει τη δύναμη η Τουρκία να παρεμποδίσει αυτά», ανέφερε χαρακτηριστικά, συνδέοντας το καλώδιο με τους ενεργειακούς σχεδιασμούς στην Ανατολική Μεσόγειο και την ενίσχυση της ελληνικής αποτροπής.
Το έμμεσο μήνυμα προς την Άγκυρα
Ο κ. Εγκολφόπουλος ξεχώρισε δύο σημεία από τις δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών: την ανάγκη εναλλακτικών οδών μεταφοράς ενέργειας και την αντίθεση στην παρεμπόδιση ενεργειακών διαδρομών που εξυπηρετούν την ευημερία των λαών.
Κατά τη δική του ανάγνωση, το δεύτερο σημείο αποτελεί έμμεση προειδοποίηση προς την Τουρκία. Εκτίμησε, παράλληλα, ότι οι προσωπικές σχέσεις του Ντόναλντ Τραμπ με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν περιόριζαν το περιθώριο μιας δημόσιας, ευθείας τοποθέτησης του Ρούμπιο εναντίον της Άγκυρας.
Επέμεινε, ωστόσο, ότι η ουσία βρίσκεται στα συμφέροντα που συγκλίνουν γύρω από τα ενεργειακά έργα. Όπως υποστήριξε, η Τουρκία θα δυσκολευτεί να επιβάλει τις επιδιώξεις της εφόσον βρεθεί απέναντι σε ένα πλέγμα συμφερόντων που περιλαμβάνει το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το καλώδιο και η συζήτηση για τον EastMed
Ο ναύαρχος ε.α. ενέταξε την ηλεκτρική διασύνδεση στην ευρύτερη συζήτηση για τη μεταφορά ενέργειας από τη Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη. Αναφέρθηκε στον EastMed, εκτιμώντας ότι η αναζήτηση εναλλακτικών ενεργειακών διαδρομών επαναφέρει τη σημασία τέτοιων σχεδιασμών.
Απέδωσε τη μη υλοποίηση του αγωγού στις οικονομικές παραμέτρους που, σύμφωνα με την ανάλυσή του, δεν δικαιολογούσαν τότε το κόστος κατασκευής. Παράλληλα, περιέγραψε πιθανούς σχεδιασμούς για την αξιοποίηση σαουδαραβικού φυσικού αερίου και τη μεταφορά πετρελαίου από το βόρειο Ιράκ προς τη Μεσόγειο.
Οι αναφορές αυτές αφορούσαν προοπτικές και σενάρια που παρουσίασε ο ίδιος. Το βασικό του επιχείρημα ήταν ότι η Τουρκία δεν αποτελεί μονόδρομο για την έξοδο της ενέργειας προς τις ευρωπαϊκές αγορές.
«Με τι θα διασπάσει την Ασπίδα του Αχιλλέα;»
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ελληνική στρατιωτική ισχύ, αμφισβητώντας την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλει τετελεσμένα χάρη στον όγκο της αμυντικής της παραγωγής.
Υποστήριξε ότι η αξιολόγηση των τουρκικών δυνατοτήτων πρέπει να γίνεται με βάση την πραγματική αποτελεσματικότητα των συστημάτων και τις απαιτήσεις μιας σύγκρουσης. Στο πλαίσιο αυτό, εκτίμησε ότι η Ελλάδα έχει αποκτήσει ποιοτικά πλεονεκτήματα μέσω των εξοπλιστικών επιλογών της.
Κεντρική θέση στην επιχειρηματολογία του είχε η «Ασπίδα του Αχιλλέα», την οποία περιέγραψε ως σύστημα διασύνδεσης διαφορετικών μέσων σε ενιαία αεράμυνα.
