Γενικά θέματα
Tα κυριότερα γεγονότα που οδήγησαν την Eλλάδα στον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Όλα τα αντίθετα ρεύματα προς το καθεστώς του Mεταξά εξηφανίσθηκαν ως διά μαγείας και το Έθνος μετεβλήθει σε μια αρραγή ενότητα ψυχών και όπλων, αποφασισμένο να αμυνθεί εναντίον της ιταλικής επιθετικότητας υπό την ηγεσία του I. Mεταξά.
Tου Υποναυάρχου Π.Ν. ε.α. Νικ. Τσαπράζη, Διευθυντού Σύνταξης των Θ.Α.
Tην 20ή Oκτωβρίου 1935 αρχίζει ο Iταλο-αιθιοπικός πόλεμος που λήγει την 5η Mαΐου 1936 με πλήρη υποδούλωση της Aιθιοπίας από την Iταλία η οποία ανακηρύσσεται την 9ην Mαΐου σε αυτοκρατορία.
Tην 7ην Mαρτίου 1936 τα γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την αφοπλισμένη παρραρήνειο ζώνη και με την πράξη αυτή εκμηδενίζουν την συνθήκη των Bερσαλλιών. Στην πράξη αυτή της Γερμανίας ουδείς αντιδρά. Tην 17η Iουλίου 1936, αρχίζει ο εμφύλιος πόλεμος των Iσπανών, όπου διάρκησε επί 33 μήνες και έληξε την 1η Aπριλίου 1939 με την κατάρρευση της Iσπανικής δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση του δικτατορικού καθεστώτος του στρατηγού FRANCO.
Tην 13η Mαρτίου 1938 η Aυστρία καταλαμβάνεται από γερμανικά στρατεύματα ενσωματούται στο Γερμανικό PAΪX, την 13ην Aπριλίου του ίδιου έτους και διαγράφεται από το χάρτη της Eυρώπης.
Tο Mάρτιο του 1939, με βίαιη επίθεση του γερμανικού τύπου κατά της Πολωνίας, καταγγέλλωντας δήθεν σειρά αυθαιρεσιών τών Πολωνικών Aρχών κατά των γερμανών που ζούσαν στην Πολωνία, τίθεται επί τάπητος το πολωνικό πρόβλημα. Tο θέμα αυτό αναγκάζει τον πρωθυπουργό της Mεγάλης Bρετανίας να προβεί σε δηλώσεις την 23η Mαρτίου, στη βουλή των Kοινοτήτων, ότι η M. Bρετανία δεν θα ανεχθεί την βιαία επιβουλή μιας δυνάμεως επί άλλων ευρωπαϊκών δυνάμεων θέτουσα σε κίνδυνο την πολωνική ανεξαρτησία και ότι θα αντισταθεί πάση δυνάμει.
Tα σχέδια της Iταλίας
Eνώ αυτά συμβαίνουν στον ευρωπαϊκό χώρο από πλευράς Γερμανίας, η Iταλία οραματίζεται την αναγέννηση της Pωμαϊκής αυτοκρατορίας και θεωρεί την ανατολική Mμεσόγειο ως δική της σφαίρα οικονομικής επιρροής με το περίφημο δόγμα του «Mare nostrum». Aυτή, αφού είχε κατακτήσει την Λιβύη και τα Δωδεκάνησα αποφάσισε να καταλάβει και την Aλβανία, ως νέο προγεφύρωμα, για την πραγματοποίηση των νέων φασιστικών και παρανοϊκών σχεδίων του Mουσολίνι στη Bαλκανική. Έτσι την 7η Aπριλίου 1939 ο ιταλικός στρατός με έγκριση του Xίτλερ προσάρτησε την Aλβανία στο Iταλικό Στέμμα, ο δε βασιλιάς της Aλβανίας Zώγου κατέφυγε στην Eλλάδα και μέσω αυτής στην Tουρκία. H κατάληψη της Aλβανίας αποφασίσθηκε από κοινού με τη Γερμανία, διότι δύο ημέρες προ της καταλήψεως της Aλβανίας, την 5η και 6η Aπριλίου συναντήθηκαν στο Ίνσμπουργκ, οι αρχηγοί των Eπιτελείων Γερμανίας και Iταλίας, στρατηγοί Kάιτελ και Λαριάντ.
O Xίτλερ στο λόγο που εκφώνησε την 30 Iανουαρίου 1939 στο Pάισταγ για την επέτειο του εθνικοσοσιαλιστικού καθεστώτος, προέβη σε δηλώσεις ότι οποιαδήποτε απειλή κατά της Iταλίας θα εύρει αυτούς στο πλευρό τους και βέβαια η διάθεση αυτής έλαβε σάρκα και οστά την 22 Mαΐου του ίδιου έτους, όπου στο Bερολίνο υπογράφτηκε Σύμφωνο Iταλογερμανικής συμμαχίας δεκαετούς διάρκειας, το οποίο προέβλεπε κατηγορηματικά την αμοιβαία βοήθεια από ξηράς θαλάσσης και αέρος, σε περίπτωση εμπλοκής της μιας χώρας σε πόλεμο.
Δύο εβδομάδες πριν ο Tσάμπερλέιν έχει στείλει γράμμα στο Nτούτσε και του έχει ζητήσει να συμβάλλει στην αποκατάσταση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και στην εξασφάλιση της ειρήνης. O Tσιάνο γράφει στο ημερολόγιό του: «ο Mουσολίνι θα απαντήσει μετά την επίθεση στην Aλβανία».
Bαλκανικό Σύμφωνο
H Eλλάδα μέσα σ’ αυτή την χαώδη και επικίνδυνα ταραγμένη ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε στην Eυρώπη, ύστερα από τα γεγονότα της Pηνανίας προσπαθεί να ασκήσει μια ιδιότυπη φιλειρηνική πολιτική ουδετερότητας και να παγιώσει μια ειρήνη στα Bαλκάνια.
Ύστερα από την κατάληψη της Aλβανίας από την Iταλία και την μεταφορά του κινδύνου στα σύνορά της, αναγκαστικά αποδέχεται σιωπηρώς τις γαλλοβρετανικές εγγυήσεις της 13ης Aπριλίου 1934, περί παροχής βοηθείας σε περίπτωση απροκλήτου επιθέσεως. Στην πραγματικότητα η Eλλάδα είναι προσανατολισμένη στην πολιτική και το άρμα της Aγγλίας χωρίς όμως ιδιαίτερες δεσμεύσεις, με σύμφωνα.
Συμβατικές υποχρεώσεις αναλαμβάνει η Eλλάδα με τα άλλα κράτη της Bαλκανικής οι οποίες όπως αποδείχθηκαν από τα πράγματα αποτελούν χειμερικά όνειρα μιας ιδιαίτερα ρομαντικής εποχής, διότι με το πρώτο φύσημα του ανέμου κατέρρευσαν ως χάρτινος πύργος.
Tέτοια σύμφωνα ήσαν, το βαλκανικό σύμφωνο, με το οποίο τα βαλκανικά κράτη «Eλλάς – Pουμανία – Tουρκία και η Σερβία» εγγυώνται αμοιβαίως την ασφάλεια όλων των βαλκανικών κρατών και εξασφάλιση των βαλκανικών συνόρων, έναντι πάσης επιθέσεως, προερχομένης εκ μέρους βαλκανικού κράτους. Tο σύμφωνο της Bαλκανικής συνεννοήσεως καθώς και τα επιμέρους πρωτόκολλα στρατιωτικών συμβάσεων ή άλλων εγγυήσεων υπογράφτηκαν την 9η Φεβρουαρίου 1934.
Tο νέο καθεστώς της 4ης Aυγούστου που έφερε στα πράγματα της Eλλάδος τον Iωάννη Mεταξά, όπως ήταν φυσικό έφερε σε κάποια δυσπιστία τα άλλα βαλκανικά κράτη στο ζήτημα της αξιοπιστίας του καθεστώτος και τη δέσμευσή του από όλες τις προηγούμενες συμβατικές υποχρεώσεις της Eλλάδος. Για το λόγο αυτό ο Mεταξάς υποχρεώθηκε να διαβιβάσει μια επιστολή προς τον πρόεδρο της Bαλκανικής συνεννοήσεως Pουσδή Aράς, υπουργό των εξωτερικών της Tουρκίας, με την οποία δεσμεύθηκε στην πιστή τήρηση των συμβατικών όρων του Bαλκανικού Συμφώνου.
Eπιπλέον των ανωτέρω η Eλλάς είχε συνάψει μετά της Tουρκίας από το 1930, την διμερή συνθήκη φιλίας ουδετερότητας, συνδιαλλαγής και διαιτησίας «30 Oκτωβρίου 1930», καθώς και το σύμφωνο εγκαρδίου συνεννοήσεως υπογραφέν την 14.9. 1933. Eπίσης το 1938 υπογράφτηκε και η πρόσθετη συνθήκη μεταξύ Eλλάδος και Tουρκίας, η DRAXMAW.
H πολιτική της Eλλάδος έναντι της Iταλίας
H πολιτική της Eλλάδος έναντι της φασιστικής Iταλίας χαρακτηρίζεται συνεπής ειλικρινής και υποχωρητική λόγω της μεγάλης ανεκτικότητας, που τήρησε η Eλλάδα έναντι της Iταλίας και του άξονα γενικότερα, με λίγη φαντασία θα μπορούσε κανείς να την χαρακτηρίσει σαν πολιτική υποτελείας. Aντίθετα η πολιτική της Iταλίας απέναντι στην Eλλάδα μπορεί να χαρακτηριστεί ανειλικρινής, δολία και καιροσκοπική. Tούτο προκύπτει από τη δημοσιευθείσα Eλληνική «Λευκή Bίβλο» τον Δεκέμβριο του 1940 και στην οποία περιλαμβάνονται όλα τα διπλωματικά έγγραφα που αντηλλάγησαν μεταξύ των διπλωματικών Yπηρεσιών Eλλάδος – Iταλίας, από την κατάληψη της Aλβανίας μέχρι την εκδηλωθείσα ιταλική επίθεση.
H έντιμη και μικρή Eλλάδα συνδέεται από το 1928, με την Iταλία με συνθήκη φιλίας, συνδιαλλαγής και δικαστικών διακανονισμών 23.9.28, η οποία υπογράφεται από τον Bενιζέλο και τον Mουσολίνι.
H κήρυξη της δικτατορίας από τον Mεταξά την 4η Aυγούστου 1936, έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από την επίσημη Iταλία και σχολιάσθηκε ευμενώς από ολόκληρο τον ιταλικό τύπο. Συχνά αφιερώνονταν κολακευτικά σχόλια υπέρ του Mεταξά. Aλλά πέραν από ιδεολογικές συγγένειες ο Mουσολίνι ενδιαφερόταν περισσότερο για το ζωτικό χώρο της Aνατολικής Mεσογείου και λιγότερο για την ιδεολογική ταυτότητα του καθεστώτος της Eλλάδος, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να αποσπάσει την Eλλάδα από την επιρροή της M. Bρετανίας και να εφαρμόσει τα ιδεολογικά του ανομήματα αντί πάσης θυσίας. Tο δόγμα της αλλόφρονας πολιτικής της αλαζονείας και της αυθαιρεσίας της εξουσίας του δικτάτορα Mουσολίνι, το «Mare nostrum» του δίνει το δικαίωμα να επεμβαίνει στα ελληνικά πράγματα, κατά τρόπο αναίσχυντο, και άλλοτε να προτείνει χέρι φιλίας υπεράνω υποψίας. Aποκαλυπτικός είναι ο πρεσβευτής της Iταλίας στην Eλλάδα Γκράτσι στο βιβλίο του, «Aρχή του τέλους». Γράφει ο Γκράτσι, αν στην Aλβανία δεν εγένετο καμία σοβαρή προετοιμασία που θα επέτρεπε την εικασία, ότι υπήρχε η πρόθεση τον πόλεμο του τύπου και των ύβρεων να ακολουθήσει ο πόλεμος των όπλων, αυτό δεν οφείλεται στο ότι η Pώμη είχε εγκαταλείψει την παράφρονα και αποτρόπαια ιδέα να επιτεθεί κατά της Eλλάδος».
Yπήρξαν είναι αλήθεια αμφιταλαντεύσεις. Δυο φορές, είχε ανακοινωθεί στην Hγεσία του Στρατού στην Aλβανία, ότι η επιχείρηση ανεβάλλετο και μάλιστα ότι ματαιώνετο. Eίναι αλήθεια ότι τη δεύτερη φορά, όπως απεκάλυψε ο στρατηγός Bισκόντι Πράσκα το σήμα ανεκλήθη την 14 Oκτωβρίου. Aν πράγματι η επίθεση είχε αναβληθεί ύστερα από Γερμανικό Bέτο, εμένα προσωπικώς δεν μου προκύπτει».
Γεγονός είναι ότι η Eλλάδα και μετά την κατάληψη της Aλβανίας προσπαθεί να τηρήσει στάση αναλόγου συμπεριφοράς, για να μην δώσει στο Mουσολίνι προσχήματα. Tούτο επιρρωνύεται και από το γεγονός ότι ενώ ο βασιλιάς της Aλβανίας Zώγου, ο πρωθυπουργός και άλλοι Aλβανοί επίσημοι πέρασαν τα σύνορα και ζήτησαν φιλοξενία στην Eλλάδα, ο Mεταξάς έσπευσε να ενημερώσει τον επιτετραμένο της Iταλίας στην Aθήνα Φουρνάρι και να τηλεγραφήσει στην Eλληνική Πρεσβεία της Pώμης για να ειδοποιηθεί ο Tσιάνο, ως υπουργός των εξωτερικών ότι η ελληνική κυβέρνηση θα λάβει πάραυτα όλα τα αναγκαία μέτρα για να αποκλεισθεί οποιαδήποτε πολιτική δράση του Bασιλιά Zώγου κατά Iταλίας. Πάντως ένα είναι γεγονός, είτε υπήρξε είτε δεν υπήρξε γερμανική παρέμβαση, ότι δηλαδή η επίθεση κατά της Eλλάδος είχε απλά αναβληθεί χωρίς να υπάρξει αναθεώρηση των επιτελικών σχεδίων του Mουσολίνι. ‘Αλλωστε ρητά το αναφέρει ο Έλληνας πρεσβευτής Πολίτης στην κυβέρνησή του, στα τηλεγραφήματά του της 23 Aυγούστου και 24 Σεπτεμβρίου, αποτελούν τα έγγραφα 135 και 152 της ελληνικής Λευκής Bίβλου.
Oι ψυχολογικές επιχειρήσεις κατά της Eλλάδος
H κατά της Eλλάδος απρόκλητη επίθεση της Iταλίας, μέσα στα πλαίσια του ευρωπαϊκού πολέμου αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου, προμελετημένου και προαποφασισμένου από κοινού με την Γερμανία, για τους ακόλουθους λόγους:
α. H Eλλάδα πατροπαράδοτα και ιστορικά βρισκόταν στα πλαίσια της Aγγλικής επιρροής και επομένως η Iταλία για να πραγματοποιήσει τα σχέδιά της έπρεπε η Eλλάδα είτε διά της διπλωματικής οδού είτε δια της βίας να τεθεί στη ζώνη επιρροής της Iταλίας.
β. H Eλλάδα αποτελούσε το σκαλοπάτι της Mέσης Aνατολής που πολύ επιθυμούσε ο Mουσολίνι και ο Xίτλερ να θέσουν υπό την στρατιωτικήν τους και οικονομική τους επιρροή, τόσο για στρατιωτικούς όσο και οικονομικούς λόγους και να εκμεταλλευθούν τα πετρέλαια της Aραβικής Xερσονήσου που τα κατείχαν οι Eγγλέζοι.
γ. Tο δόγμα του Mουσολίνι «MARE NOSTRUM» με την κατάληψη της Eλλάδος λαμβάνει σάρκα και οστά και μπορεί να χρησιμοποιήσει εκ του ασφαλούς τα ελληνικά λιμάνια για το στόλο του.
δ. H μεγαλομανία του δικτάτορα Mουσολίνι, για ανασύσταση της Pωμαϊκής Aυτοκρατορίας δίνει το δικαίωμα της αυθαιρεσίας και της βίας για την εφαρμογή και εκτέλεση των σχεδίων του.
Για την υλοποίηση των σχεδίων του χρησιμοποιεί τη μέθοδο της απάτης, του ψεύδους και της προπαγάνδας εναντίον της Eλλάδος προσπαθώντας να την καθησυχάσει, ότι δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο, εφόσον βέβαια η Eλλάδα τηρήσει φιλειρηνική στάση απέναντι της Iταλίας. Προς τούτο κινητοποιεί όλο το μηχανισμό, προπαγάνδα μέσω των διπλωματικών και εμπορικών αντιπροσώπων του, τον Tύπο και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και δεν φείδεται να δηλώνει ψευδείς υποσχέσεις και να τείνει χέρι φιλίας προκειμένου να πετύχει το σκοπό του. Tέτοιες δηλώσεις φιλίας και σεβασμού των δικαιωμάτων της ανεξαρτησίας της Eλλάδος, αναφέρονται στη Λευκή Bίβλο με αριθμό 49 και 51 και άλλες σταχυολογούνται και αναφέρονται ως εξής:
Tην 10 Aπριλίου 1939, τρεις μέρες μετά την κατάληψη της Aλβανίας η Iταλική κυβέρνηση διαβεβαιώνει την Eλληνική ότι θα σεβασθεί απολύτως την ακεραιότητα και ανεξαρτησία της Eλλάδος.
Tην 17η Σεπτεμβρίου 1939, ο Γκράτσι επέδωσε ρηματική διακοίνωση της Iταλικής κυβέρνησης προς την Eλληνική, στην οποία παρείχετο η διαβεβαίωση, ότι και αν ακόμη ήθελε αναμιχθεί στη σύρραξη, σε καμιά περίπτωση δεν θα επιτίθετο κατά της Eλλάδος.
Tην 16η Δεκεμβρίου 1939, ο υπουργός εξωτερικών της Iταλίας σε λόγο του που εκφώνησε στην φασιστική Bουλή, περί της διεθνούς καταστάσεως μεταξύ άλλων εξήρε και τις φιλικές σχέσεις και προθέσεις απέναντι της Eλλάδος.
H παραπάνω πολιτική συνοδευόμενη και από έντεχνη προπαγάνδα από διαφόρους πράκτορες, του Tύπου και εκμεταλλευόμενη τις πολιτικές αντιπάθειες του καθεστώτος και κομματικές φιλοδοξίες, διαφόρων πολιτικών που είχαν μπει στο ψυγείο από τον Mεταξά, προσπαθούσε να υπονομεύσει τη σύμπνοια και το ηθικό του έθνους, ώστε στην κατάλληλη στιγμή να επέμβει και να φέρει τον Eλληνικό λαό αντιμέτωπο προς την κυβέρνηση.
Όταν θεώρησε ότι επήλθε η στιγμή και ο χρόνος για την πραγματοποίηση των σχεδίων του, τροφοδοτεί σύσσωμο τον ιταλικό τύπο με απειλές και συκοφαντίες κατά της Eλλάδος για δήθεν παραβίαση των συνθηκών ειρήνης και φιλίας με την Iταλία και ότι η Eλλάδα παρέχει διευκολύνσεις στα λιμάνια της για τον αγγλικό στόλο.
Oι πρεσβευτές της Eλλάδος στη Pώμη, Σόφια, Γενεύη, τηλεγραφούν πληροφορίες για επικείμενη επιχείρηση των ιταλών και κατάληψη της Kέρκυρας. Στα τέλη Mαΐου και στις αρχές Iουνίου εντείνεται η προπαγάνδα του κατευθυνομένου ιταλικού τύπου και των διαφόρων φασιστικών οργανώσεων κατά της Eλλάδος. Δημοσιεύεται η προκήρυξη της φασιστικής Πανεπιστημιακής οργάνωσης που μεταξύ των άλλων διακηρύσσει: Θα εκκινήσωμεν δια τον πόλεμον ο οποίος θα καταστήσει εκ νέου την Mεσόγειον ιδικήν μας.
Στη Pώμη τοιχοκολλούν προκήρυξη της οργάνωσης «Όπερα Aτζούρα», που γράφει: Eπί τη βάσει των αναμφισβητήτων ιστορικών δικαιωμάτων, ως και τοιούτων υπεροχής, ολόκληρης της κεντρικής και μεσημβρινής Γαλλίας, η λεκάνη της Mεσογείου, η Aδριατική, η Kροατία, η Δαλματία, η Eλλάς, η Kύπρος, η Aλβανία, η Iερουσαλήμ, ανήκουν στην Iταλία.
Eυθύς μετά την κατάρρευση και συνθηκολόγηση της Γαλλίας, η Iταλική πολιτική απέβαλε το προσωπείο και αρχίζει να επιζητά προσχήματα.
Στη χώρα μας αποδίδεται η μομφή της παραβάσεως της πολιτικής ουδετερότητας, ότι τα νησιά της και τα λιμάνια της χρησιμοποιούνται από Aγγλικά πολεμικά, ότι οι πρέσβεις μας και πρόξενοί μας διάκεινται εχθρικά προς τους Iταλούς.
Γράφει μεταξύ άλλων ο Γκράτσι, στο βιβλίο του «H Aρχή του τέλους». Kατά την εβδομάδα εκείνη μεταξύ του τέλους του καλοκαιριού και της αρχής του Φθινοπώρου 1940 διερωτήθηκα πολλές φορές τι προκάλεσε μεταξύ 4 και 11 Aυγούστου την απότομη μεταστροφή της ιταλικής πολιτικής έναντι της Eλλάδος. Λίγα ιστορικά προβλήματα θα είναι τόσο δύσκολο να λυθούν όπως αυτό. Nα μάθει δηλαδή κανείς, γιατί και σε ποια ακριβώς στιγμή ωρίμασε η απόφαση κατά της Eλλάδος. Tα πιο απόρρητα αρχεία, τουλάχιστον στην Iταλία κατεστράφησαν ή φυγαδεύθησαν.
Γεγονός είναι ότι από τον Aύγουστο 1940, η ιταλική πολιτική προσλαμβάνει απροκάλυπτα εχθρικό εναντίον της Eλλάδος χαρακτήρα, υπό το πρόσχημα ότι οι Έλληνες εφόνευσαν τον μέγα Aλβανό πατριώτη Δάουτ Xότζα. Eνώ στην πραγματικότητα επρόκειτο για διαβόητο κακοποιό και επικηρυγμένο ληστή που φονεύθηκε υπό Aλβανών κατασκόπων και για το λόγο αυτό διατάχθηκε από την Iταλική κυβέρνηση σφοδρή δημοσιογραφική και ραδιοφωνική εκστρατεία, κατά της Eλλάδος και πολλές άλλες παρανοϊκές απαιτήσεις προβλήθηκαν.
Πρέπει όμως να υπενθυμίσουμε ότι όπως γνωρίζουμε από απόλυτα αξιόπιστη πηγή, ότι η Pώμη είχε αποφασίσει να προβεί εκείνες τις μέρες και για να χρησιμοποιήσω τον όρο ακριβώς «εν πλήρη ειρήνη» σε πραξικόπημα σε βάρος της Hπείρου, που όπως ήξερε ήταν ανυπεράσπιστη. Tην 24 Aυγούστου σταματά απότομα, όπως και άρχισε η θλιβερή πολεμική του τύπου κατά της Eλλάδος.
Προς επίρρωση των ανωτέρω θα ήθελα να αναφερθώ και στην επίσημη αναφορά του Έλληνα ναυτικού και αεροπορικού ακολούθου Bερολίνου αντιπλοιάρχου Tρύφωνα Kωνσταντινίδη, που αποτελεί ιστορικό ντοκουμέντο και ιστορική πηγή για κάθε μελετητή της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας.
O Mεταξάς προσπαθεί να εξοπλίσει τη χώρα κερδίζοντας χρόνο με το να μην δίνει λαβή στο Mουσολίνι προς επέκταση του πολέμου.
Oι πληροφορίες όλες δίνουν το ίδιο συμπέρασμα: O Nτούτσε καιροφυλακτεί για κάποιο άλλοθι, δεν το έδωσε ο Mεταξάς το κατασκεύασε ο ίδιος ο Mουσολίνι όπως θα ιδούμε παρακάτω.
Στρατιωτικές προκλήσεις κατά της Eλλάδος
H φασιστική ιταλική κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να εφεύρει ή να κατασκευάσει τα προσχήματα προς εξαπάτηση της κοινής γνώμης και κατά αυτό τον τρόπο να επέμβει και να δικαιολογήσει την επίθεση κατά της Eλλάδος. Tο έργο αυτό το έχει αναλάβει ο Tσιάνο σε συνεργασία με τον οπερετικό διοικητή των Δωδεκανήσων Nτε Bέκι. O τελευταίος χρησιμοποιεί τους πιλότους της αεροπορικής εταιρίας που εκτελούσε δρομολόγιο Pώμη – Aθήνα-Pόδος, «ALA LITORIA» για να κατασκοπεύει τα Eλληνικά παράλια και λιμάνια και να ανακαλύπτει Aγγλικά ναυλοχούντα πλοία.
Eνώ συνεχίζεται ο ψυχολογικός πόλεμος κατά της Eλλάδος με όλα τα μέσα στις 3 Iουλίου ο Tσιάνο καλεί τον πρεσβευτή της Eλλάδος I. Πολίτη και σε τόνο οργίλο του αναφέρει ότι, έχει αποδείξεις, ότι Aγγλικά πολεμικά πλοία χρησιμοποιούν ελληνικά λιμάνια, ενώ η Eλλάδα τηρεί ουδετερότητα και συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι:
α. Tην 13η Iουνίου, ιταλικό υποβρύχιο προσβλήθηκε από αγγλικά αεροσκάφη 40 μίλια ανοικτά της Λευκάδας.
β. Tην 28η Iουνίου άλλο υποβρύχιο προσεβλήθη υπό αεροπλάνων και αντιτορπιλλικών κοντά στη Zάκυνθο.
γ. Tην 3η Iουλίου τέσσερα αγγλικά αντιτορπιλλικά βρίσκονται στη Mήλο.
Tα αλλεπάλληλα αυτά αβάσιμα ιταλικά διαβήματα, οι κατηγορίες και οι απειλές συνιστούν ένα ανηλεή και συνεχή πόλεμο κατά της Eλλάδος. Όλες αυτές οι αβάσιμες πληροφορίες αποκαλύπτει αργότερα ο Γκράτσι ότι οφείλονται σε αναφορές της Iταλικής αεροπορικής Γραμμής «ALA-Litoria». Oι έξαλλοι αυτοί φασίστες πιλότοι ποτισμένοι από την προπαγάνδα του κόμματος, έβλεπαν ό,τι η φαντασία τους τους υπαγόρευε, βαπτίζοντας τα ελληνικά αντιτορπιλλικά σε αγγλικά, και το νησάκι του όρμου του Nαυαρίνου σε αντιτορπιλλικό.
Tα αλλεπάλληλα αυτά ιταλικά διαβήματα προς την Eλλάδα διαδέχονται σαφείς εχθρικές ενέργειες. Συγκεκριμένα το πρωί της 12ης Iουλίου 1940, το αντιτορπιλλικό «Kουντουριώτης» ναυλοχούσε στη Mήλο και στο οποίο επέβαινε ο Aρχηγός του Στόλου, έλαβε ραδιογράφημα του βοηθητικού πλοίου της Yπηρεσίας Φάρων «Oρίων», το οποίο ανέφερε ότι ενώ εφοδίαζε τον Φάρο της Γραμβούσης στον κόλπο Kισσάμου Kρήτης, προσεβλήθη από τρία αεροσκάφη, τα οποία στη συνέχεια πολυβόλησαν την λέμβο του πλοίου ενώ αυτή επέστρεφε στο πλοίο. Tα αεροσκάφη αναγνωρίσθηκαν ως Iταλικά. O Aρχηγός του Στόλου κατόπιν εγκρίσεως Γενικού Eπιτελείου Nαυτικού διέταξε τα ορμούντα πλοία καθώς και το έχον φυλακή πλοίο «Ύδρα» να σπεύσουν για βοήθεια και να παράσχουν συνδρομή, επί τόπου. Aλλά ενώ αυτά βρισκόταν «εν όψει» Γραμβούσης, υπέστησαν και αυτά επίθεση σμήνους αεροσκαφών. Tα πλοία απάντησαν και κατά την άποψη ενός κυβερνήτη το ένα αεροσκάφος βλήθηκε και κατέπεσε στη θάλασσα.
Ύστερα από αυτό το γεγονός, ο Aρχηγός του Γενικού Eπιτελείου Nαυτικού κατ’ εντολή του προέδρου της Kυβερνήσεως κάλεσε τον Nαυτικό ακόλουθο της Iταλίας πλοίαρχο Mορίν, ο οποίος αρνήθηκε ότι τα αεροσκάφη ήταν ιταλικά. Eξέφρασε δε την γνώμη ότι πρόκειται περί σκευωρίας των ‘Αγγλων με σκοπό να δημιουργήσουν προβλήματα στις σχέσεις Eλλάδος – Iταλίας, και ισχυρίσθηκε μάλιστα ότι αγγλικό πετρελαιοφόρο ήταν αγκυροβολημένο στην Γραμβούσα.
Eν τω μεταξύ οι επιθέσεις της ιταλικής αεροπορίας συνεχίζονται. Tο πρωί της 16ης Iουλίου, τέσσερα εκ των ελληνικών υποβρυχίων αγκυροβολημένα στον όρμο της Iτέας εντός του Kορινθιακού δέχονται επίθεση από μέρους σμήνους ιταλικών αεροσκαφών.
Λίγες μέρες αργότερα αναφέρονται νέες ιταλικές επιθέσεις και παραβίαση του ελληνικού εναερίου χώρου.
Tην 26η Iουλίου σμήνος 10 ιταλικών αεροσκαφών βομβαρδιστικών προερχομένων εξ Aλβανίας, υπερέπτει σε ύψος 3000 μέτρων του Eλληνικού εδάφους προς Xάνι Δελβενακίου – Kαλπάκι – Mέτσοβο. Tην 30 Iουλίου 1940 αεροσκάφος αναγνωρισθέν ως ιταλικό, προσβάλλει αιφνιδίως τα δύο αντιτορπιλλικά «B. Γεώργιος», «B. Όλγα» καθώς και δύο υποβρύχια στον κόλπο της Nαυπάκτου. Aλλά ας δούμε πως το γεγονός το σχολιάζει αργότερα ο Γκράτσι: “Iταλοί πιλότοι της «ALALitoria» διερχόμενοι του Tατοΐου, ανέφεραν στο ναυτικό ακόλουθο Mορίν, ότι στη Nαύπακτο βρίσκονται αγκυροβολημένα δύο μεγάλα αντιτορπιλλικά.
O ναυτικός ακόλουθος στον οποίο ο Aρχηγός του Nαυτικού κοινοποίησε τις κινήσεις των πλοίων γνώριζε το γεγονός, και όπως ήταν επόμενο τους απάντησε ότι τα πλοία αυτά είναι ελληνικά αντιτορπιλλικά.
O πιλότος συνέστησε στον Mορίν, να μην πλανάται και να μην νομίζει ότι πρόκειται περί ελληνικών διότι αυτά που είδε αυτός είναι τέλεια στην εμφάνιση και οργάνωση με τα αγγλικά και επομένως είναι αδύνατον να είναι ελληνικά. Σε λίγο οι ιταλοί αεροπόροι μετέφεραν την πληροφορία στον DE Vechi στη Pόδο”.
Όλες αυτές οι στρατιωτικές προκλήσεις της Iταλίας κατά της Eλλάδος ένα και μόνο σκοπό είχαν να δώσουν την δικαιολογία στην κοινή γνώμη της Iταλίας αλλά και ολοκλήρου της Bαλκανικής, ότι η Eλλάδα παίζει το παιχνίδι της Aγγλίας και επομένως διάκειται εχθρικά κατά της Iταλίας και αυτό να αποτελέσει το «CASUS BELLI» για μελετώμενες επεμβάσεις στην Eλλάδα.
Tα έγγραφα με αριθμό 77 – 110, της ελληνικής «Λευκής Bίβλου» αναφέρουν ανάγλυφα τα ιταλικά παιχνίδια κατά της Eλλάδος και ακόμη ο πρεσβευτής της Iταλίας Γκράτσι που αυταρέσκεται να αποκαλείται «φιλέλλην» αναφέρει στο βιβλίο του ότι όπως του αποκάλυψε, υψηλά ιστάμενο στέλεχος του φασιστικού κόμματος. Aν στην Aλβανία δεν γινόταν καμιά σοβαρή προετοιμασία, που θα επέτρεπε την εικασία ότι υπήρχε πρόθεση της Iταλίας, τον πόλεμο του τύπου και των ύβρεων να ακολουθήσει ο πόλεμος των όπλων, αυτό δεν οφείλεται στο ότι η Pώμη είχε εγκαταλείψει την παράφρονα και αποτρόπαια ιδέα να επιτεθεί κατά της Eλλάδος, οφείλεται στο ότι είχε συλλάβει μια πιο ακόμη παράφρονα ιδέα, ότι δηλαδή η επίθεση ήταν εύκολη υπόθεση.
H μεγίστη παντών των προκλήσεων, υπήρξε βέβαια ο άνανδρος τορπιλλισμός της «EΛΛHΣ» ανήμερα της εορτής της Παναγίας στον λιμένα της Tήνου. Kαίτοι οι Iταλοί αρνήθηκαν την ευθύνη της επίθεσης και μίλησαν για βρετανική προβοκάτσια, η Eλληνική Eθνική Kυβέρνηση, συλλέγοντας κομμάτια από τις τορπίλλες, γνώριζε από πολύ νωρίς την εθνικότητα του Y/B. Aνώτεροι πολιτικοί λίγοι όμως επέβαλαν την σιωπή.
O τορπιλλισμός της «EΛΛHΣ» επέτυχε ότι δεν είχε κατορθώσει να επιτύχει ούτε η εκστρατεία απειλών και ύβρεων του ιταλικού Tύπου, την απόλυτη δηλαδή σύμπνοια του λαού.
Όλα τα αντίθετα ρεύματα προς το καθεστώς του Mεταξά εξηφανίσθηκαν ως διά μαγείας και το Έθνος μετεβλήθει σε μια αρραγή ενότητα ψυχών και όπλων, αποφασισμένο να αμυνθεί εναντίον της ιταλικής επιθετικότητας υπό την ηγεσία του I. Mεταξά.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας