Γενικά θέματα
Στα όρια της κατάρρευσης
Σε ό,τι αφορά στα αεροπλάνα ναυτικής συνεργασίας, πρέπει να σημειωθεί ότι ήδη αντιμετωπίζονται πολύ σοβαρά προβλήματα αφού τα γερασμένα Ρ-3 που διαθέτουμε έχουν υπερβεί τα όρια της επιχειρησιακής τους ζωής.
Τα αεροπλάνα αυτά που ποτέ δεν ανταποκρίθηκαν απόλυτα στις ανάγκες του Π.Ν., ήδη έχουν καθηλωθεί.
ΕΥΘΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΥ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΠΟΛΙΑΣ
του Ευθύμιου Π. Πέτρου
Ο πρώτος διαγωνισμός που προκηρύχθηκε από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας τα τελευταία χρόνια κινδυνεύει να κηρυχθεί άγονος αφήνοντας το Πολεμικό Ναυτικό ανίκανο να εκτελέσει μια από τις βασικές αποστολές του για αρκετά ακόμη χρόνια.
Σε ό,τι αφορά στα αεροπλάνα ναυτικής συνεργασίας, πρέπει να σημειωθεί ότι ήδη αντιμετωπίζονται πολύ σοβαρά προβλήματα αφού τα γερασμένα Ρ-3 που διαθέτουμε έχουν υπερβεί τα όρια της επιχειρησιακής τους ζωής.
Τα αεροπλάνα αυτά που ποτέ δεν ανταποκρίθηκαν απόλυτα στις ανάγκες του Π.Ν., ήδη έχουν καθηλωθεί. Εξακολουθεί να πετά μόνο ένα, με ελάχιστο υπόλοιπο ωρών, που και αυτό διαθέτει ανεπαρκή εξοπλισμό. Το ερώτημα είναι, γιατί αφέθηκαν τα πράγματα να φθάσουν σε αυτό το σημείο και δεν κινήθηκε νωρίτερα η διαδικασία. Όταν μάλιστα υπάρχουν νατοϊκές αποστολές στην περιοχή ενδιαφέροντός μας τις οποίες καλούνται να καλύψουν άλλοι σύμμαχοι αφού εμείς αδυνατούμε. Για να μην μπούμε στον πειρασμό να προβούμε σε οξέως επικριτικά σχόλια, αφήνουμε την απάντηση στην κρίση του αναγνώστη…
Ακόμη χειρότερα όμως, η διαδικασία του διαγωνισμού προκηρύχθηκε κατά τρόπο που προδιαγράφει την αποτυχία. Η προκήρυξη έγινε στις 20 Μαρτίου και προέβλεπε κατάθεση προσφορών εντός 58 ημερών(!) στο ελάχιστο δηλαδή που επιτρέπει ο νόμος. Όσοι γνωρίζουν ελάχιστα για τις διαγωνιστικές διαδικασίες αντιλαμβάνονται τον παραλογισμό αυτής της απαιτήσεως. Χρειάζονται τουλάχιστον πέντε μήνες για να διατυπωθεί μια προσφορά που πρέπει να περιλαμβάνει και ολοκληρωμένες συμφωνίες με ελληνικές βιομηχανίες που θα μετάσχουν στην παραγωγή, ενδιάμεσες λύσεις για την κάλυψη των αναγκών του Π.Ν. στο μεσοδιάστημα μέχρι την παράδοση των νέων αεροσκαφών και πολλά άλλα που ούτε να τεθούν στο τραπέζι προλαβαίνουν σε 58 ημέρες.
Ευλόγως, η κατάσταση αυτή δημιούργησε υποψίες για φωτογραφικές διατάξεις και προνομιακή μεταχείριση εταιρείας που ενδεχομένως είχε εσωτερική πληροφόρηση ώστε να είναι έτοιμη στα στενά περιθώρια του διαγωνισμού.
Γεγονός είναι πάντως ότι όλες οι ενδιαφερόμενες εταιρείες ζήτησαν παράταση προκειμένου να ολοκληρώσουν τις προσφορές τους, αλλά το αίτημα απορρίφθηκε από τη ΓΔΑΕΕ χωρίς πολλή συζήτηση.
Έτσι, με τις υποψίες σκοπιμοτήτων να επικρέμανται, η διαδικασία προχωρεί με τους ενδιαφερομένους έτοιμους να αποχωρήσουν, αν δεν το έχουν ήδη κάνει. Δεδομένου δε ότι δεν υπάρχει «έτοιμο» αεροπλάνο αλλά πρέπει να διαμορφωθεί με συνδυασμό πλατφόρμας και συσκευών, η όλη διαδικασία βρίσκεται στα πρόθυρα της καταρρεύσεως.
Για την ιστορία πάντως θα αναφέρουμε ότι στα δυνητικώς υποψήφια αεροπλάνα περιλαμβάνονται το jet ΕΜΒ-145 της βραζιλιάνικης Embraer το οποίο ήδη χρησιμοποιείται για το ΑΣΕΠΕ Erieye, το Q-400 της καναδικής Bombardier, το ATR-72 της ιταλικής Alenia και το CN-235 της ισπανικής CASA που κατεβαίνει υπό την ομπρέλα της ευρωπαϊκής αεροδιαστημικής κοινοπραξίας EADS.
Οι κυριότερες απαιτήσεις
Σύμφωνα με την προκήρυξη του διαγωνισμού, οι βασικές απαιτήσεις του Ναυτικού για το νέο Αεροπλάνο Ναυτικής Συνεργασίας (ΑΦΝΣ) συνοψίζονται όπως παρακάτω:
Το σκάφος πρέπει να είναι καινούργιο, αμεταχείριστο, να κατασκευαστεί από την αρχή μετά την υπογραφή της σύμβασης, να βρίσκεται σε φάση παραγωγής και να προέλθει από ενεργή γραμμή παραγωγής με χρόνο ζωής τουλάχιστον 20 έτη και να παραδοθεί με όχι περισσότερες από πενήντα (50) ώρες λειτουργίας ενός εκάστου συστήματος– υποσυστήματός του (αεροσκαφών-συστημάτων).
Οι διαστάσεις του σκάφους θα πρέπει να ακολουθούν τα παρακάτω όρια, προκειμένου να εξασφαλίζεται αξιοποίηση των υπαρχόντων ευκολιών υποστέγου/ υποδομής:
α. Ολικό μήκος μικρότερο των 39 μέτρων.
β. Εκπέτασμα πτερύγων μικρότερο των 36 μέτρων.
γ. Ύψος μικρότερο των 13 μέτρων.
Να έχει επιχειρησιακή οροφή πτήσεως άνω των 25.000 ft. και δυνατότητα πτήσης:
α. Άνω των 20.000 ft με το σύνολο των φερομένων κινητήρων.
β. Άνω των 10.000 ft με 50% των υπαρχόντων κινητήρων.
Επίσης πρέπει:
•Να παρέχεται πιστοποιητικό αεροπλοϊμότητας (type certificate) για την πολιτική έκδοση του αεροσκάφους.
•Να παρέχεται στρατιωτικό πιστοποιητικό αεροπλοϊμότητας για όλες τις αποστολές του αεροσκάφους. Το πιστοποιητικό αυτό θα αφορά το κάθε αεροσκάφος σαν οπλικό σύστημα, δηλαδή συνολικά για σκάφος και όλα τα συστήματά του και φορτία εσωτερικά και εξωτερικά.
Στην περίπτωση όπου οι μετατροπές που θα προκύψουν για κάλυψη του συνόλου των στρατιωτικών αναγκών επηρεάσουν τυχόν πολιτική πιστοποίηση του αεροσκάφους, να είναι αποκλειστική ευθύνη του prime contractor να διευθετήσει τα θέματα πιστοποίησης. Ο prime contractor θα αναλάβει με ευθύνη του (σχεδιασμό, χρηματοδότηση), την εκπόνηση μελέτης εφικτότητας και εγκατάστασης (αν απαιτηθούν), την εγκατάσταση/ τοποθέτηση/ integration του παντός είδους εξοπλισμού στα αεροσκάφη παρέχοντας και την κατάλληλη πιστοποίηση επί του αεροσκάφους.
Σε όλη τη δομή του αεροσκάφους πρέπει να έχει εφαρμοσθεί πρόγραμμα αντιδιαβρωτικής προστασίας και να έχει ενσωματωθεί στον οδηγό επιθεωρήσεων (τεχνική βιβλιογραφία) μέθοδος ελέγχου και θεραπείας διαβρώσεων (Corrosion control program).
Επίσης να υφίστανται ασφαλιστικές διατάξεις για αποφυγή ακούσιας ενεργοποίησης στο έδαφος των παρακάτω συσκευών- συστημάτων:
α. Εκπομπή radar
β. Εκπομπή LDR (Laser designator)
γ. Όπλιση και βολή όπλων
δ. Ενεργοποίηση βολής CMDS.
ε. Ενεργοποίηση βολής ηχοσημαντήρων.
στ. Jettison εξωτερικά φερομένων φορτίων ή και δεξαμενών καυσίμου
Το αεροπλάνο πρέπει να διαθέτει Crash locator – ELT που να ενεργοποιείται αυτόματα με την πρόσκρουση του στο έδαφος ή στη θάλασσα και να υποστηρίζει λειτουργικότητα κατά COSPAS και SARSAT, δηλαδή συχνότητες λειτουργίας στα 121,5 MHz/ 243 MHz/ 406 MHz. Επίσης να έχει δυνατότητα απενεργοποίησης του συστήματος Crash locator.
Κινητήρες
Το αεροπλάνο πρέπει να διαθέτει σύστημα αυτόνομης εκκίνησης των κινητήρων, σύστημα αντιστροφής ώσης κατά την προσγείωση και οι κινητήρες να έχουν δυνατότητα επανεκκίνησης εν πτήσει. Να διαθέτει σύστημα αυτόματης αποπάγωσης, πτερύγων, προωθητικών συστημάτων, δυναμικών επιφανειών ελέγχου και παρελκομένων καθώς και σύστημα αποπάγωσης – απομίχλωσης αλεξηνέμων.
Η μπαταρία του αεροσκάφους να είναι ικανή για αυτόνομη εκκίνησή του κάτω από συνήθεις περιβαλλοντικές συνθήκες (-10_ ως +50_C).
Να υπάρχει σύστημα πυρανίχνευσης «Fire» και «Overheat» για τους κινητήρες, τη βοηθητική μονάδα ισχύος (APU) εφόσον υφίσταται, το σκάφος και την καμπίνα. Επίσης να υπάρχει εγκατεστημένο σύστημα πυρόσβεσης στους κινητήρες, στο οποίο να δύνανται οι πυροσβεστήρες να χρησιμοποιηθούν εναλλακτικά καθώς επίσης να είναι εγκατεστημένοι φορητοί πυροσβεστήρες εντός της καμπίνας.
Avionics
Το αεροσκάφος πρέπει να διαθέτει standby αναλογικά ή ψηφιακά βασικά όργανα πτήσης για λόγους ανάγκης τα οποία να τροφοδοτούνται/ φωτίζονται από μπαταρία για τουλάχιστον 30 λεπτά πτήσεως.
Οι σταθμοί εργασίας του πληρώματος (TACCO, RADAR/ ESM/ FLIR, ACOUSTIC) να είναι άνετοι, πολυλειτουργικοί και εναλλάξιμοι ανάλογα με το είδος της αποστολής. Οι οθόνες MFD των σταθμών εργασίας να είναι ομοίου τύπου πλήρως εναλλάξιμες μεταξύ τους. Πρέπει να υπάρχει σύστημα φωνητικής ειδοποίησης/ αναγγελίας στοιχείων πτήσης πληρώματος cockpit, για συνθήκες κανονικές και ανάγκης.
Να υπάρχει τέλος ολοκλήρωση και αυτόματη ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των συστημάτων: FMS, Auto Pilot, RADAR, TACAN, VOR/ILS, ADF, GNSS κ.λπ. ναυτιλιακά συστήματα καθώς και με τα τακτικά συστήματα.
Το FlightManagementSystem πρέπει να είναι ολοκληρωμένο και να συνεργάζεται με τα συστήματα (Radar, INS, GNSS, TACAN, Air Data Computer, Tactical Mission System κ.λπ.) για ανταλλαγή πληροφοριών.
Ο air data computer πρέπει να διαθέτει κατάλληλο interface και να είναι πλήρως ολοκληρωμένος με τα υπόλοιπα συστήματα του αεροσκάφους, να έχει ψηφιακή και αναλογική έξοδο και να παρέχει τα εξής στοιχεία:
– Pressure altitude.
– Baro-corrected altitude.
– Altitude rate of change.
– Baro correction.
– Static Air Temp.
– True/computed Airspeed.
Η σχεδίαση και λειτουργία του TACAN πρέπει να είναι σύμφωνα με τη STANAG-5034 και MIL-STD-291C και να έχει FM Immunity όπως προβλέπεται από ICAO Annex 10. Να έχει εξόδους τουλάχιστον τύπου ARINC 429, MIL-STD-1553B (digital).
Οι προβλεπόμενες αποστολές
Το ΑΦΝΣ πρέπει να έχει τη δυνατότητα εκτέλεσης των ακόλουθων αποστολών:
•Aνθυποβρυχιακές αποστολές (ASW):
– Α/Υ περιοχής (Area ASW)
– Α/Υ φραγμού (Barrier ASW)
– Υποστήριξη Προπετάσματος (Screen ASW)
– Υπό τον έλεγχο άλλων μονάδων (Vectored ASW)
– AIR– SUB
– Εκτέλεση Επίθεσης
– Battle Damage Assessment (BDA)
•Aποστολές επιφανείας (AsuW)
– Ναυτικής Επιτήρησης και Αναγνώρισης Περιοχής (Area ASuW Surveillance)
– Υποστήριξη Προπετάσματος (Screen ASuW Surveillance)
– Κατευθυνόμενη επιτήρηση (Vectored ASuW Surveillance)
– Στοχοποίηση Πέραν του Ορίζοντος (OTHT)
– Εκτέλεση Επίθεσης (ASuW Attack)
– Battle Damage Assessment (BDA)
•Άλλες Αποστολές
– Αναγνώριση άνωθεν ξηράς ή θάλασσας (Reconnaissance Over Land or Water)
– Electronic Intelligence Acoustic Intelligence (ACCENT) & Communication Intelligence (ELIOT & COMING)
– Επιχειρήσεις κατά τρομοκρατών
– Επιχειρήσεις κατά λαθρεμπορίου και λαθρομεταναστών
– Έρευνα – Διάσωση (SAR)
– Έλεγχος θαλάσσιας ρύπανσης και επιτήρηση περιοχών αλιείας
– Ναρκοθέτηση
– Υποστήριξης (μεταφορές φορτίων, MEDEVAC κ.λπ.)
Το αεροσκάφος πρέπει να έχει δυνατότητα εκτέλεσης των ανωτέρω αποστολών με όλες τις συνθήκες καιρού και φωτός.
Ενδιάμεση λύση
Το επείγον της ανάγκης (το οποίο ορισμένοι αρμόδιοι άργησαν να καταλάβουν ενώ κάποιοι άλλοι δεν τον έχουν ακόμη αντιληφθεί) επέβαλλε την απαίτηση για μια ενδιάμεση λύση. Όμως είναι εξαιρετικά δύσκολο να προταθεί από τις εταιρείες μια τέτοια λύση που να καλύπτει τις προβλεπόμενες απαιτήσεις. Καλώς ή κακώς, οι επιλογές στον τομέα των ΑΦΝΣ είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Η ενδιάμεση λύση (Interim solution) θα αφορά την παροχή αεροσκαφών κατάλληλου τύπου για εκτέλεση επιχειρήσεων ISR (Maritime Intelligence – Surveillance – Reconnaissance), στις περιοχές ενδιαφέροντος του Π.Ν., εξασφαλίζοντας την εκτέλεση πτητικού έργου της τάξης των 150 ωρών μηνιαίως κατ’ ελάχιστον.
Η ενδιάμεση λύση πρέπει να είναι το ταχύτερο δυνατόν διαθέσιμη στο Π.Ν., μετά την υπογραφή της σύμβασης πρόσκτησης των νέων ΑΦΝΣ.
Είναι επιθυμητή η κατά το δυνατόν ομοιοτυπία της πλατφόρμας και της διαμόρφωσης των αισθητήρων του αεροσκάφους της ενδιάμεσης λύσης, σε σχέση με αυτήν των υπό παραγγελία αεροσκαφών, καθόσον θα συμβάλει στην επιτάχυνση της εκπαίδευσης στον νέο τύπο. Ο τύπος του αεροσκάφους της ενδιάμεσης λύσης πρέπει να έχει δυνατότητα για μέγιστη διάρκεια πτήσεως όχι μικρότερη από έξι ώρες, σε προφίλ δρομολογίου αποστολής «high-low-high» και περίσσια καυσίμων για πτήση τουλάχιστον 30 min σε ύψος 5.000 ft, με προϋπόθεση ότι το αεροσκάφος απογειώθηκε με «max gross weight» και να έχει μέγιστη ταχύτητα πτήσεως που να ξεπερνάει τους 235 kts.
Επίσης:
– Nα έχει ελάχιστη ενδεικνυόμενη ταχύτητα πτήσεως (ταχύτητα απώλειας στήριξης) που να μην υπερβαίνει τους 140 Ktas ανεξαρτήτως ύψους πτήσεως και φορτίου.
– Να διαθέτει καταγραφέα βασικών παραμέτρων πτήσης (Flight Data Recorder και Cockpit Voice Recorder) και συστήματα εντοπισμού σκάφους μετά από πρόσκρουση – βύθιση (Crash Locator-Underwater Locator Beacon).
– Να έχει τον μεγαλύτερο χρόνο παραμονής «onstation» σε απόσταση 500 nm.
– Να έχει μέγιστη ταχύτητα πτήσεως όσο το δυνατόν μεγαλύτερη.
– Να έχει Cruise Speed όσο το δυνατόν μεγαλύτερη.
– Τέλος, η απώλεια στηρίξεως να συμβαίνει στη μικρότερη δυνατή ταχύτητα.
Παρακολούθηση κατασκευής
Κατά τη διάρκεια της κατασκευής των αεροσκαφών, όλες οι εργασίες θα παρακολουθούνται από κλιμάκιο του Π.Ν., το προσωπικό του οποίου θα παρακολουθεί την εξέλιξη των εργασιών και την ποιότητά τους, μαζί με όλα τα άλλα όργανα ελέγχου ποιότητας του προμηθευτή και του κρατικού φορέα διασφάλισης ποιότητας κατά το πρότυπο της STANAG 4107 ή άλλου αντίστοιχου διεθνούς οργανισμού.
Το προσωπικό του εν λόγω κλιμακίου θα πρέπει να δύναται να εισέλθει στις εγκαταστάσεις όλων των κατασκευαστών – υποκατασκευαστών, ώστε να ελέγξει την εξέλιξη και την ποιότητα των εργασιών που εκτελούνται στα επιμέρους μηχανήματα, στις συσκευές και τις δοκιμές αυτών.
diplomatia.gr
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»
Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...
Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή
Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...
FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!
Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...
Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας