Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Οι Κούρδοι βγάζουν το μεγάλο παιγνίδι στο Ιράκ … με ρίσκο και κίνδυνους (1)

Δημοσιεύτηκε στις

Ο Μασούντ Μπαρζανί ανακοίνωσε ένα δημοψήφισμα αυτοδιάθεσης στο ιρακινό
Κουρδιστάν, που θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο.
Caroline Galactéros*
«Οι άνθρωποι διαλογίζονται πάντα με έναν «πόλεμο καθυστέρησης. Αυτή είναι η δυστυχώς
διαυγή παρατήρηση του
Marc Bloch στη  Παράξενη Ήττα» υπενθύμισε πριν από λίγες μέρες ο στρατηγός Pierre de Villiers, μετά
την αδικαιολόγητη «επίπληξη» μέσω μιας δέσμης πυροβολισμών προεδρικού αυταρχισμού, τόσο εξωφρενική όσο και ναρκισσιστική ενώπιον ενός μεγάλου υπηρέτη του Κράτους  ο οποίος δεν έκανε τίποτα άλλο από το καθήκον
του.

O Α/ΓΕΕΘΑ αντλεί τις συνέπειες και αποχωρεί σήμερα με σεβασμό και πλήρη
συνοχή και τιμή. Ο νεαρός ένοικος των Ηλυσίων
στερείται ενός σύμβουλου μεγάλης αξίας σε μια κρίσιμη περίοδο κατά την οποία η
Γαλλία πρέπει να ανακτήσει τη θέση σε μια διεθνή συναυλία σε πλήρη ανασύνθεση στο
κόρφο της οποίας οι δογματικές και αφελείς προκαταλήψεις και οι παραιτήσεις της, την έχουν σοβαρά περιθωριοποιήσει, και ενώ οι πιο ριζοσπαστικοί αντίπαλοι της
είναι πολύ μακριά από το να αφοπλίζονται παρά τις κάποιες αποτυχίες. Ο νέος πρόεδρος μας δεν φαίνεται να έχει ληφθεί το μέτρο (ή το φοβάται τόσο
πολύ στο βαθμό που θέλει να το αγνοήσει;) της πραγματικής κατάστασης της
«πολεμικής μηχανής» του και φαίνεται για την ώρα να είναι περισσότερο λογιστής
παρά στρατηγιστής, καλύτερος στη διαχείριση των συμβόλων παρά στη μεταρρύθμιση
της πραγματικότητας. Αυτόκλητος « Δίας»,
θα έπρεπε ωστόσο να κατανοήσει ότι κανείς δεν τρέμει έναν αδύνατο κεραυνό. 
Θα έπρεπε προπαντός να είναι βαθύτατα ευγνώμων προς
τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων του – του οποίου είναι,
κανείς δεν διαφωνεί, ο αρχηγός, και ως εκ τούτου προστάτης του, όπως πρέπει
επίσης να προστατεύσει τους πολίτες του, χάρη σε εκείνες – να είχε το θάρρος να
προειδοποιήσει για τις επιχειρησιακές συνέπειες των αποφάσεών του για το προϋπολογισμό
τους
  και
ως εκ τούτου να του προσφέρει την ανάλογη υποστήριξή του, αντί να σωπάσει κατά μιας
ζηλευτής γαβάθας. Ο
διάδοχός του, στρατηγός François Lecointre, είναι επίσης ένας
άνθρωπος με μεγάλη ηθική και ανθρώπινη αξία, όχι λιγότερο θαρραλέος, όπως έδειξε
στην επίθεση που διεύθυνε στις 27 Μαΐου 1995 στη γέφυρα του Σεράγεβο. Ας ελπίσουμε ότι θα καταφέρει να
τον συνετίσει για αυτή την ανάγκη για συνοχή μεταξύ των μέσων και των αποστολών,
μεταξύ του προϋπολογισμού και της αξιοπιστίας, μεταξύ της βασιλικής προνομιακής
επιβεβαίωσης και της συγκεκριμένης υπεράσπισης ενός από τους ακρογωνιαίους
λίθους της.
Ας ακούσουμε  και αναλογιστούμε τουλάχιστον τα λόγια του Pierre de Villiers, ενώ η «νίκη» στη μάχη της Μοσούλης ηχεί πολύ
βιαστικά καθώς και εκείνη των προοδευτικών δυνάμεων ενάντια στο διεθνή τζιχαντισμό. Αν πρέπει φυσικά να χαιρετίζουμε την επιμονή των ιρακινών δυνάμεων, οι
οποίες έχουν υποστεί βαριές απώλειες σε αυτή την αστική μάχη κατά των τζιχαντιστών
τους οποίους τίποτα δεν σταματούσε, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι τα πολιτικά
διδάγματα αυτής της νίκης είναι πολύ μακριά από το να έχουν ολοκληρωθεί . 
« Τίποτα το διαρκές δεν
βασίζεται στην ισχύ
 ». Ο πρώην Α/ΓΕΕΘΑ μας έχει
πάλι δίκιο όταν αναφέρει τον στρατάρχη Lyautey,  πρώτος  κυβερνήτης στρατηγός του γαλλικού
προτεκτοράτου στο Μαρόκο το 1912, ο οποίος δήλωνε σε άλλο σημείο:  « Όλοι οι αξιωματικοί ξέρουν να καταλάβουν
ένα χωριό στην αυγή·
 εγώ θέλω αξιωματικούς που μπορούν να καταλάβουν ένα
χωριό την αυγή και να ανοίγουν την αγορά εκεί το μεσημέρι»
.

 Και ο Pierre de Villiers να τελειώσει μια από τις τελευταίες επιστολές του : «Θα υπενθυμίσω απλώς τα λόγια που διατύπωσε ο
στρατηγός Ντε Γκωλ στις 10 Μαΐου 1961, με την ευκαιρία της μεταφοράς της τέφρας
του στρατάρχη
Lyautey, από το Μαρόκο στους Invalides : « το μέλλον δεν είναι πουθενά αλλού παρά στην ανάπτυξη». Με άλλα λόγια, δεν μπορεί να υπάρξει ασφάλεια χωρίς
ανάπτυξη ούτε ανάπτυξη χωρίς ασφάλεια.
 Είναι το τίμημα που πρέπει να
πληρωθεί για μια διαρκή ειρήνη, μια ειρήνη εκ των προτέρων»
. 
Ποιος είναι αυτός ο πόλεμος καθυστέρησης που μπορεί
να επωάσει στο Ιράκ και του οποίου το εμποδισμένο και έτοιμο βλέμμα, για να καυχούμαστε, δεν βλέπει τις προειδοποιήσεις; Είμαστε έτοιμοι να ξανανοίξουμε αγορές στις απελευθερωμένες
ιρακινές πόλεις;
Η ανησυχία μου αφορά φυσικά το λάθος του στόχου που
κάνουμε συγχύζοντας το δίκιο με την ηθική. Ότι το Ισλαμικό Κράτος είναι «ηθικά» ο απόλυτος εχθρός, είναι αυτονόητο,
και αξίζει να το θυμίσουμε σε ένα δυτικό κόσμο που έχει κερδηθεί από το
σχετικισμό των αξίων, όταν πρόκειται να τολμήσει κανείς χωρίς ντροπή να
αναφέρει την έκπτωση των πολιτισμών που φέρεται να βίασε η αποικιοκρατία. Πολιτικά, όμως, το ισλαμικό κράτος δεν είναι το κέντρο του κυκλώνα. Ή αν είναι, είναι ακριβώς όπως και το κέντρο του κυκλώνα, δηλαδή από άποψη
της φυσικής, σαν ένα κέντρο που είναι κενό, αλλά γύρω από το οποίο τα πάντα γερνούν
όλο και πιο γρήγορα όσο το πλησιάζουμε. Διότι
πολιτικά, το βασικό πρόβλημα στο Ιράκ δεν είναι το ισλαμικό κράτος, αλλά οι συσχετισμοί
των πολιτικών, οικονομικών και πολιτιστικών δυνάμεων, που οδήγησαν στην
εμφάνιση ενός τέτοιου τέρατος και το έτρεψαν. Αλλά, από αυτούς τους παράγοντες που επιδεινώθηκαν από το νεοσυντηρητισμό
των ΗΠΑ μετά την εισβολή του 2003, κανένας δεν έχει πραγματικά σταθεροποιηθεί. Αντίθετα, με την αποτυχία της εδαφικότητας του Νταές και η σχετική και
στιγμιαία απώλεια ιδεολογικού κύρους που συνεπάγεται η άμπωτη του στην έρημο
κατά μήκος ενός ιρακινοσυριακού διάδρομου στις όχθες του Ευφράτη, κινδυνεύουν να
επανεμφανιστούν οι ανισορροπίες ενός Ιράκ που είναι ενωμένο μόνο κατ’ όνομά.
Το ιρακινό Κουρδιστάν, μακριά από
τον επαναστατικό ρομαντισμό
Σκέφτομαι ιδιαίτερα το κουρδικό ζήτημα, που δυστυχώς,
πιάστηκε στα μιντιατικά δίχτυα με ρομαντισμό με ηθική απόχρωση, πειρασμός που
επιτρέπει την αποφυγή αντιμετώπισης του ζητήματος σε όλη την πολυπλοκότητά του.
Υπενθυμίζεται ότι από το 2014, το ιρακινό Κουρδιστάν πρώτα πολέμησε το
Νταές με φειδώ και με προσοχή, αν όχι ελαφρά, και ότι οι Πεσμεργκά δεν
επιδίωκαν να ανακόψουν την επέκταση του Χαλιφάτου, περιορίζοντας τις ενέργειες
τους απλώς να ενισχύσουν τα ίδια τα εδάφη τους. 
Οι μειονότητες των Γιαζίντι ακόμα το θυμούνται, οι οποίες χρωστάνε τη
σωτηρία τους περισσότερο στους Κούρδους του PKK και τους Σύρους συμμάχους τους του PYD παρά στους Ιρακινούς Πεσμεργκά. 
Η περιφερειακή κυβέρνηση του ιρακινού Κουρδιστάν (KRG), που κυβερνάται από τη φατρία του Μασούντ Μπαρζανί και το  Δημοκρατικό
Κόμμα του Κουρδιστάν  (KDP), είναι εγγύς της
Τουρκίας του Ρετζέπ Ερντογάν – για λόγους στους οποίους θα επιστρέψουμε – και
άσκησε κατά κάποιο τρόπο ενάντια στο Νταές τις ίδιες διακυμάνσεις διάθεσης και
αποχρώσεων εφησυχασμού με την Άγκυρα.  
Στην πραγματικότητα, η περιφερειακή κυβέρνηση του
Κουρδιστάν τρίφτηκε πραγματικά με το Νταές σε δεύτερο χρόνο, για να επεκτείνει
τον έλεγχό της στα «αμφισβητούμενα ιρακινά εδάφη», δηλαδή στα εδάφη της επικράτειας
με ανάμεικτο πληθυσμό  Αράβων και
Κούρδων, των οποίων η τύχη δεν είχε σφραγιστεί από το Σύνταγμα του Ιράκ του
2005, το οποίο προέβλεπε ότι έπρεπε να πραγματοποιηθεί ένα δημοψήφισμα… πριν
από τις 31 Δεκεμβρίου 2007.
Les "territoires disputés" entre Bagdad et Erbil en Irak.
Τα «αμφισβητούμενα εδάφη» του Ιράκ μεταξύ Βαγδάτης και Ερμπίλ.
Ένα τέτοιο δημοψήφισμα δεν πραγματοποιήθηκε σε αυτά τα εδάφη, αρχικά
κουρδικά τα οποία ο Σαντάμ Χουσεΐν είχε σταδιακά αραβοποιήσει. 
Ενώ η περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν εκτείνει συνταγματικά την εξουσία
της πάνω από τρεις επαρχίες του Ιράκ, ανακατέλαβε  στη πραγματικότητα τα περισσότερα από τα
«αμφισβητούμενα εδάφη» από τα χέρια του ισλαμικού κράτους, εκτείνοντας τώρα την
εξουσία της σε τέσσερις άλλες επαρχίες. Το επίκεντρο αυτών των «αμφισβητούμενων εδαφών» περιλαμβάνει κυρίως την
περιοχή του Σιντζάρ (δυτικά της Μοσούλης) και εκείνη του Κιρκούκ
(νοτιοανατολικά της Μοσούλης).       
Δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν,
«γιατί όχι τώρα;»
Από τη παλινδρόμηση του Νταές στην έρημο, το Ερμπίλ προτίθεται λοιπόν να επωφεληθεί
και να συμμετάσχει με όλο το βάρος του στη ζυγαριά για να ανατρέψει υπέρ του
την ευαίσθητη ισορροπία που συντηρεί με τη Βαγδάτη. Με αυτό το πνεύμα πρέπει να
κατανοήσουμε την ανακοίνωση στις αρχές Ιουνίου από τον ηγέτη της περιφερειακής κυβέρνησης του ιρακινού Κουρδιστάν (KRG), Μασούντ Μπαρζανί, να πραγματοποιηθεί στις 25 Σεπτεμβρίου η διεξαγωγή
δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν το οποίο, σύμφωνα με τα λόγια
του, μπορεί και να περιλαμβάνει τα «κατεχόμενα εδάφη», ακόμη και αν θεωρεί ότι τα
τελευταία θα είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τη Βαγδάτη.
«Γιατί όχι τώρα;». Έτσι απάντησε ο κ. Μπαρζανί στο ερώτημα γιατί είχε
επιλέξει την ημερομηνία αυτή. Αινιγματικός, ο Κούρδος
ηγέτης δεν πήγε περαιτέρω στην εξήγηση που έδωσε στο δίαυλο France 24 στις 21 Ιουνίου 2017 , δύο εβδομάδες μετά την ανακοίνωση της διεξαγωγής ενός τέτοιου
δημοψηφίσματος, παρά να αναφέρεται σε μια λογική πολιτικής νομιμοποίησης που
προκύπτει από την ελευθερία των λαών για αυτοδιάθεση,  σίγουρα απόλυτα σεβαστή, αλλά η οποία δεν
μπορεί να είναι καθοριστική από μόνη της.
Μασούντ Μπαρζανί, συνέντευξη με το δίαυλο France 24 στις 21 Ιουνίου 2017

Κατά συνέπεια, σας προτείνω ένα λεπτομερή φάκελο για αυτό το ακανθώδες
ζήτημα του ιρακινού Κουρδιστάν, διότι το «γιατί όχι τώρα;» του κ. Μπαρζανί δεν
είναι προφανώς μια ικανοποιητική απάντηση. Στην πραγματικότητα, πολλά επίπεδα ανάλυσης μπλέκονται για να κατανοήσουμε
την ευκαιρία που ήθελε να πιάσει ο Κούρδος ηγέτης.

·         
Το πρώτο επίπεδο ανάλυσης είναι αυστηρά γεωπολιτικής τάξης. Η Τουρκία, το Ιράν και οι σουνιτικές δυνάμεις του Κόλπου παρατηρούν με
προσοχή τις ταλαιπωρίες των Κούρδων στο Ιράκ και επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν
τις αποσχιστικές τάσεις τους ως μοχλό ή, αντιθέτως, ως απειλή που πρέπει να
περιοριστεί. Από τη πλευρά τους, οι ΗΠΑ και η Ρωσία επιθυμούν να
χρησιμεύσουν ως διεθνείς διαιτητές για να διατηρήσουν την περιφερειακή επιρροή
τους και ο καθένας να σκοράρει πόντους στη μεταξύ τους μονομαχία.
·         
 Σε αυτό το πρώτο
επίπεδο ανάλυσης έρχεται να εναποθέτεται ένας πόλεμος των  υδρογονανθράκων στην κουρδική περιοχή πλούσια
σε πετρέλαιο.
·         
Τέλος, δεν πρέπει να ξεχαστούν οι σχέσεις εξουσίας που αναδύονται μέσα στο
ιρακινό Κουρδιστάν μεταξύ των δύο ιστορικών φατριών, αυτής του Μπαρζανί και του  Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν  (KDP) του στη μία πλευρά και του Τζαλάλ Ταλαμπανί  και της Πατριωτικής του Ένωσης του Κουρδιστάν (PUK) στην άλλη .
Αυτά τα τρία επίπεδα ανάλυσης είναι εγγενώς μπλεγμένα.
Το Ερμπίλ θέλει περισσότερη αυτονομία για να εξάγει
το πετρέλαιο του
Ας πάμε λίγο
πίσω. Το 2003, οι Αμερικανοί εισβάλουν στο Ιράκ και
αντιλαμβάνονται πολύ καλά την ευκαιρία για μια μεγαλύτερη αυτονομία του
ιρακινού Κουρδιστάν, που εκτείνεται στα βόρειο-ανατολικά της χώρας. Αυτό γίνεται για να διασφαλιστεί ότι τουλάχιστον αυτό το μέρος της επικράτειας,
πλούσιο σε πετρέλαιο, δεν θα πέσει κάτω από την ιδεολογική επιρροή του
ριζοσπαστικού ισλαμισμού. 
Λαμβάνοντας υπόψη τα βάσανα τα οποία έχουν υποστεί οι Κούρδοι υπό το
καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν, είναι επίσης για την Ουάσιγκτον ο τρόπος για να εξασφαλίσει
οικονομικά την παρουσία ενός αξιόπιστου συμμάχου και να οικοδομήσουμε μια
προηγμένη στρατιωτική βάση στο Ιράκ, ενώ η κυβέρνηση στη Βαγδάτη, με σιιτική
κυριαρχία, δεν είναι αναίσθητη στην επιρροή του γειτονικού Ιράν, το οποίο επιθυμεί
να στηριχθεί στο νέο Ιράκ για να πραγματοποιήσει το «σιίτικό τόξο» του που
αναφέραμε στο  πρόσφατο φάκελο λεπτομερούς ανάλυσης του ιστολογίου. Μεταξύ των άλλων, είναι
αυτοί οι λόγοι που οδήγησαν την Ουάσιγκτον να στήσει το 2005 ένα Ιρακινό
Σύνταγμα που ικανοποίει σε μεγάλο βαθμό τις κουρδικές προσδοκίες με την ίδρυση ενός
αυτόνομου ιρακινού Κουρδιστάν εντός ενός ομοσπονδοποιημένου Ιράκ. Ένα από τα κυριότερα ζητήματα αφορούσε την οικονομική αυτονομία αυτής της
περιοχής, παραδοσιακά βασισμένης στη γεωργία, αλλά πλούσιας σε λίγο λιγότερο
από το ένα τρίτο των πετρελαϊκών αποθεμάτων του Ιράκ (45 δισεκατομμύρια βαρέλια
στα 140). Στο Σύνταγμα, η λύση που επικράτησε είναι η εξής: η
περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν δεν μπορούσε να εξάγει απευθείας
πετρελαίου στο εξωτερικό, και σε αντάλλαγμα η κεντρική κυβέρνηση της Βαγδάτης δεσμεύτηκε
να καταθέσει το 17% του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού στο Ερμπίλ ( που αντιστοιχεί
στο μερίδιό του στον εθνικό πληθυσμό).
Η πραγματικότητα, ωστόσο, ήταν πιο περίπλοκη. Το άρθρο 112 του Συντάγματος του Ιράκ διέθετε πράγματι ότι το ιρακινό
Κοινοβούλιο έπρεπε να ψηφίσει ένα νόμο σχετικά με την κατανομή και τα έσοδα από
την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Ελλείψει ενός
τέτοιου εθνικού νόμου, έπρεπε να υπερισχύουν οι τοπικοί νόμοι του ιρακινού
Κουρδιστάν. Δεδομένου ότι το κοινοβούλιο της Βαγδάτης δεν ψήφισε
ποτέ τέτοιο νόμο, το κουρδικό Κοινοβούλιο ψήφισε το 2013 το νόμο 5 – 2013 λεγόμενο «οικονομική αποζημίωση αντιπαροχή
της περιοχής του Κουρδιστάν»,
  ο οποίος προέβλεπε ότι σε
περίπτωση μη διανομής των 17 % του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού, το Ερμπίλ
επέτρεπε στον ευατό του να κρατήσει τα έσοδα από την πώληση του πετρελαίου. Είχε ξεκινήσει ο πόλεμος για το πετρέλαιο. 
Ήδη από το 2011, σύμφωνα με μια εξαιρετική ανάλυση του  Slate , «η αμερικανική εταιρεία Exxon Mobil έλαβε από την περιφερειακή
κυβέρνηση του ιρακινού Κουρδιστάν (KRG), χωρίς την έγκριση της Βαγδάτης, την άδεια να
διερευνήσει το υπέδαφος της, ακολουθημένη στενά από την Total, τη Chevron και τη Gazprom» . Τον Μάιο 2014, μετά τη ψήφιση του
κουρδικού νόμου του προηγούμενου έτους σχετικά με τη διανομή των εσόδων από το
πετρέλαιο, η Τουρκία ανακοίνωσε, για πρώτη φορά, ότι είχε εξαγάγει ιρακινό
κουρδικό πετρέλαιο, και πάλι χωρίς την έγκριση της Βαγδάτης. Μια έκθεση του Νοεμβρίου 2014, του
κουρδικού υπουργείου Φυσικών Πόρων, που αναφέρεται στο Slate, σημείωνε ότι «η περιφερειακή
κυβέρνηση του Κουρδιστάν είχε εξαγάγει μόνο σε έξι μήνες, για 2,3 δις ευρώ αργού
πετρελαίου». Η
αντίδραση της Βαγδάτης ήταν άμεση: η κεντρική κυβέρνηση μείωσε και στη συνέχεια
μπλοκάρει τη πληρωμή του 17% του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού που χρώσταγε στο
Ερμπίλ, γεγονός που την διευκόλυνε, καθώς, στη μέση του πολέμου κατά του Νταές,
δεν είχε τα μέσα να πληρώσει τους Κούρδους δημόσιους υπαλλήλους. 
Η παράδοξη συμμαχία μεταξύ του ιρακινού
Κουρδιστάν και της Τουρκίας
Ως εκ τούτου, καταλαβαίνουμε καλύτερα γιατί οι
Κούρδοι του Ιράκ ξεκίνησαν μια φαινομενικά κατάφυση συμμαχία με τους Τούρκους. Οι Τούρκοι τους έδινε μια οδό εξαγωγής του πετρελαίου τους, ιδιαίτερα καθώς
η περιφερειακή κυβέρνηση του ιρακινού Κουρδιστάν (KRG) δεν διέθετε αρκετά διυλιστήρια. Μετά
το 2013, το Ερμπίλ αναγκάστηκε επίσης επανειλημμένα να εισάγει διυλισμένο πετρέλαιο
από τη Τουρκία … Απέναντι, η Άγκυρα έβλεπε ευνοϊκά τη φατρία του Μασούντ
Μπαρζανί που είναι ορκισμένος εχθρός των Κούρδων της Τουρκίας του PKK, οι οποίοι χρησιμοποιούν ως βάση οπισθοφυλακής των ενεργειών τους τα βουνά
του Καντίλ στα βορειοδυτικά του Ιράκ.    

Le pétrole en Irak
Το πετρέλαιο στο Ιράκ
Η «αμφισβητούμενη» περιοχή του Κιρκούκ, που
κατέχουν σήμερα οι Πεσμεργκά της KRG,
είναι ιδιαίτερα πλούσια σε πετρέλαιο. Το
Ιρακινό Κουρδιστάν, αν ήταν να γίνει ανεξάρτητο από τη Βαγδάτη, δεν θα μπορούσε
να είναι χωρίς αυτά τα πετρελαϊκά εδάφη.  Στις διαπραγματεύσεις του με τον
Ιρακινό πρωθυπουργό Χάιντερ αλ-Αμπαντί, ο Μασούντ Μπαρζανί γνωρίζει ότι το
Κιρκούκ είναι ένα λάφυρα πόλεμου ανεκτίμητης αξίας. Σύμφωνα με την Intelligence on-line , η κυβέρνηση του Ιράκ φέρεται να
έχει ήδη εγκαταστήσει στρατιωτικές βάσεις στα νότια του Κιρκούκ, υπό τις
διαταγές του Φαλέχ αλ-Φαγιάντ, σύμβουλου ασφαλείας του Ιρακινού πρωθυπουργού. 
Ο γέρος Κούρδος ηγέτης ξέρει επίσης ότι δεν μπορεί
να πάει πολύ μακριά και ότι η αγνή και απλή ανεξαρτησία της «χώρας» του δεν
είναι μια πραγματοποιήσιμη επιλογή ως είναι. Καμία δυτική χώρα θα τον υποστηρίξει σε αυτόν τον δρόμο. Ο πολύτιμος σύμμαχος του, η Τουρκία, θεωρεί ότι η ανεξαρτησία είναι η κόκκινη
γραμμή που δεν πρέπει να περαστεί. Ότι
ο Μπαρζανί είναι σύμμαχος ταυτόχρονα για τους υδρογονάνθρακες και εναντίον του
ΡΚΚ, είναι κάτι που συλλαμβάνεται εν ονόματι βασικών αρχών συμφώνα με τις
οποίες ότι «μπίζνες, είναι μπίζνες» και «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου».  Αλλά η ανεξαρτησίας, για μια Τουρκία η οποία εμπόδισε σε όλη τη διάρκεια
της ιστορίας της την ανάδυση μιας τέτοιας χώρας, εξακολουθεί να αποτελεί  casus belli .
Ο Μασούντ Μπαρζανί γνωρίζει, ωστόσο, ότι το
δημοψήφισμα του Σεπτεμβρίου θα είναι ένα αδιαμφισβήτητο δημοψήφισμα υπέρ του
ιδίου στο κόρφο της περιφερειακής κυβέρνησης του ιρακινού Κουρδιστάν (KRG) και το «ναι» μπορεί ακόμη και να κερδίσει στις «αμφισβητούμενες» περιοχές
όπου η κουρδική διακυβέρνηση έχει αναλάβει μια έντονη διαδικασία κουρδοποίησης
για να πείσει τους αραβικούς πληθυσμούς που εκτοπίστηκαν από τον πόλεμο να μην επιστρέψουν. Χρησιμοποιεί επομένως αυτή τη προοπτική σαν όπλο μαζικής αποτροπής κατά της
Βαγδάτης. Όπως κάθε όπλο μαζικής αποτροπής –
είναι καμιά φορά η ευθραυστότητα τους- κανένας παίκτης δεν έχει συμφέρον να το χρησιμοποιήσει,
ξεκινώντας από τον ίδιον τον Μπαρζανί, ο οποίος έλλειψη δυτικής υποστήριξης,
δεν θα ήθελε να είναι ταυτόχρονα αντίθετος με την Άγκυρα και τη Βαγδάτη. 
Και αυτό όσο περισσότερο που η Άγκυρα και η Βαγδάτη
δεν είναι τα μόνα περιφερειακά κέντρα στην καρδιά αυτού του περιοδικού. Η Τεχεράνη παίζει επίσης σημαντικό ρόλο, ο οποίος είναι, όπως και της
Άγκυρας, παράδοξος και που θα απεικονίσουμε με μια μικρή παράκαμψη.
Στο Σιντζάρ, Κούρδοι εναντίον Κούρδων
Συνεχίζεται

BOUGER LES LIGNES - C. Galactéros
Η Καρολίν Γαλακτερός, είναι Διδάκτωρ της πολιτικής επιστήμης, παλαιά ακροάτρια του IHEDN (Institut des hautes études de défense nationale), δίδαξε τη στρατηγική και την ηθική στο σχολείο πολέμου της Γαλλίας και στο HEC (Hautes Etudes Commerciales). Συνταγματάρχης σε εφεδρεία , διευθύνει σήμερα την επιχείρηση παροχής συμβούλων PLANETING και συντάσσει το χρονικό «Κατάσταση πνεύματος, πνεύμα του Κράτους» στην εφημερίδα Point.fr. Έχει εκδώσει τα βιβλία «Τρόποι του κόσμου. Τρόποι του πολέμου» (éd. Nuvis, 2013) και «Πόλεμος, τεχνολογία και κοινωνία» (με τους R. Debray και V. Desportes, éd. Nuvis, 2014). Πολεμολόγος, ειδική στη γεωπολιτική και στη στρατηγική νοημοσύνη, περιγράφει χωρίς περιστροφές αλλά με ακρίβεια τα νέα ρήγματα που απεικονίζουν τον κόσμο του σήμερα.

galacteros.over-blog.com

Δεύτερο μέρος: Οι Κούρδοι βγάζουν το μεγάλο παιγνίδι στο
Ιράκ … με ρίσκο και κίνδυνους (2)

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();

Διεθνή

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη του, κατάφερε να αποτρέψει αεροπορική τραγωδία σε πτήση της Flydubai με προορισμό το Ισραήλ. Η συγκλονιστική ιστορία του έμπειρου πιλότου, η απρόσμενη διαδρομή του προς την αεροπορία, η ιδιαίτερη σχέση του με τη Μύκονο και τα σοβαρά ερωτήματα για τα κενά ασφαλείας που επέτρεψαν στον δράστη να βρεθεί στο πιλοτήριο.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα πραγματικό θρίλερ εκτυλίχθηκε στους αιθέρες της Μέσης Ανατολής στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, όταν ένας συγκυβερνήτης επιτέθηκε με τσεκούρι στον κυβερνήτη επιβατικού αεροσκάφους της Flydubai, επιχειρώντας να αποκτήσει τον έλεγχο του αεροπλάνου που εκτελούσε πτήση από το Ντουμπάι προς το Τελ Αβίβ.

Ο άνθρωπος που βρέθηκε στο επίκεντρο της δραματικής προσπάθειας αποτροπής της τραγωδίας ήταν ο Ινδός πιλότος Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχθηκε, κατάφερε να ανοίξει την πόρτα του πιλοτηρίου, επιτρέποντας σε μέλη του πληρώματος και επιβάτες να ακινητοποιήσουν τον δράστη.

Το αεροσκάφος, ένα Boeing 737, είχε εισέλθει σε επικίνδυνη κάθοδο, προτού ανακτηθεί ο έλεγχός του και πραγματοποιηθεί αναγκαστική προσγείωση στο Ταμπούκ της Σαουδικής Αραβίας.

Σύμφωνα με το Associated Press, στην πτήση επέβαιναν συνολικά 182 άνθρωποι, ενώ η αποφασιστική παρέμβαση του κυβερνήτη απέτρεψε μια ενδεχόμενη πολύνεκρη καταστροφή.

Ο συγκυβερνήτης που επιχείρησε να ρίξει το αεροσκάφος

Οι αρχές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων χαρακτήρισαν το περιστατικό απόπειρα τρομοκρατικής ενέργειας.

Ως δράστης κατονομάστηκε ο υπήκοος του Ομάν Hamam al-Hammami, ο οποίος φέρεται να χρησιμοποίησε τσεκούρι έκτακτης ανάγκης για να επιτεθεί στον κυβερνήτη και να καταλάβει τον έλεγχο του αεροσκάφους.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο συγκυβερνήτης είχε αντιμετωπίσει προβλήματα κατά την προηγούμενη επαγγελματική του σταδιοδρομία, καθώς υπήρχαν ανησυχίες για ακραίες ιδεολογικές αντιλήψεις και ενδεχόμενη ριζοσπαστικοποίησή του.

Οι αποκαλύψεις αυτές εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες πρόσληψης και ελέγχου του προσωπικού των αεροπορικών εταιρειών, ιδιαίτερα σε πτήσεις προς περιοχές με αυξημένο γεωπολιτικό κίνδυνο.

Η δικαστική διερεύνηση βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ στις 7 Οκτωβρίου έγινε γνωστό ότι η Σαουδική Αραβία ξεκίνησε ξεχωριστή έρευνα αεροπορικής ασφάλειας με συμμετοχή αρμόδιων φορέων από τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ποιος είναι ο Smit Machchhar – Από την οικογενειακή επιχείρηση στο πιλοτήριο

Η ιστορία του Ινδού κυβερνήτη παρουσιάστηκε αναλυτικά από τον δημοσιογράφο Michael Jansen, σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2026 στην εφημερίδα Gulf Today.

Ο Machchhar κατάγεται από τη Βομβάη, την οικονομική πρωτεύουσα της Ινδίας, όπου εξακολουθούν να ζουν οι γονείς του.

Αρχικά σχεδίαζε να ακολουθήσει την οικογενειακή επιχείρηση στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας. Ωστόσο, μία ημερίδα για την αεροπορία, την οποία παρακολούθησε σε ηλικία 19 ετών, άλλαξε ριζικά την πορεία του.

Αποφάσισε να εγκαταλείψει τα αρχικά επαγγελματικά του σχέδια και να ακολουθήσει το όνειρο της πτήσης.

Το 2008 ταξίδεψε στη Νέα Ζηλανδία, όπου εκπαιδεύτηκε επί 18 μήνες για να γίνει πιλότος. Μέχρι τότε δεν είχε σχεδόν καμία ταξιδιωτική εμπειρία εκτός Ινδίας και είχε χρησιμοποιήσει ελάχιστες φορές το αεροπλάνο ως επιβάτης, καθώς τα σιδηροδρομικά εισιτήρια ήταν οικονομικότερα.

Η πρώτη του εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε μεταξύ Μπανγκαλόρ και Νέου Δελχί, παρουσία έμπειρων εξεταστών. Όπως εξομολογήθηκε, αυτό που τον φόβισε περισσότερο δεν ήταν η ίδια η πτήση, αλλά η ευθύνη για τους ανθρώπους που μετέφερε.

Περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης και μια ξεκάθαρη φιλοσοφία ασφαλείας

Πριν ενταχθεί στη Flydubai, όπου εργάζεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο Machchhar είχε υπηρετήσει επί 11 χρόνια στην ινδική αεροπορική εταιρεία SpiceJet.

Εκεί απέκτησε περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης, αναλαμβάνοντας παράλληλα καθήκοντα εκπαίδευσης και καθοδήγησης νεότερων πιλότων.

Η επαγγελματική του φιλοσοφία χαρακτηρίζεται από την απόλυτη προτεραιότητα στην ασφάλεια των επιβατών.

Όπως έχει εξηγήσει, δεν θεωρεί πρόβλημα την καθυστέρηση μιας πτήσης όταν τίθεται ζήτημα ασφάλειας. Για τον ίδιο, σημασία έχει όλοι οι επιβάτες να αποβιβάζονται σώοι.

Αυτή η προσέγγιση τον είχε οδηγήσει επανειλημμένα να καθυστερεί αναχωρήσεις για τεχνικούς ελέγχους ή να εκτρέπει αεροσκάφη όταν παρουσιάζονταν έκτακτα ιατρικά περιστατικά.

Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του είχε εκπαιδευτεί και στα Boeing 737 MAX, αντιμετωπίζοντας από κοντά την κρίση εμπιστοσύνης που προκάλεσαν τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα του συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους το 2018 και το 2019.

Η πολυετής εμπειρία του αποδείχθηκε καθοριστική κατά την επίθεση της 30ής Σεπτεμβρίου.

Η ελληνική σύνδεση: Η Μύκονος και η επικίνδυνη προσέγγιση

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ελληνικό κοινό παρουσιάζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή της επαγγελματικής πορείας του Ινδού κυβερνήτη.

Όπως αναφέρει ο Michael Jansen, μία από τις πιο δύσκολες πτήσεις της σταδιοδρομίας του Machchhar πραγματοποιήθηκε κατά την προσέγγιση στο αεροδρόμιο της Μυκόνου.

Ο έμπειρος πιλότος αντιμετώπισε το φαινόμενο της διάτμησης ανέμου (windshear), κατά το οποίο παρατηρούνται απότομες μεταβολές της ταχύτητας ή της διεύθυνσης του ανέμου.

Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο κατά τις φάσεις απογείωσης και προσγείωσης, καθώς μπορεί να επηρεάσει αιφνιδιαστικά την ταχύτητα και τη σταθερότητα του αεροσκάφους.

Ο Machchhar αναγκάστηκε να εκτελέσει ειδικό ελιγμό διαφυγής, τον οποίο οι πιλότοι εξασκούν συστηματικά στους εξομοιωτές πτήσης.

Παρά τη δύσκολη εμπειρία, ο Ινδός κυβερνήτης χαρακτήρισε στη συνέχεια το αεροδρόμιο της Μυκόνου ως το αγαπημένο του.

Η συγκεκριμένη αναφορά προσδίδει ξεχωριστό ελληνικό ενδιαφέρον στην ιστορία ενός ανθρώπου που βρέθηκε αντιμέτωπος με μία από τις πιο ακραίες καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας επαγγελματίας πιλότος.

Η πτήση στην οποία γεννήθηκε ένα μωρό

Ο Machchhar έχει μοιραστεί και μία άλλη ασυνήθιστη εμπειρία από την καριέρα του.

Κατά τη διάρκεια πρωινής πτήσης, λίγο μετά την απογείωση, το πλήρωμα καμπίνας ενημέρωσε το πιλοτήριο ότι μία έγκυος επιβάτιδα αντιμετώπιζε πρόωρους πόνους τοκετού.

Ο ίδιος και ο συγκυβερνήτης του ξεκίνησαν αμέσως τις διαδικασίες εκτροπής της πτήσης, εξετάζοντας τις καιρικές συνθήκες και τη διαθεσιμότητα κοντινών αεροδρομίων.

Λίγα λεπτά αργότερα, ωστόσο, ήρθε μια απρόσμενη ενημέρωση από το πλήρωμα: το μωρό είχε ήδη γεννηθεί.

Το αεροπλάνο προσγειώθηκε και ασθενοφόρο παρέλαβε τη μητέρα και το νεογέννητο, που ήταν και οι δύο καλά στην υγεία τους.

Η αναγνώριση από τον Μόντι και η οικογένεια

Η γενναιότητα του Ινδού πιλότου προκάλεσε κύμα συγκίνησης και αναγνώρισης διεθνώς.

Ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι, επικοινώνησε μαζί του μέσω βιντεοκλήσης, επαινώντας την ψυχραιμία και την αποφασιστικότητά του.

Ο κυβερνήτης, ο οποίος νοσηλεύθηκε στο Άμπου Ντάμπι εξαιτίας των τραυμάτων του, μπόρεσε επίσης να επικοινωνήσει με τη σύζυγό του και τα δύο μικρά παιδιά τους, ηλικίας επτά και δύο ετών.

Παρά τη διεθνή προβολή, ο Machchhar έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι επιθυμεί να διαχωρίζει απολύτως την επαγγελματική του ζωή από την οικογένειά του.

Όταν φορά τη στολή, είναι αφοσιωμένος αποκλειστικά στα καθήκοντά του. Όταν όμως αποχωρεί από το πιλοτήριο, θέλει να αφήνει πίσω του την αεροπορία και να αφιερώνει τον χρόνο του στα παιδιά του.

Ένας ήρωας που έφερε στο φως τα κενά ασφαλείας

Η ιστορία του Smit Machchhar δεν περιορίζεται στην προσωπική γενναιότητα ενός πιλότου.

Η επίθεση στο πιλοτήριο επαναφέρει ένα κρίσιμο ερώτημα για τη διεθνή πολιτική αεροπορία: Πώς είναι δυνατόν ένας επαγγελματίας χειριστής, για τον οποίο φέρεται να υπήρχαν προηγούμενες ενδείξεις ριζοσπαστικοποίησης, να συνεχίζει να εργάζεται σε επιβατικές πτήσεις χωρίς οι σχετικές πληροφορίες να οδηγούν σε αποτελεσματικούς ελέγχους;

Το περιστατικό αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ αεροπορικών εταιρειών, κρατικών αρχών και υπηρεσιών ασφαλείας, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ενδείξεις βίαιου εξτρεμισμού.

Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι ακόμη και τα πλέον προηγμένα τεχνολογικά συστήματα εξαρτώνται από την ανθρώπινη κρίση σε μία κρίσιμη στιγμή.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, ο Smit Machchhar βρέθηκε αντιμέτωπος με μια επίθεση την οποία κανένας πιλότος δεν θα ήθελε να αντιμετωπίσει.

Παρά τον τραυματισμό του, διατήρησε την ψυχραιμία του και συνέβαλε καθοριστικά ώστε 182 άνθρωποι να επιστρέψουν ζωντανοί στις οικογένειές τους.

Και αυτό είναι το στοιχείο που μετέτρεψε έναν έμπειρο Ινδό κυβερνήτη σε διεθνές σύμβολο επαγγελματισμού και θάρρους.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Τουρκική οπλική υποστήριξη

Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ κυριάρχησαν στο δελτίο «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η Αρμενία προσβλέπει στο άνοιγμα των συνόρων με την Τουρκία και στην αποκατάσταση των σιδηροδρομικών συνδέσεων με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, ενώ παράλληλα ενισχύει τον διάλογο με το Ιράν για τις μεταφορές, την ενέργεια και την περιφερειακή ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, οι αντιπαραθέσεις με το Μπακού παραμένουν ενεργές, με νέο σημείο αιχμής τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ.

Αυτή την εικόνα μετέφερε το δελτίο της δημόσιας ραδιοφωνίας της Αρμενίας, παρουσιάζοντας τις διπλωματικές κινήσεις του Ερεβάν και τις εξελίξεις γύρω από τις υποδομές που μπορούν να μεταβάλουν τον οικονομικό χάρτη του Νοτίου Καυκάσου.

Πασινιάν: Προσδοκίες για ανοιχτά σύνορα και νέες διασυνδέσεις

Μιλώντας στο Αρμενοβρετανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ στο Ερεβάν, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν δήλωσε ότι αναμένει, στο άμεσο μέλλον και παράλληλα με την ανάπτυξη του έργου TRIPP, το άνοιγμα των αρμενοτουρκικών συνόρων και την έναρξη σιδηροδρομικών συνδέσεων Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας–Τουρκίας.

Οι δηλώσεις εκφράζουν τις προσδοκίες της αρμενικής κυβέρνησης, χωρίς στο δελτίο να αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης λειτουργίας των συνδέσεων.

Ο Πασινιάν αναφέρθηκε επίσης στην προοπτική σιδηροδρομικής σύνδεσης του Περσικού Κόλπου με τη Μαύρη Θάλασσα, ως αποτέλεσμα της ευρύτερης άρσης των μεταφορικών αποκλεισμών. Παρουσίασε έναν σχεδιασμό που περιλαμβάνει οδικές αρτηρίες, ενεργειακές υποδομές και δίκτυα επικοινωνιών, στο πλαίσιο της αρμενικής πρωτοβουλίας «Σταυροδρόμι Ειρήνης».

Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το δελτίο, εξετάζονται δυνατότητες κατασκευής πετρελαιαγωγού και αγωγού φυσικού αερίου, ενώ πραγματοποιούνται συζητήσεις για γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Αρμένιος πρωθυπουργός υπογράμμισε και τη σημασία των καλωδίων επικοινωνιών, συνδέοντας τις υποδομές με τις νέες επενδυτικές ευκαιρίες.

Επαφές στην Τεχεράνη για το TRIPP και την περιφερειακή ασφάλεια

Στην Τεχεράνη, ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας, Αραράτ Μιρζογιάν, έγινε δεκτός από τον πρόεδρο του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην πορεία υλοποίησης του TRIPP, στην ανάπτυξη υποδομών για την άρση των αποκλεισμών και σε αμοιβαία επωφελή προγράμματα ενεργειακής συνεργασίας. Συζητήθηκαν επίσης ζητήματα περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, καθώς και η συμμετοχή του Ιράν σε υψηλό επίπεδο στην COP17 του Ερεβάν.

Ο Μιρζογιάν συναντήθηκε και με τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τον στρατηγικό χαρακτήρα των αρμενοϊρανικών σχέσεων και τη σημασία της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις υποδομές που συνδέουν τις δύο χώρες και στην απρόσκοπτη μεταφορά εμπορευμάτων. Ο Αρμένιος υπουργός παρουσίασε τις δυνατότητες ανάπτυξης του σιδηροδρομικού δικτύου που, κατά την αρμενική πλευρά, δημιουργεί η υλοποίηση του TRIPP.

Γέφυρα, ηλεκτρική διασύνδεση και εμπόριο με το Ιράν

Στις συνομιλίες του Μιρζογιάν με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, εξετάστηκαν η κατασκευή δεύτερης γέφυρας στα αρμενοϊρανικά σύνορα, η ταχεία ολοκλήρωση της τρίτης γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η απλοποίηση των εμπορευματικών μεταφορών.

Το δελτίο ανέφερε ότι το Ιράν επιβεβαίωσε την υποστήριξή του στην πρωτοβουλία «Σταυροδρόμι Ειρήνης», με έμφαση στην επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων μέσω διαπραγματεύσεων.

Παράλληλα, μεταφέρθηκε εκτίμηση ειδικού σε θέματα Ιράν ότι στην ατζέντα της επίσκεψης ενδέχεται να βρίσκονται η στάση του Ερεβάν απέναντι στις αμερικανικές κυρώσεις, ειδικά στον τομέα των αερομεταφορών, και η πιθανή αύξηση των προμηθειών ιρανικού φυσικού αερίου. Πρόκειται για εκτίμηση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, χωρίς να αποδίδεται ως επιβεβαιωμένο περιεχόμενο των επίσημων συνομιλιών.

Ενεργειακές συνομιλίες Αρμενίας–Τουρκίας

Στο πεδίο των αρμενοτουρκικών επαφών, ο αρμόδιος υπουργός της Αρμενίας, Νταβίτ Χουντατιάν, υποδέχθηκε αντιπροσωπεία της τουρκικής εταιρείας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι συζητήσεις αφορούσαν την αποκατάσταση και λειτουργία της γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας Γκιουμρί–Καρς, στο πλαίσιο της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο χωρών.

Σύμφωνα με το δελτίο, υπογραμμίστηκε η σημασία της σύνδεσης των ενεργειακών συστημάτων τόσο για τη διμερή όσο και για την περιφερειακή συνεργασία.

Αντιπαράθεση για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ

Ξεχωριστή θέση στο δελτίο είχε η αντιπαράθεση γύρω από τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ, ενόψει της COP17 για τη βιοποικιλότητα, που θα πραγματοποιηθεί στο Ερεβάν από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026.

Το δελτίο χαρακτήρισε τις πρόσφατες παρεμβάσεις από το Αζερμπαϊτζάν ως νέα ενημερωτική εκστρατεία κατά της Αρμενίας. Παρουσίασε δηλώσεις εκπροσώπων αζερικής περιβαλλοντικής οργάνωσης που ζητούν το κλείσιμο του σταθμού, επικαλούμενοι την παλαιότητα του εξοπλισμού και τον κίνδυνο διασυνοριακής ραδιενεργού ρύπανσης σε περίπτωση ατυχήματος.

Οι αιτιάσεις αυτές καταγράφονται ως ισχυρισμοί των συγκεκριμένων εκπροσώπων. Το δελτίο αντιπαρέβαλε τις αναφορές του γενικού διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι, κατά την επίσκεψή του στην Αρμενία το 2022, για τις βελτιώσεις στην ασφάλεια και τη συνέχιση της υποστήριξης του Οργανισμού.

Παρουσιάστηκαν επίσης καταγγελίες από την αζερική πλευρά για το μεταλλευτικό έργο Αμουλσάρ, τη χρήση υπόγειων υδάτων στην κοιλάδα του Αραράτ και τη λίμνη Σεβάν.

Το δελτίο υπενθύμισε ακόμη την απειλή που είχε διατυπώσει εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν τον Ιούλιο του 2020 για πιθανό πλήγμα στον Μετσαμόρ, αναδεικνύοντας το υπόβαθρο ασφαλείας της αντιπαράθεσης.

Τουρκική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Καραμπάχ

Στο τελευταίο θέμα παρουσιάστηκαν δηλώσεις Τούρκου αναλυτή για την υποστήριξη της Άγκυρας προς το Αζερμπαϊτζάν κατά τον πόλεμο στο Καραμπάχ.

Σύμφωνα με όσα του αποδίδει το δελτίο, η Τουρκία μετέφερε πυρομαχικά με μεταφορικά αεροσκάφη από δικές της αποθήκες και από ορισμένες συμμαχικές χώρες. Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι αφαιρούνταν ηλεκτρονικά συστήματα από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να παραδοθούν στο Αζερμπαϊτζάν.

Οι δηλώσεις παρουσιάζουν, κατά τον συγκεκριμένο αναλυτή, μια τουρκική εμπλοκή που υπερέβαινε την πώληση οπλικών συστημάτων και περιλάμβανε ενεργή υποστήριξη κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Ινδία πληρώνει με αίμα τη δράση τρομοκρατικών οργανώσεων με έδρα το Πακιστάν

Νεκροί, εκτοπισμένες οικογένειες, πλήγματα στον τουρισμό και διαρκείς ανάγκες στρατιωτικής ετοιμότητας συνθέτουν το κόστος της τρομοκρατίας για την Ινδία. Δημοσίευμα των European Times εξετάζει τη δράση οργανώσεων με έδρα το Πακιστάν ως μηχανισμό παρατεταμένης φθοράς, ο οποίος επιβαρύνει την ασφάλεια, την κοινωνία και την ανάπτυξη της χώρας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το αποτύπωμα της τρομοκρατίας στην Ινδία εκτείνεται πολύ πέρα από τον άμεσο απολογισμό κάθε επίθεσης. Αφορά οικογένειες που χάνουν τους ανθρώπους τους, κοινότητες που εγκαταλείπουν τις εστίες τους και τοπικές οικονομίες που βλέπουν την προσπάθεια ανάκαμψης να ανατρέπεται μέσα σε λίγα λεπτά.

Σε δημοσίευμα της 3ης Οκτωβρίου 2026, οι European Times υποστηρίζουν ότι η διασυνοριακή δράση ένοπλων οργανώσεων αποτελεί εργαλείο έμμεσης αντιπαράθεσης του Πακιστάν με την Ινδία. Η βασική θέση του άρθρου είναι ότι οι επαναλαμβανόμενες επιθέσεις επιβάλλουν στο Νέο Δελχί μια διαρκή κατάσταση επιφυλακής, με σωρευτικό ανθρώπινο, στρατιωτικό και οικονομικό κόστος.

Η Ινδία κατηγορεί επί χρόνια το Πακιστάν ότι υποστηρίζει οργανώσεις που πραγματοποιούν επιθέσεις στο έδαφός της. Το Ισλαμαμπάντ απορρίπτει τις κατηγορίες περί στήριξης της ένοπλης βίας στο Κασμίρ και δηλώνει ότι παρέχει πολιτική, διπλωματική και ηθική υποστήριξη στους Κασμιριανούς.

Η δράση οργανώσεων και η καταγγελία περί πολέμου δι’ αντιπροσώπων

Το δημοσίευμα περιγράφει ένα δίκτυο στρατολόγησης, εκπαίδευσης, χρηματοδότησης και διείσδυσης μαχητών μέσω της Γραμμής Ελέγχου στο Κασμίρ. Αποδίδει στις πακιστανικές υπηρεσίες πληροφοριών και σε τμήματα του στρατιωτικού μηχανισμού ρόλο υποστήριξης αυτής της δραστηριότητας.

Οι συγκεκριμένες αναφορές αποτελούν ισχυρισμούς του άρθρου και συνδέονται με τις ευρύτερες ινδικές καταγγελίες για τη διασυνοριακή τρομοκρατία. Χρειάζεται, ωστόσο, διάκριση ανάμεσα στην ευθύνη μιας ένοπλης οργάνωσης για συγκεκριμένη επίθεση και στην τεκμηρίωση κρατικής καθοδήγησης ή συμμετοχής.

Στην επιχειρηματολογία των European Times, η δράση οργανώσεων όπως η Lashkar-e-Taiba και η Jaish-e-Mohammed επιτρέπει τη συντήρηση της έντασης χωρίς διαρκή συμβατική πολεμική αναμέτρηση. Η Ινδία υποχρεώνεται έτσι να διαθέτει δυνάμεις και πόρους για την αντιμετώπιση μιας απειλής που μπορεί να εκδηλωθεί σε στρατιωτικούς στόχους, αστικά κέντρα ή χώρους συγκέντρωσης αμάχων.

Το Παχαλγκάμ και η εύθραυστη ασφάλεια του τουρισμού

Η επίθεση της 22ας Απριλίου 2025 στο Παχαλγκάμ ανέδειξε με δραματικό τρόπο την ευπάθεια των πολιτών και της τοπικής οικονομίας. Ένοπλοι επιτέθηκαν σε επισκέπτες στην κοιλάδα Μπαϊσαράν, σκοτώνοντας 26 ανθρώπους.

Οι ινδικές υπηρεσίες συνδέουν το Μέτωπο Αντίστασης, που εμφανίστηκε να αναλαμβάνει την ευθύνη, με οργανώσεις που έχουν έδρα στο Πακιστάν. Το Ισλαμαμπάντ αρνήθηκε εμπλοκή.

Η σφαγή προκάλεσε νέα κρίση στις διμερείς σχέσεις, με περιορισμούς στις μετακινήσεις και διπλωματικά μέτρα. Παράλληλα, επέφερε άμεσο πλήγμα στον τουρισμό του Κασμίρ: επισκέπτες εγκατέλειψαν την περιοχή και επιχειρήσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με ακυρώσεις.

Για τους κατοίκους που ζουν από ξενοδοχεία, μεταφορές, εστίαση και υπηρεσίες προς τους ταξιδιώτες, μια τρομοκρατική επίθεση μετατρέπεται γρήγορα σε απώλεια εισοδήματος. Το πλήγμα αφορά ολόκληρη την αλυσίδα της τοπικής οικονομίας.

Οι πληγές στις οικογένειες και στις κοινότητες

Οι European Times δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στις κοινωνικές συνέπειες της βίας. Η απώλεια συγγενών, ο φόβος επανάληψης μιας επίθεσης και η αναγκαστική απομάκρυνση από τον τόπο κατοικίας αφήνουν επιπτώσεις που διαρκούν για χρόνια.

Στο Κασμίρ, ο εκτοπισμός των Παντίτ κατά τη δεκαετία του 1990 παραμένει χαρακτηριστικό παράδειγμα της διάλυσης κοινοτήτων μέσα σε συνθήκες απειλών και ένοπλης βίας. Η εγκατάλειψη μιας εστίας συνεπάγεται απώλεια περιουσίας, επαγγελματικών δεσμών και καθημερινής επαφής με τον τόπο καταγωγής.

Για τα παιδιά εκτοπισμένων οικογενειών, οι συνέπειες επεκτείνονται στην εκπαίδευση και στις προοπτικές τους. Για τους επιζώντες επιθέσεων, η επιστροφή στην καθημερινότητα μπορεί να συνοδεύεται από επίμονο φόβο και ανάγκη μακροχρόνιας ψυχολογικής υποστήριξης.

Οι δαπάνες ασφαλείας και το κόστος των χαμένων ευκαιριών

Η οικονομική επιβάρυνση έχει πολλές μορφές. Περιλαμβάνει τη φύλαξη συνόρων, τις επιχειρήσεις πληροφοριών, την προστασία εγκαταστάσεων και τη διατήρηση στρατιωτικών δυνάμεων σε ετοιμότητα.

Σε περιόδους κλιμάκωσης προστίθενται οι μετακινήσεις μονάδων, η χρήση εξοπλισμού και πυρομαχικών, καθώς και οι ανάγκες ανεφοδιασμού. Παράλληλα, η αβεβαιότητα επηρεάζει επιχειρηματικές αποφάσεις, εμπορικές δραστηριότητες και τουριστικές ροές.

Το άρθρο παραθέτει υψηλές εκτιμήσεις για το συνολικό οικονομικό κόστος. Χωρίς σαφή παρουσίαση των πρωτογενών μελετών και της μεθοδολογίας τους, όμως, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ασφάλεια πόσο μεγαλύτερη θα ήταν σήμερα η ινδική οικονομία εάν δεν υπήρχαν οι συγκεκριμένες απειλές.

Το ουσιαστικό ζήτημα είναι η δέσμευση πόρων που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε υποδομές, εκπαίδευση και ανάπτυξη, καθώς και η δυσκολία διατήρησης σταθερού οικονομικού περιβάλλοντος σε περιοχές που πλήττονται επανειλημμένα από τη βία.

Μόνιμη απειλή κλιμάκωσης στη Νότια Ασία

Κάθε μεγάλη επίθεση δημιουργεί επίσης κίνδυνο ευρύτερης αντιπαράθεσης ανάμεσα σε δύο πυρηνικές δυνάμεις. Η ανάγκη απόδοσης ευθυνών, η πίεση για στρατιωτική απάντηση και οι αμοιβαίες κατηγορίες περιορίζουν τα περιθώρια διπλωματικής αποκλιμάκωσης.

Η κεντρική προειδοποίηση του δημοσιεύματος αφορά ακριβώς αυτή τη συσσώρευση συνεπειών. Η τρομοκρατία επιβαρύνει την Ινδία με ανθρώπινες απώλειες και ταυτόχρονα συντηρεί την ανασφάλεια που δυσκολεύει την κοινωνική αποκατάσταση και την οικονομική πρόοδο.

Για το Νέο Δελχί, η αντιμετώπιση της απειλής περιλαμβάνει την προστασία των πολιτών, την εξάρθρωση δικτύων και την αποτροπή νέων επιθέσεων. Περιλαμβάνει όμως και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στις πληγείσες περιοχές, ώστε οι κάτοικοί τους να μπορούν να εργάζονται, να επενδύουν και να σχεδιάζουν το μέλλον τους.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διεθνή42 λεπτά πριν

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν

Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Φαραντούρης: Ναυάγιο IMEC όπως EastMed; Η απάντηση της Κομισιόν

Προειδοποίηση για τον κίνδυνο να ναυαγήσει το πρότζεκτ εμπορικής σύνδεσης Ινδίας – Ευρώπης μέσω Ελλάδας (ΙΜΕC), απηύθυνε σήμερα απ’ το...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Μαυρίδης προς ΕΕ: Επιβολή κυρώσεων στον επιδρομέα αντί για “θετική ατζέντα”

Παρέμβαση του Ευρωβουλευτή Κώστα Μαυρίδη ενώπιον του Ραφαέλε Φίτο, Ειδικού Εκπροσώπου της Ευρ. Επιτροπής για το Κυπριακό και Εκτελεστικού Αντιπροέδρου...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Κεραυνοί Παυλόπουλου για Ρούμπιο: Ύμνοι στην Ελλάδα, σιωπή για casus belli και κατοχή της Κύπρου

Αιχμηρή κριτική του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας στον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών για την ομιλία του στην Πνύκα. Ο Προκόπης Παυλόπουλος...

Δημοφιλή