Γενικά θέματα
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ»
Απεγειώθησαν και ο Νο2 ήταν μπροστά ακολουθώντας τις οδηγίες του ραντάρ εδάφους Τζόκερ, με το Νο1 να διατηρή οπτική επαφή. Το Τζόκερ ειδοποίησε τον Νο2 για εχθρικό σχηματισμό 2 αεροσκαφών. Μεταξύ Λήμνου και Αγ. Ευστρατίου έγινε οπτική επαφή με το ζεύγος των τουρκικών μαχητικών τύπου F-102 ενώ είχαν ταχύτητα περίπου 450 μίλια. Ακολούθησε εμπλοκή με το Νο2 να βρίσκεται σε δύσκολη θέση και με τα τουρκικά αεροσκάφη να εξαπολύουν εναντίον του πύραυλο ΦΑΛΚΟΝ, τον οποίο ο Νο2 απέφυγε με πολύ δύσκολο χειρισμό. Τα εχθρικά προσπαθούσαν και τα δύο να παγιδεύσουν τον Νο2. Ο Νο1 επενέβη αποφασιστικά και εξαπέλυσε έναν πύραυλο που αστόχησε λόγω μη προθερμάνσεως του συστήματος αλλά ο δεύτερος που εξαπέλυσε κατέστρεψε το τούρκικο F-102. Το δεύτερο τούρκικο F-102 λόγω ελλείψεως καυσίμων συνετρίβη κατά την φάση της αναγκαστικής προσγειώσεως ενώ και οι δύο τούρκοι χειρισταί δεν επεβίωσαν….
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ»
Κινήσεις της ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ
ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ (Επιστρατευμένη από την Πολεμική Αεροπορία)
Τα δύο Β-707 της Ολυμπιακής αεροπορίας, SX-DBA και SX-DBC των οποίων οι πτήσεις 259 προς Λονδίνο και 201 προς Παρίσι ματαιώθηκαν, απογειώθηκαν στις 13:50 για την Σμύρνη με αποστολή την παραλαβή των γυναικοπαίδων και ανδρών του Διπλωματικού Σώματος καθώς και των γυναικοπαίδων και αξιωματικών του εκει κλιμακίου του ΝΑΤΟ, όπου και έφτασαν σε 35 λεπτά. Το πλήρωμα του SX-DBA ήταν οι Ζορμπάς (κυβερνήτης), (+)Καβάσιλας (συγκυβερνήτης), Θύμιος Καρδάσης (ιπτάμενος μηχανικός) ενώ του SX-DBC ήταν οι Πούλιος Ζαφειρόπουλος (κυβερνήτης), Μίλτος Χατζηγιαννάκης (συγκυβερνήτης), Γιώργος Φιλιππίδης (ιπτάμενος μηχανικός). Στις 16:40 απεγειώθη το πρώτο με 140 επιβάτες και το δεύτερο με 135 αντίστοιχα. Μετά απο πτήση 45 λεπτών προσεγειώθησαν στο Ελληνικό.
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Νο1. Σάββατο 20 Ιουλίου 1974.
Το ζητούμενο στην αποστολή αυτή ήταν η μεταφορά από την Θεσσαλονίκη στην Λευκωσία της 2ης ΜΚ, περίπου 400 καταδρομών με τον ατομικό οπλισμό τους καθώς και η μεταφορά του βαρέως οπλισμού του τάγματος. Τα μόνα κατάλληλα επιβατικά αεροσκάφη την δεδομένη χρονική στιγμή ήταν τα Β-707. Η πτήση από Αθήνα προς την Θεσσαλονίκη έγινε στο κανονικό ύψος και η τελευταία προσγείωσις έγινε στις 16:10. Τα καύσιμα ήταν αρκετά για ταξίδι Θεσσαλονίκης-Κρήτης.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 1 SX-DBC. Κυβερνήτης ο (+) Ιωάννης Μυσσίρης, συγκυβερνήτης ο Μιλτιάδης Ήτουνας, ιπτάμενος μηχανικός ο (+) Διονύσιος Μεταξάς.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 2 SX-DBP. Κυβερνήτης ο Γιώργος Τζουτζουράκης, συγκυβερνήτης ο Ευθύμιος Αποστολόπουλος, ιπτάμενος μηχανικός ο Ηλίας Καραστατήρης.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 3 SX-DBB. Κυβερνήτης ο Ζαφείρης Ρουσσίδης, συγκυβερνήτης ο Αντώνης Γιαλούρης, ιπτάμενος μηχανικός ο Σπύρος Κορακιανίτης, τεχνικός εδάφους (μηχανικός) Πρόδρομος Παπαϊωάννου.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 4 SX-DBE. Κυβερνήτης ο (+) Νίκος Ανδριανάκης, συγκυβερνήτης ο Λουκάς Γραμματικός, ιπτάμενος μηχανικός ο Νίκος Καϊμάκης, τεχνικός εδάφους (μηχανικός) ο Νίκος Χρυσικόπουλος.
Ο διοικητής της 2ης Μοίρας καταδρομών ήταν ο ταγματάρχης Γιώργος Ζβόλης και υποδιοικητής ο ταγματάρχης Δεμέστιχας. Αργά το απόγευμα απεγειώθησαν για τον αερολιμένα των Χανίων προς ανεφοδιασμό. (Ο χώρος που έχει δοθεί στην ΥΠΑ για εξυπηρέτηση απο την 115 Π.Μ. είναι πολύ μικρός, ικανός να φιλοξενήσει μόνο 2 επιβατικά αεροπλάνα.)
Ο σχηματισμός ακολουθώντας την διαδρομή μέσω Ηπείρου, Κερκύρας, Ζακύνθου, Αράξου, Καλαμάτας προσγειώθηκε στην Σούδα στους παρακάτω χρόνους: Το Αλέξανδρος 1 στις 21:23 και εστάθμευσε στην θέση Νο 1. Το Αλέξανδρος 2 στις 21:25 και εστάθμευσε στην θέση Νο 2. Το Αλέξανδρος 4 στις 21:40 και εστάθμευσε στον μικρό τροχόδρομο που οδηγεί από τον κυρίως διάδρομο στην πίστα. Το Αλέξανδρος 3 στις 21:45 και εστάθμευσε απέναντι από τον μικρό τροχόδρομο, δεξιά του κυρίως διαδρόμου , απ’οπου ξεκινά ο μεγάλος τροχόδρομος που οδηγεί στους χώρους σταθμεύσεως των μαχητικών αεροσκαφών. Αυτός ο τροχόδρομος είχε μεγάλη κλίση και ήταν ακατάλληλος για στάθμευση. Ετοποθετήθησαν τροχοεμποδηστήρες, από ένας σε κάθε αεροσκάφος αντί για δύο, λόγω ελλείψεως. Το Αλέξανδρος 3 λόγω βάρους (μετέφερε τον βαρύ οπλισμό), κατηφόρας και βλάβης (διαρροή της metering valve του συστήματος φρένων) εκύλησε προς τα πίσω προς τον αεροδιάδρομο 110. Το αεροσκάφος εκύλισε στα χαλίκια που υπάρχουν στα πλάγια του διαδρόμου και εκτύπησε στους ανασχετήρες (Barriers) με αποτέλεσμα να εκραγούν 2 ελαστικά του, να ακινητοποιηθή και να βγή εκτός πτητικής ικανότητος. Με την άμεση κινητοποίηση των τεχνικών και των καταδρομέων απελευθερώθηκε ο διάδρομος και επαναφορτώθηκε ο οπλισμός στα υπόλοιπα 3 αεροσκάφη.
Τα τρία αεροσκάφη ήταν έτοιμα απο καύσιμα οπλισμό και καταδρομείς στις 24:30. Το κάθε ένα Β-707 είχε μέσα από 130 καταδρομείς και το Αλέξανδρος 4 είχε 140. Ο διοικητής της 2ης ΜΚ απέτρεψε την άμεση απογείωση και μεταφορά στην Κύπρο κωλυσιεργώντας διαρκώς. ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΜΩΣ ΗΤΑΝ ΟΤΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΗΤΟ ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΟΣ.
Tην Κυριακή, 21 Ιουλίου 1974, το Αλέξανδρος 1 μπήκε στον διάδρομο 290 στις 01:50 και περίμενε άδεια για απογείωση. Τα άλλα δύο θα ήταν έτοιμα σε 10 λεπτά λόγω υπάρξεως μίας μόνο γεννήτριας για την εκκίνηση των κινητήρων. Η άδεια ήρθε αλλά ήταν για την Θεσσαλονίκη γιατί ο διοικητής της 2ης ΜΚ εζήτησε και επέτυχε την ματαίωση της αποστολής λόγω της μή επαρκείας χρόνου. Το Αλέξανδρος 1 απεγειώθη στις 02:00 και σε 40 λεπτά προσεγειώθη στην Θεσσαλονίκη. Το Αλέξανδρος 2 το ακολούθησε σε μία ώρα. Το Αλέξανδρος 4 επέστρεψε στην Αθήνα για αντικατάσταση του πληρώματος. Το Αλέξανδρος 3 παρέμεινε στη Σούδα όπου έγινε πρόχειρη επισκευή και προωθήθηκε στην Αθήνα στις 20:00.
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Νο2.
Στο Β-707 που προσεγειώθη στο Ελληνικό έγινε αλλαγή πληρώματος με τους Κυβερνήτη τον Ιωάννη Καλεντέρη, συγκυβερνήτη τον Δημήτρη Δουκάκη, ιπτάμενο μηχανικό τον Δημήτρη Καλιπόζη. Επίσης απεφασίσθη η αποστολή ενος αεροσκάφους YS-11A στη Θεσσαλονίκη με τους κάτωθι για αντικατάσταση των εκεί πληρωμάτων των Β-707. Κυβερνήτη τον Σπύρο Κατσιλέρο, συγκυβερνήτη τον Γιώργο Κοντέο, ιπτάμενο μηχανικό τον Αποστόλη Χαλικιά. Κυβερνήτη τον Σπύρο Χωραφά, συγκυβερνήτη τον Γιώργο Αλεβιζάκη, ιπτάμενο μηχανικό τον Χρήστο Οικονόμου. Λόγω αρχαιότητας ο Κατσιλέρος ωρίσθη αρχηγός σχηματισμού των Β-707.
Στις 15:00 είχαν προσγειωθεί στη Θεσσαλονίκη, και στις 18:00 έγινε συμβούλιο για το σχέδιο πτήσεως. Απεφασίσθη να πάνε έως την Κρήτη πετώντας πάνω από ελληνικό έδαφος σε κανονικό ύψος όχι πάνω από 24.000 πόδια και μετά πετώντας στα 500 πόδια και χρησιμοποιώντας τα ραντάρ του αεροσκάφους σε διαμόρφωση χαρτογράφησης να προσεγγίσουν την Κύπρο απο νότια. Θα περνούσαν δηλαδή πάνω απο την Λάρνακα σε πολύ χαμηλό ύψος έχοντας κάθετο διαχωρισμό 200 πόδια και οριζόντιο μισό ναυτικό μίλι. Στις 20:00 τα τρία Β-707 (Αλέξανδρος 1,2,3) ήταν έτοιμα για την αποστολή. Ο κατεστραμμένος κύριος διάδρομος του Αεροδρομίου ΛΕΥΚΩΣΊΑΣ ΔΕΝ επέτρεπε προσγείωση. Στις 20:40 η αποστολή εματαιώθη και η δύναμις των καταδρομών απεβιβάσθη και στις 21:35 τα τρία Β-707 διετάχθησαν να αναχωρήσουν για Κέρκυρα και Άραξο για να μην αποτελούν εύκολο στόχο της Τ.Α. Ούτως ή άλλως ΔΕΝ υπήρχε αεροδρόμιο στην Κύπρο για να προσγειωθούν.
111 Π.Μ. (Ν.Αγχίαλος) Την πρώτη ημέρα του πολέμου, Σάββατο 20 Ιουλίου, 20ΝΜ βόρεια του Αγ. Νικολάου Κρήτης, εκτός του ελληνικού FIR, αναγνωρίζονται από αεροσκάφη της Π.Α. μαχητικά της RAF τα οποία κατά την αναγνώριση έλαβαν επιθετική θέση. Επίσης αεροσκάφη του 6ου Στόλου εκτελούν ασυνήθιστες πτήσεις εκτός του ελληνικού FIR σε απόσταση 60ΝΜ Νότια και Ανατολικά της Κρήτης μέχρι την Ρόδο, που δημιουργούσαν ένα είδος “φράγματος” μεταξύ του ελληνικού και του κυπριακού FIR. Ζεύγος μαχητικών F-5 της Π.Α. εμπλέκεται σε αερομαχία με ζεύγος αμερικάνικων F-4 στην περιοχή της Μήλου. Τα ελληνικά ευρέθησαν σε πλεονεκτική θέση 2 φορές και ζήτησαν άδεια εκτελέσεως βολών, που δεν ενεκρίθη. Η 337 ΜΑΗ (Μοίρα Αναχαιτήσεως Ημέρας) ήταν εφοδιασμένη με αεροσκάφη F-5Α/Β (Freedom Fighters).
Την 2η ημέρα του πολέμου, Κυριακή 21 Ιουλίου 1974, το ζεύγος αναχαιτήσεως ετοιμότητος απετελείτο από τους: Υποσμηναγό Ιωάννη Δινόπουλο Α/φος Νο1 Αρχηγό ζεύγους και Ανθυποσμηναγό Θωμά Σκαμπαρδώνη Α/φος Νο2 με χαρακτηριστικό κλήσεως Μοίρας ghost (φάντασμα). Στις 12:00 εδόθηκε scramble. Ο Νο1 (Δινόπουλος), διεπίστωσε ότι δεν λειτουργούσε ο ασύρματός του. Λόγω όμως υπερβάλλοντος ζήλου, ακμαιοτάτου ηθικού και πολεμικής διεγέρσεως, το απέκρυψε και έδωσε την πρώτη θέση του σχηματισμού στον Νο2 αφού με χειρονομίες του εξήγησε το πρόβλημα.
Απεγειώθησαν και ο Νο2 ήταν μπροστά ακολουθώντας τις οδηγίες του ραντάρ εδάφους Τζόκερ, με το Νο1 να διατηρή οπτική επαφή. Το Τζόκερ ειδοποίησε τον Νο2 για εχθρικό σχηματισμό 2 αεροσκαφών. Μεταξύ Λήμνου και Αγ. Ευστρατίου έγινε οπτική επαφή με το ζεύγος των τουρκικών μαχητικών τύπου F-102 ενώ είχαν ταχύτητα περίπου 450 μίλια. Ακολούθησε εμπλοκή με το Νο2 να βρίσκεται σε δύσκολη θέση και με τα τουρκικά αεροσκάφη να εξαπολύουν εναντίον του πύραυλο ΦΑΛΚΟΝ, τον οποίο ο Νο2 απέφυγε με πολύ δύσκολο χειρισμό. Τα εχθρικά προσπαθούσαν και τα δύο να παγιδεύσουν τον Νο2. Ο Νο1 επενέβη αποφασιστικά και εξαπέλυσε έναν πύραυλο που αστόχησε λόγω μη προθερμάνσεως του συστήματος αλλά ο δεύτερος που εξαπέλυσε κατέστρεψε το τούρκικο F-102. Το δεύτερο τούρκικο F-102 λόγω ελλείψεως καυσίμων συνετρίβη κατά την φάση της αναγκαστικής προσγειώσεως ενώ και οι δύο τούρκοι χειρισταί δεν επεβίωσαν….
Μετά την επιστροφή στην Αγχίαλο, και οι δύο συνελήφθησαν και ωδηγήθηκαν σε ανακριτικές διαδικασίες. Σε κανέναν από τους δύο πιλότους δεν ανεγράφη στα μητρώα τους η πολεμική αυτή αποστολή και δεν τους εδόθη καμία ηθική ανταμοιβή. Ο Δινόπουλος, όντας ήρως προς μίμηση εκρίθη υπό της αναξίου και απαξιωτικής ηγεσίας ως ΜΗ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ και απεστρατεύθη σαν αντισμήναρχος το 1987. Ο Σκαμπαρδώνης απεστρατεύθη σαν ταξίαρχος λίγο αργότερα.
Αξίζει να σημειωθή η προσπάθεια της Τουρκικής προπαγάνδας για αποσιώπηση των καταρρίψεων των τουρκικών αεροσκαφών. Διέδιδαν παντού ότι τα τουρκικά αεροσκάφη κατέρριψαν τα Ελληνικά. Μετά από χρόνια ο Σκαμπαρδώνης υπηρετούσε στο ΝΑΤΟ όταν συναντήθηκε με έναν Τούρκο αεροπόρο ο οποίος προπαγανδίζοντας ισχυρίσθηκε πως στην αερομαχία τότε κατερρίφθησαν τα ελληνικά αεροσκάφη.
Ο Σκαμπαρδώνης τότε τον ερώτησε αν μοιάζει με φάντασμα, εξηγώντας ότι αυτός ήταν στην αερομαχία και ο Τούρκος αισθάνθηκε εντελώς ηλίθιος με τα ψέμματα της προπαγάνδας της φασιστικής πατρίδος του. Αλλά όταν μέσα από εφημερίδες (Ελεύθερος Τύπος 18 Μαρτίου 1997) και περιοδικά (ΠΤΗΣΗ τεύχη 81-85) η παραπάνω αερομαχία έγινε ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ γνωστή στον ελληνικό λαό, η τουρκική προπαγάνδα κατεχώρησε πληρωμένη διαφήμιση στο αγγλικό περιοδικό COMBAT AIRCRAFT, τον Νοέμβριο 1997, στην οποία έχουν φωτογραφία τουρκικού F-102 με λεζάντα ότι αυτό κατέρριψε 2 ελληνικά αεροσκάφη το 1974!!!
112 Π.Μ. (Ελευσίνα) Στην 112 Πτέρυγα Μάχης στην Ελευσίνα υπήρχαν εκτός απο την 354 με τα Νοράτλας, η 355 Μοίρα Μεταφορών με Ντακότα και η 353 Μοίρα Ναυτικής Συνεργασίας με ‘Αλμπατρος. Διοικητής της 112 Π.Μ. ήταν ο σμήναρχος Νίκος Μάγειρος και υποδιοικητής ο σμήναρχος Γιώργος Χατζηδάκης. Στην 112 Π.Μ. τα εκεί ευρισκόμενα Νοράτλας είχαν εφοδιαστεί με λάδια και καύσιμα και ήταν επιχειρησιακά και ετοιμοπόλεμα. Τα περισσότερα αεροπλάνα (12) ευρίσκοντο διασκορπισμένα σε όλα τα αεροδρόμια της χώρας και εκτελούσαν τις μεταφορές των πολεμικών Μοιρών. Στην 354 Μοίρα Μεταφορών στην Ελευσίνα, είχαν ενεργοποιηθεί περί τα 45 Νοράτλας και λόγω των επιστράτων που προσήλθαν, έγιναν 30λεπτες πτήσεις εξοικειώσεως σ’ όσους υπήρξαν κυβερνήτες. Τα διαθέσιμα πληρώματα ήταν 20.
114 ΠΜ (Τανάγρα) Την Δευτέρα 22 Ιουλίου ο ανθυποσμηναγός Δημήτριος Χατζηαντωνίου, ετών 26, της 343, μετά από αναχαίτιση τουρκικού σχηματισμού εκτελεί αναγκαστική προσγείωση λόγω απωλείας καυσίμων. Το αεροσκάφος αναφλέγεται και καταστρέφεται ολοσχερώς φονεύοντας τον χειριστή.
115 Π.Μ. (Σούδα) Στην 115 Π.Μ. στη Σούδα εστάθμευαν οι 340 και 338 Μοίρες Ελαφρού Βομβαρδισμού εφοδιασμένες με αεροσκάφη F-84F. Η δύναμη κάθε Μοίρας ήταν 30 αεροσκάφη δηλαδή σύνολο 60 ενώ υπήρχαν και άλλα 50 σε κατάσταση διαλύσεως. Οι μηχανικοί και τεχνικοί της 340 και 338 Μοίρας κατάφεραν να ενεργοποιήσουν, μετά από διαταγή του ΓΕΑ, σε σύντομο χρονικό διάστημα και με τιτάνιες προσπάθειες, περίπου 50 F-84F. Έτσι η 115 Π.Μ. είχε στο δυναμικό της περίπου 100 αεροπλάνα ελαφρού βομβαρδισμού έτοιμα για πόλεμο. Από αυτά, επελέγησαν 26 για βομβαρδισμό στο σημείο αποβάσεως των Τούρκων στην Κύπρο και εστάλησαν στο αεροδρόμιο Ηρακλείου. Τα υπόλοιπα αεροσκάφη εξωπλίσθηκαν πλήρως για αποστολές στην Τουρκική ενδοχώρα και ευρίσκοντο όλα σε κατάσταση ετοιμότητος 30′. Οι χειρισταί ενημερώθηκαν ενδελεχώς για τις αποστολές τους και το ηθικό ήτο ακμαιότατο. Διαταγή απογειώσεως δεν εδόθη ποτέ…
ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ Την Πέμπτη, 18 Ιουλίου 1974 μετεστάθμευσαν 10 F-5Α από την Αγχίαλο στο Καστέλι Πεδιάδος Ηρακλείου. Την Πέμπτη, 18 Ιουλίου 1974, με επικεφαλής-διοικητή του κλιμακίου τον επισμηναγό Αθανάσιο Μπουρολιά μετεστάθμευσαν στο Καστέλι Πεδιάδος Ηρακλείου τα 26 F-84F με τον παρακάτω εξοπλισμό το κάθε ένα: 1. 2 βόμβες των 500 λιβρών (Μ-64). 2. 2 φορείς ρουκετών των 5 ιντσών, συνολικά 8. 3. 6 πυροβόλα των 20 χιλιοστών με απόθεμα 600 βλήματα το καθένα. 4. πύραυλοι jato για επιπρόσθετη ώση κατά την φάση της απογειώσεως. Η θέσις ετοιμότητος ήταν των 30 λεπτών. Μετά την απόβαση του Σαββάτου 20 Ιουλίου, η αποστολή 20 εξ αυτών ήταν να βομβαρδίσουν την τουρκική απόβαση στην Κυρήνεια με διπλή διέλευση και ακολούθως να κατευθυνθούν -άν μπορούσαν- προς Βηρυττό.
Η επιστροφή στην Ελλάδα ήτο αδύνατος λόγω αποστάσεως και συνεπώς ελλείψεως καυσίμων. Σαν αρχηγοί τετράδων επελέγησαν 5 έμπειροι Υποσμηναγοί (εκτός του Μπουρολιά, οι Λαγουβάρδος, Καλιβρετάκης, Πολυράκης, όλοι Κρήτες) ενώ τα υπόλοιπα αεροσκάφη επάνδρωσαν άπειροι χειριστές. 15 χειριστές είχαν ελάχιστη εκπαίδευση (8 μήνες αξιωματικοί) ενώ οι υπόλοιποι 5 ένα έτος στον συγκεκριμένο τύπο. Τα 20 αυτά αεροσκάφη θα αντιμετώπιζαν τουρκικά τα σύγχρονα για την εποχή F-102, F-104 και F-5 και θα ήτο ένας εντελώς άνισος αγών λόγω υπερπαλαιότητος των F-84F σε σχέση με τα τουρκικά. Ήταν αποστολή αυτοκτονίας που εκουσίως και με ακμαιότατο ηθικό θα επιτελούσαν οι αεροπόροι.
Την Δευτέρα 22 Ιουλίου 1974, ώρα 05:00 το πρωί, οι χειριστές είναι στα αεροσκάφη περιμένοντας την διαταγή απογειώσεως. Ώρα 05:10 σκάει η πράσινη φωτοβολίδα και τα αεροσκάφη ταυτοχρόνως εκκινούν τις μηχανές τους. Τα πρώτα αεροσκάφη τροχοδρομούν προς απογείωση. Ώρα 05:15 σκάει η κόκκινη φωτοβολίδα η οποία ακυρώνει την αποστολή μόλις πριν απογειωθή το πρώτο αεροσκάφος της αποστολής τιμωρίας των Τούρκων…
Ο κύριος ρόλος βομβαρδισμού και αναχαιτίσεως είχε ανατεθεί θεωρητικά στις Μοίρες των Φάντομς F-4Ε που μετεστάθμευσαν στο Ηράκλειο Κρήτης. Δυστυχώς όμως τόσο τα ιπτάμενα πληρώματα όσο και οι τεχνικοί δεν ήταν πλήρως εξοικειωμένοι με τα τη χρησιμοποίηση του αεροσκάφους αυτού. Το πρωί της Κυριακής 21 Ιουλίου 1974 διετάχθη η μεταστάθμευσις 4 αεροσκαφών F-4E Δ/Β απο την 117 Π.Μ (Ανδραβίδα) και 2 F-102 από την Τανάγρα στο Ηράκλειο. Το ετοιμοπόλεμο των αεροσκαφών F-4E αξιολογείται μέχρι τότε ώς μηδαμινό και η τεχνική υποστήριξή τους σχεδόν αδύνατη, λόγω ελλείψεως του μηχανισμού ελέγχου του συστήματος πυρός.
Ως χρόνος ετοιμασίας τους για την εκτέλεση της αποστολής είχε προβλεφθεί η 01:30-02:00 της Δευτέρας 22 Ιουλίου. Την ίδια ημέρα -Κυριακή 21 Ιουλίου- το μεσημέρι άλλα 4 F-4E Δ/Β διετάχθησαν για την μεταστάθμευσή τους στο Ηράκλειο από την Ανδραβίδα. Το Νο 3 του σχηματισμού καθυστέρησε κατα την απογείωση, στην συνέχεια όμως ανέπτυξε ταχύτητα και προσεγειώθη πρώτο στο Ηράκλειο όπου ο Πύργος Ελέγχου το εξέλαβε ως Νο 1 διότι δεν είχε ενημερωθεί για την αλλαγή του αριθμού κλήσεως. Ακολούθως προσεγειώθη το κανονικό Νο 1 που ο πύργος ελέγχου το εθεώρησε ως Νο 2.
Ενώ τα δύο πρώτα αεροσκάφη τροχοδρομούσαν προς τον χώρο σταθμεύσεως, προσγειώνεται το κανονικό Νο 2 που ο Πύργος Ελέγχου νομίζει οτι είναι το Νο 3. Κατά την προσγείωση έσκασαν τα λάστιχα των τροχών του και το αεροσκάφος άρχισε να καίγεται. Ο Πύργος Ελέγχου βλέπει την πυρκαϊά στο κανονικό Νο 2 (που αυτός νομίζει ότι είναι το Νο 3) και από τα μικρόφωνα φωνάζει “-Νο 3 έπιασες φωτιά”. Τότε, το πλήρωμα του κανονικού Νο 3 που είχε προσγειωθεί πρώτο και τροχοδρομούσε προς στάθμευσιν, νομίζοντας ότι αυτό φλέγεται εκτινάσεται!!! Το δε φλεγόμενο αεροσκάφος, Νο 2, εγκαταλείπεται και καίγεται ολοσχερώς. Το τελευταίο αεροσκάφος, το Νο 4 προσεγειώθη στην Σούδα. Την Δευτέρα 22 Ιουλίου οι χειρισταί 6 Φάντομ ήταν εντός των αεροσκαφών σε τρίλεπτη επιφυλακή. Τελικώς εδόθη διαταγή βομβαρδισμού του τουρκικού προγεφυρώματος την Δευτέρα 11:07. Απόστασις από τον στόχο 30′ περίπου. Στις 11:09 εδόθη ακύρωσις της αποστολής. Στις 12:24 διετάχθη εκ νέου η απογείωσις του σμήνους με την ίδια αποστολή. Στις 12:26 εδόθη οριστική ματαίωσις της αποστολής…
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ
ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ 1974
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας