Ο ναύαρχος Στέλιος Φενέκος, πρώτος κυβερνήτης της φρεγάτας «Μπουμπουλίνα», παρεμβαίνει στη δημόσια συζήτηση που προκλήθηκε από τη βύθιση του παροπλισμένου πλοίου που έφερε το ιστορικό όνομα, εκφράζοντας τη διαφωνία του με τον τρόπο που παρουσιάστηκε το γεγονός.

Παράλληλα, αναφέρεται στη συμβολική και ιστορική σημασία του ονόματος της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, ασκώντας κριτική στην επικοινωνιακή παρουσίαση της βύθισης και υπογραμμίζοντας την ανάγκη προστασίας της ναυτικής παράδοσης και της ιστορικής συνέχειας του Πολεμικού Ναυτικού.

Η θεσμική ταυτότητα των πολεμικών πλοίων και ο σεβασμός στη ναυτική ιστορία και παράδοση είναι θεμελιώδεις αξίες στο Π.Ν.

Τις τελευταίες ημέρες διαβάσαμε και ακούσαμε επανειλημμένα ότι «το Πολεμικό Ναυτικό βύθισε τη φρεγάτα Μπουμπουλίνα». Εντυπωσιακές εικόνες από βολές βλημάτων και τορπίλης συνόδευσαν δημοσιεύματα που παρουσίαζαν τη βύθιση ως επιχειρησιακό επίτευγμα.

Δεν βυθίστηκε η ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ. Βυθίστηκε ένα παροπλισμένο σκάφος που κάποτε έφερε αυτό το ιστορικό όνομα.

Ένα πολεμικό πλοίο είναι Ναυτική μονάδα με όνομα, πολεμική σημαία, κυβερνήτη, πλήρωμα, αποστολή και ιστορία. Η ύψωση της Σημαίας σηματοδοτεί την ένταξή του στον Στόλο και η οριστική υποστολή της ολοκληρώνει την ενεργό υπηρεσιακή της υπόσταση.

Κατά την τελετή παροπλισμού, στις 18 Φεβρουαρίου 2013, δεν υποστάλθηκε απλώς η πολεμική σημαία. Αφαιρέθηκαν οι πινακίδες με το όνομα του πλοίου και τα χρυσά γράμματά του αποδόθηκαν συμβολικά στους κυβερνήτες που το κυβέρνησαν, αρχής γενομένης από το «Μ», που δόθηκε σε εμένα ως πρώτο κυβερνήτη.

Υπάρχει και μια βαθύτερη ιστορική διάσταση. Η Φρεγάτα ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ ήταν η μοναδική μονάδα κρούσεως του Στόλου με γυναικείο όνομα, τιμώντας τη Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, μια εμβληματική ναυτική προσωπικότητα της Ελληνικής Επανάστασης, με διεθνή αναγνώριση για τα γυναικεία κινηματα της εποχής και αργότερα.

Στον βυθό κατέληξε ένα παροπλισμένο σκαρί. Όχι η ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ.

Τα πολεμικά πλοία παροπλίζονται. Τα σκαριά βυθίζονται. Τα ονόματα, η ιστορία και η ναυτική παράδοση δεν βυθίζονται με καμία τορπίλη.

Δολοφονίες, αεροπορικά δυστυχήματα, πρόωροι θάνατοι και οικογενειακά δράματα συνθέτουν τη σκοτεινή ιστορία των Κένεντι, μιας από τις ισχυρότερες και πιο αναγνωρίσιμες πολιτικές δυναστείες των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στις 21 Σεπτεμβρίου, η Κάιλ Κένεντι, μία από τις 34 εγγονές και τους εγγονούς του Ρόμπερτ Φ. «Μπόμπι» Κένεντι και της Έθελ Κένεντι, πέθανε στο σπίτι της στο Γουέστγουντ της Μασαχουσέτης, σύμφωνα με την αναγγελία του θανάτου της.

Εδώ και δεκαετίες, οι αλλεπάλληλες τραγωδίες που έπληξαν την οικογένεια τροφοδοτούν τον μύθο της λεγόμενης «κατάρας των Κένεντι». Από τη δολοφονία του προέδρου Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι το 1963 μέχρι τον θάνατο του γιου του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1999, η οικογένεια βρέθηκε επανειλημμένα στο επίκεντρο γεγονότων που συγκλόνισαν την αμερικανική κοινή γνώμη.

Παρά τη δημοτικότητα του συγκεκριμένου μύθου, δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να συνδέουν τις τραγωδίες με κάποιον ανεξήγητο μηχανισμό ή μια πραγματική κατάρα.

Πώς γεννήθηκε ο μύθος της «κατάρας των Κένεντι»

Η ιστορία των τραγωδιών της οικογένειας ξεκινά αρκετά χρόνια πριν από την προεδρία του Τζον Κένεντι. Ο επιχειρηματίας και διπλωμάτης Τζόζεφ Κένεντι και η σύζυγός του, Ρόουζ, απέκτησαν εννέα παιδιά, αρκετά από τα οποία βίωσαν σοβαρές προσωπικές δοκιμασίες.

Το πρώτο μεγάλο πλήγμα ήρθε το 1944, όταν ο πρωτότοκος γιος τους, Τζόζεφ Κένεντι Τζούνιορ, σκοτώθηκε σε ηλικία 29 ετών κατά τη διάρκεια στρατιωτικής αποστολής στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το αεροσκάφος στο οποίο επέβαινε εξερράγη πάνω από την Αγγλία.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1948, η κόρη τους, Κάθλιν Κένεντι, έχασε τη ζωή της σε αεροπορικό δυστύχημα στη Γαλλία, σε ηλικία μόλις 28 ετών.

Ο όρος «κατάρα» απέκτησε ιδιαίτερη δημοσιότητα το 1969, μετά το δυστύχημα στο Τσαπακουίντικ, στο οποίο ενεπλάκη ο γερουσιαστής Τεντ Κένεντι.

Οι δολοφονίες του Τζον και του Ρόμπερτ Κένεντι

Η πιο εμβληματική τραγωδία σημειώθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1963, όταν ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, 35ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, δολοφονήθηκε στο Ντάλας του Τέξας, ενώ επέβαινε σε ανοιχτή προεδρική λιμουζίνα μαζί με τη σύζυγό του, Τζάκι.

Ο 46χρονος πρόεδρος δέχθηκε θανάσιμα πυρά, με τη δολοφονία του να προκαλεί παγκόσμιο σοκ. Ο Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ συνελήφθη ως ύποπτος, αλλά δολοφονήθηκε δύο ημέρες αργότερα, πριν οδηγηθεί σε δίκη.

Πέντε χρόνια αργότερα, η οικογένεια βίωσε ακόμη μία πολιτική δολοφονία. Στις 5 Ιουνίου 1968, ο Ρόμπερτ «Μπόμπι» Κένεντι, αδελφός του Τζον και υποψήφιος για το προεδρικό χρίσμα των Δημοκρατικών, δέχθηκε πυροβολισμούς στο ξενοδοχείο Ambassador του Λος Άντζελες, λίγο μετά τη νίκη του στις προκριματικές εκλογές της Καλιφόρνιας. Ο Ρόμπερτ υπέκυψε στα τραύματά του την επόμενη ημέρα, σε ηλικία 42 ετών.

Τα αεροπορικά δυστυχήματα που σημάδεψαν την οικογένεια

Τα αεροπορικά δυστυχήματα αποτελούν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κεφάλαια της ιστορίας των Κένεντι. Εκτός από τους θανάτους του Τζόζεφ Κένεντι Τζούνιορ και της Κάθλιν Κένεντι, ένα ακόμη σοβαρό περιστατικό σημειώθηκε το 1964, όταν ο Τεντ Κένεντι επέζησε από συντριβή αεροσκάφους, στην οποία έχασαν τη ζωή τους δύο άνθρωποι.

Η τραγωδία που αναζωπύρωσε με ιδιαίτερη ένταση τη συζήτηση για την υποτιθέμενη κατάρα σημειώθηκε στις 16 Ιουλίου 1999.

Ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ, γιος του δολοφονημένου προέδρου, σκοτώθηκε όταν το μικρό αεροσκάφος που πιλοτάριζε συνετρίβη στον Ατλαντικό Ωκεανό, κοντά στο νησί Μάρθας Βίνγιαρντ.

Μαζί του έχασαν τη ζωή τους η σύζυγός του, Κάρολιν Μπεσέτ, και η αδελφή της, Λόρεν. ο Κένεντι Τζούνιορ ήταν μόλις 38 ετών.

Η έρευνα των αμερικανικών αρχών απέδωσε το δυστύχημα σε αποπροσανατολισμό του πιλότου, λόγω της περιορισμένης ορατότητας και των συνθηκών πτήσης.

Οι υπόλοιπες τραγωδίες της οικογένειας

Οι δοκιμασίες της οικογένειας Κένεντι δεν περιορίστηκαν στις δολοφονίες και στα αεροπορικά δυστυχήματα.

Το 1941, η Ρόζμαρι Κένεντι υποβλήθηκε σε λοβοτομή, με απόφαση του πατέρα της. Η επέμβαση προκάλεσε σοβαρές και μόνιμες βλάβες, με αποτέλεσμα να χρειαστεί φροντίδα για το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης ζωής της.

Το 1969, ο Τεντ Κένεντι ενεπλάκη στο δυστύχημα του Τσαπακουίντικ. Το αυτοκίνητο που οδηγούσε έπεσε από γέφυρα και κατέληξε στο νερό, με αποτέλεσμα να πνιγεί η 28χρονη συνεπιβάτιδά του, Μέρι Τζο Κοπέκνι. Ο ίδιος επέζησε, αλλά καθυστέρησε να ειδοποιήσει τις αρχές, γεγονός που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και έπληξε την πολιτική του εικόνα.

Οι απώλειες συνεχίστηκαν και τις επόμενες δεκαετίες. Το 1984, ο Ντέιβιντ Κένεντι, γιος του Ρόμπερτ, πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών σε ηλικία 28 ετών. Το 1997, ο αδελφός του, Μάικλ Κένεντι, σκοτώθηκε σε δυστύχημα κατά τη διάρκεια σκι στο Κολοράντο.

Το 2019, η 22χρονη Σίρσα Κένεντι Χιλ πέθανε από υπερβολική δόση ουσιών, η οποία χαρακτηρίστηκε τυχαία. Έναν χρόνο αργότερα, το 2020, η Μέιβ Κένεντι ΜακΚιν και ο οκτάχρονος γιος της, Γκίντεον, πνίγηκαν σε δυστύχημα με κανό.

Οι τραγωδίες αυτές, μαζί με άλλες απώλειες που έπληξαν μέλη και απογόνους της οικογένειας, ενίσχυσαν τη δημόσια συζήτηση γύρω από τη λεγόμενη «κατάρα των Κένεντι».

Η ιστορική συνάντηση του Τζον Κένεντι με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο

Η ιστορία της οικογένειας Κένεντι συνδέεται και με την Κύπρο, μέσα από την ιστορική συνάντηση του Αμερικανού προέδρου Τζον Φ. Κένεντι με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄, στην Ουάσιγκτον, τον Ιούνιο του 1962.

Η επίσκεψη του Μακαρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε στις 5 και 6 Ιουνίου 1962, σε μια κρίσιμη περίοδο για το νεοσύστατο κυπριακό κράτος. Η Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία της το 1960, αντιμετώπιζε ήδη σοβαρές πολιτικές και συνταγματικές προκλήσεις, οι οποίες συνδέονταν με τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου και τη λειτουργία του νέου κρατικού συστήματος.

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος επιδίωκε τη στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών στις προσπάθειές του για τροποποίηση συγκεκριμένων διατάξεων του Συντάγματος. Στο πλαίσιο αυτό, συζήτησε με τον πρόεδρο Κένεντι τις προτάσεις του για αλλαγές σε 13 συνταγματικά άρθρα, με στόχο, όπως υποστήριζε η κυπριακή πλευρά, την ομαλότερη λειτουργία του κράτους.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο κατά την οποία ο Κένεντι βρισκόταν στο τιμόνι των Ηνωμένων Πολιτειών και η Κύπρος προσπαθούσε να εδραιώσει τη θέση της στη διεθνή σκηνή, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα τις δυσκολίες που συνόδευαν τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας της.

slpress.gr

«Μη εποικοδομητική και προκλητική εξέλιξη» που αύξησε την ένταση στην περιοχή χαρακτήρισε εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, επισημαίνοντας ότι η θέση των ΗΠΑ για το ζήτημα δεν έχει αλλάξει.

Σε δήλωσή του στην ανταποκρίτρια της ΕΡΤ στην Ουάσιγκτον, Λένα Αργύρη, εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ επεσήμανε ότι «ενθαρρύνουμε όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένων των εταίρων μας στην Ανατολική Μεσόγειο, να επιλύουν τις διαφορές τους σχετικά με τις θαλάσσιες ζώνες μέσω διαπραγματεύσεων με καλή πίστη». Στη δήλωση τονίζεται επίσης ότι πρέπει να αποφεύγεται οποιαδήποτε προκλητική συμπεριφορά.

Υπενθυμίζεται ότι το Συμβούλιο Ελληνοαμερικανικής Ηγεσίας (HALC), με επιστολή προς τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, είχε ζητήσει από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να λάβει σαφή δημόσια θέση κατά του τουρκολιβυκού μνημονίου.

Σε νομοθέτηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» προχωρεί η Τουρκία

Στο τελικό στάδιο νομοθέτησης του προκλητικού αναθεωρητικού πλαισίου που συμπυκνώνεται στον όρο «Γαλάζια Πατρίδα» φαίνεται να βρίσκεται η Άγκυρα στο μεταξύ.

Συγκεκριμένα το κυβερνητικό Κόμμα (AKP) ολοκληρώνει τις εργασίες του σχετικά με την πρόταση νόμου για τη «Γαλάζια Πατρίδα» με κεντρικό άξονα, όπως διατυπώνεται από τουρκικής πλευράς,  «την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των εθνικών συμφερόντων της Τουρκίας στις θάλασσες».

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Habertürk, το τελικό κείμενο του νομοσχεδίου αναμένεται να ξεκινήσει να συντάσσεται τον Νοέμβριο με σκοπό να υποβληθεί στο Κοινοβούλιο πριν από το τέλος του έτους.

Βάσει της ίδιας πηγής, ο νόμος θα θεσπίζει «τους θεμελιώδεις κανόνες για τον καθορισμό του πλάτους και των ορίων των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας. Η πρόταση προβλέπει να ορίσει ότι τα χωρικά ύδατα στο Αιγαίο Πέλαγος είναι 6 ναυτικά μίλια, στη δε Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο τα 12 ναυτικά μίλια.