Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Λαθρομετανάστευση-Ναρκωτικά, ένα πονηρό σχέδιο της Τουρκίας

Δημοσιεύτηκε στις

Oι πρόεδροι της Τουρκίας, του Αφγανιστάν και του Πακιστάν. Το Αφγανιστάν είναι η αφετηρία των ναρκωτικών, το Πακιστάν των μεταναστών και η Τουρκία ο διακινητής και των δυό. Θανατηφόρο τρίγωνο.

του Όμηρου Φωτιάδη
Δόγμα Οζάλ: “Για να τελειώνουμε με την Ελλάδα αρκεί να στείλουμε μερικά εκατομμύρια ανθρώπους από εδώ”.-
Στις 2 Ιουνίου 2009, είδαμε στα ΜΜΕ της Τουρκίας, εκτενείς αναφορές για την σύλληψη 85 λαθρομεταναστών, στην πόλη Ακσαράι (Aksaray) σε φορτηγό που ερχόταν από Βαν (Van), προερχόμενοι από το Πακιστάν και το Αφγανιστάν. Είχε προηγηθεί στις 17 Μαρτίου 2009, η σύλληψη, 67 λαθρομεταναστών από τις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας, σε ξεχωριστές επιχειρήσεις στις επαρχίες Μούγλα (δυτική Τουρκία), Μπίτλις και Βαν (ανατολική Τουρκία). Οι λαθρομετανάστες προέρχονται από τη Μυανμάρ, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και τα υπό παλαιστινιακή διοίκηση εδάφη της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας.
Οι δύο επιχειρήσεις αυτές, αποτελούν τις μοναδικές συλλήψεις της Τουρκίας, από αρχές του έτους 2009. Προηγήθηκαν, αναφορές και καταγγελίες εις βάρος της Τουρκίας και στις δύο περιπτώσεις, από όργανα της ΕΕ για την διακίνηση των λαθρομεταναστών.
Στις 5 Μαίου 2009, εφημερίδα Zaman, αναφέρεται στο «καυτό» περιεχόμενο του ημερολογίου του ναυάρχου Οζντέν Ορνέκ, ο οποίος περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο της υπόθεσης Εργκενεκόν. Εκεί αναγράφεται ότι στις 21 Οκτωβρίου 2004, ένας αξιωματικός του πλοίου Ερτουρούλ «πήγε στην Ιταλία για άσκηση και μετέφερε 5 κιλά ηρωίνης». Ο Ορνέκ συνεχίζει λέγοντας ότι το παράνομο «πακέτο» παραδόθηκε σε συνεργάτη του αξιωματικού στη Σαρδηνία και μάλιστα ότι αυτό έγινε εν γνώσει του καπετάνιου του πολεμικού καραβιού. Χαρακτηριστικό είναι ότι, όταν αξιωματικός και καπετάνιος επέστρεψαν, άνοιξαν δύο μεγάλους τραπεζικούς λογαριασμούς. Το Τουρκικό πλοίο συμμετείχε στη νατοϊκή άσκηση που έγινε μεταξύ 30/9 και 16/10 του 2004 στη Σαρδηνία.
Στις 8 Μαΐου 2009, Αλβανός διπλωμάτης συνελήφθη στην Τουρκία κατηγορούμενος για λαθρεμπόριο ναρκωτικών, ανακοίνωσαν την Παρασκευή οι αλβανικές αρχές, επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες ότι συνελήφθη καθώς μετέφερε 65 κιλά ηρωίνης. Η σύλληψη του Αγκίμ Χατζίου, δεύτερου γραμματέα της αλβανικής πρεσβείας στην ΠΓΔΜ, συνιστά το δεύτερο περιστατικό αυτού του τύπου, μετά τη σύλληψη πέρυσι στην Ιταλία οδηγού της αλβανικής πρεσβείας, ο οποίος μετέφερε ένα κιλό κοκαΐνης.
Στις 24 Μαΐου 2009, δεσμεύθηκαν να συνεργαστούν κατά της τρομοκρατίας και του εμπορίου ναρκωτικών σε συνάντησή τους στην Τεχεράνη, οι πρόεδροι του Ιράν, του Αφγανιστάν και του Πακιστάν. Ο τελικός αποδέκτης όλων αυτών των «προϊόντων» η Τουρκία, απουσίαζε από την συνάντηση αυτή.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου 2008,στα πλαίσια των ερευνών για την ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ, συνελήφθη ο πρώην αστυνομικού διευθυντού, Σερντάρ Σατσάν (Serdar Saçan), και αποκαλύφθηκε ότι η υπηρεσία πληροφοριών της τουρκικής στρατοχωροφυλακής (JİTEM) ήταν ο συντονιστής της διακίνησης ηρωίνης από το Ιράν προς την Ευρώπη.
Σε φάκελο που βρέθηκε σε αποθήκη του συλληφθέντος πρώην αστυνομικού, βρέθηκαν στοιχεία για τη δολοφονία δυο Ιρανών το 1995 στην Κωνσταντινούπολη, του Asker Simko και του Zeya Nazım, οι οποίοι θεωρούνταν ως πράκτορες της MOD, που είναι η αντίστοιχη με τη JİTEM υπηρεσία του Ιράν. Σύμφωνα με τα στοιχεία που βρέθηκαν στο φάκελο, αλλά και με δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου της εποχής, οι δυο δολοφονηθέντες ήταν οι σύνδεσμοι της ιρανικής υπηρεσίας πληροφοριών, οι οποίοι εξασφάλιζαν τον απαραίτητο συντονισμό με την JİTEM στο θέμα της διακίνησης της ηρωίνης που είχε προορισμό την Ευρώπη.
Ο Σίμκο και ο Ναζίμ κατοικούσαν μόνιμα σε πανάκριβες βίλες στην Κωνσταντινούπολη και συνεργάζονταν με τα στελέχη της JİTEM και της ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ στη διακίνηση της ηρωίνης, εξασφαλίζοντας τεράστια οικονομικά ανταλλάγματα για τους ίδιους και για τους ανωτέρους τους.
Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ‘90 η Τουρκία επέτρεψε τη δημιουργία στρατοπέδου εκπαίδευσης σε μέλη της οργάνωσης “Μουτζαχεντίν του Λαού“, που έκανε αντιπολίτευση στο καθεστώς του Αγιατολλάχ Χομεϊνί. Το στρατόπεδο αυτό, που βρισκόταν στο Βαν, λειτουργούσε υπό την ευθύνη της JİTEM. Η κίνηση αυτή της Τουρκίας προκάλεσε την αντίδραση του Ιράν, το οποίο με τη σειρά του επέτρεψε στο ΡΚΚ να ιδρύσει στρατόπεδο στο ιρανικό έδαφος, στο οποίο δραστηριοποιούνταν ο αδελφός του Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, Οσμάν, με 500 αντάρτες. Η κατάσταση αυτή οδήγησε σε ψύχρανση των σχέσεων και της συνεργασίας μεταξύ JİTEM και MOD στον τομέα της διακίνησης της ηρωίνης που προοριζόταν για τις χώρες της Ευρώπης.
Τελικά, την ψύχρανση των σχέσεων των δυο υπηρεσιών την πλήρωσαν οι σύνδεσμοι, Σίμκο και Ναζίμ, οι οποίοι απήχθησαν από μέλη της JİTEM, υπό την καθοδήγηση του στελέχους της, ταγματάρχη Ερσεβέρ, και δολοφονήθηκαν, αφού έχασαν όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία και χρήματα (μετά από δυο χρόνια βρέθηκε δολοφονημένος στο ίδιο σημείο και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο ο Ερσεβέρ, ο οποίος είχε διαφωνήσει με τον ισχυρό άνδρα της JİTEM, προφυλακισμένο σήμερα, στρατηγό ε.α. Βελή Κιουτσούκ).
Όταν έγινε η δολοφονία των Ιρανών πρακτόρων (15 Ιανουαρίου 1995), η JİTEM είχε διαρρεύσει στον τουρκικό τύπο το σενάριο ότι οι δυο Ιρανοί είχαν δολοφονηθεί από το ΡΚΚ, επειδή “δεν τα βρήκαν στη μοιρασιά των εσόδων από τη διακίνηση της ηρωίνης”. Όπως προκύπτει τώρα από τα στοιχεία που βρέθηκαν στο φάκελο, το σενάριο αυτό είχε διαρρεύσει σκόπιμα από τη JİTEM στον τουρκικό τύπο, αφ’ ενός για να παραπλανηθεί η κοινή γνώμη σε σχέση με τους πραγατικούς ενόχους και αφ’ εταίρου να αμαυρωθεί έτι περαιτέρω η εικόνα του ΡΚΚ στην τουρκική κοινή γνώμη. Να σημειωθεί ότι το σενάριο αυτό είχε προβάλλει και το πρώην ανώτατο στέλεχος της ΜΙΤ, Mehmet Eymür, στην ιστοσελίδα που είχε στο διαδίκτυο (www.atin.org).
Να σημειωθεί ότι η εμπλοκή των υπηρεσιών του τουρκικού επίσημου κράτους στη διακίνηση ναρκωτικών προς τις χώρες της Ευρώπης είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει αλλεπάλληλες φορές τον τουρκικό και το διεθνή τύπο, ενώ πρόσφατα έχει γραφεί επίσης στον τουρκικό τύπο ότι πίσω από τη διακίνηση λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα κρύβεται και πάλι η τουρκική στρατοχωροφυλακή (Jandarma).
Τον αριθμό-ρεκόρ συλλήψεων 146.337 λαθρομεταναστών κατέγραψαν πέρυσι, οι αρχές ασφαλείας της χώρας . Συνελήφθησαν 2.211 άτομα ελληνικής, τουρκικής, αλβανικής και βουλγαρικής υπηκοότητας, ως διακινητές των Λαθρομεταναστών.
Στις διαστάσεις αυτής της μάχης έρχεται να προστεθεί -σύμφωνα με την ελληνική έκθεση- και η συστηματική άρνηση της Τουρκίας να εκπληρώσει τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Έτσι, ενώ μέχρι τον περασμένο Φεβρουάριο η Ελλάδα είχε ζητήσει από τους γείτονες να δεχθούν πίσω 60.875 λαθρομετανάστες, η Τουρκία συμφώνησε μόλις για 7.472, και τελικά δέχθηκε μόνο 2.206. Την ίδια στιγμή οι ελληνικές αρχές καταλογίζουν στις αντίστοιχες τουρκικές πως όχι μόνο αρνούνται την επανείσοδο λαθρομεταναστών, αλλά και ότι ανέχονται (αν δεν ενθαρρύνουν) τη διοχέτευση μουσουλμάνων μεταναστών στην Ελλάδα. Προς τούτο, το Λιμενικό έχει καταγράψει σε βίντεο σκάφη του τουρκικού Λιμενικού να μεταφέρουν λαθρομετανάστες στα ελληνικά χωρικά ύδατα.
Το εμπόριο ναρκωτικών, είναι απόλυτα συνδεδεμένο με την λαθρομετανάστευση.
Το Αφγανιστάν και το Πακιστάν, σύμφωνα με τις διεθνείς εκθέσεις, παράγουν το 90% του οπίου παγκοσμίως.
Τα ναρκωτικά αυτά, διακινούνται μέσω των εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών οι οποίοι προέρχονται από τις χώρες αυτές.
Αφγανοί και Πακιστανοί, προωθούνται κυρίως στο Ιράν και την Συρία, φορτωμένοι με ικανές ποσότητες ναρκωτικών, προς την Νοτιοανατολική Τουρκία, όπου με την απόλυτη συνεργασία του Τουρκικού κράτους και των υπηρεσιών του, λειτουργούν, «συνεργεία υποδοχής». Τα «συνεργεία υποδοχής» παραλαμβάνουν τα ναρκωτικά και τα προωθούν στους Τούρκους μεγαλέμπορους ναρκωτικών. Ο κάθε λαθρομετανάστης, λαμβάνει ως αμοιβή, ένα μεγάλο ποσό, που συνήθως ανταποκρίνεται στα έξοδα μεταφοράς του στις ακτές του Αιγαίου και στην «διεκπεραίωσή απέναντι», δηλ. στην Ελλάδα.
Οι μεγαλέμποροι ναρκωτικών, σε συνεργασία με το Τουρκικό κράτος, είναι συνδεδεμένοι με τα δίκτυα διακίνησης των λαθρομεταναστών (ουσιαστικά είναι οι ίδιοι).
Το «κύκλωμα» είναι απόλυτα ελεγχόμενο από την Τουρκία.
Ο υποψήφιος Αφγανός, Πακιστανός κλπ, λαθρομετανάστης, έρχεται σε επαφή με τα δεκάδες και εμφανώς εγκατεστημένα «κέντρα διακίνησης» που υπάρχουν στις χώρες αυτές. Του γνωστοποιείται το κόστος μεταφοράς του, μέχρι τις ακτές του Αιγαίου και της μεταφοράς του στην Ελλάδα. Τα ποσά αυτά είναι παντελώς απαγορευτικά για τους πάμφτωχους υποψηφίους, που λιμοκτονούν στις χώρες αυτές. Τα 2-3 χιλιάδες δολάρια, που συνήθως απαιτούνται, είναι ασύλληπτο σε μέγεθος ποσό για τους ανθρώπους αυτούς. Την απογοήτευσή τους, ακολουθεί η πρόταση των «κέντρων διακίνησης», για μεταφορά ναρκωτικών και την αντίστοιχη αμοιβή τους. Συνήθως όλοι δέχονται την πρόταση. Κατόπιν ξεκινούν τα καραβάνια των λαθρομεταναστών, προς τις ακτές του Αιγαίου, φορτωμένα με ναρκωτικά.
Τα Τουρκικά δίκτυα της ΜΙΤ, της JITEM, και των λοιπών κρατικών υπηρεσιών της Τουρκίας, σε συνεργασία με τα αντίστοιχα δίκτυα της Πακιστανικής ISI, της Ιρανικής SAVAK και VEVAK, των Τουρκομάνων του Ιράκ, κλπ, εξασφαλίζουν την ασφαλή μεταφορά τους στην Τουρκία. Κύριος προορισμός τους, οι στρατοκρατούμενες περιοχές της Νοτιοανατολικής Τουρκίας. Οι συνθήκες στην Νοτιοανατολικές περιοχές της Τουρκίας, εξασφαλίζουν απόλυτα το «ξεφόρτωμα» των διακινητών-λαθρομεταναστών, στα κέντρα διαχείρισης ναρκωτικών.
Οι λαθρομετανάστες, αναλόγως των προθέσεών τους, γίνονται κατόπιν αντικείμενα περαιτέρω εκμετάλλευσης από τους Τούρκους. Το μεγαλύτερο ποσοστό, αμείβεται για την μεταφορά των ναρκωτικών και κατόπιν, τα ίδια κυκλώματα, παίρνουν πίσω τα χρήματα που τους έδωσαν, για την προώθησή τους στο Αιγαίο! Δηλαδή, η μεταφορά ναρκωτικών από τα κέντρα παραγωγής τους, γίνεται δωρεάν, καθώς οι αμοιβές των διακινητών-μεταφορέων, επιστρέφουν ξανά στα ίδια πρόσωπα, μέσω των δικτύων που προαναφέρθηκαν. Είναι σύνηθες φαινόμενο τα τελευταία 2 χρόνια, οι αμοιβές αυτές να γίνονται σε πλαστά χαρτονομίσματα, για μην υπάρχουν «απώλειες», καθώς σε κάποιες περιπτώσεις χάνεται ο έλεγχος μερικών λαθρομεταναστών.
Σε αρκετές περιπτώσεις, πολλοί λαθρομετανάστες, χρησιμοποιούνται κατόπιν και σε παράνομη εργασία στην Τουρκία, με αντάλλαγμα, την μεταφορά τους στα παράλια του Αιγαίου. Τα κέρδη από τις παράνομες αυτές δραστηριότητες των Τουρκικών Υπηρεσιών, είναι τεράστια.
Η Τουρκία, είναι ο διοργανωτής ολόκληρου αυτού του τεράστιου κυκλώματος διακίνησης λαθρομεταναστών και ναρκωτικών από την Κεντρική Ασία.
Παρόμοιες μεθόδους χρησιμοποιεί και για τις χώρες του Καυκάσου.
Κατόπιν, τα ναρκωτικά επεξεργάζονται στα εκατοντάδες, εργαστήρια της Τουρκίας και λαμβάνουν «μορφή κατανάλωσης». Μέσο της Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Ουκρανίας, διακινούνται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι χώρες της Μαύρης Θάλασσας, στερούνται σοβαρών μέσων Λιμενικής Αστυνομίας και Ακτοφυλακής, γεγονός που δίνει την δυνατότητα στην Τουρκία, να διακινεί τόνους ναρκωτικών με ασφάλεια. Εκατοντάδες μεγάλα και μικρά εμπορικά πλοία, που διακινούν το εμπόριο, μεταξύ των χωρών της Μαύρης Θάλασσας, μεταφέρουν τόνους ναρκωτικών, στην Οδησσό, την Κωνστάντζα, το Μπουργκάς, την Βάρνα και άλλα λιμάνια.
Η Τουρκική μαφία που είναι πανίσχυρη και διάσπαρτη σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης, και ηγείται του εμπορίου ναρκωτικών, είναι ο τελικός αποδέκτης των προϊόντων της λαθρομετανάστευσης.
Η Τουρκική μαφία, ηγείται του εμπορίου ναρκωτικών στην Ευρώπη, για δεκαετίες τώρα, έχοντας ως εκτελεστικά της όργανα, την Αλβανική και Τσετσένικη μαφία.
Ανατριχιαστικά στοιχεία φέρνει στη δημοσιότητα έρευνα του Συμβουλίου της Ευρώπης: Περισσότερες από 5.000 εγκληματικές οργανώσεις έχουν απλώσει τα πλοκάμια τους σε όλη την Ευρώπη.
Εκατομμύρια μέλη αριθμούν πλέον οι οργανώσεις που έχουν απλώσει τα πλοκάμια τους σε όλη την Ευρώπη και έχουν θέσει εαυτές στην υπηρεσία του εγκλήματος, που, σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες του Συμβουλίου της Ευρώπης αλλά και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αποτελεί, πλέον, μία παγκόσμια υπερδύναμη.
Εξειδικευμένοι νομικοί και εγκληματολόγοι, που επιχείρησαν να συνθέσουν το «παζλ» της δράσης του οργανωμένου εγκλήματος στον κόσμο και ειδικότερα στην Ευρώπη, εμφανίζονται ιδιαίτερα ανήσυχοι, από δύο, τουλάχιστον, σοβαρές διαπιστώσεις.
-Τα κεφάλαια και οι άνθρωποι του οργανωμένου εγκλήματος, ανά τον κόσμο, βρίσκονται παντού: από τα ανώτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μέχρι τις εταιρείες παροχής υπηρεσιών, από την εξάλειψη των αποβλήτων μέχρι τον κλάδο των οικοδομών και, βεβαίως, εκεί όπου υπάρχουν δυνατότητες είσπραξης μεγάλων δημόσιων κονδυλίων.
-Η δράση τους, που, πολλές φορές, συνδέεται και με τη δράση τρομοκρατικών οργανώσεων, έχει τραγικές συνέπειες σε ανθρώπινο και κοινωνικό επίπεδο (λαθρεμπόριο ναρκωτικών και όπλων, εμπορία ανθρώπων και οργάνων, βία, διαφθορά κ.ά.) και προκαλεί σοβαρές αναταράξεις όχι μόνον στην ελεύθερη αγορά και τον υγιή ανταγωνισμό, αλλά και στους ίδιους τους κανόνες της πολιτικής.
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την έκταση και τη δράση του οργανωμένου εγκλήματος στη Γηραιά Ήπειρο, οι ευρωπαϊκές χώρες μπορούν να χωριστούν σε πέντε κατηγορίες, ανάλογα με το πόσο «διαβρωμένες» είναι από τις εγκληματικές οργανώσεις.
-Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν η Γερμανία, η Ιταλία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Ρωσία και η Ουκρανία, όπου, σε κάθε μία από αυτές, έχει υπολογιστεί ότι δραστηριοποιούνται 500 περίπου εγκληματικές οργανώσεις.
-Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν το Βέλγιο, η Γαλλία και η Αγγλία, όπου, σε κάθε μία απ’ αυτές, διαπιστώθηκε ότι αλωνίζουν από 200 μέχρι και 500 οργανώσεις.
-Στην τρίτη κατηγορία ανήκουν η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Λιθουανία, η Μολδαβία, η Ολλανδία, η Ισπανία και η ΠΓΔΜ, όπου στην κάθε μία δραστηριοποιούνται από 100 έως 200 οργανώσεις.
-Στην τέταρτη κατηγορία ανήκουν η Δανία, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Σλοβακία, η Σλοβενία, η Σουηδία και η Τουρκία και στην κάθε μία από αυτές εντοπίζεται οργανωμένη δράση από 25 μέχρι και 100 εγκληματικών οργανώσεων.
Στην πέμπτη κατηγορία, τέλος, στην οποία συμπεριλαμβάνονται η Ελλάδα και η Κύπρος, μαζί με την Ανδόρα, την Αυστρία, την Κροατία, την Εσθονία, τη Φινλανδία, την Ισλανδία, τη Μάλτα, τη Νορβηγία και το Λουξεμβούργο, εντοπίζεται οργανωμένη δράση 25 τουλάχιστον εγκληματικών οργανώσεων.
Όπως προκύπτει από τη μελέτη των στοιχείων της πολυσέλιδης έκθεσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, οι εγκληματικές αυτές οργανώσεις ξεπερνούν τις 5.000 στις 46 χώρες της Γηραιάς Ηπείρου, έχουν στις τάξεις τους στρατολογημένους εκατομμύρια ανθρώπους και, βέβαια, η δράση τους δεν είναι κατά ανάγκην ανταγωνιστική μεταξύ τους: δείχνουν να έχουν μοιράσει μεταξύ τους τόσο την επικράτεια των χωρών όπου δραστηριοποιούνται, εγκληματικά, ανά τον κόσμο όσον και το αντικείμενο της δραστηριότητάς τους. Μέσα σε αυτήν συμπεριλαμβάνονται:
α. Εισαγωγές ηρωίνης από το Αφγανιστάν, κοκαΐνης από την Κολομβία και εξαγωγές «έκσταση» από την Ευρώπη.
β. Λαθρεμπόριο προϊόντων απομίμησης, που παράγονται φθηνά και είναι χαμηλής ποιότητας, όπως cd, dvd, απομιμήσεις τζιν και αρωμάτων, πλαστά προφυλακτικά, ανταλλακτικά αεροσκαφών, φρένα αυτοκινήτων, φάρμακα, παιδικές τροφές και πολλά άλλα.
γ. Κλοπές ταυτοτήτων, μέσω του Διαδικτύου, όπου πείθουν αφελείς ευρωπαίους να αποκαλύψουν, οικειοθελώς, τα τραπεζικά τους στοιχεία ή τον αριθμό της κοινωνικής τους ασφάλισης για να μπορέσουν να κλέψουν τα χρήματά τους.
δ. Παράνομο εμπόριο γυναικών για πορνεία, παιδιών για παιδεραστία και εκμετάλλευση της παράνομης μετανάστευσης.
ε. Παραχαράξεις νομισμάτων, λαθρεμπόριο τσιγάρων και οινοπνεύματος και ένοπλες ληστείες πολυτελών οχημάτων, τα οποία πουλάνε στη συνέχεια στην Aνατολική Ευρώπη.
στ. Ξέπλυμα βρόμικου χρήματος, για τη συγκάλυψη της εγκληματικής του προέλευσης, όπως η περίπτωση της μαφίας, που εξαγόρασε τράπεζες στη Λετονία.
Ιδιαίτερα βίαια και με την ιστορία τους να αρχίζει από τα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είναι τα μέλη των τούρκικων δικτύων που, όπως τονίζεται στην έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης, έχουν σχεδόν μονοπωλήσει το εμπόριο ηρωίνης μεταξύ της Kεντρικής Ασίας και της Ευρώπης, ενώ ασχολούνται, παράλληλα, με τις απομιμήσεις ηλεκτρονικών, την πορνεία και την εμπορία ανθρώπων.
(Ολόκληρη η έκθεση-http://ar2006.emcdda.europa.eu/download/ar2006-el.pdf)
Η εμπλοκή των Διπλωματικών αντιπροσωπειών της Τουρκίας, στο εμπόριο ναρκωτικών έχει αναφερθεί και απασχολήσει πολλές φορές τις αρχές ασφαλείας της Ευρώπης.
Το 2006, ο Αστυνομικός Διευθυντής του Λονδίνου, σε έκθεσή του, επισημαίνει την εμπλοκή στελεχών της Τουρκικής Στρατιωτικής Αποστολής, με έδρα την Τουρκική Πρεσβεία, ως μεγαλέμπορους και διακινητές μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών ακόμη και με διπλωματικούς σάκους!
Ένα τεράστιο πανευρωπαϊκό κύκλωμα, αποτελούμενο από Τούρκους πράκτορες, Τούρκους Στρατιωτικούς και Διπλωμάτες, «Γκρίζους Λύκους» και χιλιάδες χιλιάδων Τούρκων μεταναστών εμπλέκεται στην διακίνηση και διάθεση ναρκωτικών στην Ευρώπη, γεγονός που σχετίζεται άμεσα με το καταστροφικό γεγονός της λαθρομετανάστευσης στην Ελλάδα.
Πέρυσι τον Απρίλιο συνελήφθη για διακίνηση λαθρομεταναστών, ο 38χρονος Τούρκος Αρχιλοχίας των Ειδικών Δυνάμεων και στέλεχος της ΜΙΤ, SARKAN KAYA, στην Μυτιλήνη από άνδρες του Λιμενικού Σώματος. Αν και μεμονωμένο το περιστατικό, αποδεικνύει και την «εκτελεστική εμπλοκή» της ΜΙΤ στην λαθρομετανάστευση και τα Τουρκικά σχέδια εις βάρος της Ελλάδος.
Τα τεράστια κυκλώματα της ΜΙΤ στην Τουρκία, εκτελούν τα σχέδιά τους απροκάλυπτα πλέον.
Οι Τούρκοι δουλέμποροι τους παραλαμβάνουν στην πόλη Hakkari. Από εκεί, με λεωφορεία και φορτηγά τους οδηγούν από τις πόλεις Elazig και Adapazari στην Κωνσταντινούπολη και στην Σμύρνη. Στην Κωνσταντινούπολη, οι δουλέμποροι τους «στοιβάζουν» σε φθηνά ξενοδοχεία, στην συνοικία Aksaray, όπου είναι εγκατεστημένο όλο το κύκλωμα: Τουριστικά πρακτορεία που στην πραγματικότητα ασχολούνται μόνο με την προώθηση λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, γραφεία παραχαρακτών για διαβατήρια και ταυτότητες, και βεβαίως οι «πιάτσες» όσων θησαυρίζουν από την «δουλειά».
Τα τελευταία χρόνια λόγω του μεγάλου αριθμού λαθρομεταναστών, έχουν δημιουργηθεί «στρατόπεδα» συγκέντρωσης σε αρκετές πόλεις των μικρασιατικών παραλίων (Σμύρνη, Μάρμαρις, Αλικαρνασσός, Turgut Reis) με την ανοχή των τουρκικών αρχών. Όλα αυτά τα καραβάνια, εκατοντάδες εξαθλιωμένοι, περιμένουν ως και δύο μήνες για να βρεθεί το σαπιοκάραβο και οι βάρκες προς την Ελλάδα.
Τέτοιας έκτασης επιχείρηση, καθιστά βεβαιότητα το ότι οι αρχές της Τουρκίας γνωρίζουν τα πάντα και υποθάλπτουν την κατάσταση. Οι τουρκικές αρχές γνωρίζουν πολύ καλά ποιοί είναι οι δουλέμποροι, αλλά δεν συλλαμβάνουν κανέναν διότι πολύ απλά θέλουν να ξεφορτωθούν τους μετανάστες, αφού πρώτα τους απομυζήσουν. Ένα πλαστό διαβατήριο κοστίζει από 500-1.000 δολλάρια, και από αυτά 10% ως 20% παίρνει ως προμήθεια η τουρκική αστυνομία, όπως βεβαιώνει ο Halil Nebiler, συγγραφέας του έργου «Η πολιτική οικονομία της τουρκικής μαφίας». Το τουρκικό λιμενικό τους συνοδεύει από απόσταση μέχρι τα ελληνικά χωρικά ύδατα, ως προπομπός-ανιχνευτής και αφ’ ετέρου για να σιγουρευτεί ότι έφυγαν.
Οι αμοιβές των Τούρκων δουλεμπόρων ποικίλλουν αναλόγως της χώρας προέλευσης των μεταναστών. Οι τιμές αρχίζουν από 1.000 ευρώ και φθάνουν τις 3.000 το άτομο. Αν σε ένα σαπιοκάραβο μαζευτούν για την Ελλάδα 50 ή 30 λαθρομετανάστες, καταλαβαίνουμε για τι ποσά μιλάμε. Οι Toύρκοι δουλέμποροι, στις περιπτώσεις μαζικών μεταφορών χρησιμοποιούν παλιά και σάπια πλοιάρια για την μεταφορά των λαθρομεταναστών στα ελληνικά νησιά, ένα ταξίδι 5 ή 10 το πολύ μιλίων. Αν υπολογιστεί ότι το σύνηθες κόμιστρο που πληρώνουν οι λαθρομετανάστες είναι 1.500 δολάρια και σε ένα τέτοιο καρυδότσουφλο στοιβάζονται 30 ή και 50 άτομα, τότε από ένα τέτοιο ταξίδι μίας ή δύο ωρών, οι δουλέμποροι βγάζουν 45.000 ή 75.000 δολάρια αντίστοιχα.
Oι καταθέσεις Ελλήνων αξιωματικών του Λιμενικού, είναι αποκαλυπτικές, θάβονται όμως για να μην ενοχληθούν οι αντιρατσιστές, προοδευτικοί, πλασιέ της πολυφυλετικής κοινωνίας και λοιπές «δημοκρατικές» δυνάμεις. Καταθέτει σχετικά τέως λιμενάρχης μεγάλου νησιού μας: «Η διακίνησή των λαθρομεταναστών γίνεται με την βοήθεια Τούρκων λιμενικών. Τα τουρκικά περιπολικά σκάφη λειτουργούν ως ανιχνευτές των παράνομων σκαφών που μεταφέρουν λαθρομετανάστες, παραβιάζοντας σε πολλές περιπτώσεις τα ελληνικά χωρικά ύδατα. Συχνά, τουρκικά αλιευτικά σκάφη λειτουργούν ως ανιχνευτές της κίνησης γύρω από ελληνικά λιμάνια, δίνοντας σήμα την κατάλληλη στιγμή στα σκάφη που μεταφέρουν λαθρομετανάστες να ξεκινήσουν την διαδρομή τους. Διεξάγουμε πόλεμο με απίστευτες διαστάσεις, η κατάσταση είναι δραματική. Άνθρωποι των τουρκικών αρχών ασφαλείας (αστυνομία, MIT) είναι αναμεμειγμένοι σε αυτή την ιστορία παρέχοντας σχετική πληροφόρηση στους δουλέμπορους».
Η βιομηχανία της λαθρομετανάστευσης υπολογίζεται σε τουλάχιστον 8 δις. Δολάρια το έτος στη Τουρκία σύμφωνα με έκθεση της Τουρκικής αστυνομίας που είδε το φως πριν από μερικούς μήνες. Μάλιστα οι ίδιες εγκληματικές ομάδες που δραστηριοποιούνται σε αυτό το τομέα κατέχουν και τη διακίνηση των ναρκωτικών ουσιών και στην ουσία το οργανωμένο έγκλημα σε αυτή τη χώρα μπορεί να χαρακτηριστεί ως πολυσυλλεκτικό, πολυπλόκαμο και κατά βάση ενιαίο ως προς τη δομή του και τις λειτουργίες του.
Οι «Τιμές» διάβασης του Αιγαίου από τις Μικρασιατικές ακτές, συχνά ένα ταξίδι μερικών λεπτών κοστίζει από 2.000 έως 5.000 Δολάρια, ενώ για διαδρομές από τη Τουρκία στην Βόρεια Ευρώπη αγγίζει μέχρι και τα 15.000 Δολάρια.
Οι μετανάστες που προέρχονται από τις Αφρικανικές χώρες, φθάνουν στη Σμύρνη, Κωνσταντινούπολη και Μερσίνα μέσω πλοίων ή και αεροπλάνων. Οι Άραβες περνούν τα σύνορα με τη Συρία και οι Ιρανοί , Αφγανοί και Πακιστανοί μέσω των Ιρανικών συνόρων. Αξίζει να αναφερθεί ότι η Τουρκία και το Ιράν δεν έχουν καθεστώς βίζας μεταξύ τους, διευκολύνοντας κατά αυτό τον τρόπο τη μεταφορά ανθρώπων…
Άμα την άφιξη τους στο Τουρκικό έδαφος, οι λαθρομετανάστες οδηγούνται σε κατάλληλα διαμορφωμένες παράνομες αποθήκες ή κτίσματα, στα προάστια των προαναφερθέντων πόλεων. Σε πολλές περιπτώσεις δουλεύουν έναντι ελαχίστων χρημάτων σε μικρές βιοτεχνίες ή στο τουριστικό τομέα έως ότου προετοιμαστεί το ταξίδι προς την Ελλάδα και Ευρώπη. Το μεσοδιάστημα αυτό διαρκεί μέχρι 2 έτη και κατά αυτό τον τρόπο οι μικρομεσαίες Τουρκικές επιχειρήσεις εξασφαλίζουν μεγάλη μείωση του εργατικού κόστους.
Σύμφωνα με τις απόρρητες εκθέσεις των ελληνικών και ευρωπαϊκών αρχών ασφαλείας, τα βασικά σημεία αναχώρησης σκαφών με λαθρομετανάστες από Τουρκία είναι τα εξής: Ayvalik, Ayvacik, Izmir, Kusadasi, Foca, Alacati, Sigacik, Didim, Bodrum, Datca, Marmaris, Bozburuk. Οι σύγχρονοι δουλέμποροι συνεχίζουν τη χρυσοφόρα επιχείρηση που έχουν στήσει στο Αιγαίο μεταφέροντας μαζικά χιλιάδες πρόσφυγες έναντι αδράς αμοιβής, αφού έχουν εξασφαλισμένη την ανοχή, αν όχι και τις ευλογίες των τουρκικών αρχών.
Το κύκλωμα διακίνησης λαθρομεταναστών προς τη Λέσβο δρα στην περιοχή Μπαλικεσίρ, υπογραμμίζεται στις απόρρητες εκθέσεις των διωκτικών αρχών. Και σημειώνεται πως η «μίζα» για τους Τούρκους λιμενικούς ανέρχεται στο 30% με 40% επί του συνόλου των 3.000 δολαρίων ΗΠΑ που δίνει κάθε μετανάστης στους δουλεμπόρους για να τους περάσει από την Τουρκία στην Ελλάδα… H Ελλάδα και η Ιταλία, όπως διαπιστώνεται σε εκθέσεις των ελληνικών και ευρωπαϊκών Αρχών Ασφαλείας, αποτελούν τα σημαντικότερα διαμετακομιστικά κέντρα για τους λαθρομετανάστες που φθάνουν από τη Μέση Ανατολή, την Ασία και σε αρκετές περιπτώσεις τα τελευταία χρόνια από χώρες της Αφρικής. Οι «καραβιές» των προσφύγων ξεκινούν συνήθως από τα τουρκικά παράλια και τις χώρες της M. Ανατολής, ενώ αρκετούς από τους λαθρομετανάστες «αδειάζουν» στα ελληνικά νησιά. Όσοι θέλουν να φθάσουν σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης και κυρίως στη Γερμανία κρύβονται σε νταλίκες που ταξιδεύουν με πλοία της γραμμής από Πάτρα και Ηγουμενίτσα στην Ιταλία.
Την «πολυεθνική του σύγχρονου δουλεμπορίου» αποτελούν δύο μεγάλα τουρκικά δίκτυα με βάση την Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη, ενώ οι «εγκέφαλοι» κινούν τα νήματα από την Άγκυρα και προωθούν μαζικά τους λαθρομετανάστες στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, οι λαθρομετανάστες συγκεντρώνονται στην περιοχή Κουμ Καπί και από εκεί μεταφέρονται στην περιοχή Γεσίλκιοι. Στην Κωνσταντινούπολη μένουν σε ενοικιαζόμενα σπίτια 40 με 50 άτομα μαζί (συνήθως λευκοί) έως ότου βρεθεί το μέσο να φύγουν για την Ευρώπη, κυρίως για Γερμανία, πληρώνοντας 3.000-4.000 δολάρια. Στη Σμύρνη οι λαθρομετανάστες συγκεντρώνονται στην περιοχή Μπασμάν, κοντά στο ζωολογικό κήπο, και μένουν σε δύο ξενοδοχεία. Όπως τονίζει αξιωματικός του Λιμενικού, «οι δουλέμποροι περνούν όσους έχουν χρήματα με ταχύπλοα ή αλιευτικά σε κάποιο ελληνικό νησί του ανατολικού Αιγαίου (συνήθως στη Λέσβο, στη Χίο, στη Σάμο, στο Αγαθονήσι, στο Φαρμακονήσι, στην Κω και στη Σύμη).

Το Τουρκικό κράτος μεγαλέμπορος ναρκωτικών
Γι’ αυτήν την όψη μιλάει ο Χουσεΐν Μπαΐμπασίν, μεγαλομαφιόζος της Τουρκίας, κουρδικής καταγωγής:
«Τα πρώτα χρόνια μετά το 1980, την περίοδο της ρωσικής εισβολής, τα πράγματα πήγαιναν άσχημα στο Αφγανιστάν. Η παραγωγή ηρωίνης είχε πέσει αλλά, όταν αποσύρθηκαν οι Ρώσοι, ο καθένας έκανε ό,τι ήθελε. Το προϊόν έφτανε [στην Τουρκία] πρώτα μέσω Ιράν στην περιοχή του τουρκικού Κουρδιστάν. Στα σύνορα, τη μεταφορά αναλάμβανε ο τουρκικός στρατός… Υπάρχουν αεροπορικές εταιρείες που ελέγχονται από το τουρκικό κράτος, όπως στο παρελθόν η Turkish Airlines, των οποίων τα αεροπλάνα χρησιμοποιούνται ειδικά γι’ αυτό το σκοπό… Από τότε [μετά το 1991] η ηρωίνη διακινείται από μία πύλη εξόδου στη θέση Μαζάρ ι Σαρίφ και φθάνει στα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν και το Τουρκμενιστάν μέσω της περιοχής του στρατιωτικού διοικητή Ντοστούμ, ο οποίος συνεργάζεται με την Τουρκία. Από ‘κει το προϊόν πετάει προς την Τουρκία ή τη Ρωσία. Η Τουρκία στέλνει στον Ντοστούμ μεγάλα αεροπλάνα με αγαθά που έχει ανάγκη… Για να παρασκευαστεί ένας τόνος ναρκωτικών χρειάζονται είκοσι τόνοι άλλων υλών, νερό, ασβέστιο κ.λπ. Εάν υπολογίσουμε το σύνολο, τότε μιλάμε για υλικά πολλών χιλιάδων τόνων. Από την Τουρκία φεύγουν μεγάλα αεροπλάνα που τα μεταφέρουν στο Αφγανιστάν…»
Αυτά και άλλα πολλά αναφέρει ο για τις δραστηριότητες του πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου της Τουρκίας.
Άντλησα τις πληροφορίες από το βιβλίο, των Φρανκ Μπόφενκερκ – Γιουτζέλ Γεσιλγκόζ, Η Τουρκική Μαφία, μετάφραση από τα ολλανδικά: Μαρία Ιωσηφίδου, Μαργαρίτα Μπονάτσου, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα, 1999.
Το εξαιρετικό αυτό βιβλίο πέρασε μάλλον απαρατήρητο στην Ελλάδα (δεν αναφέρεται καν στον διαδικτυακό τόπο του εκδοτικού οίκου!), ίσως λόγω της μονομερούς ελληνικής φιλίας προς το μαφιόζικο– πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας. Γραμμένο από τον Frank Bovenkerk, που είναι καθηγητής της Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης, και τον Yesilgoz, που είναι συνεργάτης του Εγκληματολογικού Ινστιτούτου Willem Pompe της Ουτρέχτης, εκδόθηκε στην Ολλανδία το 1998. Οι συγγραφείς αναλύουν τις παραδοσιακές σχέσεις του τουρκικού κράτους με τον υπόκοσμο, ήδη από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και φτάνουν μέχρι σήμερα.
Ο Χουσεΐν Μπαϊμπασίν (γεννημένος το 1956 στην επαρχία του Ντιαρμπακίρ) καταγόταν από οικογένεια μεγαλοκτηματιών που είχε πλουτίσει από το εμπόριο οπίου, το οποίο μετέφεραν από το Αφιόν στο Ιράν και το αντάλλασσαν εκεί με χρυσό και σκληρό συνάλλαγμα. Έτσι δεν είναι καθόλου τυχαίο που συνήψε στενές σχέσεις με τον τουρκικό υπόκοσμο και εξελίχτηκε, συν τω χρόνω, σε νονό της τουρκικής μαφίας.
Τα προβλήματα άρχισαν όταν αντιλήφθηκε ότι δεν ήταν οι μεγαλονονοί εκείνοι που ήλεγχαν τις εγκληματικές δραστηριότητες στην Τουρκία, αλλά το τουρκικό πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο. [Ο Μπαϊμπασίν αναφέρει συχνά ονόματα όπως εκείνα του σημερινού προέδρου Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, του πρωθυπουργού Μπουλέντ Ετσεβίτ, του υπουργού Εξωτερικών Ισμαήλ αλλά και της τέως πρωθυπουργού Τανσού Τσιλέρ, σε σχέση με εγκληματικές δραστηριότητες, για να μην μιλήσουμε για υπουργούς, βουλευτές, αστυνομικούς, στρατιωτικούς…] Μία άλλη πηγή προβλημάτων για τον Μπαϊμπασίν αποτέλεσε η από πλευράς του συνειδητοποίηση του κουρδικού προβλήματος και η βοήθεια που προσέφερε σε κουρδικές οργανώσεις. Γι’ αυτό το λόγο, όπως ισχυρίζεται, κυνηγήθηκε από το τουρκικό κράτος.
Ο Μπαϊμπασίν έχει συλληφθεί αρκετές φορές και εκτός Τουρκίας – στην Αγγλία παρέμεινε φυλακισμένος για τέσσερα χρόνια, ενώ συνελήφθη και στην Ολλανδία, αφέθηκε ελεύθερος και αργότερα συνελήφθη ξανά. Οι συγγραφείς του βιβλίου τον συνάντησαν στις ολλανδικές φυλακές και συζήτησαν μαζί του για 40 συνολικά ώρες.
Πόσο αξιόπιστες, όμως, είναι οι πληροφορίες που έδωσε στους συγγραφείς ο Μπαϊμπασίν; Όπως αναφέρουν οι ίδιοι, «… η εξιστόρηση των γεγονότων [από τον Μπαϊμπασίν] συμπίπτει με εκπληκτικό τρόπο με την εξέλιξη του οργανωμένου εγκλήματος στην Τουρκία… του οποίου αποτελεί αναμφίβολα τη ζωντανή έκφραση. Το καλύτερο κριτήριο για να εκτιμήσουμε την αξιοπιστία ενός μάρτυρα είναι να διασταυρώσουμε τα γεγονότα, στα οποία αναφέρεται, και την ερμηνεία τους, με πληροφορίες από άλλες πηγές, πράγμα που ισχύει στην περίπτωση αυτή».
Το «Δόγμα Οζάλ» φαίνεται πως βρίσκεται σε πλήρη εκτέλεση με δραματικές και ολέθριες συνέπειες, για το μέλλον της Πατρίδος μας.

Γενικά θέματα

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε θρίλερ έχει εξελιχθεί η εξαφάνιση ενός 58χρονου Έλληνα ορθόδοξου μοναχού στην Τουρκία, ο οποίος αναχώρησε από τα Γιαννιτσά με προορισμό τον Πόντο και την Καππαδοκία, επιθυμώντας να επισκεφθεί τις πατρογονικές εστίες της οικογένειάς του και να ζήσει ως ασκητής. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, τα ίχνη του παραμένουν άγνωστα, με τους συγγενείς του να αναζητούν απεγνωσμένα ένα σημάδι ζωής.

Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.

Η υπόθεση παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» της Αγγελικής Νικολούλη, όπου οι αδελφές του περιέγραψαν τις συνθήκες της εξαφάνισής του και τις προσπάθειες που έχουν κάνει για να τον εντοπίσουν.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.

Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής

Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.

Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.

«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

Καλόγερος χάθηκε από τα Γιαννιτσά στα βάθη της Τουρκίας

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.

Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία

Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.

Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.

Η ανακάλυψη του εισιτηρίου αποτέλεσε το πρώτο σημαντικό στοιχείο για τις κινήσεις του 58χρονου. Η οικογένεια κατάφερε να επιβεβαιώσει ότι ο μοναχός επιβιβάστηκε σε λεωφορείο με προορισμό την Τουρκία. Ωστόσο, δεν γνώριζε εάν είχε καταφέρει να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί να συνεχίσει προς τις περιοχές που επιθυμούσε να επισκεφθεί.

Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα

Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.

«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.

Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.

Η επίσημη απάντηση του Προξενείου

Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.

Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».

Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.

Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών

Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.

Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.

Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού

Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.

Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.

protothema.gr
Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις21 λεπτά πριν

«Εδώ αρμόδιος είμαι εγώ»: Η τουρκική υστερία για τις NAVTEX και το ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας του GSI

Ως νέα αναμέτρηση για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος την αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή...

Αναλύσεις48 λεπτά πριν

Αζερμπαϊτζάν – Τουρκία: Κηρύχθηκε ο πόλεμος για την ισλαμική μαντίλα

Το Αζερμπαϊτζάν, μια χώρα με μουσουλμανικό πληθυσμό σε ποσοστό 98%, μόλις απαγόρευσε τη χρήση της χιτζάμπ στα σχολεία, επικαλούμενο την...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;

Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...

Απόψεις2 ώρες πριν

Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα

Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας

Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...

Δημοφιλή