Απόψεις
Κάποιοι γραικύλοι ελλαδίτες ξαναπροδίδουν την Κύπρο – Ο East-Med δαιμονίζει τον αντι-κυπριακό μικρο-ελλαδισμό
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ μεταξύ άλλων πολλών ενεδρεύει ακόμη και σήμερα, 2020 μετά Χριστόν, ο μικρο-ελλαδισμός.
Ο οποίος – δεν το κρύβει – φοβάται, τρέμει και απεχθάνεται την γεωγραφία.
Από αρχαιοτάτων χρόνων.
Η γεωγραφία μοιάζει να του προκαλεί ίλιγγο.
Η φύση προίκισε τον Ελληνισμό με τη γεωγραφία.
Ο μικρο-ελλαδισμός δεν την αντέχει.
Αιώνες τώρα προσπαθεί να ξεφύγει απ’ την γεωγραφία.
Να την… απαλλαγεί.
Στην μικρότητά του, την αισθάνεται,
όχι ως ευλογία αλλά ως κατάρα.
Όχι ως ευκαιρία αλλά ως απειλή.
Όχι ως γεωγραφικό χώρο προστασίας της ζωής και της προκοπής των Ελλήνων, αλλά ως εδάφη και θάλασσες, μακράν… Κολωνακίου, όποιοι άλλοι ξένοι ας τα πάρουν για να ‘ναι ξέγνοιαστος, υπάκουος στους έξω, ο μικρο-ελλαδισμός.
Για ν’ αλληλοτρώγεται ενδο-ελλαδικώς.
Ο ΜΙΚΡΟ-ΕΛΛΑΔΙΣΜΟΣ, βέβαια,
πήρε τ’ όνομά του 1920 περίπου χρόνια μετά Χριστόν.
Όταν η μικρότητα των αντι-βενιζελικών δημαγωγών
απέρριψε τον θρίαμβο της Συνθήκης των Σεβρών,
απολάκτισε και υπονόμευσε την προσπάθεια
υλοποίησης του οράματος της «Μεγάλης Ελλάδος
των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών»,
αρκούμενη στον ασφυκτικό εγκλωβισμό
εντός της «μικράς και εντίμου Ελλάδος»
που κατέστρεψε (ως περίπου… ανέντιμον ή και… άτιμον;) τον Ελληνισμό της Μικρασίας…
ΑΛΛΑ ο μικρο-ελλαδισμός
είχε πολύ αρχαιότερες ρίζες.
Από την εποχή των Τριήρεων. Και της τότε έμπρακτης ναυτικής επαλήθευσης των ελληνικών δυνατοτήτων για το «μέγα το της θαλάσσης κράτος».
Καλόν είναι να θυμόμαστε μερικά από τα επεισόδια των πεπραγμένων του. Παραγείγματος χάριν:
Ο μεν αρχαίος αθηναϊκός μικρο-ελλαδισμός:
(α) Σαράντα ένα χρόνια μετά την ελληνική νίκη του 490 π.Χρ. επί των Περσών εισβολέων του Δαρείου στον Μαραθώνα και τριάντα ένα χρόνια μετά την κατατρόπωση του Ξέρξη εισβολέα στη ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.Χρ. και την εξουδετέρωση των πεζικών του δυνάμεων το επόμενο έτος στις Πλαταιές, αποκήρυξε το 449 π.Χρ. την αντι-περσική εκστρατεία του Αθηναίου στρατηγού Κίμωνα, γιού του ηγέτη της νίκης των Μαραθωνομάχων Μιλτιάδη, ο οποίος τελεύτησε εν πλω στο Κίτιον το 450 π.Χρ., μαχόμενος νικητής ναυμάχος επί της Τριήρους του εναντίον των Περσών κατακτητών της Κύπρου και:
(β) Έσπευσε το επόμενο έτος, 449 π.Χρ. ο αθηναϊκός μικρο-ελλαδισμός, με απεσταλμένο πρέσβη στα Σούσα τον Καλλία γιό του Ιππόνικου και μάλιστα σύζυγο της αδελφής του Κίμωνα, της Ελπινίκης, να συνάψει την περιώνυμη συνθήκη «Ειρήνης του Καλλία», με τον Μέγα Βασιλέα των Περσών Αρταξέρξη Α΄, εγκαταλείποντας την Κύπρο στους Πέρσες. Στον ενδο-ελλαδικό τους φρικτό περί ηγεμονίας ανταγωνισμό (Αθηναίοι εναντίον Λακεδαιμονίων), που έμελλε να προκαλέσει τον ολέθριο 27ετή Πελοποννησιακό Πόλεμο, οι τότε κρατούντες εν Αθήναις κατηγορούσαν ως φιλοσπαρτιάτη τον Κίμωνα κατηγορώντας τον ακόμη και για το όνομα Λακεδαιμόνιος που έδωσε στον γιό του επειδή πρέσβευε με πείσμα στην πανελλήνια αντίσταση κατά των Περσών…
Ο δε αρχαίος σπαρτιατικός μικρο-ελλαδισμός:
Εξήντα πέντε χρόνια αργότερα, το 386 π.Χρ., απέστειλε στα Σούσα και στον Μέγα Βασιλέα των Περσών Αρταξέρξη Β΄, τον ναύαρχο Ανταλκίδα, γιό του Σπαρτιάτη ολυμπιονίκη Λέοντα, για να συνάψει την έκτοτε περιώνυμη «Ανταλκίδειον Ειρήνη» παραδίδοντας στους Πέρσες τις ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας και την Κύπρο.
Για να μην τα πολυλογούμε:
Ο ΙΔΙΟΣ περίπου μικρο-ελλαδισμός,
μαζί με τα συνένοχα δίδυμα αδέλφια του,
ονόματι ενδοελλαδικοί εμφύλιοι,
συν άλλες γνωστότατες περιστάσεις,
αφού πρώτα φρόντισε με τις νεο-ανταλκίδειες Συνθήκες Ζυρίχης και Λονδίνου 1959 και ύστερα με το Χουντικό Πραξικόπημα 15ης Ιουλίου 1974, να παραδώσει τη μισή Κύπρο στους Τούρκους, αγχώνεται τώρα, μετά από 45 χρόνια εν έτει 2020, και τρέμει ότι, η άλλη μισή Κύπρος, ελευθέρα εισέτι εις χείρας των Ελλήνων Κυπρίων νομίμως, έχει… παρασύρει τους εν Αθήναις κυβερνώντες σε γεωστρατηγικές συνεργασίες με Αιγυπτίους και Ισραηλινούς,
τις οποίες ο μικρο-ελλαδισμός του «Οίκαδε»
(της αντιβενιζελικής εφημερίδος «Καθημερινή» επί Μικρασιατικής Καταστροφής 1922)
αισθάνεται ως εφιαλτικούς για
τα δικά του μυαλά
«Δαίμονες της γεωγραφίας».
ΙΔΟΥ ΠΩΣ ακριβώς δημοσιεύτηκε
σε άρθρο της ίδιας «Καθημερινής»
(του νεότερου «Οίκαδε») 97 χρόνια αργότερα,
την παρελθούσα Κυριακή 29η Δεκεμβρίου 2019 μ.Χρ.:
«Είχαμε δεν είχαμε και εν τέλει ενεπλάκημεν στις υποθέσεις της Εγγύς Ανατολής και της Βορείου Αφρικής. Με το δυσβάστακτο αυτό φορτίο αρχίζουμε το νέο έτος και μετά κόπου θα το φέρουμε καθ’ όλη τη διάρκειά του. Κάποιοι αποδίδουν τη νέα αυτή περιπλοκή στη βουλιμική τάση κεδροφορίας των αδελφών Κυπρίων, που έσπευσαν να αξιοποιήσουν τα όποια κοιτάσματα αερίου της περιοχής, συνομολογώντας συμφωνίες καθορισμού των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ) στην Ανατολική Μεσόγειο με το Ισραήλ, την Αίγυπτο και αποκλείοντας τη μείζονα περιφερειακή υπερδύναμη της περιοχής, την Τουρκία. Ισχύει το επιχείρημα αυτό, αλλά δεν είναι η μοναδική αιτία της όλης εμπλοκής»… (Κώστα Ιορδανίδη «Οι δαίμονες της γεωγραφίας», σελ. 30 της κυριακάτικης αθηναϊκής «Καθημερινής» 29.12.2019).
Π Ρ Ι Ν από δυο-τρεις δεκαετίες
είχαμε ξανά και πάλιν αντιπαρατεθεί
αρθρογραφικώς σε αντίστοιχες
αλλ’ ομοούσιες αντιλήψεις που μοιρολατρικά κατοικοέδρευαν (και κατοικοεδρεύουν εισέτι) σε επιφανή κυπριακά μυαλά, ιθυνόντων εν Λευκωσία και τα οποία αποφάνθηκαν περίπου τελεσίδικα και ανέκλητα ότι
«στην Κύπρο είχαμε πάντα μεν υπέρ μας την ιστορία,
εναντίον μας δε πάντα δυστυχώς την γεωγραφία».
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ
σε αμφότερες τις εκφάνσεις του μικρο-ελλαδισμού, είτε των Αθηνών, είτε της Λευκωσίας, ήταν και είναι, φυσικά απλούστατη μεν, πολυαιτιοκρατική δε:
Δεν μας φταίει η γεωγραφία
εάν εμείς επιμένουμε χαντακωμένοι
στην ανικανότητα, στην απροθυμία
και στην αναξιότητα να αξιοποιήσουμε
αυτήν την σπουδαία γεωγραφική προίκα
με την οποία μας προίκισε η φύση.
ΥΠΑΡΧΕΙ, μαζί με άλλες, και μια πολύ
πιο προσβλητική για μας τους Έλληνες απάντηση.
Για την οποία θα έπρεπε να ντρεπόμαστε, αν μπορούσαμε να τη συνειδητοποιήσουμε στις πραγματικές της και υλοποιούμενες συν τω χρόνω διαστάσεις:
ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ:
Αυτή την αξιοποίηση της… γεωγραφίας, όπως προσπάθησε να μας τη διδάξει με τις Τριήρεις του ο αρχαίος Κίμωνάς μας και την ανέλυσε πρώτος επιστημονικά ο δικός μας ο Θουκυδίδης, την έχει εκπονήσει στα χρόνια μας λεπτομερώς γεωγραφικότατα, ως στρατηγική… νεο-οθωμανικού βάθους για την Τουρκία ο Αχμέτ Νταβούτογλου.
– Και την υλοποιεί αταλάντευτα, μεθοδικά και αποφασιστικά – με «υπεροψίαν και μέθην Δαρείου» βεβαίως – ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά πως θα ‘λεγε κι ο εξω-ελλαδικός Αλεξανδρινός μας ποιητής Κ.Π.Καβάφης.
ΣΤΗΝ ΓΕΡΑΣΜΕΝΗ παρακμιακή μιζέρια
του μικρο-ελλαδισμού, δίνει την απάντηση
εκείνη η μαθηματική εξίσωση»
που έγραψε στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος» το 2001 ο Νταβούτογλου.
Αλλά δεν έστερξαν έκτοτε να μελετήσουν και να αντιληφθούν οι… δαιμονιζόμενοι με την γεωγραφία εν Λευκωσία και εν Αθήναις, παρ’ ότι το βιβλίο από το 2010 κυκλοφορεί σε άψογη ελληνική μετάφραση Νικολάου Ραπτόπουλου κι επιμέλεια του αείμνηστου Νεοκλή Σαρρή, από τις εκδόσεις «Ποιότητα»:
ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ του, με τον τίτλο «Οι παράμετροι της ισχύος και ο στρατηγικός σχεδιασμός», πρώτο από 12 στη σειρά κεφάλαια που ξεκινά «από τον Θουκυδίδη» πρώτον απ’ όλους, ορίζει την ΕΞΙΣΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ που κατέχει μια χώρα, της εθνικής της ΙΣΧΥΟΣ στις διεθνείς σχέσεις, με τον εξής τύπο:
Ι = (Σ.Δ.+Δ.Δ.) χ (Σ.Ν. χ Σ.Σ. χ Π.Β.).
Όπου: Ι = Ισχύς της χώρας,
Σ.Δ.= τα Σταθερά Δεδομένα μιας χώρας,
Δ.Δ.= τα Δυναμικά Δεδομένα,
Σ.Ν.= η Στρατηγική Νοοτροπία,
Σ.Σ.= ο Στρατηγικός Σχεδιασμός και:
Π.Β.= η Πολιτική Βούληση.
Άρα, εάν έστω κι ένας από τους τρεις αυτούς πολλαπλασιαστές
(α) Στρατηγική Νοοτροπία
(β) Στρατηγικός Σχεδιασμός και
(γ) Πολιτική Βούληση,
ισούται με μηδέν, είναι δηλαδή ανύπαρκτος,
όποιο κι αν είναι το άθροισμα των Σταθερών και Δυναμικών Δεδομένων της χώρας, η Ισχύς της εκμηδενίζεται…
ΣΤΑΘΕΡΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ (Σ.Δ.) ορίζεται το άθροισμα:
– της Ιστορίας (Ισ),
– της Γεωγραφίας (Γ),
– του Πληθυσμού (Πλ) και
– του Πολιτισμού (Πο) της χώρας.
ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ (Δ.Δ.) είναι προστιθέμενες:
– η Οικονομική Ικανότητα (Ο.Ι.),
– η Τεχνολογική Ικανότητα (Τ.Ι.) και
– η Στρατιωτική Ικανότητά (Σ.Ι.) της.
Και η πρώτη εξίσωση της Ισχύος διαμορφώνεται στον ακόλουθο τύπο:
Ι = { (Ισ+Γ+Πλ+Πο) + (Ο.Ι.+Τ.Ι.+Σ.Ι.) } χ (Σ.Ν. χ Σ.Σ. χ Π.Β.)
ΟΤΑΝ, λοιπόν
ένας υποτυπώδης και πρόχειρος
Στρατηγικός Σχεδιασμός Αθηνών και Λευκωσίας,
που έστω κι αν αμέλησε να μεριμνήσει πρωτίστως κι επαρκώς στην Οικονομική, Τεχνολογική και Στρατιωτική Ικανότητα, παρήγαγε την Πολιτική Βούληση για τον EΑST-MED Ισραήλ, Κύπρου, Ελλάδος προς Ιταλία και ΕΕ στην ελληνική ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ της Ανατολικής Μεσογείου, για τον υποθαλάσσιο ενεργειακό πλούτο, επειδή αντιδρά η τουρκική στρατηγική, σπεύδει ο εν Αθήναις και εν Λευκωσία μικρο-ελλαδισμός να… δαιμονοποιήσει την γεωγραφία.
ΑΠΟ το «Οίκαδε» του Γεωργίου Α. Βλάχου (1886-1951) της 14ης Αυγούστου 1922 στην «Καθημερινή» ως το «Οδοιπόροι για τα Σούσα» (εκδόσεις ΕΣΤΙΑ) του ανηψιού του και διπλωμάτη (προξένου επί ΕΟΚΑ στην Κύπρο εναντίον της ΕΟΚΑ) Άγγελου Στ. Βλάχου (1915-2003) πρωτοξάδελφου της Ελένης Γ. Βλάχου (1911-1995) επίσης της «Καθημερινής», για όσους θέλουν να διαβάζουν και να μελετούν…
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
GEOPOLITICO
Η Ελένη, ο Σεφέρης και….το Καλώδιον
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
«….. αν είναι αλήθεια
πως κάποιος άλλος Τεύκρος, ύστερα από χρόνια,
ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη
ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος, που ωστόσο
είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,
δεν το ’χει μες στη μοίρα του ν’ακούσει
μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε
πως τόσος πόνος τόση ζωή
πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη»
Έτσι τελειώνει το ποίημά του «Ελένη» ο Γιώργος Σεφέρης.*
Δεδομένων των εμπειριών του από την Μικρασιατική καταστροφή και τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, σε συνδυασμό με την διπλωματική του ιδιότητα, αξίζει τον κόπο να το μελετήσει κάποιος ολόκληρο, για να παρακολουθήσει τις πιο κάτω σκέψεις.
Πολύς θόρυβος γίνεται και ποικίλες κατηγορίες εκτοξεύονται μεταξύ των πολιτευομένων για τη διαχείριση της ηλεκτρικής συνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ (Καλωδίου).
Οι αντεγκλήσεις περιστρέφονται κυρίως γύρω από δύο θέματα. α) Το Εθνικό-Πατριωτικό σε σχέση με την Τουρκία και β) Οικονομικά συμφέροντα.
Στο πρώτο κυριαρχεί η ρητορική μονομαχία μεταξύ “Εθνικής μειοδοσίας και υπερπατριωτισμού.”Στο δεύτερο η καχυποψία για έκνομες συναλλαγές.
Ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών Μάκης Κεραυνός, ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός αλλά τεχνοκράτης που χαίρει εκτιμήσεως για την ακεραιότητά του, παρ’ ολίγον να ριχθεί στην πυρά, γιατί ετόλμησε να μιλήσει για την ανάγκη υπολογισμού της σχέσεως κόστους-οφέλους του έργου, πριν αποφασιστεί το επόμενο βήμα.
Έλαβα το θάρρος να καταθέσω αυτούς τους προβληματισμούς μετά που διάβασα το άρθρο του κυρίου Ραφαήλ Μωυσή, «Χίλιες λεύγες κάτω από την θάλασσα»**
Εκεί είδα μία ψύχραιμη και τεκμηριωμένη εκτίμηση από έναν άνθρωπο εγνωσμένης εμπειρίας και αποτελεσματικότητος στην θητεία του ως Πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.
Διερωτώμαι αν οι πολιτικοί ταγοί της Πατρίδος μας έχουν υποβληθεί στην βάσανο των προβληματισμών του, ή έστω κάποιων αντιστοίχου σοβαρότητος.
Τώρα, γιατί προτάσσω την «Ελένη» του Σεφέρη, με αφετηρία τον μεγάλο τραγικό Ευριπίδη.
Ο Ελληνισμός εμεγαλούργησε και επέζησε δια μέσου των αιώνων, μέσα από αναμετρήσεις, θυσίες και αδιάκοπους πολέμους. Είναι τοις πάσι γνωστές οι ολέθριες συνέπειες άστοχων και παρορμητικών κινήσεων και πολέμων αφενός και το ηθικό και ιστορικό όφελος από πολυαίμακτες μεν αλλά υπέρ δικαίου θυσίες αφετέρου.
Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία αποτελεί μία διαρκή απειλή και είναι πολύ πιθανόν κάποτε να αναμετρηθούμε μαζί της για προάσπιση της ακεραιότητος των αδελφών κρατών μας.
Ας μην απαλλοτριώσουμε την προοπτική επιτυχούς διεκδικήσεως των δικαίων μας, αντί ένεκα ουσιαστικών λόγων, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη…
Δρ. Νίκος Ερρ. Ιωάννου
Καρδιολόγος
* Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄«Κύπρον ου μη εθέσπισεν», 1955
** Καθημερινή, 4 Οκτωβρίου 2026
Η ιστορία του Καπετανίδη στον Ισραηλινό Τύπο
Η ζωή, η δημοσιογραφική δράση και η θυσία του Νίκου Καπετανίδη αναδεικνύονται στην Israel Hayom, μέσα από άρθρο του Χρήστου...
Freedom of Press: Λιγνίτης, αμερικανικό LNG και η μάχη για την ενεργειακή ασφάλεια
Το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων, οι συμφωνίες για αμερικανικό LNG και η προσφυγή πολιτών στο ΣτΕ βρέθηκαν στο μικροσκόπιο της...
Ο Τομ Μπάρακ θα γκρεμίσει την κληρονομιά του Τραμπ
Του Μάικλ Ρούμπιν, Washington Examiner Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει αποδεκατίσει χωρίς να ζητήσει συγγνώμη το Υπουργείο Εξωτερικών υπέρ των...
Ρούμπιο, καλώδιο και Τουρκία: Πού τελειώνουν τα λόγια και αρχίζει η αποτροπή
Τα όρια της αμερικανικής στήριξης, η ευρωπαϊκή ευθύνη για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και η ανάγκη αξιόπιστης αποτροπής βρέθηκαν στο...
Λυγερός: Η ελληνική ελίτ “προσκύνησε” τη Γκίλφοϊλ
Ο Σταύρος Λυγερός, στη συνέντευξή του στη Βασιλική Πολίτου στον Θήτα FM 107,1, εκτιμά ότι η Ελλάδα οδεύει προς κυβέρνηση...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας