Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Όταν περισσεύει το θράσος….

Δημοσιεύτηκε στις

Αθήνα, 4 Ιουνίου 2008
Του Σάββα Καλεντερίδη*
Στις 24-5-2008 πραγματοποιήθηκε στην Κομοτηνή ημερίδα με θέμα «Τρεις Γενοκτονίες, μια Στρατηγική» που συνδιοργάνωσαν ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ποντίων Εκπαιδευτικών και ο Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, σε συνεργασία με τη Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, την Πανελλήνια Ποντιακή Ένωση Επιστημόνων Παλινοστούντων και όλα τα ποντιακά σωματεία του Νομού Ροδόπης.
Κατά τη διάρκεια της ημερίδας συζητήθηκε το θέμα των Γενοκτονιών των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Ασσυρίων της Μικράς Ασίας και της Ανατολής, που διαπράχθηκαν από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλιστές το χρονικό διάστημα από το 1914 έως το 1923, γενοκτονίες που διαπράχθηκαν στη λογική της δημιουργίας μιας «καθαρής» Τουρκίας.
Στην ημερίδα συμμετείχαν ως παρατηρητές και μερικοί δημοσιογράφοι από έντυπα της μουσουλμανικής μειονότητας της ελληνικής Θράκης, οι οποίοι κατά δήλωσή τους «παρενοχλήθηκαν προφορικά, στοχοποιήθηκαν, και μάλιστα ο δημοσιογράφος Ιλχάν Ταχσίν απειλήθηκε με θάνατο».


Στη συνέχεια, εκτός από σειρά άρθρων που δημοσιεύθηκε στο λεγόμενο μειονοτικό τύπο, τα οποία άρθρα είναι υβριστικά και καταφέρονται εναντίον όσων αγωνίζονται για την αναγνώριση της Γενοκτονίας και ούτε λίγο ούτε πολύ μας καλούν, εμάς που επιζήσαμε από το μαχαίρι των γενοκτόνων, να νοιώθουμε ευγνωμοσύνη που δεν μας καθάρισαν τότε όλους, ακολούθησε καταγγελία της υποτιθέμενης παρεμπόδισης του λειτουργήματος της δημοσιογραφίας, την οποία υπογράφει το σύνολο σχεδόν των δημοσιογράφων που υπηρετούν, με πίστη ομολογουμένως, τον μειονοτικό τύπο της ελληνικής Θράκης. Και λέμε υποτιθέμενης γιατί δικαιούμαστε –μάλλον είμαστε υποχρεωμένοι- να αντιμετωπίζουμε καχύποπτα εκείνους που ταυτίζονται με τις πολιτικές της Άγκυρας, αφού με κάτι τέτοιες καταγγελίες και με την κορυφαία προβοκάτσια της βόμβας που τοποθέτησε μουσουλμάνος φοιτητής, όργανο του τουρκικού κράτους και της Άγκυρας, στο σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη, προκλήθηκαν τα βάρβαρα επεισόδια της 6-7 Σεπτεμβρίου 1955, που αποτέλεσαν καθοριστικό χτύπημα στην επιβίωση του Ελληνισμού της Πόλης, της Ίμβρου και της Τενέδου.
Πάντως, ανεξάρτητα από την αμαρτωλή ιστορία του τουρκικού κράτους και των οργάνων του -μέσα και έξω από την Τουρκία- ασφαλώς ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας έχει το δικαίωμα να καταγγέλλει την παρεμπόδιση του λειτουργήματος της δημοσιογραφίας, καθώς και πράξεις εκφοβισμού -και κυρίως απειλές- από όποιον και προς όποιον αυτές και αν εκτοξεύονται. Εμείς δε, οι δημοκρατικοί πολίτες της Ελλάδος, θα πρέπει να είμαστε αλληλέγγυοι προς κάθε άνθρωπο του οποίου τα δικαιώματα παραβιάζονται ή καταπατούνται, ανεξάρτητα από χρώμα, θρησκεία και εθνοτική ομάδα που ανήκει. Άλλωστε αυτό θα πει Ελλάδα, αυτό επιβάλλει η ιστορία του Ελληνισμού, που τόσο συνέβαλε στη διαμόρφωση αυτών των πανανθρώπινων αξιών.
Αποτελεί χρέος όλων μας, ως δημοκράτες, να είμαστε ανεκτικοί ακόμα και σε εκείνους οι οποίοι παίζουν συγκεκριμένους ρόλους και υπηρετούν με πρωτόγονο φανατισμό καθεστώτα και ιδεολογίες, όπως ο κεμαλικός φασισμός, που διέπραξαν τις γενοκτονίες και συνεχίζουν να διαπράττουν εγκλήματα εναντίον λαών, θρησκευτικών μειονοτήτων. Το οφείλουμε στην ιστορία μας να είμαστε ανεκτικοί ακόμη και απέναντι σε εκείνους που δηλώνουν δημοσιογράφοι και την ίδια στιγμή στηρίζουν με φανατισμό ένα καθεστώς που είναι εχθρικό έναντι πραγματικών δημοσιογράφων, που πληρώνουν με το αίμα και τη ζωή τους το καθήκον τους απέναντι στη δημοσιογραφία και την κοινωνία γενικότερα.
Πάντως, οι συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι που υπογράφουν την καταγγελία, θα ήταν πιο πιστευτοί και θα μπορούσαν να επικαλεστούν με μεγαλύτερη αξιοπιστία και αξιοπρέπεια την αλληλεγγύη της κοινής γνώμης και της ελληνικής κοινωνίας, αν πέρυσι είχαν συστρατευτεί με τα εκατομμύρια των ανθρώπων που καταδίκασαν τη δολοφονία του Αρμένιου δημοσιογράφου Χραντ Ντινκ, που εκτελέστηκε εν ψυχρώ από όργανα του κεμαλικού κράτους. Αν είχαν καταγγείλει τη δολοφονία μετά από ξυλοδαρμό και βασανιστήρια από Τούρκους αστυνομικούς του δημοσιογράφου Μετίν Γκιόκτεπε, στην Κωνσταντινούπολη (1996), τις εν ψυχρώ δολοφονίες δεκάδων Κούρδων δημοσιογράφων, οι οποίοι πέθαναν κυριολεκτικά με την πένα στο χέρι, προσπαθώντας να ενημερώσουν την κοινή γνώμη και το λαό τους για τα θέματα που τους αφορούν. Ακόμα-ακόμα, θα μπορούσαν να υπογράψουν μια διαμαρτυρία για τον ξυλοδαρμό του δημοσιογράφου Ανδρέα Ρομπόπουλου στην Κωνσταντινούπολη, τον περασμένο Δεκέμβριο.
Να θυμίσουμε δε στους υπογράφοντες την καταγγελία ότι ο Ανδρέας Ρομπόπουλος είναι ο τελευταίος Έλληνας δημοσιογράφος της άλλοτε ανθούσας ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, που ως αποτέλεσμα της πολιτικής συστηματικής εθνοκάθαρσης που εφάρμοσε το κεμαλικό κράτος, από 150.000 άτομα που αριθμούσαν το 1923, σήμερα αριθμούν περί τις 2.000 ψυχές, ενώ οι μουσουλμάνοι της ελληνικής Θράκης, που παρέμειναν στην ελληνική επικράτεια με βάση τη Συνθήκη της Λοζάνης και πάντα στη λογική της αμοιβαιότητας, αντί να αριθμούν σήμερα τα 1100 άτομα (αυτός ο αριθμός προκύπτει με βάση την αμοιβαιότητα), οι ίδιοι διατείνονται ότι ξεπερνούν τις 120.000.
Ενώ όμως δεν έχουν τη δύναμη να ξεπεράσουν τα δεσμά του κεμαλικού φασισμού και να καταγγείλουν τη βάναυση επίθεση και τον ξυλοδαρμό του τελευταίου Έλληνα δημοσιογράφου της Κωνσταντινούπολης, υπογράφουν αβίαστα τη διαμαρτυρία για την παρενόχληση και τις απειλές που υποτίθεται ότι δέχτηκε ο συνάδελφός τους, σε μια ημερίδα που αφορούσε τη γενοκτονία τριών λαών, γενοκτονία που διαπράχθηκε από ένα καθεστώς που συνεχίζει να υπάρχει και οι ίδιοι με πάθος και φανατισμό υποστηρίζουν.
Το θράσος τους περισσεύει….
*Ο Σάββας Καλεντερίδης είναι διευθυντής των εκδόσεων ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ
Φιλελλήνων 14, Σύνταγμα, Αθήνα, τηλ. 210 3316036, φαξ 2103250421
Ακολουθούν σε μετάφραση η καταγγελία των δημοσιογράφων, σχετικό άρθρο της εφημερίδας Μιλλέτ Κομοτηνής, τα πορίσματα και το δελτίο τύπου της ημερίδας.
Καταγγελία
Στις 24-5-2008 στην συγκέντρωση με τίτλο «Τρείς γενοκτονίες, μια στρατηγική» που έγινε στην Κομοτηνή, οι Τούρκοι δημοσιογράφοι Ιμπραήμ Μπαλταλί, Τζεμίλ Καμπζά και Αχμέτ Νταούτ παρενοχλήθηκαν προφορικά, στοχοποιήθηκαν, και μάλιστα ο δημοσιογράφος Ιλχάν Ταχσίν απειλήθηκε με θάνατο. Το να γίνονται τέτοια περιστατικά στη χώρα μας την Ελλάδα που ισχυρίζεται πως είναι το λίκνο της δημοκρατίας, δείχνει πως δεν υπάρχει ασφάλεια για την ζωή των δημοσιογράφων και πως περιορίστηκε η ελευθερία λήψης ειδήσεων των μειονοτικών ανθρώπων μας. Ανησυχούμε πως η επίθεση αυτή σε βάρος των μειονοτικών δημοσιογράφων θα βλάψει το κλίμα ειρήνης και θα δημιουργήσει βαθιά ρήγματα ανάμεσα στις διαφορετικές κοινότητες που ζούνε στην περιοχή μας. Σχετικά με αυτό το γεγονός, μας λυπεί και το καταγγέλλουμε έντονα. Αιτούμαστε δε από τα αρμόδια όργανα να πάρουν τα δέοντα μέτρα.
Γκιουμουλτζίνα 27-5-2008
Ιλχάν Ταχσίν – εφ. Μπιρλίκ
Τζεμίλ Καμπζά – εφ. Γκιουντέμ
Ιμπραήμ Μπαλταλί – περιοδικό Ρόντοπ Ρουζγκαρί
Αχμέτ Νταούτ – εφ. Ολάι
Οζάν Αχμέτογλου – εφ. Γκιουντέμ
Μεχμέτ Χατίπογλου – δημοσιογράφος
Χουλιά Εμίν – εφ. Γκιουντέμ
Σεζέρ Ριζά – εφ. Τζουμχουριέτ
Ντιλέκ Ανταλί Οσμάν – εφ. Τζουμχουριέτ
Χαλίλ Χακί – συνταξιούχος δημοσιογράφος
Αμπντουλχαλίμ Ντεντέ – εφ. Τρακιανίν Σεσί
Σαλίμ Αχμέτ – εφ. Μπουλτέν
Ιλκνούρ Χαλίλ – περιοδικό Ορετμενίν Σεσί
Τζενγκίζ Ομέρ – εφ. Μιλλέτ
Μπιλάλ Μπουντούρ – εφ. Μιλλέτ
Οζτζάν Αλιοσμάν – εφ. Ουλκού
Εβδομαδιαία εφ. Μιλλέτ Κομοτηνής, 29-5-2008 αρ. φύλλου 131
Αυτοί που αναζητούνε γενοκτόνους ας κοιτάξουν στον καθρέφτη
Οι ιστορικοί της Δύσης προσέφυγαν σε κάθε είδους συκοφαντία για να δημιουργήσουν την εικόνα του «Τούρκου δολοφόνου». Και όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Όταν ερωτούνται οι Έλληνες για τους 900 χιλιάδες Τούρκους που εσφάγησαν κατά την επανάσταση του 1821 μπορεί να απαντάνε κοροϊδευτικά πως «αυτούς τους κατάπιε το φεγγάρι». Δυτικές πηγές το κατέγραψαν αυτό ως «γενοκτονία των Ελλήνων από τους Τούρκους».
Όσοι θέλουν να μάθουν τι είδους σφαγές έκαναν οι Έλληνες για να ελληνοποιήσουν την Κρήτη μπορεί να ακούσει στην πόλη Σίντε τα εγγόνια αυτών που έφυγαν με σκισμένα πανιά από την Κρήτη. Αυτοί που έμειναν αναγκάστηκαν να αλλάξουν όνομα και θρησκεία και έτσι η Κρήτη εκκαθαρίστηκε. Οι σφαγές που έγιναν στην Κύπρο μέχρι το 1974 δεν μνημονεύονται καθόλου. Στον πόλεμο Ρώσων και Οθωμανών του 1876-77, ο τσαρικός στρατός ολόκληρα χωριά Τούρκων της Βουλγαρίας τα πέρασε από μαχαίρι σφάζοντας συνολικά 450.000 Τούρκους. Ένα εκατομμύριο Τούρκοι κατέφυγαν στην Κωνσταντινούπολη. Γιατί; Διότι οι αποικιοκράτες δυτικοί θέλουν μόλις αναφέρεται Τούρκος ανακλαστικά στο μυαλό των Δυτικών να έρχεται η εικόνα του «Τούρκου δολοφόνου». Με αυτά τα ψέματα ανατρέφουν τις γενιές.
Στην Ελλάδα σήμερα ακόμα και η λέξη Τούρκος δεν είναι ανεκτή. Γι αυτό έκλεισε και η Τουρκική Ένωση Ξάνθης. Όπως έκλεισαν και όλοι οι σύλλογοι που είχαν στο όνομα τους τον όρο τουρκικός…
Αυτή η αντιτουρκική νοοτροπία δεν διαμορφώθηκε σε μια μέρα. Είναι αποτέλεσμα μιας χρόνιας και συστηματικής συκοφαντικής εκστρατείας. Εμείς λοιπόν τι ξέρουμε γι΄ αυτά τα θέματα; Τίποτε. Γι΄ αυτά τα θέματα ποτέ δεν μας έχουν πληροφορήσει. Και ενώ εμείς μένουμε ανήξεροι της ιστορίας και των εξελίξεων η Δύση συνεχίζει την συκοφαντική της εκστρατεία. Τελευταία μάλιστα συκοφαντία αποτελεί η παρουσίαση της γενοκτονίας που υπέστησαν οι Τούρκοι από τους Αρμενίου, ως γενοκτονία που υπέστησαν οι Αρμένιοι από τους Τούρκους. Στην πραγματικότητα η αλήθεια είναι ακριβώς αντίθετη. Τα βιβλία που γράφουν την αλήθεια, μας παρουσιάζουν μια σειρά από σχετικές πραγματικότητες. Ένα από τα βιβλία αυτά είναι και το βιβλίο «Ο πολιτισμός των δέκα Τούρκων» του Χαλούκ Ταρτζάν. Τα βιβλία αυτού του είδους, που μας εξηγούνε τις ιστορικές αλήθειες που μας έκαναν να ξεχάσουμε, πρέπει δίχως χρονοτριβή να τα διαβάσουμε και να τα μεταδώσουμε στις νέες γενιές.
Μόνο έτσι είναι δυνατόν να σωθούμε από το λεγόμενο αίσθημα κατωτερότητας και καταπίεσης έναντι της Δύσης. Οι δικοί μας που είναι ερωτευμένοι με την Ευρώπη, για να συγκινήσουν τους Ευρωπαίους λένε οτιδήποτε αντιτουρκικό και αντιισλαμικό που θέλουν οι άλλοι να ακούσουν και για να ωφελήσουν τους ξερόλες μας και τα αφεντικά τους βγαίνουν στην τηλεόραση και λένε πράγματα που προκαλούνε αηδία.
Δεν ξέρω αν θα ωφελούσε να συστήσω αυτό το βιβλίο στους Έλληνες φανατικούς αντιτούρκους ιστορικούς και ερευνητές. Αισθάνομαι την ανάγκη να το πω, διότι η ίδια η ύπαρξη τους δομημένη πάνω στον αντιτουρκισμό, πλέον μετέτρεψε αυτήν τη παράνοια σε τρόπο ζωής.
Το τελευταίο παράδειγμα αυτών που κάθε κύτταρο του σώματός τους έχει σκεπαστεί από τον αντιτουρκισμό και τον αντιισλαμισμό το είδαμε την προηγούμενη εβδομάδα όταν στα πλαίσια της εκδήλωση που έγινε στις 24-5-2008 στο ξενοδοχείο Αρκάδια για την δήθεν γενοκτονία των Ποντίων, οι Τούρκοι δημοσιογράφοι δέχτηκαν ύβρεις και απειλές θανάτου. Αυτοί που υποτίθεται αγωνίζονται για τον ανθρωπισμό, έδειξαν με την απάνθρωπη συμπεριφορά τους το αληθινό τους πρόσωπο.
Σε αυτούς που πετάνε στο τουρκικό έθνος την συκοφαντία της γενοκτονίας και προσπαθούν να δείξουν ότι είναι θύματα, να τους θυμίσουμε και τα δημοσιεύματα του ελληνικού τύπου που λένε πως οι ίδιοι είναι κάποιοι εξ αυτών που πραγματοποίησαν την μεγαλύτερη μετά Χίτλερ γενοκτονία στην Ευρώπη.
Να αναφέρουμε επίσης πως δεν κατηγορούμε εξαιτίας αυτών όλο το ελληνικό έθνος. Παρά μόνο κατηγορούμε και αναθεματίζουμε αυτούς που επέφεραν ένα ανεξίτηλο λεκέ στην ιστορία αυτού του έθνους.
Να η είδηση λοιπόν που δείχνει πως οι φανατικοί ορθόδοξοι Έλληνες αποτελούνε τους πλέον άγριους ανά την ιστορία εχθρούς των μουσουλμάνων:
Ακολουθεί αναδημοσίευση 2 άρθρων στα ελληνικά. Ένα από το ın.gr και ένα από τα ΝΕΑ που αναφέρονται στο ενδεχόμενο συμμετοχής Ελλήνων εθελοντών σε εγκλήματα πολέμου που διεπράχθησαν στην Σεμπρένιτσα κ.α.


ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΗΜΕΡΙΔΑΣ
«Τρεις Γενοκτονίες, μια Στρατηγική»
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 24 Μαΐου στην Κομοτηνή η ημερίδα με τίτλο: «Τρεις Γενοκτονίες, μια στρατηγική», που συνδιοργάνωσαν ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ποντίων Εκπαιδευτικών και ο Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, σε συνεργασία με τη Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, την Πανελλήνια Ποντιακή Ένωση Επιστημόνων Παλιννοστούντων και όλα τα ποντιακά σωματεία του Νομού Ροδόπης.
Την ημερίδα χαρακτήρισαν: το υψηλό επίπεδο εισηγήσεων, οι ουσιαστικές προτάσεις που κατατέθηκαν και η μεγάλη συμμετοχή επιστημόνων, νεολαίας αλλά και απλών ανθρώπων από κάθε περιοχή της Ελλάδας. Η παραμονή των 500 περίπου καθημένων συμμετεχόντων ( ενώ σημαντικός επί πλέον αριθμός παρακολούθησε τις εργασίες όρθιος ) στις θέσεις τους μέχρι τη λήξη των εργασιών, παρά την υψηλή θερμοκρασία, δείχνει το ενδιαφέρον που κυριάρχησε.
Οι επίσημοι προσκεκλημένοι εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την πραγματοποίηση της ημερίδας στην Κομοτηνή και κυρίως για τους στόχους της, ενώ αίσθηση προκάλεσε ο θερμός χαιρετισμός του τ. Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων κ. Απόστολου Κακλαμάνη. Οι χαιρετισμοί που ακολούθησαν και κυρίως του Προέδρου της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Ελλάδας κ. Καραμπετιάν Κασπάρ, της εκπροσώπου της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Οργανώσεων Ελλάδας, του Προέδρου της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ποντιακού Ελληνισμού Δημήτρη Τομπουλίδη, σε συνδυασμό με τα μηνύματα που έστειλαν η Παμποντιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ-Καναδά, η Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας και ο Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Ελληνικών Κοινοτήτων της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών Β. Καΐσεφ, διεύρυναν εντυπωσιακά το πλαίσιο της ημερίδας, προσδίδοντάς της καθολικά χαρακτηριστικά.
Κοινό στοιχείο όλων των εισηγήσεων ήταν η αναγκαιότητα κοινής πορείας των χριστιανικών λαών της Μ. Ασίας που υπέστησαν το έγκλημα της Γενοκτονίας, ενώ κατατέθηκαν συγκεκριμένες προτάσεις για τη διεθνή αναγνώριση των Γενοκτονιών και την αποδοχή του εγκλήματος εκ μέρους του θύτη. Ειδικότερα, η Thea Halo ανέλυσε βήμα-βήμα την προσπάθειά της για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας από τη Διεθνή Ένωση Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών (I.A.G.S.) το Νοέμβριο του 2007 και πρότεινε την συγκρότηση ιδρύματος ποντιακής κληρονομιάς που θα χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τους Πόντιους και θα στηρίζει έρευνες για τη Γενοκτονία, καθώς και την παραγωγή κινηματογραφικής ταινίας παγκόσμιας εμβέλειας βασισμένης στο βιβλίο της. Ο Atman Sabrı, Πρόεδρος των Ασσυρίων Ευρώπης παρουσίασε τα δεδομένα της ξεχασμένης Γενοκτονίας των Ασσυρίων κατά την ίδια περίοδο και πρότεινε κοινή δράση όλων. Ο Φάνης Μαλκίδης, Λέκτορας του ΔΠΘ πρότεινε την ανάδειξη της διάστασης των γυναικών και των παιδιών ως κύριων θυμάτων της Γενοκτονίας, τη διεκδίκηση αποζημιώσεων και τη σύσταση διεθνούς δικαστηρίου για τις Γενοκτονίες των λαών της Ανατολής. Ο Επίκουρος Καθηγητής κ. Μάριος Ευρυβιάδης πρότεινε μια νέα στρατηγική με 5 πυλώνες: Αξιοπιστία, επαγγελματισμό, οργάνωση, τεχνολογία και πόρους. Ο εκπρόσωπος της Εθνικής Αρμενικής Επιτροπής Ελλάδας κ. Αμπαριάν Σταύρος ανέλυσε την πορεία του αρμενικού κινήματος προς τις δεκάδες αναγνωρίσεις, καταθέτοντας παράλληλα προτάσεις για την κοινή πορεία. Ο τελευταίος ομιλητής Αντώνης Παυλίδης πρότεινε αλλαγή του χαρακτήρα των εκδηλώσεων μνήμης, ανέγερση μνημείων σε κεντρικά σημεία των πόλεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, οργάνωση ανά 2 έτη διεθνών συνεδρίων για τις Γενοκτονίες, καθώς και τη συγκρότηση Ελληνικής Ένωσης Επιστημόνων για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, σε αναλογία με τη Διεθνή Ένωση (I.A.G.S.). Το επόμενο συνέδριο προτάθηκε να πραγματοποιηθεί σε 1,5 χρόνο στην Αθήνα.
Γενική ήταν η πεποίθηση ότι η ημερίδα αυτή, προτείνοντας το άνοιγμα του κύκλου των συμμαχιών και τη συστηματοποίηση των επόμενων κινήσεων, προσδίδει νέα δυναμική στον ποντιακό χώρο, πολλαπλασιάζοντας τις δυνατότητες αποτελεσματικής του παρέμβασης στο καθολικό αίτημα αναγνώρισης της Γενοκτονίας.
Κομοτηνή 26-5-2008
Για την Οργανωτική Επιτροπή
ΔΡ ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
Πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Ποντίων Εκπαιδευτικών


ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ
«Τρεις Γενοκτονίες, μια Στρατηγική»,
που πραγματοποιήθηκε στην Κομοτηνή (Σάββατο 24-5-008)
1. Η Γενοκτονία των τριών χριστιανικών λαών της Μικράς Ασίας (Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων) κατά την ίδια περίοδο (αρχές του 20ου αιώνα) από τον τουρκικό παράγοντα, ήταν αποτέλεσμα της στρατηγικής της δημιουργίας ενός εθνικά καθαρού κράτους. Το κοινό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται το έγκλημα αυτό εναντίον της ανθρωπότητας, επιβάλλει την εφαρμογή μιας κοινής στρατηγικής των λαών που υπέστησαν το έγκλημα, με στόχο τη διεθνή αναγνώρισή του αλλά και την αποδοχή του από το θύτη, ως μια ελάχιστη εγγύηση ότι δεν θα υπάρξουν ανάλογα εγκλήματα στο μέλλον. Αυτό μπορεί να φέρει τη λύτρωση στο θύτη, την κάθαρση από το άγος που μολύνει τις γενιές που ακολούθησαν.
2. Στο στόχο αυτό η τακτική μας δράση πρέπει να περιλαμβάνει: αξιοπιστία, επαγγελματισμό, καλή οργάνωση, αξιοποίηση της τεχνολογίας και εύρεση πόρων. Ειδικότερα πρέπει να ενταχθούν πρωτοβουλίες όπως: η ανάδειξη της διάστασης των γυναικών και παιδιών ως των κύριων θυμάτων της Γενοκτονίας, η σύσταση Διεθνούς Δικαστηρίου γι’ αυτές τις Γενοκτονίες, η προβολή κινηματογραφικής ταινίας παγκόσμιας εμβέλειας, η κινητοποίηση των οργανώσεων των Ποντίων, Αρμενίων και Ασσυρίων στην Ελλάδα και το εξωτερικό για κοινή δράση και ανέγερση κοινών μνημείων για τις Γενοκτονίες σε κεντρικά σημαία των πόλεων στην Ελλάδα και σ’ όλο τον κόσμο, μετεξέλιξη των εκδηλώσεων μνήμης από απλές εκδηλώσεις επετειακού χαρακτήρα σε πρωτοβουλίες ευρείας ενημέρωσης της κοινής γνώμης με καλά οργανωμένες συνεντεύξεις τύπου και διανομή πληροφοριακού υλικού – ιδιαίτερα στις χώρες όπου υπάρχουν οι προϋποθέσεις αναγνώρισης – αξιοποίηση του διαδικτύου, κλπ.
3. Σημαντικός παράγοντας που μπορεί να στηρίξει τον αγώνα είναι η τεχνογνωσία των Αρμενίων, που οδήγησε σε δεκάδες μέχρι σήμερα αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας τους. Τα συγκεκριμένα βήματα που αναφέρθηκαν στην ημερίδα μπορούν να αξιοποιηθούν στον κοινό πλέον αγώνα για να τον καταστήσουν περισσότερο αποτελεσματικό.
4. Επόμενο βήμα πρέπει να αποτελέσει η πραγματοποίηση Διεθνών Συνεδρίων ανά διετία, σε διαφορετική κάθε φορά πόλη στην Ελλάδα ή στο Εξωτερικό, όπου θα επανεξετάζεται η τακτική μας και θα πραγματοποιούνται διορθωτικές κινήσεις, στην κατεύθυνση του στρατηγικού μας στόχου. Ειδικά το πρώτο Συνέδριο πρέπει να γίνει σε 1,5 περίπου χρόνο σε κεντρικό σημείo της Αθήνας, με στόχο να γίνει ευρεία συζήτηση στην ελληνική κοινωνία, από τον ίδιο οργανωτικό πυρήνα και εμπλουτισμό του από πρόσωπα που συμμετείχαν στην ημερίδα αλλά και άλλες προσωπικότητες, όχι κατ’ ανάγκην ποντιακής καταγωγής. Στην πορεία προς το Συνέδριο προτείνεται η συγκρότηση Ελληνικής Ένωσης Επιστημόνων για τη μελέτη των Γενοκτονιών, που θα στηρίζει όλες τις πρωτοβουλίες και θα συνεργάζεται με τη Διεθνή Ένωση Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών.
Για την Οργανωτική Επιτροπή
ΔΡ ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
Πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Ποντίων Εκπαιδευτικών

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

school of gray fish school of gray fish
GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Θεσσαλονίκη: Αλιείς «έσπασαν» την απεργία και αγόρασαν ψάρια από τουρκικό φορτηγό

Ένταση προκαλεί στη Θεσσαλονίκη υπόθεση αγοραπωλησίας αλιευμάτων εκτός ιχθυόσκαλας, την ώρα που ο κλάδος βρίσκεται σε κινητοποιήσεις. Βίντεο που παρουσίασε...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Σμαραγδής: «Στην Ελλάδα είναι επικίνδυνο να είσαι Έλληνας» – Ο Κολοκοτρώνης, η εθνική ταυτότητα και η απάντηση στους επικριτές

Ο σκηνοθέτης μίλησε στην Όλγα Λαθύρη στον Star Κεντρικής Ελλάδας για τη νέα ταινία με επίκεντρο τον Γέρο του Μωριά,...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Κάλλιο να πείσεις την Ουάσιγκτον να δεχθεί τα Εθνικά Χωρικά Ύδατα σου στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο, παρά να κινδυνεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματά σου από την Άγκυρα…

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΥΛΟΥ, Hellas Journal – Όσλο Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έρχεται στην Ελλάδα στον απόηχο του θορύβου...

Διεθνή10 ώρες πριν

Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό

Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και...

Πολιτική13 ώρες πριν

Μονή Σινά: Στο Ευρωκοινοβούλιο το ζήτημα – Ο διπλωματικός αγώνας

Υστερα από την επίσκεψη του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη στο Σινά και στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου.

Δημοφιλή