Γενικά θέματα
Ανοικτή Επιστολή στον κ. Ντάουνερ για το Κυπριακό
Αξιότιμε κύριε Ντάουνερ,
Απευθύνομαι σε σας, τώρα που, με τη νέα αναβαθμισμένη ιδιότητά σας ως ανώτατο στέλεχος του ΟΗΕ, καλείστε να διαδραματίσετε ρόλο καταλυτικό στην προάσπιση και προώθηση των θεμελιωδών αρχών της διεθνούς έννομης τάξης, στις οποίες η ανθρωπότητα στηρίζει τις προσδοκίες και ελπίδες της.
Μέσα στη δίνη της παγκόσμιας πολιτικής πραγματικότητας, κληθήκατε να συμβάλετε εποικοδομητικά και θετικά στην εμπέδωση και εφαρμογή των αξιών πάνω στις οποίες βασίζεται ο οργανισμός τον οποίον εκπροσωπείτε.
Η μακροχρόνια εμπειρία σας στην πολιτική και τη διπλωματία, μέσα στην οποία ανατραφήκατε και για τρεις συνεχόμενες γενιές η οικογένεια σας διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο, σας προσφέρουν εχέγγυα απαραίτητα προκειμένου με αξιοπιστία να υπερασπιστείτε τα ιδανικά στα οποία στηρίζεται και τα οποία οραματίζεται / ενστερνίζεται η διεθνής κοινωνία.
Η ιδιότητα σας ως Αυστραλού πολίτη, την οποία έχουμε την αγαθή τύχη να μοιραζόμαστε, από τότε που η Τουρκική εισβολή και η συνεχιζόμενη κατοχή μας ανάγκασε να καταφύγουμε στη χώρα αυτή, με τις ανυπολόγιστης αξίας εμπειρίες μέσα από την ιστορική της διαδρομή σε θέματα δημόσιας διοίκησης, πολιτειακής οργάνωσης κ.ά. καθώς και η άμεση και ενεργός συμμετοχή σας τόσο στα πολιτειακά όσο και στα ομοσπονδιακά αλλά και σε διεθνή κέντρα λήψης αποφάσεων, θεωρούμε ότι ενισχύουν τη φαρέτρα σας.
Η μακροχρόνια, παλαιότερη αλλά και πιο πρόσφατη, ανάμειξη / συμμετοχή σε πολιτικές αποφασιστικής σημασίας για θέματα σημαντικά αλλά και στρατηγικής σημασίας όπως του Ανατολικού Τιμόρ, του Ιράκ κ.ά. έχουμε την πεποίθηση ότι έχουν διδάξει όλους: Παραδείγματα προς μίμηση, παραδείγματα προς αποφυγή…
Αξιοζήλευτο και άκρως τιμητικό το νέο σας αξίωμα για οποιονδήποτε υπεύθυνο ηγέτη ή ενεργό πολίτη, για σας προσωπικά, για την κοινή μας πατρίδα – την Αυστραλία. Αξίωμα που συνεπάγεται, ασφαλώς, βαθύ αίσθημα ευθύνης και απαιτεί όχι μόνο εξαιρετικές ικανότητες διαχείρισης κρίσεων, αλλά και προκαλεί και προσκαλεί σε επίδειξη ήθους και απόδειξη της ηθικής υπόστασης όσων το φέρουν. Αποτελεί πρόκληση και πρόσκληση τόσο για προληπτική πολιτική όσο και για κατασταλτική δράση.
Πρόκληση για υιοθέτηση και εφαρμογή τακτικής, προγραμμάτων και πολιτικών που με φαντασία και όραμα κατορθώνουν να διαπλέουν τις συμπληγάδες, να συνδυάζουν διαφορετικά συμφέροντα και επιδιώξεις και να συνθέτουν με τρόπο θετικό και δημιουργικό το πλέγμα της απαραίτητης αλληλεξάρτησης και συνεργασίας.
Στο αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας σας, με τις πολύτιμες εμπειρίες και τα διδάγματα που έχετε αντλήσει απ’ αυτές, απαλλαγμένος από κομματικές ή άλλες δεσμεύσεις, έχετε πλέον την ευκαιρία να ανασυντάξετε τις δυνάμεις σας, να επανεξετάσετε τα διάφορα θέματα, τακτικές και πρακτικές με διευρυμένη οπτική, και ίσως πάνω σε φιλοσοφική βάση που να βασίζεται σε αναθεωρημένη, όπου χρειάζεται, αντίληψη των πραγμάτων και καταστάσεων.
Η συγκεκριμένη αποστολή η οποία σας ανατέθηκε για να διαδραματίσετε τον σημαντικότατο ρόλο του εκπροσώπου της διεθνούς κοινωνίας στο Κυπριακό, σας προσδίδει την ιδιότητα του υπερασπιστή και προστάτη της.
Μέσα από τη διελκυστίνδα των ανταγωνισμών και της προώθησης συμφερόντων, που αναμφίβολα αποτελούν παράγοντες που δεν μπορούν να αγνοηθούν ή να υποτιμηθούν, καλούμαστε όλοι να προβούμε στις απαραίτητες υπερβάσεις, αλλά και να στηρίξουμε και υπερασπιστούμε θέσεις αρχών, προκειμένου να ανακουφιστούν οι πρόσφυγες που προέκυψαν ως αποτέλεσμα της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής, να εξασφαλίσουμε λύση βιώσιμη και λειτουργική με τον απαραίτητο συγκερασμό των στρατηγικών επιλογών και επιδιώξεων των περιφερειακών και μεγάλων δυνάμεων του πλανήτη και τόσα άλλα.
Τυχόν υιοθέτηση κοντόφθαλμης πολιτικής προσέγγισης, αναπόφευκτα θεωρείται στρουθοκαμηλική, που όχι μόνον παραβλέπει τις πραγματικές καταστάσεις και δεδομένα αλλά και δυναμιτίζει παράλληλα τις προοπτικές μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης σταθερότητας στην περιοχή αλλά και ευρύτερα.
Το επί μισό και πλέον αιώνα «άλυτο» Κυπριακό πρόβλημα γίνεται αντιληπτό ότι έχει μπει στην τελευταία φάση του σε μια πορεία ιστορικά μη αναστρέψιμη.
Η πρόσφατη ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στις τάξεις της Ενωμένης Ευρώπης, δημιούργησε μια διαφορετική δυναμική, που με την κατάλληλη διαχείριση προσφέρει τη δυνατότητα δρομολόγησης διαδικασιών πρόσφορων για την αναγκαία ποικίλη και πολυεπίπεδη εξυπηρέτηση των συμφερόντων του συνόλου των Κυπρίων και, παράλληλα, του συνόλου των καλώς εννοούμενων συμφερόντων της Τουρκίας που οραματίζεται την Ευρωπαϊκή της ολοκλήρωση.
Τα συγκρουόμενα μέχρι σήμερα συμφέροντα των άμεσα εμπλεκομένων μερών αλλά και των άλλων χωρών της περιοχής και της ευρύτερης διεθνούς σκηνής μπορούν να εξυπηρετηθούν εάν τοποθετηθούν στη σωστή τους βάση. Και η περίπτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας προσφέρει τον δίαυλο μέσα από τον οποίο ο διεθνής οργανισμός, που τώρα εκπροσωπείτε και αποτελεί την ανώτατη αντιπροσωπευτική βαθμίδα του συνόλου των πολιτών της υφηλίου, αιρόμενος στο ύψος του, μπορεί να αποφασίσει να προωθήσει λύση δημοκρατική, λύση που να στηρίζεται στις διεθνώς παραδεδεγμένες αρχές και αξίες, όπως η ίδια η ιδρυτική του διακήρυξη και το καταστατικό του προβλέπουν.
Η προάσπιση των αρχών αυτών και η πλήρης εφαρμογή του διεθνούς δικαίου αποτελούν όρους εκ των ουκ άνευ, προκειμένου να μπορέσετε να διαδραματίσετε επιτυχώς τον νέο σας ρόλο.
Περιττό να τονίσω ότι η συμμετοχή και συμβολή οιουδήποτε είναι εκ των προτέρων καταδικασμένη σε αποτυχία εάν, παρ’ ελπίδα, αγνοείται το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κλήθηκε να υπηρετήσει και παρεκτρέπεται σε ρόλο εξυπηρέτησης μεμονωμένων συμφερόντων ή / και στρατηγικών επιλογών είτε της Τουρκίας είτε άλλων άμεσα ή / και έμμεσα εμπλεκομένων.
Τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα όλων, κυρίως δε του διεθνούς οργανισμού του ΟΗΕ και μέσω αυτού της διεθνούς κοινωνίας, βρίσκουν θεραπεία στην πλήρη κατοχύρωση και εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Κυπρίων, την εξασφάλιση του δικαιώματος ανάκτησης και ειρηνικής απόλαυσης της περιουσίας εκ μέρους όλων των Κυπρίων, της ελεύθερης εγκατάστασης και διαβίωσης όπως ακριβώς συμβαίνει και στην κοινή μας πατρίδα την Αυστραλία, της διακίνησης χωρίς περιορισμούς όπως ισχύει και εφαρμόζεται στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και αλλού.
Η καταγωγή μου από την κατεχόμενη Αμμόχωστο, η εμπειρία μου κατά τη διάρκεια της εισβολής που υπηρετούσα τη στρατιωτική μου θητεία, η εμπειρία της προσφυγιάς την οποία βίωσα μαζί με τα δέκα άλλα εν ζωή αδέρφια μου, τους γονείς και τους άλλους συγγενείς και συμπατριώτες μου, ο διασκορπισμός μας στα πέρατα του κόσμου και η καθημερινή αγωνία για το μέλλον μας και το μέλλον του τόπου μας, έχουν καταντήσει ένας συνεχής βραχνάς και ανείπωτη ταλαιπωρία που μας κατατρώει και μας εξουθενώνει.
Σαν σήμερα, που απευθύνομαι σε σας, είναι τα γενέθλια του αδερφού μου του Παναγιώτη, τρίτου κατά σειρά σε ηλικία μεταξύ δώδεκα αδερφιών που είμαστε. Αν ζούσε θα ήταν σήμερα 69 χρόνων. Έχασε τη ζωή του από σφαίρες των Άγγλων που τότε κατείχαν το νησί μας και αρνούνταν να μας αποδώσουν την ελευθερία μας, ακόμα και μετά το δημοψήφισμα που προηγήθηκε όπου το αποτέλεσμα ήταν της καταπληκτικής τάξης του 96%. Τότε όμως μας αρνήθηκαν το αναφαίρετο δικαίωμά μας απαντώντας μας «ουδέποτε». Διαφορετικά ο αδερφός μου και τόσοι άλλοι που πολέμησαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία θα ζούσαν, η δε πορεία των οικογενειών μας, του συνόλου των συμπατριωτών μας και του τόπου μας γενικότερα θα ήταν διαφορετική.
Μέσα όμως από τη γνωστή πορεία της Κύπρου τις επόμενες δεκαετίες ζούμε καθημερινά με το αίσθημα της αβεβαιότητας, της νοσταλγίας, του πόθου για επιστροφή στις ρίζες μας, στους δικούς μας, στα νεκρά αδέρφια μας που είναι θαμμένα και που οι τάφοι τους βεβηλώθηκαν – όπως είμαι βέβαιος ότι είστε ενημερωμένος. Εκεί βρίσκονται τα κουφάρια των φίλων μας που σκοτώθηκαν από τις σφαίρες των Τούρκων εισβολέων που εξακολουθούν να μας στερούν τα βασικά μας δικαιώματα, αυτά τα ίδια δικαιώματα που ακόμα και αυτοί οι μαύροι της Νότιας Αφρικής επιτέλους απολαμβάνουν ύστερα από την επιτυχή παρέμβαση και συμβολή και της Αυστραλίας, με τον καταλυτικό ρόλο που ο πρώην πρωθυπουργός και ηγέτης του Φιλελεύθερου κόμματος Μάλκομ Φρέιζερ διαδραμάτισε.
Με το πρόσχημα της προστασίας της Τουρκοκυπριακής μειονότητας που αποτελούσε περίπου το 18% του συνόλου του πληθυσμού της Κυπριακής Δημοκρατίας, από την ανακήρυξή της σε ανεξάρτητο κράτος το 1960 με το δοτό σύνταγμα που προέκυψε από τις συμφωνίες της Ζυρίχης – Λονδίνου μέχρι την εισβολή και τη συνεχιζόμενη μέχρι σήμερα κατοχή από την Τουρκία, η κοινότητα αυτή, κάτω από τη διοίκηση του Τουρκικού στρατού κατοχής και της υποτελούς διοίκησης του Ραούφ Ντενκτάς (πριν) και του Αχμέτ Αλί Ταλάτ (μετέπειτα) μειώθηκε σχεδόν στο ήμισυ και αναπληρώθηκε εις το πολλαπλάσιο με έποικους από την ενδοχώρα της κατοχικής Τουρκίας, επιφέροντας έτσι τη δημογραφική αλλοίωση.
Καλλιεργείται η εντύπωση ότι η παράνομη εισβολή και η συνεχιζόμενη κατοχή δικαιολογείται προκειμένου να προστατεύσει την τάχα καταπιεσμένη Τουρκοκυπριακή κοινότητα. Και μόνο η διάνοιξη από τους κατακτητές κάποιων σημείων της διαχωριστικής γραμμής, την επιβολή της οποίας επέβαλε η κατοχική δύναμη, και η έκτοτε συνεύρεση και επικοινωνία Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων χωρίς προβλήματα αποδεικνύει από μόνη της το αστήρικτο της αδυναμίας συμβίωσή μας.
Αν θελήσουμε να μπούμε στον κόπο να ασχοληθούμε σοβαρά με τις γενεσιουργές αιτίες της πολυδιαφημιζόμενης κινδυνολογίας, θα ήταν χρήσιμο, ενημερωτικό και διαφωτιστικό να ανατρέξουμε σε δηλώσεις και συνεντεύξεις τουλάχιστον του κ Ντενκτάς, αλλά και στα αρχεία τουλάχιστον του Φόρεϊν Όφις για να διαπιστώσουμε ιδίοις όμμασι ποιος ήρξατο χειρών αδίκων. Θα μπορούσαμε ακόμα να μελετήσουμε από τα ίδια τα επίσημα Τουρκικά αρχεία, αλλά και άλλα, τα γεγονότα του πογκρόμ της Κωνσταντινούπολης τον Σεπτέμβρη του 1955. Επ’ αυτού, θέτω στη διάθεσή σας ένα αντίτυπο του επιστημονικώς απόλυτα θεμελιωμένου έργου του επιφανούς Αμερικανού ακαδημαϊκού και ερευνητή Σπ. Βρυώνη. Οι όποιες πράξεις άμυνας, αντεκδίκησης, ανάρμοστης συμπεριφοράς κ.λπ. θα γίνουν περισσότερο κατανοητές.
Κάτι ακόμα βοηθητικό στο να αντιληφθούμε τη διάθεση αντιμετώπισης των συμπολιτών μας Τ/Κ είναι και το θέμα της πραγματικής ταυτότητας τους. Εάν κάποιος ανατρέξει σε επιστημονικές μελέτες, αρκετά εύκολα θα διαπιστώσει ότι, σε σημαντικό βαθμό, οι Τουρκοκύπριοι είναι «λινοβάμβακοι», εξισλαμισθέντες δηλαδή χριστιανοί και υπολείμματα του οθωμανικού διοικητικού μηχανισμού και στρατού.
Όσον αφορά το δημοψήφισμα του 2004 και το αποτέλεσμά του, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής:
1. Δεν επετράπη σε εμάς, τους πρόσφυγες που βρισκόμαστε στο εξωτερικό και που έχουμε άμεσο ενδιαφέρον και συμφέρον, να ψηφίσουμε.
2. Δόθηκε δικαίωμα ψήφου στους εποίκους που, όπως ασφαλώς γνωρίζετε, αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία στα κατεχόμενα – αφού ο αριθμός τους είναι υπερτριπλάσιος των Τ/Κ.
3. Ο γηγενής πληθυσμός, τόσο στην ελεγχόμενη από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχή όσο και στην κατεχόμενη, απέρριψε και καταψήφισε το προταθέν σχέδιο στο σύνολό του.
4. Η φιλοσοφική βάση πάνω στην οποία στηρίχτηκε το σχέδιο Ανάν προέβλεπε τον διαχωρισμό σε διάφορα επίπεδα, με βάση τη φυλετική καταγωγή και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των νομίμων κατοίκων αλλά και των εποίκων.
5. Ο πληθυσμός, κατά πρωτοφανή τρόπο, δεν υπάκουσε στις αποφάσεις των κομμάτων και στους διάφορους εκφοβισμούς που προέρχονταν πανταχόθεν – και κυρίως από το εξωτερικό.
6. Οι παρεμβάσεις μη κυβερνητικών οργανώσεων του εξωτερικού, όπως το PRIO, το ICG του προκατόχου σας κ.ά. καθώς και οι γνωστές χρηματοδοτήσεις για προώθηση του προταθέντος σχεδίου δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
7. Η λαϊκή εντολή που η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει για λύση, και οπωσδήποτε βρίσκεται έξω από την απορρηφθείσα, είναι αδύνατο να παραβλεφθεί είτε από την πολιτική ηγεσία είτε από τη διεθνή κοινότητα.
Ο βασικότερος όμως παράγοντας που αποτρέπει βιώσιμη και λειτουργική λύση είναι αυτή η ίδια η Τουρκία. Γνωρίζετε ασφαλώς ότι το υποτελές σε αυτήν καθεστώς υπό τον Μεχμέτ Αλή Ταλάτ δεν μπορεί να αποφασίσει για τίποτε απολύτως χωρίς την έγκριση της Τουρκικής κυβέρνησης και, προπαντός, του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας – του Τουρκικού δηλαδή στρατού.
Όπως ασφαλώς γνωρίζετε –και τούτο αποτελεί την επίσημη θέση του οργανισμού που τώρα επίσημα εκπροσωπείτε αλλά και όλων των μελών του εξαιρουμένης της Τουρκίας– στην περίπτωση της Κύπρου αντιμετωπίζουμε θέμα παράνομης εισβολής, παράνομης κατοχής και παράνομου εποικισμού. Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι η εκδίωξη του κατακτητή και των εποίκων και η αποκατάσταση της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας, αναγνωρισμένου μέλους του ΟΗΕ και πλήρους μέλους της Ενωμένης Ευρώπης.
Η αστεία πλέον επίκληση της δήθεν προστασίας των Τουρκοκυπρίων έχει καταρρεύσει προ πολλού:
Προσπαθήστε να φανταστείτε την Κίνα ή άλλη γειτονική μας μεγάλη χώρα που έχει ΝΟΜΙΜΟΥΣ μετανάστες στην Αυστραλία,
-να εισβάλλει και να καταλαμβάνει το Ντάργουιν και τη Βόρεια Επικράτεια στο σύνολό της, να επεκτείνει την κατοχή της ανατολικά μέχρι τις ακτές της Κουινσλάνδης και δυτικά της Δυτικής Αυστραλίας, να συγκεντρώνει εκεί όλους τους ασιατικής καταγωγής κατοίκους της Αυστραλίας, που ανέρχονται στο 10 μέχρι 20% του συνόλου του πληθυσμού μας και μεταφράζεται σε 2 με 4 εκατομμύρια, να μεταφέρει από τις ασιατικές χώρες και, κυρίως, από την Κίνα άλλα 6 – 8 εκατομμύρια και να απαιτεί διεθνή αναγνώριση της υπό τον έλεγχό τους περιοχής και, τέλος, να απαιτεί την κατάργηση του διεθνώς αναγνωρισμένου κράτους της Αυστραλίας, τη δημιουργία 2 «συνιστουσών πολιτειών» και τη δημιουργία ενός νέου συνεταιριστικού κράτους.
– η βόρεια «συνιστώσα πολιτεία» να κατέχει το 1/3 περίπου του αυστραλιανού εδάφους και η νότια τα υπόλοιπα 2/3.
– οι 2 αυτές «συνιστώσες πολιτείες» να έχουν «πολιτική ισότητα» και, όταν έχουν διαφορές, τότε 3 μη Αυστραλοί υπήκοοι (δικαστές) να είναι εντεταλμένοι να επιλύσουν τις διαφορές κατά το δοκούν και να εκδίδουν τελεσίδικες αποφάσεις προς εκτέλεση.
Αξιότιμε κύριε Ντάουνερ
Μέσα σε αυτήν την εικόνα, παρακαλώ προσπαθήστε να φανταστείτε τον εαυτό σας σαν ένα πρόσφυγα της υπό την κατοχική δύναμη περιοχής και μια προτεινόμενη λύση ανάλογη με αυτήν που προωθείται τώρα για την περίπτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Φανταστείτε τη θέση και την ψυχολογική κατάσταση που θα βρισκόσαστε, είτε επρόκειτο να συμπεριληφθείτε σε αυτούς που με βάση το προτεινόμενο σχέδιο δεν θα επιστρέφατε ποτέ στο σπίτι, την περιουσία σας κ.λπ. είτε σε εκείνους τους λίγους στους οποίους θα επιτρεπόταν η επιστροφή υπό τους γνωστούς όρους – όλα εκείνα δηλαδή που αφορούν το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι και συμμετοχής στη διοίκηση και διακυβέρνηση του χώρου που γεννηθήκατε, ανατραφήκατε κ.λπ. και όσα άλλα προβλέπονται από το είδος της πολιτειακής οργάνωσης της νέας «συνιστώσας» πολιτείας.
Φανταστείτε ακόμα πώς θα αισθανόσασταν αν τυχόν ήσασταν Τ/Κ καταγωγής πρόσφυγας από την Πάφο, που αναγκάζεστε από την προβλεπόμενη συμφωνία να παραμείνετε στη νεοϊδρυθείσα «συνιστώσα» πολιτεία, προκειμένου να εξασφαλίζεται συνεχής ενισχυμένη πλειοψηφία πληθυσμού ίδιου με τη δική σας φυλετική και εθνική καταγωγή και με το ίδιο μουσουλμανικό θρήσκευμα.
Φανταστείτε ακόμα τη θέση σας αν αυτά συνέβαιναν στη χώρα μας και σας στερούσαν –κατ’ αναλογίαν– το δικαίωμα να επανεγκατασταθείτε στο σπίτι σας στους λόφους της Αδελαΐδας ή, αν καταγόσασταν από το Ντάργουιν, να σας απεκλείετο η επιστροφή και ελεύθερη εγκατάσταση σας εκεί που εσείς, ο πρώην υπουργός πατέρας σας και ο πρωθυπουργός παππούς σας και όλη η οικογένειά σας έχετε ρίζες τριών περίπου αιώνων – κατ’ αναλογίαν και εμείς, με ρίζες 3.000 και πλέον χρόνων.
Προσπαθήστε ακόμα να φανταστείτε πόση σιγουριά και ασφάλεια θα νιώθατε αν, παρ’ ελπίδα, η επιτευχθείσα διευθέτηση αποδεικνυόταν μη λειτουργική και βιώσιμη. Επικαλούμαι, κύριε Ντάουνερ, όχι μόνο τη δίκαιη κρίση σας, αλλά και την πολύτιμη πείρα που αποκτήσατε μέσα από 3 τουλάχιστον γενιές πολιτικής εμπειρίας, και θα σας παρακαλούσα να ομολογήσετε ειλικρινά αν, εσείς προσωπικά ή οποιοσδήποτε άλλος λογικός και αξιοπρεπής άνθρωπος που εσείς γνωρίζετε στον πλανήτη μας, θα επεδίωκε ή θα αποδεχόταν μια τέτοια ή και παρόμοια πρόταση, αισθανόμενος και διαισθανόμενος ότι άφηνε τα παιδιά, τα εγγόνια και τους υπόλοιπους απογόνους του έρμαιο τέτοιων ή και παρόμοιων διευθετήσεων.
Τέλος και συμπληρωματικά θα σας παρακαλούσα να δεχθείτε ένα ακόμα σύγγραμμα ενός άλλου επιφανούς Αμερικανού επιστήμονα, του Ε. Κουφουδάκη, που κατά την ταπεινή μου άποψη ίσως σας φανεί χρήσιμο και βοηθητικό στη σημαντική αποστολή που αναλάβατε, ευελπιστώντας ότι τώρα, απερίσπαστος από τα πολλαπλά, πολύπλοκα και ανομοιογενή θέματα που σας απασχολούσαν τις προηγούμενες δεκαετίες, θα έχετε τη δυνατότητα να επικεντρωθείτε στη συγκεκριμένη αποστολή σας και θα επιτρέψετε στον εαυτόν σας να αισθανθεί όλη τη σημασία της «Ιθάκης» (όπως προκύπτει από το γνωστό ποίημα του Καβάφη, το οποίο, χωρίς καμία διάθεση ρομαντισμού, συμπεριλαμβάνω στο υλικό που θέτω στη διάθεσή σας).
Αξιότιμε κύριε Ντάουνερ,
Οι αρχαίοι Έλληνες επεσήμαναν επιγραμματικά την εξής αλήθεια: «Αρχή άνδρα δείκνυσι». Βρίσκεστε, λοιπόν, σε αυτήν τη φάση της ζωής και της καριέρας σας, μπροστά στην πρόκληση να αποδείξετε, μέσα από το αξίωμα σας και τις θέσεις σας στο Κυπριακό:
– ότι ο ΟΗΕ μπορεί να πάψει να αποτελεί απλώς καταφύγιο των αδυνάτων και, ουσιαστικά, πεδίο ανταγωνισμού των ισχυρών, δικαιώνοντας έτσι την ύπαρξή του και τον ρόλο του.
– ότι τα πνευματικά, πολιτικά και κοινωνικά κινήματα που ξεκίνησαν από τους αρχαίους σοφιστές, ο ουμανισμός της αρχαιότητας, ο νέος ουμανισμός, ο Διαφωτισμός και τα υπόλοιπα ηθικά επιτεύγματα της ανθρωπότητας δεν αποτελούν απλές παρενθέσεις άνευ σημασίας και άνευ συνέχειας.
– ότι ο πολιτικός ρεαλισμός δεν σημαίνει απαραίτητα κυνική επιβολή των ψυχρών συμφερόντων, όπως πολλοί «νεορεαλιστές» προσπαθούν να μας πείσουν.
– ότι οι ευρωπαϊκές σας καταβολές, η παιδεία και οι ικανότητές σας σάς έχουν εφοδιάσει με την απαραίτητη σοφία και διορατικότητα ώστε να πιστεύετε ότι η επιβολή του δικαίου αποτελεί το καλύτερο θεμέλιο για την ειρήνη και να υπερασπίζεστε έμπρακτα τα πιστεύω σας, προασπιζόμενος τα φυσικά και απαράγραπτα δικαιώματα ζωής, ελευθερίας και περιουσίας ενός μικρού μεν λαού όπως ο Κυπριακός (και όχι μόνο), αλλά επί χιλιετίες δημιουργού πολιτισμού και μετέχοντος του δυτικού πολιτισμού, συνειδητά δε και επί χιλιετίες προασπιζόμενου αυτά τα δικαιώματα από τα οποία και ΔΕΝ παραιτείται.
– ότι ο άνθρωπος «ουκ επ’ άρτω μόνο ζήσεται», ότι στόχος του δεν είναι απλώς «το ζην αλλά το ευ ζην», ότι δικαιώνει την ύπαρξή του και καταξιώνεται όταν υπηρετεί ανώτερες αξίες και ιδανικά.
Θέλω να ελπίζω ότι ένας σημαίνων συμπολίτης μας και ταυτόχρονα πολίτης του κόσμου, ευρισκόμενος ιεραρχικά στην ανώτατη οικουμενική κλίμακα, θα αξιοποιήσει στο έπακρο την ευκαιρία για να συγκεκριμενοποιήσει τα οράματα και τις προσδοκίες που η ανθρωπότητα διαχρονικά επιδιώκει και θα αναδειχθεί σε ηγετική φυσιογνωμία, που στο πέρασμά του από τη ζωή άφησε τη σφραγίδα του ανεξίτηλη στην κατάκτηση της τέχνης του άρχειν, διοικείν, πολιτεύεσθαι και καταξιώθηκε ως άνθρωπος, ως πολιτικός και ως ηγέτης.
Εύχομαι ο χρόνος να δικαιώσει εσάς και να καταστήσει εμάς διπλά περήφανους: τόσο για την πρώτη όσο και για τη δεύτερη πατρίδα μας.
Με ιδιαίτερη εκτίμηση
Ντίνος Τουμάζος
Έλλην Κύπριος
Ευπειθής πολίτης της Αυστραλίας
Μέχρι δίκαιης λύσης του Κυπριακού και επιστροφής όλων των προσφύγων στις εστίες τους κάτοικος Μελβούρνης.
338 Danks street
Middle Park, Victoria
Postal Address: PO Box 14517 – Melbourne – Victoria
Contact number: 0419 513 990
E-mail address: dinos@toumazos.com
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας