Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ο κ. Μουσταφά και η λύση του Κυπριακού

Δημοσιεύτηκε στις

Του Νίκου Ιγγλέση
Το να έχει η Τουρκία
στρατηγικό σχέδιο για το Κυπριακό είναι
απόλυτα λογικό για ένα σοβαρό κράτος
που ξέρει να υπερασπίζεται τα συμφέροντά
του. Το να εξυπηρετεί την υλοποίηση
αυτού του σχεδίου η ελληνική πλευρά
ξεπερνάει τα όρια της ηλιθιότητας και
αγγίζει αυτά της προδοσίας.
Επί πέντε μέρες η
απεσταλμένη του ΟΗΕ Τζέϊν Χολ Λουτ
συνομιλεί με τον πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη
και τον «ηγέτη» των Τουρκοκυπρίων
Μουσταφά Ακιντζί για την επανέναρξη
των διακοινοτικών συνομιλιών με βάση
τη συνομολόγηση των «όρων αναφοράς».
Σχεδιάζεται, προσεχώς, τριμερής συνάντηση
με το Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ και στη
συνέχεια νέα πενταμερής διάσκεψη στα
πρότυπα του Κραν-Μοντάνα του 2017.
Αλήθεια τι αντιπροσωπεύει
ο κ. Μουσταφά με τον οποίο συνομιλεί ο
πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας,
ενός κράτους διεθνώς αναγνωρισμένου,
μέλους του ΟΗΕ, της ΕΕ, του Συμβουλίου
της Ευρώπης, άλλων Διεθνών Οργανισμών
και με οριοθετημένη την ΑΟΖ της;

Γιατί
ο κ. Αναστασιάδης υποβαθμίζει το αξίωμά
του, από πρόεδρος της Δημοκρατίας, σε
εκπρόσωπο της ελληνοκυπριακής κοινότητας
για να είναι πολιτικά ισοϋψής με τον
εκπρόσωπο των Τούρκων (Τουρκοκύπριοι
και έποικοι) της Κύπρου; Τον κ. Μουσταφά
Ακιντζί αναγνωρίζει ως «πρόεδρο» μόνο
η Τουρκία. Δεν αντιλαμβάνονται στη
Λευκωσία αλλά και στην Αθήνα ότι με τον
τρόπο αυτό υποβαθμίζεται η Κυπριακή
Δημοκρατία και αναβαθμίζεται η ζώνη
κατοχής που αυτοαποκαλείται «Τουρκική
Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου – ΤΔΒΚ»;

Οι κάθε είδους ενδοτικοί
– φοβικοί θα ρωτήσουν: «Καλά, αν δε
γίνουν συνομιλίες και διαπραγματεύσεις
πώς θα λυθεί το Κυπριακό; Πώς θα φύγουν
τα τουρκικά στρατεύματα; Πώς θα ενώσουμε
ξανά την πατρίδα μας και θα πάρουμε πίσω
τα σπίτια και τις περιουσίες μας;»
Δυστυχώς τίποτα απ’ όλα αυτά δεν
πρόκειται να συμβεί γιατί οι συνομιλίες
και οι διαπραγματεύσεις γίνονται με
κάποιον που δεν μπορεί να συμφωνήσει
για τίποτα. Ο κ. Μουσταφά δεν μπορεί να
αποφασίσει:
Αν θα αποχωρήσουν και
πότε τα στρατεύματα κατοχής.
Αν θα αρθούν τα επεμβατικά
δικαιώματα των Συμφωνιών Ζυρίχης –
Λονδίνου.
Αν θα φύγουν οι έποικοι
που, σήμερα, είναι περισσότεροι από τους
Τουρκοκύπριους.
Αν θα υφίσταται κυπριακή
ΑΟΖ και ποια θα είναι η έκτασή της.
Αν και ποιο θα είναι το
μερίδιο των Τουρκοκυπρίων από τους
υδρογονάνθρακες.
Αν η περίκλειστη
Αμμόχωστος αποδοθεί στους κατοίκους
της και αν αυτοί θα υπάγονται στην
τουρκική διοίκηση.
Αν θα υπάρχει veto των
Τουρκοκυπρίων που θα μπορεί να παραλύει
τη λειτουργία της επιδιωκόμενης Διζωνικής
Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.
Αν θα υπάρχουν κυπριακές
ένοπλες δυνάμεις για την ασφάλεια της
ενιαίας Κύπρου.
Για όλα αυτά και πολλά
άλλα, αυτή που θα αποφασίσει είναι η
Άγκυρα και όχι κάποια μαριονέττα της.
Επί 45 χρόνια διεξάγονται διακοινοτικές
συνομιλίες και το μόνο που έχουν επιτύχει
είναι η εδραίωση και αναβάθμιση της
τουρκικής κατοχής. Κάποτε πρέπει να
μπει ένα τέλος σ’ αυτό «το θέατρο σκιών»,
πριν είναι πολύ αργά. Συνομιλίες για τη
λύση του Κυπριακού μπορούν να γίνονται
μόνο μεταξύ κυρίαρχων κρατών, δηλαδή,
της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ελλάδας,
της Τουρκίας και πιθανόν της Μ. Βρετανίας.
Για την «ΤΔΒΚ» υπάρχουν ψηφίσματα του
Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών
που ζητούν τη μη αναγνώριση, απ’ όλα τα
κράτη, της αποσχιστικής και παράνομης
αυτής οντότητας.
Η Τουρκία βέβαια δεν
αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία,
τη θεωρεί «εκλιπούσα» και την αποκαλεί
«Ελληνική Διοίκηση της Νότιας Κύπρου»
αρνούμενη να συνομιλήσει μαζί της. Η
ελληνική πλευρά γιατί συνομιλεί με τον
εκπρόσωπο – «πρόεδρο» της παράνομης
«ΤΔΒΚ»; Την αναγνωρίζει και ως τι; Ως
κοινότητα ή ως συνιδιοκτήτη της Κύπρου,
όπως λέει η Τουρκία; Οι Συμφωνίες Ζυρίχης
– Λονδίνου (1959) που εγκαθίδρυσαν την
Κυπριακή Δημοκρατία δεν προέβλεπαν
κανένα ανεξάρτητο κράτος σε κάποιο
τμήμα του νησιού. Πού εδράζονται λοιπόν
τα επιχειρήματα για τα δικαιώματα των
Τουρκοκυπρίων στο έδαφος ή στη θάλασσα
της Κύπρου; Μόνο στην τουρκική στρατιωτική
ισχύ.
Το στρατηγικό σχέδιο
της Άγκυρας δεν είναι κάποια λύση του
Κυπριακού αλλά ο γεωπολιτικός έλεγχος
όλης της Μεγαλονήσου με εργαλείο την
τουρκοκυπριακή στρατηγική μειονότητα.
Αυτό επιτάσσει η φιλοδοξία της να
καταστεί ηγεμονική περιφερειακή δύναμη.
Με τον εποικισμό, η
Τουρκία, αλλάζει τη δημογραφική σύνθεση
του πληθυσμού. Τα γεωτρύπανα και τα
ερευνητικά σκάφη της, με την προστασία
πολεμικών πλοίων, έχουν εγκατασταθεί
στα χωρικά ύδατα και την ΑΟΖ της Κυπριακής
Δημοκρατίας, η οποία, σύμφωνα με την
«αλλα- τούρκα» ερμηνεία του Δικαίου της
Θάλασσας, ως νησί, δε δικαιούται ΑΟΖ.
Έτσι επισήμως η Τουρκία παρουσιάζει
χάρτες που εμφανίζουν την υφαλοκρηπίδα
της να συνορεύει με αυτήν της Λιβύης
και της Αιγύπτου, ενώ φτάνει και μέχρι
τη μέση του Αιγαίου (25ος Μεσημβρινός),
αφού θεωρεί ότι και όλα τα ελληνικά
νησιά «κάθονται» πάνω στην υφαλοκρηπίδα
της Ανατολίας και δικαιούνται μόνο
χωρικά ύδατα 6 ναυτικών μιλίων.
Το Κυπριακό δεν είναι
διακοινοτικό θέμα, αλλά πρόβλημα
παράνομης εισβολής, κατοχής και εποικισμού
– εθνοκάθαρσης (Συνθήκη της Γενεύης
του 1949) από την πλευρά της Τουρκίας. Γι’
αυτό οι όποιες συνομιλίες, με τον κάθε
κύριο Μουσταφά, πρέπει να σταματήσουν
άμεσα. Αρκετή ζημιά έχουν ήδη προκαλέσει.
Οι επικλήσεις προς την Τουρκία να δείξει
καλή θέληση αποτελεί γεωπολιτική αφέλεια
και μάλιστα ιδιαίτερα επικίνδυνη. Τα
σοβαρά κράτη δεν έχουν καλή ή κακή θέληση
αλλά μόνο στρατηγικά συμφέροντα.
Η αντιμετώπιση της
τουρκικής απειλής απαιτεί ενίσχυση
όλων των συντελεστών ισχύος του
Ελληνισμού. Τα τουρκικά πολεμικά που
σουλατσάρουν τώρα ανενόχλητα στα χωρικά
ύδατα και την ΑΟΖ της Κύπρου πρέπει να
δουν απέναντί τους τα αντίστοιχα
ελληνικά. Μόνο αν υπάρξει μια αξιόπιστη
και ικανή αποτρεπτική στρατηγική θα
σταματήσουν οι πειρατικές ενέργειες
της Άγκυρας, που υλοποιούνται με βάση
το δίκαιο του ισχυρότερου. Οι όποιες
διακοινοτικές συνομιλίες απλώς
νομιμοποιούν τις ενέργειές της και ο
κ. Μουσταφά είναι απλώς ο «λαγός».
Καταλαβαίνει κανείς;
Η Ελλάδα, που διαθέτει
πολεμικό ναυτικό και αεροπορία, οφείλει
να προστατεύσει την Κυπριακή Δημοκρατία,
όπως ακριβώς ισχυρίζεται ότι κάνει η
Άγκυρα για τα δικά της συμφέροντα και
αυτά των Τουρκοκυπρίων. Το εθνικό κέντρο,
η Αθήνα, οφείλει να υπερασπιστεί όχι
μόνο τις 800.000 των Ελληνοκυπρίων από την
τουρκική επιβουλή, αλλά και τα γεωστρατηγικά
συμφέροντά του στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Κύπρος δεν «κείται μακράν». Ακούει
κανείς;
Η ελληνική κυβέρνηση
φαίνεται όμως πως έχει άλλες προτεραιότητες:
Πώς θα απαξιώσει τη ΔΕΗ για να την
πουλήσει στη συνέχεια σε ξένα συμφέροντα,
μάλλον γερμανικά. Πώς θα τσιμεντοποιήσει
το Ελληνικό με 6 ουρανοξύστες ύψους 200
μέτρων και άλλα κτίρια καθώς και με την
ίδρυση καζίνου. Η ενίσχυση των ενόπλων
δυνάμεων μάλλον μπορεί να περιμένει.
Μόνο που δεν περιμένει η Τουρκία. Έχει
ένα μεγάλο «παράθυρο ευκαιρίας» με την
ελληνική αδυναμία, λόγω των Μνημονίων
και της οικονομικής αφαίμαξης από τους
δανειστές και το εκμεταλλεύεται.
Καταλαβαίνει κανείς;
Η Κυπριακή Δημοκρατία
είναι η δεύτερη κρατική οντότητα και
το προκεχωρημένο φυλάκιο του ελληνικού
έθνους. Αν αυτό πέσει ο εχθρός θα είναι
εντός των τειχών και η Ανατολική Μεσόγειος
μαζί με το Αιγαίο θα γίνουν τουρκική
λίμνη. Η Ελλάδα θα καταστεί γεωπολιτικός
δορυφόρος της νεο-οθωμανικής Τουρκίας.
Ακούει κανείς;
Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι
δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Το τελευταίο βιβλίο
του «Στρατηγικές Επιλογές Επιβίωσης
του Ελληνισμού»
κυκλοφορεί από τις
εκδόσεις «Στοχαστής».
ΠΗΓΗ: greekattack.wordpress.com

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις11 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή