Απόψεις
Να μιλήσουμε με ειλικρίνεια για τα ελληνοτουρκικά
Άγγελος Συρίγος*
Μικρές, κοφτές ανάσες. Είναι αυτό που μας δίνει η επιδημία του κορωνοϊού στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών. Ενώ πηγαίναμε με ταχύτητα για κρίση μέσα στην άνοιξη, έχουμε «περιοριστεί» σε επεισόδια στο Αιγαίο.
Η λέξη βρίσκεται εντός εισαγωγικών, διότι δεν είναι και λίγο τα τουρκικά μαχητικά να παραβιάζουν καθημερινά τον εναέριο χώρο σου και ενίοτε να πραγματοποιούν υπερπτήσεις, έστω λίγων δευτερολέπτων, πάνω από χερσαία εδάφη. Είναι, όμως μία πραγματικότητα που την έχουμε συνηθίσει εδώ και δεκαετίες. Γι’ αυτό και την ακολουθούν οι Τούρκοι. Oσο διαρκεί η επιδημία, συντηρούν την ένταση και μας καταπονούν ψυχολογικά εκ του ασφαλούς. Γνωρίζουν πως όταν υιοθετούν «συνηθισμένες» πρακτικές στο Αιγαίο, δεν θα έχουμε θερμό, δηλαδή, πολεμικό επεισόδιο.
Oλα όμως τα σημάδια της επερχόμενης μεγάλης κρίσεως στις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι παρόντα. Η Τουρκία αυτή την περίοδο κρατάει τρία μέτωπα ανοιχτά:
(α) Συρία,
(β) Λιβύη και
(γ) Ελλάδα – Κύπρο.
Στις δύο πρώτες περιπτώσεις διασφαλίζει απλώς μία θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το μέλλον των δύο συγκεκριμένων χωρών. Οι ισχυροί παίκτες, όμως, είναι άλλοι.
Στην τρίτη περίπτωση, τη δική μας, η Τουρκία είναι ο μεγάλος παίκτης, χωρίς σοβαρή παρουσία άλλων ισχυρότερων χωρών που θα την υποσκελίσουν. Σε Ελλάδα – Κύπρο ο Ερντογάν αναζητεί τη διπλωματική νίκη που τόσο του λείπει: την επιβεβαίωση ότι η Τουρκία είναι μία σημαντική περιφερειακή δύναμη, η μεγάλη δύναμη της περιοχής μας. Δεν μιλάμε για ένα κατά λάθος επεισόδιο. Η άλλη πλευρά, κάνοντας ανάλυση κόστους-οφέλους, συνειδητά κλιμακώνει.
Εργαλείο της Τουρκίας θα είναι τα σεισμογραφικά και γεωτρητικά πλοία στα οποία έχει επενδύσει σχεδόν 1 δισ. δολάρια από το 2012. Oταν τελειώσει η επιδημία, θα τα ξαναστείλει στην Ανατολική Μεσόγειο.
Για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τον Ερντογάν, καλούμαστε να αντιληφθούμε για ποιο λόγο επιλέγει εμάς. Κι εδώ χρειάζεται να μιλήσουμε με ειλικρίνεια. Να δούμε τι λάθη έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια. Διότι αποκλείεται να έχουμε κινηθεί σωστά και να έχουμε φτάσει στην παρούσα κατάσταση. Εμείς έχουμε δώσει στον Ερντογάν την εντύπωση ότι μπορεί να επιτύχει μία διπλωματική επιτυχία με μικρό κόστος. Για να αποτρέψουμε θερμό επεισόδιο και να διατηρήσουμε μία επίπλαστη ηρεμία, δεν ορίσαμε τις κόκκινες γραμμές. Δεν είπαμε «ώς εδώ». Διολισθήσαμε σε μικρές, σταδιακές υποχωρήσεις. Οι παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου τη δεκαετία του 1980, έγιναν κάποια στιγμή υπερπτήσεις και τώρα τα drones οργώνουν το Αιγαίο. Οι «επακουμβήσεις» πλοίων –όπως τις βαφτίσαμε– κατέληξαν σε συγκρούσεις σκαφών του Λιμενικού.
Οι συγκεκριμένες διεκδικήσεις των Τούρκων με χάρτες και συντεταγμένες αντιμετωπίζονταν με αμηχανία. Ωσπου ξυπνήσαμε ένα πρωί και διαπιστώσαμε ότι η άλλη πλευρά έχει αφηνιάσει. Οχι μόνον παραβιάζει κάθε έννοια του δικαίου της θάλασσας με την εξωφρενική συμφωνία με τη Λιβύη, αλλά στον Εβρο το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας επεδίωξε να αποσταθεροποιήσει τη χώρα.
Χρειάζεται να δούμε με ειλικρίνεια και τη σχέση μας με το διεθνές δίκαιο. Η επίκλησή του είναι η καραμέλα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Το εφαρμόζουμε όμως στην πράξη; Ή το θυμόμαστε μόνον όσον αφορά την πιθανότητα προσφυγής στη Χάγη;
Οφείλουμε επίσης να παραδεχθούμε με ειλικρίνεια ότι ένα τμήμα της ιθύνουσας τάξεως της χώρας θεωρεί ότι οι ελληνικές διεκδικήσεις σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο είναι υπερβολικές και πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Είναι έτσι; Μόνον βλέποντας τη διεθνή πρακτική θα καταλάβουμε εάν είμαστε αυτιστικά εγκλωβισμένοι στις υπερβολές και στα «δίκαιά» μας ή στον «ρεαλισμό» μας.
Καλούμαστε να μιλήσουμε με ειλικρίνεια για το πώς βλέπουμε τη θέση της χώρας μας στην ευρύτερη περιοχή με τη συγκεκριμένη Τουρκία δίπλα μας. Οχι ωραία λόγια και παραμύθια. Γειτονεύουμε με ένα κράτος που θεωρεί ότι είναι η επικυρίαρχος δύναμη στην περιοχή. Θέλουμε να σταθούμε απέναντι; Πολύ περισσότερο, μπορούμε; Ή είναι καλύτερο να συμβιβαστούμε διότι τα πράγματα μόνον χειρότερα μπορεί να είναι για εμάς στο μέλλον; Δεν είναι κακό να το συζητήσουμε. Κακό είναι να το πιστεύουμε και να το κρύβουμε καλύπτοντάς το με θεωρήματα περί προσφυγών σε διεθνή δικαστήρια, που μόνοι μας φαντασιωνόμαστε ή ευρωπαϊκών λύσεων που δυστυχώς δεν υπάρχουν. Εάν πάλι δεν μας αρέσει η παρούσα κατάσταση, τι μέτρα και θυσίες πρέπει να κάνουμε για να έχουμε ένα άλλο αύριο; Στο σημείο που έχουμε φτάσει καμία λύση δεν είναι εύκολη.
Η επιδημία του κορωνοϊού μας δίνει την πολυτέλεια να κάνουμε τώρα αυτή την συζήτηση. Δεν γυρεύουμε αποδιοπομπαίους τράγους για τα όσα έγιναν τις προηγούμενες δεκαετίες. Γυρεύουμε πολιτική που θα μας καθοδηγήσει στην επερχόμενη κρίση.
* Ο κ. Αγγελος Συρίγος είναι αν. καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής, βουλευτής της Ν.Δ. στην Α΄ Αθηνών.
Καθημερινή
Απόψεις
Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα
Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό της σήμερα, που γνωρίζει, ότι οι Ελίτ του κόσμου έχουν ήδη λάβει τα μέτρα τους για τους ίδιους.
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας