Ακολουθήστε μας

Οικονομία

Ήρθε η ώρα του helicopter money

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφουν οι Δημήτρης Α. Ιωάννου και Χρήστος Α. Ιωάννου

Η οικονομική όψη της κρίσης του Covid 19 συνίσταται στην αναγκαστική διακοπή κάθε οικονομικής δραστηριότητας για το μεγαλύτερο ποσοστό των πληθυσμών, τόσο στην κατανάλωση όσο και στην παραγωγή. Αν οι έκτακτες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί διατηρηθούν επί ένα τρίμηνο τουλάχιστον, χωρίς να ληφθούν αντίμετρα, οι οικονομικές επιπτώσεις θα είναι καταστροφικές και θα επεκταθούν σε μεγάλο βάθος χρόνου.

Το πρώτο που θα συμβεί πολύ σύντομα, χωρίς την λήψη μέτρων, θα είναι η σταδιακή με όλο και αυξανόμενα ρυθμό χρεοκοπία επιχειρήσεων, χωρίς μάλιστα να είναι απαραίτητο πως αυτές που θα χρεοκοπούν πρώτες θα είναι και εκείνες που βρίσκονταν ήδη και πριν από την κρίση στην πιο δύσκολη κατάσταση και είχαν τα μεγαλύτερα προβλήματα.

Σε μία τέτοια περίπτωση σοβαρής αδράνειας των οικονομικών και νομισματικών αρχών, ειδικά της ευρωζώνης, αυτό που θα προκύψει μετά το τέλος της κρίσης του Covid 19, όταν και όπως έρθει, θα είναι πως ένα πολύ μεγάλο μέρος του παραγωγικού δυναμικού των κεφαλαιοκρατικών οικονομιών της αγοράς στην περιοχή της ευρωζώνης θα έχει καταστραφεί και δεν θα έχει, πλέον, τη δυνατότητα να επανεκκινήσει.

Δηλαδή, ένα μεγάλο μέρος της οικονομικής δυναμικότητας της ευρωζώνης που θα έχει εκμηδενιστεί, θα πρέπει να ξαναδημιουργηθεί εκ του μηδενός, πράγμα που θα απαιτήσει πολύ μεγάλες προσπάθειες και πολύ χρόνο, ενώ θα έχει επέλθει μία παρατεταμένη μακροχρόνια κάμψη του επιπέδου του ΑΕΠ και μία δραματική πτώση του βιοτικού επιπέδου των ευρωπαϊκών πληθυσμών.

Και φυσικά, όσο και να είναι δύσκολη και σκληρή η μοίρα των επιχειρήσεων, πολύ χειρότερη θα είναι η κατάσταση των εργαζομένων τους, οι οποίοι για την επιβίωσή τους, εφ’ όσον οι επιχειρήσεις είτε δεν θα είναι σε θέση να τους καταβάλουν μισθούς και ημερομίσθια, είτε δεν θα υπάρχουν καν, θα πρέπει να αναμένουν την κρατική αρωγή με τη μορφή της επισιτιστικής και άλλης βοήθειας, όπως περίπου συμβαίνει στους πολέμους και στις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Όλα αυτά όμως δεν υπάρχει λόγος να συμβούν και μπορούν να αποφευχθούν με την προϋπόθεση ότι -την φορά αυτή- οι υπεύθυνοι της οικονομικής πολιτικής της ευρωζώνης, τόσο στις κεντρικές τράπεζες όσο και στα Υπουργεία Οικονομικών, θα αντιληφθούν εγκαίρως τι συμβαίνει και θα προχωρήσουν κάνοντας τα σωστά βήματα.

Που σημαίνει, απλά, ότι θα παράσχουν στους ακουσίως και αναγκαστικά αργούντες κλάδους της οικονομίας τη ρευστότητα που είναι απαραίτητη για να επιβιώσουν χωρίς να καταστραφούν και χωρίς να δημιουργήσουν μακροχρόνιες επιπλοκές και προβλήματα για τη διεθνή και την ευρωπαϊκή οικονομία.

Αυτό, όμως, μπορεί να συμβεί μόνο με την προσφυγή στη μέθοδο του helicopter money, δηλαδή στην επέκταση του ισολογισμού των κεντρικών τραπεζών, (με “τύπωμα νέου χρήματος”), για κατ’ ευθείαν παροχή χρηματικής ρευστότητας στο οικονομικό κύκλωμα ώστε να συνεχίσει να λειτουργεί ομαλά και να μην υπάρξουν διακοπές και κλυδωνισμοί που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ολική κατάρρευσή του.

Πρέπει να γίνει σαφές πως το οικονομικό κύκλωμα δεν είναι μόνο οι αεροπορικές εταιρείες, τα εστιατόρια, τα ξενοδοχεία και όλοι εκείνοι οι αναγκαστικά αργούντες, πλέον, κλάδοι που η δραστηριότητά τους έχει ακυρωθεί ήδη από την επέλευση της κρίσης. Είναι επίσης και ο επισιτιστικός κλάδος, η δημόσια ασφάλεια, η περίθαλψη, η ενέργεια και η (εξ αποστάσεως, έστω) εκπαίδευση που δεν μπορούν να πάψουν να λειτουργούν χωρίς να επέλθει απόλυτη κοινωνική καταστροφή.

Αλλά, οικονομικό κύκλωμα το οποίο δεν πρέπει να διακοπεί, είναι και η εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων και των εργαζομένων στους αναγκαστικά αργούντες κλάδους προς τους υπόλοιπους κλάδους της οικονομίας. Δηλαδή οι υποχρεώσεις τους προς τους προμηθευτές τους, προς τις τράπεζες και προς το Δημόσιο. Και, κυρίως είναι οι επισιτιστικές ανάγκες και οι ανάγκες επιβίωσης των εργαζομένων των αργούντων κλάδων, (που δημιουργούν και την απαραίτητη ζήτηση προς τους ενεργούς, ακόμη, κλάδους).

Εάν, λοιπόν, οι συγκεκριμένοι -αργούντες- τομείς και κλάδοι αφεθούν να χρεοκοπήσουν στη διάρκεια της κρίσης, θα ενεργοποιηθεί η πολλαπλασιαστική διαδικασία της μείωσης και κατάρρευσης των εθνικών ΑΕΠ που θα συνεχιστεί ίσως και μετά την αποδρομή της κρίσης, με αποτέλεσμα οι εθνικές οικονομίες να βρεθούν για πολύ καιρό σε έναν απίστευτο δαίδαλο μη εκπληρωμένων υποχρεώσεων, καθυστερημένων πληρωμών, αναπόφευκτων χρεοκοπιών και αναγκαστικών ρευστοποιήσεων-δηλαδή σε μία μεγάλου εύρους “ύφεση ισολογισμού” (balance sheet recession).

Με αντίστοιχη κατακόρυφη μείωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων και δραματική επιδείνωση των κοινωνικών συνθηκών η οποία θα έχει ως συνέπεια να συνεχιστεί η σημερινή κρίση στα ίδια μεγέθη όσον αφορά την ένταση της, αλλά με διαφορετικό περιεχόμενο.

Η αντίρρηση που παγίως εγείρεται στην επίκληση για ενεργοποίηση του εκδοτικού προνομίου των κεντρικών τραπεζών και ο φόβος που πλανάται είναι ότι ο συνδυασμός της περιορισμένης και ανελαστικής προσφοράς με την υπερβάλλουσα ζήτηση θα δημιουργήσει καλπάζοντα πληθωρισμό. Αυτό όμως είναι κάτι που δεν έχει καμία σχέση με τις παρούσες συνθήκες.

Όταν το social distancing αποτελεί όρο επιβίωσης, η ζήτηση δεν μπορεί να αφορά τίποτα περισσότερο παρά τρόφιμα και φάρμακα. Σε αυτούς τους δύο κλάδους, όμως, οι οικονομίες έχουν τη δυνατότητα να διατηρήσουν την προσφορά σταθερή και να καλύψουν κάθε ανάγκη, εάν κατευθύνουν προς τα εκεί όλη την ενέργεια που έχουν διατηρήσει, λαμβάνοντας ειδικά μέτρα και ενισχύοντας τους εργαζόμενους στους σχετικούς κλάδους με τους κατάλληλους τρόπους.

Για τους υπόλοιπους κλάδους η ζήτηση εξ αντικειμένου, και για όσο καιρό διαρκεί η πανδημία και ο φόβος που δημιουργεί για την επιβίωση θα είναι αν όχι μηδενική, τουλάχιστον αναιμική. Οι ενισχύσεις, συνεπώς, τόσο στους εργαζομένους όσο και στις επιχειρήσεις των κλάδων αυτών που αντιμετωπίζουν μηδενική ζήτηση, (αλλά και αδυναμία προσφοράς), θα πρέπει να καλύπτουν τις ανάγκες της διαβίωσής των μεν και της χρηματοπιστωτικής επιβίωσης των δε .

Η ενίσχυση της οικονομίας την φορά αυτή δεν θα πρέπει να γίνει από τις κεντρικές τράπεζες με τον εντελώς λανθασμένο, πλέον, τρόπο της “ποσοτικής χαλάρωσης” ο οποίος όχι μόνο δεν λύνει τα προβλήματα αλλά ουσιαστικά έχει δαγκώσει τεχνητά και χωρίς λόγο τις χρηματιστηριακές αξίες και βρίσκεται πίσω από την κατάρρευσή τους που παρατηρείται σήμερα.

Η ενίσχυση στις οικονομίες της ευρωζώνης θα πρέπει να υλοποιηθεί μέσω της κατ’ ευθείαν αγοράς -πρωτογενώς- από την ΕΚΤ και τις θυγατρικές της, ομολόγων που τα κράτη της ευρωζώνης θα εκδώσουν με μηδενικό επιτόκιο και με ημερομηνία αποπληρωμής το 2100. Τα χρήματα που θα εισπράξουν τα Υπουργεία Οικονομικών θα πρέπει να τοποθετηθούν σε ειδικούς λογαριασμούς και να χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά και μόνο για την ενίσχυση των εργαζομένων και των επιχειρήσεων στους αναγκαστικά αργούντες κλάδους καθώς και για τη συμπλήρωση των εσόδων του Δημοσίου που είναι απαραίτητα για την ομαλή συνέχιση της λειτουργίας του με δεδομένη την μείωση των εισπράξεων που θα έχει επιφέρει η κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας.

Η εμπειρία της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008-2009 με την επιτυχημένη και σωστή στην πρώτη περίοδο, (αλλά καταχρηστική και άστοχη στην συνέχεια), εφαρμογή της πολιτικής της “ποσοτικής χαλάρωσης” απέδειξε περίτρανα πως η φοβία της έκρηξης ενός φαινομένου καλπάζοντας πληθωρισμού που διακατείχε τους κεντρικούς τραπεζίτες, (ειδικά των βόρειων ευρωπαϊκών χωρών), στην περίπτωση δημιουργίας νέων μεγάλων ποσοτήτων χρήματος ήταν τελείως λανθασμένη, από την άποψη ότι δεν κατανοούσε πως αυτό, (η πληθωριστική έκρηξη), είναι δυνατόν να συμβεί μόνο σε περιπτώσεις πλήρους απασχόλησης όπου η επιπλέον (“υπερβάλλουσα”) ζήτηση που δημιουργείται από την πιστωτική επέκταση συναντάται με μία αναγκαστικά ανελαστική προσφορά. (Και επίσης δεν κατανοούσε ότι η έκδοση νέου χρήματος με την αύξηση του ισολογισμού της κεντρικής τράπεζας δεν σημαίνει αναγκαστικά και την δημιουργία μεγαλύτερης νομισματικής μάζας στην οικονομία διότι, την ίδια στιγμή, η ταχύτητα κυκλοφορίας του χρήματος μπορεί να μειώνεται-όπως συνέβαινε το 2008-2009 και όπως, χωρίς αμφιβολία, συμβαίνει και σήμερα).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πάντως, στην κρίση δηλαδή που ζούμε σήμερα, δεν υπάρχει και δεν πρόκειται να υπάρξει “υπερβάλλουσα ζήτηση” διότι αυτός ακριβώς είναι ο χαρακτήρας της κρίσης: ο Covid 19 αναγκάζει τους ανθρώπους να παραμένουν στο σπίτι τους και όσα ρευστά διαθέσιμα και αν διακατέχουν είναι αδύνατον να τα μετατρέψουν σε κατανάλωση που θα πάρει διαστάσεις “υπερβάλλουσας ζήτησης”.

Τυχόν επιμονή των κεντρικών τραπεζών αλλά και των οικονομικών επιτελείων των κυβερνήσεων της ευρωζώνης, να συνεχιστεί η μέχρι σήμερα άγονη πολιτική με ακόμα μεγαλύτερη μείωση των ήδη αρνητικών επιτοκίων και με μεγαλύτερη ακόμα παροχή διαθεσίμων στις εμπορικές τράπεζες, θα είναι όχι μόνο ένδειξη της πλήρους αδυναμίας τους να αντιληφθούν πώς λειτουργεί η οικονομία σε συνθήκες πανδημίας αλλά και προοίμιο της οικονομικής καταστροφής των χωρών της ευρωζώνης.

Η πολιτική που θα πρέπει να εφαρμοστεί σήμερα, όχι μόνο για να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο της οικονομικής καταστροφής αλλά και για να καθησυχάσει την κοινωνία ώστε να μπορέσει να εφαρμόσει με μεγαλύτερη συνέπεια τα απαιτούμενα για την αντιμετώπιση της πανδημίας μέτρα, είναι η εφαρμογή της πολιτικής του helicopter money, δηλαδή της δημιουργίας χρήματος για την κατευθείαν ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζομένων και των επιχειρήσεων των αναγκαστικά αργούντων κλάδων.

* Οι κ. Δημήτρης Α. Ιωάννου και Χρήστος Α. Ιωάννου είναι Οικονομολόγοι

ΠΗΓΗ: capital.gr

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Οικονομία

Τουρκία: Η υπόθεση των επενδυτικών κεφαλαίων αγγίζει τον λαλίστατο και προκλητικότατο κατά της Ελλάδας Τσελίκ – Πολιτικό δίλημμα για τον Ερντογάν

Καταγγελίες για δισεκατομμύρια λίρες, ερωτήματα για σχέσεις κυβερνητικών στελεχών και πληροφορίες για λίστες δικαιούχων εντείνουν την πίεση στο AKP.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέες πολιτικές διαστάσεις προσλαμβάνει στην Τουρκία η υπόθεση των επενδυτικών κεφαλαίων, καθώς τα ερωτήματα της αντιπολίτευσης φτάνουν πλέον στον Ομέρ Τσελίκ, εκπρόσωπο του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), αλλά και προκλητικότατο ρητορικά εναντίον της Ελλάδας. Στο επίκεντρο βρίσκονται καταγγελίες για μεγάλα κέρδη, αποσύρσεις χρημάτων πριν από την αποκάλυψη της κρίσης και πιθανές διασυνδέσεις προσώπων της υπόθεσης με τον κυβερνητικό μηχανισμό.

Ο Ζεϊνέλ Εμρέ, εκπρόσωπος του Νέου Κόμματος, ζητά εξηγήσεις για τη σχέση του Τσελίκ με τον πρώην γραφειοκράτη Οσμάν Αρικάν Νατζάρ, ο οποίος, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Σοζτζού», φέρεται να αποκόμισε περίπου 20 δισ. τουρκικές λίρες από επενδυτικό κεφάλαιο και να αναχώρησε στο εξωτερικό.

Τα ερωτήματα προς τον Τσελίκ

Ο Εμρέ έθεσε δημόσια το ερώτημα εάν ο εκπρόσωπος του AKP έκανε πρόσφατα διακοπές με τον Νατζάρ στην Αλικαρνασσό και εάν επέστρεψαν μαζί στην Άγκυρα. Ζήτησε επίσης να διευκρινιστεί το εύρος της σχέσης τους και η θέση του Τσελίκ για τις επίμαχες συναλλαγές.

Παράλληλα, επισήμανε ότι ο επιχειρηματικός εταίρος του Νατζάρ, Αλί Γκιόλ, βρίσκεται υπό κράτηση στο πλαίσιο της έρευνας. Το ποσό των 20 δισ. λιρών που αποδίδεται στον Νατζάρ είναι περίπου εννεαπλάσιο των 2,2 δισ. λιρών που, σύμφωνα με τις προηγούμενες καταγγελίες, φέρονται να αποκόμισαν η πρώην υπουργός Φατμά Μπετούλ Σαγιάν Καγιά και ο σύζυγός της.

Η αντιπολίτευση είχε ήδη θέσει ερωτήματα για την Καγιά και τον πρώην πρόεδρο του Συμβουλίου Κεφαλαιαγοράς, Ιμπραήμ Ομέρ Γκιονούλ. Η αναφορά στον Τσελίκ διευρύνει την πολιτική αντιπαράθεση, μεταφέροντάς την ακόμη πιο κοντά στην κορυφή της κυβερνητικής εκπροσώπησης.

Η φερόμενη προειδοποίηση της πρώην υπουργού

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Ντενίζ Ζεϊρέκ, η Καγιά φέρεται να έχει διαμηνύσει σε πρόσωπα του περιβάλλοντός της ότι, εάν κληθεί από εισαγγελέα, θα αποκαλύψει όσα γνωρίζει.

Η φράση που της αποδίδεται, «Αν καώ, θα τους πάρω όλους μαζί μου», ενισχύει τα ερωτήματα για το εύρος της υπόθεσης. Ο πολιτικός αναλυτής Μουράτ Γετκίν διερωτάται εάν η φερόμενη αυτή στάση λειτουργεί ως πίεση προς την ηγεσία του AKP.

Κατά την περιγραφή του Γετκίν, μέχρι τον χρόνο δημοσίευσης της ανάλυσής του δεν είχε υπάρξει εισαγγελική κλήση της πρώην υπουργού ούτε σχετική καταγγελία από το Συμβούλιο Κεφαλαιαγοράς. Ο ίδιος αναφέρεται και στον βουλευτή του AKP Σερκάν Μπαϊράμ, ο οποίος επέκρινε την υπόθεση συνδέοντάς την με περικοπές δικαιωμάτων συνταξιούχων και ατόμων με αναπηρία, αλλά στη συνέχεια ανακάλεσε τη δήλωσή του.

Οι πληροφορίες για λίστες και η εσωκομματική πίεση

Στα πολιτικά παρασκήνια της Άγκυρας κυκλοφορούν, σύμφωνα με τον Γετκίν, πληροφορίες για καταλόγους προσώπων που φέρονται να επωφελήθηκαν από επενδυτικά κεφάλαια, κυρίως της εταιρείας Tera, πριν από τη δημοσιοποίηση σχετικών πληροφοριών.

Οι αναφορές κάνουν λόγο για χιλιάδες ονόματα, μια ξεχωριστή λίστα 50 προβεβλημένων προσώπων και 26 ονόματα με διασυνδέσεις στο AKP. Οι πληροφορίες αυτές παραμένουν ανεπιβεβαίωτες, όπως επισημαίνεται στην ίδια ανάλυση.

Ο Γετκίν διακρίνει τρεις στάσεις μέσα στο κυβερνών κόμμα. Μια ομάδα αποδίδει την κρίση σε υποτιθέμενη συνωμοσία της CIA και της Μοσάντ. Μια δεύτερη ζητά να διερευνηθούν οι καταγγελίες και να απομακρυνθούν όσοι αποδειχθεί ότι εμπλέκονται. Η τρίτη, την οποία περιγράφει ως πολυπληθέστερη, περιμένει την τελική τοποθέτηση του Ερντογάν.

Μέχρι πού θα φτάσει η έρευνα;

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε δηλώσει στις 29 Σεπτεμβρίου ότι οι χρηματοπιστωτικές αγορές πρέπει να καθαρίσουν από τέτοιες πρακτικές. Παράλληλα, ο αρθρογράφος της «Χουριέτ» Αμπντουλκαντίρ Σελβί του αποδίδει τη θέση ότι όσοι αποκόμισαν παράνομα κέρδη θα πρέπει να επιστρέψουν τα χρήματα.

Το πολιτικό ερώτημα είναι εάν η έρευνα θα εξετάσει ολόκληρο το δίκτυο των επίμαχων συναλλαγών ή θα περιοριστεί στα πρόσωπα που έχουν ήδη κατονομαστεί. Ο πρόεδρος του Καλού Κόμματος, Μουσαβάτ Ντερβίσογλου, έχει χαρακτηρίσει την υπόθεση «οργανωμένη ληστεία», μεταφέροντας την αντιπαράθεση στην τουρκική Εθνοσυνέλευση.

Στο επίκεντρο της διερεύνησης παραμένει η πιθανή πρόσβαση σε μη δημόσιες πληροφορίες: ποιοι γνώριζαν, πότε γνώριζαν και εάν αξιοποίησαν αυτή τη γνώση για να αποκομίσουν κέρδη ή να αποσύρουν εγκαίρως τα χρήματά τους. Η απάντηση απαιτεί στοιχεία για τις συναλλαγές και τις διαδρομές των κεφαλαίων, ενώ η πολιτική πίεση προς το AKP συνεχίζει να αυξάνεται.

Συνέχεια ανάγνωσης

Οικονομία

Η Ινδία στρέφεται σε Κατάρ και Κόλπο για την ενεργειακή της μετάβαση – Στόχος κεφάλαια για διυλιστήρια και ασφάλεια εφοδιασμού

Το Νέο Δελχί αναζητά συμμετοχή κρατικών επενδυτικών ταμείων του Κόλπου σε ενεργειακές υποδομές – Στο επίκεντρο το Κατάρ, η Saudi Arabia και τα ΗΑΕ

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Ινδία επιταχύνει την προσπάθειά της να προσελκύσει κεφάλαια από το Κατάρ και άλλες χώρες του Κόλπου για τη χρηματοδότηση της μεγάλης αναβάθμισης του ενεργειακού της τομέα, με βασικό στόχο την επέκταση της διυλιστικής ικανότητας και τη μακροπρόθεσμη ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας της χώρας.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάζει η Gulf Times, οι ινδικές αρχές επιδιώκουν μεγαλύτερη συμμετοχή κρατικών επενδυτικών ταμείων της Μέσης Ανατολής σε έργα του downstream τομέα, δηλαδή σε διύλιση, επεξεργασία και υποδομές που βρίσκονται στο τελικό στάδιο της ενεργειακής αλυσίδας.

Η κίνηση εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό του Νέου Δελχί να αυξήσει τη συνολική εθνική διυλιστική ικανότητα από περίπου 5,4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως σε περισσότερα από 6,2 εκατομμύρια βαρέλια, προκειμένου να καλυφθεί η αυξανόμενη εγχώρια ζήτηση καυσίμων.

Ενδιαφέρον από Σαουδική Αραβία και ΗΑΕ

Ο Ινδός υπουργός Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου Hardeep Singh Puri είχε δηλώσει ήδη τον προηγούμενο μήνα ότι μεγάλοι ενεργειακοί παραγωγοί της περιοχής, μεταξύ των οποίων η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, έχουν εκφράσει ισχυρό ενδιαφέρον για επενδύσεις στον ινδικό τομέα διύλισης.

Η σημασία αυτών των κεφαλαίων είναι διπλή.

Από τη μία πλευρά, η Ινδία αποκτά πρόσβαση σε μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση για έργα πολύ μεγάλης κλίμακας.

Από την άλλη, οι χώρες του Κόλπου αποκτούν άμεση συμμετοχή σε μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες αγορές ενέργειας στον κόσμο.

Το Κατάρ μπαίνει βαθύτερα στην εξίσωση

Παράλληλα με τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ, το Νέο Δελχί διευρύνει την οικονομική και ενεργειακή προσέγγισή του με το Κατάρ.

Τον Απρίλιο του 2026, κατά τη διάρκεια διήμερης επίσκεψής του στη Ντόχα, ο Hardeep Singh Puri συναντήθηκε με τον υπουργό Επικρατείας για Ενεργειακές Υποθέσεις και διευθύνοντα σύμβουλο της QatarEnergy, Saad Sherida al-Kaabi.

Οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στις στρατηγικές ενεργειακές σχέσεις, στο εμπόριο, στις επενδύσεις και στην ασφάλεια των θαλάσσιων εφοδιαστικών αλυσίδων.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη σταθερότητα των παγκόσμιων ενεργειακών ροών και στη διατήρηση της απρόσκοπτης θαλάσσιας εμπορικής δραστηριότητας σε περιόδους περιφερειακών κρίσεων.

Από τις αγορές LNG στις κοινές επενδύσεις

Η σχέση Ινδίας–Κατάρ στηριζόταν παραδοσιακά στις μακροχρόνιες συμφωνίες για προμήθεια υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Αυτή η σχέση, όμως, φαίνεται ότι διευρύνεται.

Ο διμερής διάλογος μετατοπίζεται σταδιακά από μια απλή σχέση αγοραστή–προμηθευτή προς ένα μοντέλο αμοιβαίας συμμετοχής σε ενεργειακά περιουσιακά στοιχεία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η συμφωνία της Petronet LNG με την QatarEnergy για προμήθεια 7,5 εκατομμυρίων τόνων LNG ετησίως, στο πλαίσιο μακροχρόνιας συνεργασίας που παραμένει βασικός πυλώνας των ενεργειακών σχέσεων των δύο χωρών.

Το Νέο Δελχί επιδιώκει πλέον το επόμενο βήμα: όχι μόνο να αγοράζει καταριανό αέριο, αλλά να προσελκύσει καταριανά κεφάλαια σε ινδικά διυλιστήρια, δίκτυα και ενεργειακές υποδομές.

Ο ρόλος της Qatar Investment Authority

Η παρουσία του Κατάρ στην ινδική ενεργειακή αγορά δεν ξεκινά τώρα.

Η Qatar Investment Authority (QIA) έχει ήδη πραγματοποιήσει σημαντικές επενδύσεις σε ινδικές εταιρείες ενέργειας και κοινής ωφέλειας.

Τον Φεβρουάριο του 2020 απέκτησε ποσοστό 25,1% στην Adani Electricity Mumbai Limited έναντι περίπου 450 εκατ. δολαρίων.

Τον Αύγουστο του 2023 προχώρησε σε νέα επένδυση, αποκτώντας 2,68% της Adani Green Energy Limited έναντι περίπου 500 εκατ. δολαρίων.

Οι κινήσεις αυτές δείχνουν ότι το καταριανό κρατικό επενδυτικό ταμείο έχει ήδη αποκτήσει επιχειρησιακή παρουσία σε κρίσιμα τμήματα της ινδικής ενεργειακής αγοράς.

Τον Απρίλιο του 2026, ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας του Κατάρ και πρόεδρος της QIA, Sheikh Bandar bin Mohammed bin Saoud al-Thani, είχε συνάντηση με τον εκτελεστικό διευθυντή της Adani Green Energy, Sagar Adani, με αντικείμενο τις εξελίξεις στις διεθνείς αγορές και τις επενδυτικές προοπτικές.

Θεσμική θωράκιση των επενδύσεων

Ινδία και Κατάρ έχουν ήδη δημιουργήσει μηχανισμούς που διευκολύνουν πιο οργανωμένες επενδυτικές ροές.

Η Joint Task Force on Investment έχει συσταθεί για να εξετάζει επενδυτικές ευκαιρίες σε υποδομές, τεχνολογία και ενέργεια.

Η πρώτη συνεδρίαση της κοινής ομάδας πραγματοποιήθηκε στο Νέο Δελχί τον Ιούνιο του 2024.

Παράλληλα, οι δύο χώρες διαθέτουν εδώ και χρόνια φορολογικό πλαίσιο μέσω της συμφωνίας αποφυγής διπλής φορολογίας, στοιχείο που μειώνει τα εμπόδια για διασυνοριακές επενδύσεις.

Εμπόριο άνω των 13 δισ. δολαρίων

Η οικονομική σχέση είναι ήδη σημαντική.

Το διμερές εμπόριο είχε φτάσει περίπου τα 13,46 δισ. δολάρια το 2023, με την Ινδία να αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο του Κατάρ.

Οι καταριανές εξαγωγές προς την Ινδία περιλαμβάνουν κυρίως LNG, LPG, χημικά, πετροχημικά, πλαστικά και αλουμίνιο.

Αντίστοιχα, η Ινδία εξάγει προς το Κατάρ δημητριακά, προϊόντα χαλκού, σίδηρο και χάλυβα, λαχανικά, μπαχαρικά, ηλεκτρολογικό εξοπλισμό, δομικά υλικά και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα.

Γιατί η Ινδία χρειάζεται τον Κόλπο

Το πραγματικό βάθος της στρατηγικής φαίνεται από τις προβλέψεις για τη μελλοντική ενεργειακή ζήτηση της Ινδίας.

Η χώρα αναμένεται να ευθύνεται για περίπου το 25% της αύξησης της παγκόσμιας ενεργειακής ζήτησης μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες.

Αυτό σημαίνει ότι το Νέο Δελχί δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά σε παραδοσιακές εμπορικές σχέσεις εισαγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Χρειάζεται κεφάλαια, υποδομές, πρόσβαση σε παραγωγούς και μακροχρόνιες στρατηγικές συμμαχίες.

Οι χώρες του Κόλπου διαθέτουν ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά: τεράστια επενδυτικά αποθέματα, ενεργειακή ισχύ και μακρά εμπειρία στην πετρελαϊκή και αεριοπαραγωγική αλυσίδα.

Μια νέα ενεργειακή γεωοικονομία

Η κίνηση της Ινδίας δείχνει ότι η ενεργειακή μετάβαση δεν σημαίνει απαραίτητα απομάκρυνση από τα συμβατικά καύσιμα.

Αντιθέτως, για μια οικονομία του μεγέθους και της ταχύτητας ανάπτυξης της Ινδίας, η μετάβαση απαιτεί ταυτόχρονα περισσότερη διύλιση, περισσότερες υποδομές, σταθερές προμήθειες LNG και μεγαλύτερη διαφοροποίηση των επενδυτικών πηγών.

Σε αυτό το πλαίσιο, το Κατάρ και ο ευρύτερος Κόλπος μετατρέπονται όχι μόνο σε προμηθευτές ενέργειας, αλλά και σε μετόχους της ίδιας της ενεργειακής ανάπτυξης της Ινδίας.

Και αυτό δημιουργεί μια βαθύτερη στρατηγική αλληλεξάρτηση ανάμεσα στο Νέο Δελχί και τις μοναρχίες του Κόλπου, με επιπτώσεις που ξεπερνούν την ενέργεια και αγγίζουν πλέον την οικονομία, τη ναυσιπλοΐα και τη γεωπολιτική της ευρύτερης περιοχής.

Συνέχεια ανάγνωσης

Οικονομία

Ινδικός κολοσσός επενδύει 18 δισ. δολάρια στις ΗΠΑ – Ο Τραμπ ανακοίνωσε το μεγαλύτερο χαλυβουργείο στην αμερικανική ιστορία

Μία από τις μεγαλύτερες ινδικές βιομηχανικές επενδύσεις που έχουν πραγματοποιηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ, παρουσιάζοντας σχέδιο του ομίλου Essar για επενδύσεις συνολικού ύψους 18 δισ. δολαρίων, με επίκεντρο την κατασκευή γιγαντιαίου χαλυβουργείου στην Αϊόβα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το νέο εργοστάσιο, προϋπολογισμού περίπου 15 δισ. δολαρίων, θα αναπτυχθεί από την Mesabi Metallics, αμερικανική θυγατρική του ινδικού ομίλου Essar, και σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο φιλοδοξεί να αποτελέσει το μεγαλύτερο συγκρότημα παραγωγής χάλυβα στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η ανακοίνωση έγινε στον Λευκό Οίκο, παρουσία στελεχών της οικογένειας Ruia, που ελέγχει τον όμιλο Essar.

Ο Τραμπ χαρακτήρισε το έργο «το μεγαλύτερο εργοστάσιο χάλυβα στην αμερικανική ιστορία», υποστηρίζοντας ότι θα αποτελέσει ακόμη ένα δείγμα επιστροφής της βαριάς βιομηχανίας στις ΗΠΑ.

Παραγωγή έως 10 εκατ. τόνους χάλυβα τον χρόνο

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η παραγωγή αναμένεται να ξεκινήσει το 2030.

Το συγκρότημα προβλέπεται αρχικά να παράγει περίπου 7,5 εκατομμύρια τόνους χάλυβα ετησίως, με τελικό στόχο δυναμικότητας που θα φθάνει τα 10 εκατομμύρια τόνους τον χρόνο.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το σχέδιο βασίζεται στη δημιουργία μιας σχεδόν πλήρως καθετοποιημένης αμερικανικής αλυσίδας παραγωγής.

Το σιδηρομετάλλευμα θα προέρχεται από τις εγκαταστάσεις της Mesabi Metallics στη Μινεσότα και θα μεταφέρεται στην Αϊόβα για την παραγωγή χάλυβα, ενισχύοντας τη σύνδεση εξόρυξης, επεξεργασίας και τελικής βιομηχανικής παραγωγής εντός των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η Mesabi έχει ήδη επενδύσει περισσότερα από 2,5 δισ. δολάρια στις δραστηριότητές της στη Μινεσότα.

Χιλιάδες θέσεις εργασίας

Το έργο αναμένεται να δημιουργήσει τουλάχιστον 1.750 μόνιμες θέσεις εργασίας, ενώ κατά τη διάρκεια της κατασκευής υπολογίζεται ότι θα υποστηριχθούν έως και 6.000 θέσεις εργασίας.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που παρουσιάστηκαν κατά την ανακοίνωση, η συνολική οικονομική επίδραση του έργου μπορεί να φτάσει περίπου τα 95 δισ. δολάρια κατά την πρώτη δεκαετία λειτουργίας του.

Τραμπ: Οι δασμοί φέρνουν τα εργοστάσια πίσω στις ΗΠΑ

Ο Αμερικανός πρόεδρος συνέδεσε άμεσα την επένδυση με την εμπορική πολιτική της κυβέρνησής του και ειδικότερα με τους υψηλούς δασμούς στις εισαγωγές χάλυβα.

Η κυβέρνηση Τραμπ παρουσιάζει τις επενδύσεις αυτές ως απόδειξη ότι οι εμπορικοί φραγμοί ωθούν ξένες εταιρείες να μεταφέρουν παραγωγική δραστηριότητα στο αμερικανικό έδαφος.

Ο Τραμπ υποστήριξε ότι η αμερικανική χαλυβουργία «επιστρέφει δυναμικά», αποδίδοντας σημαντικό μέρος αυτής της εξέλιξης στην πολιτική προστασίας της εγχώριας παραγωγής.

Η ανακοίνωση πραγματοποιείται παράλληλα με ευρύτερες αμερικανικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας υπερπαραγωγής χάλυβα, με την Ουάσιγκτον να πιέζει και άλλες χώρες να υιοθετήσουν αυστηρότερα εμπορικά μέτρα απέναντι σε παραγωγούς με μεγάλη πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα.

Κρίσιμος ο χάλυβας για άμυνα και βιομηχανία

Η επένδυση έχει ευρύτερη στρατηγική σημασία, καθώς ο χάλυβας αποτελεί βασικό υλικό για μια σειρά κρίσιμων τομέων της αμερικανικής οικονομίας και εθνικής ασφάλειας.

Η παραγωγή του νέου εργοστασίου προορίζεται μεταξύ άλλων να καλύψει ανάγκες:

  • της αμυντικής βιομηχανίας,
  • της ναυπηγικής,
  • της αυτοκινητοβιομηχανίας,
  • του ενεργειακού τομέα,
  • των κατασκευών και μεγάλων υποδομών,
  • καθώς και της βιομηχανίας μηχανημάτων και οικιακού εξοπλισμού.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Mesabi Metallics, Joe Broking, χαρακτήρισε το σχέδιο σημαντικό βήμα για τον αμερικανικής παραγωγής χάλυβα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη εγχώριας τροφοδοσίας στρατηγικών βιομηχανιών.

Η Essar και η διεθνής επέκταση

Ο όμιλος Essar ιδρύθηκε στην Ινδία το 1969 από τους αδελφούς Shashi και Ravi Ruia και εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικούς βιομηχανικούς ομίλους της χώρας, με δραστηριότητες στους τομείς της ενέργειας, των μετάλλων, των εξορύξεων, της τεχνολογίας και των υποδομών.

Ο όμιλος έχει αναπτύξει μεγάλα βιομηχανικά περιουσιακά στοιχεία στην Ινδία, ενώ έχει πραγματοποιήσει σημαντικές επενδύσεις και εκτός χώρας.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Mesabi Metallics έχει παρουσία στη Μινεσότα από το 2007 και ελέγχει σημαντικά αποθέματα σιδηρομεταλλεύματος.

Το σχέδιο των 18 δισ. δολαρίων σηματοδοτεί πλέον μία σαφή αναβάθμιση της παρουσίας του ινδικού ομίλου στις ΗΠΑ, αλλά ταυτόχρονα εντάσσεται και στη γενικότερη αμερικανική προσπάθεια επαναφοράς κρίσιμων παραγωγικών αλυσίδων στο εσωτερικό της χώρας.

Και πολιτική διάσταση ενόψει ενδιάμεσων εκλογών

Η επιλογή της Αϊόβα έχει και πολιτική βαρύτητα, καθώς η ανακοίνωση έρχεται λίγες εβδομάδες πριν από τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Στην παρουσίαση συμμετείχαν στελέχη των Ρεπουμπλικανών από την Αϊόβα, ενώ ο Τραμπ δήλωσε ότι σχεδιάζει να πραγματοποιήσει προεκλογική συγκέντρωση στην Πολιτεία.

Το Reuters σημειώνει ότι η κυβέρνηση προβάλλει το έργο ως σημαντική επιτυχία της βιομηχανικής της πολιτικής, σε μια περίοδο κατά την οποία η οικονομία και η εγχώρια παραγωγή βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα της προεκλογικής αντιπαράθεσης.

Το μέγεθος πάντως της σχεδιαζόμενης επένδυσης υπερβαίνει την άμεση πολιτική συγκυρία: εφόσον το έργο υλοποιηθεί στον προβλεπόμενο χρόνο και στην ανακοινωθείσα κλίμακα, η Essar και η Mesabi Metallics θα αποκτήσουν κομβικό ρόλο στην αμερικανική εφοδιαστική αλυσίδα χάλυβα, από την εξόρυξη του μεταλλεύματος μέχρι την τελική παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Πολιτική4 ώρες πριν

Η αναφορά του Γεραπετρίτη στην Κύπρο μπροστά στον Ρούμπιο! “Αναγκαία η λύση επανένωσης”

Ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε ιδιαίτερα τη σημασία της Κύπρου για την περιφερειακή ασφάλεια, τονίζοντας την ανάγκη επανένωσης της νήσου με...

Πολιτική4 ώρες πριν

Συγκρατημένος ο Ρούμπιο! Δεν πήρε θέση δημοσίως για το θέμα του καλωδίου

Ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ ρωτήθηκε ειδικότερα κατά πόσον η Ελλάδα μπορεί να υπολογίζει στη στήριξη των ΗΠΑ σε σημαντικά για...

Οικονομία4 ώρες πριν

Τουρκία: Η υπόθεση των επενδυτικών κεφαλαίων αγγίζει τον λαλίστατο και προκλητικότατο κατά της Ελλάδας Τσελίκ – Πολιτικό δίλημμα για τον Ερντογάν

Καταγγελίες για δισεκατομμύρια λίρες, ερωτήματα για σχέσεις κυβερνητικών στελεχών και πληροφορίες για λίστες δικαιούχων εντείνουν την πίεση στο AKP.

Δημοφιλή