Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Τρίτη επιστολή προς Κύπριο φίλο (Ελλάδα, Κύπρος και ευρώ)

Δημοσιεύτηκε στις


του Δημητρη Κωνσταντακοπουλου

Αγαπητέ Γιόζεφ Κ.
Μου τηλεφωνείς, με ξεχνάς,
μου ξανατηλεφωνείς. Μου ξαναλές ότι είχα δίκηο στις προβλέψεις μου κι ότι εσείς
είχατε άδικο που με λέγατε «Κασσάνδρα», «απαισιόδοξο», «ακραίο», «ιδιόρρυθμο»,
ότι «δεν ξέρω το κυπριακό».
Σημασία δεν έχει όμως ποιος, όσο γιατί είχε δίκηο.
Φοβάμαι, ότι, ακόμα και σήμερα δεν έχει γίνει πλήρως αντιληπτό γιατί το μοντέλο
που χρησιμοποίησα παρήγαγε, δυστυχέστατα, σωστές προβλέψεις. Θα αναγκαστώ να
επανέλθω όταν βρω λίγο χρόνο.Μου θυμίζεις κάπως τις βόλτες
του Ρασκόλνικωφ κοντά στο σπίτι της γριάς. Μου ζητάς τη γνώμη μου, αλλά νομίζω
πως ξέρεις ταυτόχρονα πως δεν μπορείς να την εφαρμόσεις. Κάθε φορά που στη λέω
σε ακούω απογοητευμένο: σαν να περίμενες κάτι πιο εύκολο. Δεν ξέρω αν έχει
νόημα, αλλά θα σου την ξαναπώ, να έχω τουλάχιστο ήσυχη τη συνείδησή μου.
1. Η Κυπριακή Δημοκρατία και
ο κυπριακός λαός έχουν δεχθεί μια επίθεση ήδη πολύ χειρότερη από αυτή του 1974.
Η απόφαση του Eurogroup, του ΔΝΤ, της ΕΕ και της
ΕΚΤ, με την προφανή ανοχή, αν όχι τίποτα περισσότερο, των ΗΠΑ και του Ισραήλ,
κατέστρεψε, άμα τη ανακοινώσει της, τις κυπριακές τράπεζες και την κυπριακή
οικονομία, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την επιβίωση του κυπριακού λαού και του
κράτους του.
Η οικονομική επίθεση θα
ακολουθηθεί άμεσα από γεωπολιτική. Η επιδίωξη των επιτιθέμενων δυνάμεων δεν
είναι μόνο ή κυρίως η αρπαγή των ενεργειακών και χρηματοπιστωτικών πόρων της
Κύπρου. Είναι:
Α. Η καταστροφή του κυπριακού
κράτους και ο ολοκληρωμένος στρατηγικός έλεγχος της Κύπρου, προοπτικά με
μετανάστευση του ελληνικού πληθυσμού και ποσοστιαία δημογραφική του συρρίκνωση.

(‘Ότι αυτή είναι η πραγματική επιδίωξη τεκμαίρεται από την ανάλυση του σχεδίου
Ανάν, βλ. σχετικά «Αρπαγή της Κύπρου» (Λιβάνης, Αθήνα 2004) και «Η Κύπρος σε
Παγίδα» (Λιβάνης, Αθήνα 2008), καθώς και άρθρα δημοσιευμένα στην ιστοσελίδα konstantakpoulos.blogspot.com)

Β. η οριστική αποβολή της
Ρωσίας από την Ανατολική Μεσόγειο, που συνεπάγεται στρατηγικής σημασίας ήττα
της Μόσχας. Μια τέτοια εξέλιξη διευκολύνει αφενός τον σχεδιαζόμενο μεγάλο
πόλεμο κατά του Ιράν, αφετέρου την πάγια στρατηγική περικύκλωσης της Ρωσίας.
Θυμίζουμε ότι ο Χίτλερ έχασε
πολύτιμο χρόνο και δυνάμεις για να καταλάβει τα Βαλκάνια, προτού επιτεθεί στη
Σοβιετική ‘Ενωση. Ο Τσώρτσιλ έκανε τα πάντα για να αποσπάσει από τον Στάλιν την
Ελλάδα, προτού πάει στον ψυχρό πόλεμο εναντίον του. Η ανεξαρτησία της Κύπρου
ήταν ο εφιάλτης του Χένρι Κίσσινγκερ. Συνήθως βέβαια η Μόσχα κατάλαβε λιγότερο
από τους Δυτικούς τη σημασία του ελληνικού χώρου.
2. Η Κύπρος βρίσκεται σήμερα
στην κατάσταση τραυματία που τα δυο του πόδια έχουν υποστεί γάγγραινα. Πρέπει
να βρει το κουράγιο να τα κόψει. Αν δεν τα κόψει, θα πεθάνει. Αλλά είναι πάρα
πολύ δύσκολο, σε κάποιον που βρίσκεται σε μια τέτοια θέση να συνειδητοποιήσει
τον τραγικό χαρακτήρα του διλήμματος και, ακόμα περισσότερο, να εφαρμόσει ψύχραιμα
την αναγκαία συνταγή.
Ποια είναι αυτά τα δύο
«πόδια»; Το ένα είναι το πολιτικό σύστημα και το σύστημα διοίκησης των τραπεζών
σας. Το δεύτερο είναι ο ίδιος ο τραπεζικός τομέας.
3. Δεν μπορεί το κυπριακό
κράτος να επιβιώσει με επικεφαλής τον Αναστασιάδη και ένα απολύτως σάπιο
σύστημα πολιτικής και διοίκησης των τραπεζών. Αν οι Κύπριοι θέλουν να
επιβιώσουν πρέπει να μαζευτούν έξω από το Προεδρικό Μέγαρο και να μη φύγουν
προτού φύγει ο Αναστασιάδης ή πάντως να βρουν κάποιο τρόπο να απαλλάξουν το
νησί από τον Πρόεδρο και τη διοικούσα κλίκα.
Η εξουσία πρέπει να περάσει
άμεσα σε μια επιτροπή εθνικής σωτηρίας, που νομίζω, πρέπει να περιλαμβάνει
οπωσδήποτε τον Γιατρό Βάσσο Λυσσαρίδη, φορέα ύψιστης ηθικής νοημοσύνης, με
φιλοσοφική κατανόηση του κυπριακού, διαχρονική ενσάρκωση του αγωνιζόμενου λαού
και έθνους, τον Πρόεδρο της Βουλής, τον Γιώργο Λιλλήκα και τον Νικόλα
Παπαδόπουλο, εκπροσώπους του ΑΚΕΛ και της Εκκλησίας, τον Νίκο Κουτσού και τον
Ζαχαρία Κουλία, και επίσης εκπροσώπους της νέας γενηάς που πρωταγωνίστησε στις
κινητοποιήσεις κατά Αναστασιάδη, και που έχει περισσότερο μυαλό και περισσότερη
ψυχή από όλους μαζί τους Κύπριους πολιτικούς. Οι λόγοι που όλοι αυτοί πρέπει να
σχηματίσουν μια Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας μου φαίνονται τόσο προφανείς που δεν
θα χρονοτριβήσω εξηγώντας τους.
4. Πρέπει να το πάρουμε αμέσως
απόφαση ότι οι τράπεζες πέθαναν και μαζί τους το βιοτικό επίπεδο που συνήθισαν
οι Κύπριοι επί δεκαετίες, όπως παίρνουμε απόφαση ότι ένα αγαπημένο πρόσωπο έχει
παύσει να υπάρχει. Ο μόνος τρόπος για να σωζόντουσαν ίσως,  πάλι με μεγάλες απώλειες, θα ήταν μια ισχυρή
πολιτική και οικονομική εγγύηση μιας μεγάλης δύναμης (ΕΕ, Ρωσία, Κίνα). Δεν
μπορούν πλέον να σωθούν με εσωτερικά μέσα, εθνικό δανεισμό και δωρεές,
προπώληση εσόδων υδρογονανθράκων κλπ. Θα είναι έγκλημα να διατεθούν αυτοί οι
πόροι για έναν ανέφικτο σκοπό. Θα τους χρειασθεί η Κύπρος για να επιζήσει.
Το αυτό συμβαίνει και με τον
δανεισμό από την τρόικα, που άλλωστε δημιουργεί αυτός καθ’ εαυτός προϋποθέσεις
για περαιτέρω καταστροφή της κυπριακής οικονομίας και κοινωνίας, της
δημοκρατίας και, συντόμως, των προϋποθέσεων ύπαρξης του κυπριακού κράτους, 
Πρέπει να καταρτισθεί πρόγραμμα
τύπου Ισλανδίας, χρεωκοπίας των τραπεζών προς όφελος του κυπριακού λαού και
κράτους κατ’ αρχήν. Το όποιο κούρεμα (και το αντίστοιχο ύψος του) οφείλει να
μην εξυπηρετεί τον ανέφικτο στόχο διάσωσης του τραπεζικού τομέα και
εξυπηρέτησης του μελλοντικού χρέους προς την τρόικα, αλλά την ολοκληρωμένη
αντιμετώπιση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης.
‘Ετσι κι αλλοιώς, οι σχέσεις
με τους ξένες καταθέτες έχουν καταστραφεί ανεπανόρθωτα. Δεν έχει νόημα να
διατεθούν πόροι εκεί, τη στιγμή κατά την οποία τίθεται σε κίνδυνο η ασφάλεια
του πληθυσμού και του κράτους και η μελλοντική τους επιβίωση, μέσα από την
ανάληψη βαρών προς τρόικα ή καταθέτες, που δεν θα γίνει δυνατό να αποπληρωθούν.
Γι’ αυτό λέμε καλύτερα τώρα η
χειρουργική επέμβαση μια κι έξω, παρά ο διαρκής ακρωτηρισμός του ασθενούς, με
πιθανότατο αποτέλεσμα την κατάληξή του.
Οι παραπάνω παρατηρήσεις
είναι γενικές, ποιοτικές παρατηρήσεις. Είναι φανερό ότι χρειάζεται η
εξειδίκευση και μελέτη, για την οποία είναι απαραίτητες η καλή γνώση της
λειτουργίας των κυπριακών τραπεζών και συναφών παραγόντων. Και σε αυτόν τον
τομέα, όσο και σε όλους τους άλλους τομείς πολιτικής, κεντρική επιδίωξη στην
οποία πρέπει να υποτάσσονται όλες οι άλλες είναι η διαφύλαξη και αύξηση της
κυριαρχίας του κυπριακού κράτους, της κοινωνικής συνοχής και των διεθνών βαθμών
ελευθερίας του.
5. Πρέπει να κηρυχθεί η χώρα
σε κατάσταση έκτακτης οικονομικής ανάγκης και να εφαρμοσθούν διοικητικά μέτρα
πολεμικής περιόδου για την επιβίωση του πληθυσμού, όσο καιρό χρειαστεί. Πρέπει
να ενθαρρυνθούν κοινωνικές και συνεταιριστικές μορφές οικονομικής οργάνωσης,
προσανατολισμένες στις ανάγκες του νησιού, τη διατροφή του κλπ.
6. Πρέπει να γίνει αμέσως μια
γιγαντιαία διεθνής πολιτική-επικοινωνιακή αντεπίθεση, στη γραμμή, προσαρμοσμένη
στο τωρινό πρόβλημα, της ‘Εκκλησης για τη Σωτηρία των Λαών της Ευρώπης του
Οκτωβρίου 2011, που υπέγραψαν ο Μίκης, ο Γλέζος, ο Τσίπρας, ο Λαφοντέν, ο
Μελανσόν και πολλοί άλλοι.
Οι ‘Ελληνες ανακαλύψαμε τον
Λόγο, τη μεγαλύτερη επανάσταση στην διανοητική εξέλιξη του ανθρώπου, αλλά
χάσαμε την ικανότητα να τον χρησιμοποιούμε, παρεκτός για να κοροϊδεύουμε
αλλήλους και, τελικά, μόνο τον εαυτό μας. Για να μην πάμε στον Λογγίνο, ή στον
Λακάν που είπε «είμαστε αυτό που λέμε», να πως περιγράφει τη διπλωματία της
χώρας που ίδρυσε με την Επανάστασή της τη σύγχρονη Ευρώπη, το πρότυπο των
επαναστατών του 1821, ο παληός σύντροφος του Τσε και σύμβουλος του Μιτεράν Regis Debre στην τελευταία Monde Diplomatique:
«H γαλλική
διπλωματία από τον Σατωβριάνδο έως τον Ρομάν Γκαρύ, είχε την κουλτούρα του
δίκαιου λόγου και το φιλολογικό γούστο, δηλαδή την τέχνη να αποκαλεί μια γάτα
γάτα. Ο πρώτος χρόνος μιας εξωτερικής δράσης είναι τα λόγια. Η φόρμουλα που
ξυπνάει. Η ωμή κουβέντα. Αυτήν εφάρμοζαν ευχάριστα ο Ντε Γκωλ κι ο Μιτεράν»
Εντάξει, δεν θα πιάσουμε τώρα
τις κορυφές της γαλλικής κουλτούρας και πολιτικής, αλλά, βρε αδερφέ, η Κύπρος
δεν εξήγησε ούτε καν το ‘Όχι το 2004 με όρους διεθνώς καταληπτούς (και πληρώνει
βαρύτατο τίμημα σήμερα). Εδώ και δύο εβδομάδες δέχεται παγκόσμια επικοινωνιακή
επίθεση και δεν υπερασπίζεται τον εαυτό της. Καλύτερα την υπερασπίζεται ο
Υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου!
Πρέπει αμέσως να αρχίσουν
επαφές με όλες τις χώρες της περιφέρειας και να ζητηθεί έκτακτη σύγκληση του
Συμβουλίου Κορυφής με θέμα την καταστροφή της Κύπρου εξαιτίας των αποφάσεων του
Γιούρογκρουπ.
Στην κυπριακή παράδοση,
ιστορικοί λόγοι δίδαξαν την αξία των φραγκολεβαντίνικων τρόπων και της
απόκρυψης αντί της έκφρασης. Αυτά μπορεί να είχαν κάποια αξία στην εποχή των
αυοκρατοριών του παρελθόντος, είναι καταστροφικά όμως στις σημερινές διεθνείς
συνθήκες. Μόνο φωνάζοντας, όχι σιωπώντας μπορεί να σωθεί η Κύπρος.
7. Πρέπει να γίνει
προετοιμασία πρακτική, νομική, οικονομική για εισαγωγή εσωτερικού μέσου
πληρωμής, αν χρειαστεί. Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι το ζήτημα του νομίσματος
είναι βαθιά πολιτικό και στρατηγικό ζήτημα. ‘Ένα νόμισμα αντανακλά την παρούσα
ισχύ του κράτους που το εκδίδει.
Η εισαγωγή εσωτερικού μέσου
πληρωμής είναι αναγκαστικό μέτρο, δεν είναι η προτιμητέα λύση υπό τις παρούσες
συνθήκες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Κύπρος δέχεται διπλή επίθεση οικονομική
και γεωπολιτική. Ο σκοπός δεν είναι να τη βγάλουμε από την Ευρώπη για να την
κάνουμε καταστρεφόμενο προτεκτοράτο του άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ, ούτε για να
απορροφηθεί από ένα «μεγάλο Ισραήλ» που ονειρευόταν στα προφητικά και πολύ οξυδερκή
βιβλία του ο Θεόδωρος Χερτζλ
Το ζήτημα του ευρώ είναι πολύ
μεγάλο και έχει διάφορες πτυχές για να το εξαντλήσουμε εδώ. Η άποψή μας ήταν
πάντα υπέρ της σύνθεσης σχεδίου Α και Β, γιατί το σχέδιο Β είναι προϋπόθεση για
να πετύχει το σχέδιο Α. Αλλά βέβαια καθυστερήσαμε πολύ και δεν είναι σίγουρο
ότι θα μπορέσουμε να μείνουμε με αξιοπρεπείς όρους, όπως πάμε, και στο ευρώ και
στην ΕΕ.
Τα δύο τρίτα των μελών του ΔΣ
της ΕΚΤ δικαιούνται για παράδειγμα να διακόψουν τη χρηματοδότηση. Αλλά το αν
μπορούν να το κάνουν, εξαρτάται από την πολιτική κατάσταση. Επί τρία χρόνια
καταστρέφεται η Ελλάδα κι εμείς δεν κάνουμε σχεδόν τίποτα διεθνώς για να την
υπερασπίσουμε και να αποδώσουμε εκεί που ανήκει την ευθύνη της ευρωπαϊκής
κρίσης.
8. Για να γίνουν αυτά
χρειάζεται η κατεπείγουσα δημιουργία μιας υψηλοτάτου επιπέδου τεχνοκρατικής
βάσης από ‘Ελληνες και ξένους ειδικούς στα ευρωπαϊκά, τα τραπεζικά, το διεθνές
δίκαιο, τη γεωπολιτική, την επικοινωνία, που θα λειτουργούν υπό στιβαρή
πολιτική διεύθυνση
10. Πρέπει να εξαντληθούν όλα
τα περιθώρια με τη Ρωσία και τους BRICS. Δεν
έχω καμιά εμπιστοσύνη ούτε στη Ρωσία, ούτε σε κανέναν άλλο. Δεν μπορούμε να
είμαστε εκ των προτέρων σίγουροι για το αν θα θελήσει να μας βοηθήσει η Ρωσία. Αλλά
δεν μπορούμε να περιμένουμε βοήθεια από τη Μόσχα, όταν εκλέγουμε έναν Πρόεδρο
που θέλει να δώσει την Κύπρο στο ΝΑΤΟ, τα πετρέλαια στο Ισραήλ και να βγάλει
τους Ρώσους από την Κύπρο! Δεν έπαθε μαζοχισμό ο Πούτιν.
Θυμίζω ότι τα σχέδια
ελληνορωσικής προσέγγισης (π.χ. S300, Καραμανλής)
ναυάγησαν στην εδώ μεριά. Ούτε είναι δυνατόν να κάνει κάποιος διεθνή πολιτική
αν δεν ξέρει τα τελείως στοιχειώδη, όπως π.χ. ότι η Ρωσία του Πούτιν θέλει
πολυπολισμό, δηλαδή άμυνα απέναντι στον αναθεωρητισμό της Αυτοκρατορίας, τις
πιο ακραίες δυνάμεις της οποίας εκφράζει το Ισραήλ επί Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Σπανίως
μπορούμε να τάχουμε όλα σε αυτή τη ζωή και είναι βασικό για να επιβιώσουμε να
καταλαβαίνουμε τη διαφορά φίλου και εχθρού.
Δεν θέλω τώρα να σου θυμίσω
ότι με κυττάζατε σαν τρελλό όταν σας έλεγα ότι η υπόθεση «πετρέλαια και
συμμαχία με το Ισραήλ» μου μοιάζει τεράστια παγίδα. Που ακριβώς είμαστε τώρα;
11. Οι υδρογονάνθρακες
μπορούν να βοηθήσουν στην ανόρθωση της Κύπρου μελλοντικά μόνο αν διατηρηθεί το
κυρίαρχο κράτος και δεν μετατραπεί σε «αποικία χρέους» ή δεν διαλυθεί με λύσεις
τύπου Ανάν
Δύο εναλλακτικές
Αν δεν γίνουν αυτά, τι θα
γίνει; Ποιες είναι οι εναλλακτικές σας;
1.  
Θα συνάψετε ένα
δάνειο που δεν θα μπορέσετε να πληρώσετε, θα αναλάβει η Τρόικα τη διοίκησή σας,
μια Τρόικα που δεν έχει απολύτως τίποτα να ζηλέψει από το «Δικαστήριο» του
Φραντς Κάφκα και θα γίνετε (καταστρεφόμενη) αποικία χρέους. Καθώς θα
καταστρέφεστε και θα πεινάτε, θα σας πουν «α, έχετε πετρέλαια, δώστε τα». Αλλά,
ακόμα και για να τους τα δώσετε, πρέπει να λύσετε το κυπριακό, σας τόπε ήδη το
Σταίητ Ντηπάρτμεντ! Το κυπριακό θα το λύσετε με ένα σχέδιο Ανάν, δηλαδή
καταργώντας το κράτος σας. Θα φύγετε «προθύμως» από το νησί σας όσοι μπορείτε
και όσοι μείνετε θα ζείτε μια άθλια ζωή και θα εκβιάζουν διαρκώς την Ελλάδα με
τη μοίρα σας
     2. 
Αν σπάσετε απροετοίμαστα τη σχέση με την ευρωζώνη, χωρίς τεχνική,
γεωπολιτική, πολιτική, νομική προετοιμασία, θα έχετε πάλι σοβαρά προβλήματα. Με
μια λίρα που θα βυθίζεται, δεν μπορώ να αποκλείσω να εμφανισθεί πάλι το σχέδιο
νομισματικής ένωσης με το Ισραήλ, δηλαδή απορρόφησης του κυπριακού κράτους. Πως
στο διάβολο, αναρωτιέμαι, ήρθε προ εβδομάδων σε κάποιον, πριν την κρίση, κι
έγραψε άρθρο προτείνοντας τέτοια νομισματική ένωση;
ΥΓ. Με την ευκαιρία σου
στέλνω και ένα άρθρο με προβληματισμούς για τη σχέση Ελλάδας και ευρώ που ίσως
σε ενδιαφέρει. Τόγραψα πριν από τα τελευταία γεγονότα και θα τόγραφα
διαφορετικά σήμερα, νομίζω ότι παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον
ΕΛΛΑΔΑ, ΔΑΝΕΙΑΚΗ-ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ
ΕΥΡΩ
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Κάθε φορά που σημειώνεται μια
«σύγκρουση» με την τρόικα, είτε πραγματική, είτε εικονική, προς εσωτερική
κατανάλωση, διάφορες ετερόκλιτες φωνές υψώνονται υπέρ της εξόδου από το ευρώ
ή/και την ΕΕ.
Αν όμως η έξοδος είναι
«όπτιμουμ λύση» για τη χώρα, πως συμβαίνει να είναι και η προτιμητέα λύση των
πιο αντιδραστικών κύκλων του γερμανικού εθνικισμού, μερίδας του αγγλοσαξωνικού
τύπου, που συνδέεται με το «βαθύ» Χρήμα ή του γαλλικού νεοφασισμού; Τι κοινό
έχουν όλοι αυτοί;
Εκπλήσσεται κανείς
διαβάζοντας στους Financial Times ότι
η Ελλάδα θα τα πήγαινε μια χαρά εκτός ευρώ (κι ακόμα περισσότερο βλέποντας να
«τσιτάρουν» τέτοια άρθρα αριστεροί, που θάπρεπε, αν μη τι άλλο, να είναι πιο
υποψιασμένοι). Οι Financial Times, κατεξοχήν όργανο των χρηματιστών του City, πρωταγωνίστησαν στην κερδοσκοπική επίθεση που
οδήγησε την Ελλάδα στο Μνημόνιο. Τώρα θέλουν το καλό μας;
Χρήμα και Αμερικανοί κατά
Ευρώπης
Τις προάλλες, βρετανικά
δημοσιεύματα «απεκάλυπταν» τον αμερικανικό ρόλο στη δημιουργία της ΕΟΚ,
μεταπολεμικά. Κομίζουν γλαύκα ες Αθήνας. ‘Οσοι ήθελαν να ξέρουν είχαν τη
δυνατότητα να γνωρίζουν τι έκαναν οι Αμερικανοί στην Ευρώπη μετά τον Β’
Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ερώτημα που δεν απαντάνε τόσο ετεροχρονισμένες
«αποκαλύψεις» είναι τι θέλουν να κάνουν τώρα, όχι το 1950, οι Αμερικανοί (όπως
και το τι θέλει να κάνει το, πρωτοφανώς αυτονομημένο από κράτη, παγκόσμιο
χρηματιστικό κεφάλαιο).
Τώρα, η Ουάσιγκτον δεν
αντιμετωπίζει την ΕΣΣΔ, βασικό λόγο που την έκανε να ευνοήσει την ευρωπαϊκή
ολοκλήρωση. Αντίθετα, αντιμετωπίζει μακροχρόνια τον κίνδυνο, η σταθεροποίηση
του ευρώ ως παγκόσμιου αποθεματικού, να υποσκάψει κάθε δυνατότητα μελλοντικής
χρηματοδότησης της αμερικανικής οικονομίας. Προφανώς επίσης δεν θέλει (και το
έχει πει) ύπαρξη ενός πολιτικά ισχυρού, δυνητικά αυτόνομου πόλου παγκόσμιας
ισχύος.
Τα προβλήματα που έχουν με τη
Ευρώπη οι  ΗΠΑ και οι διεθνείς τράπεζες
είναι τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που έχουμε εμείς μαζί της. Αν, σε ορισμένες
περιπτώσεις, μπορεί να υπάρξει τακτική σύγκλιση, η Ελλάδα, και οι υπόλοιποι
ευρωπαϊκοί λαοί, για να σωθούν, πρέπει να επεξεργαστούν τελείως άλλου τύπου
πολιτικές και οικονομικές στρατηγικές. ‘Οχι να παίξουν τον ρόλο «χρήσιμων
ηλίθιων» για λογαριασμό Ουάσιγκτον και Goldman Sachs.
Δυστυχώς, μέχρι τώρα την
πρωτοβουλία την έχουν είτε η Μέρκελ, είτε το ΔΝΤ. Αυτοί συζητάνε μεταξύ τους,
συμφωνούν ή τσακώνονται. Ούτε η επίσημη Ελλάδα, ούτε και η αντιμνημονιακή
Ελλάδα (και υπόλοιπη Ευρώπη) παρουσίασαν εναλλακτικό σχέδιο αξιώσεων και πήραν
τις  πρωτοβουλίες που όφειλαν για να το
θέσουν στην ατζέντα. Αν η συζήτηση στην Ευρώπη μείνει σε αυτά τα πλαίσια και η
ελληνική κατάσταση συνεχίσει να εξελίσσεται όπως εξελίσσεται, μια μείζων εθνική
καταστροφή είναι ante portas, ίσως εντός του έτους.
Αν κάτι αποδεικνύει η
ελληνική συζήτηση περί ευρώ, είναι δυστυχώς η απίστευτη πνευματική παρακμή, το
πόσο λίγο εξακολουθούμε, τρία χρόνια μετά την υπογραφή της Δανειακής, να
αντιλαμβανόμαστε τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα, όχι να φτάσουμε στο σημείο
εκπόνησης αξιόπιστων «στρατηγικών σωτηρίας».
Με την εμπειρία που
αποκτήσαμε, είναι σχεδόν προφανές ότι ήταν ενδεχομένως μείζον σφάλμα η
προσχώρηση στο ευρώ, μάλιστα με την ισοτιμία και τους όρους που τη
διαχειριστήκαμε (εδώ που τα λέμε δεν μας φταίει ούτε μόνο η Ευρώπη, ούτε μόνο
οι «αγορές» γιατί βρισκόμαστε σε τόσο κακό χάλι, μη μπορώντας να μαζέψουμε τα
σκουπίδια από τα πεζοδρόμια. Μην τρελλαθούμε. Ακριβώς γιατί η χώρα μετατράπηκε
σε απίστευτο μπάχαλο ανίκανων και δωροδοκούμενων υπαλλήλων και πολιτικών, την
έβαλαν τόσο εύκολα στο χέρι τραπεζίτες και Μέρκελ – αυτά δεν ήταν γραμμένα στο
Μάαστριχτ!).
Χρέος, μνημόνιο, δανειακές:
ελληνικό έμφραγμα
Το ευρώ είναι μεγάλο πρόβλημα
για την Ελλάδα και όχι μόνο.  Η διαφορά
είναι ότι αντιμετωπίζουμε πολύ μεγαλύτερο και πιο άμεσο πρόβλημα. ‘Όταν ένας
ασθενής πάθει έμφραγμα, δεν προσπαθείς να τον θεραπεύσεις από άλλη σοβαρή
ασθένεια. Τον κρατάς στη ζωή πρώτα και μετά βλέπεις τι θα κάνεις. Κι αν έχεις
επιλογές στη θεραπεία του εμφράγματος, διαλέγεις τη θεραπεία που στρατηγικά θα
βοηθήσει στην αντιμετώπιση και των άλλων προβλημάτων του ασθενούς.
Το «έμφραγμα», στην ελληνική
περίπτωση, δεν λέγεται ευρώ, ούτε ΕΕ. Λέγεται μη βιώσιμο χρέος και
Δανειακή-Μνημόνια. Αυτά έβαλαν την Ελλάδα σε δίνη θανάτου από την οποία πρέπει
να βγει. Επειδή ζούμε σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, είμαστε μικρή χώρα και
αντιμετωπίζουμε το θηρίο του αυτονομημένου διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου,
των «αγορών», η optimum στρατηγική είναι να συνδράμουμε με τις τακτικές μας,
με την πολιτική μας, τα αιτήματα, συνθήματα και επιδιώξεις, τη δράση και τα
επιχειρήματά μας στην οικοδόμηση ενιαίου μετώπου ευρωπαϊκών λαών για την
προστασία, όχι τη κατεδάφιση της Ευρώπης. Η Ευρώπη του Μάαστριχτ είναι  απολύτως απαράδεκτη και αναποτελεσματική
δομή. Το πολιτικό ζήτημα είναι όμως να μεταβούμε σε καλύτερη, όχι σε χειρότερη
κατάσταση.
Επιστροφή στο έθνος-κράτος;
Συνιστά μάλλον δείγμα μεγάλης
καθυστέρησης, να προσδοκούμε ικανοποιητική λύση με την επιστροφή στο
«έθνος-κράτος» και στα στενά του ιστορικά περιθώρια. (Αφού μάλιστα έχουμε
φροντίσει να το αποδιαλύσουμε, μια λακκούβα δεν μπορούμε να σκάψουμε στο δρόμο,
πόσο εύκολα θα εισάγουμε, σε συνθήκες σύγκρουσης και κρίσης, εσωτερικό μέσο
πληρωμής ή άλλο νόμισμα;) Βεβαίως θα γυρίσουμε στο «έθνος-κράτος» αν δεν
μπορούμε να επιβιώσουμε αλλοιώς, θα ζήσουμε «με ψωμί κι αλάτι», για να
ανορθώσουμε το κράτος και να σώσουμε το λαό μας, ακόμα και τότε όμως, σε αυτή
τη λύση ανάγκης, πρέπει να το κάνουμε εν ονόματι, όχι κατά της ευρωπαϊκής
ιδέας, έχοντας σφυρηλατήσει το μάξιμουμ δυνατών συμμαχιών, εντός και εκτός
Ευρώπης.
Χωρίς αμφιβολία, το σύστημα
«Δανειακή-Μνημόνιο» πρέπει να διακοπεί άμεσα και να διαγραφεί άμεσα πολύ μεγάλο
μέρος του ελληνικού χρέους ώστε να καταστεί βιώσιμο. Η έξοδος από το ευρώ δεν
λύνει το πρόβλημα, γιατί οι μεν συμβάσεις θα εξακολουθήσουν να έχουν νομική
ισχύ, το δε χρέος θα παραμένει μη βιώσιμο. Η υποτίμηση του νομίσματος, στις
συγκεκριμένες συνθήκες, θα οδηγήσει άμεσα εκεί που μας οδηγεί και το Μνημόνιο,
αλλά το χρέος, που κατά εγκληματικό τρόπο μετετράπη σε χρέος προς κράτη και υπό
αγγλικό αποικιακό δίκαιο, όχι μόνο θα παραμείνει στη θέση του, θα διπλασιασθεί
πιθανώς ως ποσοστό του ΑΕΠ!
Η υποτίμηση έχει νόημα όταν είσαι ανεξάρτητο και
κυρίαρχο κράτος. Δεν έχει νόημα όταν μεταβλήθηκες ήδη σε αποικία χρέους.
Ρήξη εντός ευρώ
Συμφέρει επομένως την Ελλάδα,
προτού οδηγηθεί στα plan B και
ακραία μέτρα (για τα οποία οφείλει να προετοιμάζεται παράλληλα, αλλά όταν λέει
ένας λογικός άνθρωπος plan B εννοεί
Β, όχι Α!), να επιχειρήσει τη ρήξη εντός και όχι εκτός ευρώ, χρησιμοποιώντας
όλα τα πολιτικά και θεσμικά μέσα που διαθέτει εκ της ιδιότητός της ως μέλους ευρωζώνης
και ΕΕ, ζητώντας από τους εταίρους της διακοπή του προγράμματος για λόγους
επιβίωσης του ελληνικού λαού και ασφάλειας του κράτους του, αλλά και
διαπιστωμένης αποτυχίας, εξηγώντας με σαφήνεια ότι, σε αντίθετη περίπτωση, θα
αναγκαστεί με μεγάλη λύπη η Ελλάδα να λάβει όλα τα προσήκοντα μέτρα για να
σώσει τον ελληνικό λαό και το κράτος του.
Πρέπει να κάνει αυτή τη ρήξη
εν ονόματι της Ευρώπης και όχι εναντίον της, ζητώντας τη μεταφορά του χρέους
στους ώμους αυτών που το δημιούργησαν, δηλαδή των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.
Οφείλει προπάντων να κάνει ότι μπορεί για να μετακυλίσει την πολιτική ευθύνη
για τις συνέπειες της κρίσης στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση στην ίδια τη Μέρκελ, τις
τράπεζες κλπ.
Δεν μπορούμε να αποφύγουμε
ρήξη με τη Γερμανία. Αλλά πρέπει να την κάνουμε όσο πιο έξυπνα μπορούμε και
αφού την προετοιμάσουμε. Δυστυχώς, όχι μόνο ο αστικός πολιτικός κόσμος, που
έχει πλήρως συνθηκολογήσει με τους Πιστωτές, στερούμενος πλέον σπονδυλικής
στήλης, αλλά και οι αντιμνημονιακές δυνάμεις ελάχιστα πράγματα έκαναν προς αυτή
την κατεύθυνση προετοιμασίας, γεγονός που συνεπάγεται κίνδυνο ήττας και πολύ
μεγαλύτερης καταστροφής για την Ελλάδα από αυτή που έχει ήδη υποστεί.
Σημείωση: Για όσους δεν το
θυμούνται, ο Γιόζεφ Κ. είναι ο κατηγορούμενος στη «Δίκη» του Κάφκα

Konstantakopoulos.blogspot.com

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO11 λεπτά πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

GEOPOLITICO41 λεπτά πριν

Η Ευρώπη γνωρίζει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια! Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με Χαμάς και ισλαμιστικά δίκτυα

Η Ευρώπη δεν μπορεί να απαιτεί διαφάνεια από τους αιτούντες επιχορηγήσεων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την εξουσία της Άγκυρας επί των...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Αρμενία–Ινδία: Στο τραπέζι παραγωγή Pinaka Mk2 – Τα ανοίγματα σε ΕΕ και ΗΠΑ

Συζητήσεις για παραγωγή ινδικών πυραύλων στην Αρμενία, στενότερες σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση και επαφές στην Ουάσιγκτον συνθέτουν την ατζέντα...

Δημοφιλή