Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Κόντρα Ρωσίας – ΗΠΑ για λύση του κυπριακού

Δημοσιεύτηκε στις

Στις Συμπληγάδες των μεγάλων δυνάμεων βρίσκεται το κυπριακό. Σε συνέντευξή του στην «Αλήθεια», ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού, αναφέρει ότι η Ρωσία έχει συμφέροντα τα οποία εξυπηρετούνται μέσα από τη λύση στο κυπριακό. Ανάλογα με το περιεχόμενο της λύσης, τονίζει, θα εδραιωθεί ή όχι ο ρόλος των ΗΠΑ στην περιοχή και, η Ρωσία, σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελε οι Ηνωμένες Πολιτείες να έχουν ένα αναβαθμισμένο ρόλο και στην Κύπρο, μέσα από την όποια λύση στο κυπριακό.

Κόντρα Ρωσίας – ΗΠΑ για λύση του κυπριακού

«Η Ρωσία δεν θέλει λύση του κυπριακού που να αναβαθμίζει το ρόλο των ΗΠΑ στην περιοχή»

Στις Συμπληγάδες των μεγάλων δυνάμεων βρίσκεται το κυπριακό. Σε συνέντευξή του στην «Αλήθεια», ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού, αναφέρει ότι η Ρωσία έχει συμφέροντα τα οποία εξυπηρετούνται μέσα από τη λύση στο κυπριακό. Ανάλογα με το περιεχόμενο της λύσης, τονίζει, θα εδραιωθεί ή όχι ο ρόλος των ΗΠΑ στην περιοχή και, η Ρωσία, σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελε οι Ηνωμένες Πολιτείες να έχουν ένα αναβαθμισμένο ρόλο και στην Κύπρο, μέσα από την όποια λύση στο κυπριακό. Ο κ. Κυπριανού αναφέρει επίσης ότι πρέπει να έχουμε τον απαραίτητο ρεαλισμό για να διαμορφώνουμε πολιτικές, οι οποίες, από τη μια θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κυπριακού λαού, ενώ από την άλλη, δεν θα αγνοούν τη σύγχρονη παγκόσμια πραγματικότητα. Σχολιάζοντας τις πρόσφατες δηλώσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν, παραδέχεται ότι αυτές προκαλούν ερωτηματικά για τις πραγματικές προθέσεις της Ρωσίας, «αλλά πάντοτε ακολουθεί μια διορθωτική κίνηση από την πλευρά της Ρωσίας». Απαντά επίσης στις πρόσφατες κατηγορίες του Νίκου Αναστασιάδη και εξηγεί γιατί επιδιώκουμε άνοιγμα πρεσβειών σε Κούβα, Βενεζουέλα και αλλού.

«Η Ρωσία έχει συμφέροντα που εξυπηρετούνται μέσα από τη λύση»

Η λύση ανάμεσα στις Συμπληγάδες: ΗΠΑ – Ρωσία

Άντρος Κυπριανού: «Η Ρωσία δεν θέλει λύση του Κυπριακού που να αναβαθμίζει το ρόλο των ΗΠΑ στην περιοχή»

«Νομίζω ότι αδικούμε την Ελλάδα όταν λέμε ότι είναι απούσα από τις προσπάθειες για το Κυπριακό»

«Η Τουρκία είναι μία περιφερειακή υπερδύναμη. Μια τεράστια αγορά για τις δυτικές χώρες, από την οποία διέρχονται οι περισσότεροι αγωγοί πετρελαίου και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε ότι αφορά το υδατικό»
Η συνέντευξη που παραχώρησε στην «Α» ο γ.γ. του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού, με αφορμή τη συνέντευξη του προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού, Νίκου Αναστασιάδη, της περασμένης Κυριακής, χωρίζεται σε δύο ενότητες. Σε αυτή τη σελίδα φιλοξενούνται οι απόψεις του κ. Κυπριανού σε σχέση με το Κυπριακό και στην επόμενη, οι απόψεις ή τα σχόλιά του σε σχέση με τα κόμματα ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ.
Ερωτηθείς ο κ. Κυπριανού για το λόγο που η Κύπρος ανοίγει πρεσβεία στην Κούβα, απάντησε – μεταξύ άλλων – ότι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας «επιλέγει να ακολουθεί μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, που να μην δεσμεύει τη χώρα μας προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση», κατ’ ανάλογο τρόπο που «ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος επέμενε πεισματικά η Κύπρος να ανήκει στο Κίνημα των Αδεσμεύτων και δεν ήθελε να ταυτιστεί είτε με τη μία είτε με την άλλη εξωτερική πολιτική».
Διερωτήθηκε δε, τι το ενοχλητικό υπάρχει από το άνοιγμα πρεσβειών στην Κούβα και τη Βενεζουέλα. «Γιατί δεν αντιδρούν για το άνοιγμα πρεσβείας στην Ιορδανία; Μήπως αντιδρούν για την Κούβα και τη Βενεζουέλα επειδή αυτές οι χώρες βρίσκονται σε σύγκρουση με τις ΗΠΑ, και θέλουν να προωθήσουν στον κυπριακό λαό τις απόψεις των Ηνωμένων Πολιτειών; Εμείς θεωρούμε ότι η εξωτερική πολιτική μιας χώρας πρέπει να είναι πολυδιάστατη», είπε χαρακτηριστικά ο γ.γ. του ΑΚΕΛ.

– Άρα, η πρεσβεία στην Κούβα είναι μία κίνηση – μήνυμα προς τις ΗΠΑ, ότι εδώ υπάρχει και η Ρωσία;
Άντρος Κυπριανού: Όχι. Είναι ένα μήνυμα ότι ακολουθούμε πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Δεν προσδενόμαστε στο άρμα κανενός.

– Μα έχουμε ήδη προσδεθεί στο άρμα της ΕΕ.
Α.Κ.: Είμαστε μέλος της ΕΕ και δεν το αρνιόμαστε. Απ’ εκεί και πέρα, μας λέει η ΕΕ πώς θα πρέπει να ασκούμε την εξωτερική πολιτική; Δεν υπάρχει κοινή εξωτερική πολιτική για θέματα ασφάλειας της ΕΕ και θέλω να το υπενθυμίσω. Θέλω, επίσης, να πω ότι και άλλες ευρωπαϊκές χώρες αναπτύσσουν τις σχέσεις τους με την Κούβα.

Ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω

-Οι δηλώσεις του Καρλ Μπιλντ ήταν χειρότερες από τις δηλώσεις Βλαντιμίρ Πούτιν και παρακολουθήσαμε στη μεν πρώτη περίπτωση όλες αυτές τις σφοδρές επιθέσεις, στη δε δεύτερη περίπτωση, σιωπή;
Α.Κ.: Να κάμω πρώτα ένα γενικό σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο τρόπος που αντιδρούμε, ως πολιτικά κόμματα, σε κάποιες περιπτώσεις είναι υπερβολικός, και εκπέμπει και λανθασμένα μηνύματα αναφορικά με τις πραγματικές μας προθέσεις. Αυτό το λέω γενικά, δεν αναφέρομαι στη μία ή την άλλη συγκεκριμένη περίπτωση. Θεωρώ ότι τα κρίσιμα ζητήματα χρειάζεται να αντιμετωπίζονται με αποφασιστικότητα, εκεί και όπου απαιτείται, αλλά χρειάζεται πάρα πολλή ψυχραιμία και υπομονή. Εμείς δεν έχουμε καμία απολύτως ψευδαίσθηση ότι η πορεία προς τη λύση θα είναι μία πορεία με ένα βήμα μπροστά και δύο βήματα πίσω, και πρέπει να έχουμε πλήρη επίγνωση ότι θα περάσουμε μέσα από όλες αυτές τις δυσκολίες.

– Σε ότι αφορά τις δηλώσεις του κ. Πούτιν και του κ. Μπιλντ;
Α. Κ.: Θα σας πω. Δεν θα πρέπει να τις βλέπουμε απομονωμένες από το γενικότερο πλέγμα των τοποθετήσεων των δύο χωρών. Η Ρωσία τοποθετείται με έναν τρόπο που χαρακτηρίζεται από αρχές σε ότι αφορά τη λύση στο Κυπριακό. Είναι γεγονός ότι ο κ. Πούτιν έχει προβεί σε δύο περιπτώσεις – όχι μόνον πρόσφατα – σε δηλώσεις που προκαλούν ερωτηματικά για τις πραγματικές προθέσεις της Ρωσίας, αλλά πάντοτε ακολουθεί μια διορθωτική κίνηση από την πλευρά της Ρωσίας. Δυστυχώς, από την πλευρά της Σουηδίας έχουμε δει στο παρελθόν πάρα πολλές δηλώσεις, οι οποίες δείχνουν από τη μια επιθυμία επίτευξης λύσης στο Κυπριακό, αλλά από την άλλη μια βιασύνη, η οποία στέλνει μηνύματα πως θα μπορούσαμε να κινηθούμε και έξω από τα πλαίσια αρχών, φτάνει να πετύχουμε τη λύση στο Κυπριακό. Αυτό δεν θα πρέπει να διαφεύγει από κανέναν μας. Όμως, επαναλαμβάνω, ότι θα πρέπει να έχουμε πολλή ψυχραιμία και υπομονή όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με δηλώσεις ξένων, οι οποίες μας ενοχλούν.

Απαιτείται ρεαλισμός

– Μήπως άλλαξαν τα συμφέροντα της Ρωσίας στην περιοχή και ενδεχομένως να άλλαξε ή θα αλλάξει και η στάση της στο Κυπριακό;
Α. Κ.: Ε αυτό θα πρέπει να μας προβληματίσει γενικότερα. Το λέω τούτο, γιατί πολλοί εδώ στην Κύπρο δείχνουν να μην κατανοούν το ρόλο που διαδραματίζει σήμερα η Τουρκία παγκόσμια. Η Τουρκία είναι μία περιφερειακή υπερδύναμη, μία χώρα από την οποία διέρχονται οι περισσότεροι αγωγοί πετρελαίου, και ως εκ τούτου είναι αναβαθμισμένος ο ρόλος της. Είναι μία τεράστια αγορά για τις δυτικές χώρες και, ταυτόχρονα, μία χώρα που διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε ότι αφορά το υδατικό. Όλα αυτά την καθιστούν ένα σημαντικό σύμμαχο για πολλές χώρες και σίγουρα και για τη Ρωσία. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει αυτό. Την ίδια στιγμή, όμως, η Ρωσία έχει συμφέροντα τα οποία εξυπηρετούνται μέσα από τη λύση στο Κυπριακό. Ανάλογα με το περιεχόμενο της λύσης θα εδραιωθεί ή όχι ο ρόλος των ΗΠΑ στην περιοχή και, η Ρωσία, σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελε οι Ηνωμένες Πολιτείες να έχουν ένα αναβαθμισμένο ρόλο και στην Κύπρο, μέσα από την όποια λύση στο Κυπριακό. Ως εκ τούτου, λοιπόν, υπάρχουν πάρα πολλά περιθώρια για να αξιοποιήσουμε αυτά τα δεδομένα. Το πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι η Ρωσία σε διεθνή σώματα, όπως και άλλες χώρες – Κίνα και σε αρκετές περιπτώσεις και η Γαλλία – τοποθετούνται στη βάση αρχών και αυτές είναι που θα πρέπει να αξιοποιήσουμε εμείς ως Κυπριακή Δημοκρατία. Βέβαια, αναλύοντας αυτά τα δεδομένα, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι τα πράγματα είναι πολύ αρνητικά σε βάρος μας και να δημιουργηθεί έτσι μια εικόνα απαισιοδοξίας. Δεν πρέπει να δημιουργούμε εικόνα απαισιοδοξίας, αλλά πρέπει να έχουμε τον απαραίτητο ρεαλισμό για να διαμορφώνουμε πολιτικές, οι οποίες, από τη μια θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κυπριακού λαού, ενώ από την άλλη, δεν θα αγνοούν τη σύγχρονη παγκόσμια πραγματικότητα.

Εκτός συνομιλιών οι Βάσεις

– Ο αναβαθμισμένος ρόλος των ΗΠΑ στην περιοχή ενδεχομένως να συνδέεται με τις βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο, για παράδειγμα;
Α.Κ.: Δεν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους της Ρωσίας, αλλά μπορώ να πω ότι εμάς, ως ΑΚΕΛ, μας ενοχλεί το γεγονός ότι υπάρχουν οι βρετανικές Βάσεις στο νησί. Δεν είναι σήμερα που μας ενοχλεί, μας ενοχλούσε από το 1960 όταν είχαμε καταλήξει τότε στις συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου. Η θέση μας είναι ξεκάθαρη.

– Είναι μέρος των διαπραγματεύσεων οι Βάσεις;
Α.Κ.: Όχι, γιατί αν τις μετατρέψουμε σε μέρος των διαπραγματεύσεων θα γίνει ακόμα πιο περίπλοκη η λύση στο Κυπριακό και τα πράγματα θα είναι ακόμα πιο δύσκολα. Γι’ αυτό και θα ήταν πολύ λάθος να τις μετατρέψουμε σε μέρος των διαπραγματεύσεων.

Παρούσα η Ελλάδα

– Είναι απούσα η Ελλάδα από την εν εξελίξει διαδικασία στο Κυπριακό;
Α. Κ.: Δεν θα συμφωνήσω. Θέλω να υπενθυμίσω ότι ο κ. Καραμανλής – κατά τη διάρκεια της εδώ πρόσφατής του επίσκεψης – δήλωσε με σαφήνεια ότι η Ελλάδα δεν θέλει να είναι εγγυήτρια χώρα. Ε αυτό δεν συνιστά μια σημαντική τοποθέτηση από μέρους της Ελλάδας σε ότι αφορά μια σημαντικότατη πτυχή του Κυπριακού προβλήματος; Η Ελλάδα δεν είναι εκείνη η χώρα, η οποία μας στηρίζει με τη μεγαλύτερη συνέπεια σε όλα τα διεθνή φόρα, ανεξάρτητα με το ποιος βρίσκεται στην κυβέρνηση; Δεν θέλω να αναφερθώ στον Κώστα Καραμανλή προσωπικά. Και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τον ίδιο τρόπο συμπεριφερόταν. Νομίζω, λοιπόν, ότι αδικούμε την Ελλάδα όταν λέμε ότι είναι απούσα από τις προσπάθειες για το Κυπριακό.

– Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ υποστηρίζει ότι είναι αδύνατη η διαπραγματευτική μας ομάδα, γι’ αυτό θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε συνταγματολόγους, για παράδειγμα, από την Ελλάδα.
Α. Κ.: Ο κ. Αναστασιάδης γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι το Υπουργείο Εξωτερικών, αλλά και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, έχουν επαφή με Έλληνες εμπειρογνώμονες οι οποίοι διατυπώνουν απόψεις για διάφορα ζητήματα. Νομίζω ότι δεν είναι φρόνιμο να συζητούμε δημόσια αυτά τα ζητήματα. Κατηγορούμε την τουρκική πλευρά ότι δήθεν έχει Τούρκους στη διαπραγματευτική ομάδα – κάτι που δεν συμβαίνει βέβαια – και την ίδια στιγμή λέμε εμείς ότι πρέπει να εντάξουμε Ελλαδίτες στη διαπραγματευτική ομάδα; Αυτά τα πράγματα δεν τα καταλαβαίνω. Εάν αυτό εννοούν, να το πουν. Εγώ θεωρώ ότι αυτό θα ήταν πολύ λανθασμένο. Απ’ εκεί και πέρα, επαφές υπάρχουν, ανταλλαγή απόψεων γίνεται, και νομίζω ότι μόνον ζημιά προκαλείται με το να τίθενται δημόσια αυτά τα θέματα.

ΑΝΤΡΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ:

Ο ΔΗΣΥ έχει ορίζοντα τις προεδρικές

• Ο κ. Αναστασιάδης, μέχρι σήμερα, έχει παρουσιάσει πολύ διαφορετικά πρόσωπα στο Κυπριακό
• Ο Δημοκρατικός Συναγερμός μετατρέπει το Κυπριακό σε παιγνίδι μικροκομματικών σκοπιμοτήτων
• Ο ΔΗΣΥ καταβαράθρωσε το Κυπριακό το ‘92, ελπίζω και εύχομαι να μη συμβεί κάτι ανάλογο σήμερα

Α. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ: «Έχουμε επισκεφθεί τα γραφεία του Δημοκρατικού Συναγερμού, αποδεικνύοντας ότι μας ενδιαφέρει να συνομιλούμε με αυτό το κόμμα και τούτο θα πρέπει να εκτιμηθεί»
Ο γ.γ του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού, δηλώνει έκπληκτος από τις αναφορές του προέδρου του ΔΗΣΥ, Νίκου Αναστασιάδη, ότι «δεν υπάρχει στρατηγική για το Κυπριακό και ότι το Εθνικό Συμβούλιο δεν διαδραματίζει το ρόλο που θα έπρεπε». Υπενθυμίζει ότι «στην πρόσφατη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου αποφασίστηκε η πραγματοποίηση διήμερης συνόδου – ακόμα και τριήμερης εάν απαιτηθεί – στα μέσα του Σεπτέμβρη για να συζητηθούν (α) η μέχρι στιγμής πρόοδος στις συνομιλίες και η χάραξη πάρα πέρα πορείας, και (β) η ενταξιακή προοπτική της Τουρκίας και η αξιολόγηση του Δεκέμβρη».
Ο κ. Κυπριανού διερωτάται γιατί ο Νίκος Αναστασιάδης δεν διατύπωσε τις παρατηρήσεις του και δεν έκαμε την κριτική του στη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου. «Η δική μου η απάντηση είναι καθαρή. Πολιτικές σκοπιμότητες. Είναι λυπηρό γιατί, για ακόμα μια φορά, ο Δημοκρατικός Συναγερμός μετατρέπει το Κυπριακό σε παιγνίδι μικροκομματικών σκοπιμοτήτων. Το έπραξε το 1992 χάριν του να κερδηθούν οι τότε προεδρικές εκλογές, το πράττει και τώρα με ορίζοντα τις προεδρικές εκλογές του 2013. Καταβαράθρωσε τότε το Κυπριακό, ελπίζω και εύχομαι να μη συμβεί κάτι ανάλογο σήμερα.

– Αυτό σημαίνει ότι δεν πιστώνετε τον κ. Αναστασιάδη με καλές προθέσεις;
Άντρος Κυπριανού: Εξαρτάται τι εννοείτε. Ο κ. Αναστασιάδης, μέχρι σήμερα, έχει παρουσιάσει πολύ διαφορετικά πρόσωπα σε ότι αφορά το Κυπριακό. Τον έχουμε ακούσει μετά από συνεδρίες του Εθνικού Συμβουλίου να δηλώνει πλήρως ικανοποιημένος από τον τρόπο που χειρίζεται ο πρόεδρος το Κυπριακό, από την ενημέρωση που γίνεται, το πόσο ολοκληρωμένη είναι κ.λπ. Τον έχουμε ακούσει, την ίδια στιγμή, να ασκεί ισοπεδωτική κριτική στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Λέμε, λοιπόν, ότι δυστυχώς παρασύρεται από σκοπιμότητες και, αυτές οι σκοπιμότητες, είναι ο χειρότερος σύμβουλος για τον κάθε ένα από εμάς για να μπορέσουμε να εξυπηρετήσουμε την υπόθεση της Κύπρου και του λαού μας. Και η έκκληση που απευθύνουμε προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις είναι να αφήσουμε το Κυπριακό έξω από τη δίνη των όποιων κομματικών σκοπιμοτήτων.

– Πώς σχολιάζετε την τοποθέτηση Αναστασιάδη, «στηρίζουμε τον πρόεδρο Χριστόφια και εισπράττουμε ως αντίδωρο χολήν και όξος»;
Α. Κ.: Νομίζω ότι ούτε ως αστείο δεν μπορεί να λεχθεί κάτι τέτοιο. Ο κ. Αναστασιάδης έχει τύχει μιας μεταχείρισης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας η οποία χαρακτηρίζεται – πρώτα και κύρια – από σεβασμό. Έχουν δοθεί στο ΔΗΣΥ θέσεις σε διοικητικά συμβούλια, έχει δοθεί θέση αντιπροέδρου σε ένα μεγάλο οργανισμό, ενώ την ίδια στιγμή υπάρχει μια αρκετά καλή συνεργασία, θα έλεγα, μεταξύ του Προέδρου της Δημοκρατίας και του κ. Αναστασιάδη. Απ’ εκεί και πέρα, εξαρτάται τι αναμένει ο κ. Αναστασιάδης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και από το ΑΚΕΛ. Είμαστε διαφορετικά κόμματα, έχουμε διαφορετικές ιδεολογικοπολιτικές τοποθετήσεις. Εμείς – σε ό,τι αφορά το Κυπριακό – είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε με το ΔΗΣΥ στα πλαίσια του Εθνικού Συμβουλίου. Έχουμε επισκεφθεί τα γραφεία του Δημοκρατικού Συναγερμού, αποδεικνύοντας ότι μας ενδιαφέρει να συνομιλούμε με αυτό το κόμμα, παρόλο το μεγάλο χάσμα που μας χωρίζει σε ιδεολογικοπολιτικά ζητήματα, και τούτο θα πρέπει να εκτιμηθεί. Εάν, όμως, ο κ. Αναστασιάδης ή το όποιο άλλο στέλεχος του ΔΗΣΥ αναμένει ότι – επειδή στο Κυπριακό καταβάλλεται μια προσπάθεια να υπάρξει μια συνεννόηση – θα ακολουθείται σε διάφορα θέματα η πολιτική του ΔΗΣΥ, αυτό συνιστά παραβίαση της λειτουργίας της Δημοκρατίας. Δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Πρέπει να το κατανοήσουμε αυτό το πράγμα. Έχει εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Δημήτρης Χριστόφιας και θα κυβερνήσει ο Δημήτρης Χριστόφιας, με βάση την πολιτική την οποία παρουσίασε στον κυπριακό λαό προεκλογικά.

– Ίσως να μπορούσε, για μερικούς μήνες, να αποφευχθούν κάποιοι χαρακτηρισμοί που ενοχλούν, μέχρι να δούμε τι θα γίνει στο Κυπριακό.
Α. Κ.: Μα ποιος προβαίνει σε χαρακτηρισμούς; Μας βρίζει ο Δημοκρατικός Συναγερμός καθημερινά και εμείς απαντούμε με ψυχραιμία. Τι πρέπει να κάνουμε; Όταν μας βρίζει να λέμε ευχαριστώ; Κι όταν λέω μας βρίζει, είναι σε εισαγωγικά η λέξη… Όταν διατυπώνονται ισοπεδωτικές, άδικες κατηγορίες εις βάρος του ΑΚΕΛ και του Προέδρου της Δημοκρατίας καθημερινά – και για το Κυπριακό, αλλά και για θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης – αυτά τα πράγματα θα πρέπει να μείνουν αναπάντητα;

Θα επιδιώξουμε συνάντηση με Καρογιάν

– Υπάρχουν σήμερα καθόλου σχέσεις μεταξύ ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ;
Α. Κ.: Τι εννοείτε; Είμαστε κόμματα που συνεργάζονται, στηρίζοντας την κυβέρνηση.

– Ο Τύπος γράφει – και δεν νομίζω να είναι σύμπτωση ότι αναφέρθηκε σε διάφορες εφημερίδες – ότι ο κ. Καρογιάν αναμένει πρόσκληση από το ΑΚΕΛ για να συνομιλήσουν τα δύο κόμματα.
Α. Κ.: Δεν ξέρω ποιος διαρρέει στον Τύπο αυτά τα πράγματα, αλλά η δική μας θέση ήταν ξεκάθαρη. Τώρα είναι μια περίοδος που θα πρέπει τα πράγματα να αφεθούν να ηρεμήσουν και, σίγουρα, θα επιδιώξουμε να έχουμε συναντήσεις με την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος και με τον ίδιο τον κ. Καρογιάν προσωπικά, για να συζητήσουμε την κατάσταση έτσι όπως έχει διαμορφωθεί.

ΜΜΕ και Ομοσπονδία

– Πώς, το ΑΚΕΛ, προετοιμάζει την κοινωνία για την επιδιωκόμενη λύση;
Α. Κ.: Είμαστε το μόνο πολιτικό κόμμα που οργανώνει σεμινάρια για την ομοσπονδία, εξηγώντας στην κοινή γνώμη τι είναι ομοσπονδία. Αυτό το είχαμε πράξει στα μέσα της δεκαετίας του ‘90, το πράξαμε και πρόσφατα όταν αποφασίστηκε η έναρξη των διαπραγματεύσεων. Πρέπει να σας πω ότι η ανταπόκριση που βρίσκουμε είναι πάρα πολύ καλή. Απ’ εκεί και πέρα, ενθαρρύνουμε τα ΜΜΕ να οργανώσουν συζητήσεις που θα είναι ενημερωτικές, ώστε να κατανοήσει ο απλός πολίτης τι είναι η ομοσπονδία, τι είναι αυτή η λύση στην οποία στοχεύουμε. Λυπούμε να παρατηρήσω ότι η ανταπόκριση που συναντούμε από ΜΜΕ δεν είναι η καλύτερη. Και θέλω να υπενθυμίσω τον πόλεμο που δέχτηκε μία εκπομπή που παρουσιάσθηκε στο ΡΙΚ, από την Ειρήνη Χαραλαμπίδου, γι’ αυτό το ζήτημα. Είναι απαράδεκτη η αντίδραση σε προβολή τέτοιου είδους συζητήσεων και η παρουσίαση – αντικειμενικά – θέσεων γύρω από την ομοσπονδία. Εάν θέλουμε πραγματικά να δημιουργηθεί ένα κίνημα μέσα στην κοινωνία, που θα στηρίξει αυτή την προσπάθεια πάνω σε σωστές θέσεις, και να οδηγηθούμε προς την κατεύθυνση της λύσης, είναι μόνον με αυτόν τον τρόπο… Βέβαια, θέλω να ξεκαθαρίσω το εξής. Από τη στιγμή που από την τουρκική πλευρά δεν υπάρχει ανάλογη προσπάθεια – ότι και να κάνουμε εμείς – τα πάντα θα παραμένουν στο κενό. Χρειάζεται, για να προχωρήσουμε, πέραν από την ενημέρωση των Ε/κ, να υπάρξει πλέον θετική ανταπόκριση στην ουσία του Κυπριακού από την τουρκική πλευρά, διαφορετικά δεν μπορούμε να προχωρήσουμε ούτε ένα βήμα μπροστά.
ΑΛΗΘΕΙΑ

Γενικά θέματα

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε θρίλερ έχει εξελιχθεί η εξαφάνιση ενός 58χρονου Έλληνα ορθόδοξου μοναχού στην Τουρκία, ο οποίος αναχώρησε από τα Γιαννιτσά με προορισμό τον Πόντο και την Καππαδοκία, επιθυμώντας να επισκεφθεί τις πατρογονικές εστίες της οικογένειάς του και να ζήσει ως ασκητής. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, τα ίχνη του παραμένουν άγνωστα, με τους συγγενείς του να αναζητούν απεγνωσμένα ένα σημάδι ζωής.

Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.

Η υπόθεση παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» της Αγγελικής Νικολούλη, όπου οι αδελφές του περιέγραψαν τις συνθήκες της εξαφάνισής του και τις προσπάθειες που έχουν κάνει για να τον εντοπίσουν.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.

Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής

Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.

Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.

«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

Καλόγερος χάθηκε από τα Γιαννιτσά στα βάθη της Τουρκίας

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.

Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία

Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.

Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.

Η ανακάλυψη του εισιτηρίου αποτέλεσε το πρώτο σημαντικό στοιχείο για τις κινήσεις του 58χρονου. Η οικογένεια κατάφερε να επιβεβαιώσει ότι ο μοναχός επιβιβάστηκε σε λεωφορείο με προορισμό την Τουρκία. Ωστόσο, δεν γνώριζε εάν είχε καταφέρει να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί να συνεχίσει προς τις περιοχές που επιθυμούσε να επισκεφθεί.

Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα

Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.

«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.

Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.

Η επίσημη απάντηση του Προξενείου

Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.

Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».

Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.

Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών

Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.

Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.

Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού

Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.

Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.

protothema.gr
Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Απόψεις6 λεπτά πριν

Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα

Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...

Αναλύσεις21 λεπτά πριν

Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας

Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...

Αναλύσεις51 λεπτά πριν

Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία

Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...

Άμυνα1 ώρα πριν

Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»

Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...

Δημοφιλή