Γενικά θέματα
Κότα με χρυσά αυγά έγιναν τα πανεπιστήμια
Εκεί που οι προβλέψεις ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο ήταν η συμβολή των πανεπιστημίων στην οικονομία του ψευδοκράτους. Ενώ το 2003 η συμβολή αυτή ήταν 150 εκατ. δολάρια, το 2009 ξεπέρασε το 100% και έφθασε τα 350 εκατ. δολάρια.
Τουρισμός και πανεπιστήμια είναι οι κυριότερες πηγές εσόδων του ψευδοκράτους. Όσο και αν προσπάθησαν οι κατά καιρούς ψευδοκυβερνήσεις δεν κατόρθωσαν να βάλουν τον τουρισμό σε γερές βάσεις και αποδίδουν την αποτυχία τους αυτή σε παρεμβάσεις των Αρχών της Δημοκρατίας για τις απευθείας πτήσεις στα κατεχόμενα, τα ανοίγματα προς τρίτες χώρες, την παρεμπόδιση για συμμετοχή σε εκθέσεις τουρισμού.
Όσα δεν πέτυχαν στον τομέα του τουρισμού προσπαθούν να τα πετύχουν στον τομέα των πανεπιστημίων και όντως έχουν γίνει σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση αυτή. Για φέτος υπάρχει απαισιοδοξία για τους εκ Τουρκίας φοιτητές, που είναι και ο καλύτερος πελάτης των πανεπιστημίων, λόγω της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα αλλά και τον συνεχώς αυξανόμενο αριθμό πανεπιστημίων στην Τουρκία. Εκτός αυτού, η αψυχολόγητη αύξηση των διδάκτρων θα αποτελέσει τη χαριστική βολή. Για τους εκ Τουρκίας και αλλοδαπούς φοιτητές τα δίδακτρα αυξάνονται από 8.800 λίρες Τουρκίας σε 13.365 ΛΤ (ένα ευρώ 2,1 ΛΤ). Αν συγκρίνουμε τα στοιχεία του 2003 με αυτά του 2009 βλέπουμε ότι ο αριθμός των φοιτητών παρουσιάζει μια αύξηση της τάξεως του 75% και ο αριθμός των φοιτητών από τρίτες χώρας αύξηση 55%. Στα πανεπιστήμια φοιτούν φοιτητές από πέραν των 60 χωρών. Μεγαλύτερο όλων είναι το Πανεπιστήμιο Ανατολικής Μεσογείου. Κατά το ακαδημαϊκό έτος 2008-09 αποφοίτησαν 1.790 φοιτητές με το συνολικό αριθμό αποφοίτων να φθάνει στους 28.703.
Εκεί που οι προβλέψεις ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο ήταν η συμβολή των πανεπιστημίων στην οικονομία του ψευδοκράτους. Ενώ το 2003 η συμβολή αυτή ήταν 150 εκατ. δολάρια, το 2009 ξεπέρασε το 100% και έφθασε τα 350 εκατ. δολάρια.
Το 2003 ο αριθμός των πανεπιστημίων ήταν πέντε: Πανεπιστήμιο Ανατολικής Μεσογείου (έτος ίδρυσης 1979. Από 10/9/09αναπληρώτρια πρύτανης η Ουλκέρ Οσάμ μετά τον τερματισμό των υπηρεσιών της Ουφούκ Τανερί ), Πανεπιστήμιο Εγγύς Ανατολής (ΠΕΑ-1988), Πανεπιστήμιο Λεύκας (ΠΛ-1990), Πανεπιστήμιο Κερύνειας (ΠΚ-1985. Από 1-9-09 νέος πρύτανης ο Γιλντιρίμ Ονερ) , Διεθνές Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΔΠΚ-1997). Σήμερα ο αριθμός αυτός αυξήθηκε κατά δύο και έφθασε τα εφτά αφού λειτουργούν παραρτήματα του Πολυτεχνείου Μέσης Ανατολής Αγκυρας (ΠΜΑ-2000) και Πολυτεχνείου Κωνσταντινούπολης (ΠΚ-2008). Κατά τη διάρκεια της πενταετίας ΡΤΚ τα πανεπιστήμια του ψευδοκράτους προσπάθησαν να ενταχθούν στη διαδικασία της Μπολόνια χωρίς αποτέλεσμα. Πέτυχαν, όμως, να ενταχθούν ως πλήρη μέλη σε κάποιες φοιτητικές ενώσεις όπως η Ένωση Πανεπιστημίων Ισλαμικών Χωρών, Παγκόσμια Ένωση Πανεπιστημίων, Ευρωπαϊκή Ένωση Πανεπιστημίων. Έχουν υπογράψει πρωτόκολλα συνεργασίας με πολλά πανεπιστήμια όπως τα UniversityofSunderland, UniversityofWolverhampton, της Κιργισίας, του Κρατικού Πανεπιστημίου San Diego των ΗΠΑ, UniversityofΝorthern Virginia, του Ισλαμικού Πολυτεχνείου Μπαγκλαντές, του Πανεπιστήμιου ΑΖΑΤ του Ιράν, του SarreyΑγγλίας, Εnna Ιταλίας και πολλά άλλα ενώ συμμετέχουν σε διάφορες διεθνείς εκπαιδευτικές εκθέσεις.
Από φέτος το Πανεπιστήμιο Κερύνειας λειτουργεί παράρτημά του στο Canterburyτης Αγγλίας μετά την έγκριση του Συμβουλίου Ανωτάτης Εκπαίδευσης της Αγγλίας (το ίδιο πανεπιστήμιο σχεδιάζει να λειτουργήσει παρατήματα και στην Καρπασία). Η υφηγήτρια του ΠΕΑ Γκαμζε Μοτζάν Κουζέι εξελέγη πρόεδρος της Παγκόσμιας Ένωσης Παθολόγων και Ιατρικών Εργαστηρίων, κάτι που προβλήθηκε αρκετά από τα τ/κ ΜΜΕ. Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΠΕΑ αναφέρει ότι σύντομα ολοκληρώνονται οι εργασίες στην Ιατρική Σχολή η οποία αναγείρεται σε έκταση 55.000 τ/μ (ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 9/3/08)
Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκόσμιου Συνεδρίου των Γκαγκαούζων στην πρωτεύουσα της Γκαγκαουζίας Κόμρατ (18-20/8/09) ο πρύτανης του πανεπιστημίου Εγγύς Ανατολής, Σουάτ Γκιουνσέλ, εισηγήθηκε την ίδρυση Ένωσης Πανεπιστημίων του Τουρκικού Κόσμου.
Η εισήγηση έγινε δεκτή.
Τόσο επί Ραούφ Ντενκτάς όσο και επί συνασπισμού Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος / Κόμματος Ελευθερίας-Μεταρρύθμισης παρακάμπτονταν τα γραφειοκρατικά γρανάζια προκειμένου να λειτουργήσουν όσο το δυνατόν περισσότερες σχολές για προσέλκυση φοιτητών από διάφορες χώρες, καθ’ ότι θεωρούσαν ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος προβολής του μορφώματος στο εξωτερικό. Χιλιάδες φοιτητές από χώρες του τρίτου κόσμου έχουν κατακλύσει τα πανεπιστήμια αυτά αφού η παράδοση γίνεται στην αγγλική. Όπως ισχυρίζονται -και έχουν δίκαιο- οι πτυχιούχοι αλλοδαποί θα γίνουν πρεσβευτές του ψευδοκράτους στη χώρα τους. Μεταξύ των χιλιάδων αλλοδαπών φοιτητών υπάρχουν και κάποιοι γόνοι επώνυμων είτε από τουρκογενείς δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας είτε από αυτόνομες δημοκρατίες της Ρωσίας. Η αδιαφορία των εκ Τουρκίας φοιτητών για τα τ/κ πανεπιστήμια πανικόβαλε το ψευδοκράτος με αποτέλεσμα ο Ταλάτ να συναντηθεί με τον Τούρκο «πρέσβη» και τον «υπουργό» Παιδείας και εξέτασαν τρόπους εξόδου από τα αδιέξοδα. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας πραγματοποιήθηκε συνάντηση του «υπουργού» με τους πρυτάνεις.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού και τ/κ Τύπου (19/8/09) από τις 4521 θέσεις που προσφέρθηκαν από το Πανεπιστήμιο Εγγύς Ανατολής στους εκ Τουρκίας, καλύφθηκαν μόνο οι 1.557 από τις 4.042 του ΠΑΜ οι 1.174 από της 3.585 του ΑΠΚ οι 680 από τις 2.287 του ΔΠΚ οι 513 κι από τις 2.015 του ΠΛ οι 346.
Εθνικιστικές εξάρσεις κατά πανεπιστημιακών
Αλλεπάλληλες είναι οι απεργίες στα πανεπιστήμια του ψευδοκράτους. Οι περισσότερες αφορούν τον προσωπικό των πανεπιστημίων. Σχεδόν στο σύνολό τους είναι δικαιολογημένες καθ’ ότι σε πολλές περιπτώσεις οι μισθοί των εργαζομένων καταβάλλονται με αρκετή καθυστέρηση. Οι απεργίες των φοιτητών σχετίζονται με τα αιτήματά τους για μείωση των διδάκτρων και στην εξάλειψη των διακρίσεων μεταξύ Τούρκων -Τ/κ φοιτητών. Αρκετές φορές είμαστε μάρτυρες συμπλοκών μεταξύ Τούρκων-Κούρδων φοιτητών ενώ στο παρελθόν είχαμε και απελάσεις Κούρδων επειδή θεωρήθηκαν επικίνδυνοι για την τάξη και ασφάλεια.
Σε περιπτώσεις εκλογής πρυτάνεων και καθηγητών υπήρχαν παρεμβάσεις της ηγεσίας η οποία υποστήριζε καθηγητές από Τουρκία.
Στις αρχές του έτους προκλήθηκε σάλος στα κατεχόμενα από τις ενέργειες και δηλώσεις ενός υπαλλήλου του πανεπιστήμιου Ανατολικής Μεσογείου, του Χουσεΐν Γετινέρ, ο οποίος μετέβη στο εξωτερικό προς άγρα υποψηφίων φοιτητών αλλά αντί αυτού προέβη σε δηλώσεις που στρέφονταν κατά του ψευδοκράτους λέγοντας δεν υπάρχει κράτος με το όνομα “ΤΔΒΚ ”και πολλά άλλα. Η εθνικιστική Βολκάν με πρωτοσέλιδό της κάλεσε την Πρυτανεία να απολύσει αμέσως τον Γετινέρ, όπως και έγινε.
Οι εθνικιστές προσπαθούν, με διάφορες λασπολογίες, να επικρίνουν καθηγητές, οι οποίοι δεν ασπάζονται τις θέσεις και απόψεις τους. Το Μάιο απασχόλησε μερίδα του τ/κ Τύπου η περίπτωση του καθηγητή Σλόμποταν Ίλιτς, ο οποίος διδάσκει ιστορία στο Πανεπιστήμιο Ανατολικής Μεσογείου και ομιλεί 7 γλώσσες, μεταξύ των οποίων και την τουρκική. Τον παρουσίασαν ως έναν φανατικό Σέρβο χριστιανό, ως ένα άτομο που εξυμνεί τους ε/κ και προσβάλει συνεχώς της “ΤΔΒΚ”, και ότι έχει σχεδόν καθημερινή επαφή με το Υπουργείο Παιδείας της Δημοκρατίας.
Η Κίπρισλι (αρθρογράφος Σινασί Μπασαράν) θεωρεί τον Ίλιτς πράκτορα των Ε/κ και καλεί τον Έρογλου, τον «υπουργό» Παιδείας και την πρύτανη Ουφουκ Τανερί να λαβουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα.
Οι καταγγελίες δεν περιορίζονται μόνον στον Ίλιτς αλλά και σε δύο άλλους καθηγητές του αυτού πανεπιστημίου. Ο ένας είναι ο ΜichaelJohn ΚirkWalsh, ο οποίος έχει συχνές επαφές με τους ε/κ , το Υπουργείο Παιδείας της Δημοκρατίας και την Πλατφόρμα Ειρήνης τους οποίους ενημερώνει για τις δραστηριότητες του πανεπιστημίου.
Πιο επικριτικοί είναι οι εθνικιστές για την σύζυγό του Γκιουλ Μπαρκάι, η οποία κατάγεται από την Τουρκία και παρουσιάζεται θαυμάστρια των Ελλήνων και Αρμενίων. Όπως ισχυρίζονται η κυρία αυτή παρέδωσε κατά το παρελθόν μαθήματα στο Πανεπιστήμιο Κύπρου ενώ ήταν στην επιτροπή σύνταξης των βιβλίων Ιστορίας και ενεργούσε καθ’ υπόδειξη των ε/κυπρίων.
Οι διαξιφισμοί και οι προστριβές είναι συνεχείς. Και οι κίνδυνοι να έχουν λιγότερους φοιτητές από την Τουρκία είναι ορατοί , επειδή :
• Φέτος θα παρακαθίσουν στις εισαγωγικές εξετάσεις 200.000 λιγότεροι μαθητές. • Το Ανώτατο Συμβούλιο Εκπαίδευσης παραχώρησε κατά 15% περισσότερες θέσεις στα κρατικά πανεπιστήμια της Τουρκίας • Από φέτος λειτουργούν 10 νέα , μη κερδοσκοπικά, πανεπιστήμια.
• Η οικονομική κρίση.
• Ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός ιδιωτικών πανεπιστημίων στις τουρκογενείς δημοκρατίες και στα Βαλκάνια.
Ανοίγματα σε Ευρώπη, Αμερική και Ασία
ΑΡΚΕΤΟΙστα κατεχόμενα ισχυρίζονται ότι η έκρηξη που σημειώθηκε στον αριθμό των φοιτητών στα πανεπιστήμια οφείλεται στην στάση που τήρησε η τ/κ πλευρά στο δημοψήφισμα του 2004. Ισχυρίζονται ότι εστάλη το μήνυμα ότι οι Τ/κ είναι αυτοί που επιθυμούν την ειρήνη και εφ’ όσον τα ΗΕ διενήργησαν διπλά δημοψηφίσματα σημαίνει ότι αναγνωρίζουν το ψευδοκράτος. Εκμεταλλευόμενα το κλίμα, τα πανεπιστήμια έκαναν τα απαιτούμενα ανοίγματα προς το εξωτερικό και αύξησαν κατά πολύ τις συνεργασίες τους με Πανεπιστήμια της Ευρώπης-Αμερικής και Ασίας ενώ έγιναν τεράστιες επενδύσεις στα κτιριακά συγκροτήματα και στην στελέχωση με καθηγητές εγνωσμένου κύρους. Το Φεβρουάριο τέθηκε ο θεμέλιος λίθος της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Λεύκας που καλύπτει εμβαδόν 4200 τ.μ.
Η μετατροπή των κατεχομένων σε νήσο πανεπιστημίων ήταν και είναι ένα όνειρο πολλών πολιτικών και της εκάστοτε τ/κ ηγεσίας αλλά για χρόνια τώρα το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν το Ανώτατο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της Τουρκίας, το οποίο απαιτούσε κάποια συγκεκριμένα δεδομένα για να αναγνωρίσει τα πτυχία των τ/κ πανεπιστημίων. Προ μερικών μάλιστα ετών αναγκάστηκε να απαγορεύσει τη λειτουργία ενός τ/κ πανεπιστημίου. Πρόκειται για το λεγόμενο Διεθνές Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο, το οποίο αναγκάστηκε να κατεβάσει τα ρολά το 1999.
Είχαν διαμηνύσει τότε στους τ/κ ότι πανεπιστήμιο δεν σημαίνει μοντέρνα κτίρια, φοιτητικές εστίες, αθλητικές εγκαταστάσεις, βιβλιοθήκες αλλά απαιτείται προσφορά ποιοτικής εκπαίδευσης. Κατόπιν αυτού τα πανεπιστήμια χαλάρωσαν κάπως τον υπέρμετρο ανταγωνισμό προκειμένου να εξασφαλίσουν περισσότερους πελάτες και κάπως περιόρισαν την εικόνα που είχε σχηματιστεί ότι είναι εργαστήρια έκδοσης πτυχίων.
Μόλις το Φεβρουαριο του 2009 υπογράφηκε «πρωτόκολλο εκπαιδευτικής συνεργασίας με την Τουρκία» σύμφωνα με το οποίο του λοιπού η Τουρκία θα αναγνωρίζει τα πτυχία των τ/κ πανεπιστημίων και το ψευδοκράτος αυτά των τουρκικών πανεπιστημίων.
Το πρωτόκολλο αυτό αναμένεται να συμβάλει θετικά στην αύξηση του αριθμού των εκ Τουρκίας φοιτητών καθ’ ότι οι γονείς είχαν τις επιφυλάξεις τους για την απόδοση των τ/κ πανεπιστημίων μετά μάλιστα και από αριθμό άρθρων και σχολίων που είδαν το φως της δημοσιότητας στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.
ΧΟΡΟΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ
?Τα τελευταία πέντε χρόνια έγιναν πολλά βήματα στις κτιριακές εγκαταστάσεις των πανεπιστημίων. Αρκεί να αναφερθούν το Συνεδριακό Κέντρο του ΠΚ, η τεράστια βιβλιοθήκη του ΠΕΑ ,το Κέντρο Πληροφορικής και Καινοτομίας στο ΠΕΑ το οποίο διαθέτει ένα υπερυπολογιστή. Παρόμοιοί του υπάρχουν τρεις στην Ευρώπη και 12 στα πανεπιστήμια όλου του κόσμου. Τα βήματα αυτά είχαν κάποιο κόστος και μάλιστα σημαντικό, με αποτέλεσμα τη στιγμή αυτή μόνο το ΠΑΜ να έχει έλλειμμα 40 εκατ. ΛΤ (κάπου 20 εκ. ευρώ) το οποίο θα καλυφθεί με οικονομική συμβολή της Τουρκίας και της ψευδοκυβέρνησης. ?Εκτός από τις κτιριακές εγκαταστάσεις το Πανεπιστήμιο Εγγύς Ανατολής ανακοίνωσε (15/9/09) ότι στις 12 Οκτωβρίου παραλαμβάνει το πρώτο αεροσκάφος μεταφοράς ασθενών του ψευδοκράτους, το οποίο θα βρίσκεται μόνιμα στα κατεχόμενα και θα ανταποκρίνεται σε κάθε επείγουσα ανάγκη. Εξάλλου από το ακαδημαïκό έτος 2009-10 λειτουργεί στο ίδιο πανεπιστήμια Κτηνιατρική Σχολή.
Σχετικά με το Παράρτημα του Πολυτεχνείου Κωνσταντινούπολης η ψευδοβούλη ενέκρινε (16-3-09) την επέκταση των δραστηριοτήτων του στα κατεχόμενα και σύμφωνα με πληροφορίες θα λειτουργήσουν σχολές του στην Αμμόχωστο, τη Γιαλούσα και τη Λευκωσία. Προς τον σκοπό θα μισθωθεί το παλιό Νοσοκομείο Αμμοχώστου και οι καπναποθήκες της Γιαλούσας. Θα λειτουργήσουν Σχολή Περιβαλλοντικών Επιστημών, Ναυπηγικής και Καλών Τεχνών. Τα κεντρικά γραφεία του παραρτήματος θα βρίσκονται στην κατεχόμενη Λευκωσία.
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!
Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...
Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...
350 Δισ. Δολάρια στην Αμερική: Η Νότια Κορέα ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη στρατηγική επένδυση της συμμαχίας τους
Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις...
«Εδώ αρμόδιος είμαι εγώ»: Η τουρκική υστερία για τις NAVTEX και το ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας του GSI
Ως νέα αναμέτρηση για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος την αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή...
Αζερμπαϊτζάν – Τουρκία: Κηρύχθηκε ο πόλεμος για την ισλαμική μαντίλα
Το Αζερμπαϊτζάν, μια χώρα με μουσουλμανικό πληθυσμό σε ποσοστό 98%, μόλις απαγόρευσε τη χρήση της χιτζάμπ στα σχολεία, επικαλούμενο την...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας