Γενικά θέματα
Υπόψιν του κ. Πρωθυπουργού και Υπ. Εξωτερικών: Ως πότε θα συνεχίζεται η αθλιότητα του τουρκικού προξενείου;

Ιστορικό παρεμβάσεων του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής
Τη δράση του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής δεν μπορούμε να την περιγράψουμε σε κάθε πτυχή της, καθώς α) δεν είμαστε καμμιά κρατική υπηρεσία που να παρακολουθεί κάθε του κίνηση και β) δεν διαθέτουμε αποδείξεις για τις πιο κραυγαλέες παρεμβάσεις του.
Μπορεί να θρυλείται ότι μισθοδοτεί χιλιάδες άτομα στην περιοχή για να συντηρείται ένα κλίμα αντιπαράθεσης και χαμηλής έντασης, ότι δανειοδοτεί μειονοτικές επιχειρήσεις και αγορές χριστιανικών περιουσιών από μουσουλμάνους, ότι χορηγεί υποτροφίες και χρηματοδοτεί σχολεία και τζαμιά ακόμη και σε έρημες σήμερα περιοχές, ότι συντηρεί όλες τις μειονοτικές εφημερίδες (βλ. παλιότερα δημοσιεύματα του Αϊντίν Ομέρογλου για την περίπτωση της εφημερίδας «Γκιουντέμ»), όμως εμείς διαλέξαμε να παρουσιάσουμε μόνον όσα γίνονται στο φως της δημοσιότητας.
Από αυτά καθένας μπορεί να αντιληφθεί τι γίνεται στο παρασκήνιο, τι λέγεται π.χ. σε ένα τέμενος όταν το επισκέπτεται προεκλογικά ο Πρόξενος μαζί με μειονοτικό υποψήφιο, ή τι σημαίνει ετήσιος προϋπολογισμός του Προξενείου Κομοτηνής άνω των 20.000.000 ευρώ! Παραθέτουμε λοιπόν ενδεικτικά ορισμένα παραδείγματα για τον καλόπιστο αναγνώστη, ώστε να μην μένει καμμία αμφιβολία για το τι ακριβώς εξυπηρετεί διαχρονικά η παρουσία του τουρκικού Προξενείου στην Κομοτηνή.
Α) Ο προβοκάτορας Οκτάι Ενγκίν
Τα Σεπτεμβριανά τού 1955, στα οποία ρημάχτηκε ο Ελληνισμός της Πόλης από τις κρατικά οργανωμένες τουρκικές ορδές, όλοι τα γνωρίζουμε. Ίσως όμως αξίζει να δοθεί μεγαλύτερη σημασία στην αφορμή που τα πυροδότησε, την τοποθέτηση μιας βόμβας στο Προξενείο της Θεσσαλονίκης από τον Οκτάι Ενγκίν, φοιτητή από την Κομοτηνή και γιό υποψηφίου βουλευτή της Ροδόπης.
Αυτό που δεν σημειώνεται είναι ότι ο Ενγκίν ήταν υπάλληλος του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής και, όπως έχει αποκαλυψθεί πέραν πάσης αμφιβολίας, ο Ενγκίν έδρασε με συνεργό τον θυρωρό του Προξενείου. Όχι όμως μόνον αυτό. Ο εκρηκτικός μηχανισμός είχε έρθει στην Ελλάδα με τον διπλωματικό σάκκο από την Τουρκία και ο δράστης – όταν αφέθηκε ελεύθερος μετά τη σύλληψή του, για να δικαστεί δήθεν αργότερα – διέφυγε στην Τουρκία μέσα στο πορτμπαγκάζ τού τότε Προξένου στην Κομοτηνή, Αχμέτ Ουμάρ! Αν αυτό λέγεται λειτουργία διπλωματικής Αρχής, τότε τι θα ονομάζαμε «φωλιά πρακτόρων»;
Β) Η αποκαθήλωση του Σαδίκ Αχμέτ
Στα τέλη της δεκαετίας του 80 και στις αρχές της δεκαετίας του 90 ο εξτρεμιστής τοπικός βουλευτής Αχμέτ Σαδίκ, που διακήρυσσε την τουρκική ταυτότητα της μειονότητας, ήταν ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της και έπαιρνε ποσοστά ανω του 90% σε μειονοτικούς οικισμούς (λίγα χρόνια αργότερα μάθαμε από Τούρκους δημοσιογράφους και για επαφές του με Γκρίζους Λύκους και εγκληματίες της ΜΙΤ σαν τον Γεσίλ).
Κάποια στιγμή ο εκλογικός νόμος άλλαξε, ετέθη το όριο του 3% για την είσοδο στην ελληνική Βουλή και το 1993 ο Σαδίκ έμεινε εκτός Κοινοβουλίου, με την προοπτική να παραμείνει εκεί εσαεί. Τότε η Τουρκία αποφάσισε να ρίξει το βάρος της σε μουσουλμάνους υποψηφίους των ελληνικών κομμάτων και τράβηξε το χαλί κάτω από τα πόδια του. Ο Σαδίκ βλέποντας τον παραμερισμό του αντέδρασε, συγκρούστηκε με την γραμμή της Άγκυρας, είχε ένα φραστικό επεισόδιο στην Ξάνθη, έξω από τα Δικαστήρια όπου δικαζόταν ο ψευτομουφτής Μεχμέτ Εμίν Αγκά, και «ξαφνικά» όλοι όσοι επί χρόνια τον εκθείαζαν βγήκαν με πανομοιότυπες ανακοινώσεις εναντίον του, ταυτιζόμενοι με την νέα γραμμή του Προξενείου.
Ο Χασάν Χατίπογλου (εφ. ΙΛΕΡΙ) μιλούσε για άγνοια και εγωισμό του Σαδίκ που επέμενε σε αυτόνομη και χωρίς ελπίδες κάθοδο στις εκλογές. Ο τότε ψευτομουφτής Ξάνθης Μεχμέτ Εμίν Αγκά ομοίως. Ο σύλλογος Μουσουλμάνων Δασκάλων Αποφοίτων Ιεροσπουδαστηρίου Δυτικής Θράκης επίσης. Ο Αρήφ Χουσείν, ως πρόεδρος της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής», μίλησε για «πρόσωπο που όταν είναι υπεύθυνο για τέτοια συμπεριφορά δεν έχει καμμία στενή ή μακρυνή σχέση με τα καθήκοντα εκπροσώπησης της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης» («Γκερτσέκ», 16-5-94).
Ο Σερήφ Σεραφετίν, πρόεδρος τότε της «Ένωσης Τούρκων Δασκάλων» υπέγραφε την ανακοίνωση της «Ένωσης» (6-5-94) καταδικάζοντας την «υβριστική στάση και συμπεριφορά του Σαδίκ κατά του Τούρκου Γενικού Προξένου». Στις 14-5-94 η Άτυπη Επιτροπή Διαφώτισης και Κηρυγμάτων (πρόεδρος ο Σεντάτ Καράνται καί γραμματέας ο Αχμέτ Ισμαήλ) καταδίκασε τον Σαδίκ για τη στάση του έναντι τού Τούρκου Προξένου Χακάν Οκτσάλ, λέγοντας ότι «η συμπεριφορά τού Σαδίκ εξευτελίζει τήν Κοινότητα Δυτικής Θράκης»!
Πώς μέσα σε χρόνο μηδέν ο χθεσινός ήρωας έγινε αποδιοπομπαίος τράγος; Γιατί ένοιωσαν όλοι αυτοί οι «φορείς» την ανάγκη να τοποθετηθούν γραπτώς και δημοσίως κατά του Σαδίκ και υπέρ του Προξένου;
Γ) Ο εκλογικός μηχανισμός για τον Γκαλήπ
Ο Μεχμέτ Αχμέτ, πρώην βουλευτής του ΠαΣοΚ Ροδόπης, εκφραστής τής “τοπικής” γραμμής («πρώτα η μειονότητα»), το 1996 απέτυχε να εκλεγεί κόντρα στον απολύτως ταυτισμένο με την προξενική γραμμή Γκαλήπ Γκαλήπ. Μάλιστα ο τελευταίος, σύμφωνα με μαρτυρίες για τις εκλογές του 2000, στις περιοδείες του στα μειονοτικά χωριά αποκαλούσε τον Αχμέτ …«γκιαουρτζή»!
Σε συνέντευξή του λοιπόν ο Μεχμέτ Αχμέτ μετά τις εκλογές του 1996 μίλησε ανοιχτά για τον προξενικό μηχανισμό που τον «κυνήγησε» προεκλογικά: Μίλησε για τους ιμάμηδες, τους δασκάλους, τους θεολόγους και όλους εκείνους που γύριζαν τα χωριά ζητώντας από τους κατοίκους να ρίξουν την ψήφο τους στον εσωκομματικό του αντίπαλο. Δεν διευκρίνησε το …κίνητρο των ανθρώπων αυτών, αλλά ήταν παραπάνω από σαφές ότι μιλούσε για την «γραμμή» του Προξενείου.
Ο Γκαλήπ πράγματι εξελέγη βουλευτής δύο απανωτές φορές, ενώ σήμερα (2009) προΐσταται του νέου εκπαιδευτικού φορέα που έστησε ο προξενικός μηχανισμός στην Κομοτηνή, με στόχο την ίδρυση μειονοτικών σχολείων όλων των βαθμίδων.
Δ) Άλλα πρόσφατα δείγματα γραφής
– Ο Γενικός Πρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή Χουσεΐν Μπότσαλη σε τελετή στο Μειονοτικό Γυμνάσιο Ξάνθης:
Αξιότιμοι καλεσμένοι, μέλη της οικογενείας Μουζαφέρ Σαλήχογλου, παράγοντες της τουρκικής μειονότητας δυτικής Θράκης, αγαπητοί κηδεμόνες, πολυαγαπημένοι δάσκαλοι…Ως παιδί οικογενείας δασκάλων, θέλω να ξέρετε ότι σας κατανοώ όλους ως δικούς μου δασκάλους. Σήμερα το πρωί στην Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής, μαζί με τον Νομάρχη Ροδόπης κ. Άρη Γιαννακίδη, παρακολούθησα την τελετή μνήμης της Ημέρας της Μητέρας που διοργάνωσαν από κοινού η ένωση της Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής και η Ένωση Τούρκων Δασκάλων Κομοτηνής. Την τελετή μνήμης που έχει χαραχτεί με χρυσά γράμματα, με χρυσά αισθήματα στις αναμνήσεις των ανθρώπων της μειονότητας, την πραγματοποιήσαμε όλοι μαζί με συγκίνηση και χαρά. Την ίδια μέρα, πραγματοποιήσαμε άλλη μία εκδήλωση μνήμης στην Τουρκική Ένωση Ξάνθης. Την γιορτάσαμε πάλι την ίδια ημέρα, στο μειονοτικό λύκειο Γυμνάσιο Μουζαφέρ Σαλίχογλου Ξάνθης, με μια ευχάριστη αφορμή, βρισκόμαστε για μια φορά ακόμη, μαζί με εσάς, αξιότιμοι κύριοι καθηγητές και μαζί με τους Τούρκους της δυτικής Θράκης. (ΙΛΕΡΙ, 23.5.2003)
– Το Σάββατο 13 Μαΐου 2006, στις Σάπες του νομού Ροδόπης, ο μηχανισμός του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής διοργάνωσε μία ακόμη εκδήλωση στην κατεύθυνση του εκτουρκισμού (του φρονήματος και του πολιτισμού) των μουσουλμάνων της ελληνικής Θράκης. Μια μέρα που γιορτάζεται στην Τουρκία με εθνικιστικά ποιήματα και ύμνους προς τον Κεμάλ Ατατούρκ, τιμήθηκε και στον τόπο μας ενώπιον του Τούρκου Προξένου Κομοτηνής Ουμίτ Γιαρντίμ με την νομιμοποιητική παρουσία και προσφώνηση του …νομάρχη Ροδόπης Άρη Γιαννακίδη! Η 23η Απριλίου είναι για την κεμαλική Τουρκία «Ημέρα του παιδιού και της εθνικής ηγεμονίας». Με λίγες μέρες καθυστέρηση λοιπόν, ο «Σύλλογος Τούρκων Δασκάλων», που έχει διαλυθεί τελεσίδικα από τα ελληνικά δικαστήρια, οργάνωσε στο θερινό δημοτικό αμφιθέατρο Σαπών εκδήλωση με θέμα τον εορτασμό της ημέρας αυτής. Με το χορευτικό συγκρότημα που σκάρωσαν και που του μαθαίνουν χορούς και τραγούδια άσχετα με οποιανδήποτε τοπική μουσουλμανική παράδοση – για να τα παρουσιάσουνε μια μέρα ως απόδειξη της τουρκικής κουλτούρας της Θράκης – τραγούδησαν και χόρεψαν στίχους όπως «Τουρκία μου», «Τα βουνά της πατρίδας μου της Τουρκίας», «Ας κυματίσουν οι σημαίες» και εξύμνησαν τον γενάρχη της σύγχρονης Τουρκίας (που τυγχάνει να είναι και ο αρχισφαγέας των παππούδων μας).
– Στις 16/6/2006 ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας κ. Γιακίς επισκέπτεται το πομακοχώρι του Εχίνου που γιορτάζει την άνοδο κατηγορίας της ποδοσφαιρικής του ομάδας. Στην εορταστική εκδήλωση ο τότε Πρόξενος Κομοτηνής Ουμίτ Γιαρντίμ λέει απευθυνόμενος στους κατοίκους:
«Είμαστε όλοι Εχινιώτες! Είστε παράδειγμα για όλα τα σωματεία της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης. Πλέον η Μύκη, ο Κένταυρος, η Κοτύλη, όλες οι τουρκικές ομάδες θα σας ακολουθούνε!».
– Στο Χιντρελέζ στό χωριό Μουσάκιο Έβρου, τον Μάιο του 2007, ο τότε Τούρκος Πρόξενος Αχμέτ Ριζά Ντεμιρέρ, ενώπιον του ψευδομουφτή Κομοτηνής Ιμπράμ Σερήφ και δύο προέδρων διαλυμένων σωματείων από τα ελληνικά δικαστήρια (Σαμί Τοραμάν από την «Ένωση Τούρκων Δασκάλων» καί Αντνάν Σελήμ από την «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής») μίλησε γιά τήν «βαθειά ριζωμένη τουρκική γιορτή που θα συμβάλει στην ενίσχυση της ταυτότητας και της συνείδησης της μειονότητας»!
– Στις 1/5/09, στο χάτιμ του πομάκικου Εχίνου, ο πρόξενος Μουσταφά Σάρνιτς εστίασε την ανάγκη ένωσης των αξιών που απαρτίζουν τον τουρκικό πολιτισμό, σε κάθε επίπεδο και ανέφερε ότι «τον χαροποιεί ότι κάθε μέρα οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης κάνουν μεγάλη πρόοδο». Και πρόσθεσε ότι:
«Οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης έχουν μερικά προβλήματα, όμως πιστεύει ότι στον εξελισσόμενο πλέον κόσμο, με υπομονή και αποφασιστικότητα, θα επιλυθούν».
– Ο υποπρόξενος Κεμάλ Ονούρ Εκρέν στη Φιλύρα (24/5/09), στην γιορτή κλεισίματος των παράνομων νηπιαγωγείων του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας δήλωσε:
«Εκφράζω τα συγχαρητήριά μας για τους εργαζόμενους στους παιδικούς σταθμούς, στα αγαπητά μας παιδιά, και φυσικά στους γονείς τους και πρώτα από όλα τον Σύλλογο Επιστημόνων που διοργανώνει αυτή την υπέροχη εκδήλωση, που αφορά ένα από τα μεγάλα προβλήματα στην παιδεία της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης».
– Στο μνημόσυνο του Χασάν Τσεγγέλ στη Ρούσα (30/5/09) ο Πρόξενος Μουσταφά Σάρνιτς μιλά για τον θανόντα πρόεδρο του ιδρύματος του τεκκέ:
«Απ’ ό,τι κατάλαβα με βάση όσα μου ανέφεραν, ο κ. Χασάν είχε αναλάβει μια πολύ σημαντική αποστολή για την επιβίωση του τουρκισμού και του Ισλάμ στην περιοχή και τη μετάδοσή τους στις επόμενες γενιές. Ο τάφος του σείχη Αλή είναι πολύ σημαντικός για την οθωμανική ιστορία και για την περιοχή αυτή.»
– Στις 30/5/09 ο Πρόξενος Μουσταφά Σάρνιτς στη βραδυά γνωριμίας που οργάνωσαν οι ΕΠΑΘίτες δάσκαλοι στο ξενοδοχείο της Κομοτηνής «Χρήστος & Εύη» είπε από βήματος, και ενώπιον του υπουργού Μεταφορών & Επικοινωνιών Ευριπίδη Στυλιανίδη, ότι:
«Η αντιμετώπιση της τουρκικής μειονότητας της δυτικής Θράκης ως γέφυρας φιλίας μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας είναι συνδεδεμένη με μία επαρκή εκπαίδευση».
– Στίς 11 Iουνίου 2009, µε την αφορµή της τελετής αποφοίτησης από τα (άτυπα µα …αµέτρητα) Κοράν Κουρσού – Κατηχητικά*, ο Τούρκος Πρόξενος Μουσταφά Σάρνιτς ανέβηκε γιά δεύτερη φορά στό ποµακοχώρι Κέχρος της Ροδόπης. Εκεί, παρουσία τού τουρκοµουφτή Κοµοτηνής Ιµπράµ Σερήφ (καί του βουλευτή Αχµέτ Χατζηοσµάν, τού κοινοτάρχη Αµπντουλκαδήρ Χότζα, τού προέδρου τών ΕΠΑΘιτών δασκάλων…) απευθύνθηκε στούς πιτσιρικάδες, λέγοντας µεταξύ άλλων:
«Βλέπω εδώ µιά τουρκική κοινότητα πού εργάζεται µέ ειλικρίνεια καί αυταπάρνηση (…) Συνεχίζετε αυτόν τον αγώνα χωρίς να υποκύψετε και στηρίζετε τον τουρκισµό, χάρη σε σας θα επιβιώσει ο τουρκισµός της Δυτικής Θράκης και θα συνεχίσει να ζει. Ξέρω ότι υπάρχουν προβλήµατα. Όµως πρώτα ο Θεός θά προσπαθήσουµε να τα λύσουµε βήµα βήµα. Η στήριξή σας είναι πολύ σηµαντική. Κι εµείς επίσης θα δώσουµε την απαραίτητη στήριξη…»
– Στη Χλόη (14/6/09) ο πρόξενος Μουσταφά Σάρνιτς, παρευρέθη σε μία εκδήλωση τιμής κάποιων μυθικών Τούρκων ηρώων – κατακτητών της Θράκης:
Στά πλαίσια της δηµιουργίας τουρκικών «εθίµων» στή Θράκη, είχαµε πρό ηµερών (14/6/09) τόν εορτασµό τής …Οθωµανικής της κατάκτησης µέ τά «Σαράντα Κουρµπάνια» πού έγιναν σέ ανάµνηση τών 40 παληκαριών κάποιου Σουλεϊµάν Πασά πού κατέκτησε τόν 14ο αιώνα τήν περιοχή.
Αυτοί λοιπόν οι 40 σκοτώθηκαν, λέει, καί θάφτηκαν στή Θράκη καί τούς τίµησαν παρουσία τού Τούρκου Προξένου!
– Στις 24/7/09 στο μνημόσυνο του Αχμέτ Σαδίκ, ο Πρόξενος Μουσταφά Σάρνιτς, αφού διάβασε το μήνυμα του Τούρκου ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου, τόνισε:
«Συγκεντρωθήκαμε εδώ σήμερα στην 14η επέτειο του πρόωρου, άτυχου χαμού του αξέχαστου, συχωρεμένου ηγέτη της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης».
Τα ίδια επανέλαβε και το βράδυ στο σχετικό δείπνο.
– Ο πρόξενος Μουσταφά Σάρνιτς στις 2-8-09 στο πομάκικο μα εσχάτως εκτουρκισμένο πανηγύρι του Xίλια:
Θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στον πρόεδρο του Πολιτιστικού και Εκπαιδευτικού συλλόγου Σέτσεκ (Χίλια) Αλή Πεντζάλ και στον Γενικό Γραμματέα Αχμέτ Καραχουσείν που μας κάλεσαν εδώ και μόχθησαν ιδιαίτερα για την διοργάνωση της εκδήλωσης. Στις φετινές εκδηλώσεις συμμετέχουν από την Τουρκία η ορχήστρα και το συγκρότημα παραδοσιακών χορών του υπουργείου πολιτισμού και τουρισμού. Πιστεύω πως οι επιδείξεις αυτών των ομάδων στη σκηνή, οι αθλητικές εκδηλώσεις των παλαιστών από κράτη της περιοχής καθώς και οι άλλες αθλητικές εκδηλώσεις αποτελούνε σημαντική λειτουργία για την μετάδοση της ιστορικής κληρονομιάς και πολιτισμού στις επόμενες γενιές. Θεωρώ πως το σημαντικότερο μήνυμα, είναι πως η τουρκική μειονότητα της Δ. Θράκης έδειξε πως είναι αποφασισμένη μέσα σε ομόνοια και ομοψυχία να στηρίζει τις πολιτιστικές της αξίες.
Πηγή: Προξενείο-Στοπ
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας