Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Η Τουρκία δεν άλλαξε στρατηγική – Τι κρύβεται πίσω από τους χαμηλούς τόνους

Ο Χρήστος Κωνσταντινίδης, διευθυντής σύνταξης του Geopolitico.gr, αναλύει όλες τις τελευταίες εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Δημοσιεύτηκε στις

Στο νέο podcast του Geopolitico.gr, ο διευθυντής σύνταξης Χρήστος Κωνσταντινίδης αναλύει το πραγματικό παρασκήνιο πίσω από τη φαινομενική αποκλιμάκωση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και θέτει το βασικό ερώτημα: έχει αλλάξει πράγματι η στρατηγική της Άγκυρας ή απλώς χαμήλωσαν προσωρινά οι τόνοι;

Η ανάλυση ξεκινά από την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στον ΟΗΕ και τον τρόπο με τον οποίο την υποδέχθηκε ο τουρκικός Τύπος, περνά στη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ και στις έντονες αντιδράσεις που προκαλεί στην Τουρκία, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη Σάμο και στα σενάρια που διατυπώνονται στην άλλη πλευρά του Αιγαίου.

Στο επίκεντρο βρίσκονται ακόμη οι τουρκικές αναφορές για τα ελληνικά νησιά, ο Great Sea Interconnector, οι βαλλιστικές δυνατότητες της Τουρκίας, η συζήτηση γύρω από τη «Γαλάζια Πατρίδα» και η ανάγκη η Ελλάδα να ενισχύσει όχι μόνο τις Ένοπλες Δυνάμεις της, αλλά και την αμυντική της βιομηχανία.

Παράλληλα, η εκπομπή ανοίγει το κάδρο προς την Ανατολική Μεσόγειο και τον Νότιο Καύκασο, εξετάζοντας τον ρόλο της ενέργειας, των υποδομών και των νέων γεωπολιτικών διαδρόμων. Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει και το απόσπασμα από την παρέμβαση του Γιώργου Αδαλή για το ενεργειακό χάσμα που απειλεί την Ευρώπη.

Το βασικό συμπέρασμα της εκπομπής είναι ότι η Τουρκία διαθέτει σημαντική στρατιωτική και γεωπολιτική ισχύ, αλλά δεν είναι άτρωτη. Η απάντηση για την Ελλάδα δεν βρίσκεται ούτε στην υποτίμηση ούτε στη μυθοποίηση του αντιπάλου, αλλά στη σοβαρή αποτροπή, στην τεχνολογική και βιομηχανική αναβάθμιση, στις συμμαχίες και στη συνολική ενίσχυση της εθνικής ισχύος.

Δείτε το νέο podcast του Χρήστου Κωνσταντινίδη στο Geopolitico.gr και στο κανάλι μας στο YouTube.

Geopolitico.gr – ενημέρωση για συνειδητοποιημένους Έλληνες.

Είναι ο διευθυντής σύνταξης του Geopolitico.gr με ενεργή συμμετοχή στο ιστορικό πλέον Infognomonpolitics.gr από το 2019, συνιδιοκτήτης του PontosVoice.com, ενώ αρθρογραφεί και στο Middle East Forum. Σπούδασε στο τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου και διαθέτει μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων με ειδικότητα στο "Ηλεκτρονικό Επιχειρείν" από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Παράλληλα έχει πιστοποιηθεί ως αμυντικός και αστυνομικός συντάκτης από το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει δημοσιεύσει άρθρα, αφιερώματα και συνεντεύξεις για την ιστορία, την παράδοση και τη λαογραφία γύρω από τον ποντιακό πολιτισμό, αλλά και την ανάδειξη του ζητήματος τη γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Έχει διοργανώσει, συμμετάσχει σε εκδηλώσεις ποντιακών συλλόγων και φορέων, αναλαμβάνοντας παράλληλα την επικοινωνιακή προβολή τους. Είναι δημιουργός και παραγωγός του ντοκιμαντέρ "Αργυρουπολιτών... πορεία" της Ένωσης Ποντίων Αργυρούπολης. Γνωρίζει αγγλικά, γερμανικά και τουρκικά. Έχει υπηρετήσει στις Ειδικές Δυνάμεις ως αμφίβιος Καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

Το καλώδιο και η απάντηση στην Άγκυρα

Η έκδοση ελληνικής NAVTEX για τις εργασίες του Great Sea Interconnector, η αντίδραση της Τουρκίας και η προετοιμασία της Αθήνας απέναντι σε ενδεχόμενη παρενόχληση του γαλλικού ερευνητικού πλοίου κυριάρχησαν στην έκτακτη εκπομπή «Direct News» με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια. Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις πληροφορίες για αυξημένη στρατιωτική κινητικότητα στη Μέση Ανατολή, με επίκεντρο το Ιράν και το ενδεχόμενο νέας ισραηλινής στρατιωτικής επιχείρησης.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η έκδοση ελληνικής NAVTEX για τις εργασίες του Great Sea Interconnector, η αντίδραση της Τουρκίας και η προετοιμασία της Αθήνας απέναντι σε ενδεχόμενη παρενόχληση του γαλλικού ερευνητικού πλοίου κυριάρχησαν στην έκτακτη εκπομπή «Direct News» με τον Ανδρέα Μουντζουρούλια. Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις πληροφορίες για αυξημένη στρατιωτική κινητικότητα στη Μέση Ανατολή, με επίκεντρο το Ιράν και το ενδεχόμενο νέας ισραηλινής στρατιωτικής επιχείρησης.

Η έκδοση της ελληνικής NAVTEX για τις εργασίες του Great Sea Interconnector αποτέλεσε την κεντρική είδηση της εκπομπής. Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσίασε την εξέλιξη ως ένα ουσιαστικό βήμα για την προώθηση του έργου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας και Κύπρου, επισημαίνοντας ότι ακολούθησε τουρκική αντι-NAVTEX.

Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, η Άγκυρα επιχείρησε να αμφισβητήσει τη νομιμότητα των δραστηριοτήτων, επαναφέροντας τις γνωστές αξιώσεις της για τις θαλάσσιες ζώνες και επικαλούμενη το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Οι συντελεστές της εκπομπής υποστήριξαν ότι η τουρκική πλευρά αιφνιδιάστηκε από τον χρόνο έκδοσης της ελληνικής NAVTEX, ενώ ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην αντίδραση του τουρκικού Τύπου και σε παρεμβάσεις αναλυτών που συνδέουν το έργο με τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα».

Στην εκπομπή παρουσιάστηκαν επίσης τρία πιθανά επίπεδα τουρκικής αντίδρασης, από την απλή παρακολούθηση του ερευνητικού πλοίου μέχρι την παρενόχληση και την προσπάθεια παρεμπόδισης των εργασιών.

Οι παρουσιαστές αναφέρθηκαν σε επιχειρησιακή προετοιμασία της Αθήνας και σε δυνατότητες επιτήρησης με πολεμικά πλοία, παράκτια μέσα και μη επανδρωμένα συστήματα.

Το βασικό τους επιχείρημα ήταν ότι η ελληνική πλευρά πρέπει να επιμείνει στην υλοποίηση του έργου, χωρίς πανηγυρισμούς αλλά και χωρίς υποχώρηση υπό την πίεση της Άγκυρας.

Η απάντηση της Αθήνας

Κατά τη διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης μεταφέρθηκε και η απάντηση ελληνικών διπλωματικών πηγών στις τουρκικές αιτιάσεις.

Όπως αναφέρθηκε στην εκπομπή, η Αθήνα διαμήνυσε ότι οι εργασίες του γαλλικού ερευνητικού θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με τον επιχειρησιακό προγραμματισμό της εταιρείας και τις NAVTEX που έχουν εκδοθεί.

Οι συντελεστές απέδωσαν ιδιαίτερη σημασία σε αυτή τη διατύπωση, θεωρώντας ότι δημιουργεί σαφή πολιτική δέσμευση για τη συνέχιση του έργου.

Παράλληλα, υπογράμμισαν ότι η πραγματική δοκιμασία δεν είναι η ανταλλαγή ανακοινώσεων, αλλά η κατάσταση που θα διαμορφωθεί στη θάλασσα όταν αρχίσουν οι εργασίες.

Ελλάδα, Κύπρος, Αίγυπτος και ο παράγοντας Ινδία

Σημαντικό μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε στις περιφερειακές συνεργασίες της Ελλάδας και της Κύπρου.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ενίσχυση της συνεργασίας με την Αίγυπτο και στην κοινή αντιμετώπιση του τουρκολιβυκού μνημονίου.

Οι παρουσιαστές υποστήριξαν ότι η σύγκλιση Αθήνας, Λευκωσίας και Καΐρου αποκτά περισσότερο πρακτικό χαρακτήρα, με προοπτικές συντονισμού στους τομείς της άμυνας, της ενέργειας και της περιφερειακής ασφάλειας.

Αναφορά έγινε και στην Ινδία, με πληροφορίες που παρουσιάστηκαν στην εκπομπή για αυξημένη παρουσία του ινδικού Πολεμικού Ναυτικού στην Κύπρο, συνεργασία στον τομέα της εκπαίδευσης και πιθανότητα παραχώρησης ναυτικού μέσου. Οι τελευταίες αναφορές διατυπώθηκαν ως πληροφορίες των συντελεστών και όχι ως επιβεβαιωμένες αποφάσεις.

Ιράν: Σενάρια πολεμικής επιχείρησης και στρατιωτική κινητικότητα

Το δεύτερο μεγάλο μέτωπο της εκπομπής ήταν η Μέση Ανατολή.

Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσίασε πληροφορίες και δημοσιεύματα σχετικά με το ενδεχόμενο ισραηλινής επίθεσης εναντίον του Ιράν, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις.

Συζητήθηκαν αναφορές για αυξημένη επιχειρησιακή ετοιμότητα των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, κινήσεις στρατιωτικών αεροσκαφών, προειδοποιήσεις ασφαλείας και ενδεχόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις μέσα στο Σαββατοκύριακο.

Σύμφωνα με την εκτίμηση που διατυπώθηκε, οι επικρατούσες συνθήκες δημιουργούσαν ένα περιορισμένο χρονικό παράθυρο για πιθανή στρατιωτική ενέργεια.

Οι παρουσιαστές εξέτασαν επίσης το ενδεχόμενο επιχείρησης που δεν θα περιοριζόταν σε αεροπορικούς βομβαρδισμούς, αλλά θα περιλάμβανε χερσαίες ή ειδικές επιχειρήσεις.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην εσωτερική κατάσταση του Ιράν και στις προϋποθέσεις που θα απαιτούνταν για μια ενδεχόμενη ανατροπή του καθεστώτος.

Πρόκειται, ωστόσο, για σενάρια και εκτιμήσεις που παρουσιάστηκαν στην εκπομπή, όχι για επιβεβαιωμένη έναρξη στρατιωτικής επιχείρησης.

Ιρανικές απειλές και ελληνικές βάσεις

Ξεχωριστή ανησυχία προκάλεσαν οι αναφορές σε ιρανικές απειλές κατά στόχων στην Ευρώπη.

Στην εκπομπή παρουσιάστηκαν ισχυρισμοί για χάρτες που περιλαμβάνουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ και βάσεις στην Ελλάδα ως δυνητικούς στόχους.

Παράλληλα, έγινε αναφορά σε ύποπτες κινήσεις πλοίων που συνδέονται με το Ιράν κοντά σε υποθαλάσσια καλώδια επικοινωνιών, καθώς και σε περιστατικά που αφορούν την ασφάλεια της εμπορικής ναυτιλίας.

Οι παρουσιαστές συνέδεσαν αυτές τις εξελίξεις με την πιθανότητα διεύρυνσης της σύγκρουσης και την ανάγκη προστασίας κρίσιμων υποδομών.

Ελληνικά εξοπλιστικά και νέα μέσα επιτήρησης

Η εκπομπή περιλάμβανε επίσης ενημέρωση για τις ελληνικές αμυντικές δυνατότητες.

Μεταξύ άλλων, παρουσιάστηκαν πληροφορίες για την πορεία εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας P-3B Orion, την ανάπτυξη ελληνικών μη επανδρωμένων συστημάτων και τη μετασκευή ταχύπλοου σκάφους για αποστολές του Πολεμικού Ναυτικού.

Οι συντελεστές υπογράμμισαν την ανάγκη επένδυσης σε εγχώρια τεχνολογία, επιτήρηση και μη επανδρωμένα μέσα, ιδιαίτερα σε ένα επιχειρησιακό περιβάλλον όπως το Αιγαίο.

Το κρίσιμο ερώτημα

Κοινός παρονομαστής των δύο μεγάλων θεμάτων της εκπομπής ήταν η σημασία της επιχειρησιακής ετοιμότητας και των πολιτικών αποφάσεων.

Για τον Great Sea Interconnector, οι παρουσιαστές επέμειναν ότι η αποφασιστικότητα της Αθήνας θα κριθεί στην πράξη, όταν το ερευνητικό πλοίο επιχειρήσει στην περιοχή.

Για τη Μέση Ανατολή, επισήμαναν ότι η αυξημένη στρατιωτική κινητικότητα δεν συνεπάγεται αυτομάτως την έναρξη πολέμου, αλλά καθιστά αναγκαία τη στενή παρακολούθηση των εξελίξεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Προ των θυρών της κολάσεως

Ο Τραμπ αντιμέτωπος με την πυρηνική επιλογή στο Ιράν και οι τραγικές συνέπειες για την Υφήλιο

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Μανώλης Σκούληκας

Μετά την ολοκληρωτική συντριβή του στις κάλπες των Ενδιαμέσων Εκλογών, ο Πρόεδρος Τραμπ έχει να αντιμετωπίσει ένα διχασμένο έθνος που δεν μπορεί να νομοθετήσει για τα επόμενα δυο χρόνια και η μόνη ασχολία των αντιπροσώπων του θα είναι ένα εξίσου ανούσιο, όσο και διχαστικό, «κυνήγι μαγισσών» προς τους εκατέρωθεν διεφθαρμένους πολιτικούς αντιπάλους. Το μόνο που απομένει στον Τραμπ είναι να επιδοθεί στην εξωτερική πολιτική, ή οποία έγκειται, ως επί το πλείστον, εντός των αποκλειστικά δικών του αρμοδιοτήτων. Η μόνη του ελπίδα είναι να ανασκευάσει την παταγώδη μέχρι τούδε αποτυχία του σε μια προσπάθεια να μην μείνει στην Ιστορία ως ο ηλιθιοδέστερος των Αμερικάνων Προέδρων που κατάφερε να χάσει την Ουκρανία, το Ιράν και το Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Δεδομένης της τραγικής κατάστασης στην Ουκρανία, με τη Ρωσία να προελαύνει, την Ευρώπη να γνέφει με αμηχανία και την Ουκρανία να καταρρέει από τα σκάνδαλα και την σοβαρότατη πλέον έλλειψη ανθρωπίνου αλλά και αψύχου δυναμικού, το μόνο που απομένει, ελλείψη μιας εκατέρωθεν πρόθεσης συμβιβασμού, είναι η εναγώνιος παρακολούθηση του ήδη προαναγγελθέντος Ουκρανικού επιθανατίου ρόγχου. Διότι η εναλλακτική της ΝΑΤΟϊκής εμπλοκής δεν μπορεί να υποστηρίξει τα προβλεπόμενα φέρετρα, ενώ η απόσυρση της βοήθειας προς εξαναγκασμό της Ουκρανίας σε συνθηκολόγηση θα έπληττε ανεπανόρθωτα το γόητρο των ΗΠΑ ως υπερδύναμη.

Το Ιράν, αφετέρου, έχει επιδείξει ιδιάζουσα ανθεκτικότητα στους βομβαρδισμούς και τις κυρώσεις, ενώ εκπλήσσει η ικανότητα του να πλήττει καίρια το μαλακό υπογάστριο των αντιπάλων του με πλήγματα στις πετρελαϊκές υποδομές των πετρομοναρχιών και τις ανυπεράσπιστες πλέον αμερικανικές βάσεις στην περιοχή. Έτσι δικαιολογείται και η εμμονή του στο ταπεινωτικό μνημόνιο εκεχειρίας, καθώς γνωρίζει ότι ο Τραμπ δεν έχει απολύτως καμία βιώσιμη επιλογή για να επιφέρει αλλαγή καθεστώτος: τη μόνη προοπτική του για μια, έστω και στοιχειωδώς, αξιοπρεπή αποχώρηση από την περιοχή. Κανένας βομβαρδισμός δεν μπορεί να κάμψει πλέον το συσπειρωμένο Ιρανικό λαό, καμία ένοπλη μειονότητα δεν είναι αρκετά πολυάριθμη για να κλονίσει τους πάνοπλους και συντριπτικά υπεράριθμους Φρουρούς της Επανάστασης, ενώ οι ΗΠΑ και η υπόλοιπη Υφήλιος θα υποφέρουν δυσαναλόγως περισσότερο από ένα συνεχιζόμενο εμπάργκο. Όσο για μια χερσαία εμπλοκή των ΗΠΑ, θα τους στοίχιζε αφόρητα σε έμψυχο και άψυχο κόστος, ενώ θα τους στερούσε δια παντός την ικανότητα εμπλοκής σε οποιοδήποτε άλλο σημείο ενδιαφέροντος στον πλανήτη, σε μια εποχή που θα κρίνει την επικυριαρχία της Υφηλίου για το υπόλοιπο του αιώνα.

Η εναλλακτική της χρήσης πυρηνικών όπλων στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν δικαιολογία αποχώρησης αλλά κάθε άλλο από την κάμψη του ηθικού του Ιράν δε θα επέφερε. Επιπλέον θα είχε τα ακόλουθα αρνητικά αποτελέσματα:

  • Το Ιράν θα ανταπέδιδε ανηλεώς εναντίον των πετρομοναρχιών σε σημείο να τις καθυποτάξει de facto και κατά του Ισραήλ με ανυπολόγιστες συνέπειες.
  • Η Μόσχα θα διαθέτει πλέον το αντίστοιχο «δικαίωμα» να χρησιμοποιήσει τακτικά ή και στρατηγικά πυρηνικά εναντίον της Ουκρανίας ή ακόμα και κατά στρατηγικών παραγωγικών υποδομών Ευρωπαϊκών κρατών που συνεχίζουν να υποστηρίζουν την Ουκρανία.
  • Η Κίνα θα μπορέσει να θέσει βέτο σε περαιτέρω χρήση πυρηνικών απειλώντας με ολοκληρωτικό πυρηνικό πόλεμο. Η προοπτική αυτή θα της εξασφάλιζε την ειρηνική συνέχιση της οικονομικής εξάπλωσης και επικράτησής της που μπορεί να απειληθεί μόνο από τη στρατιωτική παρέμβαση της Αμερικής.
  • Το διεθνές κύρος της Αμερικής θα επλήττετο ανεπανόρθωτα, μετατρέποντας την ήδη παραπαίουσα υπερδύναμη σε παρία και πιθανώς θα επέφερε καταστροφικές εξελίξεις στην οικονομία της και θα την καταδίκαζε σε έναν τοπικό απομονωτισμό για ένα ακαθόριστο χρονικό διάστημα.

Η μόνη εναλλακτική θα ήταν η μαζική χρήση στρατηγικών πυρηνικών όπλων εναντίον του Ιράν για την ισοπέδωση των μεγάλων πόλεών του και το τέλος της χώρας σαν φυσική πλέον ύπαρξη. Ακόμα και ένα στρατηγικό όπλο να εκρήγνυτο στη στρατόσφαιρα πάνω από το Ιράν θα προκαλούσε ένα ηλεκτρομαγνητικό παλμό που θα κατέστρεφε κάθε ηλεκτρικό εξάρτημα με αποτέλεσμα το μαζικό θάνατο του πληθυσμού εντός μικρού χρονικού διαστήματος λόγω επιμελητείας (βλ.«Θανάσιμη Πρόκληση»).

Όπως αναλύσαμε και σε προηγούμενο άρθρο μας (βλ. «Η Μεγάλη Λάμψη») ο Τραμπ καλείται να εξετάσει τη μόνη βιώσιμη εναλλακτική για μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή αποχώρηση από την περιοχή. Όμως αυτή η επιλογή δεν είναι χωρίς τα σοβαρότατα μειονεκτήματά της. Όλες οι πιο πάνω αναφερθείσες επιπτώσεις θα ισχύσουν και μάλιστα στο έπακρο. Ουσιαστικά αυτή θα είναι μια λύση αυτοχειρίας αλλά ένας ναρκισσιστής που βλέπει τον επερχόμενο εξευτελισμό του βιώνει, ούτως ή άλλως, κίνδυνο θανάτου, οπότε δεν ορρωδεί ούτε στιγμή να εφαρμόσει ακραία μέτρα, όσο καταστροφικά και αν είναι αυτά.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ: Η ήττα Τραμπ, η τιμωρία των ψηφοφόρων και το ευρωπαϊκό παράδοξο της ειρήνης στην Ουκρανία

Δημοσιεύτηκε

στις

Πέρασαν στην ιστορία και οι ενδιάμεσες εκλογές του 2026 για τις ΗΠΑ, εκεί όπου είχαμε διπλή ήττα για τους Ρεπουμπλικάνους και τον Ντόναλντ Τραμπ, καθώς οι Δημοκρατικοί εξασφάλισαν τη πλειοψηφία και στα δύο σώματα, σε Βουλή και Γερουσία.

Αυτό που έχουν καταφέρει οι Ρεπουμπλικάνοι, είναι κυρίως η απογοήτευση των ψηφοφόρων από τις πολιτικές Τραμπ και όχι η ίδια η πολιτική την οποία είχαν οι Δημοκρατικοί, και με βάση αυτή προσέλκυσαν τους ψηφοφόρους. Αν δούμε τα στατιστικά, το 62% των ψηφοφόρων ψήφισε τους Δημοκρατικούς, διότι πιστεύουν πως ο πόλεμος στο Ιράν ήταν λάθος, και το 74% πως ήταν σημαντικός παράγοντας στην ψήφο τους, αλλά αυτό είχε και ως προτεραιότητα την ακρίβεια και το αυξημένο κόστος ζωής.

Όλα αυτά όμως είναι απόρροια από τον πόλεμο στη μέση ανατολή, δηλαδή βλέπουμε ότι οι Αμερικανοί πολίτες αντιτίθενται στο πόλεμο, κάτι που πολιτικά, όπως αποδείχθηκε για τον Ντόναλντ Τραμπ, ήταν ένα μεγάλο λάθος. Ο ίδιος ο Τραμπ βέβαια είπε πως αν ήμουν εγώ στο ψηφοδέλτιο θα κερδίζαμε. Υπάρχουν και φωνές που αντιτίθενται σε αυτό και λένε γι’ αυτό δεν ψηφίσαμε. Αλλά από εκεί και πέρα βλέπουμε ότι και χωρίς ηγεσία να καθοδηγεί τα πράγματα στους Δημοκρατικούς, στην ουσία αυτές οι ενδιάμεσες εκλογές ήταν περισσότερο αποτέλεσμα τιμωρίας προς τους Ρεπουμπλικάνους παρά υποστήριξη προς τους δημοκρατικούς.

Τα λάθη Τραμπ

Το πρώτο: Το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών βέβαια έρχεται από τις λάθος πολιτικές του Ντόναλντ Τραμπ που του χρέωσαν οι ψηφοφόροι.

Το δεύτερο: Είναι κάτι που δεν το αναγνώρισαν, με βάση τα όσα είπε προεκλογικά και τι έκανε στην πράξη.

Το τρίτο: Το υψηλό κόστος διαβίωσης των Αμερικανών, και αυτό έγκειται στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, με τις αυξημένες τιμές της βενζίνης, αλλά όπως είπαμε και πιο πάνω το αυξημένο κόστος ζωής.

Το τέταρτο: Οι Λατινοαμερικάνοι ψήφισαν αυτή τη φορά σε αυξημένο ποσοστό τους δημοκρατικούς.

Το πέμπτο: Οι υποψήφιοι που επέλεξε ο ίδιος ο Τραμπ. Πολλοί από αυτούς δεν κατάφεραν να εκλεγούν, με αποτέλεσμα ο ίδιος να λέει ότι αν ήμουν εγώ στο ψηφοδέλτιο θα έβγαινα, αλλά παραβλέπει ότι πολλοί από αυτούς, ήταν δική του επιλογή.

Το έκτο: Ενώ ξοδεύτηκαν πάρα πολλά ποσά, περίπου μισό δις. έδωσε ο Έλον Μασκ στο Τέξας και τελικά δεν κατάφεραν να κερδίσουν οι Ρεπουμπλικάνοι. Τα χρήματα όπως αποδείχθηκε δεν είναι το παν.

Μεγάλο ποσοστό συμμετοχής

Αυτό που είδαμε σε αυτές τις εκλογές και εκτιμώ ότι θα το δούμε σε όλες τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις και στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα, θα είναι η αυξημένη συμμετοχή, διότι η απογοήτευση του κόσμου από τις πολιτικές των ηγετών τους είναι αυξημένη, οπότε πολλοί πολίτες θεωρώ, πως θα σηκωθούν από το καναπέ και θα πάνε να ψηφίσουν, είτε κάποιοι ως ψήφο διαμαρτυρίας, είτε κάποιοι ως συνειδητή ψήφο σε κάποιους πολιτικούς σχηματισμούς.

Αυτό που είδαμε όμως και αξίζει σημείωσης, είναι ότι η προεκλογική εκστρατεία στις ΗΠΑ ήταν οξυμένη αρκετά. Είδαμε ότι βίντεο που κυκλοφορούσαν, ανέφεραν πως κάποιες αγορές των πολιτών, στην ουσία χρηματοδοτούν στο πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα, και υπάρχει αυξημένο το αίσθημα του αντισημιτισμού.

Αλλά από την άλλη, μπορούμε να δούμε ότι και στην Ευρώπη γίνεται ακριβώς το ίδιο. Και στην Ευρώπη βλέπουμε ότι ο κόσμος είναι απογοητευμένος από την υποστήριξη στην Ουκρανία. Και στην ουσία την παράταση του πολέμου, ενώ οι λαοί της Ευρώπης συμπαρίστανται στο λαό της Ουκρανίας, από την άλλη αντιτίθενται στους εξοπλισμούς και στις οικονομικές βοήθειες προς την Ουκρανία που παρατείνουν τον πόλεμο αυτόν και στην ουσία καταστρέφουν την ίδια την Ουκρανία, αλλά και ότι χάνονται ζωές Ουκρανών αλλά και Ρώσων.

Νέα τορπίλη από την ”συμμαχία των προθύμων” για τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις

Και όλα αυτά, ενώ βλέπουμε ότι τις επόμενες μέρες, θα έχουμε συνάντηση στο Άμπου Ντάμπι για την ειρήνευση στην Ουκρανία και για άλλη μια φορά, για πολλοστή φορά, βλέπουμε τη ”συμμαχία των προθύμων” να έρχεται να τορπιλίσει την κατάσταση. Στη συνάντηση στο Βερολίνο μεταξύ του καγκελαρίου Φρίντριχ Μέρτς και του προέδρου της Ουκρανίας, αναφανδόν ο κύριος Μέρτς τόνισε πως θα ”συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε την Ουκρανία και να δίνουμε υποστήριξη σε αυτόν τον πόλεμο”. Ο ίδιος επίσης κάλεσε να συγκληθεί μια διαπραγμάτευση για να βρεθεί μια λύση στο ουκρανικό πρόβλημα.

Την ίδια στιγμή όμως που είναι προγραμματισμένη εδώ και αρκετές ημέρες η συνάντηση στο Άμπου Ντάμπι. Ο ίδιος ο Γερμανός καγκελάριος κάλεσε τη Μόσχα να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις. Τονίζοντας ότι έχει έρθει η ώρα να τερματιστεί ο πόλεμος. Αυτό έχει γίνει για πολλοστή φορά όταν προκαθορίζονται διαπραγματεύσεις με πρωτοβουλία των ΗΠΑ, και έρχονται οι Ευρωπαίοι μετά να τορπιλίσουν την κατάσταση.

ΥΓ1: Άρα, είναι το ίδιο μοτίβο που ξανασυμβαίνει, και εδώ έρχεται ένα ρητορικό βέβαια ερώτημα: Γιατί τορπιλίζεται ξανά η όποια ευκαιρία για ειρήνευση στην Ουκρανία μέσω της ”συμμαχίας των προθύμων;”.

ΥΓ2: Κάποιος θα πει: Είναι το λόμπι του πολέμου στην Ευρώπη ηλίθιε!!!

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις15 λεπτά πριν

Το καλώδιο και η απάντηση στην Άγκυρα

Η έκδοση ελληνικής NAVTEX για τις εργασίες του Great Sea Interconnector, η αντίδραση της Τουρκίας και η προετοιμασία της Αθήνας...

Αναλύσεις45 λεπτά πριν

Προ των θυρών της κολάσεως

Ο Τραμπ αντιμέτωπος με την πυρηνική επιλογή στο Ιράν και οι τραγικές συνέπειες για την Υφήλιο

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Η πιο συμφέρουσα εγκατάσταση της Ε.Ε., μέχρις ότου σβήσει ο Αφρικανικός ήλιος!

Χρήστος Κηπουρός: Πως να δεθεί η Μεσόγειος με σχοινιά, που συνιστούν τα ηλεκτρικά καλώδια!

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ: Η ήττα Τραμπ, η τιμωρία των ψηφοφόρων και το ευρωπαϊκό παράδοξο της ειρήνης στην Ουκρανία

Πέρασαν στην ιστορία και οι ενδιάμεσες εκλογές του 2026 για τις ΗΠΑ, εκεί όπου είχαμε διπλή ήττα για τους Ρεπουμπλικάνους...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Από τη Δυτική Σαχάρα έως τον Λίβανο: Οι κρυφοί κίνδυνοι της εξάρτησης από τις ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ

Ένα αμερικανικό προσχέδιο ψηφίσματος που ευνοούσε το Σχέδιο Αυτονομίας του Μαρόκου και πρότεινε την αντικατάσταση της αποστολής διεξαγωγής δημοψηφίσματος από...

Δημοφιλή