Διεθνή
Πρόσφυγες ή μετανάστες; Ο Μουζάλας δίνει την απάντηση: Το 70% είναι παράνομοι μετανάστες
Οι συνθήκες που ζουν είναι ικανοποιητικές στην ενδοχώρα αλλά πολύ κακές στα νησιά – Τους προσφέρουμε την επιβίωση και πράγματα που δεν έχουν πολλές ελληνικές οικογένειες, δήλωσε ο υπουργός στο news247.gr
Το 70% των μεταναστών και των προσφύγων που έρχεται στη χώρα μας φέτος είναι άντρες, μόνοι, «αυτό που κοινωνικά και πολιτικά λέμε παράτυποι μετανάστες και νομικά ορίζεται ως παράνομοι μετανάστες», παραδέχεται ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας.
Αυτό σημαίνει ότι πλέον προκύπτουν και προβλήματα παραβατικότητας, πρόσθεσε ο υπουργός και εξήγησε πως «επομένως, έχουν δίκιο οι νησιώτες, κουράστηκαν». Ο κ. Μουζάλας όμως επέμεινε πως μέρος της ευθύνης για το γεγονός πως οι συνθήκες στα νησιά για τους μετανάστες είναι «πολύ κακές» έχουν και οι τοπικοί φορείς, που αρνήθηκαν να συνεργαστούν ώστε να κέντρα μεταναστών να «ευπρεπιστούν».
Ο Γιάννης Μουζάλας ανέφερε επίσης πως αυτή τη στιγμή «έχουμε στην ενδοχώρα 50.000 – 55.000 ανθρώπους, οι οποίοι βρίσκονται σε δομές και είναι όλοι υπό στέγη για το ξεχειμώνιασμα. Ταυτόχρονα, προχωράμε ένα πρόγραμμα βελτίωσης των δομών και γι’ αυτό μεταφέραμε σε ξενοδοχεία όσους διέμεναν σε δομές που ανανεώνονται ή ξαναδημιουργούνται».
Ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής χαρακτήρισε δε την μορφή των κέντρων αυτών «ικανοποιητική», εξηγώντας πως «όταν όμως λέμε ικανοποιητική πρέπει κανείς να καταλαβαίνει για τι μιλάμε. Μιλάμε για ένα τεράστιο για την Ελλάδα προσφυγικό και μεταναστευτικό κύμα και δεν μπορούμε να φανταζόμαστε κήπους ανθισμένους, παιδάκια να παίζουνε, ανθρώπους ευτυχισμένους τη στιγμή που μιλάμε για ανθρώπους εγκλωβισμένους, οι οποίοι δεν θέλουν να βρίσκονται στη χώρα μας. Εμείς μέχρι στιγμής τους προσφέρουμε την επιβίωση».
«Εχουμε αρχίσει να διοργανώνουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις και να δίνουμε μερικώς μετρητά. Οι άνθρωποι έχουν τρεις φορές την ημέρα φαγητό, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δευτεροβάθμια περίθαλψη, έχουν wi-fi σε όλα τα στρατόπεδα, έχουν θέρμανση. Για όνομα του θεού. Πολλά από αυτά που σας λέω δεν τα έχουν ελληνικές οικογένειες» κατέληξε ο κ. Μουζάλας.
Ολόκληρη η συνέντευξη του Υπουργού Μεταναστευτικής Γιάννη Μουζάλα στο news247.gr:
– Κύριε υπουργέ, «το χάος πήρε μορφή» είχατε δηλώσει όταν ολοκληρώθηκε η προκαταγραφή των προσφύγων στα τέλη Αυγούστου, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση «διαχειρίσιμη». Αρκετούς μήνες μετά, ωστόσο, με προβλήματα στη διαχείριση να προκύπτουν συνεχώς, ο μέσος πολίτης εξακολουθεί να αδυνατεί να αποκωδικοποιήσει το χάος. Ακούει για πολλά χρήματα που έχουν έρθει στην Ελλάδα για το προσφυγικό, ακούει για ΜΚΟ και διεθνείς οργανισμούς και διερωτάται: Ποιος διαχειρίζεται τα χρήματα αυτά; Ποιος διοικεί τις δομές και ποιος έχει τελικά την ευθύνη αν ξεσπάσει μια φονική πυρκαγιά στη Μόρια ή γυναικόπαιδα ξεπαγιάζουν μέσα σε σκηνές στη Χίο;Η σύγχυση που επικρατεί έχει μία πραγματική βάση που όμως καλλιεργείται και διογκώνεται. Ναι, το χάος πήρε μορφή και εξηγούμαι. Στην Ελλάδα εγκλωβίστηκαν 60.000 άνθρωποι μέσα σε δύο μήνες, δημιουργήθηκε η Ειδομένη, διαλύθηκε δύο μήνες μετά και οι άνθρωποι μπήκαν σε οργανωμένες δομές φιλοξενίας. Κάποιες ήταν πολύ κακές, άλλες ήταν μέτριες, όλες μέρα με τη μέρα γινόντουσαν καλύτερες. Αυτή τη στιγμή, λοιπόν, έχουμε στην ενδοχώρα 50.000 – 55.000 ανθρώπους, οι οποίοι βρίσκονται σε δομές και είναι όλοι υπό στέγη για το ξεχειμώνιασμα. Ταυτόχρονα, προχωράμε ένα πρόγραμμα βελτίωσης των δομών και γι’ αυτό μεταφέραμε σε ξενοδοχεία όσους διέμεναν σε δομές που ανανεώνονται ή ξαναδημιουργούνται. Επομένως, στην ενδοχώρα το χάος έχει πάρει μορφή και αυτή η μορφή είναι ικανοποιητική. Όταν όμως λέμε ικανοποιητική πρέπει κανείς να καταλαβαίνει για τι μιλάμε. Μιλάμε για ένα τεράστιο για την Ελλάδα προσφυγικό και μεταναστευτικό κύμα και δεν μπορούμε να φανταζόμαστε κήπους ανθισμένους, παιδάκια να παίζουνε, ανθρώπους ευτυχισμένους τη στιγμή που μιλάμε για ανθρώπους εγκλωβισμένους, οι οποίοι δεν θέλουν να βρίσκονται στη χώρα μας. Εμείς μέχρι στιγμής τους προσφέρουμε την επιβίωση. Με αυτό το σύστημα που εφαρμόζουμε, για το οποίο επικριθήκαμε, πετύχαμε να έχουμε όλους όσους είναι στην ενδοχώρα σε δομές, τα παιδιά να έχουν ξεκινήσει να πηγαίνουν στο σχολείο και όσα δεν πηγαίνουν να κάνουν μαθήματα μέσα στις δομές. Επιπλέον, έχουμε αρχίσει να διοργανώνουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις και να δίνουμε μερικώς μετρητά. Οι άνθρωποι έχουν τρεις φορές την ημέρα φαγητό, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δευτεροβάθμια περίθαλψη, έχουν wi-fi σε όλα τα στρατόπεδα, έχουν θέρμανση. Για όνομα του θεού. Πολλά από αυτά που σας λέω δεν τα έχουν ελληνικές οικογένειες.
Από αυτή τη σκοπιά δήλωσα στην τελευταία μου συνέντευξη ότι οι συνθήκες είναι ικανοποιητικές στην ενδοχώρα. Για τα νησιά τόνισα ότι η κατάσταση είναι πολύ κακή. Ξέρετε, όμως, εδώ γίνεται συνεχώς μια διαστρέβλωση. Ό,τι λέω διαστρεβλώνεται στα πλαίσια μιας βλακώδους εκστρατείας να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ένα τέτοιο εθνικό θέμα όμως, δεν είναι ούτε για να πέσει ούτε για να ανέβει κανένας ΣΥΡΙΖΑ.
Να ξαναπώ λοιπόν ότι στα νησιά οι συνθήκες είναι πολύ κακές για συγκεκριμένους λόγους οι οποίοι δεν αφαιρούν βεβαίως τη δική μας ευθύνη. Η τελική ευθύνη είναι δική μας και πρέπει να την αναλαμβάνουμε αλλά πρέπει ο καθένας να αναλαμβάνει και τις δικές του ευθύνες. Στα νησιά με βάση τη συμπεριφορά των τοπικών αρχόντων και του συλλόγου ξενοδόχων δεν μπόρεσε να γίνει αυτό που έγινε στην ενδοχώρα, δηλαδή οι άνθρωποι να πάνε σε ξενοδοχεία μέχρι να βελτιώσουμε τις δομές, να δοθούν καινούριοι χώροι και να δοθεί και ένας χώρος που θα χρησιμεύσει ως κλειστό κέντρο για τους παραβατικούς και για τις διαδικασίες του ασύλου. Αυτά ακριβώς ζήτησε ο κύριος Αβραμόπουλος από πλευράς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και παρόλα αυτά συνεχίζουν να ζητάνε να παραιτηθεί ο Μουζάλας. Εγώ έχω όλη την καλή διάθεση και πάντα αναλαμβάνω ευθύνες αλλά αυτό το βιολί να αναλαμβάνω και ευθύνες άλλων, όχι!
– Οι νησιωτικές κοινωνίες και οι τοπικές αρχές επέδειξαν μεγάλη αλληλεγγύη και κατέβαλαν σημαντική προσπάθεια για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης το προηγούμενο διάστημα. Τι θεωρείτε ότι οδήγησε σε ρήξη; Δεν σας προβληματίζει αυτή η πλήρης αντιστροφή του κλίματος;Επιτρέψτε μου να σας πω, δεν έγιναν οι κάτοικοι φασίστες, δεν έγιναν οι κάτοικοι ρατσιστές, όλα αυτά δημιουργούνται πάνω σε πραγματικές συνθήκες, ο λαϊκισμός άλλωστε πολλές φορές στηρίζεται πάνω σε πραγματικότητες. Ποια είναι η αλλαγή που έχει συμβεί στα νησιά; Πριν τη συμφωνία ήταν χώροι transit ενώ τώρα οι άνθρωποι μένουν στα νησιά, δεν μπορούν να φτάσουν στους προορισμούς που ήθελαν στην Ευρώπη και οι επιλογές που έχουν είναι είτε να γυρίσουν πίσω στην Τουρκία είτε να τους δοθεί άσυλο στην Ελλάδα. Δεν θέλουν όμως τίποτα από τα δύο και αυτό τους εκνευρίζει, τους κουράζει, τους κάνει δυστυχισμένους, προβληματικούς. Επιπλέον, δεν έχουν πια χρήματα και κυρίως άλλαξε η σύσταση του πληθυσμού. Ενώ το 2015 είχαμε πρόσφυγες σε ένα ποσοστό της τάξης του 70%-80% τώρα το 70% είναι αυτό που κοινωνικά και πολιτικά λέμε παράτυποι μετανάστες και νομικά ορίζεται ως παράνομοι μετανάστες. Πρόκειται για νέους άνδρες, μόνους, που ψάχνουν να φύγουν στην Ευρώπη και όχι για οικογένειες με παιδιά, που σημαίνει ότι πλέον προκύπτουν και προβλήματα παραβατικότητας. Επομένως, έχουν δίκιο οι νησιώτες, κουράστηκαν, αυτό όμως δεν δικαιολογεί όλα τα υπόλοιπα. Αντίθετα, είναι σαφές ότι η μόνη πρόταση που μπορεί να ξαλαφρώσει τα νησιά είναι να ισχύσει η συμφωνία και να μπορέσουμε να επιστρέψουμε αυτούς που δεν δικαιούνται άσυλο στην Τουρκία. Αυτό για να συμβεί έπρεπε να τους είχαμε σε κάποια ξενοδοχεία για να αντιμετωπίσουμε το χειμώνα μέχρι να φτιάξουμε καλύτερους χώρους. Χρειάζεται όμως όπως λέει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δημιουργηθεί και ένας μικρός κλειστός χώρος κράτησης για να μπορεί η διαδικασία του ασύλου να δουλέψει καλύτερα. Αυτά τα αρνούνται οι νησιώτες και λένε το λαϊκίστικο σύνθημα «να περάσουν στην ενδοχώρα». Μα αν περάσουν στην ενδοχώρα, η συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας καταρρέει. Τους το είπε και ο κύριος Αβραμόπουλος, αν η συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας καταρρεύσει, τα νησιά δεν θα μείνουν χωρίς πρόσφυγες, απλά θα έχουν πάλι 2.000 – 3.000 πρόσφυγες την ημέρα. Αυτό λοιπόν σε γενικές γραμμές που πιστεύω εγώ ότι φταίει είναι ότι πάνω σε μια μισή αλήθεια, στηρίχτηκε ένα μεγάλο ψέμα.
– Δεν θεωρείτε ότι οι κακές συνθήκες στις υπάρχουσες δομές είναι ένας εύλογος λόγος δυσπιστίας των τοπικών κοινωνιών στο να δημιουργηθούν νέες δομές;Είναι ένας λόγος που αξιοποιείται για να δημιουργηθεί δυσπιστία στα νησιά αλλά ισχύει το αντίστροφο. Κακές συνθήκες υπάρχουν στα νησιά επειδή εμποδιστήκαμε να φτιάξουμε καινούριες και καλύτερες δομές. Ναι, αυτή τη στιγμή η Μόρια είναι σε μια εξαιρετικά κακή κατάσταση. Αν όμως το Σεπτέμβρη μπορούσαμε να βάλουμε τους ανθρώπους σε ξενοδοχεία, να βάλουμε διώροφα σπιτάκια, να φτιάξουμε καινούριους χώρους και κέντρο κράτησης δεν θα ήμασταν εδώ που είμαστε σήμερα. Επομένως δεν ισχύει η γνωστή ιστορία η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα, εδώ η κότα έκανε το αυγό.
– Οι κάτοικοι των νησιών του ΒΑ Αιγαίου μπορούν να νιώθουν ασφαλείς στο επίκεντρο της εφαρμογής της συμφωνίας με την Τουρκία, τη στιγμή που ο πρόεδρος Ερντογάν δυναμιτίζει διαρκώς το κλίμα με εμπρηστικές δηλώσεις;Οι νησιώτες έχουν δίκιο να νιώθουν ανασφάλειες, κι εμείς νιώθουμε ανασφάλειες. Αυτό όμως που δεν μπόρεσαν να καταλάβουν διότι διαστρεβλώθηκαν οι αλήθειες είναι ότι ακριβώς επειδή έχουμε αυτή την ανασφάλεια πρέπει να στηρίξουμε τη συμφωνία. Διότι αν εκπέσει η συμφωνία θα αρχίσουν ξανά οι ροές. Υπάρχουν φωνές που λένε ότι τώρα που μπήκαν φράχτες παντού οι ροές δεν θα είναι όπως ήταν το 2015. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Όταν μπήκαν φράχτες παντού οι ροές έπεσαν από 5.000-7.000 άτομα στα 2.000 – 2.500. Όταν υπεγράφη η συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας οι ροές έπεσαν αμέσως στα 60 άτομα την ημέρα και μετά το πραξικόπημα αυξήθηκαν στα 100-120 άτομα. Οι Έλληνες και οι νησιώτες έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε 60-100 άτομα την ημέρα και 2.000-2.500 άτομα την ημέρα αν εκπέσει η συμφωνία. Δυστυχώς, όπως είπα και στους νησιώτες, τη γεωγραφία δεν μπορεί κανείς να την αλλάξει. Στην ιστορία παρεμβαίνεις, μέσα όμως σε ορισμένα πλαίσια. Και υπάρχουν πολλά ύποπτα ερωτήματα. Υπάρχει αυτή η ανόητη θεωρία ότι δεν φυλάμε τα σύνορά μας. Αυτό υπονοεί ότι θα έπρεπε να βουλιάζουμε τις βάρκες και πιθανώς κάποτε έτσι να γινόταν, όπως θα θυμάστε. Δεν υπάρχει αθωότητα πίσω από τέτοιες θεωρίες και ελπίζω να μην φτάσουμε σε σημείο να ζήσουμε ξανά τέτοια πράγματα διότι ξέρετε ο λαϊκισμός είναι ένα τέρας που ταΐζεται εύκολα αλλά στο τέλος τρώει τους ίδιους τους καλούς ανθρώπους οι οποίοι πέσανε σε αυτήν την πλάνη.
– Το περίφημο push factor, η συζήτηση δηλαδή ότι οι κακές συνθήκες στα νησιά αποτρέπουν άλλους πρόσφυγες από το να προσπαθήσουν να εισέλθουν στην Ελλάδα, υφίσταται και σε ποιους κύκλους;Είναι ανόητο, μπορεί να συζητιέται στην Ουγγαρία αλλά δεν έχει καμία βάση επιστημονικά και επίσης δεν έχει καμία σχέση με τη βούλησή μας. Εμείς αυτό που θεωρούμε ότι μπορεί να επιδράσει ως push factor είναι να λειτουργήσουν γρήγορα οι επιστροφές και να αρχίσουν να φεύγουν από την Ελλάδα προς την Τουρκία, αυτό μπορεί να τους αποτρέψει. Επίσης, push factor μπορεί να είναι το ότι από τα δικά μας σύνορα δε περνάνε στην Ευρώπη και δεν είναι τυχαίο ότι ζητήσαμε από την Frontex να βοηθήσει σε αυτό.
– Για το οικονομικό σκέλος, πρόσφατα δόθηκαν στη δημοσιότητα οι ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις που έχουν λάβει κρατικοί φορείς, διεθνείς οργανισμοί και ΜΚΟ για την προσφυγική κρίση στην Ελλάδα. Τι φταίει κατά την άποψή σας και παρά το σημαντικό ύψος των κονδυλίων δεν έχουμε τα αναμενόμενα αποτελέσματα;Με τα οικονομικά γίνεται πάλι μια τεράστια προπαγάνδα εις βάρος της κυβέρνησης η οποία κάνει κακό και στο εξωτερικό. Πρώτον, πάλι στηρίζεται σε μια μισή αλήθεια, ότι δηλαδή πήραμε ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Nα εξηγήσω λοιπόν τι έχουμε κάνει. Συνολικά, από τη μία επιτροπή της Ευρώπης, πήραμε έκτακτα για την Ελλάδα 350 εκατομμύρια ευρώ. Από αυτά στο ελληνικό κράτος δόθηκαν τα 175. Τα υπόλοιπα δόθηκαν σε θεσμικές οργανώσεις, όπως είναι η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, σε διεθνείς οργανισμούς και σε ΜΚΟ. Εμείς λοιπόν γι’ αυτά τα 175 εκατομμύρια για τα οποία δικαιούνται να μας ελέγξουν και οφείλουμε να αποδώσουμε λογαριασμό έχουμε απορροφήσει περίπου το 60-70% και μέχρι το τέλος Φλεβάρη θα έχουμε απορροφήσει πάνω από το 80%, καθώς έχουν ήδη συμβασιοποιηθεί τα έργα. Στην έκτακτη κατάσταση λοιπόν κάναμε μια εξαιρετική απορροφητικότητα των εκτάκτων κονδυλίων.
Πώς βγαίνει ο μύθος του ενός δισεκατομμυρίου; Μέσω εθνικών προγραμμάτων υπάρχουν ακόμα 509 εκατομμύρια, χρήματα που εγκρίθηκαν από την Ε.Ε. πριν καν αρχίσει η προσφυγική κρίση το 2014 και η χώρα μας θα έπαιρνε για να αξιοποιήσει για το μεταναστευτικό που ήδη υπήρχε, μέχρι το 2022. Αυτά είναι επιλέξιμα. Μας ζητήθηκε λοιπόν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να πάρουμε από αυτά τα χρήματα κι έχουμε αρχίσει να το κάνουμε. Όμως δεν έχουμε αυτή τη στιγμή μισό δισεκατομμύριο στην τράπεζα, κάνουμε κάθε φορά έργα και απορροφούμε από τις επιλέξιμες δαπάνες, διότι δεν είναι όλες επιλέξιμες, π.χ. το φαγητό δεν περιλαμβάνεται, οπότε πρέπει να υπερβούμε διάφορες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Μέχρι στιγμής έχουμε απορροφήσει το 17%, το οποίο είναι ένα υψηλό ποσοστό στην Ευρώπη. Και υπάρχουν επίσης και άλλα χρήματα που έχουν δοθεί στις θεσμικές οργανώσεις από αυτά τα ταμεία.
Μας κατηγορούν βλακωδώς γιατί αφήσαμε να δοθούν χρήματα στις οργανώσεις. Μα εμείς δεν θέλαμε να δοθούν, αντισταθήκαμε, δοθήκανε όμως, ήταν ένας τρόπος να χρηματοδοτήσει η Ευρώπη το προσφυγικό – μεταναστευτικό. Δεν ήταν δική μας επιλογή αλλά δεν κρίναμε ότι ήταν φάση που έπρεπε να κηρύξουμε πόλεμο και να πάμε με το στρατό μας να καταλάβουμε το Βέλγιο και την Ευρώπη.
Το πώς αξιοποιούνται τα χρήματα που δόθηκαν σε οργανώσεις είναι ένα θεμιτό ερώτημα, το θέτουμε και εμείς συνέχεια. Διότι ξέρετε η Ελλάδα είναι κράτος μέλος και είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με τη διαχείριση, στο χειρισμό των χρημάτων υπάρχει μια διαφάνεια, όπως ισχύει για κάθε κράτος – μέλος. Οι οργανώσεις αυτές όμως, θεσμικά δεν έχουν καμία διαφάνεια, δεν δίνουν λογαριασμό σε εμάς, δίνουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Έχουμε ζητήσει επανειλημμένα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υπάρξει διαφάνεια και απολογισμός στον ελληνικό λαό, συνεχίζουμε να το παλεύουμε αλλά δεν εξαρτάται από εμάς. Τα χρήματα των οργανώσεων δεν είναι ευθύνη του ελληνικού κράτους, μας αρέσει δεν μας αρέσει, δίνονται από την DGECΗO η οποία έχει τους δικούς της κανονισμούς και δεν είναι υποχρεωμένη να μας δώσει εξηγήσεις. Εμείς ζητάμε εξηγήσεις, το αν θα τις πάρουμε ή όχι είναι μια άλλη ιστορία, αλλά δεν μπορεί κανείς να μας κατηγορήσει και να μας πει «γιατί δεν ελέγχετε την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ;» Γιατί νομικά δεν έχουμε αυτήν την δυνατότητα.
– Για το λειτουργικό σκέλος, με αφορμή την πρόσφατη κακοκαιρία η Εκπρόσωπος της Κομισιόν Ν. Μπερτό επεσήμανε ότι η διαχείριση των προσφυγικών κέντρων στην Ελλάδα και οι συνθήκες σε αυτά είναι πρωτίστως ευθύνη των ελληνικών αρχών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσφέρει οικονομική και τεχνική στήριξη, η ελληνική κυβέρνηση κάνει σωστά τη διαχείριση;Αν σκεφτεί κανείς το έκτακτο, το κύμα αυτό που έπρεπε να διαχειριστούμε, κάνουμε καλή διαχείριση και το λέω χωρίς καμία αυταρέσκεια. Ωστόσο, δεν μπορεί παρά να υπάρχουν λάθη σε μια τέτοια διαχείριση. Ο κόσμος ακούει για χρήματα για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες και δεν του περνά από το μυαλό ότι χρειάστηκαν πολλά εκατομμύρια ευρώ για να δουλέψει η ακτοφυλακή, η οποία έκανε 170.000 διασώσεις, ή ότι επειδή δεν υπήρχε άλλος μηχανισμός για να χτίσει τους καταυλισμούς αξιοποιήθηκε ο στρατός. Ενεπλάκησαν αναγκαστικά πολλά υπουργεία. Μέσα σε αυτόν τον συντονισμό προφανώς υπήρξαν λάθη. Είναι βλακώδες να πει κανείς ότι δεν έγιναν λάθη, πρέπει όμως να αναλογιστεί και το μέγεθος του προβλήματος. Ξαφνικά έπρεπε να συντονιστούν υπουργεία χωρίς καμία παράδοση συντονισμού μεταξύ τους, να φτιαχτούν καινούριοι μηχανισμοί για να καλύψουν την ύπαρξη ενός κενού που αξίζει να το αναφέρουμε, ότι στη χώρα μας δεν υπήρξε μεταναστευτική πολιτική ποτέ. Όταν παραλάβαμε σαν ΣΥΡΙΖΑ και όταν εγώ έγινα αναπληρωτής υπουργός στην υπηρεσιακή κυβέρνηση υπήρχαν 1.000 θέσεις φιλοξενίας και 250 θέσεις για ασυνόδευτα ανήλικα, αυτά ήταν τα όπλα που είχαμε. Αντίθετα υπήρχαν 5.000 θέσεις φυλακής και άλλες 2.500 θέσεις κράτησης μέσα σε αστυνομικά τμήματα σε τρισάθλιες συνθήκες. Έχουμε καταδικαστεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης γιατί από το 2012 μέχρι το 2015 είχαν αναλάβει οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις να φτιάξουν επιπλέον 1000 θέσεις φιλοξενίας και δεν τις έφτιαξαν. Εμείς σήμερα έχουμε περίπου 50.000 θέσεις φιλοξενίας, η ανάγκη μας ώθησε αλλά και το πώς βλέπουμε τη μεταναστευτική πολιτική.
– Πώς μπορεί να λειτουργήσει σωστά μια δομή όταν ο διοικητής της αλλάζει κάθε 20 μέρες; Σε πρόσφατο ρεπορτάζ του NEWS247 στη Χίο, καταγράψαμε προβλήματα που επιδεινώνουν δραματικά τις συνθήκες διαβίωσης των φιλοξενούμενων στο Κέντρο Καταγραφής και Ταυτοποίησης της ΒΙΑΛ αλλά και των περιοίκων, ωστόσο χρονίζουν λόγω και της απουσίας σταθερής διοίκησης και λήψης αποφάσεων.Έχετε δίκιο και μπορώ να πω ότι ήδη στα τέσσερα νησιά τελειώνει ο διορισμός των διοικητών, ενώ στη Μυτιλήνη φαντάζομαι θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στο επόμενο δεκαπενθήμερο.
– Γιατί έπρεπε να περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τη δημιουργία των Κέντρων για να αρχίσετε να τοποθετείτε μόνιμους διοικητές;Γιατί υπάρχουν τεράστια γραφειοκρατικά προβλήματα, γιατί δημιουργούσαμε καινούριους νόμους και γιατί δεν υπήρχαν οι μηχανισμοί ενός υπουργείου. Θα σας έλεγα ότι μπορεί κανείς να πάρει ευθύνη και γι’ αυτό το πράγμα αλλά νομίζω ότι το κύριο δεν είναι αυτό. Στη Γερμανία αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα από το 1950, στη Δανία από το 1952, εμείς υπηρεσία υποδοχής φτιάξαμε πριν από πέντε χρόνια στην Ελλάδα και είχε μόλις πέντε θέσεις. Και το άσυλο φτιάχτηκε πριν από τέσσερα χρόνια. Δεν είχαμε πρότερη εμπειρία, εμπλεκόμασταν πάρα πολλοί φορείς, δηλαδή ο στρατός έχτιζε, η αστυνομία έκανε αυτό, εμείς το άλλο. Ήταν ένα πράγμα το οποίο όλοι το αποκαλούσαν υπουργείο Μετανάστευσης αλλά υπουργείο Μετανάστευσης δεν υπήρχε, τώρα φτιάχνεται και θα είναι έτοιμο σε 4-5 μήνες, είναι ένα όπλο ακόμα, αλλά δεν μπορούσες να πεις ότι πρώτα θα φτιάξουμε το όπλο και μετά θα δράσουμε. Επομένως είναι αλήθεια ότι πολλές φορές δημιουργήθηκαν ζητήματα συντονισμού, δημιουργήθηκαν συγκρούσεις ανάμεσα σε υπουργεία, σε φορείς, δεν είναι σπάνιο στο Δημόσιο αυτό το φαινόμενο. Εγώ όμως, εκ των υστέρων και μετά από πολλούς καυγάδες, θεωρώ ότι στην πράξη η συνεργασία πέτυχε και ότι σιγά σιγά τα πράγματα θα γίνονται καλύτερα εφόσον η συμφωνία Ευρώπης Τουρκίας συνεχίσει να ισχύει.
– Υπάρχει σχέδιο σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά με τη συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας;Κοιτάξτε, λάθη έχω κάνει αλλά ψέματα δεν έχω πει ποτέ. Σε μια εκπομπή όταν μου κάνανε αυτή την ερώτηση είπα “Παναγιά βοήθα” και μου βγήκε και το παρατσούκλι ότι ο Μουζάλας έχει σχέδιο θρησκευτικό για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Πρέπει να λέμε την αλήθεια. Θα δοκιμαστούμε σκληρά, θα το αντιμετωπίσουμε, δεν έχει νόημα να σας πω θα κάνουμε αυτό κι εκείνο. Θα κάνουμε κάτι αν είναι 200.000, κάτι άλλο αν είναι 300.000, κάτι άλλο αν είναι 400.000 κ.ο.κ. Είναι σαν να λέτε στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, “αν γίνει πόλεμος με την Αλβανία και πέσουν τα πρώτα πενήντα χιλιόμετρα έχουμε σχέδιο μετά τι θα κάνουμε;” Ε, δεν θα βγει να σας πει το σχέδιο. Αλλά το κύριο σχέδιο που πρέπει να έχουμε είναι να εφαρμοστεί η συμφωνία. Γιατί αν δεν εφαρμοστεί η συμφωνία θα επιζήσουμε, έχουμε επιζήσει σαν φυλή και σαν λαός και σαν έθνος από πολύ χειρότερες καταστάσεις, θα δοκιμαστούμε πάρα πολύ σκληρά. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να συζητάμε plan B, έχουμε την υποχρέωση να το έχουμε αλλά δεν το συζητάμε. Εμείς στην Ευρώπη πηγαίνουμε και απαιτούμε και τα δύο μέρη και η Ευρώπη και η Τουρκία να κρατήσουν τις δεσμεύσεις τους. Εμείς τη δική μας ευθύνη την αναλάβαμε, την πληρώνουμε ακριβά με θυσίες του λαού μας και το plan Β είναι το plan Α μας.
Πρώτο Θέμα
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Αναλύσεις
Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες
Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.
Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.
Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.
Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή
Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.
Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.
Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.
Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.
Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.
Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.
Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.
Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.
Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις
Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.
Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.
Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.
Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας
Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.
Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.
Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.
Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.
Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.
Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.
Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία
Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.
Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.
Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.
Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.
Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.
Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.
Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία
Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.
Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.
Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.
Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.
Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