«Πώς θα τη διασπάσει αυτή η Τουρκία; Με τι θα τη διασπάσει;», διερωτήθηκε, υποστηρίζοντας ότι ο ελληνικός σχεδιασμός δημιουργεί σοβαρές δυσκολίες στους τουρκικούς στρατιωτικούς υπολογισμούς.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, στον σχεδιασμό συμμετέχουν Έλληνες αξιωματικοί και 19 ελληνικές εταιρείες. Εκτίμησε επίσης ότι η αμερικανική συνδρομή για την ολοκλήρωση του συστήματος αποτελεί αντικείμενο των επαφών του υπουργού Εθνικής Άμυνας.
Οι ελληνικοί Patriot και η Σαουδική Αραβία
Αναφερόμενος στη συνεργασία Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας, εξέφρασε επιφυλάξεις για τις πραγματικές δυνατότητες στρατιωτικής υποστήριξης που μπορούν να προσφέρουν η Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ.
Στάθηκε ιδιαίτερα στην ελληνική παρουσία με Patriot στη Σαουδική Αραβία. Υποστήριξε ότι η προστασία κρίσιμων υποδομών και προσωπικού αναδεικνύει έναν ελληνικό ρόλο ασφάλειας που συχνά υποτιμάται στη δημόσια συζήτηση.
Προχώρησε μάλιστα στην εκτίμηση ότι ενδεχόμενη παρουσία Τούρκων τεχνικών συμβούλων θα μπορούσε να επωφελείται από την προστασία των ελληνικών συστημάτων αεράμυνας.
Η συνεργασία με τη Φλόριντα και το μεταναστευτικό
Ο κ. Εγκολφόπουλος σχολίασε και τη συνεργασία με τη Φλόριντα, δίνοντας έμφαση στην τεχνογνωσία επιτήρησης και αντιμετώπισης μεταναστευτικών ροών.
Κατά την άποψή του, η σημασία της βρίσκεται στην αξιοποίηση τεχνολογίας και εμπειρίας από τις ελληνικές υπηρεσίες και το Λιμενικό. Συνέδεσε επίσης την έμφαση του Ρούμπιο στο μεταναστευτικό με τη διάσταση της ασφάλειας στη Μεσόγειο.
«Εμείς κάνουμε τη δουλειά μας»
Κλείνοντας, υποστήριξε ότι η Ελλάδα πρέπει να εστιάζει στην ανάπτυξη των δικών της δυνατοτήτων και των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Συνέδεσε τον ενεργειακό της ρόλο, τον κάθετο διάδρομο φυσικού αερίου και το ενδιαφέρον επενδυτών με την εικόνα μιας χώρας που, κατά την εκτίμησή του, αποκτά μεγαλύτερο στρατηγικό βάρος.
«Εμείς κάνουμε τη δουλειά μας», τόνισε. Η κεντρική θέση της παρέμβασής του ήταν ότι η ελληνική αποτροπή και τα συγκλίνοντα συμφέροντα γύρω από τα ενεργειακά έργα περιορίζουν τα περιθώρια της Άγκυρας να μετατρέψει τις απειλές της σε πράξεις.
Αναλύσεις
Η Πνύκα στο επίκεντρο της Δύσης – Τα μηνύματα Ρούμπιο και οι τουρκικές αντιδράσεις
Το GSI μπαίνει στην κρίσιμη φάση; Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας, στην εκπομπή «Direct News», παρουσιάζει τις πληροφορίες του για αμερικανική στήριξη στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και αναμενόμενη NAVTEX για την επανέναρξη των ερευνών. Στο επίκεντρο η θέση ότι η Αθήνα δεν θα ζητήσει άδεια από την Τουρκία και η ανάγκη να μετατραπούν οι διπλωματικές δεσμεύσεις σε πράξεις.
Η επανέναρξη των ερευνών για το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου αναδεικνύεται στο πρώτο ουσιαστικό τεστ μετά την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, σύμφωνα με όσα παρουσίασε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News». Ο δημοσιογράφος υποστήριξε ότι υπάρχει αμερικανική δέσμευση υπέρ του Great Sea Interconnector, προανήγγειλε την έκδοση NAVTEX και τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να ζητήσει άδεια από την Τουρκία για την υλοποίηση του έργου.
Στην εκπομπή συνέδεσε τις εξελίξεις γύρω από το GSI με την ελληνοαμερικανική αμυντική συνεργασία, τις ενεργειακές έρευνες και την ενίσχυση των σχέσεων με το Ισραήλ και την Ινδία. Παράλληλα, εξέφρασε έντονη ανησυχία για τις πληροφορίες περί διεύρυνσης της αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας.
Ο Μουντζουρούλιας επέμεινε ότι οι αναφορές του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στη διπλωματία που διεξάγεται μακριά από τη δημοσιότητα δεν συνιστούν υπαναχώρηση από τη στήριξη της ηλεκτρικής διασύνδεσης. Κατά τη δική του ανάγνωση, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποτρέψει μια κρίση στην περιοχή, υποστηρίζοντας παράλληλα το έργο.
Επικαλούμενος πληροφορίες του Directus και ενημέρωση από την ελληνική πλευρά, ανέφερε ότι η έκδοση NAVTEX αναμένεται τις επόμενες ημέρες. Πρόσθεσε πως η εμπλοκή γαλλικών εταιρειών, με αναφορά στη Meridiam, δημιουργεί πρόσθετη πίεση για να προχωρήσουν οι εργασίες, καθώς υπάρχουν οικονομικά συμφέροντα και συμβατικές δεσμεύσεις.
Το κεντρικό του μήνυμα, πάντως, ήταν ότι η στήριξη των συμμάχων χρειάζεται να συνοδεύεται από ελληνική αποφασιστικότητα. «Όλα είναι θέμα πολιτικής βούλησης», υπογράμμισε, ζητώντας από την Αθήνα να αναλάβει η ίδια την ευθύνη προάσπισης των συμφερόντων της.
Στο αμυντικό σκέλος, παρουσίασε ένα πλαίσιο ελληνοαμερικανικής συνεργασίας που αποτίμησε σε περίπου 4 δισ., συνδέοντάς το με την αναβάθμιση των F-16 Block 50, την υποστήριξη των μαχητικών και των ελικοπτέρων Romeo και Black Hawk, καθώς και με την απόκτηση νέων όπλων.
Αναφέρθηκε σε Harpoon, StormBreaker, AIM-120D και AIM-260 ως συστήματα που, κατά την εκτίμησή του, θα μπορούσαν να ενισχύσουν σημαντικά τις ελληνικές δυνατότητες. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι για το σκέλος των πυραυλικών συστημάτων μιλά για συμφωνία και όχι για ήδη υπογεγραμμένες συμβάσεις.
Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στη μακροχρόνια τεχνική και εφοδιαστική υποστήριξη. Όπως εξήγησε, η ενίσχυση της αποτροπής προϋποθέτει υψηλή επιχειρησιακή διαθεσιμότητα. Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε την προοπτική απόκτησης τεθωρακισμένων Stryker, αφήνοντας ανοικτά τον αριθμό και τις εκδόσεις τους.
Σχολιάζοντας τη συνέντευξη Ρούμπιο στην «Καθημερινή», ο παρουσιαστής στάθηκε στα εμπόδια που συνδέονται με την κατοχή των ρωσικών S-400 από την Τουρκία. Κατά την εκτίμησή του, οι νομοθετικοί περιορισμοί δυσκολεύουν καθοριστικά την παράδοση F-35 στην Άγκυρα, παρά την επιθυμία του Ντόναλντ Τραμπ να βρεθεί λύση.
Ο Μουντζουρούλιας ερμήνευσε τις αντιδράσεις του τουρκικού Τύπου ως ένδειξη ανησυχίας για τις ελληνοαμερικανικές επαφές. Παρουσίασε επίσης πληροφορίες του για προσπάθεια φιλοτουρκικών κύκλων στην Ουάσιγκτον να ματαιώσουν την επίσκεψη Ρούμπιο ή να τη συνδέσουν με παράλληλη μετάβαση στην Τουρκία.
Εκτενής ήταν η αναφορά στην ομιλία Ρούμπιο στην Πνύκα, την οποία χαρακτήρισε μανιφέστο για το μέλλον της Δύσης. Παρουσιάζοντας σχόλια αμερικανικών και ισραηλινών μέσων, υποστήριξε ότι η επιλογή της Αθήνας και οι αναφορές στην αρχαία Ελλάδα προσέδωσαν στη χώρα ισχυρή πολιτική και πολιτισμική προβολή.
Στη δική του ανάλυση, η ομιλία συνδέει την εθνική ταυτότητα, την ιστορική μνήμη και την ισχύ, ενώ μεταφέρει μηνύματα προς την Ευρώπη. Παράλληλα, ανέδειξε τη συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ ως σημαντικό στοιχείο της περιφερειακής στρατηγικής που περιγράφει.
Στην εκπομπή παρουσιάστηκε ακόμη η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον νέο πρέσβη της Ινδίας, με έμφαση στην προοπτική εμβάθυνσης της αμυντικής συνεργασίας. Ο Μουντζουρούλιας αναφέρθηκε σε κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή τεχνογνωσίας και δυνατότητες συνεργασίας στα drones, στον ηλεκτρονικό πόλεμο, στην τεχνητή νοημοσύνη και στις ναυτικές τεχνολογίες. Χαρακτήρισε την προσέγγιση Αθήνας–Νέου Δελχί αντίβαρο στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν.
Στα ενεργειακά, περιέγραψε έναν ευρύτερο σχεδιασμό που περιλαμβάνει το GSI, τον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου, την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Αιγύπτου και την κινητικότητα στον Πρίνο. Αναφέρθηκε επίσης σε σχεδιαζόμενη ερευνητική γεώτρηση στο Block 2, δυτικά της Κέρκυρας, το 2027, και σε εκτιμήσεις για σημαντικό δυναμικό φυσικού αερίου. Πρόκειται για προσδοκίες που, όπως προκύπτει και από την παρουσίασή του, μένει να δοκιμαστούν μέσω των ερευνών.
Ο παρουσιαστής σχολίασε δημοσιεύματα για πακιστανική εμπλοκή στον πόλεμο της Υεμένης και σενάρια αποστολής συριακών δυνάμεων, αναφέροντας παράλληλα τις διαψεύσεις των εμπλεκόμενων πλευρών. Παρουσίασε ακόμη ισραηλινή αρθρογραφία με καταγγελίες για τουρκική υποστήριξη προς τη Χαμάς και σύνδεση της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου με την υπονόμευση του διαδρόμου IMEC. Οι αναφορές αυτές μεταφέρθηκαν ως ισχυρισμοί και ερμηνείες της συγκεκριμένης αρθρογραφίας.
Στην υπόλοιπη θεματολογία περιλήφθηκαν σενάρια για τον Nord Stream, η παρέμβαση εκπροσώπου των Πομάκων σε διάσκεψη του ΟΑΣΕ κατά της επιβολής τουρκικής ταυτότητας και η κριτική του Μουντζουρούλια προς τον Αλέξη Τσίπρα για αναφορά του στο GSI ως καλώδιο τηλεπικοινωνιών.
Η εκπομπή έκλεισε με αιχμηρή τοποθέτηση για τη Γαλλία. Επικαλούμενος ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, ο Μουντζουρούλιας εξέφρασε ανησυχία για συνεργασία Άγκυρας–Παρισιού σε πληροφορίες, κοινές ασκήσεις και βιομηχανικά προγράμματα. Υποστήριξε ότι η Αθήνα οφείλει να συνδέσει τις μελλοντικές αμυντικές προμήθειες από τη Γαλλία με τη στάση της απέναντι στην Τουρκία, προτείνοντας να τεθεί ξεκάθαρα το ζήτημα στις διμερείς επαφές.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας