Γενικά θέματα
Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΧΗΜΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ
Του ΄Ομηρου Φωτιάδη (Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στα ΜΜΕ τον Απρίλιο του 2007)
Στα τέλη Οκτωβρίου του 2006, κυκλοφόρησε στης ΗΠΑ το περιοδικό «Defense & Foreign Affairs Strategic Policy» (D&FA Strategic Policy), το οποίο πρωτοκυκλοφόρησε το 1972, και από το 1982 εκδίδεται από το μη κερδοσκοπικό ίδρυμα «The International Strategic Studies Organization» (ISSA) με έδρα την Washington DC.
Το περιοδικό αυτό διακινείται μόνο με συνδρομές και συνήθως περιλαμβάνει επιλεγμένα άρθρα από πληροφορίες και αναλύσεις που δημοσιεύονται καθημερινά στην συνδρομητική ιστοσελίδα του Global Information System (GIS).
Το τεύχος του Οκτωβρίου 2006 της μηνιαίας επιθεώρησης D&FA Strategic Policy, περιείχε άρθρο το οποίο συνέταξε ομάδα Αμερικανών ερευνητών, με τον τίτλο «Τουρκία και PKK: Ετοιμασίες για τη Σύγκρουση» και περιελάμβανε στοιχεία για την χρήση απαγορευμένων χημικών όπλων εναντίων Κούρδων ανταρτών του PKK και αποκάλυπτε δεδομένα για τα μυστικά προγράμματα παραγωγής όπλων της Τουρκίας.
Αποδίδεται παρακάτω, σε μετάφραση από την Αγγλική γλώσσα, μέρος του άρθρου με τις καταγγελίες εναντίον της Τουρκίας.
«Το PKK έχει ανοίξει πολλά γραφεία στις περισσότερες πόλεις του βόρειου Ιράκ, ενώ πρόσφατα άνοιξε γραφείο στην Βαγδάτη, το οποίο λειτουργεί υπό την κάλυψη ενός πολιτισμικού οργανισμού.
Σύμφωνα με το περιοδικό, «Η Φωνή του Κουρδιστάν», τεύχος 89, Ιούνιος 2006, Ελληνική έκδοση, Αθήνα, με εκδότη τον Κούρδο Φαρούκ Σαρϊαλτην (Faruk Sarialtin), και μέλος του PKK, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις πραγματοποίησαν πρόσφατα 53 στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του PKK, ενώ σε μία από αυτές συνεργάστηκε με το Ιράν. Το Ιράν έχει πραγματοποιήσει οκτώ επιχειρήσεις εναντίον του PKK μόνο του.
Κατά τη διάρκεια αυτών των επιχειρήσεων μεταξύ του Τουρκικού Στρατού και του PKK, 73 μάχες πραγματοποιήθηκαν, 25 στο Μποταν (Botan), 15 στο Αμεντ (Amed), πέντε στο Ντερσιμ (Dersim) και σε άλλες περιοχές. Το PKK ανταπέδωσε με 69 επιχειρήσεις. Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων ο Τουρκικός Στρατός είχε 165 απώλειες, μεταξύ των οποίων 144 ήταν στρατιώτες, επτά Αξιωματικοί και ένας Αντισυνταγματάρχης. Επίσης, 36 Ιρανοί στρατιώτες και 43 αντάρτες του PKK σκοτώθηκαν.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, το επιχειρησιακό κέντρο των Τουρκικών Δυνάμεων για την εισβολή τους στο Νότιο Κουρδιστάν (Βόρειο Ιράκ) κατασκευάστηκε στην οροσειρά του Γκαμπάρ (Gabar) στην επαρχία Σιρνάκ (Şırnak). Οι κατασκευές έγιναν με μεγάλη ταχύτητα και δύο σταθμοί διοικήσεως έχουνε τοποθετηθεί σε στρατιωτικά κοντέϊνερς. Ο Τούρκος Στρατηγός Εργκούν Σαιγκάν (Ergun Saigun), επισκέπτεται συχνά το στρατόπεδο και είναι ο Επιχειρησιακός Επιτελάρχης. Είχε μάλιστα και την υποστήριξη του (τότε) Διοικητή των Τουρκικών Χερσαίων Δυνάμεων, Στρατηγό Μεχμέτ Γιασάρ Μπουγιουκανίτ (Gen. Mehmet Yaşar Büyükanıt), ο οποίος και διευθύνει απευθείας τις επιχειρήσεις. [Ο Στρατηγός Μπουγιουκανίτ είναι πλέον Αρχηγός του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου]. Η απόφαση για τη δημιουργία αυτής της διοίκησης πάρθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2006 κατά τη συνεδρία του Τουρκικού Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας (MGK: Milli Güvenlik Kurulu). Στις 28 Μαρτίου 2006, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ρασέπ Ταγίπ Ερντογκάν (Recep Tayyip Erdoğan) είχε μυστική συνάντηση με τον Στρατηγό Μπουγιουκανίτ, όπου και αποφάσισαν την στρατηγική του ολοκληρωτικού πολέμου κατά του PKK. Την ίδια ημέρα ο Ερντογκάν συμμετείχε σε στρατιωτική άσκηση στην πόλη, Καρς (Kars) στη νοτιοανατολική Τουρκία, φορώντας στρατιωτική στολή με σκοπό την ενθάρρυνση των στρατιωτών.
Στις 28 Μαρτίου 2006, οι Τουρκικές Δυνάμεις σκότωσαν 14 αντάρτες του PKK χρησιμοποιώντας χημικά όπλα, στην περιοχή Σονγκαϊλα (Songaila) στην επαρχία Μούς (Muş ή Mush) της ανατολικής Τουρκίας. Το περιστατικό επιβεβαιώθηκε από το Κουρδικό περιοδικό «Η Φωνή του Κουρδιστάν», το οποίο και κατέδειξε τους 14 μαχητές του PKK που πιστεύετε ότι σκοτώθηκαν με χημικά όπλα, στις 28 Μαρτίου 2006.
Το γεγονός ότι οι Τουρκικές Δυνάμεις Ασφαλείας χρησιμοποιούν χημικά όπλα, παραβιάζοντας διεθνείς συνθήκες (όπως τη Συνθήκη Χημικών όπλων – Τhe Chemical Weapons Convention [CWC] – την οποία η Τουρκία επικύρωσε στις 12 Μαΐου 1997), εντείνει την κρίση με τους Κούρδους του PKK.
Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι η Τουρκία δεν είναι μέλος της «Αυστραλιανής Ομάδας». Η Αυστραλιανή Ομάδα δημιουργήθηκε το 1984 από την Αυστραλία και είναι μια ανεπίσημη και εθελοντική κοινοπραξία (22 στο σύνολο). Δεν υπάρχει καταστατικός χάρτης γιατί η ομάδα δουλεύει συναινετικά. Η ίδρυση της ήταν αποτέλεσμα της χρήσης χημικών όπλων στον πόλεμο Ιράκ-Ιράν. Σκοπός της ομάδας είναι ο περιορισμός της διάδοσης χημικών και βιολογικών όπλων. Ετήσιες συναντήσεις των μελών πραγματοποιούνται, όπου και μοιράζονται πληροφορίες για τους κινδύνους της διάδοσης χημικών και βιολογικών όπλων, καθώς επίσης φροντίζουν για τον εθνικό έλεγχο εξαγωγών σε μια προσπάθεια να σταματήσουν την μεταφορά υλικών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή χημικών ή/και βιολογικών όπλων. Η ομάδα έχει δημιουργήσει λίστες για τα υλικά των οποίων η εξαγωγή πρέπει να ελέγχετε, καθώς επίσης και «προειδοποιητικές» λίστες με υλικά, η αγορά των οποίων αποτελεί ένδειξη δραστηριοτήτων διάδοσης χημικών και βιολογικών όπλων.
Από το 1993 η Αυστραλιανή Ομάδα έχει εκδώσει πληροφορίες ότι η Τουρκία παράγει δύο βιολογικές ουσίες και άλλες δύο ουσίες για την παραγωγή βιοχημικών όπλων. Απόδειξη των παραπάνω αποτελεί το μυστικό πρόγραμμα του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου, στο οποίο και αναφέρεται ότι «Η Τουρκία πρέπει να αποκτήσει λόγω απειλών που δέχεται από γειτονικά κράτη, πολλαπλασιαστές δύναμης, οι οποίοι επιτρέπουν την εγκατάσταση πυρηνικών, βιολογικών και χημικών όπλων σε πυραύλους».
Νωρίτερα, στις 25 Φεβρουαρίου 1986, το Τουρκικό Γενικό Επιτελείο είχε διατάξει με εμπιστευτική οδηγία υπογεγραμμένη από τον Υποστράτηγο Νεσντέτ Οζτοράν (Maj.-Gen. Necdet Öztorun), διοικητή του Τουρκικού Στρατού από το 1987, την χρήση χημικών όπλων σε εχθροπραξίες με το PKK.
Στις 23 Ιουλίου 1989, η Τουρκική εφημερίδα «Ikibine Dorga», αποκάλυψε την ύπαρξη μυστικής οδηγίας ασφαλείας για την χρήση χημικών και βιολογικών όπλων κατά των Κούρδων μαχητών. Ο Κούρδος καθηγητής Σελαντέτ Τσελικέρ (Celadet Celiker) είχε συγκεντρώσει πληροφορίες για την παραγωγή χημικών και βιολογικών όπλων σε μυστικά εργαστήρια του Τουρκικού Στρατού. Το 1992, ο Κούρδος καθηγητής παρέδωσε τις πληροφορίες που είχε σε Ευρωπαϊκή χώρα, η οποία προσθέτοντας και τις δικές της πληροφορίες, παρέδωσε το σύνολο αυτών μετά ένα χρόνο στην Αυστραλιανή Ομάδα. Αργότερα, ο Καθηγητής Τσελικέρ έγινε στόχος παραστρατιωτικών δυνάμεων της Τουρκικής Μυστικής Υπηρεσίας MIT (MIT: Turkish National Intelligence Organization), με προσπάθειες κατά της ζωής του. Ο Καθηγητής απέδρασε στην Ευρώπη, ενώ πρόσφατα εγκαταστάθηκε στο Βόρειο Ιράκ.
Ο Υποστράτηγος Νεσντέτ Οζτοράν ήτανε για κάποιο διάστημα ο διοικητής του μυστικού βιοχημικού προγράμματος της Τουρκίας. Μετά την αποστράτευση του δίδαξε στο Πανεπιστήμιο «FMV Isik» (Feyiye Mektepleri Vakfı – Işık Üniversitesi) στην Κωνσταντινούπολη.
Επιβεβαιωμένες πληροφορίες για την χρήση χημικών όπλων κατά των Κούρδων ανταρτών προέκυψαν στης 11 Μάιου 1999. Η χρήση χημικών όπλων πραγματοποιήθηκε στην περιοχή Μπαλικαγια (Ballikaya) νοτιοανατολικά της πόλης Σιρνάκ (Şırnak), στην επαρχία Σιρνάκ. Οι Τουρκικές Δυνάμεις εκτόξευσαν πυρά όλμων τα οποία περιείχαν χημικές ουσίες, κατά Κούρδων του PKK. Κούρδοι μαχητές συνέλεξαν θραύσματα από τους όλμους όταν επέστρεψαν στην περιοχή και έπειτα τα παρέδωσαν για ανάλυση σε Ευρωπαϊκή χώρα. Τα θραύσματα αναλύθηκαν από το Ινστιτούτο Ιατροδικαστικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου του Μονάχου, στη Γερμανία. Κατά την επίθεση 22 Κούρδοι μαχητές σκοτώθηκαν.
Στις 27 Οκτωβρίου 1999, το Γερμανικό τηλεοπτικό κανάλι ZDF, μετέδωσε στην εκπομπή «Kennzeichen D» τις πληροφορίες για τα θραύσματα και ανακοίνωσε ότι το Ινστιτούτο του Μονάχου ανίχνευσε απαγορευμένες χημικές ουσίες, οι οποίες είναι παράγωγα και συστατικά του χημικού τύπου RP707. Το κανάλι ZDF αποκάλυψε ότι οι απαγορευμένες χημικές ουσίες για στρατιωτική χρήση είχαν εξαχθεί από την Γερμανική εταιρεία Buck, στην Τουρκία από το 1995 (Πρακτορείο Ειδήσεων DDP, Βερολίνο, 26 Οκτωβρίου 1999).
Τα τελευταία 15 χρόνια υπήρξαν πολλές εκθέσεις αναφερόμενες στη χρήση χημικών και βιολογικών όπλων κατά των Κούρδων μαχητών, ενώ η απόδειξη αυτών είναι δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Στις 23 Ιανουαρίου 1990 η εφημερίδα «Cyprus Mail» ανέφερε ότι από το Φεβρουάριο του 1988 ο Τουρκικός Στρατός σκότωσε 30 Κούρδους μαχητές με τη χρήση χημικών όπλων στην περιοχή Μπακοκ (Bakok). Επίσης, η εφημερίδα «Baltimore Sun» ανέφερε στις 4 Σεπτεμβρίου 1991 ότι έγινε χρήση χημικών όπλων κατά Κούρδων μαχητών τον Ιούνιο του 1991 στην περιοχή Μπινγκιολ (Bingöl), κοντά στην επαρχία Γκεντς (Genç), στην περιφέρεια του Μπινγκιόλ. Ο Σύλλογος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Association) ανέφερε στις 6 Ιουλίου 2001 τον θάνατο 20 Κούρδων αυτονομιστών από χημικά όπλα στο Ελμαλι (Elmali) στην επαρχία Γιεντισου (Yedisu), στην περιφέρεια του Μπινγκιολ.
Σε κάποια παράγραφο του αποκαλυπτικού άρθρου, γινόταν αναφορά για «ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες και φήμες» οι οποίες φέρουν τους Τούρκους να χρησιμοποίησαν ως πειραματόζωα Ελληνοκύπριους αιχμαλώτους που απήγαγαν και μετέφεραν στην Τουρκία το 1974. Οι συντάκτες του κειμένου κάνουν αναφορά ότι οι φήμες αυτές προέρχονται από τον δολοφονηθέντα στις 20 Μαρτίου 1994, Ελληνοκύπριο αγωνιστή, Θεόφιλο Γεωργιάδη.
Αποδίδεται παρακάτω, σε μετάφραση από την Αγγλική γλώσσα, μέρος του άρθρου με τις καταγγελίες εναντίον της Τουρκίας.
«Πολλές αναφορές, οι οποίες καταγγέλθηκαν από Κούρδους αλλά και Τούρκους, έκαναν λόγο και για τους αγνοούμενους της Κύπρου. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε ότι από το 1984 έως και το 1988, αγνοούμενοι Ελληνοκύπριοι και Έλληνες στρατιώτες αιχμάλωτοι της εισβολής του 1974 κατέληξαν σε μυστικά βιοχημικά εργαστήρια του Τουρκικού Στρατού και χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα. Οι αναφορές αυτές δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ. Ο Ελληνοκύπριος μαχητής και φίλος προς τον Κουρδικό λαό, Θεόφιλος Γεωργιάδης, δολοφονήθηκε από την Τουρκική ΜΙΤ στις 20 Μαρτίου του 1994, στης 10:00 το πρωί, έξω από την οικία του. Ο Γεωργιάδης ήταν υπολοχαγός καταδρομέας της Κυπριακής Εθνοφρουράς. Είχε ειδίκευση σε Τουρκικά θέματα και στις πολιτικές επιστήμες με σπουδές στην Γαλλία και Γερμανία. Είχε μεταφερθεί στο Γραφείο Εθνικής Ασφάλειας της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο τμήμα Τουρκίας. Το 1986 υπηρέτησε στο Γραφείο Τύπου της Δημοκρατίας της Κύπρου. Στις 12 και 13 Μαρτίου 1994, σε ένα διεθνές συνέδριο που έγινε στης Βρυξέλλες, ο Γεωργιάδης αποκάλυψε πληροφορίες για τις μεθόδους που χρησιμοποίησαν οι Τούρκοι για να καταπνίξουν το Κουρδικό πρόβλημα, αλλά και τη βιαιότητα κατά των Ελληνοκύπριων αιχμαλώτων. Οι κατηγορίες του προκάλεσαν μεγάλες αντιδράσεις στην Τουρκία. Αφού επέστρεψε στην Κύπρο, ο Γεωργιάδης δολοφονήθηκε στην αυλή της οικίας του, με πυροβολισμούς από «αγνώστους». Φημολογήθηκε ότι είχε πληροφορίες για τους αγνοούμενους Ελληνοκυπρίους και ότι είχε έρθει σε επαφή με Κούρδους του PKK, οι οποίοι είχαν αποδράσει από ένα μυστικό βιοχημικό εργαστήριο του Τουρκικού Στρατού, έξω από την Άγκυρα και το οποίο λειτουργούσε υπό την επίβλεψη της Τουρκικής Στρατιωτικής Ιατρικής Ακαδημίας – Gulhane Military Medical Academy (GMMA). Αυτοί οι Κούρδοι, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες και φήμες, είχαν μαρτυρήσει ότι πραγματοποιήθηκαν βιοχημικά πειράματα σε Ελληνοκύπριους και Έλληνες αιχμαλώτους.»
Η παράγραφος αυτή πυροδότησε πλήθος δημοσιευμάτων στα Κυπριακά και Ελληνικά ΜΜΕ. Εκατοντάδες δημοσιεύσεις και αναφορές για το θέμα υπήρξαν διεθνώς. Ο Τουρκικός Τύπος, στο σύνολό του, ασχολήθηκε πάρα πολύ με το περιεχόμενο του άρθρου, καλώντας το Τουρκικό Γενικό Επιτελείο Στρατού να λάβει θέση απέναντι στις καταγγελίες του Αμερικανικού περιοδικού. Παρά τις τεράστιες πιέσεις των Τούρκων δημοσιογράφων και το πλήθος των δημοσιευμάτων του Τουρκικού τύπου, ο Τουρκικός Στρατός, δεν έκανε καμία ανακοίνωση, ούτε προέβη σε καμία διάψευση των καταγγελιών εναντίων του. Η στάση αυτή του Τουρκικού Στρατού, από πολλούς ερμηνεύθηκε ως μια σιωπηρή αποδοχή των καταγγελιών και ως φόβος για πιθανή μελλοντική δημοσιοποίηση και άλλων στοιχείων εις βάρος του, τα οποία θα εκθέτανε ανεπανόρθωτα την Τουρκία, έτσι και προχωρούσε σε διάψευση των καταγγελιών του D&FA Strategic Policy.
Την ίδια ώρα ο εκδότης του περιοδικού D&FA Strategic Policy, κ. Κόπλεϊ (Mr. Gregory Copley), στις 24 Οκτωβρίου 2006, σε συνέντευξη του στον δημοσιογράφο Λάμπρο Παπαντωνίου που δημοσιεύθηκε στον «Ελεύθερο Τύπο», με τίτλο «Τούρκοι μας έδωσαν τις πληροφορίες», δηλώνει ότι οι πληροφορίες αυτές «προέρχονται από ανθρώπινες πηγές, σχετιζόμενες με υπηρεσίες πληροφοριών που βρίσκονται μέσα στην Τουρκία, (it’s coming from human intelligente sources inside Turkey!) », δημιουργώντας μεγάλο σοκ στους Τούρκους, οι οποίοι και πάλι τηρούν σιγή ιχθύος!
Στην Κύπρο το θέμα είχε λάβει τεράστιες διαστάσεις και έτυχε ανάλογης πολιτικής εκμετάλλευσης από κύκλους οι οποίοι αντιπολιτεύονται τον Κύπριο Πρόεδρο Τάσο Παπαδόπουλο, κάνοντας μάλιστα και σχόλια ότι ο εκδότης του D&FA Strategic Policy, είναι «πράκτορας» του Κύπριου Προέδρου και «πληρώθηκε» για το δημοσίευμα. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί προκάλεσαν πλήθος αντιδράσεων, καθώς οι επικριτές του Κυπρίου Προέδρου, φέρονται μεταξύ αυτών που υποστήριζαν το ΝΑΙ στο Σχέδιο «Ανάν».
Το αξιοπερίεργο στην όλη υπόθεση, είναι ότι το άρθρο αυτό στο σύνολό του, αναφέρεται στην διαμάχη μεταξύ Τούρκων και Κούρδων. Η αναφορά στους Ελληνοκυπρίους αιχμαλώτους, είναι πολύ μικρή και μάλιστα παραπέμπει σε «ανεπιβεβαίωτες φήμες και πληροφορίες». Γιατί άραγε να προκλήθηκε τόσος σάλος;
Στις 5 Νοεμβρίου 2006, η εφημερίδα «Το Παρών», στην σελίδα 24, δημοσιεύει ολοσέλιδό άρθρο με τον τίτλο «Απολογητές και Συνήγοροι της Άγκυρας στον Ελληνικό Τύπο», κάνοντας λόγο για προσπάθεια απαξίωσης του εκδότη του περιοδικού D&FA Strategic Policy, από Έλληνες και Κύπριους δημοσιογράφους, με σκοπό την υπεράσπιση της Άγκυρα κλπ.
Οι θιασώτες της «Ελληνοτουρκικής φιλίας» τρομοκρατήθηκαν στο ενδεχόμενο «Ελληνικής εμπλοκής» στις καταγγελίες εναντίων της Τουρκίας, μιας και πλησίαζε ο Δεκέμβριος του 2006, και η Τουρκία θα κρινόταν εάν θα λάμβανε εντολή ή όχι, για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ).
Οι καταγγελίες αυτές πιθανόν, να κλόνιζαν τις θετικές προοπτικές για την Τουρκία και το αίτημά της για είσοδο στην ΕΕ. Αίτημα το οποίο με κάθε μέσο και τρόπο υποστηρίζει η Ελλάδα στους διεθνείς φορείς και οργανισμούς. Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις, οι δημοσιογραφικές διαμάχες και αντεγκλήσεις για τις «ανεπιβεβαίωτες φήμες» πήραν τεράστιες διαστάσεις και ουδείς ασχολήθηκε με τις σοβαρές καταγγελίες του άρθρου για τη χρήση χημικών όπλων εναντίων των Κούρδων!
Η Τουρκία σιώπησε εντελώς, αφήνοντας τις Ελληνικές εμπάθειες, να την υπερασπίσουν και να αποπροσανατολίσουν το κοινό, από το να ασχοληθεί με τις σοβαρές καταγγελίες, τις οποίες δεν τόλμησε μέχρι σήμερα να διαψεύσει.
Δύο αναφορές για το θέμα πέρασαν απαρατήρητες και θα ήταν πολύ χρήσιμο να αναφερθούν, καθώς προκαλούν έντονο προβληματισμό και ερωτηματικά…
1. Σε συνέντευξη Τύπου του Κυβερνητικού Εκπροσώπου της Κύπρου, κ. Χ. Πασιαρδή στις 23 Οκτωβρίου 2006, ο Κύπριος δημοσιογράφος κ. Πομηλορίδης, χαρακτηριστικά ρώτησε τον κ. Πασιαρδή «Οι πληροφορίες είναι ότι ο αείμνηστος Θεόφιλος Γεωργιάδης είχε ενημερώσει την Κυβέρνηση, τότε. Δηλαδή μιλάμε ότι υπήρχαν αγνοούμενοι ζωντανοί οι οποίοι υποβάλλονταν σε τέτοιου είδους πειράματα. Αυτό δήλωσε και ο πατέρας του Θεόφιλου Γεωργιάδη, ο οποίος γνώριζε τις κινήσεις του γιου του». Οι «ανεπιβεβαίωτες φήμες» του D&FA Strategic Policy, μήπως επιβεβαιώνονται;
[Η συνέντευξη είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας, “Συνάντηση του Υφυπουργού παρά τω Προέδρω και Κυβερνητικού Εκπροσώπου κ. Χριστόδουλου Πασιαρδή με τους δημοσιογράφους”, 23/10/2006, URL: http://www.moi.gov.cy/moi/pio/pio.nsf/All/3BBFF62A74EE87F3C2257210003EFA2F?OpenDocument]
2. Στην πρωινή εκπομπή του Κυπρίου δημοσιογράφου Λάζαρου Μαύρου, στο «Ράδιο Πρώτο» στις 25 Οκτωβρίου 2006, φιλοξενούμενος ήταν ο κ. Μητσόπουλος, Βουλευτής του ΔΗΣΥ. Ο κ. Μητσόπουλος διετέλεσε σύμβουλος στο Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών για τα θέματα της Κύπρου την δεκαετία του ’80. Μεταξύ άλλων ο Κύπριος Βουλευτής ανέφερε: «Οι μόνοι που γνώριζαν για αυτές τις πληροφορίες και είχαν αποδείξεις και στοιχεία ήταν ο Θεόφιλος Γεωργιάδης και ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Συγγενών Αγνοούμενων Ελλαδιτών. Το Τέλος του Θεόφιλου το γνωρίζουμε. Εκείνο που με ξάφνιασε ήταν η πληροφορία ότι τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Ελλαδιτών, τον δολοφόνησαν και ο θάνατός του δεν εξιχνιάστηκε ποτέ. Αυτός διατηρούσε αρχείο με στοιχεία στο γραφείο του. Το ίδιο βράδυ της δολοφονίας του, το γραφείο του παραβιάστηκε και εξαφανίστηκαν όλα τα έγγραφα»!!! [Τα σχόλια είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα: http://www.skorpialogia.com/index.php?option=com_content&task=view&id=193&Itemid=2] Τόσο σοβαρές αποκαλύψεις από έναν Βουλευτή και τέως σύμβουλο του Ελληνικού Υπ. Εξωτερικών, προκαλούν δικαίως πλήθος ερωτηματικά… όχι για τις καταγγελίες, αλλά για τους δημοσιογράφους-επικριτές και υποστηρικτές της Άγκυρας και τα κίνητρά τους!
Για την ιστορία, όταν «συνελήφθη» (παραδόθηκε από εμάς χάρη της Ελληνοτουρκικής φιλίας) ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν (Abdullah Öcalan), έφερε Κυπριακό διαβατήριο με το όνομα, Λάζαρος Μαύρος.
«Πράκτορας» του Τ. Παπαδόπουλου, λοιπόν ο εκδότης του Αμερικανικού περιοδικού D&FA Strategic Policy! Εμείς προσθέτουμε και των Κούρδων!!!
Πληρωμένοι πράκτορες, είναι όσοι καταγγέλλουν την Τουρκία, για τους θιασώτες της Ελληνοτουρκικής φιλίας, του Σχεδίου «Ανάν» και του αγώνα της ανεξαρτησίας των Κούρδων!
Στα παραπάνω ήρθαν να προστεθούν και δημοσιεύματα, ότι κατά το δικαστήριο του Σαντάμ Χουσεΐν (Saddam Hussein) και των συνεργατών του, για το θάνατο 182 χιλιάδων Κούρδων το 1987 και 1988 με χημικά όπλα, παρουσιάστηκαν πλήθος στοιχεία και δεκάδες φάκελοι του Ιρακινού Στρατού, όπου αναφέρουν πλήρη εμπλοκή της Τουρκίας στην αποστολή χημικών όπλων και ουσιών, προς τον Σ. Χουσεΐν, για την εξόντωση των χιλιάδων αθώων Κούρδων χωρικών!
[Περισσότερες πληροφορίες διαθέσιμες στα άρθρα: Kurdish info,“ Secret evidence at Saddam trial”, 21/12/2006, URL: http://www.kurdishinfo.com/modules.php?name=News&file=article&sid=5298, και KurdishMedia, “Saddam directly involved in gas attack, prosecutor says”, 19/12/2006, URL: http://www.kurdmedia.com/printarticles.asp?id=13772]
Για επίλογο και προς ικανοποίησή των «συνηγόρων της Άγκυρας» σας δίνω την εξής πληροφορία. Το Γραφείο του Ακόλουθου Άμυνας της Πρεσβείας μας στην Ουάσινγκτον, διέκοψε στις 30 Ιανουαρίου 2007, την ετήσια συνδρομή στο περιοδικό D&FA Strategic Policy, αξίας 139 δολάρια Αμερικής…! Μήπως εκτεθεί το Στρατιωτικό προσωπικό της Πρεσβείας μας, διαβάζοντας τις καταγγελίες εναντίον της Τουρκίας; Το D&FA Strategic Policy είναι ίσως το μόνο περιοδικό του εξειδικευμένου τύπου στις ΗΠΑ, το οποίο αντιμάχεται την Τουρκία, και με πλήθος δημοσιεύματα, υποστηρίζει με ένταση και τεκμηριωμένο τρόπο τα δίκαια της Ελλάδας και της Κύπρου, πάντοτε.
Πρόσφατα είδαν και πάλι το φως της δημοσιότητας πληροφορίες για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τουρκίας. Εάν σε αυτές προσθέσουμε και τις καταγγελίες του D&FA Strategic Policy, σαν Έλληνες και γείτονες της Τουρκίας θα πρέπει να ανησυχούμε σοβαρά για το μέλλον μας.
(Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στα ΜΜΕ τον Απρίλιο του 2007 από Όμηρο Φωτιάδη)
Η Τουρκία συνεργάστηκε με τον Σαντάμ στη χρήση χημικών όπλων κατά των Κούρδων του βορείου Ιράκ
Νέα έγγραφα που μεταξύ άλλων αναφέρονται και στη «συνεργασία» της Τουρκίας με το ιρακινό καθεστώς, την εποχή που το Ιράκ έκανε χρήση χημικών εναντίον του κουρδικού πληθυσμού στην επαρχία Ανφάλ, παρουσιάστηκαν χθες στο δικαστήριο που εκδικάζει την υπόθεση με κατηγορούμενους τον Σαντάμ Χουσεΐν και συνεργάτες του.
Για τέταρτη διαδοχικά ημέρα, ο γενικός εισαγγελέας Μουνκίθε Αλ-Φαρούν παρουσίασε χθες στην αίθουσα του Ποινικού Δικαστηρίου έγγραφα του γενικού επιτελείου της εποχής, με τα οποία διατασσόταν η καταστροφή «βάσεων δολιοφθορέων» με αεροπορικούς βομβαρδισμούς και τη χρήση «ειδικών όπλων» από το πυροβολικό.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι όροι «ειδικά όπλα» και «ειδικά πλήγματα» που χρησιμοποιούνται στα έγγραφα αναφέρονται σε χημικά όπλα.
Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ο εισαγγελέας ζήτησε τέσσερις φορές να αποσυνδεθούν τα μικρόφωνα και η συζήτηση να συνεχιστεί κεκλεισμένων των θυρών. Αυτό συνέβη για τα ντοκουμέντα που αναφέρονταν «στις σχέσεις Ιράκ-Τουρκίας» εκείνη την εποχή.
Σε αυτές τις διακοπές, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο εισαγγελέας έδειξε στο δικαστήριο υπόμνημα με το οποίο εντέλλονταν οι Ιρακινοί αξιωματικοί «να συνεργαστούν με την τουρκική πλευρά, βάσει των προβλεπομένων από το πρωτόκολλο συνεργασίας, το οποίο αναφερόταν στη μεταφορά όλων των Κούρδων προσφύγων». Για τη «συνεργασία» αυτή, το είδος και τη μορφή της δεν δόθηκε καμία πληροφορία.
Τούρκος διπλωμάτης διέψευσε οποιαδήποτε συνεργασία με τις ιρακινές δυνάμεις την περίοδο της εκστρατείας στην Ανφάρ (1987-1988), δηλώνοντας στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι οι πληροφορίες «ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα». Πρόσθεσε ότι «η διεθνής κοινότητα θυμάται πολύ καλά ότι η Τουρκία προσέφερε βοήθεια στους Κούρδους του Ιράκ».
Ο διπλωμάτης μιλούσε για τη μεγάλη φυγή των Κούρδων το 1991, μετά τη σαρωτική στρατιωτική εκστρατεία των ιρακινών ενόπλων δυνάμεων στο βόρειο Ιράκ.
Για την ιστορία, Τουρκία και Ιράκ είχαν υπογράψει συμφωνία το 1983, η οποία επέτρεπε στις δυνάμεις τους να εισέρχονται στο έδαφος η μια της άλλης σε περίπτωση καταδίωξης Κούρδων αυτονομιστών. Η συμφωνία ακυρώθηκε το 1988, καθώς η Τουρκία αρνούνταν να δεχτεί την είσοδο ιρακινών δυνάμεων στο έδαφός της, οι οποίες καταδίωκαν Κούρδους.-«Ελευθεροτυπία»
Νέες καταγγελίες για χρήση χημικών όπλων από τη Τουρκία
Δημοσίευση από την ιστοσελίδα http://www.strategyreport.gr/
Σε συνέντευξη Τύπου στο Βερολίνο ακτιβιστές ανθρωπιστικών οργανώσεων παρουσία του Γερμανού βουλευτή Αndrej Hunko παρουσίασαν φωτογραφίες από τα πτώματα οκτώ νεαρών Κούρδων ανταρτών, μεταξύ των οποίων και μιας γυναίκας, που φέρουν βαρύτατα εγκαύματα από χρήση (απαγορευμένων) χημικών όπλων.Σύμφωνα με τους ακτιβιστές, η εξόντωση των ανταρτών έγινε μεταξύ 8 και 15 Σεπτεμβρίου 2009 στην επαρχία Ηakari κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων του Τουρκικού Στρατού. Αυτόπτες μάρτυρες εξιστόρησαν το γεγονός προβάλλοντας ιδιαίτερα ότι τα θύματα- όλοι μαχητές της οργάνωσης ΡΚΚ- θανατώθηκαν από οβίδες με χημικά. «Στη συνέχεια πολτοποιήθηκαν από άρματα μάχης ή πυροβολήθηκαν από τους στρατιώτες» είπε ένας από αυτούς. Εκατοντάδες άλλοι, πρόσθεσε, έχασαν το φως ή τη φωνή τους από τον βομβαρδισμό με τα χημικά όπλα.Οι φωτογραφίες δόθηκαν στους γερμανούς ακτιβιστές τον περασμένο Μάρτιο, κατά την επίσκεψή τους σε εμπόλεμες ζώνες. Στη συνέχεια παραδόθηκαν για εξέταση στο Ιατρικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Αμβούργου- Επεντορφ. «Το πόρισμα του Ινστιτούτου επιβεβαίωσε τις μαρτυρίες των Κούρδων» δήλωσε ο κοινωνιολόγος και ειδικός σε θέματα Τουρκίας Μartin Dolzer.Επιβεβαιωμένες πληροφορίες για την χρήση χημικών όπλων κατά των Κούρδων ανταρτών προέκυψαν στις 11 Μάιου 1999. Η χρήση χημικών όπλων πραγματοποιήθηκε στην περιοχή Ballikaya νοτιοανατολικά της πόλης Şırnak όταν οι τουρκικές δυνάμεις εκτόξευσαν βλήματα όλμων τα οποία περιείχαν χημικές ουσίες, κατά Κούρδων του PKK. Οι Κούρδοι συνέλεξαν τα θραύσματα, τα οποία αναλύθηκαν από το Ινστιτούτο Ιατροδικαστικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου του Μονάχου στη Γερμανία. Στις 27 Οκτωβρίου 1999, το γερμανικό κρατικό τηλεοπτικό κανάλι ZDF μετέδωσε τα αποτελέσματα της ανάλυσης των θραυσμάτων, ανακοινώνοντας ότι ανιχνεύθηκαν απαγορευμένες χημικές ουσίες, οι οποίες είναι παράγωγα και συστατικά του χημικού τύπου RP707. Επιπλέον, αποκάλυψε ότι οι απαγορευμένες χημικές ουσίες για στρατιωτική χρήση είχαν εξαχθεί από την Γερμανική εταιρεία Buck στην Τουρκία από το 1995, προκαλώντας πολιτικές αντιδράσεις. Ο Σύλλογος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Association) ανέφερε στις 6 Ιουλίου 2001 το θάνατο 20 Κούρδων αυτονομιστών από χημικά όπλα στο Elmali στην επαρχία Yedisu.Tραγική ειρωνία; O Tούρκος διπλωμάτης καριέρας Ahmet Üzümcü εξελέγη πριν ένα εξάμηνο ως ο νέος διευθυντής του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Οπλών (ΟPCW), του διεθνούς οργανισμού με έδρα τη Χάγη που επιβλέπει την εφαρμογή της ομώνυμης συνθήκης (CWC).
Η Αγκυρα τηρεί σιγήν ιχθύος. Το αίτημα των ανθρωπιστικών οργανώσεων να διερευνηθεί η υπόθεση έχει μείνει αναπάντητο. «O πρωθυπουργός Erdogan δεν νοιάζεται για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» καταγγέλλει ο Tούρκος ακτιβιστής Akin Birdal. «Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να εξαλείψει ο τουρκικός στρατός το κουρδικό πρόβλημα -με κάθε μέσο!».(http://www.strategyreport.gr/?p=2435)
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας