Γενικά θέματα
Iδιωτικοί Στρατοί: Μύθοι και Πραγματικότητα …σύντομα και στην Ελλάδα;
(1989-90) οδήγησε αναπόφευκτα στη μαζική μείωση του στρατιωτικού
προσωπικού και των υλικών μέσων με αποτέλεσμα τη δημιουργία
μιας «δεξαμενής» καλά εκπαιδευμένων στρατιωτικών (αξιωματικών-υπαξιωματικών, ΕΠΟΠ) οι οποίοι «πέρασαν» στον ιδιωτικό
τομέα παροχής υπηρεσιών προστασίας.
– ανά την Υφήλιο – στρατών μειώθηκε από
τα 28,3 εκ στα 23,5 εκ άτομα. Επιπλέον η κατάργηση της στρατιωτικής θητείας
στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες (με εξαίρεση τη Γερμανία,
την Ιταλία και την Ελλάδα) θα
συνδράμει στη μείωση των προϋπολογισμών των Υπουργείων Αμύνης ως ποσοστό επί του
ΑΕΠ.
Ταυτόχρονα, ένα μεγάλο
μέρος του πλανήτη (Αφρική,
Μέση Ανατολή, Νότια Ασία) μετατρέπεται σταδιακά σε
μία εν δυνάμει «Σομαλία». Η διάλυση των δομών εξουσίας ορισμένων
κρατών (λόγω του τέλους του Ψυχρού
Πολέμου) οδηγεί στην
κατάρρευση της τοπικής οικονομίας
και την αναβίωση των
εθνικισμών και του θρησκευτικού σεκταρισμού. Τα Κράτη
δεν μπορούν να εξασφαλίσουν την εθνική τους ασφάλεια
και οι
περιφερειακές συγκρούσεις «χαμηλής έντασης» αυξάνονται
σε ολόκληρο την πλανήτη.
Στρατούς) για να πραγματοποιήσουν αποστολές που κατά
κανόνα αναλαμβάνουν οι Ένοπλες Δυνάμεις.
Raison d’etre
Ιδιωτικών Στρατιωτικών Εταιριών (Private Military Societies, PMS) αντιπροσωπεύει
μια «οικονομία πολιτικού κόστους». Η
διακριτική χρησιμοποίηση ιδιωτικών στρατών επιτρέπει στις Κυβερνήσεις να
ξεφεύγουν από τον Κοινοβουλευτικό έλεγχο, την κριτική των ΜΜΕ και
την αντίδραση της κοινής γνώμης.
απροθυμία των Κυβερνήσεων να παρέμβουν σε
περιφερειακές συγκρούσεις και θέατρα
πολέμου χαμηλής έντασης χωρίς πραγματικό στρατηγικό ενδιαφέρον. Ταυτόχρονα, η
χρήση Ιδιωτικών Στρατών «ανακουφίζει» από
το βάρος των νεκρών, όπου η ζωή ενός “ιδιωτικού στρατιώτη” δεν έχει την ίδια συναισθηματική αξία σε σχέση με
τη ζωή ενός «συμβατικού στρατιώτη“.
ανεπίσημης διπλωματίας, απουσιάζει από τα επίσημα στατιστικά στοιχεία. Πχ η
Αμερικανική Κυβέρνηση δεν έχει καμία υποχρέωση να περιλάβει τις «απώλειες»
μισθοφόρων στους επίσημους καταλόγους θυμάτων πολέμου.
για 0 killed) αναπτύχθηκε πρώτα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η προέλευση αυτής της έννοιας
ανάγεται στο «τραύμα» του πολέμου στο Βιετνάμ. Το φιάσκο του Αμερικανικού
στρατού έχει αλλάξει άρδην την αντίληψη της κοινής γνώμης για τη στρατιωτική
εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών ανα την Υφήλιο.
250 νεκρών, η πίεση της κοινής γνώμης υποχρέωνει τις Κυβερνήσεις
στην σταδιακή απόσύρση των στρατεύματων τους». Η προσφυγή σε ιδιωτικούς μισθοφόρους είναι μία λύση για τις κυβέρνησεις να «κρατήσουν χαμηλό
προφίλ» με την αποστολή ενός μικρού σχετικά αριθμού στρατιωτών. Αυτό επιτρέπει
την παράκαμψη του Κογκρέσου αναφορικά με τον επιτρεπόμενο αριθμό συμμετεχόντων
στρατιωτών σε επιχειρήσεις εκτός ΗΠΑ (external operations).
στρατών
Καταρχάς, οι Ιδιωτικοί Στρατοί πληρώνονται
μόνο όταν είναι σε αποστολή. Συνεπώς, η ανάθεση μιας αποστολής σε μία
εταιρία ιδιωτικού στρατού είναι πάντα λιγότερο δαπανηρή από ότι στις Ένοπλες
Δυνάμεις. Αν οι στρατιωτικοί μισθοδοτούνται καθ’όλη τη διάρκεια της καριέρας
τους, οι ιδιωτικοί μισθοφόροι πληρώνονται μόνο για το διάστημα που διαρκεί
το συμβόλαιο τους. Πρόκειται εν ολίγοι για «στρατιώτες προς
ενοικίαση».
δις. Δολλαρία (μόνο στο Ιράκ),
υπογράφοντας συμβόλαια με 60 Αμερικανικές ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες
προσέλαβαν 30.000 μισθοφόρους.
Ωστόσο, η άποψη περί μειωμένου λειτουργικού κόστους κρύβει πολλές
παραμέτρους. Πράγματι, συγκρίνοντας τα
αντίστοιχα κόστη και οφέλη, είναι
απαραίτητο να ληφθούν υπόψη οι έμμεσες δαπάνες, όπως η συντήρηση των υποδομών, η
στέγαση του προσωπικού, οι καθημερινές υπηρεσίες, η υγειονομική περίθαλψη, οι συντάξεις
και τα επιδόματα που χορηγούνται σε βετεράνους.
το κόστος είναι μειωμένο. Αντιθέτως όταν
πρόκειται για συμβάσεις με διάρκεια αρκετών ετών το πραγματικό κόστος είναι
δύσκολο να προσδιορισθεί. Το κόστος μια αποστολής μακράς διάρκειας, όπως συμβαίνει στο
Αφγανιστάν και το Ιράκ, αλλάζει συνεχώς ανάλογα με την τιμή των πρώτων υλών (πετρέλαιο, όπλα, πυρομαχικά, …), αλλά
και του αυξανόμενου κίνδυνου για την ασφάλεια των μισθοφόρων. Η πρόσληψη
επιπλέον προσωπικού, η αντικατάσταση των τεθωρακισμένων οχήματων, η αυξημένη φροντίδα για την υγεία και πιθανή
αποζημίωση που καταβάλλεται στις
οικογένειες των νεκρών αυξανουν το λειτουργικό κόστος.
είναι πιο περίπλοκα. Η συντήρηση,
η επισκευή και η χρήση
ορισμένων όπλων απαιτούν
εξειδίκευση και τεχνικές γνώσεις που δεν
διαθέτει το Μηχανικό του Στρατού. Σήμερα το 28% των
οπλικών συστημάτων των ΗΠΑ συντηρούνται από μηχανικούς και τεχνικούς των PMS.
δεδομένου ότι η ευελιξία και η διακριτική
ευχέρεια των ιδιωτικών στρατών επιβεβαιώνονται κάθε φορά
που δρουν εκτός ζώνης ευθύνης.
εξαιρούνται του διοικητικού ελέγχου τον οποίο υφίσταται
ο τακτικός στρατός. Μπορούν να
κινητοποιηθούν σε ελάχιστο χρόνο. Ο John Geddes υποστηρίζει ότι «Οι Κυβερνήσεις
ξέρουν ακριβώς τι κάνουμε. Αν κάποια μέρα, η αποστολή μας έχει άσχημη εξέλιξη,
οι Αρχές μπορούν να υποστηρίξουν δημόσια ότι δεν γνώριζαν και να αρνηθούν τα
γεγονότα»
Ιδιωτικών Στρατών (PMS) είναι προφανώς τα Κράτη. Υπενθυμίζουμε ότι τα περισσότερα κράτη έχουν μειώσει το έμψυχο δυναμικό των
στρατευμάτων τους.
της Ευρωπαικης Ένωσης, ο ΟΗΕ αλλά
και το ΝΑΤΟ προσφεύγουν στις
υπηρεσίες των PMS. Πρόσφατα η βελγική εφημερίδα Le Temps, αποκάλυψε ότι από τον
Ιούνιο του 2008, η Ευρωπαική Επιτροπή έχει αναθέσει σε Εταιρία Ιδιωτικού
Στρατού την προστασία του Πρέσβη της Ε.Ε στη Καμπούλ του Αφγανιστάν καθώς και
του προσωπικού της Πρεσβείας. Το κόστος του συμβολαίου ανέρχεται στα 27 εκ ευρώ
και ανατέθηκε στην Βρεττανική εταιρία Page Protective Services Ltd
συγκεκριμένη εταιρία προκάλεσε πολλές απορίες διότι η εν λόγω επιχείρηση δεν
έχει καμία εμπειρία σε ζώνες πολέμου και δεν διαθέτει την απαραίτητη άδεια
λειτουργίας στο Αφγανιστάν. Η εταιρία δεν διαθέτει τα προβλεπόμενα
τεθωρακισμένα 4×4 και δεν προμηθεύει το προσωπικό ασφαλείας με τα αλεξίσφαιρα γιλέκα «τύπου
4». Το ίδιο ισχύει και με τα όπλα που χρησιμοποιούνται. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή
πληρώνει 9800 ευρώ/μήνα για κάθε φρουρό αλλά οι Ινδοί εργαζόμενοι της εν λόγω
εταιρίας λαμβάνουν περίπου 500-750 ευρώ/μήνα.
προσωπικού των ανθρωπιστικών οργάνωσεων. Υπάρχει η αντίληψη ότι
η παρουσία ένοπλων φρουρών δίπλα σε γιατρούς, νοσηλευτές και εθελοντές ΜΚΟ οι
οποίες επιχειρούν σε ζώνες πολέμου και πρσφύγων επιτρέπει τον «εξωραϊσμό» των Εταιριών
Ιδιωτικών Στρατών.
Κυβερνητικές Οργανώσεις ακολουθούν το παράδειγμα των
κρατών με αποτέλεσμα οι συμπράξεις PMS / ΜΚΟ
τείνουν να γίνουν συνήθης πρακτική.
Σύμβουλος της Aegis θεωρεί την «αγορά
των ΜΚΟ», ως πολλά υποσχόμενη για τις δραστηριότητες της
επιχείρησης του.
μισθοφόρων
του Αφγανιστάν και του Ιράκ ήταν της τάξης των 4.943 νεκρών.
Ο αριθμός αυτός ΔΕΝ περιλαμβάνει τους
νεκρούς μισθοφόρους των PMS που δραστηριοποιούνταν στις εν
λόγω ζώνες πολέμου.
καταγραφής νεκρών – τραυματιών ιδιωτικών μισθοφόρων, είναι αδύνατο να γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό θανάτων
στον συγκεκριμένο ιδιωτικό κλάδο. Παρόλα αυτά από
συνδυαστικά στοιχεία διαφόρων πηγών καταγράφονται, μέχρι την άνοιξη του 2009,
περισσότεροι από 1.425 νεκροί ιδιωτικοί μισθοφόροι (1315 στο Ιράκ και 110 στο Αφγανιστάν), 29.000
τραυματίες, 8.300 άτομα με μόνιμη αναπηρία.
θανάτους ιδιωτικών μισθοφόρων οφείλονται σε αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς. Εκ των
1315 νεκρών (μόνο στο Ιράκ) οι
245 ήταν Αμερικανοί, 273 μη Αμερικανοί (μεταξύ των οποίων και τέσσερις Γαλλοι) και 795 Ιρακινοί, που
αντιπροσωπεύουν το 60% του
συνόλου. Η Εταιρεία Ιδιωτικού
Στρατού KBR «έχασε» στο Ιράκ άνω των
122 ατόμων ενώ είχε και περίπου 850 τραυματίες.
υπαλλήλων της Bechtel (κατασκευαστική εταιρία) διάρκειας 18 μηνών.
Ιρακινής Αστυνομίας.
εμπλέκονται στο σκάνδαλο της φυλακής της Abou Graib).
του βρετανικού προσωπικού του Οργανισμού Αναπτυξιακής Συνεργασίας (DFID).
στο προσωπικό του Υπουργείου Εξωτερικών
Αφρική) : 40 εκ $ για την προστασία των πετρελαικών εγκατάστασεων και των
αγωγών.
δικτύου των πετρελαιαγωγών.
καταστροφή των εκρηκτικών υλικών.
Σεπτεμβρίου 2007, με τελικό απολογισμό 17 νεκρούς και 24 τραυματίες. Οπως
φαίνεται, ένας Ιρακινός, που οδηγούσε- με συνοδηγό τη μητέρα του-
κατευθυνόμενος σε νοσοκομείο για να πάρει τον πατέρα του που είναι γιατρός,
χτυπήθηκε από σφαίρα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ των «Νew Υork Τimes», «κατά πάσα πιθανότητα το πόδι του νεκρού οδηγού έμεινε στο γκάζι» με
αποτέλεσμα να χιμήξει το αυτοκίνητο καταπάνω σε μια φάλαγγα της εταιρείας
μισθοφόρων.
χειροβομβίδες, παρ΄ όλο που η φάλαγγα δεν δεχόταν πυρά, αφού μάλιστα όλοι οι
οδηγοί που βρέθηκαν εκεί έστριβαν τα αυτοκίνητά τους απομακρυνόμενοι όπως όπως
για να γλιτώσουν.
Το «Νewsweek» δημοσίευσε δηλώσεις της
ιρακινής αστυνομίας, σύμφωνα με τις οποίες τα οχήματα της Βlackwater « άνοιξαν πυρ καταιγιστικό χωρίς καμία αιτία».
Ο Ερικ Πρινς ήταν ο ιδρυτής της Blackwater . Eχει μαθητεύσει υπό τον πατέρα Μπους και έχει υπηρετήσει στους επίλεκτους
πεζοναύτες, προέρχεται από εύπορη και «καθωσπρέπει» οικογένεια του Μίσιγκαν
προσκείμενη στους Ρεπουμπλικανούς και με άριστες διασυνδέσεις.
Τόσο αυτός όσο και ο πατέρας του διατηρούν στενούς δεσμούς με συντηρητικές
χριστιανικές οργανώσεις. Η αδελφή του εργάστηκε στην προεκλογική εκστρατεία του
Τζορτζ Μπους, εξασφαλίζοντας 100.000 δολάρια το 2004, αλλά και ο ίδιος ο Ερικ
έδωσε πάνω από 225.000 στους Ρεπουμπλικανούς. Το αντάλλαγμα ήταν συμβόλαια ενός
δισεκατομμυρίου δολαρίων για τη Βlackwater. (σε Ιράκ και Αφγανιστάν)
δημοσιεύθηκε στην Daily Beast, ο τέως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Blackwater , Eric Prince,
αποκάλυψε πόσο βαθιά συνδεδεμένη ήταν η Blackwater με την CIA, ειδικά
στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Η εταιρία μισθοφόρων Blackwater δρούσε
ως το μακρύ χέρι της CIA,
από την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των Η.Π.Α. :
εγκαταστάσεις και εκπαιδευτές που η CIA δεν είχε,” δήλωσε ο Prince στην
δημοσιογράφο της Daily Beast, Eli Lake. “Στα επακόλουθα χρόνια, η εταιρεία
μετατράπηκε σε μια εικονική επέκταση της CIA, διότι μας ζητήθηκε επανειλλημένα να εκτιθέμεθα σε
επικίνδυνες αποστολές, που η CIA είτε δεν μπορούσε, είτε δεν ήταν διατεθιμένη να
κάνει η ίδια.”
υπάλληλος της Βlackwater σκότωσε τον σωματοφύλακα του αντιπροέδρου του Ιράκ
Αντίλ Αμπντούλ Μαχντί.Μέσα σε 36 ώρες, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έδωσε άδεια στην Βlackwater να φυγαδεύσει τον υπάλληλό της από το Ιράκ».
Αμπντάλα επισκέφτηκε τις Ηνωμένες Πολιτείες, το 2005, πέρασε και από τα
αρχηγεία της Blackwater, στο Μάγιοκ της Νότιας Καρολίνας. Εκεί, τα στελέχη
της εταιρίας του έδωσαν δύο δώρα: ένα τροποποιημένο τουφέκι Bushmaster AR-15 και
ένα κυνηγετικό όπλο Remington. Τα όπλα είχαν σφραγισθεί με το λογότυπο της Blackwater, αλλά ο Prince λέει ότι
η CIA ζήτησε
από την εταιρεία να δώσει στον Αμπντουλάχ τα όπλα, “διότι οι πράκτορες της CIA είχαν
ξεχάσει να του πάρουν δώρα”.
έδρα της Blackwater, οι υπάλληλοι του Σώματος ελέγχου του αλκοόλ, του
καπνού, των πυροβόλων όπλων και των εκρηκτικών υλών (ATF)
ανακάλυψαν ότι τα όπλα που δώθηκαν στον Abdullah είχαν καταχωρηθεί ως προσωπική
περιουσία δύο υπαλλήλων της Blackwater — και δεν υπήρχαν πουθενά
έγγραφα που να δείχνουν ότι τα όπλα ήταν πλέον στην κατοχή της βασιλικής
οικογένειας της Ιορδανίας.
υποστήριξε σε δικαστήριο ότι σε όλες αυτές τις περιπτώσεις εργάζονταν για
λογαριασμό της CIA. Ανάμεσα στα έγγραφα που κατατέθηκαν στο δικαστήριο, περιλαμβάνονται και
καταθέσεις από στελέχη της CIA που πιστοποιούν ότι η Blackwater παρείχε
οπλισμό και εκπαίδευση στις μυστικές υπηρεσίες. Ένα δικαστικό έγγραφο αναφέρει
ακόμη τον “Erik P”, ως πράκτορα της CIA.
“Η CIA χρησιμοποιεί πολύ συχνά την Blackwater σε αποστολές σε όλο τον κόσμο,” αναφέρει ένα έγγραφο. “Οι προσπάθειες αυτές έγιναν στο πλαίσιο
γραπτών και άγραφων συμβάσεων και μέσω άτυπων αιτημάτων. Σε πολλές περιπτώσεις,
η CIA δεν κατέβαλε τίποτα στην Blackwater ως αντίτιμο για τη βοήθειά της. Στην Blackwater εργάζονται επίσης αξιωματικοί και πράκτορες της CIA. Επίσης,
η εταιρία παρείχε κάλυψη σε πράκτορες και αξιωματικούς της CIA που
βρίσκονταν σε μυστικές αποστολές. Εν ολίγοις, η Blackwater, ή τουλάχιστον τμήματα της Blackwater, ήταν μία προέκταση της CIA.”
από τα στελέχη της εταιρείας αφέθησαν ελεύθερα και δύο από τους κατηγορούμενους
καταδικάστηκαν σε επιτήρηση, κατ ‘οίκον περιορισμό και πρόστιμο 5.000 δολαρίων.
Το νέο σε αυτή την υπόθεση δεν είναι τόσο η ατιμωρησία των μισθοφόρων της Blackwater που
κατηγορούνται μεταξύ άλλων για γενοκτονία, όσο οι δεκάδες χιλιάδες σελίδες των
δικαστικών εγγράφων από την υπόθεση που ρίχνουν φως στο επιχείρημα που πρόβαλε
η εταιρεία αυτά τα τρία χρόνια – ότι η ίδια η Blackwater δεν ήταν
παρά μια προέκταση της CIA.
Συμβάντα Συμβάντα Θυματα Ιρακινοί Υλικές Ζημιές
Όπου μέλη Blackwater
Έβαλαν πρώτοι κατά τρίτους
6 39
Βουλή των Ελλήνων;
αναφέρεται στους φόβους της Ελληνικής κυβέρνησης για πραξικόπημα δείχνοντας
έτσι ότι η κυβέρνηση δεν εμπιστεύεται πλεόν κανένα, ότι βρίσκεται υπό καθεστώς
πολιορκίας και έτσι κρίνεται απαραίτητη η προστασία της απο μισθοφόρους.
έχει δει κύματα μαζικών διαδηλώσεων, ταραχών και συγκρούσεων μεταξύ αστυνομίας,
και διαδηλωτών, ένοπλων επιθέσεων σε κυβερνητικούς στόχους,όπως επίσης την
ολοκληρωτική κατάρρευση της οικονομίας.
μια εξέγερση, και πλησιάζει ολοένα και περισσότερο τώρα που η Ελλάδα εισήλθε σε
μια κρίσιμη φάση” αναφέρει το δημοσίευμα για την κατάσταση στην χώρα.”
ΜΜΕ αποκάλυψε ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε συμφωνία με ιδιωτική
εταιρεία παροχής “στρατιωτικής προστασίας” με την επωνυμία Academi (πρώην Blackwater).
«Πρόσφατα η ελληνική κυβέρνηση ήλθε σε
συμφωνία με τη διάδοχη εταιρεία της “Blackwater”, προκειμένου να προσλάβει μισθοφόρους για την προστασία
του κοινοβουλίου. Στις δημοκρατίες ωστόσο, το Κοινοβούλιο δεν χρειάζεται
προστασία», φέρεται να δήλωσε ο κ. Χρυσανθόπουλος ενώ δεν έχει υπάρξει καμία επίσημη
διάψευση από την πλευρά της κυβέρνησης.
ΣΣΑΣ Γιάννης Αντωνιάδης, αποκάλυψε ότι: “Στη σημερινη μας συνάντηση , ο Πρόεδρος
του Κομματος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Πανος Καμμένος, μεταξύ άλλων εξέφρασε την
πεποιθηση-βεβαιότητα, πως η Κυβερνηση έχει συνάψει συνεργασία με την Blackwater (νυν Academi) για την προάσπιση των συμφερόντων αυτης και της
χώρας(?) υποκαθιστώντας έτσι σιγα-σιγα και τους ταγούς ασφάλειας και εθνικης
κυριαρχίας ‘
δημοσιεύματα στον Τύπο μετά τη δήλωση-βόμβα του Έλληνα Πρέσβη στον Καναδά κ.
Χρυσανθόπουλο, Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ υπέβαλλαν σχετική ερώτηση προς τον
Υπουργο ΠΡΟ.ΠΟ κ. Δένδια:
κλείσει συμφωνία για τη φύλαξη του Κοινοβουλίου ή και άλλων δημοσίων κτιρίων
από την ιδιωτική εταιρεία παροχής στρατιωτικών υπηρεσιών Academi (πρώην Ze,
πρώην Blackwater), με το γνωστό «αμαρτωλό» παρελθόν, εντός κι εκτός ΗΠΑ (το
όνομά της έχει συνδεθεί με δολοφονίες ιρακινών πολιτών και με βασανιστήρια
κρατουμένων στο Ιράκ αλλά και παραβιάσεις της αμερικανικής νομοθεσίας σχετικά
με παράνομες πωλήσεις στρατιωτικού εξοπλισμού).
από συνέντευξη Έλληνα διπλωμάτη σε καναδική, ειδησεογραφική ιστοσελίδα (του
Λεωνίδα Χρυσανθόπουλου στις 17 Δεκεμβρίου 2012 στη διαδικτυακή εφημερίδα του
Καναδά, The Millstone), συντηρείται γιατί παρά το γεγονός ότι η εταιρία, μέσω
του εκπροσώπου της, με ανακοίνωση προς το περιοδικό Newstatesman (24
Φεβρουαρίου), δήλωσε ότι «ποτέ σήμερα ή στο παρελθόν, είχε προσφέρει υπηρεσίες
ασφαλείας σε οποιοδήποτε τμήμα της ελληνικής κυβέρνησης», η ίδια η κυβέρνηση, ο
υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη δεν διαψεύδουν τα περί του
αντιθέτου αναγραφόμενα στον Τύπο.
ερωτήματα που τίθενται είναι απλά, έχουν ωστόσο καίρια σημασία για το πώς
αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση την εθνική κυριαρχία.
υπηρεσιών, προκειμένου να αναλάβει τη φύλαξη του Κοινοβουλίου ή άλλων δημοσίων
χώρων ή να προσφέρει τεχνογνωσία ή εκπαίδευση ή κάποιον συνδυασμό των παραπάνω;
-Αν υπήρξε, ποια ήταν η κατάληξή της;
–Γιατί μέχρι σήμερα ο κ. Υπουργός δεν
έχει μπει στον κόπο να διαψεύσει τα αναγραφόμενα στον Τύπο;
–Γιατί, συγκεκριμένα δεν διέψευσε
δημοσίευμα της Athens News (http://www.athensnews.gr/portal/1/57401) της 1ης
Αυγούστου του 2012, σύμφωνα με το οποίο: «Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και
Προστασίας του Πολίτη αποφάσισε να αναδιατάξει τα καθήκοντα περίπου 1.000
αστυνομικών, 100 περιπολικών και 60
δικυκλιστών. Μια ιδιωτική εταιρία ασφαλείας θα αναλάβει την ασφάλεια του
κτιρίου της Βουλής»;
εκπροσώπου της, με ανακοίνωση προς το περιοδικό Newstatesman (24 Φεβρουαρίου
2013), δήλωσε ότι «ποτέ σήμερα ή στο
παρελθόν, είχε προσφέρει υπηρεσίες ασφαλείας σε οποιοδήποτε τμήμα της ελληνικής
κυβέρνησης».
νομικού πλαισίου λειτουργίας ιδιωτικών εταιρίων παροχής υπηρεσιών ασφαλείας.
Ταυτόχρονα χρειάζεται να τροποποιηθεί το πλαίσιο που θέτει ο Νόμος 2186/93 για
την οπλοφορία και κατοχή όπλων. Το άρθρο 5 του νόμου προβλέπει ότι
στους εκπροσώπους και στους υπαλλήλους των ιδιωτικών επιχειρήσεων παροχής
υπηρεσιών ασφαλείας ως και στα αναφερόμενα στην παράγραφο 2 του άρθρου 2
πρόσωπα, η οπλοφορία και η κατοχή όπλων και λοιπών αντικειμένων που προβλέπονται
από τις διατάξεις του ν. 2168/1993 (ΦΕΚ 147 Α’), καθώς και η κατοχή και η καθ’
οιονδήποτε τρόπο χρησιμοποίηση φωτοβολίδων, βεγγαλικών, κροτίδων και λοιπών
αντικειμένων που αναφέρονται στο ν. 456/1976 (ΦΕΚ 277 Α’) όπως ισχύει κάθε
φορά.
Εφόσον συντρέχουν ιδιαίτεροι λόγοι
ασφαλείας, επιτρέπεται να χορηγείται άδεια οπλοφορίας με περίστροφο ή πιστόλι σύμφωνα με τη διαδικασία της παραγράφου 6
του παρόντος»
οπλισμένη Academi (πρωην Blackwater) ή οποιαδηποτε άλλη
ξένη ιδιωτική εταιρία παροχής υπηρεσιών ασφαλείας δεν μπορεί να έρθει στην
Ελλάδα μόνο με ένα «περίστροφο ή πιστόλι» όπως προβλεπει ο Νόμος.
ενός αλλοδαπού εργαζόμενου της Blackwater που δεν γνωρίζει την Ελληνική πραγματικότητα σε περίπτωση
που «σκάσει» δίπλα του μία μολότωφ. Με βάση τους κανόνες εμπλοκής ο βαριά
οπλισμένος φρουρός οφείλει να ανοίξει πυρ. Και αν η συγκεκριμένη ενέργεια λάβει
χώρα μπροστά στη Βουλή των Ελλήνων στα πλαίσια μια πορείας-συγκέντρωσης δεκάδων
χιλιάδων ανθρώπων η αιματοχυσία και το λιντσάρισμα που θα ακολουθήσει δεν θα
αποτελέσουν …έκπληξη για κανέναν. Eλπίζουμε το Μνημόνιο να μην μας επιφυλλάξει τέτοιου είδους …εκπλήξεις.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
