Γενικά θέματα
ΕΔΑΔ: Εσωτερικό ένδικο μέσο η επιτροπή αποζημιώσεων στα κατεχόμενα
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) σε απόφασή του που εξέδωσε την Παρασκευή ξεκαθαρίζει ότι, όσοι Ε/κ το επιθυμούν, θα πρέπει πρώτα να εξαντλήσουν το εσωτερικό ένδικο μέσο, το οποίο βρίσκεται στα κατεχόμενα από την Τουρκία εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή την επιτροπή αποζημιώσεων, και εάν δεν μείνουν ικανοποιημένοι τότε θα μπορούν να προσφύγουν στο ΕΔΑΔ.
Αναλύοντας την απόφαση του ΕΔΑΔ, ο δικηγόρος Αχιλλέας Δημητριάδης είπε ότι το ΕΔΑΔ μετά από ακροαματική διαδικασία στις 18 Νοεμβρίου στο Στρασβούργο εξέτασε το θέμα της αποτελεσματικότητας της επιτροπής αποζημιώσεων στα κατεχόμενα και η διευρυμένη σύνθεση του Δικαστηρίου, δηλαδή 17 δικαστές, έχει εκδώσει την απόφασή του.
«Στην ουσία, η απόφαση μας ξεκαθαρίζει ότι στα κατεχόμενα το εσωτερικό ένδικο μέσο ανήκει στην Τουρκία και ότι η Τουρκία συνεχίζει να είναι υπόλογη για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Αυτή η απόφαση δεν αλλάζει καθόλου τη θέση στο διεθνές δίκαιο ότι δεν υπάρχει τίποτε άλλο στα κατεχόμενα εκτός από την τουρκική κατοχή και ότι η ούτω καλούμενη ΤΔΒΚ εξακολουθεί να είναι μια υποτελής στην Τουρκία τοπική διοίκηση. Η απόφαση δεν χωρεί έφεση», είπε.
Εξήγησε ότι από τώρα και στο εξής αυτοί που θα επιλέξουν να πάνε στην επιτροπή, «θα μπορούν να προσφύγουν στην επιτροπή, να καταχωρήσουν την αίτησή τους, να δουν πώς πηγαίνει η διαδικασία, εάν η θεραπεία που τους δίδεται είναι ικανοποιητική για αυτούς, εάν η θεραπεία δεν είναι ικανοποιητική για οποιοδήποτε λόγο μπορούν να προσφύγουν στο ανώτατο διοικητικό δικαστήριο στα κατεχόμενα και εάν ούτε εκεί δικαιωθούν τότε θα μπορούν να προσφύγουν στο ΕΔΑΔ».
Αναμένεται, συνέχισε, ότι ο χρόνος διαδικασίας θα είναι τρία με πέντε χρόνια και εάν ο αιτητής δεν είναι ικανοποιημένος θα προσφύγει στο ΕΔΑΔ.
Ο κ. Δημητριάδης εξήγησε ότι οι Ε/κ θα παρουσιάζουν τους τίτλους ιδιοκτησίας που εκδίδει η Κυπριακή Δημοκρατία και ότι αυτή θα είναι η μαρτυρία που θα παρουσιάζουν στην επιτροπή. Σημείωσε ακόμη ότι «οι Τούρκοι δέχονται ότι εμείς είμαστε οι ιδιοκτήτες».
Ουσιαστικά, είπε ο κ. Δημητριάδης, δεν αλλάζει τίποτε όσον αφορά το δρόμο προς το ΕΔΑΔ, «εκτός βέβαια από το ότι μέχρι τώρα για 20 χρόνια ήμασταν συνηθισμένοι να πηγαίνουμε κατευθείαν στο Στρασβούργο διότι λέγαμε ότι δεν υπάρχει κάποιο ένδικο μέσο που έπρεπε να εξαντλήσουμε και τώρα το Δικαστήριο μας υποδεικνύει ότι υπάρχει ένα τουρκικό ένδικο μέσο το οποίο πρέπει να εξαντληθεί και αυτός είναι ο κανόνας στη Σύμβαση».
Σε παρατήρηση ότι κάποιοι στιγματίστηκαν ως προδότες επειδή προσέφυγαν στην επιτροπή, ο κ. Δημητριάδης ανέφερε ότι όπως διαφαίνεται από την ερμηνεία της απόφασης του Δικαστηρίου σήμερα «αυτός ο προπηλακισμός αυτών των ανθρώπων σε επίπεδο νομικό δεν έπρεπε να είχε γίνει, σε επίπεδο ηθικό ή πολιτικό ο καθένας μπορεί να συζητήσει».
Ερωτηθείς κατά πόσον τώρα είμαστε υποχρεωμένοι να την ονομάζουμε επιτροπή και όχι λεγόμενη επιτροπή, ο κ. Δημητριάδης είπε ότι «είναι η επιτροπή αποζημιώσεων της Τουρκίας. Αυτός είναι ο νέος όρος. Η ίδια η Τουρκία έχει αποαναγνωρίσει την ΤΔΒΚ, το ψευδοκράτος, αυτό το μόρφωμα. Η ίδια η Τουρκία έκανε την στροφή και είπε ναι, αυτό είναι δική μου θεραπεία».
Σε ερώτηση γιατί το ΕΔΑΔ, εφόσον η Τουρκία ευθύνεται για τις παραβιάσεις, μας καλεί να προσφύγουμε σε όργανα της ίδιας της Τουρκίας, εξήγησε ότι «το σύστημα διαπίστωσης παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Στρασβούργο έχει ως πρώτιστο κανόνα ότι το κράτος εναντίον του οποίου ισχυρίζεσαι ότι υπάρχει παραβίαση πρέπει να επιτρέψει στο νομικό του σύστημα να εξετάσει το παράπονο».
Κληθείς να αναφέρει γιατί υποστηρίζαμε ότι η επιτροπή δεν αποτελεί ικανοποιητικό εσωτερικό ένδικο μέσο, είπε ότι «η θέση μας ήταν ότι η επιτροπή, τα εχέγγυα στη λειτουργία της, ο τρόπος που εξέδιδε τις αποφάσεις, το ύψος των αποζημιώσεων, το θέμα της αποκατάστασης, δεν ήταν ικανοποιητικά».
Το ΕΔΑΔ, όμως πρόσθεσε, θεώρησε ότι είναι αποτελεσματική θεραπεία.
Σε παρατήρηση ότι εκτός από την επιτροπή αναγνωρίστηκε και το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο στα κατεχόμενα, ο κ. Δημητριάδης είπε ότι η λειτουργία των δικαστηρίων στα κατεχόμενα «από την υπόθεση Φωκά, Πρωτοπαπά, Κακουλή και ακόμη από παλιά από την τέταρτη διακρατική προσφυγή, είχαν θεωρηθεί ότι δεν είναι αντίθετα με την Σύμβαση. Αυτό πρέπει να λεχθεί διότι τόσο καιρό το καλύπτουμε».
Ο κ. Δημητριάδης ανέφερε ότι υπήρχε η προσπάθεια μέχρι τώρα από την Τουρκία να αποφύγει την ευθύνη για τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου αλλά «τώρα η Τουρκία έχει δεχθεί μετά από σειρά αποφάσεων ότι οι παραβιάσεις χρεώνονται σε αυτή και ότι η επιτροπή αποζημιώσεων δεν είναι τίποτε άλλο από ένα εσωτερικό ένδικο μέσο της Τουρκίας».
Το ΕΔΑΔ εξέτασε σε απόφαση 44 σελίδων το θέμα της επιτροπής σε δύο επίπεδα, είπε. Στο επίπεδο του παράνομου και στο επίπεδο του αποτελεσματικού της επιτροπής αυτής.
«Στο επίπεδο του παράνομου θεώρησε ότι βασιζόμενη στην νομολογία όπως αυτή δημιουργήθηκε από την τέταρτη διακρατική προσφυγή από την υπόθεση Πρωτοπαπά και τις άλλες στα γεγονότα του Αγίου Κασιανού από την υπόθεση Φωκά και αργότερα από την υπόθεση Αρέστη ότι δεν μπορεί από τη μια η Τουρκία να είναι υπεύθυνη για το τι γίνεται στα κατεχόμενα και από την άλλη να μην μπορεί να δημιουργήσει μια θεραπεία η οποία να δίδει κάποιες πιθανότητες αποζημιώσεων ή αποκατάστασης στους επηρεαζόμενους», είπε.
Πρόσθεσε ότι «είναι με αυτή τη λογική που θεωρείται ότι η επιτροπή αυτή δεν είναι παράνομη και μπορεί να παράξει θεραπεία για αυτούς που έχουν πρόσβαση σε αυτή».
Οσον αφορά το θέμα της αποτελεσματικότητας το Δικαστήριο εξέτασε την επιτροπή αυτή, έλαβε υπόψη τον αριθμό αιτήσεων που έχουν καταχωρηθεί, τον αριθμό συμβιβασμών που είχαν γίνει και κάνει λόγο για περίπου 49 εκατ. ευρώ που έχουν πληρωθεί σε αριθμό αιτητών.Ελαβε, επίσης, υπόψη της τους συμβιβασμούς που είχαν γίνει σε δύο υποθέσεις ενώπιον του ΕΔΑΔ, όπου εξετάστηκε το θέμα του συμβιβασμού που εμπεριείχε ανταλλαγή περιουσιών, καθώς και αποκατάσταση συγκεκριμένων περιουσιών και ακολούθως εξέτασε το θέμα του κατά πόσον τα δικαιώματα των Ε/κ μπορούν να τύχουν θεραπείας.
«Είναι δεδομένο το οποίο δεν έχει αλλάξει ότι η Τουρκία και η ούτω καλούμενη ΤΔΒΚ δέχεται ότι οι περιουσίες αυτές ανήκουν στους Ε/κ και είναι θέμα εξέτασης το κατά πόσον παραβιάζονται τα δικαιώματά τους και τι είδος θεραπείες μπορούν να πάρουν», είπε.Στην παράγραφο 103 της απόφασης, είπε, το ΕΔΑΔ επιμένει ότι η επιτροπή είναι μια εσωτερική θεραπεία της Τουρκίας διότι δεν υπάρχει η έννοια του ψευδοκράτους.
Ανέφερε ότι στην παράγραφο 108 της απόφασης καταγράφεται η στροφή της τουρκικής Κυβέρνησης όσον αφορά το θέμα της ευθύνης της για τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα κατεχόμενα.Η παράγραφος 108 αναφέρει ότι «επιπρόσθετα, το Δικαστήριο σημειώνει ότι η τουρκική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί πλέον την ευθύνη της κάτω από την Σύμβαση για τις περιοχές κάτω από τον έλεγχο της ‘ΤΔΒΚ’ και έχουν εκ των πραγμάτων αποδεχθεί τα δικαιώματα των Ε/κ ως ιδιοκτητών και τις θεραπείες για τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους κάτω από το Αρθρο 1 του Πρωτοκόλλου 1».
Ο κ. Δημητριάδης έκανε αναφορά και στην παράγραφο 128, η οποία ξεκαθαρίζει το εξής: «Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η απόφαση αυτή δεν πρέπει να ερμηνευτεί ότι ζητά από τους αιτητές να χρησιμοποιήσουν την επιτροπή αποζημιώσεων. Μπορεί να επιλέξουν να μην κάνουν αυτό και να περιμένουν μια πολιτική λύση του προβλήματος».
Ο δικηγόρος Κώστας Παρασκευάς δήλωσε ότι με την απόφασή του, το ΕΔΑΔ θεωρεί ότι θα ήταν οξύμωρο ένα κράτος να καθίσταται υπεύθυνο για τις πράξεις που του χρεώνονται και να μην μπορεί να εισαγάγει θεραπείες σε ένδικα μέσα ούτως ώστε να θεραπεύσει αυτές τις παραβιάσεις.
«Αυτή του η θέση ξεκαθαρίζει ότι δεν έχει να κάνει με καμία νομιμοποίηση αυτού του μορφώματος που υπάρχει στα κατεχόμενα και δεν υφίσταται ως αντικείμενο διεθνούς δικαίου», πρόσθεσε.
Ο κ. Παρασκευάς είπε ότι πρέπει επίσης να ξεκαθαρίσουμε τι σημαίνει ότι η Τουρκία πρέπει να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ.
Αυτό σημαίνει, συνέχισε, «ότι εάν επιδικαστεί κάποιο ποσό δίκαιης ικανοποίησης η Τουρκία δεν έχει άλλη επιλογή παρά να το πληρώσει, να πάρει ατομικά μέτρα που θα φέρουν τον προσφεύγοντα στην κατάσταση που θα ήταν εάν η παραβίαση δεν ελάμβανε χώρα και το πιο σημαντικό είναι η λήψη γενικών μέτρων».Πρόσθεσε ότι η λήψη γενικών μέτρων σημαίνει ότι θα εισαχθούν τέτοιες θεραπείες ούτως ώστε εκείνο το πρόβλημα που δημιουργεί πολλές όμοιες υποθέσεις όπως η κατάσταση στα κατεχόμενα, θα θεραπευθεί.
«Και αυτό έχει κάνει στην περίπτωση αυτή η Τουρκία η οποία έχει ουσιαστικά εισαγάγει μια θεραπεία, η οποία όπως το Δικαστήριο έχει επιβεβαιώσει σήμερα μπορεί να θεραπεύσει τις παραβιάσεις αυτές και την οποία οι Ε/κ πρέπει να εξαντλούν προτού προσφύγουν στο ΕΔΑΔ», σημείωσε.Ο κ. Παρασκευάς ανέφερε ότι στο σύστημα της Σύμβασης υπάρχει ένα κενό, ότι δεν υπάρχει ένας μηχανισμός που να εποπτεύει ότι πραγματικά το ένδικο μέσο θα συμμορφώνεται με τις επιταγές της Σύμβασης.
Η μοναδική περίπτωση, ανέφερε, να ελεγχθεί και πάλι είναι αφού αιτητές προσφύγουν ενώπιον της επιτροπής, δεν μείνουν ευχαριστημένοι και πάρουν το δρόμο ξανά του Στρασβούργου.Συμβούλευσε τους Ε/κ αιτητές, οι οποίοι θα επιλέξουν να προσφύγουν στην επιτροπή, να έχουν μια κατάλληλη νομική συμβουλή ως προς το τι ζητούν ενώπιον της επιτροπής και τι ποσά ή τι φιλικούς διακανονισμούς είναι διατεθειμένοι να υπογράψουν.
Σε παρατήρηση ότι με την απόφαση αυτή ανατρέπονται όλα, ο Παρασκευάς είπε ότι έχει σημασία πώς το ίδιο το Δικαστήριο προσέγγιζε τις υποθέσεις αυτές.Για το ίδιο θέμα, ο κ. Δημητριάδης είπε ότι «έχει σημασία ότι εμείς αγνοούσαμε αυτά και δεν τα συζητούσαμε με κανένα τρόπο. Ηταν όλα ‘ψευδό’, έβγαιναν οι αποφάσεις, φαινόταν πού πάει το πράγμα και τώρα έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια πραγματικότητα, η οποία κτιζόταν από την τέταρτη διακρατική προσφυγή, δηλαδή εδώ και εννέα χρόνια».
Σχετικά με τις 35 υποθέσεις ενώπιον του ΕΔΑΔ για τις οποίες διαπιστώθηκε παραβίαση, ο κ. Δημητριάδης είπε ότι η Τουρκία προσπάθησε να τις εφεσιβάλει, η έφεση απορρίφθηκε, έχουν τώρα καταστεί τελεσίδικες και βρίσκονται στην διαδικασία επιδίκασης αποζημιώσεων, αφού τα μέρη καταχωρήσουν τις συγκριμένες απαιτήσεις τους.
Οσον αφορά τις 1.500 που δεν έχουν περάσει από το στάδιο του παραδεκτού, είπε ότι δεδομένου ότι η υπόθεση Δημόπουλου είναι του 1999 και είναι η πιο παλιά και παρόλο που όταν καταχωρήθηκε η υπόθεση, η επιτροπή αυτή δεν είχε συσταθεί, το δικαστήριο θεώρησε ότι ως εξαίρεση του κανόνα θα πρέπει να απορριφθεί.
«Είναι λογικό να περιμένουμε ότι και οι υπόλοιπες θα έχουν την ίδια τύχη», κατέληξε.
Απόφαση εφιάλτης για τους Ελληνοκύπριους-Το ΕΔΑΔ αναγνώρισε τη “Επιτροπή Αποζημιώσεων”
Α. Δημητριάδης: Η Τουρκία αποαναγνωρίζει νομικά το ψευδοκράτος
Ανησυχία προκαλεί στη κοινή γνώμη των ελευθέρων περιοχών και εορτασμούς στα κατεχόμενα και στην Τουρκία η απόφαση του ΕΔΑΔ (Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) να αναγνωρίσει τη λεγόμενη Επιτροπή Αποζημιώσεων των κατεχομένων ως αποτελεσματικό εσωτερικό ένδικο μέσο.
Σύμφωνα με την απόφαση, οι Ελληνοκύπριοι πρέπει από τώρα και στο εξής να αποτείνονται πρώτα στην “Επιτροπή Αποζημιώσεων ” και στη συνέχεια στο λεγόμενο Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο των κατεχομένων, προκειμένου να θεωρηθεί ότι έχουν εξαντλήσει τα εσωτερικά ένδικα μέσα. Αφού ακολουθήσουν την διαδικασία αυτή και νιώθουν ότι δεν έχουν ικανοποιηθεί, τότε θα μπορούν να προσφύγουν στο ΕΔΑΔ.
Την απόφαση ανακοίνωσε την Παρασκευή ο δικηγόρος Αχιλλέας Δημητριάδης, εκ των δικηγόρων μιας από τις πιλοτικές αποφάσεις. Όπως εκτιμά ο κ. Δημητριάδης, επί της ουσίας η Τουρκία, με την απόφαση, αποαναγνωρίζει νομικά το ψευδοκράτος και αναλαμβάνει η ίδια την ευθύνη για όσα συμβαίνουν στα κατεχόμενα.Ο Αχιλλέας Δημητριάδης υπενθύμισε ότι από το 2001 τα ευρωπαϊκά δικαστήρια αναγνωρίζουν τα δικαστήρια του ψευδοκράτους και αυτό είπε φάνηκε σε διάφορες αγωγές εναντίον της Τουρκίας, όπως στην υπόθεση του Αγίου Κασιανού.
iKypros
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή
Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...
FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!
Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...
Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...
350 Δισ. Δολάρια στην Αμερική: Η Νότια Κορέα ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη στρατηγική επένδυση της συμμαχίας τους
Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις...
«Εδώ αρμόδιος είμαι εγώ»: Η τουρκική υστερία για τις NAVTEX και το ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας του GSI
Ως νέα αναμέτρηση για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος την αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας