Ακολουθήστε μας

Άμυνα

«Η διασπορά θα απογειώσει την Ελλάδα – Θερμό επεισόδιο ισούται με ήττα κατά κράτος για την Άγκυρα»

Δημοσιεύτηκε στις

Ο διδάκτωρ του Πρίνστον, Νίκος Μιχαηλίδης, για τις ελληνοτουρικές σχέσεις και τις στρατηγικές που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα

«Η
Ελλάδα πρέπει να ανασυντάξει τάχιστα
την οικονομία της, να ανασυγκροτήσει
και να ενισχύσει κατακόρυφα τις
δυνατότητες των ενόπλων της δυνάμεων
και να αναθεωρήσει την διπλωματική της
πρακτική απέναντι στην Τουρκία, ώστε
να διεκδικήσει δυναμικά τον ρόλο της
χώρας μεταφορέα πόρων ενέργειας και
όχι μόνο», αναφέρει ο Νίκος Μιχαηλίδης,
ο οποίος επεσήμανε τον καταλυτικό ρόλο
που μπορούν να παίξουν υπέρ της χώρας
μας παγκοσμίως τα δίκτυα διασποράς.
«Είναι τα φτερά που θα μας απογειώσουν
στους διεθνείς αιθέρες», αναφέρει
συγκεκριμένα.
Έχοντας
ζήσει αρκετά χρόνια στην Τουρκία, όπου
διεξήγε επιτόπια έρευνα, ο διδάκτωρ
ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου του
Πρίνστον μίλησε για τις ελληνοτουρκικές
σχέσεις, στις οποίες αυτήν την περίοδο
κυριαρχεί μεγάλη ένταση, λόγω των
επεκτατικών διαθέσεων της γείτονας
χώρας στο Αιγαίο, την ελληνική και
κυπριακή ΑΟΖ. «Η Τουρκία λειτουργεί ως
ο πειρατής της ανατολικής Μεσογείου»,
αναφέρει και υπογραμμίζει τη σημασία
των κυρώσεων που πρέπει να επιβληθούν
από ΕΕ και ΗΠΑ, οι οποίες όπως αναφέρει
«πρέπει να αναγνωρίσουν το κουρδικό
κίνημα ως έναν νόμιμο πολιτικό φορέα
και να καλέσουν τις δύο πλευρές, τουρκική
και κουρδική, σε διάλογο για τον
εκδημοκρατισμό της χώρας».
Ο
πανεπιστημιακός που βρίσκεται στην
Ελλάδα στο πλαίσιο του Summer School του
αμερικανικού πανεπιστημίου Πρίνστον,
στο οποίο διδάσκει, αναφέρθηκε επίσης
στη νίκη του Εκρέμ Ιμάμογλου και στο
μέλλον του AKP μετά την ήττα του εκλεκτού
του Ταγίπ Ερντογάν, Μπιναλί Γιλντιρίμ,
στον Δήμο της Κωνσταντινούπολης. Διαβάστε
τη συνέντευξη που μας παραχώρησε:
Έχετε
ζήσει στην Τουρκία και γνωρίζετε την
πολιτική, φυλετική και κοινωνική
πραγματικότητα. Μπορείτε να μας εισάγετε
με μία σύντομη ανάλυση σε αυτόν τον
κόσμο;
«Η
Τουρκία από την ίδρυσή της υπήρξε μια
πολυεθνοτική χώρα. Αποτελείται από
ετερογενείς πληθυσμούς από τα Βαλκάνια,
την Κεντρική Ασία, τον Καύκασο και την
Ανατολία. Στην Τουρκία ομιλούνται
περισσότερες από τριάντα γλώσσες, πολύ
διαφορετικές μεταξύ τους, μεταξύ των
οποίων και τα ελληνικά Τραπεζούντας,
στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Οι
πληθυσμοί έχουν συναίσθηση της
πολιτισμικής τους διαφορετικότητας,
μιας διαφορετικότητας η οποία τα
τελευταία χρόνια ενισχύεται ραγδαία
και έχει αποκτήσει πολιτικά χαρακτηριστικά.
Οι
κύριες θρησκείες στην Τουρκία είναι το
σουνιτικό Ισλάμ και ο Αλεβιτισμός. Οι
σχέσεις μεταξύ των δύο αυτών κοινοτήτων
δεν είναι καλές. Οι Αλεβίτες έχουν
υποστεί πολλές διώξεις από τους σουνίτες
και κατά την οθωμανοκρατία αλλά και
μετά το 1923 και την ίδρυση της Τουρκίας
ως εθνικού κράτους. Οι Χριστιανοί και
οι Εβραίοι αποτελούν μικρές μειονότητες.
Καθόλη
τη διάρκεια του 20ου αιώνα η Τουρκία
διοικήθηκε αυταρχικά από τις ένοπλες
δυνάμεις και από κόμματα βιτρίνες
(μονοκομματικό κράτος από 1923 μέχρι 1950)
αλλά και με διαρκή άσκηση βίας, διώξεων
και φυλακίσεων των αντιφρονούντων. Στη
μετά το 1950 περίοδο έχουμε ένα καθεστώς
απολύτως ελεγχόμενο από τον στρατό, με
κόμματα βιτρίνες που απορροφούν την
κοινωνική διαμαρτυρία και ενσωματώνουν
διαφορετικά τμήματα του ετερογενούς
πληθυσμού. Επειδή η Τουρκία θα γινόταν
μέλος του ΝΑΤΟ, ήταν αδύνατο να παραμείνει
μονοκομματικό κράτος. Έτσι επετράπη η
ίδρυση και δεύτερου κόμματος, απολύτως
ελεγχόμενου από τον στρατό, προκειμένου
να προχωρήσει η ένταξη. Έτσι δημιουργήθηκε
η ψευδής εντύπωση σε αρκετούς στη Δύση
ότι η Τουρκία αποτελεί ένα τυπικά δυτικό
κράτος με εκλογές και δημοκρατικούς
θεσμούς, παρά τα συχνά στρατιωτικά
πραξικοπήματα τα οποία ξαναμοίραζαν
την πολιτική τράπουλα. Είναι χαρακτηριστική
η δήλωση του Ισμέτ Ινονού, πρώην στρατηγού
και δευτέρου προέδρου της Τουρκίας, ότι
αν υπάρξει ανάγκη για κομμουνιστικό
κόμμα στη χώρα, θα το ιδρύσουν οι ίδιοι!
Πολλοί Τούρκοι αξιωματικοί, μετά την
αποχώρησή τους από τις ένοπλες δυνάμεις,
συμμετέχουν σε κόμματα και εκλογικές
διαδικασίες, όχι για να εξυπηρετήσουν
την δημοκρατία και την κοινωνία, αλλά
για να διαφυλάξουν τον πολιτικό ρόλο
του στρατού μέσα από αυτά τα δίκτυα. Το
τουρκικό κομματικό σύστημα είναι σε
πολύ μεγάλο βαθμό ελεγχόμενο από τις
κρατικές υπηρεσίες, ακόμα και σήμερα.
Δύο
είναι οι κύριες πολιτικές τάσεις. Ο
κεμαλικός εθνικισμός από τη μια και το
πολιτικό Ισλάμ από την άλλη. Αυτά τα δύο
ρεύματα αποτελούν τις κυρίαρχες τάσεις
του πολιτικού συστήματος. Τα τελευταία
χρόνια εμφανίστηκε και το αντισυστημικό
κουρδικό κίνημα το οποίο κατάφερε να
δημιουργήσει έναν τρίτο πόλο στο πολιτικό
σύστημα της χώρας. Για αυτό ακριβώς τον
λόγο διαρκώς διώκεται από το κράτος.
Το
κεμαλικό κόμμα ενσωμάτωνε τους Αλεβίτες
και όλους όσους αυτοπροσδιορίζονταν
ως προοδευτικοί και αριστεροί. Βέβαια
ο κεμαλισμός συγκροτήθηκε ως μια
ρατσιστική και μιλιταριστική ιδεολογία
που καμιά σχέση δεν έχει με τα προτάγματα
της ευρωπαϊκής αριστεράς. Από την άλλη,
οι σουνίτες στήριζαν κυρίως τα ισλαμικά
κόμματα που κατά καιρούς εμφανίζονταν
στην πολιτική σκηνή.
Πέρα
από την ύπαρξη κομμάτων, ο ρόλος των
οποίων ήταν να δημιουργούν μια επίφαση
δήθεν δημοκρατικότητας, κεντρικό
πολιτικό ρόλο διαδραμάτιζαν οι τουρκικές
ένοπλες δυνάμεις και οι υπηρεσίες
πληροφοριών. Η Τουρκία είναι μια χώρα
η οποία έχει βεβαρημένο μητρώο. Ο
προκάτοχός της η οθωμανική αυτοκρατορία,
της οποίας αποτελεί συνέχεια, διέπραξε
τις πρώτες μεγάλες γενοκτονίες του 20ου
αιώνα (Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων) τις
οποίες βέβαια το τουρκικό ΥΠΕΞ μέχρι
σήμερα αρνείται να αποδεχθεί, κάνοντας
επιθετική, σοβινιστική και μιλιταριστική
προπαγάνδα εναντίον των απογόνων των
θυμάτων.
Ιδιαίτερα
κατά τον ψυχρό πόλεμο και την ένταξη
της στους δυτικούς θεσμούς ασφαλείας,
η Τουρκία χρησιμοποιήθηκε ως ανάχωμα
στη Ρωσική επιρροή στην περιοχή μας και
στην Ιρανική στη Μέση Ανατολή. Για αυτό
τον λόγο κανείς δεν ασκούσε κριτική
στον απάνθρωπο χαρακτήρα του τουρκικού
καθεστώτος, το οποίο πουλούσε στη Δύση
ασφάλεια. Η αυθαιρεσία στο εσωτερικό,
η βία και η ανυπαρξία κράτους δικαίου
έχει προκαλέσει βαθιά τραύματα στην
κοινωνία που δεν θα είναι εύκολο να
επουλωθούν. Επιπλέον η μαζική μετανάστευση
στα αστικά κέντρα και στο εξωτερικό,
δημιούργησε σταδιακά μια νέα αστικοποιημένη
γενιά με συνείδηση των προβλημάτων της
χώρας τους και με περισσότερο δημοκρατική
κουλτούρα. Αυτές οι ομάδες φιλελεύθερων
νέων Τούρκων, μαζί με το κουρδικό κίνημα
αποτελούν τη μόνη δύναμη πιθανού
εκδημοκρατισμού και αλλαγής αυτής της
χώρας».
«Παγκόσμιο
πρόβλημα η Τουρκία – Διακατέχεται από
ναζιστικού τύπου αντιλήψεις»
Πως
σχολιάζετε την τούρκικη προκλητικότητα
στο Αιγαίο, την έναρξη γεωτρήσεων του
Πορθητή δυτικά της Πάφου και τις έρευνες
του Γιαβούζ στην Καρπασία;
«Η
αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας
στο Αιγαίο από την Τουρκία και η παραβίαση
της κυριαρχίας της Κύπρου στα χωρικά
της ύδατα, είναι μια εξαιρετικά δυσάρεστη
πραγματικότητα που κανείς δεν πρέπει
να παραβλέπει. Η Τουρκία λειτουργεί ως
ο πειρατής της ανατολικής Μεσογείου
και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται από
όλους. Το παράδοξο είναι ότι το τουρκικό
ΥΠΕΞ επικαλείται το διεθνές δίκαιο
προκειμένου στα μάτια της διεθνούς
κοινής γνώμης να παρουσιάσει την Τουρκία
ως χώρα που υποτίθεται πως σέβεται τους
κανόνες δικαίου. Αυτό συνιστά τρομακτική,
ανήθικη προπαγάνδα εκ μέρους της Άγκυρας.
Η Τουρκία παραβιάζει το διεθνές δίκαιο,
κατέχει παράνομα τμήμα της Κυπριακής
Δημοκρατίας και απειλεί την Ελλάδα και
άλλες γειτονικές χώρες με άσκηση βίας.
Η τουρκική πολιτική ηγεσία διακατέχεται
από ναζιστικού τύπου αντιλήψεις περί
ζωτικού χώρου! Θέλει να καταστεί η ίδια
κέντρο διαμετακόμισης ενέργειας προς
την Δύση και βέβαια προσπαθεί να εμποδίσει
την Ελλάδα και την Κύπρο να παίξουν έναν
τέτοιο ρόλο. Οι τουρκικές στρατογραφειοκρατικές
ελίτ βλέπουν την Ελλάδα και την Κύπρο
ως πρώην οθωμανικές επαρχίες τις οποίες
θέλουν να επηρεάζουν και αυτό είναι
βασικά που δημιουργεί αστάθεια και
προβλήματα στις διμερείς σχέσει.
Για
αυτό διαρκώς απειλεί και μας καλεί να
μοιράσουμε το αέριο, λες και πρόκειται
για πόρους εντός της επικράτειάς της.
Η κυρίαρχη τουρκική πολιτική κουλτούρα
και οι κρατικοί μηχανισμοί πάσχουν από
έναν επικίνδυνο μεγαλοϊδεατισμό,
σοβινισμό και μιλιταρισμό, και απειλούν
την ειρήνη και την σταθερότητα ολόκληρης
της ανατολικής Μεσογείου. Η Τουρκία
είναι πλέον ένα παγκόσμιο πρόβλημα που
πρέπει η διεθνής κοινότητα να επιλύσει
με βάση το διεθνές δίκαιο, τα ανθρώπινα
δικαιώματα και την δημοκρατία. Το
τουρκικό κράτος δεν απειλεί μόνο Ελλάδα
και Κύπρο, ασκεί ωμή βία και στο εσωτερικό.
Πρόκειται για ένα καθεστώς διαρκούς
καταπίεσης και διώξεων. Πρέπει να
δουλέψουμε για να αλλάξει αυτή η
αλαζονική, επεκτατική και αποικιοκρατική
τουρκική πολιτική κουλτούρα.

Διαβάστε τη συνέχεια της συνέντευξης στο Newpost.gr

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή