Γενικά θέματα
Αυτό το μνημείο ποιος θα το πάρει;
Το θέλουν όλοι για μια κοσμική βραδιά και πολλοί το παίρνουν επικαλούμενοι τον φιλανθρωπικό χαρακτήρα των εκδηλώσεων. Το Ηρώδειο υποκύπτει όλο και περισσότερο σε κοσμικές συμπεριφορές και χρήσεις που δεν του ταιριάζουν. Παρ’ ότι μια επιτυχημένη συναυλία δεν αποδίδει περισσότερα από 50-60 χιλ. ευρώ, ποσόν που θα μπορούσαν κάλλιστα να διαθέσουν οι χορηγοί για τους φιλανθρωπικούς σκοπούς της διοργάνωσης. Και φυσικά, το μνημείο επιβαρύνεται και καταπονείται. Και οι αρχαιολόγοι διαρκώς λένε ότι χρειάζεται να μείνει για λίγο ελεύθερο ώστε να δοθεί χρόνος στους συντηρητές.
Ολοι θέλουν μια κοσμική βραδιά στο Ηρώδειο, που καταπονείται από το κοινό, τα σκηνικά και τις ηχητικές εγκαταστάσεις
Της Γιωτας Συκκα
Mετά τη ρύθμιση για τις τσίχλες και τα τακούνια που «πληγώνουν» το Ηρώδειο, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο προσπαθεί τώρα να ορίσει ποιοι μπορούν να φιλοξενούνται στο αρχαίο θέατρο. Γιατί το θέατρο, όσο περνάνε τα χρόνια, το ζητούν όλο και περισσότεροι και υποκύπτει όλο και συχνότερα σε κοσμικές συμπεριφορές και χρήσεις που δεν του αρμόζουν.
Το μεγαλύτερο αγκάθι είναι οι εξωφεστιβαλικές εκδηλώσεις που εγκρίνει το υπουργείο Πολιτισμού, τακτοποιώντας φιλικές σχέσεις και γνωριμίες και επιτρέποντας την εμφάνιση παραγωγών που δεν ταιριάζουν πάντα στη φυσιογνωμία του μνημείου. Και παρότι ο διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Γιώργος Λούκος διαφοροποιήθηκε εξαρχής απ’ αυτόν τον αχταρμά, στρέφοντας το ενδιαφέρον του κοινού –ειδικά εκείνων που αναζητούν τις πρωτοποριακές προτάσεις– και σε άλλους χώρους όπως η Πειραιώς, το μνημείο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου εξακολουθεί να είναι πρώτο σε ζήτηση.
Οσο όμως το Ηρώδειο κινδυνεύει να αποκτήσει έναν κοσμικό χαρακτήρα με τις παραχωρήσεις που δεν έχουν τέλος εδώ και 20 χρόνια, οι αρμόδιοι για την προστασία του προειδοποιούν ότι το μνημείο χρειάζεται να μπει στην εντατική. Το μνημείο καταπονείται, φωνάζει καιρό τώρα ο έφορος Ακροπόλεως Αλέξανδρος Μάντης, και όλοι συμφωνούν πως πρέπει να «έχει το χρόνο του» προκειμένου να δεχτεί τη φροντίδα των συντηρητών και να μπορούν να γίνουν αναστηλωτικές εργασίες. Και βέβαια δεν καταπονείται μόνο από το κοινό αλλά και από τα βαριά σκηνικά, όπως συνέβη με την «Αΐντα» της Λυρικής Σκηνής.
Το φιλανθρωπικό αγκάθι
Ο,τι όμως και να λένε, ερχόμαστε στα ίδια κάθε καλοκαίρι. Οι αλλεπάλληλες παραχωρήσεις έχουν ανοίξει την όρεξη όλων. Κάπως έτσι, την περασμένη εβδομάδα, πελάγωσε το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, μη μπορώντας να πει όχι σε γνωστούς καλλιτέχνες, όπως η Αννα Βίσση, ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο Κώστας Χατζής. Και πώς να αρνηθεί την παραχώρηση του χώρου όταν οι εμφανίσεις πολλών εξ αυτών έχουν φιλανθρωπικό χαρακτήρα;
Ο φιλανθρωπικός χαρακτήρας των παραγωγών είναι ένα άλλο αγκάθι: Εντεκα στους είκοσι ζητούν δωρεάν το Ηρώδειο! Να μην πληρώσουν δηλαδή τα τέλη χρήσης υπέρ του μνημείου, που ορίζονται στα 3.000 ευρώ για τις παραστάσεις και 1.500 για τις πρόβες, επικαλούμενοι τον φιλανθρωπικό χαρακτήρα των συναυλιών. Αλλά ούτε ένας απ’ όσους μπαινοβγαίνουν τόσα χρόνια δεν πήρε την πρωτοβουλία για μια συναυλία υπέρ του ίδιου του μνημείου.
Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ενέκρινε τις συναυλίες των τριών λαϊκών τραγουδιστών με μαύρη καρδιά — κυρίως ως προς την εμφάνιση της Αννας Βίσση. Αυτή η δυσχερής θέση, όμως, προκύπτει επειδή δεν ορίζεται το πλαίσιο χρήσης του Ηρωδείου. Το ΚΑΣ δεν θα μπορούσε να αρνηθεί εύκολα χωρίς να επιχειρηματολογήσει, αλλά και τι να πει όταν ο ρόλος του τυπικά σχετίζεται με την προστασία του μνημείου και όχι με το περιεχόμενο των φιλοξενούμενων παραστάσεων. Την καταλληλότητα του θεάματος κρίνει αρμοδίως η Καλλιτεχνική Επιτροπή, η οποία εν συνεχεία εισηγείται στο ΚΑΣ. Αρα η επιτροπή (Θανάσης Πολυκανδριώτης, Βάσω Μανιάκα, Βύρωνας Φιδετζής, Μύρωνας Μιχαηλίδης, Παυλίνα Βερέμη, Γιάννης Ιορδανίδης, Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης) καλείται να επιλέξει ποιος παίρνει την έγκριση.
Ο δισταγμός ήταν μεγάλος. «Να μη μετατραπεί το Ηρώδειο σε σκυλάδικο» είπε με αγανάκτηση ο γεωλόγος Ν. Μουρτζάς, μέλος του ΚΑΣ, κατά την πρώτη συζήτηση του θέματος. Τα βέλη δεν ήταν μόνο για τη Βίσση αλλά και για τον Μητροπάνο, είπαν κάποιοι. Σ’ αυτή την περίπτωση είναι εύλογο το ερώτημα των περισσοτέρων: ο Δ. Μητροπάνος είναι λιγότερο σοβαρός από τους Γιώργο Νταλάρα, Χαρούλα Αλεξίου, Μανώλη Μητσιά, που εμφανίστηκαν στον ίδιο χώρο;
Βασικό ρόλο στις επιλογές της καλλιτεχνικής επιτροπής παίζει, όπως λένε τα μέλη, «η παρουσία μεγάλων καλλιτεχνών, η δημοτικότητα και η σοβαρότητά τους, το ρεπερτόριο και η ορχήστρα που θα τους συνοδεύει». Αλλά αρκεί αυτό; Η Βίσση είναι μεγάλη ερμηνεύτρια, τώρα θα κριθεί; — ήταν το επιχείρημα του Θ. Πολυκανδριώτη προς τα μέλη του ΚΑΣ. Μεγάλη ερμηνεύτρια, όμως, για ποιους;
Κριτήρια αξιολόγησης
Αν είχαν οριστεί κριτήρια αξιολόγησης όλα αυτά θα είχαν αποφευχθεί. Ειδικά το πλαίσιο της λειτουργίας του μνημείου και των παραχωρήσεων, ώστε να γνωρίζουν και οι διοργανωτές πριν υποβάλουν σχετικά αιτήματα. Βέβαια, χρόνια πριν, ούτε η Βίσση θα σκεφτόταν να πάει στο Ηρώδειο ούτε διοργανωτής να υποβάλει σχετικό αίτημα. Σε μια εποχή όμως που όλα έχουν ισοπεδωθεί, που όλα τα περιμένουμε γιατί όλα τα βλέπουμε, έγινε κι αυτό.
Ο περιορισμός επίσης της διάρκειας των εξωφεστιβαλικών παραστάσεων θα είχε μοιραία περιορίσει το πρόβλημα και δεν θα έβαζε σε δύσκολη θέση το ΚΑΣ. Ο Γ. Λούκος συντόμευσε τη διάρκεια του δικού του επίσημου φεστιβάλ, το υπουργείο Πολιτισμού όμως δεν σκέφτηκε να ακολουθήσει κι αυτό, ώστε να κόψει την όρεξη όσων διψούν για μια εμφάνιση στο ρωμαϊκό ωδείο. «Δεν μπορεί ο κάθε καλλιτέχνης με συγκεκριμένο ρεπερτόριο να εξιλεώνεται με κάτι ποιοτικό μέσα σε αρχαίο θέατρο», έλεγε ο Νίκος Μουρτζάς, θυμίζοντας αυτό που όλοι γνωρίζουν αλλά ποιος να το πει; «Δεν μπορεί τραγουδιστές που τον χειμώνα εμφανίζονται σε νυχτερινά κέντρα, το καλοκαίρι να ζητάνε άλλοθι για να αναβαπτιστούν στο Ηρώδειο». Βέβαια, δεν είναι όλες οι εμφανίσεις το ίδιο. Ωστόσο ένα βράδυ στο Ηρώδειο, έχει την ίδια αξία στο βιογραφικό των περισσοτέρων.
Υστερα είναι και το τι εκφράζει ένας καλλιτέχνης. Αλλο η ζωή κάποιου, άλλο το έργο του, αλλά αυτή η διάκριση δεν γίνεται εύκολα κατανοητή και συνήθως διχάζει το κοινό. «Να ξανασκεφτούμε το θέμα των εκπτώσεων των κριτηρίων μας» υποστήριξε ο καθηγητής αρχαιολογίας Πάνος Βαλαβάνης, που μειοψήφησε ως προς τη συναυλία της Αννας Βίσση στο Ηρώδειο. «Δεν είναι μόνο τι τραγουδάει κανείς αλλά και τι εκπέμπει», συμπλήρωσε.
Φιλάνθρωποι και μη
Συχνά όταν ένας καλλιτέχνης δεν μπορεί να πάρει το Ηρώδειο απευθείας, βρίσκει άλλη οδό. Συναυλία για ένα σκοπό. Δύσκολο να το αρνηθείς, όπως άλλωστε την κίνηση να αναλάβει την πρωτοβουλία ένα φιλανθρωπικό σωματείο. Σε αυτές όμως τις εκδηλώσεις που διαφημίζονται για ένα σοβαρό σκοπό, πόσα χρήματα από τις εισπράξεις διατίθενται στους σκοπούς του σωματείου ή της εταιρείας που είναι υπεύθυνο για την εκδήλωση; Γύρω στο 10%, σχολίασαν μέλη του ΚΑΣ. Ομως και το σχόλιο του αρχαιολόγου και διευθυντή του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης Νίκου Σταμπολίδη έδειχνε πως τα μέλη που απαρτίζουν το Συμβούλιο γνωρίζουν πολύ καλά τι κρίνουν και ποιους: «Πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Οταν ένα ίδρυμα ή μια φιλανθρωπική εταιρεία αποφασίζει να κάνει μια εκδήλωση, συνήθως τα κριτήρια είναι οικονομικά. Πόσα χρήματα θα μπορέσει να συγκεντρώσει για τους σκοπούς της. Εκεί όμως το κριτήριο δεν είναι πάντα ο ποιοτικός καλλιτέχνης αλλά ποιος θα φέρει τα περισσότερα». Τις περισσότερες φορές, τα κέρδη υπέρ του σωματείου δεν υπερβαίνουν τα 50.000 – 60.000 ευρώ. Ποσόν που θα μπορούσε να αποκτηθεί με χορηγίες στο ίδιο το σωματείο για το σκοπό που θέλει. Πολύ ευκολότερα από το να οργανώνει τέτοιες βραδιές με πολύ περισσότερα έξοδα. Σ’ αυτή την περίπτωση αναρωτιέται κανείς: Ολος αυτός ο θόρυβος, πού αποσκοπεί;
Ολοι θέλουν το δικό τους αρχαίο θέατρο!
Σε έρευνα που είχαν κάνει παλιότερα οι αρχιτέκτονες Κωνσταντίνος Μπολέτης και Μιχάλης Πιτένης, καταγράφηκαν 134 αρχαία θέατρα σε όλη τη χώρα. Από αυτά, σε 30 γίνεται συστηματική ή ευκαιριακή χρήση για πολιτιστικές εκδηλώσεις, 76 είναι αρχαιολογικοί χώροι οι οποίοι δεν φιλοξενούν εκδηλώσεις, ενώ 28 χώροι είναι γνωστοί από πηγές ή δεν έχουν εντοπιστεί ακόμη θέατρα. Οι τοπικές κοινωνίες ζητούν ασφυκτικά τα δικό τους μνημείο και οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου ακόμη δεν έχουν παραδώσει την επικαιροποιημένη λίστα για τα μνημεία που μπορεί να χρησιμοποιεί το κοινό. Ποιον εξυπηρετούν αυτές οι καθυστερήσεις;
Απουσιάζει το μέτρο
Το καλοκαίρι του 2010, το Ηρώδειο, από τον Αύγουστο έως και τον Οκτώβριο, δεν θα δοθεί σε κανέναν προκειμένου να συντηρηθεί, ενώ τους μήνες της λειτουργίας του (Μάιο έως και Ιούλιο) θα χρησιμοποιηθεί μόνο από επιχορηγούμενους φορείς του ΥΠΠΟ.
Ολοι γνωρίζουν πως το μνημείο θέλει χρόνο για τη θεραπεία του, πριν αρχίσουν οι βροχές του φθινοπώρου. Η επιστημονική επιτροπή έχει έτοιμες μελέτες (αναζητούνται τα χρήματα, περίπου 2 εκατ. ευρώ) για την ανατολική πάροδο και τα ειδώλια, που θα αποκατασταθούν και σε εκείνη την πλευρά, εξασφαλίζοντας επιπλέον θέσεις για τις εργασίες στο κλιμακοστάσιο κ.α.
Η απόφαση του κλεισίματος του μνημείου θα ήταν σωτήρια, αν γινόταν πραγματικότητα. Οι αλόγιστες παραχωρήσεις, τα κομματικά ρουσφέτια και οι εξυπηρετήσεις, η έλλειψη αποφάσεων από τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες μάς κάνουν επιφυλακτικούς. Ετσι συσωρεύθηκαν στο μνημείο σχεδόν 30 κιλά τσίχλες αλλά και τα σκουπίδια που έφραξαν τις αποχετεύσεις του λίγα χρόνια πριν, κάνοντάς μας διεθνώς ρεζίλι όταν πλημμύρισε το Ηρώδειο.
Το θέμα με το ΥΠΠΟ είναι το μέτρο. Αποφάσεις που να εξυπηρετούν και το μνημείο αλλά και το κοινό. Δεν έχει νόημα να παρακολουθήσουμε άλλη μια συναυλία του Σταμάτη Σπανουδάκη. Ούτε μια ακόμη από τις παραστάσεις που κάνουν τοn γύρο των δημοτικών φεστιβάλ πριν καταλήξουν για περισσότερα έσοδα στο Ηρώδειο. Ούτε την Αννα Βίσση σε ένα χώρο που στο κάτω κάτω δεν της ταιριάζει. Θα μπορούσαμε αντιθέτως να παρακολουθήσουμε λίγες συναυλίες και παραστάσεις με χαρακτήρα, από καλλιτέχνες που δεν έκαναν πρόσφατα άλλη εμφάνιση στο μνημείο.
Η άποψη του Μανώλη Κορρέ, «να πούμε ότι δεν επιτρέπεται η εμφάνιση σε όσους τραγουδούν σε κέντρα διασκέδασης», είναι ανέφικτη και άδικη. Αλλά και η πρόταση του γεν. γραμματέα του ΥΠΠΟ Θ. Δραβίλλα για συνολική απαγόρευση φαίνεται μάλλον να θέλει να ηρεμήσει τα πνεύματα παρά να στείλει ένα «ηχηρό μήνυμα για την προστασία του μνημείου». Ο κόσμος δεν δείχνει έτσι την αγάπη του. Ούτε βέβαια οι καλλιτέχνες τη δική τους. Οι αποφάσεις πρέπει να έχουν συνέχεια και να είναι σεβαστές απ’ όλους. Οχι μόνο για το Ηρώδειο, που είναι πρώτο σε ζήτηση, αλλά και για τα μνημεία όλης της χώρας που παραχωρούνται.
KAΘHMEΡINH
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή
Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...
FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!
Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...
Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...
350 Δισ. Δολάρια στην Αμερική: Η Νότια Κορέα ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη στρατηγική επένδυση της συμμαχίας τους
Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις...
«Εδώ αρμόδιος είμαι εγώ»: Η τουρκική υστερία για τις NAVTEX και το ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας του GSI
Ως νέα αναμέτρηση για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος την αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας