Γενικά θέματα
Περίεργη σύλληψη στην Έδεσσα
Ο συλληφθείς, που είναι γνωστός στην περιοχή ως διαχειριστής ιστοσελίδας με αντεθνικό περιεχόμενο, (BULGARMAK του NIKOΥ ΣΤΟΪΔΗ).,δέχθηκε ξαφνικά την αιφνιδιαστική επίθεση ανδρών της τοπικής Ασφάλειας που έκαναν έρευνα στο σπίτι του. Οι αστυνομικοί κατάσχεσαν μία κεντρική μονάδα ηλεκτρονικού υπολογιστή μέσα στην οποία υπήρχαν προσωπικά δεδομένα χιλιάδων ανθρώπων, μεταξύ των οποίων και κρατικών αξιωματούχων, που ερευνάται για ποιο λόγο τα κατείχε.
του Μανώλη Βάια
Πλήθος αρχείων που εμπίπτουν στο νόμο περί προστασίας προσωπικών δεδομένων, όπλα, αρχαία αντικείμενα και… ανθρώπινα οστά (!) κατηγορείται ότι είχε στην κατοχή του ένας 61χρόνος που συνελήφθη από αστυνομικούς στην Έδεσσα Πέλλας.
Ο συλληφθείς, που είναι γνωστός στην περιοχή ως διαχειριστής ιστοσελίδας με αντεθνικό περιεχόμενο, δέχθηκε ξαφνικά την αιφνιδιαστική επίθεση ανδρών της τοπικής Ασφάλειας που έκαναν έρευνα στο σπίτι του. Οι αστυνομικοί κατάσχεσαν μία κεντρική μονάδα ηλεκτρονικού υπολογιστή μέσα στην οποία υπήρχαν προσωπικά δεδομένα χιλιάδων ανθρώπων, μεταξύ των οποίων και κρατικών αξιωματούχων, που ερευνάται για ποιο λόγο τα κατείχε.
Ακόμη, κατέσχεσαν ένα πιστόλι των 7,62 χιλιοστών με 8 φυσίγγια, ένα κυνηγητικό όπλο με ξυσμένο τον αριθμό, ένα αεροβόλο όπλο με σκοπευτική διόπτρα, πλήθος φυσιγγίων διαφόρων διαμετρημάτων, έναν εκρηκτικό μηχανισμό με δυναμίτη, πέντε μαχαίρια διαφόρων μεγεθών, ένα ξίφος, 17 κροτίδες, μία ξύλινη ράβδο, για τα οποία παραπέμπεται με την κατηγορία της παράνομης οπλοκατοχής.
Τέλος, ο 61χρονος αντιμετωπίζει την κατηγορία της αρχαιοκαπηλίας, αφού στο σπίτι του βρέθηκαν ένας χάρτης μεγάλης αρχαιολογικής αξίας του 4ου π.χ αιώνα, ένα αρχαίο χάλκινο νόμισμα, ένα τμήμα επιτύμβιου σταυρού βυζαντινής περιόδου, καθώς και μία επιτύμβια μαρμάρινη πλάκα από την εποχή της τουρκοκρατίας,.
Όμως, οι αστυνομικοί προσπαθούν να εξακριβώσουν πού και με ποιον τρόπο ο 61χρονος προμηθεύτηκε και τρία …ανθρώπινα οστά, τα οποία αποτελούν μέρη ινιακής χώρας κρανίου!
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ BULGARMAK KAI TO NIKO ΣΤΟΪΔΗ.
Βλέπουμε τον τελευταίο καιρό σε διάφορα μπλογκ, δημοσιεύματα για το site bulgarmak.org, από άσχετους με το θέμα.
Τα περισσότερα από αυτά, τα γράφει ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της σελίδας Νικος Στοίδης, (ο οποίος φυσικά θα γράψει και εδώ, αλλά θα σε σβήσω Νικόλα!) για να τσιμπάνε οι αναγνώστες και να κερδίζει κλικς, πράγμα που πέτυχε, καθώς όλους τους τρώει η περιέργεια.
Μέχρι και το press-gr τσίμπησε (από που ως που;).
Πριν σας πούμε τα πάντα για τον Στοίδη, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι:
ο Στοϊδης, διακινεί ιδέες, μας αρέσουν, δε μας αρέσουν, ΑΥΤΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ και ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ εγκληματίας. Φυσικά, ενοχλούν κάθε Έλληνα οι βλακώδεις, ρατσιστικές και ενίοτε ΠΑΝΗΛΙΘΙΕΣ θέσεις που έχει στο site του, που γεννά, ένας ιδιότυπος ρατσισμός, που τον διακατέχει, εναντίον των Ποντίων (αυτό είναι το κλειδί της προσωπικότητάς του, το γιατί, δεν είναι της παρούσης).
ΕΜΕΙΣ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΑΠΛΑ ΝΑ ΜΗ ΤΟΥ ΔΙΝΟΥΜΕ ΚΛΙΚ. ΤΑ ΚΛΙΚ ΤΗΣ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΚΟΥΡΑΓΙΟ.
curiosity killed the cat
Για την ολοκληρωμένη πληροφόρησή σας:
Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΤΟΙΔΗΣ του ΜΙΧΑΗΛ και της ΕΛΕΝΗΣ, γεννήθηκε το 1948 και κατοικεί στην Έδεσσα. Είναι Έλληνας πολίτης, μεταλλειολόγος και “αυτοπροσδιορίζεται” ως (Βουλγαρο) Μακεδόνας. Πιστεύει ότι η ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ είναι ΜΟΝΟ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ και τίποτε άλλο.
Για τον ΣΤΟΙΔΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ=ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ (άλλο πάλι αυτό!)
Οι Σλαβομακεδόνες, θεωρούν ως “Μακεδόνες” τους Εθνικούς τους ήρωες Γκότσε Ντέλτσεφ, Πίτου Γκούλι, Γιάνε Σαντάνσκι, Νίκολα Κάρεφ κ.λ.π. Ο Στοϊδης (και έχει δίκιο) τους θεωρεί ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ.
Δείτε με προσοχή το βιντεο, που εκφράζει συμπυκνωμένα τα πιστεύω του:
όλες οι πληροφορίες για το σάιτ και τον ίδιο:
http://www.whois.ws/domain_archive-org/bulgarmak.org/
Registrar: Melbourne IT, Ltd. dba Internet Names Worldwide (R52-LROR)
Domain ID:D125295906-LRORDomain Name:BULGARMAK.ORG
Created On:01-Jul-2006 06:59:51 UTCLast Updated On:12-Mar-2008 17:18:21 UTC
Expiration Date:01-Jul-2009 06:59:51 ID:D11517340232666
Registrant Name:Nikolaos Stoidis
Registrant Organization:Private Registration
USRegistrant Street1:P O Box 99800Registrant Street2:Registrant Street3:Registrant City:EmeryVilleRegistrant State/Province:CARegistrant Postal Code:94662Registrant Country:USRegistrant Phone:+1.5105952002Registrant Phone Ext.:Registrant FAX:Registrant
Διάφορες πληροφορίες από άλλα blogs.
“Γνωρίζω τον Νίκο Στοϊδη εδώ και 45 χρόνια.Τον είχα μαθητή. Από τα πιό κοφτερά μυαλά που γνώρισα στην ζωή μου. Αριστούχος στο σχολείο, σημαιοφόρος στο γυμνάσιο, πρώτος στο Μετσόβειο Πολυτεχνείο, πετυχημένη καρριέρα Μεταλλειολόγου Μηχανικού σε Ελλάδα και εξωτερικό.Αριστος χειριστής της Ελληνικής και Αγγλικής γλώσσας. Εργάσθηκε στην Λιβύη, Καμερούν και Πακιστάν σε στρατιωτικά αεροδρόμια, εξορύξεις πετρελαίου και χρυσού.Μιά ζωή γεμάτη περιπέτειες και χρήμα.Μετά την επάνοδό του από την Μ. Ανατολή προσλήφθηκε στην ΔΕΗ με απαίτηση του Καντάφι προς τον Αντρέα Παπανδρέου. Είναι άφοβο άτομο που δεν υπολογίζει κανέναν επειδή έχει προστάτες.. Ταλαιπώρησε δεκάδες συμπολίτες του με δικαστικές διώξεις τα τελευταία χρόνια. Συνταξιούχος με 2.000 ευρό μηνιαίως και πολύ περισσότερα από μυστικά κονδύλια.Τελευταία ταξειδεύει συχνά στο Κόσοβο όπου συσκέπτεται με Αλβανούς. Είναι ένα από τα λίγα άτομα που ξέρει να χειρίζεται την Βαλκανική σκακιέρα. Κάποιοι τον θεωρούν «αρχαιολόγο» επειδή ενασχολείται με αναζητήσεις αρχαίων θησαυρών. Δύο σπάνιες προϊστορικές επιγραφές πέρασαν από τα χέρια του.Τελικά αυτός ο άνθρωπος είναι κάτι μεταξύ James Bond και Indiana Jones. Να τον φοβάστε γιατί είναι ικανός γιά όλα. Πολλοί δεινοπάθησαν εξ αιτίας του. Αν και εμφανίζεται ως Βουλγαρόφιλος το παίζει άνετα και στο Σκοπιανικό ταμπλώ.Τον απέλυσαν το 92 από την ΔΕΗ Πτολεμαϊδας ως Βουλγαροσκοπιανό και από τότε επιδόθηκε στο ανθελληνικό του χόμπυ με απόλυτη επιτυχία. Η οργάνωση ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ που ίδρυσε το 2000 λειτουργεί ως παράρτημα του ΒΜΡΟ Βουλγαρίας με το οποίο έχει στενές διασυνδέσεις. Η διαδικασία είναι απόλυτα νόμιμη με έγκριση του Αρείου Πάγου. Η χρηματοδότηση πάντως γίνεται από το ίδρυμα του George Sorros που εδρεύει στην Βουδαπέστη. H ιστοσελίδα του BULGARMAK έχει εκτοξευθή στην πρώτη θέση της επισκεψιμότητας σαν το απόλυτο εργαλείο της αντιελληνικής προπαγάνδας στο διαδίκτυο.Οργανωμένο site με καθημερινό update και εκατοντάδες θέματα κυρίως ιστορικού πριεχομένου που τεκμηριώνονται με πειστικότατο τρόπο. Διαθέτει γραμματιακή υποστήριξη, το site είναι έργο τουλάχιστον 10 ατόμων με εξειδίκευση σε καίρια ιστορικά θέματα.Στην Βουλγαρία είναι ιδιαίτερα δημοφιλές. Ενα είδος ανθελληνικής Wikipedia.Ο Στοϊδης δεν είναι μόνος του όπως κάποιοι ισχυρίζονται. Εχει στενούς συνεργάτες άτομα του ακροαριστερού χώρου στην Θεσσαλονίκη που τον τροφοδοτούν με υλικό.Συχνά τον επισκέπτονται άτομα από Βαλκανικές χώρες, κάποτε ήλθε ο διάδοχος του Βουλγαρικού θρόνου πρίγκηπας Κύριλλος.και ο πρόεδρος του VMRO Κρασιμίρ Καρακατσάνωφ. Οι υψηλές του διασυνδέσεις τον οπλίζουν με απιστευτο θράσος σε σημείο να τον φοβούνται ακόμαι και … εισαγγελείς. Διαδίδει πως σε λίγα χρόνια θα εκδόσει και ..απομνημονεύματα.Με τον Τσαρκνιά και το Ουράνιο Τόξο έχει διαφωνήσει από χρόνια”
Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:
“Στις 5 Ιουλίου 1996, ο μεταλλειολόγος Νίκος Στοϊδης, κάτοικος Εδεσσας, υπέβαλε στη νομαρχία Πέλλας αίτηση αλλαγής του επωνύμου του σε Στογιάνωφ, επικαλούμενος δυο κυρίως λόγους: α) το `Στοϊδης’ “υποδηλώνει Ποντιακή καταγωγή, που του είναι ανεπιθύμητη” β) “ο προπάππους του, που ήταν γηγενής Βουλγαρομακεδόνας, ονομαζόταν Ιβάν Στογιάνωφ και υποχρεώθηκε από τις Ελληνικές αρχές να αλλάξει το επώνυμό του σε Στοϊδης μετά το 1913”.
Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, η είδηση δημοσιεύθηκε συνοπτικά σε τοπική εφημερίδα, έτσι ώστε “όποιος αντιτίθεται στην ανωτέρω αλλαγή να υποβάλει τις αντιρρήσεις του στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση μέσα σε 15 ημέρες”. Ταυτόχρονα, ωστόσο, ο νομάρχης Γ. Τάνος διαβίβασε το περιεχόμενο της αίτησης και σε μια σειρά άλλους φορείς: στους υπουργούς Εσωτερικών, Εξωτερικών, Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, στον προϊστάμενο της Υπηρεσίας Πολιτικών Υποθέσεων του ΥΜΑΘ, κά. Κάποια από αυτές τις υπηρεσίες θα διοχετεύσει το λεπτομερές περιεχόμενο της αίτησης σε τοπικά ΜΜΕ και στο (γνωστό και μη εξαιρετέο) “Στόχο”, που αναλαμβάνουν να κατακεραυνώσουν τον τολμητία “βουλγαροσκοπιανό”. Τη σκυτάλη θα πάρουν η Ενωση Ποντιακών Συλλόγων Ν.Πέλλας, ο φλωρινιώτικος πολιτιστικός σύλλογος “Αριστοτέλης” αλλά και ο Γιάννης Ντάσκας του “Αδέσμευτου Τύπου” (23/8/96), που θα ξεπεράσει όλους τους προηγούμενους σε λεκτική βιαιότητα (“ο κ.Καθηκίδης”, “όσοι κάτοικοι ελληνικών περιοχών αισθάνονταν μπάσταρδοι, ατυχή προϊόντα κερατάδων κλπ, μπορούσαν να φύγουν”, κόκ). Επτά, τέλος, κάτοικοι της Εδεσσας υποβάλλουν στη νομαρχία γραπτές ενστάσεις για την αλλαγή επωνύμου του συμπολίτη τους, επικαλούμενοι (τι άλλο;) εθνικούς λόγους.
Η εξέλιξη της υπόθεσης θα μπορούσε να θεωρηθεί προδιαγεγραμμένη. Στις 16/8/96, ο νομάρχης Πέλλας εγκρίνει τις ενστάσεις, με την αιτιολογία ότι το επώνυμό του κ. Στοϊδη “δεν είναι κακόηχο, ξενόγλωσσο, δυσπρόφερτο ούτε αποτέλεσε εμπόδιο στις μέχρι τώρα συναλλαγές του”. Την ίδια τύχη έχουν και οι προσφυγές του ενδιαφερόμενου στον περιφερειάχη Κεντρικής Μακεδονίας και τον Υπουργό Εσωτερικών, που απορρίπτονται (2/10/96 και 10/1/97) με την πρόσθετη διευκρίνιση ότι “το θέμα των γηγενών Βουλγαρομακεδόνων έχει κλείσει οριστικά με την σύμβαση του Νεϊγύ (1919)”(!).
Αρνητική είναι και η εισήγηση κατά τη συζήτηση της προσφυγής του ενώπιον του ΣτΕ (3/2/98), η απόφαση του οποίου εκκρεμεί ακόμη. Το χαρακτηριστικότερο όμως δείγμα της στάσης των αρχών το έδωσε, πριν από τρείς μόλις εβδομάδες (26/6/98) το μονομελές Πλημμελειοδικείο Εδεσσας, εκδικάζοντας μήνυση του κ. Στοϊδη εναντίον του Νικόλαου Καραμανάβη, ενός από τους 7 που υπέβαλαν ενστάσεις κατά της αλλαγής του επωνύμου του. Στην ένστασή του, ο κατηγορούμενος τον αποκαλούσε “φίδι που πετά το πουκάμισό του”, “μίασμα”, “Δον Κιχώτη του ψεύδους”, “ύπουλο”, “ευάλωτο και επιρρεπή χαρακτήρα” και “απειλητικά επικίνδυνο για την ελληνική κοινωνία”, αποδίδοντάς του επιπλέον “κούφιο φανατισμό”, “θηριώδες μένος” και “ανθελληνικό θράσος”. Τόσο η εισαγγελέας (Καλλιόπη Νταγιάντα) όσο και το δικαστήριο (πλημ/κης Ελένη Ασημακοπούλου) έκριναν ότι τίποτα από τα παραπάνω δε συνιστά εξύβριση, με την αιτιολογία ότι “ο κατηγορούμενος ωθήθηκε στην πράξη του αυτή από δικαιολογημένη αγανάκτηση”, αφού “η αίτηση του μηνυτή, με την οποία ζητούσε την αλλαγή του επωνύμου του σε άλλο με ξενική προέλευση (…) θεωρήθηκε από τον κατηγορούμενο ιδιαίτερα προσβλητική για κάθε Ελληνα” (αποφ.1546/98)… “
“Οσο για τον Στοϊδη, διατηρεί γνωριμία με τον τ.πρωθυπουργό της Βουλγαρίας Συμεών που διαμένει στην Μαδρίτη. Κάποτε έστειλε τον γυιό του Κύριλλο στην Εδεσσα. Ο Στοϊδης συνέφαγε μαζί του στο δημοτικό κέντρο των καταρακτών.-“
Γνώρισα τον Στοϊδη στην Λιβύη το 1981. Εργαζόταν σαν Γεωτεχνικός Μηχανικός σε κάποια Λιβανέζικη εταιρεία που κατασκεύαζε το στρατιωτικό αεροδρόμιο του Τομπρούκ.Εγώ ήμουν λογιστής.Θυμάμαι που έκανε παρέα με κάτι φίλους του Σομαλούς και έναν Βορειοκορεάτη εκπαιδευτή πιλότων ο οποίος αργότερα τραυματίσθηκε σε αεροπορικό ατύχημα.Κάποτε πετάξαμε μαζί με ένα στρατιωτικό ελικόπτερο πάνω από το εργοτάξιο της εταιρείας. Αυτός ήθελε να κατευθυνθούμε προς την Σαχάρα εγώ όμως τον απέτρεψα. Ο άνθρωπος λάτρευε κυριολεκτικά την περιπέτεια.Ζούσε την κάθε στιγμή της ζωής του. Πάντως είχε φήμη άριστου Μηχανικού.Ηταν υπεύθυνος στην κατασκευή του διάδρομου προσγείωσης.Είχε μπλεχτεί με μία Πολωνέζα νοσοκόμα στην πόλη Ντέρνα.Ο Στοϊδης αργότερα έφυγε γιά το Καμερούν για να εργασθή σε κάποιο χρυσωρυχείο. Πρωτού φύγει μας είχε κάνει όλους το τραπέζι στην Βεγγάζη. Εχω ακόμα την φωτογραφία.Από τότε έχασα τα ίχνη του, έμαθα όμως ότι γύρισε στην Ελλάδα το 1983. Απορώ πως μπλέχτηκε τώρα με τους Βούλγαρους.Μάλλον το κάνει από χόμπυ.Θα προσπαθήσω να τον βρώ.
ο Στοίδης ήταν στη Θεσσαλονίκη, την Κυριακή 31-3-2008 στο κολέγιο ΑΝΑΤΟΛΙΑ, όπου μίλησε ο Συμεών ο Β’ “Βασιλεύς της Βουλγαρίας”, για την ένταξη της Βουλγαρίας στην Ε.Ε.
Τώρα εσείς αναρωτιέσται: Ήρθε ο εξοχώτατος στη Θεσσαλονίκη και μεις δεν πήραμε χαμπάρι; Ποιοί τον έφεραν; Γιατί ήρθε στο ΑΝΑΤΟΛΙΑ; Τι σχέση έχει το ΑΝΑΤΟΛΙΑ με το Βούλγαρο βασιλέα, φίλο του Στοίδη; Και πως συνδέονται όλα αυτά με τον Ντάνιελ Φρηντ; τον Ντάνιελ Κον Μπετιντ; Τον Μάθιου Μπράιζα; Τον Μάθιου Νίμιτζ; Ε, βάλτε και λίγο το μυαλό σας να δουλέψει… όλοι εμείς θα σας τα λέμε; Ψάξτε λίγο, ποιός διοικεί το ΑΝΑΤΟΛΙΑ; Τι ακριβώς είναι αυτό;
taxalia.blogspot.com
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας