Άμυνα
Ώρα να αποδείξουμε ότι ”το της θαλάσσης κράτος” έγινε ”μέγα” ΕΔΩ!!!..
Γράφει η Κρινιώ Καλογερίδου
Μπορεί η θάλασσα να έχει γητέψει πλήθος ποιητών και συγγραφέων ανά τον κόσμο, αλλά το ”παρά θίν’ αλός” και το ”μέγα το της θαλάσσης κράτος” πρωτακούστηκαν στην ελληνική γη είτε σαν ραψωδία του Ομήρου που ”ζωγράφιζε” την ανάδυση απ’ τη θάλασσα της Θέτιδας όταν βγήκε να παρηγορήσει τον γιο της Αχιλλέα είτε σαν φράση του Περικλή, όπως την μαρτυρεί ο Θουκυδίδης, όταν απαριθμούσε τα πλεονεκτήματα της αρχαίας Αθήνας.
Το ”Μέγα το της θαλάσσης κράτος” ως έμβλημα του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού δεν υπενθυμίζει μόνο τη δύναμη της ελληνικής ναυτοσύνης ως σημαντικού παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης στον δρόμο του διεθνούς εμπορίου ανά τους αιώνες, αλλά και τον ρόλο που έπαιξε για τους Έλληνες ως γεωπολιτικός πυλώνας ισχύος.
Λαμπρότερο παράδειγμα για το τελευταίο είναι η ένδοξη Ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 πΧ), όπου οι Αθηναίοι – σε ρόλο υπερασπιστή και αμύντορα των εθνικών δικαίων μας έναντι των Περσών – διέλυσαν με τις ευέλικτες τριήρεις τους τον δυσκίνητο Περσικό και Φοινικικό στόλο, που υπερτερούσε αριθμητικά απέναντί μας σε δύναμη.
Στα Νεότερα χρόνια, με επίκεντρο τον περασμένο αιώνα, η συμβολή του ΠΝ μας ήταν μεγάλη στους αγώνες του Έθνους, τόσο κατά τους Βαλκανικούς, όσο και κατά τους Παγκοσμίους Πολέμους, όπου ξεχώρισε αυτοδύναμα η συμβολή του στην απελευθέρωση της Ελλάδας, καθώς πλαισίωσε καθοριστικά τη στεριανή εποποιία του ’40-41 συνεχίζοντας την ένδοξη παράδοση του 1821, με τους Μιαούληδες, τις Μπουμπουλίνες και τους Κανάρηδες, που ανατίναζαν με μπουρλότα τα πλοία των Τούρκων κατακτητών.
Η ένδοξη εκείνη παράδοση των φάρων της ελληνικής αρετής που έμεινε ακατάλυτη σε θάλασσα και στεριά στα χρόνια της ελεύθερης Ελλάδας είναι και όραμα σημερινό του Πολεμικού Ναυτικού μας, που δείχνει να αγκομαχά από δεκαετείς δυσμενείς συγκυρίες – με επίταση την τελευταία, μνημονιακή – οι οποίες το καθήλωσαν εξοπλιστικά, με αποτέλεσμα να έχουν ανατραπεί τα δεδομένα στο γεωστρατηγικό και στρατιωτικό ισοζύγιο ανάμεσα σε εμάς και την Τουρκία στον τομέα της ναυτικής ισχύος.
Να έχει χαθεί, ουσιαστικά, αυτό που λέμε ”ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο”, αφού έφτασε η Τουρκία να κατασκευάζει με δική της τεχνογνωσία πάνω από το 60% των εξοπλισμών της, ενώ η Ελλάδα ”κουβαλά” για δεκαετίες ως άχθος την ΕΑΒ και την ΕΛΒΟ, οι οποίες μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο σήμερα – σύμφωνα με το σχέδιο της κυβέρνησης – με αφορμή την τουρκική προκλητικότητα που λειτουργεί ως καταλύτης για την πρόκληση ”θερμού επεισοδίου” στην περιοχή.
Κι αυτό πρέπει κάτι να λέει σε όσους απ’ την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία μας ασχολούνται με την αμυντική θωράκιση των συνόρων μας εν μέσω μεταναστευτικού, εξοπλιστικής ισχύος της Τουρκίας και δικής μας αδυναμίας για αναβάθμιση του στόλου μας λόγω οικονομικής κρίσης, που δεν τέλειωσε δυστυχώς με τα μνημόνια…
Μια αναβάθμιση που επείγει στις μέρες μας, σε εποχή έντονου ανταγωνισμού εκμετάλλευσης των υποθαλάσσιων ενεργειακών πόρων και καθορισμού θαλασσίων ζωνών, η οποία φέρνει αντιμέτωπες την Ελλάδα με την Τουρκία στο ζήτημα της κυριαρχίας στο Αιγαίο με βάση το τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923) – που καθόρισε τα ηπειρωτικά και θαλάσσια σύνορά μας με αυτήν – και το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως ορίστηκε στη Σύμβαση του 1982.
Μια αναβάθμιση που έπρεπε ήδη να έχει γίνει προ πολλού, για να μη μας γεμίζει σήμερα με άγχος το γεγονός της αμφισβήτησης της ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας των νησιών μας απ’ την Τουρκία, που επιδίδεται μόνιμα σε άσκηση νεύρων σε βάρος μας με τις navtex που εκδίδει και τους χάρτες που διεθνοποιεί, όπου το Καστελόριζο εξαφανίζεται τεχνηέντως και διαμορφώνονται νέα τουρκικά δεδομένα στο Αιγαίο, τα οποία θεωρούν ανύπαρκτα τα δικαιώματα της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας μας στο εύρος του τόξου Ρόδου-Καρπάθου-Κάσου-Κρήτης.
Όπερ σημαίνει πως, με βάση τον χάρτη διεκδικήσεων (που θα καταθέσει στην Χάγη, όταν κληθεί), η Τουρκία έχει σκοπό να δημιουργήσει τετελεσμένα για να πετύχει την ”συνεκμετάλλευση” στο Αιγαίο, ενώ παράλληλα θα διεκδικεί δικαιώματα στην κυπριακή ΑΟΖ, όπου θα συνεχίσει να στέλνει παράνομα τα γεωτρύπανά της μέχρι να πετύχει κι εκεί τους στόχους της. Στόχους ακόμα πιο σκοτεινούς, μια και δεν έχει αναγνωριστεί ποτέ απ’ αυτήν σαν κρατική οντότητα η Κυπριακή Δημοκρατία…
Ήδη, όπως καταλαβαίνετε, η τραυματική εμπειρία των ελληνοτουρκικών σχέσεων την τελευταία κυρίως πενταετία – με κλιμάκωση στην περίοδο που διανύουμε – έχει καταδείξει ως αναποτελεσματική την πολιτική του κατευνασμού που ακολουθήσαμε και ακολουθούμε, αφού απέδειξε πως εκλαμβάνεται ως αδυναμία από την Τουρκία.
Αδυναμία που την έχει αποθρασύνει στη θάλασσα, με αποτέλεσμα να απειλείται η αποτρεπτική μας ισχύς, τη στιγμή που θα έπρεπε να είναι πανίσχυρη για να την αποκλείσει απ’ το μοίρασμα της υποθαλάσσιας πίτας των ενεργειακών πόρων του Αιγαίου στον χώρο της μεγάλης γεωπολιτικής σκακιέρας που έχει διαμορφωθεί στη Μεσόγειο και είναι άκρως δελεαστικοί για τις νεοοθωμανικές της τάσεις.
Για τον λόγο αυτό επείγει, μια και είναι αργά να μπούμε σε κούρσα εξοπλισμών λόγω της οικονομικής αδυναμίας μας, να ανασυντάξουμε τις ναυτικές μας δυνάμεις και να κάνουμε δεύτερες επιλογές ναυτικής ισχύος, που θα μας βοηθήσουν να ισχυροποιήσουμε την αποτρεπτική μας ισχύ στη θάλασσα με λιγότερη οικονομική επιβάρυνση και να ματαιώσουμε τα σχέδια της Τουρκίας για ακρωτηριασμό μας.
Ασφαλώς, για να είμαστε ειλικρινείς, είναι δύσκολο να αποκατασταθεί άρδην η στρατηγική ασυμμετρία στο Αιγαίο, που είναι αποτέλεσμα της κακοδιαχείρισης και της ολιγωρίας των ελληνικών κυβερνήσεων σε θέματα Άμυνας.
Των κυβερνήσεων που ακολούθησαν και ακολουθούν την ίδια αποτυχημένη ”πολιτική κατευνασμού” απέναντι στην Τουρκία, η οποία επινοήθηκε απ’ τον Ανδρέα Παπανδρέου ”χθες” και υποστηρίζεται αταλάντευτη σήμερα απ’ τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με μπροστάρη υπεράσπισής της τον ”ψύχραιμο” (έναντι του… ”νευρικού” ομολόγου του Τούρκου ΥΠΕΞ Μ. Τσαβούσογλου) Νίκο Δένδια…
Όπως καταλαβαίνετε, η πολιτική αυτή είναι δύσκολο – αν όχι αδύνατο – να αλλάξει τα δεδομένα. Γιατί στην βάση της είναι η πολιτική του Σημίτη που οδήγησε στην απομόνωση της Κύπρου λόγω της απουσίας της ελληνικής ναυτικής παρουσίας στην Μεσόγειο.
Είναι η πολιτική που μετέτρεψε την Τουρκία από δεύτερη πρώτη, από ναυτική δύναμη μικρού βεληνεκούς σε μεγάλου, με στήριγμα μια αξιοζήλευτη στρατιωτική βιομηχανία η οποία εξελίχθηκε προοδευτικά συν τω χρόνω, σε αντίθεση με τη δικιά μας πολεμική και τα ελληνικά ναυπηγεία που απαξιώθηκαν σε αξία και προσφορά απ’ τις πολιτικές των ελληνικών κυβερνήσεων, οι οποίες κατέστησαν παρατηρητή τελικά στην κούρσα εξοπλισμών της Τουρκίας την Ελλάδα…
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, χρόνια μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, φτάσαμε στα ζεϊμπέκικα και τις κουμπαριές που σκίασαν το ”ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ” του Αττίλα. Φτάσαμε στο ”ευχαριστούμε τους Αμερικανούς” του Σημίτη γιατί μας πήραν οι Τούρκοι μόνο τα Ίμια. Φτάσαμε να μην έχουμε εθνική στρατηγική ως σήμερα. Να μην έχουμε εθνικό μέτωπο με τη συμμετοχή όλων των πολιτικών δυνάμεων του τόπου, για να αντιμετωπίσουμε τα δύσκολα που απειλούν να μας ακρωτηριάσουν.
Και απειλούν να μας ακρωτηριάσουν στη θάλασσα, όπου εντοπίζεται η μεγαλύτερη αδυναμία μας. Στη θάλασσα που ήταν άλλοτε χώρος υπεροχής μας λόγω της μεγάλης ναυτικής μας παράδοσης, της ένδοξης παράδοσης του ΠΝ μας, το οποίο – για λόγους εξοπλιστικής αδυναμίας – επιτρέπει σήμερα στην Τουρκία να αλωνίζει στην Ανατολική Μεσόγειο και όχι μόνο, αφού τα πλοία της φτάνουν συχνά στα ελληνικά ηπειρωτικά παράλια, συμπεριλαμβανομένων και των ακτών της Αττικής μας…
Κι αυτά έπαιξαν και παίζουν αρνητικότατο ρόλο στην εικόνα της πατρίδας μας και το γεωπολιτικό εκτόπισμά της, πράγμα που φάνηκε ”χθες” (Ιούνιο 2018) στις Πρέσπες – όπου οι μεγάλοι μάς άρπαξαν χωρίς να μας υπολογίζουν το όνομα της Μακεδονίας μας με τα βαριά συνακόλουθά του για να το χαρίσουν στα ανύπαρκτα ιστορικά Σκόπια (το όχημα συμφερόντων τους στα Βαλκάνια) – και σήμερα, κρύβονται πίσω απ’ την πρόταση Μητσοτάκη για προσφυγή μας στη Χάγη (εν γνώσει του ακρωτηριασμού μας, όπως μας αποκάλυψε η πρωθυπουργική αδελφή), με στόχο να κάνουν ”δώρο” στον Ερντογάν (με κρυφά ανταλλάγματα) την συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.
Εν όψει όλων αυτών και του δεδομένου ότι κανείς από τους συμμάχους μας δε θα βγάλει τα κάστανα απ’ τη φωτιά για λογαριασμό μας, πρέπει να κάνουμε μια ύστατη προσπάθεια για να είμαστε με το μέρος των νικητών στο γεωπολιτικό παιχνίδι που παίζεται στα νερά μας εξισορροπώντας με την ποιοτική μας ανωτερότητα τις ποσοτικές μας ελλείψεις.
Ως εκ τούτου, έστω κι αν είναι σε βάρος μας όλες οι συγκυρίες, η στρατιωτική και πολιτική ηγεσία μας οφείλουν να πράξουν το χρέος τους κατά τον καλύτερο τρόπο, ώστε να αποτρέψουν την περαιτέρω μεγέθυνση της γεωμετρικής ασυμμετρίας σε βάρος μας στο Αιγαίο λόγω της ενίσχυσης της τουρκικής ναυτικής παρουσίας σ’ αυτό.
Σημειωτέον ότι για την αποτροπή θα παίξουν ρόλο όχι μόνο η ευψυχία και η ετοιμότητά μας, όχι μόνο το εξοπλιστικό μας δυναμικό, αλλά και οι συμμαχίες μας, με κυριότερες αυτές που συνάψαμε τελευταία (Αίγυπτο – Ισραήλ), οι οποίες θα πολλαπλασιάσουν τη δύναμη αντίστασή μας.
Τα λόγια δεν ωφελούν πια απ’ τους κυβερνήτες μας. Χρειάζονται έργα, πράξεις αποφασιστικότητας, στρατηγικής ετοιμότητας και εγρήγορσης για τη διεκδίκηση εκ μέρους μας των αυτονόητων που οφείλουμε να διεκδικήσουμε ως χώρα. Ως χώρα με αξιοπρέπεια, που είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί μέχρι θανάτου τα δίκαια, τα κεκτημένα της απ’ τον επιβουλέα εξ Ανατολών της.
Ως χώρα που κρύβει υπέργειο, υπόγειο και υποθαλάσσιο ανεξάντλητο πλούτο, τον οποίο εποφθαλμιούν εχθροί και ”φίλοι”, με πρώτους τους γείτονές μας απέναντι στους οποίους ‘ήγγικεν’ πλέον η ώρα να αποδείξουμε ενωμένοι ότι ”το μέγα το της θαλάσσης κράτος” έγινε μέγα ΕΔΩ!!!.
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας