Γενικά θέματα
Ποιος πληρώνει τους «ειδικούς» της αμερικανικής TV
Του SEBASTIAN JONES *
Σε περίπτωση πολέμου, κρίσης ή πολιτικής αλλαγής, η πιο απλή (και οικονομική) επιλογή για τα τηλεοπτικά δίκτυα είναι η πρόσκληση «ειδικών». Συγκαλούνται στα τηλεοπτικά πλατό, όπου πετούν με περισσή σοφία αναλύσεις και συμβουλές. Κατά τα φαινόμενα ανεξάρτητοι και αμερόληπτοι, στην πραγματικότητα συχνά αμείβονται από τις μεγάλες επιχειρήσεις, υπερασπίζοντας σφόδρα τις προτιμήσεις τους.
ΑΝΤΑ ΤΣΙΡΟΠΟΥΛΟΥ
Σε επίσκεψή του στο Αλενταουν της Πενσιλβανίας, την 4η Δεκεμβρίου του 2009, ο κ. Μπαράκ Ομπάμα συνάντησε κάποιους εργάτες και ξεκίνησε μια συζήτηση για την οικονομική κρίση. Το ίδιο βράδυ, επωφελούμενος της επικαιρότητας του προεδρικού ταξιδιού, ο πρώην κυβερνήτης της πολιτείας κ. Τομ Ριτζ αποκάλυπτε το δικό του οικονομικό πρόγραμμα στην εκπομπή «Hardball with Chris Matthews» στο δίκτυο συνεχούς ενημέρωσης MSNBC, αντίπαλο του CNN και του Fox News. Εν ονόματι των «μικρών πραγμάτων» που ο Λευκός Οίκος θα μπορούσε να κάνει προκειμένου να αναθερμάνει την οικονομία, ο κ. Ριτζ συνιστούσε μείωση φόρων και πιο γενναία δάνεια στις μικρές επιχειρήσεις. Κατόπιν επέμεινε σε μια ακόμη πιο πρωτότυπη πρόταση: ο πρόεδρος «να πετάξει στον σκουπιδοτενεκέ» τα οικολογικά μέτρα του και να κατασκευάσει «εργοστάσια παραγωγής πυρηνικής ενέργειας». Συνδυασμένο με την εξόρυξη άνθρακα και την άντληση φυσικού αερίου, ένα πρόγραμμα τόσο «καινοτόμο» αναμφίβολα θα ωφελούσε «την απασχόληση και τις εξαγωγές».
Καθώς πρόσφερε αυτές τις καλές συμβουλές, ο πρώην κυβερνήτης διέθετε το παρουσιαστικό ενός αμερόληπτου σχολιαστή. Εκείνο όμως που αγνοούσαν οι τηλεθεατές -λάθος του παρουσιαστή, ο οποίος θα έπρεπε να τους έχει προειδοποιήσει- είναι πως ο κ. Ριτζ είχε αποκομίσει 530.659 δολάρια με την ιδιότητά του ως μέλους του διοικητικού συμβουλίου της Exelon, της πιο σημαντικής εταιρείας παραγωγής πυρηνικής ενέργειας της χώρας.
Λίγα λεπτά νωρίτερα, στο ίδιο κανάλι, ο απόστρατος στρατηγός Μπάρι ΜακΚάφρεΐ, «στρατιωτικός σύμβουλος του NBC», τόνιζε εμφατικά πως ο πόλεμος στο Αφγανιστάν απαιτούσε «μια επιπρόσθετη προσπάθεια τριών έως δέκα χρόνων», όπως και «πολλά χρήματα». Και εκεί, επίσης, ο τηλεθεατής δεν είχε ενημερωθεί πως ο εμπειρογνώμονας στην πραγματικότητα ανήκε στην DynCorp, μια από τις σημαντικότερες ιδιωτικές στρατιωτικές εταιρείες της χώρας, η οποία του είχε καταβάλει 182.309 δολάρια μόνο για το 2009. Τη στιγμή που ο στρατηγός συνηγορούσε υπέρ της παράτασης του πολέμου, ο εργοδότης του είχε μόλις κερδίσει ένα κολοσσιαίο συμβόλαιο υποστήριξης των αμερικανικών ένοπλων δυνάμεων στο Αφγανιστάν, διάρκειας πέντε ετών και με συνολική αξία που υπολογίζεται στα 5,9 δισεκατομμύρια δολάρια.
Οι προμηθευτές
Μέσα σε διάστημα μιας ώρας, δύο «ειδικοί» εμπλεγμένοι σε κατάφωρη σύγκρουση συμφερόντων ήταν καλεσμένοι στο MSNBC. Σύμπτωση; Οχι ακριβώς. Το 2003, το εβδομαδιαίο περιοδικό «The Nation» είχε ήδη αποκαλύψει τους στενούς δεσμούς που ενώνουν τον στρατηγό ΜακΚάφρεϊ με προμηθευτές του στρατού, στους οποίους εξασφαλίζει διαφήμιση σε πολλά καλωδιακά δίκτυα. Το 2008, ο δημοσιογράφος Ντέιβιντ Μπάρστοου δημοσίευσε στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» μια σειρά άρθρων η οποία βραβεύθηκε με Πούλιτζερ, όπου καταδείκνυε πώς το Πεντάγωνο χρησιμοποιεί τους αξιωματικούς του για να πουν τον καλό τους λόγο στην τηλεόραση. Το 2009, κάποιοι μπλόγκερ αποδείκνυαν πως ο κ. Ρίτσαρντ Γουλφ, παλαιός δημοσιογράφος του «Newsweek», που στρατολογήθηκε από την εκπομπή του MSNBC «Countdown with Keith Olbermann», παράλληλα εργαζόταν για μια εταιρεία δημόσιων σχέσεων ειδική στις «στρατηγικές επικοινωνίας των επιχειρήσεων».
Η έρευνα επαληθεύει πως παρόμοιες συγκρούσεις συμφερόντων είναι κοινός τόπος σε έναν κόσμο των μίντια όλο και πιο διαπερατό από τις επιθέσεις των επιχειρηματικών κύκλων. Από το 2007, τουλάχιστον εβδομήντα πέντε λομπίστες, εκπρόσωποι ή ιθύνοντες επιχειρήσεων -αμειβόμενοι για να προασπίσουν την εικόνα καθώς και τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα των εργοδοτών τους- εναλλάσσονται στα δίκτυα MSNBC, Fox News, CNN, CNBC και Fox Business Network, χωρίς ποτέ να μνημονεύονται στον αέρα οι προσοδοφόρες δραστηριότητές τους. Συχνά γυρνούν εκ περιτροπής σε πολλά κανάλια ταυτόχρονα, κάνοντας συνολικά δεκάδες -ακόμη και εκατοντάδες- εμφανίσεις στα πλέον σημαντικά ΜΜΕ των ΗΠΑ.
Σε αυτούς τους εκπροσώπους τύπου των πολυεθνικών, η από τηλεοράσεως καθιέρωση επιτρέπει όχι μόνο να αγγίξουν ένα ευρύτατο κοινό, αλλά επίσης και να τραβήξουν την προσοχή και την εύνοια των πολιτικών υπευθύνων, τόσο Δημοκρατικών όσο και Ρεπουμπλικανών. Οσο για τα καλωδιακά δίκτυα, που ανησυχούν πώς να γεμίσουν τον τηλεοπτικό χρόνο τους και να μη δυσαρεστήσουν τις ελίτ, μετά προθυμίας εξευτελίζουν τον ίδιο τους τον δεοντολογικό κώδικα.
Προφανώς, τα φερέφωνα της εργοδοσίας πάντοτε ήταν λαίμαργα με τα μικρόφωνα. Ομως η έναρξη λειτουργίας του Fox News και του MSNBC το 1996 όρισε το πλαίσιο στο οποίο έκτοτε ευδοκιμούν. Αφότου ο κρουνός των «πολιτικών αναλύσεων» είναι ανοιχτός είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, οι εμπειρογνώμονες-μισθοφόροι του ιδιωτικού τομέα πολλαπλασιάζονται με ανησυχητικό ρυθμό στα καλωδιακά κανάλια. Για να πεισθούμε, αρκεί να εξετάσουμε τις σχετικές με την οικονομική κρίση και τη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας τηλεοπτικές εμφανίσεις τους, δύο ζητήματα που συζητήθηκαν ευρύτατα κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών.
Στα τέλη του 2008, ενώ ένα κύμα οικονομικής ύφεσης βυθίζει τη χώρα και η κυβέρνηση ετοιμάζεται να δεσμεύσει δισεκατομμύρια προκειμένου να κρατήσει όρθιες τις τράπεζες, μια ορδή από λομπίστες και υπεύθυνους επικοινωνίας, μασκαρεμένοι σε αμερόληπτους σχολιαστές, καταλαμβάνει δι’ εφόδου τη μικρή οθόνη. Ανάμεσά τους ο κ. Μπέρναρντ Γουίτμαν, πρόεδρος της Whitman Insight Strategies. Η εταιρεία αυτή προσφέρει στους πελάτες της υπηρεσίες ως «οδηγός για αποτελεσματικό λόμπινγκ και στοχευμένες καμπάνιες επικοινωνίας και πληροφόρησης σύμφωνα με τους δοθέντες στόχους». Η πελατεία της περιλαμβάνει γραφεία λόμπι και δημόσιων σχέσεων όπως οι Ogilvy & Mather, οι οποίοι με τη σειρά τους συμμορφώνονται στις εντολές πολυάριθμων πολυεθνικών, ειδικότερα με σκοπό να κατευθύνουν την ομοσπονδιακή πολιτική. Ωστόσο, κάθε φορά που ο κ. Γουίτμαν, βετεράνος της εποχής Κλίντον, εκφράζει τις απόψεις του στην τηλεόραση, το κάνει ως ειδικευμένος συγγραφέας, μολονότι τα δημοσιευμένα έργα του χρονολογούνται από δέκα χρόνια και πάνω.
Σύμφωνα με τη σελίδα της στο Διαδίκτυο, η Whitman Insight Strategies βοηθάει τον ασφαλιστικό γίγαντα American Insurance Group (AIG) «να αναπτύξει, να ελέγξει, να προωθήσει και να βελτιώσει το εμπορικό σήμα της στο ευρύ κοινό» καθώς και «να προσαρμοστεί στις εξελίξεις της αγοράς». Η εταιρεία ανέβασε στο YouTube καμιά εκατοστή βίντεο, υπενθυμίζοντας τις καλύτερες τηλεοπτικές εμφανίσεις του αφεντικού της. Η παρακολούθησή τους επιβεβαιώνει πως ο κ. Γουίτμαν δίνεται ολόψυχα στην υπεράσπιση των συμφερόντων των πελατών του. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2008, καλεσμένος στο Fox News για να ανταπαντήσει στη Σάρα Πάλιν, επιτίθεται φαρμακερά στον υποψήφιο των Ρεπουμπλικανών, Τζον ΜακΚέιν, κατηγορώντας τον ως ένοχο επειδή ήθελε «να εγκαταλείψει την AIG στην τύχη της» και άρα επειδή «δεν καταλαβαίνει τίποτα για τη σημερινή παγκοσμιοποιημένη οικονομία».
Τα μπόνους της AIG
Ο Γουίτμαν επανέρχεται στο Fox News στις 25 Μαρτίου 2009, αυτή τη φορά με την ευκαιρία του σκανδάλου των μπόνους της AIG: η ασφαλιστική εταιρεία πρόσφερε πριμ 450 εκατομμυρίων δολαρίων στους ιθύνοντές της, παρ’ όλο που μόλις είχε καταφέρει να διασωθεί από το ναυάγιο χάρη στους αμερικανούς φορολογούμενους. Η όντως λεπτή αποστολή του σχολιαστή συνίσταται στην εμφύσηση λίγης λογικής στα πνεύματα που έχουν αρχίσει να εξάπτονται. «Ο αμερικανικός λαός είναι οργισμένος, είναι κατανοητό» παραδέχεται. Ομως, «από τη στιγμή που ειπώθηκε αυτό, πρέπει να ξεπεράσουμε τις αντιδράσεις οργής, απογοήτευσης και υστερίας και να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τους κανόνες της οικονομίας». Σε κανένα σημείο δεν διευκρινίστηκε πως ο κ. Γουίτμαν δουλεύει για λογαριασμό της AIG.
Ανάμεσα στους υπηρέτες της εταιρείας φιγουράρει και κάποιος Ρον Κρίστι. Από το 2006 έως τον Σεπτέμβριο του 2008, ενώ εργαζόταν για την DC Navigators (σήμερα Navigators Global), μια εταιρεία συμβούλων μάνατζμεντ και δημόσιων σχέσεων που πρόσκειται στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ο κ. Κρίστι καταχωρίστηκε ως λομπίστας για την AIG. Κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου, η ασφαλιστική εταιρεία κατέβαλε 590.000 δολάρια στην DC Navigators. Ισχυροποιημένος από αυτή την επιτυχία, ο Κρίστι έκτοτε δημιούργησε το δικό του γραφείο συμβούλων.
Αρα, δεν προκαλεί μεγάλη έκπληξη που τον ξαναβρίσκουμε, στις 18 Σεπτεμβρίου 2008, στην εκπομπή «Hardball» του MSNBC. Ο παρουσιαστής κ. Κρις Μάθιους συστήνει τον κ. Κρίστι ως «Ρεπουμπλικανό αναλυτή». Κατόπιν, θυμίζοντας με ειρωνικό ύφος τη συνέντευξη τύπου που μόλις είχε δώσει ο πρόεδρος Τζορτζ Γ. Μπους σχετικά με την οικονομική κρίση, διακόπτεται από τον καλεσμένο του: ο κ. Μπους «είχε δίκιο να προσφύγει σε έναν πρώην της Goldman-Sachs, έναν πολύ ευφυή άνθρωπο, που αντιλαμβάνεται τη λειτουργία των αγορών και της ρευστότητας». Ο κ. Κρίστι αναφερόταν στον Χένρι Πόλσον, υπουργό Οικονομικών επί διακυβέρνησης Μπους και πρώην πρόεδρο και γενικό διευθυντή της Goldman-Sachs, που μόλις είχε παίξει έναν ρόλο-κλειδί στο σχέδιο διάσωσης της AIG, της οποίας η πτώχευση θα συνεπαγόταν εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες για την Goldman-Sachs (1). Η είσοδος του κ. Πόλσον στην κυβέρνηση «δεν είναι πολιτικό κόλπο», επιχειρηματολογεί ο λομπίστας της ασφαλιστικής εταιρείας: ο πρόεδρος «απλώς επέλεξε το καλύτερο πρόσωπο για να διαχειριστεί την κρίση».
Ομως η AIG είχε υιοθετηθεί από παράγοντες με ακόμη μεγαλύτερη επιρροή στους πολιτικούς κύκλους. Στα τέλη του 2008, λίγο αφού είχε καταβροχθίσει μια πρώτη φουρνιά δημόσιων κεφαλαίων, η ασφαλιστική εταιρεία εμπιστεύεται τη «διαχείριση ευαίσθητων ζητημάτων» στην Burson-Marsteller, το πιο περιζήτητο γραφείο δημόσιων σχέσεων, το οποίο, τον Απρίλιο του 2009, με τη σειρά του καλεί την πρώην εκπρόσωπο τύπου του Λευκού Οίκου επί διακυβέρνησης Τζορτζ Γ. Μπους, κ. Ντάνα Περίνο. Εναν μήνα αργότερα, η θαμώνας αυτή των τηλεοπτικών πλατό ενώνεται με την ομάδα του Fox News, όπου θα αφιερωθεί σε πραγματικά «ευαίσθητα» ζητήματα.
Ετσι, τον Ιούλιο του 2009, η κ. Περίνο ενθρονίζεται στο πλατό του «Money for Breakfast», της πρωινής εκπομπής του Fox Business Network. Ο παρουσιαστής υπενθυμίζει σύντομα τη συνεργασία της με το γραφείο Burson-Marsteller, παραλείπει όμως να αναφέρει τους δεσμούς της με την AIG. Οταν ένας καλεσμένος υποστηρίζει πως ο ασφαλιστικός γίγαντας ήταν το αντικείμενο μιας «περιορισμένης κανονιστικής ρύθμισης» πριν από την κρίση, η κ. Περίνο δράττεται αμέσως της ευκαιρίας: η βούληση που επιδεικνύει η παρούσα κυβέρνηση να μεταρρυθμίσει το χρηματοπιστωτικό σύστημα αποκαλύπτει «την τάση της Ουάσιγκτον να αντιδρά υπερβολικά στην κρίση». Ομως, όταν ο Γκάρι Κάλμαν, της ένωσης καταναλωτών «U.S. PIRG», παρατηρεί πως οι ρυθμιστικοί μηχανισμοί στην πραγματικότητα έχουν οπισθοδρομήσει εδώ και δεκαετίες, η σχολιάστρια αγανακτεί: «Δεν νομίζω πως υπάρχουν πολλοί επιχειρηματίες που να συμμερίζονται αυτή την άποψη (2)».
Η σύγχυση των ορίων μεταξύ δημοσιογραφίας και λόμπι εκδηλώθηκε ξανά με τη δημόσια συζήτηση για τη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας. Ο κ. Τέρι Χολτ, ένας από τους εκπροσώπους τύπου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και του κ. Τζον Μπέινερ, προέδρου της ρεπουμπλικανικής ομάδας της Βουλής των Αντιπροσώπων, διακρίνεται από το 2003 ως εκπρόσωπος της ομάδας ασφαλιστικών εταιρειών υγείας America’s Health Insurance Plans (ΑΗΙΡ). Οταν το 2007 ιδρύει το γραφείο επικοινωνίας και λόμπινγκ HDMK μαζί με τρία ακόμη στελέχη των Ρεπουμπλικανών, η ΑΗΙΡ φυσικά συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πρώτους του πελάτες.
Στις 5 Μαρτίου 2009, ο κ. Χολτ εμφανίζεται στο πλατό του MSNBC. Απευθυνόμενος στον παρουσιαστή Ντέιβιντ Σούστερ, ο οποίος τον σύστησε απλώς ως «Ρεπουμπλικανό», ο εκπρόσωπος των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών κατηγορεί την κυβέρνηση Ομπάμα πως θέλει να «καταργήσει την κάλυψη του Medicare (3) σε κάπου έντεκα εκατομμύρια συνταξιούχους προκειμένου να βάλει μπροστά τη μεγάλη του μεταρρύθμιση της υγείας» -ένας τρόπος τουλάχιστον παραπλανητικός για να συνοψίσεις τη συγκεκριμένη μεταρρύθμιση. Επτά μήνες αργότερα, η ΑΗΙΡ λανσάρει στον τύπο πολλών αμερικανικών πολιτειών μια δηλητηριώδη καμπάνια, που περιέχει αυτό το μήνυμα: «Είναι σωστό να ζητάμε από δέκα εκατομμύρια ηλικιωμένους με κάλυψη Medicare να δώσουν περισσότερα από αυτά που παίρνουν;»
Ασφαλιστικές εταιρείες
Μέσα στο πλαίσιο της καμπάνιας αντι-Ομπάμα, ο κ. Χολτ εμφανίζεται πολλές φορές στο CNN, το οποίο, αφού μία φορά στις τόσες κακό δεν κάνει, μνημονεύει τους δεσμούς του με τις ασφαλιστικές εταιρείες -εκτός από τις 14 Σεπτεμβρίου 2009, κατά την εμφάνισή του στο τοκ-σόου «The Situation Room». Μερικές ημέρες αργότερα, το δίκτυο συνεχούς ενημέρωσης πέφτει πάνω σε ένα μίνι σκάνδαλο: ο μπλόγκερ Γκρεγκ Σάρτζεντ αποκαλύπτει πως ο πολιτικός αναλυτής Αλεξ Καστεγιάνος, τακτικότατος καλεσμένος στα πλατό του CNN, είχε ενεργό ανάμειξη στις καμπάνιες της ΑΗΙΡ στον τύπο, συμπεριλαμβανομένης και εκείνης που σκόπευε να τρομάξει «δέκα εκατομμύρια ηλικιωμένους». Ομως, κάθε φορά που καυτηρίαζε τη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας, ο Καστεγιάνος εμφανιζόταν στην οθόνη με τον τίτλο του «Ρεπουμπλικανού παρατηρητή».
Ερωτηθείς σχετικά, ο κ. Χολτ ξεκαθαρίζει πως το CNN δεν παρέλειψε παρά μόνο μία φορά να αναφέρει τη σχέση του με την ΑΗΙΡ. Στη συνέχεια επικοινώνησε μαζί του ένας παραγωγός του καναλιού για να συζητήσει μαζί του τη δουλειά του στις ασφαλιστικές εταιρείες. Ο κ. Χολτ ορκίζεται με το χέρι στην καρδιά πως οι εμφανίσεις στα καλωδιακά δίκτυα «είναι πιο αποτελεσματικές αν συνοδεύονται από τη μέγιστη διαφάνεια». «Οταν απευθύνεσαι στο κοινό», υπογραμμίζει, «δικαιολογημένα πρέπει να γνωρίζει ποιος είσαι και από πού έρχεσαι. Θεωρώ καθήκον μου να γνωστοποιώ το προφίλ μου στα ΜΜΕ που με προσκαλούν και να τα αφήνω να κρίνουν μόνα τους».
Είναι αλήθεια πως οι «κριτές» σπανίως επιδεικνύουν μεγάλη αυστηρότητα. Αρκετοί Δημοκρατικοί λομπίστες έχουν επίσης εμφανιστεί στην τηλεόραση χωρίς την ελάχιστη αναφορά στην πελατεία τους, που αποτελείται από ασφαλιστικές εταιρείες ή φαρμακοβιομηχανίες. Δύο περιπτώσεις είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικές, δεδομένου του μείζονος ρόλου που έπαιξαν τα εν λόγω πρόσωπα στην αμερικανική πολιτική, οι κ.κ. Ρίτσαρντ Γκέπχαρντ και Τόμας Ντάσλι. Ο πρώτος προέδρευσε στην κοινοβουλευτική ομάδα των Δημοκρατικών της Βουλής των Αντιπροσώπων, ήταν υποψήφιος για το χρίσμα του κόμματός του κατά τις προεδρικές εκλογές του 1988 και ωφελήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του από την ενθουσιώδη στήριξη των συνδικάτων. Ο δεύτερος προήδρευσε στη Δημοκρατική κοινοβουλευτική ομάδα της Γερουσίας. Καθώς και ο ένας και ο άλλος είναι ταυτόχρονα πολύ γνωστοί στο κοινό και γενικώς συνδεδεμένοι με την αριστερή πτέρυγα του κόμματός τους, η επίδραση όποιας άποψης εκφράσουν μειώνεται δραματικά όταν αυτή τους οδηγεί στην υποστήριξη των μεγάλων επιχειρήσεων.
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2009, ο κ. Γκέπχαρντ φιγουράρει ανάμεσα στους συνδαιτυμόνες του «Morning Meeting» στο MSNBC. Χαρακτηρίζει «μη απαραίτητη» την ιδέα να δημιουργηθεί ένας δημόσιος ασφαλιστικός φορέας, την οποία υπερασπίζει με νύχια και με δόντια η πλειονότητα των εκλεγμένων Δημοκρατικών εκπροσώπων. Ο παρουσιαστής είναι τυπικός μαζί του: ο αντιτιθέμενος στη μεταρρύθμιση εκφράζει άποψη ως πρώην μέλος του Κογκρέσου, μάρτυρας της παραίτησης του κ. Γουίλιαμ Κλίντον από την προσπάθεια να επιβάλει ένα παρόμοιο πρόγραμμα το 1993. Ούτε λέξη για τα καθήκοντά του ως συμβούλου σε ασφαλιστικές εταιρείες και φαρμακευτικά εργαστήρια, τα οποία ασκεί μέσω της δικής του επιχείρησης Gephardt Government Affairs. Ούτε και καμία μνεία για τη δουλειά του ως λομπίστα για λογαριασμό του ομίλου NBC Universal.
Ο γερουσιαστής
Ο κ. Ντάσλι με τη σειρά του κάνει τρεις απανωτές τηλεοπτικές εμφανίσεις μέσα σε τέσσερις μήνες, όλες αφιερωμένες στη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας -στις 12 Μαΐου και στις 2 Ιουλίου 2009 στο MSNBC και στις 16 Αυγούστου στο NBC, στην εκπομπή «Meet the Press». Σε κάθε περίπτωση, ο πρώην γερουσιαστής των Δημοκρατικών επιτίθεται με μανία στη μεταρρύθμιση χωρίς το κοινό να είναι ενήμερο για τούτη τη μικρή λεπτομέρεια: είναι υπάλληλος της Alston & Bird, μιας εταιρείας που κάνει λόμπι για λογαριασμό του ασφαλιστικού ομίλου United Health Group. Επρεπε να περιμένουμε την 8η Δεκεμβρίου 2009, ημέρα της πρόσκλησής του στο «Dr Nancy» του MSNBC, ώστε ο κ. Ντάσλι -μετά από άπειρες προφυλάξεις- να έρθει αντιμέτωπος με τη διπλή ιδιότητά του ως πολιτικού και λομπίστα. «Φυσικά και είμαι ευαίσθητος για τον τρόπο με τον οποίο με αντιλαμβάνεστε, γι’ αυτό λοιπόν θα είμαι ιδιαιτέρως προσεκτικός» διακηρύσσει. Η προσοχή του θα ήταν μικρής διάρκειας: έναν μήνα αργότερα, δίνοντας ακόμη μία φορά συνέντευξη στο ίδιο κανάλι, ο πρώην εκπρόσωπος της πλειοψηφίας των Δημοκρατικών στη Γερουσία μπορεί να κακολογήσει όσο νομίζει τη μεταρρύθμιση χωρίς να διακινδυνεύει την παραμικρή αδιακρισία περί των παρόντων καθηκόντων του.
Ασφαλώς, οι ύβρεις ενός Τόμας Ντάσλι δεν εξηγούν από μόνες τους τα μαρτύρια στα οποία υποβλήθηκε η μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας πριν καν αυτή υιοθετηθεί, με τον ίδιο τρόπο που δεν θα μπορούσαμε να καταλογίσουμε αποκλειστικά σε μια Ντάνα Περίνο το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται το σχέδιο δημιουργίας μιας Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Χρηματοπιστωτικής Προστασίας του Καταναλωτή (4). Υπολείπονται δεκάδες πανταχού παρόντες, μη αναγνωρίσιμοι λομπίστες, οι οποίοι δύσκολα αφήνουν ανεπηρέαστους δημοσιογράφους και ευρύ κοινό.
Οπως υπογραμμίζει η ανθρωπολόγος Τζανίν Γουέντελ, συγγραφέας του βιβλίου Shadow Elite («Η σκιώδης ελίτ»), «όταν μια πλειάδα προκρίτων των μέσων δίνει απανωτά χτυπήματα με την ίδια δημηγορία την ίδια στιγμή, αυτό παράγει μια σωρευτική επίδραση που ωθεί την κοινή γνώμη να συνταχθεί με τη δική τους ατζέντα (5)».
Μικρή σημασία έχουν όμως η συχνότητα και η ευφυΐα με τις οποίες οι εκπρόσωποι τύπου εκμεταλλεύονται την τηλεόραση προς όφελος των εργοδοτών τους: εν τέλει, δεν είναι αυτοί που καθορίζουν την πολιτική των δικτύων στα οποία συνωθούνται. Οι περισσότεροι άλλωστε δεν κρύβουν την εξάρτησή τους από τις πολυεθνικές.
Σύγχυση ορίων
Αρα η ευθύνη για αυτή τη σύγχυση των ορίων πέφτει στους ώμους των εκπομπών που καλούν λομπίστες χωρίς να τους συστήνουν ως τέτοιους. Ο κ. Ααρον Μπράουν, εκδιωχθείς το 2005 από το CNN όπου παρουσίαζε επί τέσσερα χρόνια το «News Night», σήμερα διδάσκει δημοσιογραφία στο πολιτειακό πανεπιστήμιο της Αριζόνας. Στα δικά του μάτια, οι συγκρούσεις συμφερόντων απορρέουν όχι εξαιτίας μιας εσκεμμένης πρόθεσης των παραγωγών, αλλά εκ των συνθηκών κάτω από τις οποίες οι τελευταίοι εξασκούν το επάγγελμά τους. «Οι βοηθοί παραγωγής είναι συχνά νέοι άνθρωποι, ελάχιστα δοκιμασμένοι στη δουλειά, οι οποίοι υπόκεινται σε κάθε είδους πιέσεις» λέει. «Αμελούν να ενημερωθούν σωστά για τους καλεσμένους τους».
