Γενικά θέματα
Προτεκτοράτο της Τουρκίας τα κατεχόμενα
ΝΤΕΚΤΑΣ Τ/κ ηγέτης (Διάγγελμα από Μπαϊράκ):
«Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις άρχισαν από το πρωί μια επιχείρηση η οποία γίνεται στα πλαίσια των προνοιών των συμφωνιών του 1960 οι οποίες αναγνωρίζουν το δικαίωμα αυτό στη μητέρα πατρίδα η οποία είναι η εγγυήτρια της ανεξαρτησίας μας. Δεν πρόκειται για εισβολή αλλά για μια επιχείρηση που αποσκοπεί στην αποκατάσταση της τάξης και ασφάλειας του συνόλου της νήσου. Δεν πρόκειται για μια ενέργεια που στρέφεται κατά της ε/κ κοινότητας με την οποία θέλουμε πάντοτε καλές σχέσεις. Απεναντίας μάλιστα, αφού η χούντα της Ελλάδας προσπάθησε να επιβληθεί με τη βία των όπλων».
Προτεκτοράτο της Τουρκίας τα κατεχόμενα
>Η εισβολή μέσα από παρεμβάσεις Τούρκων αξιωματούχων
Με τον Σπύρο Αθανασιάδη
Συνολικά 35 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και οι εθνικιστικές εξάρσεις στα κατεχόμενα κλιμακώνονται. Οι τ/κ εθνικιστικές, κυρίως, οργανώσεις διοργανώνουν εκδηλώσεις «μνήμης και ευγνωμοσύνης» υπερτονίζοντας ότι τα πάντα τα οφείλουν στη «Μητέρα Πατρίδα» Τουρκία και τον τουρκικό στρατό ο οποίος με την εισβολή του λύτρωσε(!) τους Τ/κ από γενοκτονία.
Τα πάντα είναι έτοιμα για τους πανηγυρισμούς της 20ής Ιουλίου. Φέτος η εκπροσώπηση της Τουρκίας είναι άκρως υποβαθμισμένη αφού δεν πρόκειται να παραστούν Γκιουλ ή Ερντογάν.
Εθνικιστικές εξάρσεις καταγράφονται όπως κάθε χρόνο. Ευτυχώς υπάρχουν κάποιες πένες που λένε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη. Είναι αυτές οι πένες που υπενθυμίζουν στους εθνικιστές ότι αυτοί που αποκαλούν «λυτρωτές», επιδόθηκαν σε μια άνευ προηγουμένου λεηλασία των περιουσιών που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν οι Ε/κ στα εδάφη που εισέβαλε ο τουρκικός στρατός καταστρέφοντας, κλέβοντας και βιάζοντας. Υπενθυμίζουν ότι με την έλευση δεκάδων χιλιάδων εποίκων αλλοιώθηκε η δημογραφική σύνθεση των κατεχομένων, ενώ αυξήθηκε κατακόρυφα το έγκλημα στα κατεχόμενα. Θα υπενθυμίσουν τις δηλώσεις Ετζεβίτ και άλλων Τούρκων επισήμων ότι η το ψευδοκράτος θα μετατραπεί σύντομα σε Σιγκαπούρη ή Ελβετία της Ανατολικής Μεσογείου.
Οι πανηγυρισμοί των Τ/κ για την εισβολή περιορίζονται στα στενά όρια του ψευδοκράτους με τα τουρκικά φύλλα να αναφέρονται σε κάποιες μόνο δηλώσεις που έγιναν από τους Τούρκους επισήμους που κάθε χρόνο τιμούν με την παρουσία τους, τους εορτασμούς.
Οι δηλώσεις αυτές είναι πολλές και οι περισσότερες γίνονται για να αναπτερώσουν το ηθικό των Τ/κ ή έμμεσα, για να αποστείλουν κάποια μηνύματα στην τουρκοκυπριακή ηγεσία.
Τα τ/κ φύλλα επαναφέρουν τις δηλώσεις που έγιναν την περίοδο της εισβολής από την τότε τ/κ και τουρκική ηγεσία σε μια προσπάθεια να ρίξουν λάδι στη φωτιά των σχέσεων των δύο κοινοτήτων και να στείλουν το μήνυμα ότι είναι αδύνατη η συμβίωση Ε/κ και Τ/κ. Στο σημερινό μας άρθρο θα προσπαθήσουμε να θυμηθούμε μερικές από τις δηλώσεις-ομιλίες των Τούρκων επισήμων και θα αναφερθούμε σε κάποιες αναμνήσεις βετεράνων που συμμετείχαν στην εισβολή. Οι τ/κ εφημερίδες τις εποχής δεν κυκλοφόρησαν τις πρώτες μέρες μετά την εισβολή. Η εφημερίδα Μποζκουρτ κυκλοφόρησε την 25η Ιουλίου 1974 με ολοσέλιδο πηχυαίο τίτλο «Εκπληρώθηκε ο πόθος μισού αιώνα». Στο κύριο σχόλιό της η εφημερίδα γράφει ότι «οι Τ/κ δεν θα επανέλθουν πλέον στις σκοτεινές μέρες του παρελθόντος αφού ο τουρκικός στρατός, με την επιχείρησή του, έφερε στο νησί την πολυπόθητη ελευθερία των Τουρκοκυπρίων».
Η εφημερίδα δημοσίευσε και το μήνυμα Ετζεβίτ προς τον Ντενκτάς στο οποίο αναφέρει ότι το θετικό αποτέλεσμα της εισβολής οφείλεται στην υπομονή των Τ/κ οι οποίοι με θυσίες διατήρησαν την εθνική τους ταυτότητα. Ειδική αναφορά κάνει στο στόχο της «ανθρωπιστικής και ειρηνευτικής επιχείρησης», όπως αποκαλεί την εισβολή, η οποία, όπως ισχυρίζεται, αποσκοπούσε να ανοίξει το δρόμο για ελευθερία των Ε/κ και Τ/κ. Η δεύτερη τ/κ εφημερίδα της εποχής ήταν η «Χαλκίν Σεσί», η οποία είχε ως τίτλο «Χαίρε, ω ένδοξε στρατέ». Η εφημερίδα έγραφε ότι «τα Μεχμετζίκ λύτρωσαν τους Τ/κ από την ανοικτή φυλακή που ζούσαν. Το τελευταίο διάστημα και ειδικά τις τελευταίες μέρες η διεθνής κοινότητα κάτι περίμενε στην Κύπρο. Η χούντα των Αθηνών είχε μετατρέψει το νησί σε πυριτιδαποθήκη με στόχο να δημιουργήσει τετελεσμένα και να ανακηρύξει την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ανέτρεψε τον Μακάριο τον οποίο διαδέχτηκε μια κυβέρνηση μαριονέτα η οποία θα εκτελούσε τις εντολές της. Όπως δήλωσαν Τούρκοι πολιτικοί, το πραξικόπημα ήταν το πρώτο βήμα για την ένωση. Η Ελλάδα είχε ξεχάσει ότι τα δικαιώματα και το δίκαιο των Τ/κ έχουν τεθεί υπό την προστασία της μητέρας πατρίδας Τουρκίας. Κατά τους Έλληνες, το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου ήταν εσωτερική υπόθεση των Ε/κ. Δεν παραδέχτηκαν ότι παραβιάστηκε η ανεξαρτησία της Κύπρου και η συνταγματική τάξη.
Ήταν δυνατόν μια εκ των εγγυητριών δυνάμεων, η Τουρκία, να παραμείνει απαθής; Ο Ετζεβίτ άφησε να νοηθεί ότι δεν θα επιτρέψει τα τετελεσμένα. Οι Τ/κ ανέμεναν τη μέρα της επέμβασης. Όσοι άκουσαν από το ραδιόφωνο τα της επέμβασης, άρχισαν να κλαίνε και να δηλώνουν ότι λυτρώθηκαν. “Τέρμα πλέον οι ανοικτές φυλακές για τους Τ/κ. Να μας ζήσεις, λυτρωτή μας”.
Την επιχείρηση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων χειροκρότησε η διεθνής κοινότητα. Όλοι είδαν το στρατό ως τους αετούς της ειρήνης. Υπήρχε λόγος για τη στάση αυτή των διεθνών πρακτορείων, ραδιοφωνικών σταθμών, εφημερίδων , δηλώσεων κυβερνητικών παραγόντων. Και ο λόγος ήταν η προσπάθεια της Τουρκίας για ρύθμιση της κατάστασης διά της διπλωματικής οδού. Τελικά η επέμβαση έγινε σύμφωνα με τις πρόνοιες διεθνών συμφωνιών που αναγνώριζαν το δικαίωμα αυτό στην Τουρκία».
ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΕΧΟΥΝκυκλοφορήσει αρκετά βιβλία Τούρκων συγγραφέων και δημοσιογράφων που περιγράφουν την εισβολή του τουρκικού στρατού στην Κύπρο το 1974. Εκτός από τα απομνημονεύματα του Μπεντρετίν Ντεμιρέλ, ο οποίος συμμετείχε στην εισβολή ως διοικητής μεραρχίας, πληροφορίες για την εισβολή μπορεί να βρει ο τουρκομαθής μελετητής στα βιβλία των :
?Εμίν Τσολασάν-Σημειώσεις Ιστορίας. ?Ατίλα Τσιλινγκίρ, ταγματάρχης ε,α.
-Ο ήλιος που ανατέλλει από την Κερύνεια.
?Αχμέτ Τολκγάι- Χαλύβδινο περιστέρι. ?Αρίφ Τερζίογλου- Αίμα-δάκρυ και ειρήνη. ?Αλί Φικρέτ Ατούν, υποστράτηγος ε.α.
– Η δεύτερη εκστρατεία Κύπρου.
?Τζουμχούρ Εβτζίλ, υποστράτηγος ε.α.
– Το ιστορικό της νίκης της θυγατέρας πατρίδας Κύπρου. ?Σαμπαχατίν Ισμαήλ- Τα αίτια που προκάλεσαν την ειρηνευτική επιχείρηση και τα αποτελέσματά της.
?Ερόλ Μουτερτζιμλέρ- Οι άγνωστες πτυχές της κυπριακής ειρηνευτικής επιχείρησης.
?Μεχμέτ Αλί Μπιράντ- 30 θερμές μέρες. ?Ιμπραχήμ Αρτούτς- Πόλεμος και ειρήνη στην Κύπρο.
?Γιαλτσίν Κιουτσιούκ- Νταλγκά-νταλγκά.
ΤΙ ΜΕΤΕΔΩΣΑΝ
ΜΠΑΪΡΑΚ – ΩΡΑ 0500΄ «Από την πρώτη στιγμή της έναρξης της απόβασης των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στο νησί ο Μπαϊράκ μετέδιδε εμβατήρια και διάφορες ειδήσεις στην Τουρκική, Αγγλική και Ελληνική. Στις 0500 της 20ής Ιουλίου μετέδωσε το διάγγελμα του Ραούφ Ντενκτάς».
ΤRΤ – ΩΡΑ 0600΄
«Οι Τουρκικές Ενοπλες Δυνάμεις άρχισαν την επιχείρηση απόβασης και ρίψης αλεξιπτωτιστών.
Σύμφωνα με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου από την 0700 πρωινή της 20Ής Ιουλίου κηρύσσεται στρατιωτικός νόμος στους Νομούς Άγκυρας, Κων/πολης, Σμύρνης, Αδάνων, Αλεξανδρέττας, Ροδεστού, Σαράντα Εκκλησιών, Αδριανούπολης, Δαρδανελίων, Μαγνησίας, Αϊδινίου, Μερσίνης».
ΒΒC- ΩΡΑ 0700
«Τουρκικές μονάδες αποβιβάστηκαν στην Κύπρο από θάλασσα και αέρα. Ο Τούρκος πρωθυπουργός είπε ότι η απόφαση ελήφθη επειδή δεν καρποφόρησαν οι διπλωματικές προσπάθειες .Σε αριθμό νομών της Τουρκίας κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος. Μεταξύ των νομών υπάρχουν και νομοί που γειτνιάζουν με τα σύνορα με την Ελλάδα.
Ο ραδιοφωνικός σταθμός της νήσου μετέδωσε ότι κηρύχθηκε γενική επιστράτευση. Μέχρι στιγμής δεν υπήρξε οποιαδήποτε ελλαδική αντίδραση. Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ετζεβίτ δήλωσε ότι η επιχείρηση άρχισε στις 0300 ώρα Γκρίνουιτς».
ΦΑΧΡΙ ΚΟΡΟΥΤΟΥΡΚ
Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας:
«Η κυβέρνηση της Τουρκίας εισέβαλε στην Κύπρο όχι για πόλεμο αλλά για να αποκαταστήσει τη συνταγματική τάξη. Επρόκειτο για ειρηνευτική επιχείρηση η οποία βασιζόταν σε διεθνείς συμφωνίες.
Για χρόνια το Κυπριακό είχε καταντήσει γάγγραινα και η Τουρκία επενέβη στην κατάλληλη ώρα. Η επιχείρησή της στέφθηκε με επιτυχία τόσο στον πολιτικό όσο και στρατιωτικό τομέα. Η επιχείρηση στην Κύπρο απέδειξε ότι η Τουρκία, ενώ είναι φιλειρηνική χώρα, όταν παραστεί ανάγκη, ενεργεί και κατά τον τρόπο που ενήργησε στην Κύπρο προκειμένου να υπερασπιστεί το δίκαιο».
ΝΤΕΚΤΑΣ Τ/κ ηγέτης (Διάγγελμα από Μπαϊράκ):
«Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις άρχισαν από το πρωί μια επιχείρηση η οποία γίνεται στα πλαίσια των προνοιών των συμφωνιών του 1960 οι οποίες αναγνωρίζουν το δικαίωμα αυτό στη μητέρα πατρίδα η οποία είναι η εγγυήτρια της ανεξαρτησίας μας. Δεν πρόκειται για εισβολή αλλά για μια επιχείρηση που αποσκοπεί στην αποκατάσταση της τάξης και ασφάλειας του συνόλου της νήσου. Δεν πρόκειται για μια ενέργεια που στρέφεται κατά της ε/κ κοινότητας με την οποία θέλουμε πάντοτε καλές σχέσεις. Απεναντίας μάλιστα, αφού η χούντα της Ελλάδας προσπάθησε να επιβληθεί με τη βία των όπλων».
ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΣΕΜΙΧΣΑΝΤΖΑΡ
Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων:
«Τη στιγμή που μεταδίδεται το μήνυμά μου αυτό, οι γενναίες Τουρκικές Ενοπλες Δυνάμεις άρχισαν μια επιχείρηση η οποία βασίζεται στα δικαιώματα που τους έχουν αναγνωριστεί με διεθνείς συμφωνίες , προκειμένου να διασφαλίσουν την ειρήνη στην Κύπρο και τη γύρω περιοχή αλλά και την ασφάλεια των εκεί ομοεθνών μας».
ΜΠΟΥΛΕΝΤ ΕΤΖΕΒΙΤ
Πρωθυπουργός της Τουρκίας:
«Εύχομαι η επιχείρηση στην Κύπρο να είναι για το καλό του έθνους μας, του συνόλου των Τ/κ και της ανθρωπότητας.
Θέλω να πιστεύω ότι με την επιχείρηση θα προσφέρουμε υπηρεσίες στην ανθρωπότητα και στην ειρήνη. Θέλω επίσης να πιστεύω ότι ο στρατός μας δεν θα δεχτεί πυρά ούτως ώστε να μη χυθεί αίμα. Μεταβαίνουμε στην Κύπρο, όχι για πόλεμο, αλλά για να φέρουμε την ειρήνη όχι μόνο στους Τ/κ αλλά και στους Ε/κ. Φθάσαμε στο σημείο να αποφασίσουμε την επιχείρηση όταν εξαντλήθηκαν όλα τα διπλωματικά και πολιτικά περιθώρια».
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας