Άμυνα
Ακραία πρόκληση – Η Τουρκία σχεδιάζει έρευνες για πετρέλαιο εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων κοντά σε Ρόδο, Κάρπαθο και Κρήτη
Δεν αναγνωρίζει την ελληνική υφαλοκρηπίδα η Άγκυρα – Θέλει να πραγματοποιήσει έρευνες κοντά σε ελληνικά νησιά
Στην εφημερίδα της τουρκικής κυβέρνησης δημοσιεύτηκαν επτά αιτήματα τουρκικής εταιρείας πετρελαίου (ΤΡΑΟ) προς την Γενική Διεύθυνση μεταλλίων και πετρελαίου της Τουρκίας.
Η τουρκική εταιρεία κατέθεσε αίτημα στο τουρκικό κράτος για να πραγματοποιήσει έρευνες σε περιοχές που βρίσκονται -σύμφωνα με την Τουρκία- εντός της υφαλοκρηπίδας της αλλά δεν είναι.
Η Γενική Διεύθυνση της Τουρκικής Εταιρείας Πετρελαίων (TPAO) υπέβαλε αίτημα προς την Γενική Διεύθυνση Μεταλλίων και Πετρελαϊκών Εργασιών της Τουρκίας, για την έγκριση επιπλέον αδειών ερευνών για πετρέλαιο σε 7 οικόπεδα στη Μεσόγειο εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, με κωδικούς T18, T19, U18, U19, T16, T17, U16, σε μια θαλάσσια έκταση που εκτείνεται μεταξύ Ρόδου, Καρπάθου και Κρήτης στα δυτικά και Κύπρου στα ανατολικά.Ή
δη δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Τουρκικής Κυβερνήσεως στις 30 Μάϊου 2020.
Οι περιοχές αυτές είναι: Βορειανατολικά της Ρόδου, Ανατολικά της Ρόδου, Ανατολικά της Καρπάθου, Νοτιοανατολικλα της Καρπάθου, Ανατολικά της Κρήτης και Νοτιοανατολικά της Κρήτης.
Η λεπτομέρεια στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι πως η εταιρεία ζητά να φτάσει να κάνει έρευνες μέχρι και τα ελληνικά χωρικά ύδατα στα 6 μίλια.
Με αυτή την κίνηση της η Τουρκία δεν αναγνωρίζει καμιά υφαλοκρηπίδα ελληνική, λέει ότι φτάνει εκεί η δική της και ζητά να κάνει έρευνες πετρελαίου κοντά σε Ρόδο, Κάρπαθο και Κρήτη.
Σημειώνεται πως ο χάρτης που παρουσιάζεται δεν έχει καμία σχέση με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, του οποίου τα σημεία δεν περιλαμβάνονται.
Από την πλευρά της, πάντως, η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί να υποβαθμίσει το θέμα με τον υπουργό Ανάπτυξης, Άδωνη Γεωργιάδη, να δηλώνει ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη για κάθε ενδεχόμενο.
Η Τουρκία στέλνει και δεύτερο γεωτρύπανο στη Μεσόγειο
«Το Yavuz συνεχίζει τις γεωτρήσεις στη Μεσόγειο στο σημείο Selcuklu-1 που είναι η έβδομη γεώτρηση μας.
Τα σεισμογραφικά μας Barbaros και το Oruc Reis ουσιαστικά βγάζουν την ακτινογραφία των θαλασσών μας.
Κι έχουμε και το νέο μας γεωτρύπανο Kanouni το οποίο το αγοράσαμε στην αρχή της χρονιάς.
Μετά τις εργασίες επισκευής του το πρώτο του ταξίδι για να ξεκινήσει εργασίες θα γίνει στη Μεσόγειο» είπε χαρακτηριστικά ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Fatih Donmez.
Την Παρασκευή (29/5/2020) ο Donmez ανακοίνωσε τη διεξαγωγή σεισμικών ερευνών και γεωτρήσεων σε περιοχές που έχει υπογράψει η Τουρκία με τη Λιβύη.
«Με τη συμφωνία που υπογράψαμε με τη Λιβύη, η Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίου ήδη κατέθεσε αίτημα στην Γενική Γραμματεία Ερευνών Πετρελαίου. για να κάνουμε έρευνες πετρελαίου στις δικές μας περιοχές οικοπέδων.
Μετά από την αναγγελία και την ανάρτηση, σε 3-4 μήνες θα καταφέρουμε να ξεκινήσουμε τις πρώτες μας δραστηριότητες.
Πρώτα σεισμικές έρευνες και με την ανάλυση των δεδομένων θα ξεκινήσουμε τις γεωτρήσεις μας», δήλωσε ο Donmez στην τελετή αναχώρησης του Fatih με κατεύθυνση τη Μαύρη Θάλασσα.
Γεωργιάδης: Μην τσιμπάτε σε αυτά που κάνει ο Erdogan
«Η Ελλάδα είναι πανέτοιμη για κάθε ενδεχόμενο, οι σύμμαχοι είναι ενημερωμένοι για την αντίδρασή μας και όλα θα πάνε όπως πρέπει» διαβεβαίωσε, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, ο υπουργός Ανάπτυξης Άδωνις Γεωργιάδης με αφορμή το δημοσίευμα για έρευνες της Τουρκίας στην ελληνική ΑΟΖ.
«Μην τσιμπάτε σε αυτά που κάνει ο Erdogan, είναι σε πάρα πολύ δύσκολη θέση η οικονομία της Τουρκίας, η δημοτικότητα του Erdogan είναι χαμηλή, για πρώτη φορά χάνει εκλογές σε δημοσκόπηση για την προεδρία, προφανώς θα παίξει το χαρτί του εθνικισμού και της φασαρίας» τόνισε ο κ. Γεωργιάδης.
«Αν πάει να σκάψει αυτό θα δημιουργούσε πράγματι ένα δεδομένο το οποίο πρέπει να αποτραπεί εφόσον πρόκειται για ΑΟΖ της Ελλάδας» επισήμανε.
Πρόσθεσε όμως ότι «δε νομίζω ότι αυτή τη στιγμή αυτό που χρειάζεται η Τουρκία και η οικονομία της είναι ένα θερμό επεισόδιο.
Ένα θερμό επεισόδιο ασφαλώς θα έβλαπτε την Ελλάδα, και την προσπάθεια της να ανακάμψει, αλλά η Ελλάδα είναι στο σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης και έχει μια ολόκληρη Ευρώπη πίσω με πακέτα και μια οικονομία αρκετά προστατευμένη, ενώ στην Τουρκία η λίρα έχει πάρει την κάτω βόλτα και η οικονομία της βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού.
Η Τουρκία έχει να αναχρηματοδοτήσει φέτος 400 δισ. δολάρια από το χρέος της, το τελευταίο που χρειάζεται είναι να έχει μια αναταραχή τέτοιου τύπου» σημείωσε ο υπουργός.
Νέες προκλητικές δηλώσεις Erdogan
Νέο κρεσέντο προκλητικών δηλώσεων από τον Τούρκο πρόεδρο Recep Tayyip Erdogan με αφορμή τη φιέστα – παρωδία στις 29 Μαΐου για την 567η επέτειο από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης που κλιμακώνει μία πολεμική ρητορική, που προφανώς έχει στόχευση και στο εσωτερικό μέτωπο, καθώς η εικόνα του σουλτάνου «ραγίζει».
Ο Τούρκος πρόεδρος επιτέθηκε με ιταμό τρόπο στην ελληνική πλευρά και επανέλαβε το αίτημά του για την ανέγερση τζαμιού στην Αθήνα.
«O Mωάμεθ Β’ ο Πορθητής όταν μπήκε στην Πόλη δεν τον υποδέχθηκαν ως κατακτητή, αλλά ως σωτήρα, που τον περίμεναν.
Η Αγία Σοφία αντί να κατεδαφιστεί με ένα θρησκευτικό μίσος, καλλωπίστηκε περισσότερο και ως δικαίωμα Άλωσης προσφέρθηκε στους Μουσουλμάνους.
Δεν άγγιξαν άλλα θρησκευτικά μνημεία και αφέθηκαν να υπάρχουν αναποκρινόμενα στις ανάγκες», δήλωσε προκλητικά ο Τούρκος πρόεδρος στα εγκαίνια νοσοκομείου.
«Όμως σε σημεία που αναγκαστήκαμε να εγκαταλείψουμε πριν από έναν αιώνα, τα θρησκευτικά μας μνημεία και σύμβολα μας εξαφανίστηκαν.
Κοιτάξτε σήμερα στην Αθήνα δεν έχουμε ένα δικό μας τζαμί. Όλα έγιναν ένα με το έδαφος.
Όμως εμείς στην Κωνσταντινούπολη δεν κάναμε κάτι τέτοιο.
Μόνο με την εικόνα αυτή βλέπουμε το μεγαλείο των προγόνων μας», όπως αναφέρει το δίκτυο Haber7
Εκπρόσωπος Erdogan: Πιθανώς στο μέλλον τζαμί η Αγία Σοφία
Επί του παρόντος η Αγία Σοφία δεν μετατρέπεται σε μουσουλμανικό τέμενος, τόνισε στη συνέχεια ο εκπρόσωπος του Τούρκου προέδρου, Tayyip Erdogan,Ibrahim Kalin.
Το θέμα έρχεται κατά καιρούς στην επικαιρότητα, είπε ο Kalin σε δηλώσεις του στο τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι Kanal 7, κληθείς να σχολιάσει τις ελληνικές αντιδράσεις.
Ωστόσο αντί συγκεκριμένης απάντησης, παρέπεμψε σε παλαιότερες δηλώσεις του προέδρου Erdogan ο οποίος είχε παροτρύνει τους Τούρκους μουσουλμάνους «να γεμίσουν πρώτα το τέμενος του Σουλνταναχμέτ (το Μπλε Τζαμί) και μετά θα εξεταστεί και το θέμα της Αγίας Σοφίας».
Σημειώνεται ότι το Μπλε Τζαμί βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Αγία Σοφία.
Επίσης ο Kalin υποστήριξε ότι η κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης δεν είναι ένα απλό ιστορικό γεγονός.
Με το να την περιορίζει κανείς μόνο στο θέμα της Αγίας Σοφίας, χάνει τη μεγάλη εικόνα αυτής της κατάκτησης. Κάποιες φορές η συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα διεξάγεται με καλή πίστη, αλλά κάποιες άλλες η προσοχή στρέφεται προς άλλη κατεύθυνση και χάνουμε το πιο σημαντικό.
“Ποιο είναι το πνεύμα της κατάκτησης;”
Το να διαβάζεται μέσα στην Αγία Σοφία το Κοράνι και ειδικά το εδάφιο για την κατάκτηση, αυτό είναι το πνεύμα της κατάκτησης της Κωνσταντινούπολης,» είπε ο Kalin.
Ο προεδρικός εκπρόσωπος πρόσθεσε ότι όταν μπήκε ο Μωάμεθ ο Πορθητής στην Πόλη «η Αγία Σοφία ήταν ένα ετοιμόρροπο και ξεχασμένο κτήριο, ωστόσο το πνεύμα της κατάκτησης ήταν εκείνο που κράτησε όρθια την Αγία Σοφία και έκανε την Κωνσταντινούπολη μια παγκόσμια πόλη».
«Η Ελλάδα πρέπει να ξεπεράσει τα ιστορικά της κόμπλεξ»
Σε νέες προκλητικές δηλώσεις προχώρησε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών μετά την αντίδραση της Αθήνας στην τουρκική φιέστα στην Αγία Σοφία.
Ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ σε ανακοίνωση του κατηγορεί την Αθήνα για «ιστορικά κόμπλεξ».
«H Ελλάδα, κάθε φορά που γίνεται ανάγνωση του Κορανίου στην Αγία Σοφία, εξακολουθεί να κάνει δηλώσεις που είναι μάταιες και δεν έχουν αποτέλεσμα.
Σε μια εποχή που στην Ευρώπη ακούγεται η προσευχή από τους μιναρέδες και γίνεται κατανοητή η σημασία του αμοιβαίου σεβασμού, η μόνη ευρωπαϊκή χώρα της Ευρώπης που δεν έχει τζαμί στην πρωτεύουσά της, ενοχλήθηκε στην ανάγνωση του Κορανίου στην Αγία Σοφία.
Κι αυτό είναι ένα καλό παράδειγμα όσον στην κατανόηση της ψυχολογίας αυτής της χώρας» αναφέρει ο Hami Aksoy.
Η Άγκυρα αναφέρει κατηγορίες εναντίον της Αθήνας για τη δυτική Θράκη και ισχυρίζεται πως «είναι φρέσκες οι μνήμες για τις προσπάθειες των κύκλων να σιωπήσουν το κάλεσμα της προσευχής στη Δυτική Θράκη που ακούγεται εδώ και αιώνες με την δικαιολογία του COVID-19.
Η Τουρκία, δεν ενήργησε ενάντια στην παγκόσμια μνημειακή ιδιότητα της, ούτε ενήργησε αντίθετη με τη Σύμβαση της UNESCO του 1972 σχετικά με την προστασία της παγκόσμιας πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς».
Και καταλήγει λέγοντας πως «η Αγία Σοφία, θα παραμείνει σημαντική αξία για την Τουρκία και ανθρωπότητα και θα συνεχίσει να προστατεύεται. Καλούμε την Ελλάδα να γλιτώσει από τα ιστορικά της κόμπλεξ».
Πρωτοφανής επίθεση Bahceli
Λάδι στη φωτιά ήρθε να ρίξει ο επικεφαλής του κόμματος Εθνικιστικής Δράσης Devlet Bahceli ο οποίος επιτέθηκε κατά των απογόνων του Βυζαντίου, όπως χαρακτήρισε τος Έλληνες.
«Η Κωνσταντινούπολη είναι η πρωτεύουσα μιας αυτοκρατορίας που υπήρξε λίκνο πολλών πολιτισμών και πολλών καταπιεσμένων λαών, υπήρξε πηγή της αυτοκρατορίας.
Η βυζαντινή αυτοκρατορία ηττήθηκε στο Μαντζικέρτ και η Ανατολία έγινε τουρκική πατρίδα.
Πιστεύω πως τα βυζαντινά υπολείμματα θα εξαλειφθούν και κανένα βρώμικο χέρι και καμία βρώμικη φιλοδοξία δεν θα επισκιάσει την κατάκτησή μας.
Αυτοί που λένε πως η τυραννία ξεκίνησε το 1453, αυτοί που εποφθαλμιούν την Κωνσταντινούπολη και θέλουν να την πυρπολήσουν και να στήσουν ενέδρες στα σχέδιά μας, θα τους κόψουμε τα χέρια και τα πόδια.
Τα παιδιά των Τούρκων μουσουλμάνων θα κάνουν κομματάκια τα παιδιά του Βυζαντίου σε όλα τα μέτωπα και όλα τα επίπεδα» σημείωσε στο Twitter ο ακραίος Τούρκος πολιτικός και εταίρος του Erdogan.
Δένδιας: Έτοιμη η Ελλάδα για κάθε ενδεχόμενο – Έχουμε συνηθίσει την Τουρκία να «επαναφέρει» συνέχεια απειλές
«Ο φράχτης στον Έβρο θα ολοκληρωθεί.
Είναι ένα θέμα που αφορά το έδαφός μας, την ασφάλεια και την προστασία της εθνικής κυριαρχίας μας», υποστηρίζει ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας, ο οποίος αναφερόμενος στην Τουρκία τονίζει ότι «η Ελλάδα είναι έτοιμη για κάθε ενδεχόμενο και απαντά στις προκλήσεις με αυτοπεποίθηση».
Ο κ. Δένδιας, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Realnews», ερωτηθείς σχετικά με τον φράχτη στον Έβρο απαντά ότι «όπως τόνισε ο πρωθυπουργός, θα ολοκληρωθεί κανονικά» και εξηγεί πως «είναι ένα ακόμη μέσο προστασίας των χερσαίων μας συνόρων, στο πλαίσιο του αναφαίρετου δικαιώματός μας να λαμβάνουμε όποιο νόμιμο μέτρο κρίνουμε πρόσφορο για την προάσπιση της κυριαρχίας μας».
«Θα προχωρήσουμε στην επέκταση του φράχτη, όπως πράξαμε και βορειότερα.
Η Τουρκία ενοχλείται, γνωρίζει ότι η μια τέτοιας κατασκευής θα την εμποδίσει από το να προβεί σε ενέργειες όπως στο πρόσφατο παρελθόν, τις οποίες έχει μάλιστα υπονοήσει – μέσω και επίσημων δηλώσεων- ότι θα επαναλάβει.
Ο φράχτης λοιπόν θα ολοκληρωθεί», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ο υπουργός.
Σε ερώτηση για το εάν υπάρχει ακόμα έδαφος για συνεννόηση με την Τουρκία, ο κ. Δένδιας αφού σημειώνει ότι η Ελλάδα κατ΄ εξοχήν επιδιώκει την συνεργασία και τη φιλία με όλες τις χώρες της περιοχής και υπενθυμίζει ότι όπως έχει πει και στο παρελθόν «δεν αποκλείουμε κανέναν και δεν στρεφόμαστε εναντίον κανενός» και «ασκούμε την εξωτερική μας πολιτική με γνώμονα την ειρήνη, τη συνεργασία και τον σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο», τονίζει ότι η Ελλάδα «θα είναι πάντα ανοιχτή στη συνεννόηση και στην εποικοδομητική συνεργασία με την Τουρκία, όπως και με κάθε άλλο κράτος, υπό την αυτονόητη προυπόθεση φυσικά ότι οι συνομιλητές της ασπάζονται, λόγω και έργω , τους κανόνες τους Διεθνούς Δικαίου και τις αρχές των σχέσεων καλής γειτονίας».
«Δυστυχώς, η Τουρκία πολλές φορές δεν λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο.
Προκαλεί, παραβιάζει την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα γειτονικών της χωρών και επιμένει να μη συμμορφώνεται ακόμη και με τις αποφάσεις του ύπατου διεθνούς οργάνου , του ΣΑΗΕ», αναφέρει ο κ. Δένδιας και προσθέτει πως «διατηρούμε ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με την Τουρκία», όμως το γεγονός ότι «επιβάλλεται να λαμβάνουμε μέτρα, όπως η επέκταση του φράχτη στον Έβρο, είναι ενδεικτικό του ότι, επί του παρόντος, το επίπεδο συνεννόησης υπολείπεται πολύ από το επιθυμητό».
Ακόμη, κληθείς να σχολιάσει ότι η Τουρκία επανέφερε πρόσφατα την απειλή για γεώτρηση νότια της Κρήτης, ο υπουργός τονίζει πως «έχουμε συνηθίσει την Τουρκία να «επαναφέρει» συνέχεια απειλές», δεδομένου ότι δυστυχώς έχει επιλέξει να επαγγέλλεται την πολιτική των κανονιοφόρων και μάλιστα με συνέπεια.
Αυτό που μάλλον δεν έχει συνειδητοποιήσει είναι ότι η πολιτική αυτή δεν πρόκειται να αποφέρει τα αποτελέσματα που επιθυμεί».
Υπογραμμίζει πως «η Ελλάδα είναι έτοιμη για κάθε ενδεχόμενο και απαντά στις προκλήσεις με αυτοπεποίθηση, εδραιωμένη σταθερά στο Διεθνές Δίκαιο».
Μάλιστα, ο υπουργός προσθέτει ότι «το υπουργείο Εξωτερικών έχει ενισχύσει το διπλωματικό οπλοστάσιο της χώρας με την υποστήριξη της ΕΕ, αλλά και σειράς φίλων κρατών, τόσο σε διμερές, όσο και σε επίπεδο τριμερών και πολυμερών σχημάτων συνεργασίας».
Borell: Δεν υπάρχουν διαπραγματεύσεις όσο συνεχίζει η Τουρκία τις γεωτρήσεις
Oι παράνομες εξορύξεις της Άγκυρας στην Κύπρο έχουν «τορπιλίσει» τις συζητήσεις που βρίσκονταν σε εξέλιξη, παραδέχεται ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν και ύπατος εκπρόσωπος της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική, J. Borrell, ο οποίος αποκαλύπτει ότι θα φέρει συνολικά το «τουρκικό ζήτημα» στο Συμβούλιο των Ευρωπαίων υπουργών Εξωτερικών.
«Αυτό που πρόκειται να κάνω, σε συμφωνία με πολλά κράτη-μέλη, είναι να φέρω το ζήτημα της σχέσης μας με την Τουρκία στο Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ», δήλωσε μιλώντας «Έθνος της Κυριακής» και πρόσθεσε πως «το θέμα της Τουρκίας είναι σήμερα το πιο σημαντικό ζήτημα για τις εξωτερικές σχέσεις της ΕΕ.
Πρέπει να ορίσουμε μια ιεράρχηση, μια κατάταξη για το ποιο είναι το πιο σημαντικό σημαντικό ζήτημα και να το προχωρήσουμε, οπότε θα πάω στο Συμβούλιο μιλώντας στα κράτη-μέλη και θα ζητήσω οδηγίες για το μέλλον».
Ο Josep Borrell περιγράφει την πολύπλοκη σχέση της ΕΕ με την Τουρκία, παραδέχεται ότι οι παράνομες εξορύξεις της Άγκυρας έχουν «τορπιλίσει» τις συζητήσεις που βρίσκονταν σε εξέλιξη, ενώ υπεραμύνεται του σημαντικού ρόλου της γείτονος στη σύγκρουση της Λιβύης.
Όπως δήλωσε ερωτηθείς για τις διαπραγματεύσεις που ξεκίνησε με τον Τούρκο ΥΠΕΞ για τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκία για το Μεταναστευτικό, «έχουμε ξεκινήσει τις συνομιλίες και αυτές δεν ήταν πολύ θετικές, αφού μεσολάβησαν οι νέες γεωτρήσεις της Τουρκίας στην Κύπρο και τα κράτη-μέλη δεν θέλουν να συμμετάσχουν σε διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, εφόσον αυτή η γεώτρηση δεν σταματά.
Την ίδια στιγμή, η Τουρκία δείχνει ότι προφανώς δεν είναι στις προοπτικές της να σταματήσει τις γεωτρήσεις στην Κύπρο».
Πρόσθεσε πως «είναι ξεκάθαρο ότι έχουμε πολυδιάστατη σχέση με την Τουρκία» και «δεν μπορεί να αφορά μόνο τη μετανάστευση.
Και σίγουρα όχι μόνο να λειτουργήσει ως χώρα που σταματά τους μετανάστες – κι εμείς συμβάλλουμε στο οικονομικό κόστος της φροντίδας.
Αυτό δεν αρκεί για να οικοδομήσουμε υγιείς και θετικές σχέσεις, αφού υπάρχουν πολλά ακόμη θέματα: διεύρυνση, βίζες, ενέργεια, γεωπολιτική στη Λιβύη και άλλα.
Αυτά απαιτούν ευρεία προσέγγιση».
Εκτιμά ότι αυτό που λέει η Τουρκία, όπως το αντιλαμβάνεται, «είναι ότι “δεν είμαι εδώ για να σταματήσω τους μετανάστες, πρέπει να μιλήσουμε για πολλά ζητήματα, όχι μόνο να μου δίνεις χρηματοδότηση για να φροντίζω τους μετανάστες”».
Όπως σημείωσε, «εάν αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να πάνε στην Ευρώπη, κάποια στιγμή θα υπάρξει ξανά πίεση στα σύνορά μας.
Πριν συμβεί αυτό, πρέπει να συζητηθούν τα πράγματα με την Τουρκία για κάθε θέμα κοινού ενδιαφέροντος».
Περαιτέρω, ανέφερε ότι είναι αυτονόητο ότι η Τουρκία είναι σημαντικός παράγοντας στην κρίση της Λιβύης, η παρέμβασή της ήταν καθοριστική και «όλοι γνωρίζουν ότι δεν είναι η μόνη χώρα που παρεμβαίνει.
Η Ρωσία επίσης το κάνει και κάποιες χώρες από την αραβική πλευρά, επίσης».
Σημείωσε ότι αυτό που τον ανησυχεί «είναι ότι στη Λιβύη ακολουθούμε τον ίδιο δρόμο όπως στην Συρία.
Υπάρχει μια τυποποίηση.
Δεν είμαστε πραγματικά χαρούμενοι που έχουμε το Ναυτικό και την Αεροπορία της Τουρκίας στις ακτές της Λιβύης.
Αλλά έτσι είναι τα πράγματα.
Σίγουρα η εκεχειρία παραβιάζεται καθημερινά από όλους και σίγουρα η κατάπαυση του πυρός δεν υπήρξε ποτέ αποτελεσματική, και ειδικά από την πλευρά του Haftar παραβιάζεται συνεχώς.
Γι΄αυτό ξεκινήσαμε την επιχείρηση «Ειρήνη».
Λυπάμαι, δεν μπορούμε να αναπτύξουμε στρατεύματα στα σύνορα της Λιβύης.
Αν κάποιος μπορεί να το κάνει, ας το κάνει,
Κάνουμε ό,τι μπορούμε.
Ελέγχουμε πλέον από θαλάσσης και αέριος.
Οι τελευταίες φωτογραφίες από τον δορυφόρο έδειξαν ότι τα όπλα έφτασαν στη Λιβύη από αέρος.
Το πεδίο δεν μπορούμε να το ελέγξουμε.
Η «Ειρήνη» είναι ένας τρόπος καταπολέμησης του εμπάργκο όπλων και τους λαθρεμπορίου πετρελαίου».
Άμυνα
Έξι τουρκικά drones, νέες παραβιάσεις και σύγκρουση για τις ασκήσεις στο Αιγαίο
Νέος γύρος αμφισβητήσεων με αφορμή τις στρατιωτικές δραστηριότητες της περιόδου 12–20 Οκτωβρίου. Η Τουρκία επιχειρεί να ακυρώσει ελληνικές αεροπορικές αναγγελίες, ενώ η δραστηριότητα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών της διατηρεί την ένταση στον ελληνικό εναέριο χώρο.
Σε μια νέα περίοδο επιχειρησιακής και διπλωματικής αντιπαράθεσης εισέρχεται το Αιγαίο, με την Τουρκία να συνεχίζει τις πτήσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών και ταυτόχρονα να αμφισβητεί ελληνικές αναγγελίες στρατιωτικών ασκήσεων. Τα έξι τουρκικά UAV που καταγράφηκαν το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, πραγματοποιώντας οκτώ παραβάσεις κανόνων εναέριας κυκλοφορίας και πέντε παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, συνθέτουν το επιχειρησιακό σκέλος μιας αντιπαράθεσης που αποκτά νέα ένταση από σήμερα, Δευτέρα 12 Οκτωβρίου.
Έξι UAV σε τρεις περιοχές του Αιγαίου
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, τα οποία δημοσιοποιήθηκαν από ελληνικά μέσα ενημέρωσης, το Σάββατο 10 Οκτωβρίου καταγράφηκε δραστηριότητα έξι τουρκικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο βορειοανατολικό, κεντρικό και νοτιοανατολικό Αιγαίο.
Τα αεροσκάφη πραγματοποίησαν συνολικά οκτώ παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών και πέντε παραβιάσεις του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου. Όπως αναφέρεται στις σχετικές ανταποκρίσεις, αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν σύμφωνα με τις πάγιες διαδικασίες.
Η συχνή χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών επιτρέπει στην Τουρκία να διατηρεί επιχειρησιακή παρουσία χωρίς να χρησιμοποιεί σε κάθε περιστατικό επανδρωμένα μαχητικά αεροσκάφη.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα UAV αντικαθιστούν συνολικά την τουρκική πολεμική αεροπορία. Αποτελούν, ωστόσο, ένα πρόσθετο εργαλείο επιτήρησης, αναγνώρισης και στρατιωτικής παρουσίας, που εντάσσεται στην ευρύτερη ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων από την Άγκυρα.
Η επαναλαμβανόμενη παρουσία τους δημιουργεί απαιτήσεις επιτήρησης και ετοιμότητας για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Η σύγκρουση των NOTAM
Το δεύτερο και σημαντικότερο μέτωπο αφορά τις στρατιωτικές ασκήσεις που έχουν προγραμματιστεί στο Αιγαίο από τις 12 έως τις 20 Οκτωβρίου.
Η ελληνική πλευρά εξέδωσε την NOTAM A3595/26, με την οποία ανακοίνωσε συνδυασμένες αεροναυτικές ασκήσεις σε δύο περιοχές του κεντρικού Αιγαίου.
Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία των αναγγελιών, οι ελληνικές περιοχές επικαλύπτουν τμήματα ζωνών που είχαν προηγουμένως ανακοινωθεί από την Τουρκία για στρατιωτικές δραστηριότητες.
Η Άγκυρα απάντησε με την NOTAM A4388/26, υποστηρίζοντας ότι είχε ζητήσει από τις ελληνικές αρχές την τροποποίηση των ορίων των ασκήσεων. Μετά την ελληνική άρνηση, η τουρκική πλευρά χαρακτήρισε την ελληνική αναγγελία άκυρη, διατηρώντας σε ισχύ τη δική της.
Πρόκειται για μια αντιπαράθεση με συγκεκριμένο επιχειρησιακό περιεχόμενο. Οι δύο χώρες έχουν ανακοινώσει στρατιωτική δραστηριότητα σε περιοχές που εν μέρει συμπίπτουν, δημιουργώντας ανάγκη ιδιαίτερα προσεκτικού συντονισμού για την ασφάλεια των πτήσεων και της ναυσιπλοΐας.
Το FIR Αθηνών και η ελληνική αρμοδιότητα
Στον πυρήνα της αντιπαράθεσης βρίσκεται η πάγια τουρκική αμφισβήτηση της ελληνικής αρμοδιότητας έκδοσης αεροπορικών αναγγελιών στο FIR Αθηνών.
Η ελληνική θέση βασίζεται στην ευθύνη που έχει ανατεθεί στην Ελλάδα για την παροχή υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας στο συγκεκριμένο FIR.
Από την πλευρά της, η Τουρκία υποστηρίζει ότι η διαχείριση διεθνούς εναέριου χώρου δεν συνεπάγεται άσκηση εθνικής κυριαρχίας και αμφισβητεί ελληνικές αναγγελίες που, κατά τη δική της ερμηνεία, περιορίζουν τουρκικές στρατιωτικές δραστηριότητες.
Εδώ απαιτείται μια βασική νομική διάκριση: το FIR δεν ταυτίζεται με τον εθνικό εναέριο χώρο. Η αρμοδιότητα διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας δεν ισοδυναμεί με κυριαρχία επί ολόκληρης της περιοχής ευθύνης.
Η διάκριση αυτή δεν αναιρεί την ελληνική ευθύνη για την ασφάλεια της εναέριας κυκλοφορίας, ούτε νομιμοποιεί αυτομάτως τις τουρκικές ενέργειες. Εξηγεί όμως γιατί η διαφορά περιλαμβάνει τόσο τεχνικά όσο και πολιτικά ζητήματα.
Τι σημαίνει επιχειρησιακά η ταυτόχρονη δραστηριότητα
Η διατήρηση αντικρουόμενων αναγγελιών δεν συνεπάγεται αναγκαστικά ένοπλο επεισόδιο. Αυξάνει, ωστόσο, την πολυπλοκότητα του επιχειρησιακού περιβάλλοντος.
Η παρουσία μαχητικών, μη επανδρωμένων αεροσκαφών και μονάδων επιφανείας σε γειτονικές ή επικαλυπτόμενες περιοχές απαιτεί σαφείς διαδικασίες παρακολούθησης, αναγνώρισης και αποφυγής ατυχημάτων.
Παράλληλα, κάθε πλευρά επιχειρεί να διατηρήσει τις θέσεις της και μέσω της πραγματικής διεξαγωγής των ασκήσεων.
Η ελληνική απόφαση να μην τροποποιήσει τις αναγγελθείσες περιοχές αποτελεί ένδειξη ότι η Αθήνα δεν αποδέχεται την τουρκική αξίωση να καθορίζει μονομερώς τους όρους διεξαγωγής ελληνικών στρατιωτικών δραστηριοτήτων.
Το ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο
Οι εξελίξεις εντάσσονται σε μια περίοδο κατά την οποία το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος παραμένουν πεδία έντονου ανταγωνισμού για θαλάσσιες δικαιοδοσίες, στρατιωτική δραστηριότητα και κρίσιμες υποδομές.
Η διαφορά δεν περιορίζεται στις πτήσεις των UAV. Συνδέεται με τη συνολικότερη προσπάθεια της Τουρκίας να προβάλλει τις διεκδικήσεις της μέσα από διπλωματικά κείμενα, αεροπορικές και ναυτιλιακές αναγγελίες και στρατιωτικές δραστηριότητες.
Από ελληνικής πλευράς, το ζητούμενο είναι η διατήρηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας, η άσκηση των αναγνωρισμένων αρμοδιοτήτων και η αποτροπή οποιασδήποτε εξέλιξης θα μπορούσε να δημιουργήσει δυσμενή προηγούμενα.
Η περίοδος 12–20 Οκτωβρίου, επομένως, αποτελεί ένα ακόμη πεδίο δοκιμής της δυνατότητας Αθήνας και Άγκυρας να διαχειριστούν την αντιπαράθεσή τους χωρίς να οδηγηθούν σε επικίνδυνη κλιμάκωση.
GEOPOLITICO
Ο Αόρατος Πόλεμος της Πληροφορίας! Γιατί η Ελλάδα δεν κατάφερε ποτέ να αποκτήσει πραγματικά ισχυρές μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών
Στους σύγχρονους πολέμους, η πρώτη μάχη δίνεται συχνά πολύ πριν ακουστεί ο πρώτος πυροβολισμός. Δίνεται στις μυστικές υπηρεσίες, στα δίκτυα κατασκοπείας και στα κέντρα στρατηγικής ανάλυσης. Γιατί, όμως, η Ελλάδα δεν επένδυσε διαχρονικά σε αυτό το κρίσιμο πεδίο ισχύος; Ο Θεόδωρος Ατματζίδης αναλύει τις ιστορικές εξαρτήσεις, την πολιτικοποίηση και τις θεσμικές αδυναμίες που, κατά την εκτίμησή του, περιόρισαν την ανάπτυξη των ελληνικών υπηρεσιών πληροφοριών.
Γιατί η Ελλάδα, παρά τη γεωστρατηγική της θέση και τις διαρκείς απειλές που αντιμετωπίζει, δεν κατάφερε να οικοδομήσει έναν ισχυρό και αυτόνομο μηχανισμό υπηρεσιών πληροφοριών; Από την ίδρυση της ΚΥΠ και την επιρροή ξένων υπηρεσιών μέχρι την τραγωδία της Κύπρου, την κρίση των Ιμίων και τους πολέμους των Βαλκανίων, ο Θεόδωρος Ατματζίδης αναζητά τις ιστορικές και θεσμικές ρίζες ενός διαχρονικού προβλήματος της ελληνικής εθνικής ασφάλειας. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα κρίσιμο ερώτημα: μπορεί η Ελλάδα να αποκτήσει στρατηγική αυτονομία στον αθέατο πόλεμο των πληροφοριών;
Εισαγωγή – Όταν οι πόλεμοι κερδίζονται πριν αρχίσουν.
Οι σύγχρονοι πόλεμοι δεν ξεκινούν πλέον με την πρώτη στρατιωτική επίθεση. Στην πραγματικότητα, οι κρίσιμες μάχες συχνά δίνονται πολύ νωρίτερα — στο πεδίο της πληροφορίας, της ανάλυσης και των μυστικών επιχειρήσεων. Οι υπηρεσίες πληροφοριών αποτελούν σήμερα έναν από τους σημαντικότερους μηχανισμούς άσκησης κρατικής ισχύος, καθώς επιτρέπουν στα κράτη να προβλέπουν κρίσεις, να αποτρέπουν απειλές και να επηρεάζουν διεθνείς εξελίξεις πριν αυτές εκδηλωθούν δημόσια¹.
Οι πρόσφατες εντάσεις στη Μέση Ανατολή μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και του Ιράν δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι συγκρούσεις αυτές διεξάγονται σε μεγάλο βαθμό μέσα από επιχειρήσεις πληροφοριών, κυβερνοεπιθέσεις και μυστικές επιχειρήσεις δολιοφθοράς². Στις περιπτώσεις αυτές, οι μυστικές υπηρεσίες λειτουργούν ως βασικοί παράγοντες τόσο για την πλευρά που επιτίθεται, όσο και για την πλευρά που αμύνεται.
Σε αυτό το διεθνές περιβάλλον, η ύπαρξη αποτελεσματικών υπηρεσιών πληροφοριών αποτελεί βασικό στοιχείο της εθνικής ασφάλειας. Κράτη όπως το Ισραήλ, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν επενδύσει επί δεκαετίες στη δημιουργία ισχυρών οργανισμών πληροφοριών που επηρεάζουν, όχι μόνο στην ασφάλεια αλλά και στην εξωτερική πολιτική και στη στρατηγική τους σκέψη³.
Η Ελλάδα, ωστόσο, παρά τη γεωπολιτική της θέση σε μια περιοχή υψηλής αστάθειας, δεν ανέπτυξε ποτέ υπηρεσίες πληροφοριών με αντίστοιχη επιχειρησιακή ισχύ και στρατηγική επιρροή.
Το ερώτημα λοιπόν είναι σαφές:
γιατί ένα κράτος που βρίσκεται σε μια από τις πιο ευαίσθητες γεωπολιτικές περιοχές του κόσμου δεν ανέπτυξε ποτέ πραγματικά ισχυρές μυστικές υπηρεσίες;
Η απάντηση βρίσκεται σε έναν συνδυασμό ιστορικών, πολιτισμικών και θεσμικών παραγόντων που διαμόρφωσαν την εξέλιξη του ελληνικού κράτους.
Η ιστορική γέννηση ενός κράτους υπό εξωτερική επιρροή.
Το ελληνικό κράτος δημιουργήθηκε μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον ισχυρών γεωπολιτικών ανταγωνισμών. Η ανεξαρτησία της Ελλάδας τον 19ο αιώνα συνδέθηκε στενά με την παρέμβαση μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων.
Παρά το γεγονός ότι η Ελληνική Επανάσταση οργανώθηκε αρχικά μέσω μιας μυστικής επαναστατικής οργάνωσης, της Φιλικής Εταιρείας, η εμπειρία αυτή δεν μετατράπηκε ποτέ σε μόνιμη θεσμική παράδοση κρατικής μυστικής δράσης⁴.
Η Φιλική Εταιρεία λειτούργησε ως επαναστατικό δίκτυο και όχι ως οργανισμός κρατικής διοίκησης. Μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, οι θεσμοί ασφάλειας αναπτύχθηκαν αποσπασματικά και συχνά υπό την επιρροή ξένων συμβούλων.
Αυτή η πραγματικότητα δημιούργησε μια πολιτική κουλτούρα, στην οποία η εθνική ασφάλεια θεωρούνταν σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από ισχυρότερους συμμάχους.
Ο Εμφύλιος Πόλεμος και η μετατόπιση προς την εσωτερική ασφάλεια
Καθοριστικό γεγονός για τη διαμόρφωση των ελληνικών υπηρεσιών πληροφοριών υπήρξε ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος.
Ο εμφύλιος δημιούργησε βαθιά κοινωνική πόλωση και επηρέασε σημαντικά τη λειτουργία των θεσμών ασφαλείας⁵.
Οι υπηρεσίες πληροφοριών που δημιουργήθηκαν μετά τον πόλεμο επικεντρώθηκαν κυρίως στην παρακολούθηση εσωτερικών απειλών και όχι στην ανάπτυξη στρατηγικής ανάλυσης διεθνών εξελίξεων.
Το 1953 ιδρύθηκε η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών, πρόδρομος της σημερινής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.
Η δημιουργία της πραγματοποιήθηκε σε στενή συνεργασία με τη Central Intelligence Agency και τη βρετανική Secret Intelligence Service, στο πλαίσιο της δυτικής στρατηγικής του Ψυχρού Πολέμου⁶.
Παρότι αυτή η συνεργασία παρείχε τεχνογνωσία και επιχειρησιακή υποστήριξη, ενίσχυσε ταυτόχρονα μια δομική εξάρτηση από ξένες υπηρεσίες πληροφοριών.
Η κρίση της Κύπρου το 1974
Η κρίση που κορυφώθηκε με την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο αποκάλυψε σημαντικά προβλήματα στον ελληνικό μηχανισμό πληροφοριών.
Πολλές μελέτες στρατηγικής ανάλυσης έχουν επισημάνει ότι η ελληνική πλευρά δεν διέθετε επαρκείς μηχανισμούς έγκαιρης προειδοποίησης και στρατηγικής αξιολόγησης των εξελίξεων⁷.
Η κρίση ανέδειξε την ανάγκη για ισχυρότερο συντονισμό μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών θεσμών πληροφοριών.
Η κρίση των Ιμίων και τα όρια της στρατηγικής ανάλυσης.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η Κρίση των Ιμίων.
Η κρίση αυτή ανέδειξε τη δυσκολία συντονισμού μεταξύ στρατιωτικών, διπλωματικών και πληροφοριακών μηχανισμών του κράτους. Πολλές αναλύσεις υποστηρίζουν ότι η έλλειψη ολοκληρωμένης στρατηγικής αξιολόγησης των εξελίξεων στο Αιγαίο συνέβαλε στην κλιμάκωση της κρίσης⁸.
Η κουλτούρα της πολιτικοποίησης
Ένα από τα πιο συχνά προβλήματα των ελληνικών υπηρεσιών πληροφοριών ήταν η πολιτικοποίηση της διοίκησής τους.
Η διεθνής βιβλιογραφία επισημαίνει ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών λειτουργούν αποτελεσματικά μόνο όταν διαθέτουν θεσμική συνέχεια και επαγγελματική αυτονομία.
Στην Ελλάδα, ωστόσο, η διοίκηση των υπηρεσιών συχνά επηρεαζόταν και επηρεάζεται, από τις κυβερνητικές αλλαγές, τους πολιτικούς προϊσταμένους και κυρίως από το κόμμα που κυβερνά. Αυτό είχε και έχει ως αποτέλεσμα:
- περιορισμένη θεσμική μνήμη
- διακοπή επιχειρησιακών σχεδίων
- δυσκολία ανάπτυξης μακροχρόνιων στρατηγικών
Η πολιτισμική διάσταση της μυστικότητας
Ένας λιγότερο προφανής αλλά σημαντικός παράγοντας αφορά στην πολιτισμική διάσταση της μυστικότητας.
Η ελληνική κοινωνία χαρακτηρίζεται από έντονη προφορικότητα, ισχυρά προσωπικά δίκτυα και υψηλό επίπεδο δημόσιας συζήτησης.
Σύμφωνα με συγκριτικές μελέτες πολιτικής κουλτούρας, σε κοινωνίες όπου η εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς είναι περιορισμένη, η λειτουργία μηχανισμών μυστικότητας γίνεται δυσκολότερη⁹.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε διαρροές πληροφοριών ή σε περιορισμένη κοινωνική αποδοχή των υπηρεσιών πληροφοριών.
Η εξάρτηση από συμμαχικές πληροφορίες
Η συμμετοχή της Ελλάδας στη North Atlantic Treaty Organization (NATO) ενίσχυσε τη συνεργασία με δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών.
Ωστόσο, η διεθνής βιβλιογραφία επισημαίνει ότι, η υπερβολική εξάρτηση από συμμαχικές πληροφορίες μπορεί να περιορίσει την ανάπτυξη εθνικών δυνατοτήτων ανάλυσης και συλλογής πληροφοριών¹⁰.
Σε αρκετές περιπτώσεις, μικρότερα κράτη λειτουργούν περισσότερο ως δέκτες πληροφοριών παρά ως παραγωγοί στρατηγικής γνώσης¹¹.
Το συγκριτικό παράδειγμα του Ισραήλ
Η περίπτωση του Ισραήλ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα διαφορετικής στρατηγικής προσέγγισης.
Το κράτος του Ισραήλ, αντιμετωπίζοντας από την ίδρυσή του σοβαρές απειλές ασφαλείας, επένδυσε συστηματικά στη δημιουργία ισχυρών υπηρεσιών πληροφοριών όπως η Mossad, η Aman και η Shin Bet.
Οι υπηρεσίες αυτές λειτουργούν ως βασικοί πυλώνες της εθνικής στρατηγικής και έχουν αναπτύξει ισχυρή κουλτούρα ανάλυσης πληροφοριών και μακροχρόνιου σχεδιασμού¹².
Η στρατηγική κουλτούρα και το βαθύτερο πρόβλημα των ελληνικών υπηρεσιών πληροφοριών
Πέρα από τους θεσμικούς και ιστορικούς παράγοντες, η εξέλιξη των ελληνικών υπηρεσιών πληροφοριών μπορεί να ερμηνευτεί και μέσα από το θεωρητικό πλαίσιο της Strategic Culture¹³.
Η έννοια της στρατηγικής κουλτούρας αναφέρεται στο σύνολο των ιστορικών εμπειριών, θεσμικών πρακτικών και συλλογικών αντιλήψεων που διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο ένα κράτος αντιλαμβάνεται την ασφάλεια και χρησιμοποιεί τα μέσα ισχύος ¹4.
Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, οι στρατηγικές επιλογές ενός κράτους δεν καθορίζονται μόνο από τις υλικές του δυνατότητες αλλά και από τις βαθύτερες πολιτικές και πολιτισμικές παραδόσεις του.
Σε κράτη όπως το Ισραήλ, το Ηνωμένο Βασίλειο ή τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι υπηρεσίες πληροφοριών εντάχθηκαν νωρίς στον πυρήνα της εθνικής στρατηγικής. Οι οργανισμοί πληροφοριών λειτουργούν όχι μόνο ως εργαλεία συλλογής δεδομένων αλλά και ως βασικοί μηχανισμοί στρατηγικής ανάλυσης και χάραξης πολιτικής.
Στην ελληνική περίπτωση, αντίθετα, οι υπηρεσίες πληροφοριών παρέμειναν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο περιθώριο της στρατηγικής διαδικασίας λήψης αποφάσεων.
Η λειτουργία τους συνδέθηκε περισσότερο με ζητήματα εσωτερικής ασφάλειας παρά με τη διαμόρφωση μακροχρόνιας γεωπολιτικής στρατηγικής. Αυτή η ιδιαιτερότητα αντανακλά μια ευρύτερη στρατηγική κουλτούρα στην οποία η εξωτερική ασφάλεια αντιμετωπιζόταν κυρίως μέσα από τη διπλωματία και τις διεθνείς συμμαχίες και λιγότερο μέσα από την ανάπτυξη αυτόνομων μηχανισμών πληροφοριών.
Οι Βαλκανικοί πόλεμοι πληροφοριών της δεκαετίας του 1990
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα των περιορισμών της ελληνικής στρατηγικής στον τομέα των πληροφοριών εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων που ακολούθησαν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.
Κατά τη δεκαετία του 1990, αυτή η περιοχή των Βαλκανίων μετατράπηκε σε ένα από τα πιο έντονα πεδία ανταγωνισμού υπηρεσιών πληροφοριών στην Ευρώπη. Δυνάμεις όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία, η Τουρκία και αρκετά ευρωπαϊκά κράτη ανέπτυξαν εκτεταμένα δίκτυα πληροφοριών στην περιοχή.
Οι συγκρούσεις στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και αργότερα στο Κόσοβο συνοδεύτηκαν από έντονη δραστηριότητα υπηρεσιών πληροφοριών που περιελάμβανε:
- παρακολούθηση στρατιωτικών κινήσεων
- επιχειρήσεις επιρροής
- υποστήριξη τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών δρώντων
- εκτεταμένη συλλογή πληροφοριών για τις πολιτικές εξελίξεις της περιοχής.
Η Ελλάδα, παρά τη γεωγραφική της εγγύτητα και τους ιστορικούς δεσμούς με τα Βαλκάνια, δεν αξιοποίησε πλήρως την ευκαιρία για την ανάπτυξη ισχυρών δικτύων πληροφοριών στην περιοχή.
Αντίθετα, πολλές αναλύσεις επισημαίνουν ότι άλλες περιφερειακές δυνάμεις, ιδιαίτερα η Τουρκία, ανέπτυξαν πιο συστηματική παρουσία πληροφοριών στα Βαλκάνια κατά την ίδια περίοδο 14.
Η περίοδος αυτή ανέδειξε ένα διαχρονικό χαρακτηριστικό της ελληνικής στρατηγικής: την περιορισμένη αξιοποίηση των υπηρεσιών πληροφοριών ως εργαλείου περιφερειακής επιρροής 15.
Συμπέρασμα
Η αδυναμία της Ελλάδας να αναπτύξει ισχυρές υπηρεσίες πληροφοριών δεν αποτελεί απλώς θεσμικό πρόβλημα.
Αντανακλά βαθύτερα χαρακτηριστικά της ελληνικής πολιτικής κουλτούρας: πολιτική αστάθεια, περιορισμένη στρατηγική σκέψη, θεσμική ασυνέχεια και ιστορική εξάρτηση από ισχυρότερες δυνάμεις.
Σε έναν κόσμο όπου οι συγκρούσεις διεξάγονται όλο και περισσότερο στο επίπεδο της πληροφορίας, η ανάπτυξη αποτελεσματικών υπηρεσιών πληροφοριών αποτελεί βασική προϋπόθεση εθνικής ασφάλειας.
Η εμπειρία των Βαλκανικών συγκρούσεων της δεκαετίας του 1990 δείχνει ότι ακόμη και σε περιόδους σημαντικών γεωπολιτικών μεταβολών στην άμεση γειτονιά της, η Ελλάδα δεν αξιοποίησε πλήρως τις υπηρεσίες πληροφοριών ως εργαλείο στρατηγικής επιρροής. Η περίπτωση αυτή επιβεβαιώνει ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο θεσμικές αδυναμίες αλλά και βαθύτερα χαρακτηριστικά της ελληνικής στρατηγικής κουλτούρας.
Το πραγματικό ερώτημα για την Ελλάδα δεν είναι μόνο αν μπορεί να δημιουργήσει ισχυρότερους οργανισμούς πληροφοριών.
Είναι αν μπορεί να αναπτύξει μια μακροχρόνια στρατηγική κουλτούρα εθνικής ασφάλειας.
Πηγές– Βιβλιογραφία
- Christopher Andrew, The Secret World: A History of Intelligence, Yale University Press.
- Michael Herman, Intelligence Power in Peace and War, Cambridge University Press.
- Mark Lowenthal, Intelligence: From Secrets to Policy, CQ Press.
- Richard Clogg, A Concise History of Greece, Cambridge University Press.
- P. Dimitrakis, The Hidden Wars in China & Greece, Routledge.
- C. Capsaskis, British Intelligence Services in Greece 1940–47, Cambridge University Press.
- James Callaghan, The Cyprus Crisis and Intelligence Failures, Strategic Studies Journal.
- Thanos Dokos, Greek Security Policy and the Aegean Crisis.
- Richard Betts, Enemies of Intelligence, Columbia University Press.
- Francis Fukuyama, Trust: The Social Virtues and the Creation of Prosperity.
- Philip Davies & Kristian Gustafson, Intelligence Elsewhere: Spies and Espionage Outside the Anglosphere, Georgetown University Press.
- Ephraim Kahana, Historical Dictionary of Israeli Intelligence.
- Jack Snyder, The Soviet Strategic Culture: Implications for Nuclear Strategy.
- Alastair Johnston, Cultural Realism: Strategic Culture and Grand Strategy.
- Misha Glenny, The Balkans: Nationalism, War and the Great Powers.
GEOPOLITICO
Άλμα στον θόλο της αεράμυνας
Αγορά τρίτου BARAK MX, ήρθαν μονάδες του Drone dome, στον δρόμο το IRON BEAM (λέιζερ) και στο πλάνο το IRON DOME
Του Δρ. Γιάννου Χαραλαμπίδη, ΣΗΜΕΡΙΝΗ
Άλμα αεράμυνας διενεργείται από την Εθνική Φρουρά για να κλείσει ένας θόλος αεράμυνας, ανάλογος με εκείνο της «Ασπίδας του Αχιλλέα». Η Κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε παραγγελία μιας τρίτης συστοιχίας του αντιαεροπορικού αντιβαλλιστικού συστήματος BARAK MX, συστοιχιών ενίσχυσης της αεράμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, συστοιχιών DRONE DOME και δύο συστημάτων λέιζερ LITE BEAM από το Ισραήλ, που θα αναπτυχθούν στο νησί σε λογικό χρονικό διάστημα. Μέρος των συστοιχιών DRONE DOME βρίσκεται ήδη στην Κύπρο για να κλείσει την τρύπα της χαμηλής ζώνης αεράμυνας και δη για την προστασία των BARAK MX. Είναι, ταυτοχρόνως, στα πλάνα της Εθνικής Φρουράς η αγορά και του IRON DOME με βεληνεκές 70 χιλιόμετρα, προκειμένου να αντικατασταθούν τα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα BUK.
Τα F-16, ΗΠΑ και Ισραήλ
Η όλη αρχιτεκτονική ενισχύει την υφιστάμενη αντιαεροπορική προστασία σε πολυεπίπεδο σύστημα αποτροπής – σύστημα ζωνών – με δυνατότητες αντιμετώπισης απειλών διαφορετικής εμβέλειας, ταχύτητας, τεχνολογίας και κόστους. Σε αυτόν τον σχεδιασμό περιλαμβάνονται, επίσης, τα 4 ελληνικά F-16, που ανήκουν και αυτά σε συγκεκριμένο σχεδιασμό για την υποστήριξη της Κύπρου σε περίοδο κρίσης. Επειδή, βεβαίως, η Τουρκία ενοχλείται από τις εξελίξεις αυτές, καθότι ουδόλως θέλει την ενίσχυση της αποτροπής των Ελλήνων της Κύπρου, είναι θυμωμένη. Ένα, δε, από τα ζητήματα που θα πρέπει να έχει πάντα κάποιος υπ’ όψιν, είναι τις απειλές της, τις οποίες κανείς δεν δικαιούται να υποτιμά. Γι’ αυτό θα πρέπει να επισημανθεί ότι το Ισραήλ εξασφαλίζει την ανάπτυξη των οπλικών συστημάτων που αγοράζει η Κύπρος από το ίδιο. Είναι, δε, οι αγορές αυτές με την ανοχή των ΗΠΑ, αφού εντάσσονται ως εργαλεία αυτοάμυνας και περιφερειακής ασφάλειας. Σε αυτή την περιφερειακή ασφάλεια εμπίπτει και η Βάση Ανδρέας Παπανδρέου, η οποία, κατόπιν συμφωνίας με την Κυπριακή Δημοκρατία, χρησιμοποιείται από τους Αμερικανούς.
BARAK MX: Η αντιαεροπορική προστασία μέσου και μεγάλου βεληνεκούς
Το ισραηλινό BARAK MX, της Israel Aerospace Industries (IAI), αποτελεί ολοκληρωμένο σύστημα αεράμυνας, με δυνατότητα συνδυασμού ραντάρ AESA, κέντρου διαχείρισης μάχης και διαφορετικών αναχαιτιστικών πυραύλων. Ως γνωστόν, η οικογένεια περιλαμβάνει BARAK SR εμβέλειας 15 χιλιομέτρων, MR 35 χιλιομέτρων, LR 70 χιλιομέτρων και ER 150 χιλιομέτρων. Σύμφωνα με τον κατασκευαστή, δύναται να προσβάλλει εναέριους στόχους σε ύψος έως 30 χιλιομέτρων. Κάθε εκτοξευτής της συγκεκριμένης έκδοσης μπορεί να μεταφέρει οκτώ αναχαιτιστές.
Η προσθήκη τρίτου ολοκληρωμένου συστήματος θα αυξήσει τις δυνατότητες ταυτόχρονων εμπλοκών, την αλληλοεπικάλυψη των ζωνών άμυνας και την ανθεκτικότητα του δικτύου απέναντι σε επιθέσεις κορεσμού. Θα διευκόλυνε επίσης την αντιμετώπιση μαχητικών αεροσκαφών, πυραύλων cruise, UAV και τακτικών βαλλιστικών απειλών.
Συστοιχίες IRON DOME: Η ενδιάμεση αντιπυραυλική ασπίδα
Το IRON DOME, που αναπτύχθηκε από τη Rafael, χρησιμοποιεί τον αναχαιτιστή Tamir και έχει σχεδιαστεί πρωτίστως για την αντιμετώπιση ρουκετών, βλημάτων πυροβολικού και όλμων, ενώ διαθέτει δυνατότητες αντιμετώπισης UAV και άλλων εναέριων απειλών. Η εμβέλειά του κυμαίνεται περίπου μεταξύ 4 και 70 χιλιομέτρων. Μία τυπική συστοιχία περιλαμβάνει ραντάρ εντοπισμού και παρακολούθησης, κέντρο διαχείρισης μάχης και τρεις έως τέσσερις εκτοξευτές, με έως 20 πυραύλους ανά εκτοξευτή.
Υπό αυτές τις συνθήκες, εάν πάρουμε ως παράδειγμα τέσσερις εξοπλισμένες συστοιχίες, θα ήταν δυνατό να διαθέτουν 240 έως 320 έτοιμους προς εκτόξευση αναχαιτιστές Tamir. Το βασικό πλεονέκτημα του IRON DOME είναι η δυνατότητα υπολογισμού της προβλεπόμενης πορείας των εισερχόμενων απειλών, ώστε να επιλέγονται για αναχαίτιση εκείνες που κατευθύνονται σε προστατευόμενες περιοχές. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο συγκεκριμένος τρόπος δράσης περιορίζει την άσκοπη κατανάλωση πυρομαχικών.
Ένα ολοκληρωμένο IRON DOME περιλαμβάνει:
- Ραντάρ EL/M-2084: Εντοπίζει και παρακολουθεί εισερχόμενους στόχους.
- Κέντρο διοίκησης και ελέγχου (BMC): Υπολογίζει την τροχιά των απειλών και εκτιμά εάν κατευθύνονται προς προστατευόμενες περιοχές.
- Εκτοξευτές πυραύλων: Φέρουν τους αναχαιτιστικούς πυραύλους.
- Αναχαιτιστές Tamir: Καταστρέφουν τις απειλές στον αέρα.
- Συστήματα επικοινωνιών και υποστήριξης: Συνδέουν τους αισθητήρες, τη διοίκηση και τους εκτοξευτές.
DRONE DOME: Αντιμετώπιση της απειλής των μη επανδρωμένων
Στον σύγχρονο πόλεμο διαπιστώνει κάποιος τη μαζική χρήση ή, αλλιώς, τις επιθέσεις κατά σμήνη των UAV και των περιφερόμενων πυρομαχικών (loitering ammunition). Η τακτική αυτή έχει μεταβάλει την οικονομία του σύγχρονου πολέμου, διότι ένα φθηνό drone μπορεί να προκαλέσει τον αμυνόμενο να χρησιμοποιήσει δυσανάλογα ακριβό αναχαιτιστικό πύραυλο.
Το DRONE DOME της Rafael αντιμετωπίζει αυτή την ανισορροπία μέσω συνδυασμού αισθητήρων, διενέργειας ηλεκτρονικού πολέμου και συστημάτων εξουδετέρωσης. Στο εν λόγω σύστημα περιλαμβάνονται ραντάρ RPS-42 με εμβέλεια έως 5 χιλιόμετρα και RPS-82 έως και 10 χιλιόμετρα, καθώς και ηλεκτροοπτικοί αισθητήρες των οποίων η δυνατότητα εντοπισμού και αναγνώρισης φτάνει έως και 8 χιλιόμετρα. Παρέχεται περιμετρική, δηλαδή κυκλική, επιτήρηση, 360 μοιρών.
Οι εχθρικές αναχαιτίσεις γίνονται με δύο τρόπους: Πρώτος, παρεμβολές επικοινωνιών (jamming) και δορυφορικής πλοήγησης, που φέρουν την ονομασία (soft kill). Στόχος είναι η απώλεια ελέγχου ή η αδυναμία ολοκλήρωσης της αποστολής του. Δεύτερος, μέσω διασύνδεσης με μέσα φυσικής καταστροφής (hard kill). Σχετικά με αυτήν τη δράση γίνεται χρήση λέιζερ, αναχαιτιστικών πυραύλων, αντιαεροπορικών πυροβόλων ή ειδικών αναχαιτιστικών drones για την καταστροφή ή αχρήστευση του στόχου.
Το DRONE DOME περιλαμβάνει πέντε βασικά υποσυστήματα:
- Ραντάρ RPS-42 ή RPS-82: Εντοπίζει και παρακολουθεί μικρά μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
- Ηλεκτροοπτικούς και υπέρυθρους αισθητήρες (EO/IR): Αναγνωρίζουν οπτικά τους στόχους, ημέρα και νύχτα.
- Αισθητήρες ραδιοσυχνοτήτων (RF): Ανιχνεύουν εκπομπές επικοινωνίας και μπορούν να συμβάλουν στον εντοπισμό του drone ή του χειριστή του.
- Σύστημα ηλεκτρονικών παρεμβολών (jammer): Παρεμβαίνει στην επικοινωνία και στη δορυφορική πλοήγηση των drones.
- Κέντρο διοίκησης C4I: Ενοποιεί τις πληροφορίες των αισθητήρων και διαχειρίζεται την αντιμετώπιση της απειλής.
LITE BEAM (Ελαφρά Δέσμη Λέιζερ): Η νέα διάσταση των όπλων κατευθυνόμενης ενέργειας (λέιζερ)
Το LITE BEAM (Ελαφρά Δέσμη) αποτελεί σύστημα λέιζερ υψηλής ενέργειας, ισχύος 10 kW, με κατασκευάστρια τη Rafael. Πρόκειται για σύστημα σχεδιασμένο για την αντιμετώπιση μικρών drones και εναέριων απειλών χαμηλού ύψους. Έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιεί εμπλοκές σε αποστάσεις έως 3 χιλιομέτρων, υπό κατάλληλες συνθήκες, και προσαρμόζεται σε τροχοφόρα οχήματα 4×4, 6×6 και 8×8, καθώς και σε ερπυστριοφόρες πλατφόρμες.
Το σημαντικότερο πλεονέκτημά του είναι ότι δεν απαιτεί συμβατικούς αναχαιτιστικούς πυραύλους. Το κόστος κάθε εμπλοκής συνδέεται κυρίως με την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και τη λειτουργική υποστήριξη. Η απόδοση και η αποτελεσματικότητά του εξαρτώνται από την οπτική επαφή, την ατμοσφαιρική διαύγεια και τον χρόνο παραμονής της δέσμης στον στόχο. Επομένως, τα LITE BEAM θα αποτελούσαν για την Κύπρο οπλικά συστήματα εγγύς προστασίας και όχι υποκατάστατο της πυραυλικής αεράμυνας.
Το LITE BEAM αποτελείται από τα ακόλουθα βασικά στοιχεία:
- Μονάδα λέιζερ υψηλής ενέργειας: Παράγει δέσμη λέιζερ ισχύος 10 kW για τη φυσική εξουδετέρωση στόχων.
- Οπτικό σύστημα κατεύθυνσης δέσμης: Εστιάζει την ενέργεια σε συγκεκριμένο σημείο του στόχου.
- Ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες: Επιτρέπουν τον εντοπισμό και την παρακολούθηση απειλών ημέρα και νύχτα.
- Σύστημα σταθεροποίησης και σκόπευσης: Διατηρεί την ακρίβεια της δέσμης κατά την παρακολούθηση του στόχου.
- Σύστημα τροφοδοσίας και θερμικής διαχείρισης: Παρέχει την απαιτούμενη ηλεκτρική ενέργεια και υποστηρίζει την ασφαλή λειτουργία του λέιζερ.
- Μονάδα διοίκησης και ελέγχου: Επιτρέπει τη λειτουργία από το όχημα ή από απομακρυσμένο σταθμό και τη διασύνδεση με άλλα συστήματα εντοπισμού.
- Η στρατηγική σημασία για την Κυπριακή Δημοκρατία
Ο συνδυασμός των τεσσάρων διαφορετικών τεχνολογιών θα μπορούσε να δημιουργήσει αλληλοσυμπληρούμενες ζώνες αντιμετώπισης αεροπορικών και πυραυλικών απειλών. Για την Κύπρο, η οποία αντιμετωπίζει τις συνέπειες της τουρκικής κατοχής από το 1974 και βρίσκεται γεωγραφικά κοντά σε περιοχές υψηλής στρατιωτικής δραστηριότητας, μια τέτοια αρχιτεκτονική θα μπορούσε να ενισχύσει την αποτροπή και την προστασία ζωτικών κρατικών υποδομών.
Η αποτελεσματικότητά της, όμως, θα εξαρτηθεί από την ύπαρξη ενιαίου συστήματος διοίκησης και ελέγχου, επαρκών αποθεμάτων πυρομαχικών, αξιόπιστων αισθητήρων και συνεχούς τεχνικής υποστήριξης.
Το ουσιαστικό στρατηγικό ζητούμενο δεν είναι απλώς ο πολλαπλασιασμός των αντιαεροπορικών μέσων, αλλά η συγκρότηση ενός συνεκτικού, ανθεκτικού και οικονομικά βιώσιμου συστήματος αεράμυνας που θα αυξάνει το κόστος της επιθετικής ενέργειας και θα ενισχύει την αποτρεπτική ικανότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ποια αντικείμενα και εγκαταστάσεις προστατεύει κάθε σύστημα
Διευκρίνιση: Τα BARAK MX και IRON DOME εξυπηρετούν κυρίως την άμυνα περιοχών, ενώ τα DRONE DOME και LITE BEAM επικεντρώνονται περισσότερο στην τοπική και προστασία συγκεκριμένων στρατιωτικών εγκαταστάσεων και κρίσιμων υποδομών από εχθρικές εναέριες απειλές. Οι δυνατότητές τους αλληλοσυμπληρώνονται, αλλά η πραγματική κάλυψη εξαρτάται από τη διαμόρφωση, τους αισθητήρες, τη διασύνδεση και τις συνθήκες εμπλοκής.
Διπλή Ασπίδα με Ελλάδα συν το Ισραήλ
Η ενίσχυση της κυπριακής αεράμυνας με ισραηλινά συστήματα BARAK MX, IRON DOME, DRONE DOME και LITE BEAM αποκτά ιδιαίτερη γεωστρατηγική σημασία σε συνάρτηση με την ελληνική «Ασπίδα του Αχιλλέα». Η συμφωνία Ελλάδας–Ισραήλ, ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ, η οποία υπογράφηκε στις 31 Αυγούστου 2026, προβλέπει την ανάπτυξη ολοκληρωμένου δικτύου αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής προστασίας, με συστήματα BARAK MX, SPYDER και David’s Sling, καθώς και σύγχρονα ραντάρ και ενιαίο σύστημα διοίκησης και ελέγχου. Η χρησιμοποίηση κοινών ή τεχνολογικά συμβατών ισραηλινών συστημάτων από Ελλάδα και Κύπρο δημιουργεί προϋποθέσεις για στενότερη συνεργασία στην ανταλλαγή πληροφοριών, στην έγκαιρη προειδοποίηση και στην αντιμετώπιση εναέριων απειλών. Ήδη έχουν γίνει πρώτες συζητήσεις μεταξύ Αθηνών και Λευκωσίας για τη δημιουργία ενός ενιαίου χώρου αεράμυνας με δύο θόλους συν τον έναν του Ισραήλ. Η προοπτική αυτή θα μπορούσε να ενισχύσει την αμυντική συνεργασία των τριών κρατών στην Ανατολική Μεσόγειο. Για την επίτευξη ενιαίου δικτύου απαιτούνται πιο στέρεες πολιτικές αποφάσεις, τεχνική διαλειτουργικότητα και συμφωνημένες διαδικασίες διοίκησης και ελέγχου. Η στρατηγική σημασία μιας τέτοιας συνεργασίας έγκειται στη δυνατότητα συντονισμένης αντιμετώπισης απειλών όπως η τουρκική ή της τρομοκρατίας, που θα έχει ως στόχο την ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας.
Όπως αναφέραμε σχετικώς στις 6 Σεπτεμβρίου, η απόσταση Ελλάδας – Κύπρου είναι μεγαλύτερη από το βεληνεκές των βασικών επίγειων συστημάτων αναχαίτισης. Συνεπώς, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν καλύπτει την Κύπρο. Κάλυψη του γεωγραφικού κενού πρέπει να συνιστά συνδυασμό Αεροσκαφών Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου (EMB-145H Erieye της Πολεμικής Αεροπορίας), μαχητικών, κατάλληλων ναυτικών μονάδων και κυπριακής πολυεπίπεδης αεράμυνας.
Εφόσον υπάρχει πρόθεση για ένα κοινό σύστημα αεράμυνας, που ενδεχομένως να φτάνει ώς το Ισραήλ, θα πρέπει να ληφθούν τα εξής μέτρα στη λογική του Δόγματος:
- Κοινή αεροπορική εικόνα [Recognised Air Picture (RAP) – Αναγνωρισμένη Αεροπορική Εικόνα].
Αυτό ισχύει σήμερα. Ελλάδα και Κύπρος ανταλλάσσουν στρατιωτικές πληροφορίες και η Κύπρος διαθέτει πλαίσιο Link 16, «Ζεύξη Τακτικών Δεδομένων 16». Αυτό σημαίνει ότι, εάν ελληνικό AEW&C (Αερομεταφερόμενη Έγκαιρη Προειδοποίηση και Έλεγχος) εντοπίζει αεροσκάφος ανατολικά της Ρόδου, μεταδίδει το ίχνος μέσω Link 16 και αυτό εμφανίζεται σχεδόν άμεσα σε κυπριακό κέντρο επιχειρήσεων ή άλλη συμβατή μονάδα. Ως εκ τούτου, όλα τα ελληνικά και κυπριακά ραντάρ, πλοία και αεροσκάφη τροφοδοτούν αμφίδρομα την ίδια εικόνα στόχων. - Διασύνδεση C2 (Διοίκηση και Έλεγχος). Σήμερα υπάρχουν εθνικά κέντρα και επιχειρησιακή συνεργασία. Αυτό που επιβάλλεται είναι ασφαλής σύνδεση Ελληνικού C2 και Κυπριακού C2 μέσω Gateway. Δηλαδή Πύλης Διασύνδεσης, χωρίς απώλεια εθνικού ελέγχου.
- Σύνδεση αισθητήρων με BARAK. Από τεχνικής άποψης, το BARAK υποστηρίζει δικτυοκεντρική λειτουργία. Συνεπώς, οι ελληνικοί αισθητήρες θα πρέπει να μπορούν να δίνουν δεδομένα στο κυπριακό BARAK και κυπριακοί αισθητήρες στα ελληνικά, μετά από τεχνική πιστοποίηση.
- Εμπλοκή με Δεδομένα Απομακρυσμένου Αισθητήρα. Δεν είναι επιβεβαιωμένο ότι εφαρμόζεται ήδη. Ούτως ή άλλως, πρέπει ο στόχος που εντοπίζεται από ελληνικό ραντάρ να μπορεί να μεταδίδεται σε πραγματικό χρόνο στο κυπριακό σύστημα αεράμυνας, ώστε αυτό να μπορεί να τον αναχαιτίσει, και αντίστροφα.
Αεροσκάφος AEW&C (Αερομεταφερόμενη Έγκαιρη Προειδοποίηση και Έλεγχος).
Το LITE BEAM τοποθετημένο σε θωρακισμένο όχημα, η μονάδα λέιζερ και σε έκθεση αμυντικής βιομηχανίας. Το σύστημα προορίζεται κυρίως για την αντιμετώπιση drones σε αποστάσεις περίπου 2–3 χιλιομέτρων, ανάλογα με τη διαμόρφωση και τις συνθήκες.
Το Ιράν απειλεί να χτυπήσει τον ψηφιακό πυρήνα των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή – Στο στόχαστρο υποθαλάσσια καλώδια και κέντρα τεχνητής νοημοσύνης
Ο Μοχσέν Ρεζαΐ προειδοποιεί ότι αμερικανικές τεχνολογικές υποδομές αξίας άνω των δύο τρισεκατομμυρίων δολαρίων θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχους νέων...
Σκάνδαλο-βόμβα στη BND! Ο πρώην αρχηγός και τα 2.000 απόρρητα έγγραφα
Η ανάλυση του Σταύρου Καλεντερίδη για την υπόθεση August Hanning, τις ευθύνες του γερμανικού μηχανισμού ασφαλείας και τις παράλληλες διασυνδέσεις...
Οι Χούθι χτυπούν την καρδιά της Σαουδικής Αραβίας – Η Τουρκία μπαίνει στην εξίσωση ασφαλείας του Ριάντ
Πολύνεκρες επιθέσεις στο διεθνές αεροδρόμιο της σαουδαραβικής πρωτεύουσας, κοινή καταδίκη από Τουρκία, Πακιστάν, Αίγυπτο και Σαουδική Αραβία και νέο πεδίο...
Καλεντερίδης: Το παράλογο γίνεται λογικό στο Αιγαίο
Αιχμές για τη διαχείριση των ελληνοτουρκικών, προειδοποίηση για τις «γκρίζες ζώνες» και την οικονομική εξάρτηση των νησιών, αλλά και μήνυμα...
Έξι τουρκικά drones, νέες παραβιάσεις και σύγκρουση για τις ασκήσεις στο Αιγαίο
Νέος γύρος αμφισβητήσεων με αφορμή τις στρατιωτικές δραστηριότητες της περιόδου 12–20 Οκτωβρίου. Η Τουρκία επιχειρεί να ακυρώσει ελληνικές αεροπορικές αναγγελίες,...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας