Γράφει o Ταξίαρχος ε.α. Νικόλαος Μπόχτης

Η Αλβανία διανύει περίοδο αυξημένης κοινωνικής και πολιτικής έντασης. Οι κινητοποιήσεις, που ξεκίνησαν στα τέλη Μαΐου με αφορμή περιβαλλοντικά ζητήματα, εξελίχθηκαν σταδιακά μετατοπίζοντας το επίκεντρο διαμαρτυρίας στην καταπολέμηση της διαφθοράς και στην παραίτηση της κυβέρνησης.

Από τις 13 Οκτωβρίου 2026, οι διαδηλώσεις στα Τίρανα, με τη συμμετοχή φοιτητών, γιατρών και άλλων κοινωνικών ομάδων, συνοδεύτηκαν από κλιμάκωση των συγκρούσεων με την αστυνομία, βανδαλισμούς δημόσιων κτιρίων, συλλήψεις και επεισόδια εντός της Βουλής, προσδίδοντας σε αυτές ευρύτερη πολιτική διάσταση.

Την 18 Οκτωβρίου 2026, ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας, υποστήριξε ότι οι διαδηλώσεις απειλούν την Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και όχι την κυβέρνησή, αποδίδοντας παράλληλα την υποκίνησή τους σε εξωτερικούς παράγοντες, «ξένα χέρια». Οι δηλώσεις αυτές αναδεικνύουν την όξυνση της πολιτικής αντιπαράθεσης σε μια κρίσιμη φάση της ενταξιακής πορείας της Αλβανίας.

Η σημερινή ένταση επαναφέρει στη μνήμη την κρίση του 1997, η οποία παρά τις ουσιώδεις διαφορές ως προς τα αίτια και τις συνθήκες αποτελεί χρήσιμο πλαίσιο προβληματισμού.

Διαδηλώσεις στα Τίρανα,Οκτώβριος 2026.Πηγή Vyolltsa/Wikimedia Commons,CC0 1.0

Παρούσα κατάσταση

Η Αλβανία μέλος του ΝΑΤΟ από το 2009, συνεχίζει την ενταξιακή της πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ένωση έχοντας ανοίξει 33 διαπραγματευτικά κεφάλαια εκ των οποίων 4 έχουν κλείσει προσωρινά.

Η ΕΕ συνδέει την ολοκλήρωση των διαδικασιών με την λειτουργία του κράτους δικαίου, των δημοκρατικών θεσμών και την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.

Όπως προκύπτει από σχετικές εκθέσεις της ΕΕ και των ΗΠΑ η διαφθορά, οι διασυνδέσεις με το οργανωμένο έγκλημα και το ξέπλυμα χρήματος αποτελούν σημαντικές προκλήσεις για τα Τίρανα, για την αντιμετώπιση των οποίων έχουν δημιουργηθεί νέα θεσμικά όργανα .

Οι πρόσφατες σε εξέλιξη έρευνες από την Ειδική Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς και του Οργανωμένου Εγκλήματος (SPAK) για την επικεφαλής της Κρατικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (SHISH) και οι έλεγχοι από το Εθνικό Γραφείο Ερευνών (BKH) στο Υπουργείο Άμυνας και σε χώρους που συνδέονται με την κρατική KAYO και την TIMAK επαναφέρουν στο προσκήνιο ζητήματα διαφθοράς, θεσμικής λογοδοσίας και λειτουργίας του κράτους δικαίου.

Η Ειδική Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς και του Οργανωμένου Εγκλήματος (SPAK) σε συνδυασμό με το Ειδικό Δικαστήριο κατά της Διαφθοράς και του Οργανωμένου Εγκλήματος(CJKKO) αποτελούν βασικό πυλώνα της δικαστικής μεταρρύθμισης και της προσπάθειας ενίσχυσης του κράτους δικαίου.

Τα παραπάνω αναδεικνύουν τις δύο όψεις της σημερινής Αλβανίας. Αφενός η διαφθορά εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρή πρόκληση και αφετέρου η δυνατότητα των ειδικών εισαγγελικών και δικαστικών θεσμών να ερευνούν υψηλόβαθμους αξιωματούχους αποτελεί ένδειξη θεσμικής αλλαγής.

Στο περιφερειακό επίπεδο, το Κόσοβο παραμένει κρίσιμο ζήτημα.Την 16 Σεπτεμβρίου2026 η πρωτόδικη απόφαση των Ειδικών Δικαστικών Τμημάτων για το Κόσοβο στη Χάγη, καταδίκασε για εγκλήματα πολέμου τέσσερα πρώην ηγετικά στελέχη του UCK και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην Αλβανία και το Κόσοβο ,αναδεικνύοντας το ιστορικό φορτίο και τη διασυνοριακή διάσταση του ζητήματος.

Για την Αθήνα , η στήριξη της Ευρωπαϊκής πορείας των Τιράνων , προϋποθέτει την προστασία των δικαιωμάτων της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στη Βόρειο Ήπειρο, την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στο Ιόνιο και τις σχέσεις καλής γειτονίας. Αλυτρωτικά αφηγήματα, όπως το δήθεν θέμα των «Τσάμηδων», εξακολουθούν να εμφανίζονται στον δημόσιο λόγο ακόμη και στη Βουλή της γείτονος επιβαρύνοντας τις σχέσεις των δυο κρατών .

Απομάκρυνση Αμερικανών πολιτών από τα Τίρανα,1997.Πηγή,DoD,Brett Siegel, U.S. Navy.

Διαπιστώσεις- Συμπεράσματα

Το 1997 στην Αλβανία η οικονομική κρίση μετά την κατάρρευση των χρηματοοικονομικών πυραμίδων οδήγησε σε βίαια επεισόδια, τμήματα του στρατού και της αστυνομίας εγκατέλειψαν τις θέσεις τους,οπλισμός λεηλατήθηκε από στρατόπεδα και ακολούθησε ένοπλη σύγκρουση με περίπου 2000 νεκρούς και αποδιοργάνωση της κρατικής λειτουργίας. Η παράνομη διακίνηση οπλισμού σε όμορες χώρες καθώς και η απόδραση κρατουμένων από τις φυλακές επηρέασε την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή.

Η σημερινή πολιτική και κοινωνική ένταση έχει διαφορετική αφετηρία , διαφορετικά χαρακτηριστικά και το κράτος διαφορετική συνοχή, όμως η εμμένουσα δυσαρέσκεια, η αμφισβήτηση της κρατικής εξουσίας και η κλιμακούμενη βία προκαλούν συνειρμούς και προβληματισμό. Η αυστηρότερη στάση των δυνάμεων ασφαλείας μέχρι στιγμής δεν έχει περιορίσει την ένταση και σύμφωνα με αναλυτές αναγκαιεί πολιτική λύση για την εκτόνωση της κατάστασης.

Η Αλβανία αντιμετωπίζει εσωτερικές και περιφερειακές προκλήσεις. Η πολιτική ένταση στο εσωτερικό, οι σχέσεις με το Κόσοβο και τη Σερβία και η διαχείριση ιστορικών και εθνικών διαφορών επηρεάζουν το περιβάλλον ασφάλειας στα Δυτικά Βαλκάνια.

Η Ευρωπαϊκή ενσωμάτωση της περιοχής δύναται να συμβάλει στη σταθερότητα και να περιορίσει την επιρροή δυνάμεων εκτός Γηραιάς Ηπείρου, υπό την προϋπόθεση ότι θα συνοδεύεται από ουσιαστικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις και ειρηνική διαχείριση των διαφορών.

Τα Τίρανα δεν εγκαταλείπουν τον Ευρωατλαντικό προσανατολισμό. Η πρόοδος των ενταξιακών διαπραγματεύσεων και η λειτουργία των ειδικών θεσμών κατά της διαφθοράς δείχνουν ότι η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση παραμένει στρατηγικός στόχος, με εκφρασμένο από την κυβέρνηση ορίζοντα το 2030. Η Ευρωπαϊκή πορεία όμως δεν έχει εξαλείψει τις εσωτερικές παθογένειες και τις περιφερειακές αντιθέσεις.

Το κρίσιμο λοιπόν δεν είναι η ύπαρξη νέων θεσμών καταπολέμησης της διαφθοράς, αλλά η ικανότητά τους να λειτουργούν ανεξάρτητα, να ολοκληρώνουν τις έρευνες και να οδηγούν σε οριστικές δικαστικές αποφάσεις.

Μια Ευρωπαϊκά ενσωματωμένη και θεσμικά λειτουργική Αλβανία είναι προτιμότερη από μια απομονωμένη ή αποσταθεροποιημένη όμορη χώρα, χωρίς αυτό να συνεπάγεται οποιαδήποτε έκπτωση των Ελληνικών εθνικών συμφερόντων και των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου .

Για την Ελλάδα η στήριξη της Ευρωπαϊκής πορείας της Αλβανίας, έχει συγκεκριμένες προϋποθέσεις όπως αυτές προαναφέρθηκαν. Η Ευρωπαϊκή όμως πορεία της γείτονος δεν συνεπάγεται αυτόματη επίλυση των διμερών διαφορών και εκκρεμοτήτων.

Την 7 Σεπτεμβρίου 2026, στη συνέντευξη τύπου της 90ης ΔΕΘ, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος επισήμανε ότι η πρόοδος στην αποτύπωση των περιουσιών και στην προστασία των δικαιωμάτων της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας δεν είναι επαρκής, τονίζοντας ότι «την κατάλληλη στιγμή» η Ελλάδα θα ασκήσει τα δικαιώματά της. Παράλληλα χαρακτήρισε το ζήτημα όχι αποκλειστικά διμερές, αλλά ζήτημα που άπτεται του Ευρωπαϊκού δικαίου.

Το παραπάνω εκτιμάται ότι σηματοδοτεί την δυνατότητα και την πρόθεση της Αθήνας να χρησιμοποιήσει την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση των Τιράνων ως εργαλείο για την προστασία της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας.

Στη χερσόνησο του Αίμου, η σταθερότητα δεν εξασφαλίζεται μόνο από τη βούληση που διατυπώνεται με διεθνείς δεσμεύσεις, αλλά κυρίως από την ικανότητα έμπρακτης εφαρμογής τους, η οποία συχνά προϋποθέτει την υπέρβαση αγκυλώσεων του παρελθόντος.

Η Αλβανία αποτελεί σήμερα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της δύσκολης ισορροπίας, με το βλέμμα στην Ευρώπη, αλλά με το παρελθόν παρόν.

Më parë del shpirti se huqi
(Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά η συνήθεια)

Πηγές

Πρωθυπουργός της Ελλάδος , «Συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην 90ή Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης».

Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδος , «Αλβανία – Διμερείς Σχέσεις».

Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδος, «Ελληνική Εθνική Μειονότητα Αλβανίας».

European Commission, Albania Report 2025, 4 November 2025.

Council of the European Union, Albania – EU Accession Negotiations.

Council of the European Union, Ninth Accession Conference with Albania, 14 July 2026.

Council of the European Union, Enlargement: Albania and EU Provisionally Close Negotiations on Science and Research, Education and Culture, and External Relations, 14 July 2026.

U.S. Department of State, 2026 Investment Climate Statements: Albania.

International Monetary Fund (IMF), The Rise and Fall of the Pyramid Schemes in Albania (1999), IMF eLibrary.

Congressional Research Service (CRS), Albania: Country Background Report

Kosovo Specialist Chambers, Hashim Thaçi et al. – Case.

Kosovo Specialist Chambers, Thaçi et al.: Trial Judgment Pronounced, 16 September 2026.

Associated Press, A Hague Court Convicts Kosovo’s Former President Thaci of War Crimes and Sentences Him to 25 Years, 16 September 2026.

Albanian Telegraphic Agency (ATA), Albania Marks 82nd Anniversary of Cham Albanian Expulsion with Commemorative Events, 26 June 2026.

Reuters, Albania Court Suspends Spy Chief, Orders House Arrest in Graft Probe, 22 September 2026.

Reuters, Albanian PM Says Protests Pose Threat to EU Membership, Not Government, 18 October 2026.

Tirana Times, Albania’s Arms Industry Faces International Trafficking Probe, 3 October 2026.

Panorama / News24, Audiotapes for Arms Trafficking, SPAK Registers Two Criminal Offenses after Checks on Ron Yeffet, Ardi Veliu and Persons Connected to KAYO, 3 October 2026.

Balkan Insight, Tougher Security Response Won’t Solve Albania’s Growing Crisis, Experts Say, 16 October2026.

Σοβαρές καταγγελίες για τη διασύνδεση της Ρωσικής Εκκλησίας με μηχανισμούς πληροφοριών και πολιτικής επιρροής διατυπώνει ο Ιρλανδοαμερικανός συγγραφέας και αναλυτής, με αφορμή το βιβλίο «Wolves in Sheep’s Clothing: The Russian Orthodox Church’s Threat to European Security and Democracy», το οποίο συνυπογράφει με την Oksana Shadrina.

Η συνέντευξη, που δημοσιεύθηκε στις 27 Οκτωβρίου, περιλαμβάνει αναφορές στην Ελλάδα, στο Άγιον Όρος, στην αντιπαράθεση Μόσχας–Οικουμενικού Πατριαρχείου και στη στήριξη του πολέμου στην Ουκρανία από τη ρωσική εκκλησιαστική ηγεσία. Οι ισχυρισμοί για συγκεκριμένες επιχειρήσεις παρακολούθησης και εκβιασμού αποδίδονται στον ίδιο· στο δημοσίευμα δεν παρατίθενται τα πρωτογενή υπηρεσιακά έγγραφα που θα επέτρεπαν την ανεξάρτητη εξέτασή τους.

Οι αναφορές για τη Σούδα

Το σημαντικότερο σκέλος της συνέντευξης για την ελληνική ασφάλεια αφορά τη ναυτική βάση της Σούδας. Ο O’Hurley υποστηρίζει ότι αποτέλεσε ιδιαίτερο στόχο ρωσικών δραστηριοτήτων παρακολούθησης, οι οποίες πραγματοποιούνταν από ακίνητα που συνδέονται με τη Ρωσική Εκκλησία.

Επικαλείται εκτιμήσεις ευρωπαϊκών υπηρεσιών πληροφοριών και δημοσιογραφικές έρευνες, σύμφωνα με τις οποίες ακίνητα συνδεδεμένα με ρωσικούς και εκκλησιαστικούς φορείς, τόσο στην Κρήτη όσο και στην ηπειρωτική Ελλάδα, έχουν χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση ευαίσθητων στρατιωτικών και ναυτικών εγκαταστάσεων.

Ο αναλυτής συνδέει το ενδιαφέρον για τη Σούδα με τη στρατηγική σημασία της ως κόμβου εφοδιαστικής και επιχειρησιακής υποστήριξης, καθώς και με την παρουσία αμερικανικών και νατοϊκών δυνάμεων που επιχειρούν στη Μεσόγειο. Δεν κατονομάζει, πάντως, στη συνέντευξη συγκεκριμένα ακίνητα ούτε προσδιορίζει τον χρόνο και τα τεχνικά μέσα των φερόμενων επιχειρήσεων.

Στο ίδιο πλαίσιο επαναφέρει τις απελάσεις Ρώσων διπλωματών από την Ελλάδα το 2018, συνδέοντάς τες με καταγγελίες για απόπειρες επηρεασμού προσώπων και παρεμβάσεις γύρω από τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Ο Πετρόφσκι, το «kompromat» και ο Κύριλλος

Ξεχωριστή βαρύτητα έχουν οι ισχυρισμοί του για τον Ντμίτρι Ιβάνοβιτς Πετρόφσκι, τον οποίο περιγράφει ως λαϊκό συνεργάτη του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων της Ρωσικής Εκκλησίας.

Κατά τον O’Hurley, ο Πετρόφσκι ελέγχθηκε από τις αμερικανικές αρχές σε αεροδρόμιο των ΗΠΑ και πληροφορίες από τον φορητό υπολογιστή του παρέπεμπαν σε κοινές επιχειρήσεις της FSB και εκκλησιαστικών μηχανισμών, με στόχο τον εκβιασμό θρησκευτικών ηγετών.

Ο αναλυτής υποστηρίζει ότι τα στοιχεία αυτά υποδήλωναν γνώση του σχεδίου από τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο, αφήνοντας ανοιχτό και το ενδεχόμενο προσωπικής έγκρισής του. Πρόκειται για καταγγελία του συνεντευξιαζόμενου και όχι για δικαστική διαπίστωση που παρουσιάζεται στο δημοσίευμα.

Παράλληλα, αναφέρεται στη συλλογή επιβαρυντικού υλικού —του λεγόμενου «kompromat»— και ισχυρίζεται ότι τέτοιες πρακτικές χρησιμοποιήθηκαν σε προσπάθειες υπονόμευσης της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου του 2016 στο Κολυμπάρι της Κρήτης.

Εκκλησιαστικά ακίνητα κοντά σε κρίσιμες εγκαταστάσεις

Ο O’Hurley εντάσσει τις αναφορές για την Ελλάδα σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Επικαλείται περιπτώσεις απελάσεων Ρώσων κληρικών από τη Βουλγαρία, την Εσθονία και τα Σκόπια, καθώς και την απόκτηση ακινήτων κοντά σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις και κρίσιμες υποδομές.

Αναφέρεται ειδικότερα σε ναό κοντά σε αεροπορικό διάδρομο στη Σουηδία και σε εκκλησιαστική παρουσία κοντά στο Κέντρο Διακλαδικού Πολέμου του ΝΑΤΟ στο Σταβάνγκερ της Νορβηγίας. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή τέτοιων θέσεων δημιουργεί ερωτήματα για δραστηριότητες πέραν της εξυπηρέτησης των θρησκευτικών αναγκών.

Στη Μολδαβία, περιγράφει διαφορετικό μηχανισμό επιρροής: προσκυνηματικά ταξίδια στη Ρωσία, παροχές προς κληρικούς και προπληρωμένες κάρτες, με αντάλλαγμα, όπως καταγγέλλει, την αναπαραγωγή φιλορωσικών μηνυμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατά την εκλογική περίοδο του 2025.

Άγιον Όρος και πολιτική εκμετάλλευση των πνευματικών δεσμών

Για τον Άθω, ο αναλυτής διακρίνει τους ιστορικούς πνευματικούς δεσμούς από την αξιοποίησή τους για κρατικές επιδιώξεις. Υποστηρίζει ότι η Μόσχα έχει εντάξει τη ρωσική παρουσία στο Άγιον Όρος σε μια ευρύτερη στρατηγική θρησκευτικής διπλωματίας.

Επικαλείται αναφορές για Ρώσους επισκέπτες με μοναχική ιδιότητα που παραμένουν στην Ελλάδα μετά τη λήξη της θεώρησής τους και μετακινούνται στη χώρα. Συνδέει ορισμένες τέτοιες περιπτώσεις με ανησυχίες των υπηρεσιών ασφαλείας, χωρίς να παρουσιάζει στη συνέντευξη συγκεκριμένες δικογραφίες ή αποφάσεις.

Η σχέση Πούτιν–Κυρίλλου και η σύγκρουση με το Φανάρι

Ο O’Hurley περιγράφει τη σχέση της ρωσικής πολιτικής και εκκλησιαστικής ηγεσίας ως σχέση αμοιβαίων ανταλλαγμάτων: η Εκκλησία προσφέρει πολιτική νομιμοποίηση, ενώ το κράτος ενισχύει την περιουσία, τα προνόμια και την κοινωνική επιρροή της.

Ασκεί ιδιαίτερα έντονη κριτική στη θρησκευτική δικαιολόγηση του πολέμου στην Ουκρανία. Κατά την άποψή του, η παρουσίαση της σύγκρουσης ως ιερής αποστολής υπηρετεί την κινητοποίηση της ρωσικής κοινωνίας και υποτάσσει την εκκλησιαστική λειτουργία στους κρατικούς στόχους.

Αντίστοιχα, ερμηνεύει την αντιπαράθεση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως διεκδίκηση ευρύτερης επιρροής στον ορθόδοξο κόσμο. Συνδέει τη θεωρία της «Τρίτης Ρώμης» με την ιδεολογία του «Ρωσικού Κόσμου» και υπερασπίζεται τον ρόλο του Φαναρίου στην ενότητα της Ορθοδοξίας.

Ο ίδιος, ο οποίος έχει τιμηθεί ως Άρχων Νομοφύλαξ του Οικουμενικού Πατριαρχείου, υποστηρίζει ακόμη ότι η επίκληση των «παραδοσιακών αξιών» από τη Μόσχα λειτουργεί ως μέσο πολιτικής συσπείρωσης και επιρροής. Αντιπαραθέτει σε αυτή τη χρήση την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και την έμπρακτη κοινωνική μέριμνα.

Για την προοπτική εκκλησιαστικής συμφιλίωσης, θεωρεί αναγκαία την επανεξέταση της σχέσης της Ρωσικής Εκκλησίας με το κράτος. Εκτιμά ότι ο τερματισμός του πολέμου, από μόνος του, δεν αρκεί για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης χωρίς ουσιαστική αυτοκριτική της εκκλησιαστικής ηγεσίας.

Αυθεντική θεωρία από τη Θράκη

Γράφω εν πολλοίς καινούργια πράγματα. Η πολιτική αυτή θεωρία δεν αποτελεί «φορεμένο ρούχο» εισαγόμενων αναλύσεων, αλλά αυθεντική διακονία στο Νέο, με σεβασμό στην ιερότητα της Δημοκρατίας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που οι τίτλοι στα κείμενά μου είναι 12λεξοι. Ξεκινώντας ως Αντίλογος από την αγαπημένη μου Θράκη απέναντι στη συμπλεγματική Αθήνα, η πρόταση αυτή μετουσιώθηκε από αντίλογο σε Λόγο.

Το Νεότερο Ανατολικό Ζήτημα

Η Ανατολική Μεσόγειος ζει την εποχή του Νεότερου Ανατολικού Ζητήματος, με κατεξοχήν πρώτο και χειρότερο, το Τουρκικό. Και επειδή, ανεξαρτήτως των πολιτικών της Ε. Ε. ή των ΗΠΑ ή όποιων άλλων, η Ιστορία και η Γεωγραφία συνεχίζουν, με τη συνδρομή της UNCLOS, να διάκεινται υπέρ του Ελληνισμού, συμβαίνουν και θα συμβούν, προβλέπω, τα εξής:

Τα 6 ελληνικά στενά και ο Κρητικός Ελλήσποντος

Η Ελλάδα έχει 6 διεθνή θαλάσσια στενά στον Αιγαιομεσογειακό χώρο, που όχι μόνο δεν έχουν εναλλακτικές διαδρομές, όπως τα άλλα Μεσογειακά Στενά, Μεσσήνη, Μπονιφάτσιο και Μινόρκα, αλλά με την μεταξύ τους θέσπιση των 12 μιλίων, βάζουν κάτω, τα λεγόμενα Τουρκικά Στενά. Ειδικά το Στενό Κάσου Κρήτης, πλάτους 26 μιλίων, αφαιρουμένων των 12 συν 12 μιλίων, η απομένουσα θαλάσσια ζώνη των 2 μιλίων είναι όσο το μέσον πλάτος του Θρακικού Ελλήσποντου.

Η κυριαρχία της Γεωπολιτικής και της Γεωοικονομίας

Με δεδομένο λοιπόν το γεγονός ότι η Πολιτική και η Οικονομία έχουν παραχωρήσει σημαντικό

τους κομμάτι στην Γεωπολιτική και στη Γεωοικονομία, στο γήπεδο αυτών των εννοιών παίζεται το όλο παιχνίδι. Αν ο Στράβων έλεγε ότι η Γεωγραφία είναι η σκηνή, επάνω στην οποία παίζεται η Ιστορία, σήμερα έχουν προστεθεί επιπλέον παίκτες. Η Γεωπολιτική και η Γεωοικονομία μετά από μια αρχική περίοδο αμφισβητήσεων, έχουν αναπτυχθεί αντί της Πολιτικής και της Οικονομίας.

Η Ελλάδα ως Κεντρική Πλατεία της Οικουμένης

Οι παγκόσμιοι θαλάσσιοι διάδρομοι BRI και IMEC που ο καθένας για δικούς του λόγους, στρέφει την κεφαλή προς άλλη κατεύθυνση από την Τουρκία, συμπράττουν με την Ιστορία και τη Γεωγραφία μετατρέποντας την Ελλάδα και τον Ελληνισμό σε Κεντρική πλατεία της Οικουμένης.

Η γραπτή μου πρόβλεψη του 2002: “Από την πρωτεύουσα που την έκαναν χώρα, στη χώρα που θα την κάνουμε πρωτεύουσα”, όταν γράφτηκε στο βιβλίο “Αγώνας για τη Γεωοικονομική Δημοκρατία”, όπως και οι προβλέψεις στο βιβλίο “Σημειώσεις Πολιτικής Γεωοικονομίας”, ψυχανεμίζονταν τις σημερινές εξελίξεις γιατί υπήρχε πλήθος από ενδείξεις. Και κυρίως οι αντενδείξεις όλων όσων καθοδηγούσαν τη χώρα της εποχής εκείνης, στα φρουτάκια της Σοφοκλέους και στην ψευδαίσθηση του μεγαλείου των Ολυμπιακών.

Το Φαλαινάριο του Θεού και ο τουρκικός πανικός

Κατά τα άλλα μια χώρα που υπήρξε κυρίαρχη στη παγκόσμια ναυτιλία, από την εποχή ακόμη των μονόξυλων της Αρχαίας Καλυδώνας της Αιτωλίας και συνεχίζει μέχρι σήμερα, είδε να προστίθενται πέραν του γεωπολιτισμικού της Αθηναϊκού κληροδοτήματος, η οικολογικότερη περιοχή του κόσμου που διατρέχεται από την Ελληνική Τάφρο Λευκάδας Καστελόριζου ενώ φιλοξενεί το “Φαλαινάριο του Θεού”. Αν σε όλα αυτά συμπεριληφθεί η UNCLOS, αντιλαμβάνεται ο καθείς την συνέχεια που έπεται. Ποιο Μοντρέ και ποια τηλεδιοίκηση της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτά είναι τα μικρότερα δώρα της Ιστορίας. Μόνο ο Ελλήσποντος Κάσου Κρήτης αξίζει ίσαμε Βόσπορο μαζί και Δαρδανέλια. Πόσο μάλλον όταν προστεθούν οι υπόλοιποι πέντε.

Ο Αιώνιος Αθηναϊκός Συμπλεγματισμός

Το μόνο λυπηρό είναι ότι απέναντι στον Αιώνιο Κεμαλισλαμισμό, βρίσκεται ο Αιώνιος Αθηναϊκός συμπλεγματισμός. Αυτόν εκμεταλλεύεται κατά το δοκούν ο πρώτος. Ο οποίος παρόλα αυτά δεν έχει μαζί του ούτε στο ελάχιστο τις υπερδυνάμεις της Ιστορίας και της Γεωγραφίας. Απεναντίας τις έχει απέναντι. Και ας επιμένουν γεωπολιτικοί αναλυτές για την αξία της Γεωστρατηγικής Τουρκίας.

Η «Γαλάζια Πατρίδα», τα θαλάσσια πάρκα και τα τουρκολιβυκά ψευδομνημόνια αποδεικνύονται απλώς η έκφραση του τουρκικού πανικού και της προσπάθειας της Άγκυρας να σώσει ό,τι σώζεται από την πολυδιαφημισμένη γεωστρατηγική της αξία. Οι απειλές για την τεχνική πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου είναι απλώς ένας κρίκος στην αλυσίδα της ανησυχίας της. Είναι η αφορμή. Η κύρια αιτία κρύβεται στην τεράστια αξία των υδάτινων στηλών αυτού του Διεθνούς θαλάσσιου Στενού του Κρητικού Ελλήσποντου.

Ο τρισδιάστατος Μεσογειοφύλακας

Λέω λοιπόν ότι αυτό το καμάρι της Πελαγόεσσας Κρήτης, ο Κρητικός Ελλήσποντος, δεν είναι μόνο το μέγεθος των θαλασσών που συνδέει, αλλά και το ότι συνιστά έναν πανίσχυρο Μεσογειοφύλακα. Όταν η Μεσόγειος Θάλασσα των 2,5 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων είναι σχεδόν 6 φορές μεγαλύτερη από τον Εύξεινο και περίπου 12 φορές μεγαλύτερη από το Αιγαίον Αρχιπέλαγος, γίνεται αντιληπτό ότι ο έλεγχος αυτής της τεράστιας λεκάνης κρίνεται εδώ.

Ο Κρητικός Ελλήσποντος, η δική μας απάντηση στο τουρκικό «Τσανάκκαλε» των Δαρδανελίων, είναι ο απόλυτος φρουρός της Μεσογείου. Και αν το πλάτος τους στην απομένουσα θαλάσσια ζώνη εξισώνεται, ο Κρητικός Ελλήσποντος υπερτερεί συντριπτικά σε τρισδιάστατο εκτόπισμα, καθώς είναι 20 φορές βαθύτερος από τον Θρακικό Ελλήσποντο!

Επίλογος: Το μεγάλο «ΟΧΙ» των ιδεών

Η Ιστορία και η Γεωγραφία προτίθενται να διανείμουν τα φύλλα της νίκης στον Ελληνισμό. Αρκεί η ίδια αγωγή που συστήνουν οι ψυχαναλυτές στους συμπλεγματικούς ασθενείς, το να αρχίσουν δηλαδή να λένε «ΟΧΙ», να εφαρμοστεί στην Αθήνα. Να σταματήσει να λειτουργεί ως παθητικός people pleaser, να σταματήσει να συσσωρεύει ήττες, να κατεβάσει τα χαρτιά και να ανακηρύξει το τελικό γεωστρατηγικό ματ. Η συγκυρία φέρνει τούτη την ανάγκη στο προσκήνιο εν όψει της επετείου της 28ης Οκτωβρίου. Τότε που το μεγάλο «ΟΧΙ» απέναντι στον φασισμό το τραγούδησε η συμπατριώτισσα από την Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης Σοφία Βέμπο. Σήμερα, απέναντι στον Αιώνιο Αθηναϊκό Συμπλεγματισμό και την απραξία του, είναι πάλι η Θράκη Ρωμανία που έρχεται να «τραγουδήσει» ξανά το «ΟΧΙ» —αυτή τη φορά όχι με νότες, αλλά με ιδέες.

_______________

Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,