Για τον κ. Μπράουν, η ανεκτικότητα αυτή απεικονίζει μια γενικότερη μάστιγα, χαρακτηριστική της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας: τη μανία να βασίζεται στους «ειδικούς» και στους σχολιαστές για να γεμίζει με ελάχιστο κόστος ο τηλεοπτικός χρόνος της πληροφόρησης. «Κάτι τέτοιο κοστίζει πολύ λιγότερο από την αποστολή ενός ανταποκριτή στο Αφγανιστάν», παρατηρεί. «Δεν έχουμε όμως να κάνουμε με μια ετοιμοθάνατη εφημερίδα που αναζητεί φτηνά δημοσιογραφικά υποκατάστατα. Τα δίκτυα για τα οποία μιλάμε είναι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις οι οποίες φέρνουν πολύ χρήμα στις πολυεθνικές που τα γέννησαν».
Μια εξέλιξη μοιάζει ωστόσο να σχεδιάζεται εδώ και μερικούς μήνες. Το CNN αρχίζει να προσδιορίζει την ταυτότητα των βιομηχανιών που έχουν σχέση με μερικούς από τους αναλυτές του. Από την πλευρά του, το Fox News εδώ και καιρό προσδιορίζει τις εταιρείες λόμπι ή δημόσιων σχέσεων κάποιων καλεσμένων του -αν και όχι όλων- παρ’ όλο που δεν πληροφορεί τους τηλεθεατές τι είδους πελάτες εκπροσωπούν οι εταιρείες αυτές (6).
Μένει η περίπτωση του MSNBC, του πιο φιλόξενου καλωδιακού δικτύου απέναντι στα φερέφωνα των πολυεθνικών. Τον Ιανουάριο του 2010, σε επικοινωνία μας, η διοίκησή του διακήρυσσε με κάθε τρόπο την απόφασή της να ρυθμίσει το πρόβλημα. Ο διαμεσολαβητής του NBC News κ. Ντέιβιντ ΜακΚόρμικ, «υπεύθυνος δεοντολογίας» και για το MSNBC -τα δύο δίκτυα ανήκουν στον ίδιο όμιλο και συμμορφώνονται με τον ίδιο κώδικα δεοντολογίας- μας διαβεβαίωσε πως τα ζητήματα σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων τον απασχολούν επί μακρόν. Το δίκτυο δεσμεύεται, λέει, να έρθει σε επαφή με τους τακτικούς καλεσμένους του προκειμένου να τους ενημερώσει για τους κανόνες διαφάνειάς του, παρά το γεγονός ότι «η εμπιστοσύνη είναι ένα στοιχείο-κλειδί του συστήματός μας» και ότι είναι στην ευθύνη των ίδιων των προσκεκλημένων «να μας γνωρίζουν τα ενδεχόμενα συγκρουόμενα συμφέροντά τους». «Εδώ και χρόνια», προσθέτει, «επαναλαμβάνουμε στους συνεργάτες μας πόσο σημαντική είναι η διαφάνεια και πως δεν πρέπει να κρύβουμε τίποτε από το κοινό σχετικά με το προφίλ των προσκεκλημένων μας, είτε αυτοί είναι τακτικοί συνεργάτες είτε μη αμειβόμενοι ειδικοί. Εχουμε καταφέρει να είμαστε άμεμπτοι μέχρι εδώ; Οχι».
Στην πραγματικότητα, είναι πάνω από δέκα χρόνια που το δίκτυο ισχυρίζεται πως ασχολείται με το πρόβλημα. Ηδη τον Οκτώβριο του 1998, ο εσωτερικός κανονισμός του NBC αφιέρωνε ένα ολόκληρο κεφάλαιο στην πλαισίωση του προγράμματος από «καλεσμένους/αναλυτές/ειδήμονες/συνηγόρους». Απόσπασμα: «Είναι επιτακτική ανάγκη οι τηλεθεατές να αντιλαμβάνονται την προοπτική μέσα από την οποία τοποθετούνται οι καλεσμένοι (…) που εμφανίζονται στα προγράμματά μας. (…) Το κοινό μας πρέπει να διαθέτει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες προκειμένου να καταλήγει στα δικά του συμπεράσματα σχετικά με το αντικείμενο που διαπραγματευόμαστε. Δεν αρκεί να λέμε “Κύριος Δείνα, του ιδρύματος ΧΨ”. (…) Ομοίως, δεν αρκεί να υποδεικνύουμε “Κυρία Δείνα, σύμβουλος του NBC”. (…) Η ταυτότητα μπορεί να δηλώνεται προφορικά ή οπτικά, πάντοτε όμως με ξεκάθαρο τρόπο».
Προφανώς, η επιτακτική ανάγκη για «ξεκάθαρο τρόπο» δεν είναι ασύμβατη με την έγνοια για διακριτικότητα. Αν και ο κ. ΜακΚόρμικ αναγνωρίζει πως τα οικονομικά συμφέροντα «ανήκουν στην ίδια κατηγορία με τα ιδεολογικά και τα πολιτικά συμφέροντα», εκτιμά πως ο εκτοπισμός των βιογραφικών σημειωμάτων των καλεσμένων στην ιντερνετική σελίδα του τηλεοπτικού δικτύου αρκεί για να απομακρύνει κάθε κίνδυνο σύγχυσης.
Διαμεσολαβητής
Στις 22 Ιανουαρίου, μερικές ημέρες μετά τη συνάντησή μας με τον διαμεσολαβητή, το MSNBC επιδείκνυε ακόμη μία φορά πόσο σοβαρά έπαιρνε υπ’ όψη τη «διαφάνεια». Καλεσμένος στην εκπομπή «Morning Joe» για να επικρίνει έντονα τη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας, κάποιος Μαρκ Πεν παρουσιάστηκε ως «στρατηγικός σύμβουλος των Δημοκρατικών» και «πρώην υπεύθυνος δημοσκοπήσεων επί προεδρίας Κλίντον». Ούτε μία λέξη που θα επισήμαινε πως ο ικανότατος αυτός άνθρωπος είναι επίσης πρόεδρος και γενικός διευθυντής της Burson-Marsteller, ενός από τα μεγαλύτερα γραφεία λόμπι της χώρας, το οποίο διαθέτει ένα ολόκληρο τμήμα αφιερωμένο σε ζητήματα υγείας, προκειμένου να επιτρέπει σε φαρμακευτικούς γίγαντες όπως η Pfizer ή η Eli Lilly «να εγκαθιδρύσουν και να συντηρήσουν μια ευνοϊκή εικόνα η οποία αποφέρει θετικά επιχειρηματικά αποτελέσματα».
Εν τέλει, όλα συμβαίνουν λες και το ιερατείο των λόμπι συνιστά ένα φαινόμενο βεβαιότατα ατυχές, πλην όμως αναπόφευκτο, μια παράπλευρη απώλεια ενός πολιτικού και μιντιακού συστήματος όπου τα σύνορα μεταξύ δημόσιου συμφέροντος και ιδιωτικών συμφερόντων δεν έχουν πλέον λόγο να υφίστανται. Χωρίς ίχνος αμφιβολίας, οι πιέσεις που ασκούνται στα δίκτυα ώστε να θέσουν ένα τέλος σε αυτό το θόλωμα των ορίων δεν επέφεραν αξιοσημείωτες αλλαγές. «Προκαλεί κατάπληξη όταν βλέπεις πως ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα δεν τραβά την προσοχή εκείνων τους οποίους αφορά πρωτίστως· είναι σαν να έχεις να κάνεις με μια μαύρη τρύπα» εκφράζει τη λύπη του ο κ. Αντι Σοτς, πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας της Ενωσης Επαγγελματιών Δημοσιογράφων.
Ετσι κι αλλιώς, οι συγκρούσεις συμφερόντων δεν αντιπροσωπεύουν παρά την ορατή πλευρά του προβλήματος. Ο κ. Τζέι Ρόζεν, κριτικός των ΜΜΕ και καθηγητής δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, αναρωτιέται: «Εννοείται πως είμαι υπέρ της μεγαλύτερης διαφάνειας. Πριν απ’ όλα όμως, ποιος ο λόγος να βρίσκονται στην τηλεόραση αυτοί οι άνθρωποι; Μπορούν να χειραγωγήσουν ανά πάσα στιγμή τις απόψεις σε οποιοδήποτε θέμα θελήσουν».
(1) Την ίδια στιγμή, ο κ. Πόλσον επέλεγε να μην διασώσει τις ενταγμένες στη Wall Street εταιρείες Bear Stearns και Merril Lynch, κυριότερες ανταγωνίστριες της AIG.
(2) Ο συντάκτης του άρθρου επικοινώνησε με τους Μπέρναρντ Γουίτμαν, Ρον Κρίστι και Ντάνα Περίνο, αλλά αρνήθηκαν να κάνουν οποιοδήποτε σχόλιο.
(3) (Στμ).: Σύστημα δημόσιας ασφάλισης που απευθύνεται στους άνευ άλλων ασφαλιστικών πόρων ηλικιωμένους.
(4) (Στε): Η δημιουργία αυτής της υπηρεσίας περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο για την ευρύτερη μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος που εγκρίθηκε από το Κογκρέσο τον περασμένο Ιούλιο.R
(5) Janine R. Wedel, «Shadow Elite: How the World’s New Power Brokers Undermine Democracy, Government and the Free Market» («Η σκιώδης ελίτ: Πώς οι καινούριοι ισχυροί της εξουσίας υπονομεύουν τη δημοκρατία, την κυβέρνηση και την ελεύθερη αγορά»), Basic Books, Νέα Υόρκη, 2009.
(6) Ο συντάκτης του άρθρου ήρθε σε επαφή με το CNN και το Fox News, αλλά δεν απάντησαν στις ερωτήσεις του.
* Δημοσιογράφος. Μια εκδοχή αυτού του άρθρου δημοσιεύθηκε στο εβδομαδιαίο αμερικανικό περιοδικό «The Nation» της Νέας Υόρκης την 1η Μαρτίου 2010.
ENET.GR
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας