Γενικά θέματα
Κράτος υπό κηδεμονία εισηγούνται οι Τούρκοι
Για να ελέγχουν μόνιμα την Κύπρο. Η πρόταση αποστρατιωτικοποίησης της πλευράς μας περιθωριοποιεί τη χώρα από το ευρωπαϊκό και παγκόσμιο σύστημα ασφάλειας.
Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΠΛΕΥΡΑ
Υποστηρίζει ότι το σύστημα ασφάλειας των συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας είναι ξεπερασμένο
Συνήθως, όταν ο Πρόεδρος Χριστόφιας επικρίνεται από την αντιπολίτευση αλλά και από τα κόμματα της συγκυβέρνησης για υποχωρήσεις στο τραπέζι των συνομιλιών, γίνεται λόγος για την εκ περιτροπής προεδρία και για την αποδοχή παραμονής εποίκων μετά τη λύση. Εκεί, όμως, που έγινε η πιο σημαντική υποχώρηση, με κίνδυνο παγίδευσης της πλευράς μας και στο διηνεκές, στη στρατιωτική επικυριαρχία της Τουρκίας, είναι το θέμα της αποσρατοποίησης ή αποστρατιωτικοποίησης όπως επεκράτησε ο όρος.
Ενώ τα κόμματα ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και ΕΥΡΩΚΟ έχουν εδώ και καιρό παύσει να αναπαράγουν τη βρετανική υποβολή για αποστρατοποίηση ή αποστρατιωτικοποίηση, η θέση αυτή πέρασε ως η επίσημη πρόταση της δικής μας πλευράς στο τραπέζι των συνομιλιών.
Ήδη στις προτάσεις του ο ΔΗΣΥ και η ΕΔΕΚ για τη στρατηγική των συνομιλίιών ξεκαθαρίζουν ότι η χώρα δεν μπορεί να μη συμμετέχει μετά τη λύση στο σύστημα ασφάλειας της Ε.Ε. με τις δικές της κυπριακές στρατιωτικές δυνάμεις.
Με δεδομένο ότι η τουρκική θέση είναι παραμονή αριθμού στρατευμάτων της Τουρκίας με εγγυητικά δικαιώματα επί της επικράτειας, γίνεται σαφές ότι μετά το αδιέξοδο θα μας μείνει η θέση υποχώρησης, χωρίς να επιτύχουμε να θέσουμε στο τραπέζι των συνομιλιών τη διορθωμένη σωστή θέση, για τη διατήρηση των ενόπλων δυνάμεων της Δημοκρατίας.
Η θέση των Τούρκων επί του θέματος, όπως αποκαλύφθηκε από τα έγγραφα που παρουσίασε το «Σίγμα» από την τράπεζα των διαπραγματεύσεων είναι:
Αποστρατιωτικοποίηση της ενωμένης Κύπρου, στη βάση των προνοιών των συμφωνιών Εγγυήσεων και Συμμαχίας. Δηλαδή, στη βάση ότι θα πρέπει να παραμείνουν τουρκικά στρατεύματα μετά τη λύση.
Η τουρκική πρόταση
Η τουρκική πλευρά ζητεί:
α) Διάλυση των τοπικών δυνάμεων των δύο πλευρών.
{Εδώ μπαίνουν δόλια στην ίδια μοίρα οι ανύπαρκτες τουρκοκυπριακές δυνάμεις, που είναι μέρος του στρατού κατοχής, με την Ε/Φ, που σήμερα είναι ο στρατός της Κύπρου. Σ’ αυτή τη δύναμη θα μπορούσαν και οι Τουρκοκύπριοι να κληθούν να συμμετάσχουν, όταν επιτέλους δεήσουν να σεβαστούν τη χώρα τους και παύσουν να θέλουν τον ακρωτηριασμό της}.
Στις συνομιλίες κατατέθηκε επίσης.
β) Μείωση μέχρι σε ένα συμφωνημένο επίπεδο των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων που σταθμεύουν στο νησί. {Δηλαδή ο Αττίλας θα βαφτιστεί τουρκικές δυνάμεις που σταθμεύουν στο νησί και μάλιστα ο αριθμός των Αττίλων θα προσδιοριστεί αργότερα}.
Η Τουρκική πρόταση λέγει ότι και για τις ελλαδικές δυνάμεις θα γίνει ανάλογη ρύθμιση. Δηλαδή θα συμφωνηθεί αργότερα ο αριθμός των στρατιωτών. Ποιων στρατιωτών όμως και πού θα τους βρει η Ελλάδα, που μείωσε τη θητεία των κληρωτών σε 9 μήνες και οι άντρες και οι γυναίκες που διαθέτει σήμερα δεν επαρκούν για τις ανάγκες των εκτεταμένων συνόρων της; Δηλαδή θα αναμένουμε από την Ελλάδα να πληρώνει μισθοφόρους, για να ισορροπήσουμε τη μεγάλη παρουσία και τη γειτνίαση των ισχυρών βάσεων του τουρκικού στρατού. Θα καταστήσουμε τη χώρα όμηρο στο διηνεκές της ισχυρής τουρκικής παρουσίας, που θα ασκεί εμμέσως πολιτικό έλεγχο στο νέο κρατικό κατασκεύασμα. Το ερώτημα που προβάλλει είναι ποιος έδωσε αυτή την άδεια, για να περάσει η θέση αυτή στη διαπραγμάτευση και μάλιστα ως επίσημη πρόταση της ελληνικής κυπριακής πλευράς;
Η τουρκική πρόταση στο τραπέζι των συνομιλιών ζητεί:
γ) Άμεση διάλυση των μονάδων εφεδρείας στις δύο πλευρές του νησιού, μαζί με τον οπλισμό και τα πυρομαχικά τους.
δ) Η ενωμένη Κύπρος θα μπορεί να διαθέσει προσωρινά το έδαφός της σε διεθνείς στρατιωτικές επιχειρήσεις, μόνο με την αμοιβαία συναίνεση των δύο Συνιστώντων Κρατών, ως επίσης της Ελλάδας και της Τουρκίας.
Ένα αμερικανικό στρατιωτικό αεροπλάνο να προσγειωθεί στη Λάρνακα, ή ένα καράβι να έρθει από το Λίβανο, πρέπει να έχουμε τη συναίνεση των εγγυητών. Καθαρά δηλαδή κράτος υπό κηδεμονία ενός ισχυρού και ενός αδύνατου επικυρίαρχου.
Στο θέμα της παρουσίας του ΟΗΕ, η τ/κ πλευρά απορρίπτει εμπλοκή των Ηνωμένων Εθνών, επιτρέποντας απλώς την παρουσία παρατηρητών.
Συγκεκριμένα υποστηρίζουν:
1) Δύναμη παρατηρητών των Η.Ε. με στόχο τη διευκόλυνση της εφαρμογής της συμφωνίας.
2) Οι όροι εντολής της να περιλαμβάνονται σε μια νέα «Συμφωνία Καθεστώτος Δυνάμεων» και να είναι συμβατοί με το σύστημα εγγυήσεων.
Εδώ είναι εμφανής η σύνδεση με τις εγγυήσεις και πάλι του 1960.
«Ξεπερασμένο το σύστημα ασφάλειας»
Η ελληνική κυπριακή πλευρά υποστηρίζει ότι το σύστημα ασφάλειας των συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας είναι ξεπερασμένο, ιδιαίτερα μετά την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ.
Στα έγγραφα της ελληνοκυπριακής πλευράς υπογραμμίζεται η σημασία των χρονοδιαγραμμάτων για την εφαρμογή της λύσης και η ταχεία και πλήρης αποστρατιωτικοποίηση του νησιού.
Πέραν αυτών, υπογραμμίζεται η τεράστια σημασία ύπαρξης ενός αξιόπιστου μηχανισμού εφαρμογής της λύσης.
Για το σκοπό αυτό, η ε/κ πλευρά προτείνει:
1) Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Η.Ε., με την παρουσία δύναμης επιβολής των Η.Ε. με όρους εντολής από το κεφάλαιο 7 του Συμβουλίου Ασφαλείας, μαζί με μια επιτροπή επιτήρησης, θα έχουν την ευθύνη της ομαλής και ειρηνικής εφαρμογής των όρων της διευθέτησης.
2) θα πρέπει να υπάρξουν αξιόπιστες διεθνείς διασφαλίσεις ότι η λύση θα εφαρμοστεί, με σοβαρές επιπτώσεις για το όποιο μέρος καταπατήσει τις πρόνοιες της διευθέτησης και απειλήσει την κυριαρχία και ενότητα του κράτους.
3) Η δύναμη των Η.Ε. να έχει την ευθύνη για την πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της Ενωμένης Κυπριακής Δημοκρατίας.
4) Εκτεταμένα χρονοδιαγράμματα δεν είναι αποδεκτά, ούτε η απόδοση παθητικού ρόλου στη δύναμη του Ο.Η.Ε.
5) Η παρουσία των εποίκων είναι απειλή για την ασφάλεια. Πολλοί απ’ αυτούς έχουν υπηρετήσει στις Τουρκικές Δυνάμεις.
6) Το ομοσπονδιακό κράτος θα έχει μια δυνατή και δυναμική ομοσπονδιακή Αστυνομία, Ακτοφυλακή, Εθνική Αρχή Ασφάλειας, Κέντρο Διαχείρισης Κρίσεων, Μονάδα Αεροπορικής Ασφάλειας και Μονάδα Καταπολέμησης Βρόμικου Χρήματος.
Στο έγγραφό της η ε/κ πλευρά παρατηρεί ότι η τουρκοκυπριακή θέση για παθητικό ρόλο των ΗΕ επιτείνει τους φόβους των Ε/κυπρίων, ότι είναι πιθανόν η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή πλευρά να μη σεβαστούν τις υποχρεώσεις τους, αυξάνοντας έτσι τους κινδύνους κατάρρευσης της λύσης, κάτι που θα οδηγούσε σε αδιέξοδο και κρίση.
Κύπρος: Στη δημοσιότητα έγγραφο του ΔΗΣΥ για την τουρκική ένταξη
«Aν στο εναπομείναν χρονικό διάστημα επικεντρώσουμε τη πολιτική μας στην προβολή της ανάγκης να ασκηθούν πιέσεις στην Άγκυρα για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος, τότε έχουμε περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας, παρά εάν επιμείνουμε σε κυρώσεις τον Δεκέμβριο» εισηγείται ο ΔΗΣΥ σε έγγραφο του, το οποίο κατέθεσε προχθές στο Εθνικό Συμβούλιο.
Ο πρόεδρος του κόμματος Νίκος Αναστασιάδης σε σημερινή συνέντευξη Τύπου έδωσε στη δημοσιότητα τα βασικά σημεία του εγγράφου σχετικά με την πρόταση του κόμματος του για την αξιολόγηση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας τον Δεκέμβριο από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Η πρόταση του ΔΗΣΥ προς το Εθνικό Συμβούλιο διαλαμβάνει τα εξής:
– Το ορόσημο του Δεκεμβρίου είναι καθοριστικό υπό την προϋπόθεση ότι θα αξιοποιήσουμε σωστά το όπλο των κυρώσεων εις βάρος της Τουρκίας. Και αυτό γιατί θεωρούμε ότι είναι από τη στάση και συμπεριφορά της Τουρκίας που θα εξαρτηθεί η εξεύρεση ή όχι μιας αποδεκτής λύσης του Κυπριακού.
-Το πρώτιστο των ερωτημάτων, που καλούμαστε να απαντήσουμε είναι, εάν προτεραιότητα μας είναι η οριστική λύση του Κυπριακού ή η επιδίωξη της ανταπόκρισης της Τουρκίας στις αυτονόητες υποχρεώσεις της έναντι ενός πλήρους μέλους της Ε.Ε. Θεωρούμε πως αν στο εναπομείναν χρονικό διάστημα επικεντρώσουμε τη πολιτική μας στην προβολή της ανάγκης να ασκηθούν πιέσεις στην Άγκυρα για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος έχουμε περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας παρά εάν επιμείνουμε σε κυρώσεις τον Δεκέμβριο.
-Θα πρέπει παράλληλα να συνεκτιμηθεί το Ευρωπαϊκό περιβάλλον με έμφαση σε δύο παραμέτρους:
1. Την εικόνα που έχουν σχηματίσει οι Ευρωπαίοι εταίροι μας αλλά και οι θεσμοί της Ε.Ε. σε σχέση με τις εν εξελίξει συνομιλίες και η οποία, δυστυχώς, εξακολουθεί να μην καταδεικνύει την Τουρκία ως την αδιάλλακτη πλευρά, έστω και εάν καταγράφεται σημαντική βελτίωση σε σχέση με την εικόνα και στάση της δικής μας πλευράς.
2. Τις προθέσεις των εταίρων μας και κυρίως το ενδεχόμενο, μεσούντος του διαλόγου για λύση, να μετατεθεί ο χρόνος της ουσιαστικής αξιολόγησης της Τουρκίας ή αυτή να περιοριστεί σε λεκτικές αναφορές χωρίς την επιβολή των όποιων κυρώσεων.
Σε μια τέτοια περίπτωση, αναφέρεται στο έγγραφο του ΔΗΣΥ, θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να μετατρέψουμε μια τέτοια εξέλιξη σε θετικό παράγοντα για την πλευρά μας, προαναγγέλλοντας εκ των προτέρων μια σειρά κυρώσεων σε περίπτωση που στο μεσοδιάστημα η Τουρκία δε συμβάλει ουσιαστικά στη λύση του Κυπριακού.
Ειδικότερα ο ΔΗΣΥ εισηγείται ότι σε περίπτωση μετάθεσης του χρόνου αξιολόγησης της Τουρκίας θα πρέπει από την πλευρά της Κυπριακής Κυβέρνησης να κατατεθεί η ακόλουθη θέση:
«Εάν μέχρι τον Ιούνιο του 2010 η Τουρκία δε συμβάλει αποφασιστικά στην εξεύρεση μιας λύσης που θα οδηγεί σε ένα Ομόσπονδο, διζωνικό-δικοινοτικό κράτος, με μία και μόνη διεθνή προσωπικότητα, μια και μόνη κυριαρχία, μια και μόνη υπηκοότητα, με κατοχυρωμένα τα ανθρώπινα δικαιώματα και στενό χρονοδιάγραμμα αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων ή τουλάχιστο δεν υλοποιήσει τις αυτονόητες υποχρεώσεις της όπως αυτές προσδιορίστηκαν το 2005, η Κυπριακή Δημοκρατία θα ενασκήσει όλα τα δικαιώματα της ως κράτος-μέλος της Ε.Ε και θα παρεμποδίσει το άνοιγμα έως και του συνόλου των κεφαλαίων που έχουν εναπομείνει».
Σε ερώτηση, αν η εφαρμογή των υποχρεώσεων της Τουρκίας έναντι της Κύπρου είναι ασύμβατες με τη λύση του Κυπριακού, ο κ. Αναστασιάδης απάντησε το αντίθετο. ”Είναι απόλυτα συμβατές. Εάν εξευρεθεί λύση αντιλαμβάνεστε την ίδια ώρα αίρονται όλες ή όποιες υπάρχουν σήμερα ενστάσεις της Τουρκίας για αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, για άνοιγμα των λιμένων για άνοιγμα των αεροδρομίων και τα λοιπά”, είπε.
Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ δήλωσε ότι «συμπίπτουν οι θέσεις μας» σε ερώτηση για τη θέση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ ότι «τον Δεκέμβριο απαιτείται ένας νέος «Οδικός Χάρτης» για την Τουρκία στην πορεία της προς την Ε.Ε. – ένα «Νέο Ελσίνκι» εάν θέλετε – με σαφείς δεσμεύσεις της Τουρκίας, και σε ότι αφορά την επίλυση του Κυπριακού».
Τονίζω, πρόσθεσε ο κ. Αναστασιάδης, «την αποφασιστικότητα του κ. Παπανδρέου να αλλάξει ρόλο η Ελλάδα και να είναι πιο έντονα παρούσα στο Κυπριακό».
Εξάλλου, ερωτηθείς σχετικά, ο κ. Αναστασιάδης χαιρέτισε την πρόθεση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοσέ Μανουέλ Μπαρόζο για διορισμό του Λέοπολντ Μάουρερ ως απεσταλμένου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για παρακολούθηση των συνομιλιών. ”Η πρόθεση του προέδρου Μπαρόζο να διορίσει απεσταλμένο της ΕΕ με τον όποιο ρόλο του αναταθεί είναι μια θετικότατη εξέλιξη”, είπε.
Ο κ. Αναστασιάδης επιβεβαίωσε ότι για τη δεύτερη φάση των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό εισηγήθηκε στο Εθνικό Συμβούλιο τη «διαγώνια διαπραγμάτευση» (διαπραγμάτευση ενός κεφαλαίου σε συνάρτηση με άλλο).
kathimerini.gr,Σημερινη
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή
Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...
FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!
Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...
Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...
350 Δισ. Δολάρια στην Αμερική: Η Νότια Κορέα ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη στρατηγική επένδυση της συμμαχίας τους
Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις...
«Εδώ αρμόδιος είμαι εγώ»: Η τουρκική υστερία για τις NAVTEX και το ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας του GSI
Ως νέα αναμέτρηση για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος την αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας