Ακολουθήστε μας

Άμυνα

 Πέμπτη Φάλαγγα, φοβικά σύνδρομα, πολιτική υπαγωγή, ανάγκη της ΑΟΖ και επιβίωση του Ελληνισμού: μείγμα εκρηκτικό για γερά νεύρα

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

Δεν είδα ποτέ όλους αυτούς τους πασίγνωστους προφέσορες, ειδήμονες στα πολιτικά και γεωστρατηγικά θέματα της Ελλάδας,

   – που μιλούν συνέχεια στα «κανάλια» και γράφουν συνέχεια στους ιστότοπους και στις εφημερίδες, και μάλλον πληρώνονται για τις ιδέες τους –

   να συγκεντρώνονται ποτέ σε μια μεγάλη ομάδα επιρροής και ομαδικά να απευθύνονται στη κυβερνητική εξουσία νουθετώντας την και «εξηγώντας» (δείχνοντας) της τα τεράστια λάθη που συνεχίζει να κάνει εξακολουθώντας να «ακούει» τη γνωστή και μη εξαιρετέα Πέμπτη Φάλαγγα των ψαγμένων εθνομηδενιστών καμουφλαρισμένων σε ψοφοειδείς «φιλειρηνιστές»

   και, σαν ομάδα έμπειρων και ιδίως διάσημων επιστημόνων, εγγράφως και εκτεταμένα να της αναλύουν τις καλύτερες λύσεις για την Ελλάδα, ώστε να αποφύγει τις παγίδες των αδίστακτων εγχώριων οργανωμένων σπειρών τουρκόφιλων και άλλων ξενόφιλων, αλλά και αλλοδαπών κρατικών φιλότουρκων παρεμβάσεων.    

  Τα ίδια θα πρέπει να πούμε και για την «περίφημη», περίκλειστη «ακαδημαϊκή διανόηση» των Αθηνών που κοιμάται… κοιμάται… κοιμάται μέσα στα γεροντικά της όνειρα… ειρήνης, ενώ η πατρίδα της καίγεται και η χώρα κινδυνεύει να χάσει κομμάτια της επικράτειας της όλο και πιο μεγάλα και σημαντικά!

  Είναι φως φανάρι πως, δυστυχώς, οι «σύμβουλοι» των Ελλήνων κυβερνώντων λανθασμένα τους συμβουλεύουν και κακά, αν δώσει βάση κανείς σε ό, τι «ξεφεύγει» από στόματα υπεύθυνων (ανεύθυνων) και προπαντός σε ό, τι γράφεται και συνειδητά δηλώνεται σε δημόσιο χώρο.

   Σαν εφιάλτης δεν  λένε να φύγουν απ’ τη μνήμη τα λόγια της Ψαρούδα/Μπενάκη το 2005: «τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν χάριν της ειρήνης και της ευημερίας και της ασφάλειας»!

   Και όταν αυτά τα λόγια συνδυάζουμε με την πρόσφατη επισημοποίηση  απώλειας εθνικής κυριαρχίας στο Ιόνιο (ελληνο-ιταλική συμφωνία 10.6.2020) και με ό, τι «ψιθυρίζεται»  για απώλειες εθνικής κυριαρχίας σε Καστελόριζο, Ρόδο, Κάλυμνο, Κρήτη – διερωτόμαστε τί πάνε να κάνουν οι κυβερνώντες, εάν γνωρίζουν τί πάνε να κάνουν στη πατρίδα τους και στον λαό τους και εάν γνωρίζουν πως «λύσεις» αυτού του είδους στοιχειοθετούν περίπτωση εσχάτης προδοσίας, οπότε θα πρέπει να υπάρξουν και οι σχετικές επεμβάσεις της Δικαιοσύνης, αφού είναι ανεξάρτητη εξουσία ελέγχου, όπως λένε.

   Δεν μπορεί κανείς εχέφρων άνθρωπος να σκεφτεί πως όντως είναι δυνατόν οι κυβερνώντες στους οποίους έδωσες την ψήφο εμπιστοσύνης σου να σε προδίδουν με τόσο κυνισμό, με τη θέλησή τους ή για να υπακούσουν στη θέληση ξένων, και, έστω και μόνο υποθετικά, να τολμούν οποιαδήποτε συζήτηση περιορισμού εθνικής κυριαρχίας και εθνικών συνόρων, χερσαίων ή(και) θαλάσσιων…

   Δεν είναι δυνατόν Έλληνες πρωθυπουργοί και υπουργοί να σκέφτονται τον εθελούσιο ακρωτηριασμό της χώρας τους, να δέχονται προτάσεις ή απαιτήσεις τοιούτου ακρωτηριασμού ως εκβιαστικούς όρους για κάποια συμφωνία.

   Συγκεκριμένα, τί θέλουν οι Έλληνες πολιτικοί να μπλέκονται με τα παζάρια των Αιγυπτίων για ΑΟΖ, όταν η μόνη εύκολη, συνετή και απόλυτα αποτελεσματική λύση ΑΟΖ με Κύπρο είναι ο ιδανικός και εφικτός ακολουθητέος  δρόμος!

   Ποιος είπε στους Έλληνες κυβερνώντες να πάνε να «συζητήσουν» για μια ΑΟΖ γνωρίζοντας κάλλιστα ότι η άλλη πλευρά θα τους ζητήσει να δεχθούν επήρειες των ελληνικών νησιών της τάξης του 0%, 1%, 3%, 10%, 20%;!

   Πώς μπορεί ένας Έλληνας πρωθυπουργός και υπουργός να συναινέσει σε αυτές τις τραγικές για τη χώρα τους μειοδοσίες, αυτές τις εγκληματικές αναπηρίες  της εθνικής κυριαρχίας;

   Και το «πιστόλι στον κρόταφο» να έχουν, πάλι στη στιγμή θα έπρεπε να τα τινάξουν όλα στον αέρα και να σταματήσουν οποιαδήποτε συνέχεια συζήτησης.

   Τέλος η Αίγυπτος – τελεία και παύλα!

   Δεν μπορεί να είναι η Αίγυπτος που έχει την ανάγκη της Ελλάδας για μια συμμαχία ενάντια των Αδελφών Μουσουλμάνων που πάνε να την καταστήσουν φεύδο του Ερντογάν, να παριστάνει τον καμπόσο και να εκβιάζει την Ελλάδα.

   Δεν μπορεί η Αίγυπτος που έχει στα σύνορά της τον φόβο των Τούρκων Λιβύων και με μια ΑΟΖ με Ελλάδα  μπορεί να απομακρύνει οριστικά από πάνω της την τουρκική βουλιμία κατάκτησής της, να έρχεται εκβιαστικά και να ζητάει απ’ την Ελλάδα να ακρωτηριαστεί από μόνη της, να αυτοευνουχιστεί απλά και μόνο για να έχει όφελος ο Ερντογάν,

   απλά και μόνο γιατί  αυτή η ίδια η Αίγυπτος δεν θέλει δήθεν να φορτωθεί την ελληνοτουρκική εχθρότητα. Τότε ας καθίσει να τη φάει η Τουρκία και να την κάνει περιφέρεια της, όπως επί οθωμανικής αυτοκρατορίας!

   Δεν μπορεί η Αίγυπτος, για να μη στεναχωρηθεί πολύ η Τουρκία, να εκβιάζει την Ελλάδα ώστε να αποκοπεί τελείως και οριστικά απ‘ τη Κύπρο και για χάρη της Τουρκίας η Κύπρος να μείνει έρμαιο των τουρκικών ορέξεων.

   Αν ακόμη και σήμερα «η Κύπρος κείται μακράν» να το δηλώσουν, αν δεν είναι θρασύδειλοι, για να το ξέρουν και οι Ελληνοκύπριοι και οι Τούρκοι ενδιαφερόμενοι. Να το πουν όμως, γιατί αν δεν το πουν, τότε να συμφωνήσουν αμέσως την κοινή ΑΟΖ τους.

   Δεν μπορεί η Αίγυπτος απ’ τη μια μεριά να μη θέλει δήθεν να έρθει σε σύγκρουση με τη Τουρκία και απ’ την άλλη να το φορτώνει στην Ελλάδα και να το πληρώνει η Ελλάδα!!

    Η Ελλάδα  δεν μπορεί να δέχεται να πληρώνει τα σπασμένα Αιγύπτου-Τουρκίας!

   Τελικά, η Αίγυπτος πρέπει να αποφασίσει: ή θα κάνει στα γρήγορα ΑΟΖ με την Ελλάδα επακριβώς με βάση όσων προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας (αρθρο 121 στην απαραβίαστη γενική έννοια και γράμμα)  και η «ευρωπαϊκή ΑΟΖ ή αλλιώς δεν γίνεται τίποτα.

   Δεν μπορεί η Ελλάδα να σέρνεται σαν σκυλάκι πίσω απ’ τα αμφίδρομα, ουσιαστικά εχθρικά συμφέροντα της Αιγύπτου, που θέλει την Τουρκία αλλά και δεν τη θέλει!

   Η Ελλάδα δεν έχει τίποτα να κερδίσει με μια τέτοια Αίγυπτο η οποία δεν θέλει ακόμη να ξέρει πού και ποιο είναι το συμφέρον της και ταλαντεύεται ακόμη μεταξύ του ναι-Τουρκία και όχι-Τουρκία.

   Άσε λοιπόν τη Αίγυπτο να βράσει μέσα στο ζουμί της. Ένα είναι το άμεσο συμφέρον της Ελλάδας: αμέσως ΑΟΖ με Κύπρο, αμέσως νόμιμη ΑΟΖ με Κύπρο χωρίς εθνικούς ακρωτηριασμούς, χωρίς απώλειες νησιών, δίχως απώλειες εθνικής κυριαρχίας.

   Υπάρχουν ξένοι παράγοντες που δεν θέλουν ΑΟΖ Ελλάδας – Κύπρου; Και εσύ, Έλληνα κυβερνήτη, συμφωνείς; Συμφωνείς γιατί σκέφτεσαι όπως αυτούς ή για να έχεις το κεφάλι του ήσυχο;

   Ηθελημένα επέλεξες την Αίγυπτο ή σε ανάγκασαν οι άλλοι για να απολέσει η Ελλάδα κυριαρχία και δικαιώματα;  Κάτι τέτοιο μας δείχνεις!

   Και εάν τους παρακούσεις και οριοθετήσεις την ΑΟΖ με Κύπρο, τί  νομίζεις πως θα γίνει; Θα σε σκοτώσουν; Θα ρίξουν τη κυβέρνησή σου; Θα σου φορτώσουν οικονομική πτώχευση; Θα βοηθήσουν να σου κάνει πόλεμο η Τουρκία; Ή μήπως τρέμεις μη σε κάνει από μόνη της πόλεμο η Τουρκία, μια Τουρκία η οποία, όπως ξέρεις και μας διδάσκει η Ιστορία, κάνει πραγματικό πόλεμο μόνο στους πιο αδύναμους – και σίγουρα η Ελλάδα δεν είναι αδύναμη, όσο κι αν Έλληνες και ξένοι πασχίζουν να την κάνουν.

   Αυτά φοβάσαι και συμφωνείς με τους ξένους και ντόπιους παράγοντες; Σαν αυτούς είσαι και εσύ;

   Συγκέντρωσε τον λαό γύρω σου, κάν’ τον μέρος της απόφασής σου να οριοθετήσεις ΑΟΖ με Κύπρο, ζήτησέ του να σε υποστηρίξει, δώσε του την υπερηφάνεια του Έλληνα Ελληνικού, πάρε την κι εσύ, και προχώρα μαζί του στην απόφαση.

   Κυβερνήτη, μην επιτρέπεις στον εαυτό σου να είσαι εκείνος που θα πουλήσει – για μια δήθεν ειρήνη και ευημερία και ασφάλεια που άλλοι αναξιόπιστοι σου υπόσχονται – τη χώρα των προγόνων σου και τον λαό σου, που θα πετσοκόψει τη πατρίδα του μόνο και μόνο για να ικανοποιηθεί ο εχθρός του.

   Κανείς δεν θα σου κάνει πόλεμο! Άλλο να φοβερίζεις και άλλο να κάνεις πόλεμο. Αυτό κάνει η Τουρκία. Φοβερίζει και απειλεί συνέχεια γιατί ξέρει πως δεν έχει να πάθει τίποτα επειδή εσύ φοβάσαι και δεν αντιδράς δυναμικά

   – και μια οριοθέτηση ΑΟΖ είναι μια δυναμική πράξη!: κάν’ την λοιπόν, αν δεν είσαι ανάξιος -.

   Αν πάψεις να φοβάσαι και να το δείχνεις κιόλας, εκείνος που σε φοβερίζει καταλαβαίνει πως εσύ δεν παίζεις πια το παιχνίδι του.

   Άλλο το να φοβερίζεις και άλλο το να κάνεις πόλεμο. Το να πάρεις την απόφαση να περάσεις απ’ τη φοβέρα στον πόλεμο είναι σαν να πηγαίνεις στο άγνωστο – και το άγνωστο τρομάζει πάντα και τους πάντες, και τους υποτιθέμενους «δυνατούς».  

   Η Τουρκία το ξέρει αυτό πάρα πολύ καλά, γι’ αυτό και φοβερίζει μόνο, γιατί 50 χρόνια τώρα βλέπει πως αρκεί να φοβερίσει λίγο και εσύ υποχωρείς, αμύνεσαι, με τον καιρό συνηθίζεις να αμύνεσαι, δημιουργείς ένα ολόκληρο σύστημα άμυνας και ψυχολογικά αποφεύγεις κάθε λογική    εμπράγματης αντίδρασης; – αυτό που θέλει και η Τουρκία: να σε έχει πάντα κάτω από τη φοβέρα της!

   Από τις φοβέρες όμως ως τον πόλεμο τα πράγματα αλλάζουν διαμετρικά. Και, όσο κι αν η Τουρκία είναι αλαζόνας, ένας πόλεμος δεν είναι ένα παιχνίδι και το ξέρει πολύ καλά.

   Εκείνοι που τρέμοντας λένε: «πόλεμο θα κάνουμε τώρα με τη Τουρκία»; ενδόμυχα σκεπτόμενοι πως η Ελλάδα δεν μπορεί να υπερισχύσει, ας σκεφτούν μια στιγμή: μα αυτή η τόσο «τρομερή» Τουρκία νίκησε καμιά φορά κάποιον οργανωμένο στρατό για να τη φοβόμαστε τόσο πολύ;

   Ας το σκεφτούν – και από μόνοι τους, αυτοί οι ελεεινοί ριψάσπιδες, αν μπορούν, ας αντιληφθούν ότι η απάντηση στην ερώτηση  είναι: όχι! όχι! όχι!

   Η «τρομερή» αυτή Τουρκία, που κάθε μέρα φοβερίζει, με λόγια και απειλές (πολύ βολικά, γι’ αυτήν1) Ελλάδα και Έλληνες, ουδέποτε στους μοντέρνους καιρούς νίκησε έναν οργανωμένο και συμπαγή στρατό.

   Ουδέποτε! Και θα  νικήσει τον ελληνικό στρατό; Το σκέφτηκαν ποτέ οι Έλληνες που κατεβάζουν  τα πανταλόνια τους και τρέμουν μήπως γίνει πόλεμος και η Ελλάδα καταληφθεί απ’ τη Τουρκία; Οι Έλληνες που εγκληματικά προσπαθούν να πείσουν όλο τον λαό ότι είναι αδύνατον «να τα βάλουμε» με τη Τουρκία, σπέρνοντας εγκληματικά ανύπαρκτο φόβο και υποχωρητικότητα;

   Απ’ το 1974 και μετά όπου κι αν πήγε ο τουρκικός στρατός – αυτός ο τόσο δυνατός τουρκικός στρατός! – σε ποιους επιβλήθηκε;

  •    Στη Κύπρο: μιας μηδαμινής Εθνικής Φρουράς χωρίς όπλα, τανκ, αεροπλάνα. Αν βρισκόταν εκεί η ελληνική Μεραρχία, ούτε στο όνειρό τους δεν θα πατούσαν το πόδι τους εκεί: θα τους είχε πετάξει ζωντανούς στη θάλασσα.
  •    Στο Ιράκ: ενός κατακερματισμένου στρατιωτικού χώρου, διαλυμένου απ’ τους Αμερικανούς.
  •    Στη Συρία: σε μια απλή πολιτοφυλακή Κούρδων εξαντλημένων από χρόνια μαχών και νικών εναντίον του ISIS.  

   Κανέναν οργανωμένο στρατό δεν βρήκαν μπροστά τους, και πάλι όμως δυσκολεύτηκαν πολύ για να επιβληθούν, κι ακόμη όχι ολοκληρωτικά!

   Η «συνήθεια» των Τούρκων είναι να χτυπούν τους αδύναμους.

   Δεν έχουν ποτέ χτυπήσει έναν δυνατό – και ας έρθει κάποιος να μου πει πού έγινε κάτι τέτοιο και πότε, και δεν το αντιληφθήκαμε!

   Η Ελλάδα έχει έναν από τους καλύτερους οργανωμένους και προπαντός πειθαρχημένους στρατούς  στο κόσμο. Και την πιο δυνατό αεροπορία και ναυτικό.

   Ποτέ η Τουρκία δεν θα τολμήσει να μπλεχτεί σε έναν πόλεμο με την Ελλάδα γιατί ξέρει πάρα πολύ καλά πως στη θάλασσα και στους ουρανούς οι Τούρκοι δεν έχουν καμία δυνατότητα υπερίσχυσης, όσα όπλα κι αν έχουν.

  Όσο για τη στεριά, η ενδεχόμενη εντύπωση των Τούρκων πως, λόγω της αριθμητικής υπεροχής, έχουν κάποιες ελπίδες, μεγάλο λάθος γιατί το έδαφος, η στρατηγική των δυνάμεων ξηράς και η ελληνική  αεροπορία θα τους κάνουν κομμάτια.

   Σε αυτό το σημείο /όμως μια σημείωση επιβάλλεται: εάν η Ελλάδα κατόρθωνε να συνδεθεί με μια αληθινή στρατιωτική συμφωνία με το Ισραήλ, τότε οι δυο αεροπορίες τους θα γίνουν οι απόλυτοι κυρίαρχοι των ουρανών σε όλη τη κεντρική και ανατολική Μεσόγειο.

   Επομένως, ας πάψει μια για πάντα η από τώρα μειοδοτική ελληνική ελίτ τουρκόφιλων και ανθελλήνων να συνωμοτεί προσπαθώντας να σύρει την Ελλάδα σε ταπεινωτικές υποχωρήσεις και προδοτικούς συμβιβασμούς, εδαφικούς τραυματισμούς και κατακερματισμούς, πουλώντας στον Τούρκο κυριαρχία και δικαιώματα, επωφελούμενη από το ότι δεν υπάρχει (ακόμη) στη χώρα εκείνη η «δικαιοσύνη» που θα αναλάβει να την εξουδετερώσει πριν αυτή κατορθώσει να πείσει τους μη έχοντες δική τους βούληση κυβερνώντες να αυτοκτονήσουν την Ελλάδα.                       

   Και, επαναλαμβάνουμε, για άλλη μια φορά:  ζητάμε επιτακτικά όλοι αυτοί οι πασίγνωστοι καθηγητές με την εκτεταμένη ακαδημαϊκή και τηλεοπτική επιρροή τους, να συγκεντρωθούν σε μια μεγάλη ομάδα νουθεσίας και προβολής, να γίνουν το αντίπαλο δέος των γνωστών ιδρυμάτων, et sim., που έχουν παρεισφρήσει και στα κυβερνητικά στρώματα, και να παρέμβουν με δύναμη στη κυβερνητική πολιτική οδηγώντας την στα σωστά μονοπάτια του Ελληνισμού και στις σωστές αποφάσεις που θα αποτρέψουν – εμπλέκοντας ολόκληρο τον ελληνικό λαό μέτοχο 100% της ελληνικής αντίστασης –  οποιαδήποτε ξένη ενέργεια εντεταλμένη να πραγματώσει τα λόγια της Ψαρούδα-Μπενάκη.

   Και ακόμη μια φορά το λέμε, με αναφορά στα όσα παραθέσαμε για τη Τουρκία:

   αμέσως, το γρηγορότερο, κατεπειγόντως η ΑΟΖ με Κύπρο, μαζί με στρατιωτικά γυμνάσια ετοιμότητας στη περιοχή!

   ΑΟΖ ΜΕ ΚΥΠΡΟ!

Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

Ελληνιστής

 

 

YΓ.  Δεν ξέρω αν στη Τουρκία όλοι αυτοί οι Τούρκοι, που απειλούν και βρίζουν ως και με ανάρμοστες εκφράσεις την Ελλάδα, εμφανίζονται στο «γυαλί» τόσες φορές όσες στα φερέφωνα ελληνικά «κανάλια».

Υποψιάζομαι πως αυτός ο βομβαρδισμός μιας τουρκικής παρουσίας στην ελληνική τηλεόραση γίνεται εξεπίτηδες για να τρομοκρατηθεί ο απλός Έλληνας πολίτης και να φοβηθεί μήπως η Τουρκία κηρύξει πόλεμο στην Ελλάδα. και υποψιάζομαι επίσης πως όλη αυτή η ψυχολογική (αλλά και ψυχεδελική) επιχείρηση επηρεασμού των Ελλήνων πολιτών, υπό τον δήθεν μανδύα της «πληροφόρησης», αποσκοπεί οπωσδήποτε στο να δημιουργηθεί στην ελληνική κοινωνία και κατ’ επέκταση στον ελληνικό λαό ένα αίσθημα κατωτερότητας και υποταγής στην δήθεν υπερέχουσα, πανταχού παρούσα, αδύνατον να της ξεφύγεις και να αντιμετωπίσεις τουρκική στρατιωτική ισχύς.

Ουσιαστικά τα «κανάλια» εγκληματούν σε βάρος των Ελλήνων πολιτών (λαός) προσπαθώντας να του εμφυσήσουν  αισθήματα υποχωρητικότητας και εξευμενισμού του τουρκικού «θηρίου» (πόσες φορές διάβασα αυτή την ηλίθια λέξη σε άρθρα και γνωστών συγγραφέων!), ώστε «να μη μας κάνει κακό» και «να μπορέσουμε να ζήσουμε ήσυχα και ειρηνικά»!!

Υποθέτω πως κάποιοι θα πρέπει να επέμβουν ώστε να πάψει αυτή η εμφατική «πληροφόρηση τρόμου και φόβου» της τουρκικής αλαζονείας η οποία, έτσι όπως καθημερινά ενσταλάζεται στα μάτια και στ’ αυτιά, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την εθνική ψυχολογία του λαού, ειδικά των χαμηλότερων πολιτισμικών τάξεων, που είναι και εκείνοι που περισσότερο είναι «δεμένοι» στην «εικόνα» της TV, ενσπείροντας αίσθημα και πεποιθήσεις ανημποριάς και εγκατάλειψης.

Το τί λένε και κάνουν τα «κανάλια» πρέπει να ελέγχονται κάθε μέρα, αυστηρά. Σ τα λόγια, στις εικόνες και στις κρυφές ή φανερές προθέσεις. Όλα έχουν ένα όριο!

Βρισκόμαστε σε πόλεμο, μη το ξεχνάμε.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν

Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και την ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων. Η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Ινδό πρέσβη αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς η σύμπλευση Ελλάδας και Ινδίας αναπτύσσεται παράλληλα με τη στενή στρατιωτική συνεργασία Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Ελλάδα διευρύνει το αποτύπωμά της στον διεθνή γεωπολιτικό χάρτη, αναπτύσσοντας στρατηγικές σχέσεις με χώρες που μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και των θαλάσσιων οδών που συνδέουν την Ευρώπη με την Ασία. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συναντήθηκε με τον πρέσβη της Ινδίας στην Αθήνα, Ravi Shankar, με αντικείμενο τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης των διμερών αμυντικών σχέσεων και τις προκλήσεις στο περιφερειακό περιβάλλον ασφαλείας.

Η διπλωματική αυτή επαφή αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστεί σε συνδυασμό με τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει οι δύο χώρες τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα και η Ινδία δεν περιορίζονται πλέον σε διακηρύξεις καλών προθέσεων, αλλά έχουν ήδη αναπτύξει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, που περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή επιχειρησιακής τεχνογνωσίας και ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των αμυντικών τους βιομηχανιών.

Η συμφωνία Δένδια–Singh που άνοιξε τον δρόμο

Καθοριστικής σημασίας για την πορεία των ελληνοϊνδικών σχέσεων υπήρξε η επίσημη επίσκεψη του Νίκου Δένδια στο Νέο Δελχί, στις 9 Φεβρουαρίου 2026, και η συνάντησή του με τον Ινδό ομόλογό του Rajnath Singh.

Οι δύο υπουργοί υπέγραψαν Κοινή Δήλωση Προθέσεων για την ενίσχυση της διμερούς αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας, η οποία προβλέπει την επεξεργασία πενταετούς οδικού χάρτη. Παράλληλα, ανταλλάχθηκε το Πρόγραμμα Διμερούς Στρατιωτικής Συνεργασίας για το 2026.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία επιχειρεί να συνδέσει την ελληνική «Ατζέντα 2030» με την ινδική πολιτική αμυντικής αυτοδυναμίας «Aatmanirbhar Bharat», δημιουργώντας προϋποθέσεις για τη συνεργασία επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και αμυντικών οργανισμών.

Για την Αθήνα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη δυνατότητα πρόσβασης σε νέες τεχνολογίες και στην ανάπτυξη εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων. Αντίστοιχα, η Ινδία αποκτά έναν πρόσθετο εταίρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ, με στρατηγική γεωγραφική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τα ελληνικά F-16 στην Ινδία μέχρι τις ινδικές φρεγάτες στο Αιγαίο

Η ελληνοϊνδική στρατιωτική συνεργασία έχει αποκτήσει ήδη επιχειρησιακό περιεχόμενο.

Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2024, τέσσερα ελληνικά μαχητικά F-16 Block 52+ Advanced της 336 Μοίρας συμμετείχαν στη διεθνή αεροπορική άσκηση «Tarang Shakti 24», στην αεροπορική βάση Jodhpur της Ινδίας.

Η συγκεκριμένη αποστολή αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την Πολεμική Αεροπορία, καθώς ελληνικά μαχητικά επιχειρούσαν σε μία ιδιαίτερα απομακρυσμένη γεωγραφική περιοχή, αποκτώντας εμπειρία συνεργασίας με αεροπορικές δυνάμεις διαφορετικών επιχειρησιακών δογμάτων.

Ανάλογη σημασία είχε και η παρουσία ινδικών μαχητικών Su-30MKI στις ελληνικές ασκήσεις «ΗΝΙΟΧΟΣ», με την αεροπορική συνεργασία να δημιουργεί δυνατότητες ανταλλαγής τακτικών γνώσεων και εμπειρίας.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η ναυτική άσκηση που πραγματοποιήθηκε στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2025 στο Μυρτώο Πέλαγος και στο κεντρικό Αιγαίο.

Στην άσκηση συμμετείχαν η ελληνική φρεγάτα «Θεμιστοκλής», το υποβρύχιο «Πιπίνος», σκάφος ανορθόδοξου πολέμου της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών και η ινδική φρεγάτα INS Trikand.

Οι δύο πλευρές εκπαιδεύτηκαν σε αντικείμενα ανθυποβρυχιακού πολέμου, αντιμετώπισης αεροπορικών απειλών, επιχειρήσεων επιφανείας και ανταλλαγής επιχειρησιακής εικόνας.

Η παρουσία ινδικής πολεμικής μονάδας στο Αιγαίο αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική διάσταση. Καταδεικνύει τη δυνατότητα του Νέου Δελχί να αναπτύσσει στρατιωτική συνεργασία πέρα από τον Ινδικό Ωκεανό, σε μία περιοχή που αποτελεί κομβικό σημείο σύνδεσης της Ευρώπης με την Ασία.

Ο παράγοντας Τουρκία–Πακιστάν

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ελληνοϊνδικής προσέγγισης είναι η ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω από τις σχέσεις Τουρκίας και Πακιστάν.

Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ έχουν αναπτύξει στενή στρατιωτική συνεργασία, η οποία περιλαμβάνει εξοπλιστικά προγράμματα, αμυντική τεχνολογία και εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού.

Η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στη Νότια Ασία, ενώ το Πακιστάν αντιμετωπίζει την Ινδία ως τον βασικό στρατηγικό ανταγωνιστή του.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η προσέγγιση Ελλάδας και Ινδίας δημιουργεί ένα ενδιαφέρον πλέγμα γεωπολιτικών συγκλίσεων.

Για την Αθήνα, η Ινδία αποτελεί έναν εταίρο με σημαντικό στρατιωτικό, οικονομικό και διπλωματικό βάρος. Για το Νέο Δελχί, η Ελλάδα προσφέρει δυνατότητες συνεργασίας σε μία περιοχή όπου η Τουρκία επιχειρεί να διευρύνει την επιρροή της.

Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει δημιουργηθεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία εναντίον της Άγκυρας και του Ισλαμαμπάντ. Ωστόσο, η σύγκλιση των στρατηγικών συμφερόντων μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα στους τομείς της θαλάσσιας ασφάλειας, της αμυντικής τεχνολογίας και της διπλωματικής συνεργασίας.

Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα αποκτά περισσότερες επιλογές στις διεθνείς συνεργασίες της, ενώ η Ινδία ενισχύει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ελλάδα–Κύπρος–Ινδία: Μια συνεργασία με προοπτική στην Ανατολική Μεσόγειο

Στην εξίσωση της ελληνοϊνδικής προσέγγισης αποκτά ξεχωριστή θέση και η Κυπριακή Δημοκρατία.

Κατά την επίσκεψη του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στην Ινδία, στις 20–23 Μαΐου 2026, οι δύο χώρες αναβάθμισαν τις σχέσεις τους σε στρατηγική εταιρική σχέση και ανακοίνωσαν οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας για την περίοδο 2026–2031.

Οι συμφωνίες περιλαμβάνουν συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, την κυβερνοασφάλεια, τις αναδυόμενες τεχνολογίες και τη θαλάσσια ασφάλεια.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις για έναν ευρύτερο συντονισμό μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας, χωρίς να έχει συγκροτηθεί επίσημο τριμερές στρατιωτικό σχήμα.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), ο οποίος φιλοδοξεί να αναβαθμίσει τη συνδεσιμότητα μεταξύ ασιατικών και ευρωπαϊκών αγορών.

Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου μπορεί να τους προσφέρει ρόλο στη διαμόρφωση νέων εμπορικών και ενεργειακών διαδρομών. Σύμφωνα με δηλώσεις του Γάλλου ειδικού απεσταλμένου για τον IMEC, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος συγκαταλέγονται στις χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή στην πρωτοβουλία.

Η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, η προστασία των υποθαλάσσιων υποδομών και η ανάπτυξη ενεργειακών διασυνδέσεων δημιουργούν πρόσθετα πεδία σύγκλισης.

Drones, ηλεκτρονικός πόλεμος και αμυντική τεχνολογία

Η επόμενη φάση της ελληνοϊνδικής συνεργασίας αναμένεται να κριθεί σε μεγάλο βαθμό στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

Η Ινδία έχει επενδύσει στην εγχώρια ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικών συστημάτων και στρατιωτικών πλατφορμών.

Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιχειρεί να ενισχύσει τις δυνατότητες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισης drones, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, η τεχνητή νοημοσύνη και οι ναυτικές τεχνολογίες αποτελούν πιθανά πεδία συνεργασίας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα σύνδεσης ινδικών αμυντικών επιχειρήσεων με ελληνικές εταιρείες και ερευνητικούς οργανισμούς.

Πρόκειται, ωστόσο, για προοπτικές που μένει να αποκτήσουν συγκεκριμένο συμβατικό και παραγωγικό περιεχόμενο. Μέχρι στιγμής, η διμερής συμφωνία του Φεβρουαρίου συνιστά κυρίως το θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξη τέτοιων συνεργασιών.

Το στρατηγικό διακύβευμα για την Αθήνα

Η εμβάθυνση των σχέσεων με το Νέο Δελχί έχει ευρύτερη σημασία για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί επεκτείνονται από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδοειρηνικό, η Ελλάδα επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ευρύτερο δίκτυο συνεργασιών, πέρα από τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς και ατλαντικούς συμμάχους της.

Η Ινδία αποτελεί έναν σημαντικό συνομιλητή σε αυτή την προσπάθεια, καθώς διαθέτει αυξανόμενη διεθνή οικονομική επιρροή, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφάλεια των διεθνών εμπορικών οδών.

Η στενότερη συνεργασία δεν μεταβάλλει αυτομάτως τις στρατιωτικές ισορροπίες στο Αιγαίο ούτε συνεπάγεται ότι το Νέο Δελχί θα εμπλακεί σε ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση.

Δημιουργεί, όμως, πρόσθετες δυνατότητες διπλωματικής συνεννόησης, στρατιωτικής εκπαίδευσης και αμυντικής τεχνολογικής ανάπτυξης.

Από την άλλη πλευρά, η Ινδία αποκτά μεγαλύτερη πρόσβαση σε ένα κρίσιμο γεωγραφικό περιβάλλον, συνδέοντας σταδιακά τα στρατηγικά της συμφέροντα στον Ινδικό Ωκεανό με τις εξελίξεις στη Μεσόγειο.

Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι η μετατροπή αυτής της δυναμικής σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, οι συμφωνίες αμυντικής βιομηχανίας και η συνεργασία στην προστασία θαλάσσιων υποδομών θα αποτελέσουν τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογηθεί το πραγματικό βάθος των ελληνοϊνδικών σχέσεων.

Η συνάντηση Δένδια με τον Ινδό πρέσβη εντάσσεται, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, σε αυτή την προσπάθεια.

Από τα ελληνικά F-16 που πέταξαν στους ουρανούς της Ινδίας έως την παρουσία της φρεγάτας INS Trikand στο Αιγαίο, Αθήνα και Νέο Δελχί έχουν ήδη κάνει ουσιαστικά βήματα προσέγγισης.

Το ερώτημα είναι αν αυτή η σχέση θα εξελιχθεί σε έναν σταθερό άξονα αμυντικής και στρατηγικής συνεργασίας, με διάρκεια και συγκεκριμένο επιχειρησιακό αποτύπωμα.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.

Δημοσιεύτηκε

στις

Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.

«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»

Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.

Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.

Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.

«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.

Η κόκκινη γραμμή των Meteor

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.

Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.

Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:

«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».

Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:

Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;

«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»

Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.

Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.

Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο

Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.

Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.

«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.

Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.

Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.

Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.

Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.

Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:

«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».

Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.

Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ

Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:

  • πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
  • νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
  • υποστήριξη ελληνικών F-16,
  • υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
  • καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.

Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.

«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»

Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.

«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:

«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».

Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.

Drones και νέος τρόπος πολέμου

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.

«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.

Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης

Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.

Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.

Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:

«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».


 

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.

Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.

Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.

Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.

Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:

Σημείο Βόρειο πλάτος Ανατολικό μήκος
1 36°05,00΄ 28°44,00΄
2 36°02,40΄ 29°20,58΄
3 36°09,28΄ 29°29,82΄
4 36°08,50΄ 29°34,58΄
5 36°06,48΄ 29°37,77΄
6 35°03,00΄ 29°38,00΄
7 35°30,00΄ 28°10,00΄

Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Πώς ερμήνευσε η Τουρκία τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών από την Αθήνα;

Ο Ρούμπιο παρουσίασε την Αθήνα ως εταίρο που προσφέρει λύσεις στην άμυνα, την ενέργεια και τη διαχείριση των συνόρων

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Το τουρκοκαταριανό μάθημα του Ισραήλ! Τι γνώριζε η Άγκυρα πριν από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου

Η Άγκυρα παρείχε στη Χαμάς ασφαλές καταφύγιο, χρηματοοικονομικές υποδομές και πολιτική νομιμοποίηση, ενώ αντιτασσόταν σε μια περιφερειακή τάξη που απειλούσε...

Διεθνή12 ώρες πριν

Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα

Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

Για ένα Ελληνικό καινούριο κόσμο Μέγα!

Η Ελλάς μπορεί! Μπορεί να καταστεί πλανητική κομβική πολιτισμική και πολιτική δύναμη ειρήνης!

GEOPOLITICO14 ώρες πριν

Αλεξανδρούπολη: Το λιμάνι που αλλάζει τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής

Από τον Βόσπορο και τα Βαλκάνια έως την Ουκρανία, την ενέργεια και την Ινδία. Του Θεόδωρου Ατματζίδη.

Δημοφιλή