Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Aμπντουλλάχ Οτζαλάν: Αυτά που συμβαίνουν είναι κάτι παραπάνω από επανάσταση

Δημοσιεύτηκε στις

Ο Κούρδος λαϊκός ηγέτης Αμπντουλλάχ Οτζαλάν πραγματοποίησε την εβδομαδιαία τακτική συνάντησή του με τους δικηγόρους του. Ο Οτζαλάν, αξιολογώντας τις αντιδράσεις του κόσμου μετά την άσκηση φυσικής βίας στο πρόσωπό του από το προσωπικό των φυλακών, είπε ότι η απόφαση που πήρε ο λαός να αντιδράσει με τον συγκεκριμένο τρόπο, είναι κάτι που ξεπερνά την επανάσταση και τόνισε ότι ο ίδιος θεωρεί ότι οι αντιδράσεις του λαού είναι σωστές και τις χαιρετίζει. Ο Οτζαλάν είπε επίσης ότι όταν οι δημοκρατικές αντιδράσεις του λαού ενταθούν και φθάσουν σε σημείο να εισακουστούν από την κυβέρνηση και σε περίπτωση που του ζητηθεί να διαμεσολαβήσει, ο ίδιος θα κάνει το αυτό που του αναλογεί.
Συγκεκριμένα ο Οτζαλάν είπε…:

Η απολογία μου δεν έχει φθάσει ακόμα στο ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων

“Η απολογία μου δεν έχει φθάσει ακόμα στο ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ). Είναι υπόθεση δυο ημερών, γιατί δεν την έστειλαν, δεν το καταλαβαίνω. Στην απολογία μου δεν λέω τίποτα που να είναι εναντίον της Τουρκίας. Το ΕΔΑΔ πρέπει να επιμείνει και να λάβει την απολογία μου, στην οποία αναλύω το καπιταλιστικό σύστημα. Η ανάλυσή μου πηγάινει πέρα από την προσέγγιση του Μαρξ. Νομίζω ότι φοβούνται την ιδεολογική απογύμνωση που θα υποστούν, γι’ αυτό δεν στέλνουν την απολογία μου στο ΕΔΑΔ. Οι συχνές αναφορές του Ιλκέρ Μπασμπούγ (αρχ. ΓΕΕΘΑ) στο κράτος-έθνος και του Ερντογάν σε ορισμένα ζητήματα, σχετίζονται με το περιεχόμενο της απολογίας μου. Γι’ αυτό λέω ότι το ΕΔΑΔ πρέπει να επιμείνει και να ζητήσει την απολογία μου”.

Το ΕΔΑΔ πρέπει να εγγυηθεί για την απολογία μου

“Στην απολογία μου αξιολογώ και αναλύω και τον εβραϊκό παράγοντα και κάνω εναλλακτικές προτάσεις για να βρεθεί λύση στο πρόβλημα. Λές και κάποιες εξωτερικές δυνάμεις ενοχλήθηκαν από αυτά που έγραψα. Υπάρχουν πιέσεις από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Στο θέμα αυτό το ΕΔΑΔ πρέπει να εγγυηθεί ότι θα φθάσουν σ’ αυτό τα εκίμενα της απολογίας μου. Είναι σημαντικό θέμα. Αυτό που γίνεται τώρα παρεμποδίζει το δικαίωμά μου να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Για να συνεχίσω να γράφω την απολογία μου, πρέπει να υπάρχει μια εγγύηση από πλευράς του ΕΔΑΔ. Το ΕΔΑΔ πρέπει να παρέμβει σε αυτές τις πιέσεις που δέχομαι.”

Υπάρχουν εξωτερικές δυνάμεις που δεν θέλουν τη λύση

“Ο Αβνί Όζγκιουρελ (Avni Özgürel) έγραψε κάτι που είχα πει στο παρελθόν ότι σε περίπτωση που εγώ επιχειρήσω να συμβάλλω στην οριστική επίλυση του Κουρδικού, θα με σκοτώσουν. Το ότι τολμούν και το γράφουν αυτό κάποιοι Τούρκοι διανοούμενοι είναι σημαντικό, επειδή υπάρχουν ξένες δυνάμεις που δεν θέλουν τη λύση. Αυτό λέει και εκείνος. Αυτό έλεγα πάντα και εγώ. Υπάρχουν δυνάμεις, ομάδες και λόμπι που δεν θέλουν τη λύση. Αυτό δεν το βλέπει η Τουρκία.”

Η λύση του εβραϊκού θα είναι λύση για ολόκληρο τον κόσμο

“Η άποψή μου για τον εβραϊσμό είναι καθαρή. Έμβάθυνα και ανέλυσα το εβραίκό ζήτημα στην απολογία μου με τέτοιον τρόπο, που ξεπερνά και εξουδετερώνει τις διάφορες αντιεβραϊκές προσεγγίσεις. Στην απολογία ανέδειξα και το θέμα της εναλλακτικής λύσης στο πρόβλημα των Εβραίων. Όπως λέει ο Μαρξ ότι η απελευθέρωση της εργατικης τάξης είναι στην ουσία η απελευθέρωση της ίδιας της κοινωνίας, έτσι λέω και γω ότι η απελευθέρωση του εβραίκού λαού, είναι η απελευθέρωση όλου του κόσμου. Η σκέψη μου επεκτείνεται και στη δική τους απελευθέρωση. Τα λέω αυτά για να μην βγει ένας δεύτερος Χίτλερ και πάλι για τους Εβραίους. Εγώ είμαι αντίθετος σε τε΄τοιου είδους εθνικισμούς. Τουρκικός, κουρδικός, γερμανικός, αραβικός εθνικισμός, για μένα δεν έχουν διαφορά, είμαι αντίθετος σε όλους, καταδικάζω τους εθνικισμούς”.

Αυτά που συμβαίνουν στις μέρες μας είναι αποτέλεσμα της συνόδου του Καΐρου

“Η Τουρκία βαδίζει ολοταχώς σε μια σοβαρή κρίση. Η Τουρκία κάνει ιστορικά λάθη και εγώ δεν θα ήθελα να συμμετέχω σ’ αυτά. Δεν θα επιτρέψω να τα χρεώσουν σε μένα. Αυτά που συμβαίνουν στην Τουρκία έχουν και ιστορικές διαστάσεις. Είναι αποτέλεσμα της συνόδου του Καΐρου, που έγινε το 1920 και των αποφάσεων που ελήφθησαν εκεί. Ένας σύντροφός μου αναφέρει επίσης κάτι τέτοιο σε μια επιστολή του που μου έστειλε από μια φυλακή που βρίσκεται φυλακισμένος. Συμφνωώ με όσα αναφέρει. Η σύνοδος του Καΐρου είναι ένα ντοκουμέντο. Στη συνόδο αυτή αποφασίστηκε ο διαμελισμός του Κουρδιστάν και η διατήρηση σε εκκρεμότητα του Κουρδικού Προβλήματος, για να το επαναφέρουν κατά καιρούς στο προσκήνιο και έτσι να κρατούν υπό τον έλεγχό τους τη Μέση Ανατολή. Διαμελίζοντας το Κουρδιστάν σε τέσσερα κομμάτια, έθεσαν υπό τον έλεγχό τους τέσσερα κράτη της Μέσης Ανατολής. Σημαντικό ρόλο στη λήψη της συγκεκριμένης απόφασης έπαιξε η Αγγλία. Όλες οι προσπάθειες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα για να αποτραπεί η επίλυση του Κουρδικού, σκοντάφτουν στις αποφάσεις εκείνης της συνόδου. Και γω βρίσκομαι σε αυτή τη φυλακή γι’ αυτό το λόγο…
…Οι διεθνείς δυνάμεις κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για για να υλοποιήσουν τις αποφάσεις εκείνης της συνόδου. Γι’ αυτό και γω λέω σε όσους έρχονται να συζητήσουμε, ελάτε να λύσουμε μεταξύ μας το πρόβλημα, μην το αφήνουμε στα χέρια των ξένων δυνάμεων. Υπήρξαν μάλιστα και αξιωματούχοι που ήθελαν λύσουμε το πρόβλημα μεταξύ μας.”

Ο Ερντογάν έχει κάνει συμφωνία με το στρατό

“Ο Οζάλ έκανε κάποιες προσπάθειες για τη λύση. Τον παρεμπόδισαν. Μετά επιχείρησε να κάνι κάτι και ο Ερμπακάν. Δεν του το επέτρεψαν. Επίσης, κάποιοι από το στρατό το επιχείρησαν. Ο Κιβρίκογλου, την εποχή που ήταν αρχηγός ΓΕΕΘΑ, είχε στείλει έναν συνταγματάρχη. Ο στρατός ήθελε να επιβάλλει τη δική του λύση. Δεν το επέτρεψαν. Δεν δέχτηκαν τη λύση του Οζάλ, ούτε του Ερμπακάν, ούτε του στρατού. Έτσι το πρόβλημα παρέμεινε άλυτο. Ακόμα και ο Ετζεβίτ πήρε κάποιες πρωτοβουλίες για λύση το 2002. Όταν με έφεραν εδώ, στη φυλακή, ήλθε κάποιος αξιωματούχος και μου είπε ότι εκπροσωπεί τον ίδιο τον Ετζεβίτ. Εγώ τα έχασα. Ο νόμος της Ραχσάν Ετζεβίτ που έδινε χάρη σε ορισμένους πολιτικούς κρατουμένους δεν ήταν άσχετος με τις διαθέσεις και τις προθέσεις του Ετζεβίτ για λύση. Ούτε αυτό το επέτρεψαν. Τότε το εθνικιστικό κόμμα ΜΗΡ παρεμπόδιζε τη λύση. Πιο μετά ο Ερντογάν θέλησε να κάνει κάτι, όμως παρεμποδίστηκε από τις ΗΠΑ και από άλλες ξένες δυνάμεις. Στη συνέχεια ο Ερντογάν συμφώνησε με τους στρατηγούς και για να παραμείνει στην εξουσία, παραχώρησε το Κουρδικό στο στρατό. Γι’ αυτό έγινε και εκείνη η περίφημη δήλωση, ότι το ΡΚΚ είναι ο κοινός μας εχθρός”.

Σε όλες τις πρωτοβουλίες και τις κινήσεις που έγιναν για λύση, ανταποκρίθηκα θετικά

“Εγώ ανταποκρίθηκα θετικά σε κάθε κίνηση που έγινε για να βρεθεί λύση. Έγραψα από εδώ στον πρόεδρο Γκιούλ μια επιστολή δέκα σελίδων, με προτάσεις για λύση. Το ίδιο έκανα και στην απολογία μου στον εισαγγελέα του 2ου Κακουργιοδικείου της Προύσας, όταν με εγκάλεσε και μου επέβαλε ποινή απομόνωσης. Σε κάθε κίνηση που έγινε για εξεύρεση λύσης, ανταποκριθήκαμε θετικά. Από τότε που ήρθα εδώ, στη φυλακή, είπα ότι θα βοηθήσω να βρεθεί λύση και καταβάλλω προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση. Αν με ρωτήσετε αν έχουμε κάνει λάθη στο θέμα της λύσης, θα έλεγα ότι έχουμε κάνει λάθος σε δυο περιπτώσεις. Τη μια φορά είχε έλθει και νοίκιασε διαμέρισμα στην πολυκατοικία που έμενα, στη Δαμασκό, ο στρατιωτικός ακόλουθος της Τουρκίας. Εμείς νομίσαμε ότι ήλθε για να βάλει βόμβα στο διαμέρισμά μας. Γι’ αυτό δεν ξαναπήγαμε σε εκείνο το διαμέρισμα. Μετά σκέφθηκα ότι εκείνο το άτομο ίσως να ήλθε στη συγκεκριμένη πολυκατοικία ακριβώς για να ανοίξει ένας διάλογος. Σκέφτομαι ότι τότε, ίσως να σχολίασα και να εκτίμησα λανθασμένα εκείνη την κίνηση. Ίσως η περίπτωση εκείνη να ήταν μια ευκαιρία διαλόγου, μια ευκαιρία για τη λύση.
Το άλλο λάθος ήταν το ότι αργήσαμε να απαντήσουμε στην επιστολή Οζάλ. Μετά το 1999, από τότε που ήλθα εδώ, όλοι γνωρίζουν ότι κατέβαλα και καταβάλω προσπάθειες για την εξεύρεση λύσης”.

H εκκρεμότητα και η μη επίλυση του Κουρδικού, είναι αποτέλεσμα της κρίσης στο εσωτερικό του κράτους

“Ο Οζάλ δεν κατάφερε να λύσει το Κουρδικό και πέθανε ή τον σκότωσαν. Ο Ερμπακάν δεν κατάφερε να το επιλύσει, έχασε τις εκλογές, ο στρατός δεν κατάφερε να λύσει το Κουρδικό, ο Ετζεβίτ το ίδιο, ο Ερντογάν το ίδιο. Δεν μπορεί να το λύσει ο ένας, δεν μπορεί να το λύσει ο άλλος, αυτά είναι δείγματα της κρίσης που υπάρχει στο εσωτερικό του τουρκικού κράτους από τις αρχές του 1990. Εκτός αυτού, το 1995-1999 υπήρχε μια εσωτερική κρίση και στο εσωτερικό του ΡΚΚ. Κατέβαλα τεράστιες προσπάθειες για να βρω λύση σε εκείνη την κρίση που αντιμετωπίζαμε. Έλεγα στα μέλη μας, όταν πολεμάτε, να πολεμάτε σαν πραγματικοί μαχητές, αλλοιώς δεν υπάρχει νόημα. Παρόλες τις προσπάθειες που κατέβαλα, δεν μπορούσα να ξεπεράσω την κρίση. Όπως είναι γνωστό, υπήρχε το τρίγωνο του Ντιγιαρμπακίρ. Εκεί έγιναν πολλά, όχι μόνο προς τα έξω, αλλά και προς τα μέσα, στο εσωτερικό μας. Εκεί χάσαμε δεκάδες αξιόλογα στελέχη του κόμματός μας. Εκ των υστέρων είδαμε ότι υπεύθυνοι για εκείνες τις πράξεις ήταν άτομα και δυνάμεις εντός του ΡΚΚ που δεν ήθελαν τη λύση. Ήταν άτομα που είχαν σχέσεις με την ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ και τον Βελή Κιουτσούκ.”

Στην Ευρώπη χωθήκαμε στο βάλτο

“Το 1999, όταν κατάλαβα ότι πρέπει να φύγω από τη Δαμασκό, σκεφτόμουν νύχτα-μέρα ποιόν δρόμο έπρεπε να ακολουθήσουμε. Υπήρχαν μπροστά μου δυο επιλογές. Να πάω στο βουνό ή στην Ευρώπη. Δεν μπορούσα να αποφασίσω, προβληματίστηκα πολύ. Αν ρωτήσετε γιατί δεν πήγα στα βουνά, θα σας πω ότι σκέφθηκα την αντίδραση της Τουρκίας. Η Τουρκία θα μπορούσε να απογειώσει 300 αεροσκάφη και να βομβαρδίσει όλο το Κουρδιστάν, για να με σκοτώσει. Αυτό θα είχε τεράστιες συνέπειες και στο λαό. Θα βομβάρδιζαν τα πάντα, θα υπήρχαν τεράστιες απώλειες. Κάναμε έντονες συζητήσεις γύρω από τον διπλωματικό και τον πολιτικό αγώνα και έτσι πήρα την απόφαση να πάω στην Ευρώπη. Μίλησα με Έλληνες υπευθύνους για το θέμα της διπλωματικής και της πολιτικής λύσης και για να μπορέσω να εργαστώ πάνω σε αυτό το θέμα πήγα στην Ευρώπη. Όταν όμως έφθασα στην Ευρώπη αντιλήφθηκα ότι δεν υπήρχαν κατάλληλες συνθήκες για κάτι τέτοιο. Έτσι χώθηκα σε ένα βάλτο και τελικά βρέθηκα εδώ πέρα.”

Αυτό που γίνεται δεν είναι επανάσταση, είναι μια οργανωμένη, δημοκρατική λαϊκή αντίδραση

“Eγώ συνεχίζω να καταβάλλω προσπάθειες για εξέυρεση λύσης και από εδώ που βρίσκομαι. Αν έλθει κάποιος κρατικός αξιωματούχος και συνομιλήσει μαζί μου, κανείς δεν έχει να χάσει τίποτα. Εγώ δεν έχω καμία απαίτηση για βαθμούς, θέση ή οτιδήποτε άλλο, ας είναι οποιοσδήποτε αξιωματούχος. Το σημαντικό για μένα είναι να βρεθεί μια δημοκρατική και έντιμη λύση. Αν γίνουν κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση, αν δεν θέλουν να μιλήσουν μαζί μου, ας μιλήσουν με τον Μπαρζανί, τον Ταλαμπανί, το Κόμμα Δημοκρατικής Τουρκίας (DTP). Αρκεί να γίνουν βήματα για την εξεύρεση λύσης.
Όμως θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο κουρδικός λαός έκανε τις επιλογές του για τη λύση. Αυτό δεν μπορούν να το αγνοήσουν. Ο λαός λέει για μένα ότι είμαι η τιμή και η υπερηφάνεια του κουρδικού λαού. Και φυσικά είμαι η περηφάνεια του κουρδικού λαού. Δεν το λέω για να επαινέσω τον εαυτό μου. Απλά, είναι φανερό ότι έχω να παίξω ένα ρόλο για τη λύση. Τα τελευταία γεγονότα και οι αντιδράσεις του λαού αυτό δείχνουν. Ακόμα και οι γυναίκες την περίοδο αυτή υπαρασπίζονται την περηφάνεια τους. Σε αυτές τις διαδηλώσεις υπάρχουν και πολλές γυναίκες. Ο λαός μας βγήκε στους δρόμους, επαναστάτησε για τα δικαιώματά του. Αυτά που συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα είναι κάτι που ξεπερνά την επανάσταση. Στην επανάσταση ο κόσμος βγαίνει ασύντακτος στους δρόμους, χωρίς συγκεκριμένα αιτήματα και στόχους. Ενώ αυτά που γίνονται τώρα είναι οργανωμένες, αποφασιστικές, συντονισμένες, δημοκρατικές αντιδράσεις, όχι επανάσταση. Εγώ δεν κάλεσα από εδώ το λαό να αντιδράσει. Αυτό είναι απόφαση του ίδιου του λαού, γι’ αυτό και δεν κάνω έκκληση να σταματήσουν τις αντιδράσεις. Την απόφαση που πήραν και τις διαδηλώσεις που κάνουν τις βρίσκω σωστές και τις χαιρετίζω. Εάν ο λαός μας εντείνει τις δημοκρατικές του αντιδράσεις και υψώσει τη φωνή του, τότε αυτή ίσως να φθάσει και στα αυτιά της κυβέρνησης και αν το ζητήσει ο λαός μας, τότε μπορώ να μεσολαβήσω για να βρεθεί λύση. Αν ο λάος μας ανοίξει έναν δρόμο για διάλογο και με καλέσει να κάνω το διαμεσολαβητή, τότε θα συμμετέχω και γώ σε αυτή τη διαδικασία. Σε αυτή την περίπτωση, θα κάνω ό,τι είναι δυνατό για να υπάρχει ένας έντιμος και ουσιαστικός διάλογος. Αν υπάρχει ένας ουσιαστικός διάλογος, τότε είμαι έτοιμος για να εργαστούμε για τη λύση. Θα δουλέψω με όλη μου τη δύναμη για να βρεθεί μια έντιμη λύση”.

Το ΡΚΚ ζει την πιο δυνατή του περίοδο

“Απευθύνω από εδώ έκκληση στον Ερντογάν. Η Τουρκία βυθίζεται σταδιακά σε μια πολύ σοβαρή κρίση. Θα πτωχεύσει όπως η Ισλανδία. Δεν το αντιλαμβάνονται. Τα επιτόκια πήγαν πάνω από 20%. Η Τουρκία έχει τα υψηλότερα επιτόκια στον κόσμο, δεν διοικείται έτσι μια χώρα. Είναι σε κρίση, τους επηρεάζει βαθειά, όμως το κρύβουν. Αυτή η κρίση είναι σοβαρότερη από του 2000, τα θεμέλιά της βρίσκονται στα χρόνια του ’90. Όμως αυτό δεν το βλέπουν ή κάνουν ότι δεν το βλέπουν και το κρύβουν…
…Από την άλλη πλευρά, το ΡΚΚ θα επεκτείνει τον πόλεμο. Αυτό δεν το λέω εγώ, είναι δική τους απόφαση. Σε αυτή την απόφαση δεν έχω κάποιο ενεργητικό ρόλο. Το ΡΚΚ πήρε τη δική του απόφαση, εγώ δεν λέω κάντο ή μην το κάνεις. Είμαι ένας κρατούμενος που ζω κάτω από πολύ κακές συνθήκες. Κάτω από τέτοιες συνθήκες δεν μπορώ να επηρεάσω τις αποφάσεις του λαού και του ΡΚΚ. Η απόφαση του ΡΚΚ έχει το εξής νόημα. Το ΡΚΚ ζει την πιο δυνατή του περίοδο. Λέει ότι έχει τη δύναμη να διεξάγει έναν συστηματικό, συντονισμένο πόλεμο ανταρτών. Οι συμμετοχές νέων στο ΡΚΚ είναι πολλές, στρατολογούνται νέοι από το Ιράν, τη Συρία, το Ιράκ, την Τουρκία. Αν ενταθεί ο πόλεμος, θα υπάρξουν ομάδες και δυνάμεις που θα το υποστηρίξουν. Το ΡΚΚ έχει τους δικούς του συμμάχους, στους οποίους θα προστεθούν και άλλοι. Εγώ το λέω επειδή ξέρω το ΡΚΚ. Αν ενταθεί ο πόλεμος, η Τουρκία θα συρθεί σε ένα χάος, κανείς δεν θα ωφεληθεί από αυτό. Από το 2004 μέχρι το 2008 έχασαν τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι, ποιός ωφελήθηκε από αυτό; Ο κ. Ερντογάν πρέπει να προσέξει. Τον προειδοποιώ για τον επερχόμενο κίνδυνο και του προτείνω λύσεις για να τον ξεπεράσουμε. Αν δεν ανοίξει ένας έντιμος διάλογος, εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Το ΡΚΚ και ο λαός θα λάβουν και θα υλοποιήσουν τις δικές τους αποφάσεις.

Προσπαθούν να μου σπάσουν το ηθικό

“Τα προβλήματα στο κελί μου συνεχίζονται, η ψυχολογική πίεση συνεχίζεται, προσπαθούν να μου σπάσουν το ηθικό. Το ηθικό μου δεν μπορούν να μου το σπάσουν εύκολα, γιατί παίρνω δύναμη από τον ίδιο μου τον εαυτό. Και πάλι δεν μου δίνουν τακτικά τις εφημερίδες. Προσπαθώ να καταλάβω γιατί μου συμπεριφέρεται έτσι η διοίκηση. Μπορώ να τηρήσω μια στάση, να αντισταθώ μέχρι τέλους, όπως οι κρατούμενοι στις φυλακές του Ντιγιαρμπακίρ, όπως ο σύντροφος Κεμάλ Πιρ και άλλοι σύντροφοι, των οποίων τη στάση τιμώ. Όμως έχω ιστορικές ευθύνες. Αν βγω νεκρός από αυτή τη φυλακή, δεν θα κερδίσει κανένας. Τουναντίον, θα γίνουν μεγάλες ταραχές, θα προκληθεί χάος. Έτσι έλαβα μια ιστορική απόφαση, δεν θα δώσω εγώ τέλος στη ζωή μου με τη δική μου θέληση. Παρά τις πιέσεις που δέχομαι, θα συνεχίσω να έχω μια υπεύθυνη στάση. Έχω αποφασίσει να μην αφαιρέσω από μόνος μου τη ζωή μου, αυτό να γίνει γνωστό. Αν γίνει κάτι με τη ζωή μου, να ξέρετε ότι θα γίνει παρά τη θέλησή μου. Εγώ δεν φοβάμαι το θάνατο. Ο θάνατος από όπου και αν προέλθει, δεν με φοβίζει, όμως έχω ιστορικές ευθύνες απέναντι στο λαό μου, πρέπει να ζήσω για να τις φέρω εις πέρας. Άρχισα πάλι να χρησιμοποιώ τα φάρμακα που μου δίνουν. Έχω προβλήματα με το εντερικό, έχω φαγούρες και έχουν βγει κάποιοι λεκέδες στο σώμα μου.”

Η δίκη της ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ έχει μετατραπεί σε θέαμα

“Η δίκη της ΕΡΓΕΝΕΝΚΟΝ δεν είναι μια πραγματική δίκη, με την ουσιαστική έννοια του όρου. Αφού δεν θα εξεταστούν οι ανεξιχνίαστες δολοφονίες των Κούρδων, το μόνο που θα γίνει θα είναι ένα σόου.
Χαιρετώ από εδώ όλους τους φίλους στην Ευρώπη και την Τουρκία. Θεωρώ σημαντικές τις προσπάθειες που καταβάλλουν για την εξεύρεση λύσης άνθρωποι του πνεύματος και των γραμμάτων στην Τουρκία.
Χαιρετώ τους σοσιαλιστές στη Γερμανία και την Ευρώπη. Πρέπει να γνωρίζουν αυτά που γίνονται εδώ (στη φυλακή) και στην Τουρκία.
Το κάθε χωριό (στο Κουρδιστάν) να κάνει δενδροφύτευση σε εκτάσεις που διαθέτει. Να γίνει δενδροφύτευση στο όρος Τζούντι (Cudi Dağı). Να κάνουν δενδροφύτευση και να την αφιερώσουν στον Νώε. Όλα τα χωριά να κάνουν δενδροφυτεύσεις.
Το ξαναλέω: Θα συνεχίσω από εδώ που είμαι να τηρώ υπεύθυνη στάση. Χαιρετώ όλο το λαό μας, ειδικά τις γυναίκες μας και τους συντρόφους μας στη φυλακή.”

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός3 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή