Άμυνα
Βαληνάκης: Σχέδιο αποτελεσματικής αποτροπής έναντι της Τουρκίας, όχι αναβολές αποφάσεων
Γιάννης Μανδαλίδης , CNN Greece
Χρειαζόμαστε μια νέα προσέγγιση έναντι των απειλών της Τουρκίας δηλώνει στο CNN Greece ο καθηγητής διεθνών σχέσεων Γιάννης Βαληνάκης, υφυπουργός Εξωτερικών επί κυβερνήσεων Κώστα Καραμανλή.
Κάνει λόγο για σχέδιο τετραπλασιασμού της Ελλάδας (από 130.000 τετρ.χλμ. σε 500.000), μέσω διαπραγματεύσεων οριοθέτησης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και λοιπών θαλασσίων ζωνών με όλους τους γείτονές μας, κάτι που αναλύει διεξοδικά και στο πρόσφατo βιβλίο του «Η Ελλάς των τεσσάρων θαλασσών». Ο ίδιος άλλωστε, από τη θέση του υφυπουργού, συμμετείχε στις αρχικές διαπραγματεύσεις με τη Λιβύη και την Αίγυπτο -υπό μυστικότητα για να μην προκαλέσει την αντίδραση της Τουρκίας- και έπαιξε έναν κομβικό ρόλο στο να φθάσουν αυτές σε ένα ώριμο σημείο. Έκτοτε ωστόσο και μέχρι την υπογραφή της συμφωνίας με την Ιταλία δεν «κυνηγήθηκε το θέμα όσο θα έπρεπε», ανοίγοντας τον δρόμο στις τουρκικές παρεμβάσεις.
«Η Ελλάδα είναι δυστυχώς ακόμη παγιδευμένη σε μια ξεπερασμένη στρατηγική με γενικόλογες θεωρητικές αναφορές στο Διεθνές Δίκαιο, τον διάλογο και τη Χάγη, σε αμφίβολης αποτελεσματικότητας συμμαχίες και στην αποτρεπτική μας ισχύ με βάση «αυστηρά μηνύματα υψηλού συμβολισμού» υποστηρίζει στη συνέντευξή του ο κ. Βαληνάκης, τονίζοντας ότι μαγική λύση με μια κίνηση και μέσα σε ένα βράδυ δεν υπάρχει.
Όπως αναφέρει, χρειάζεται να γίνουν πολλές κινήσεις -και μάλιστα γρήγορα- στη βάση ενός συνολικού σχεδίου που «θα παραγάγει αποτελεσματική αποτροπή, όχι επικοινωνία και αναβολές κρίσιμων αποφάσεων». Πιστεύει ωστόσο πως αν θα αποτραπεί ή όχι από τα σχέδιά της θα το αποφασίσει η ίδια η Άγκυρα, με βάση τους δικούς της υπολογισμούς, κάτι που δεν έχει συμβεί έως τώρα.
Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο ενός θερμού επεισοδίου με την Τουρκία, ο κ. Βαληνάκης απαντάει ότι «βαδίζουμε προς τα εκεί, αν και πιστεύω ότι τελικά θα αποφευχθεί». Αυτό, όμως, «δεν θα έπρεπε να μας καθησυχάζει, αντίθετα, χρειάζεται πολύπλευρη και ρεαλιστική προετοιμασία». Ο σχεδιασμός της Ελλάδας, σύμφωνα με τον ίδιο, πρέπει να στηρίζεται στο ότι θα τα καταφέρουμε μόνοι μας. Παρατηρεί ότι ο ελλληνικός λαός έχει συσσωρεύσει πολλή οργή για τις συνεχείς τουρκικές προκλήσεις και προσβολές, «αλλά ο έξυπνος σχεδιασμός πρέπει να υποτάξει την τυφλή οργή για να κερδηθεί η αναμέτρηση».
Σχολιάζοντας τις επαφές της ελληνικής διπλωματίας με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, υπό το πρίσμα της πρόσφατης υπογραφής ανάλογης συμφωνίας με την Ιταλία, ο καθηγητής Βαληνάκης εκφράζει φόβο ότι συμφωνία «δεν θα έρθει όσο η Τουρκία προσφέρει στην Αίγυπτο εμφανώς περισσότερα κι εμείς λιγότερα. Ούτε αν φοβούνται τα τουρκικά αντίποινα περισσότερο από τα δικά μας. Θέμα κοινής λογικής είναι στις διεθνείς διαπραγματεύσεις και φοβάμαι ότι καθυστερούμε στο να το καταλάβουμε»…
Στο σημείο αυτό αφήνει αιχμές κατά της «βολικής σχολής των ανένδοτων μαξιμαλιστών», όπως χαρακτηριστικά λέει, που εξακολουθεί να υπερισχύει, «αλλά περιμένω να δω τι θα έχουν να πουν αν μας προλάβει ξανά ο Ερντογάν».
Μία διεθνής συμφωνία, που πρακτικά αφορά θαλάσσια σύνορα, δεν γίνεται υπαγορεύοντας όλα όσα θέλεις στον γείτονά σου, παρατηρεί σολιάζοντας τη συμφωνία με την Ιταλία και προσθέτει: «Καταλάβαμε πιστεύω όλοι πια οι εχέφρονες σε αυτή τη χώρα, ότι αν επιμένεις σε μια 110% τέλεια συμφωνία το πιθανότερο είναι ότι δεν θα έρθει ποτέ και θα σε προλάβει ο ανταγωνιστής σου».
Αναλυτικά η συνέντευξη
Κύριε Βαληνάκη, οι εξελίξεις στα πεδία των μαχών στη Λιβύη αλλάζουν και τις ευρύτερες περιφερειακές ισορροπίες σε σχέση με την Τουρκία και καθιστούν πιο ευμετάβλητο το ήδη ρευστό διεθνές περιβάλλον στη Μεσόγειο. Ποιες πρωτοβουλίες πρέπει να πάρει η ελληνική διπλωματία;
Η Τουρκία θεωρεί ότι με την Αμερική ουσιαστικά απούσα από τη Μεσόγειο και την ΕΕ σε πρωτοφανή εξωτερική παράλυση και εσωτερικές διαφορές, έχουν ανοίξει «ευκαιρίες» για τις τολμηρές δυνάμεις, που δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν στρατιωτική βία, για να πετύχουν τους στόχους τους. Που δεν σκέφτονται δυτικά ή ευρωπαϊκά, δεν λογαριάζουν τα φέρετρα που θα γυρίσουν πίσω και που αψηφούν το «πολιτικά ορθό» της ειρηνικής διευθέτησης με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Θυμίζοντας τον Μουσολίνι και το mare nostrum, ο Ερντογάν προχωρά ακάθεκτος σε ωμές παραβιάσεις διεθνών κανόνων, πεπεισμένος ότι καμιά από τις μεγάλες δυνάμεις και κανένας διεθνής οργανισμός δεν πρόκειται να τον σταματήσει στρατιωτικά. Αδιαφορεί προκλητικά απέναντι σε φραστικές καταδίκες και αναιμικές κυρώσεις. Αυτά όλα θεωρεί ότι δίνουν στην Τουρκία ένα μεγάλο πλεονέκτημα και σφυροκοπεί τους πάντες με αλαζονικές δηλώσεις και απανωτές κινήσεις με βάση τη βία. Έτσι κινείται ταυτόχρονα σε τρία πολεμικά μέτωπα με συνδυασμό στρατιωτικών μέσων, που δημιουργούν νέα δεδομένα στα πεδία των μαχών, και διπλωματικών κινήσεων για να τα «νομιμοποιήσει».
Η Ελλάδα -έχω πει επανειλημμένα- είναι δυστυχώς ακόμη παγιδευμένη σε μιά ξεπερασμένη στρατηγική με γενικόλογες θεωρητικές αναφορές στο Διεθνές Δίκαιο, τον διάλογο και τη Χάγη, σε αμφίβολης αποτελεσματικότητας συμμαχίες, και στην αποτρεπτική μας ισχύ με βάση «αυστηρά μηνύματα υψηλού συμβολισμού».
Τι νομίζετε δηλαδή ότι πρέπει να γίνει;
Μαγική λύση με μιά κίνηση και μέσα σε ένα βράδυ δεν υπάρχει. Χρειάζεται να γίνουν πολλές κινήσεις και μάλιστα γρήγορα στη βάση ενός συνολικού σχεδίου. Για να εξουδετερωθεί ο επιθετικός καρχαρίας της Μεσογείου χρειάζεται να εγκλωβιστεί σε ένα ατσάλινο δίχτυ και κάθε τρύπα του να αντισταθεί στα σαγόνια του. Αυτό το σύνολο ουσιαστικών και καλοσχεδιασμένων κινήσεων πρέπει να παραγάγει αποτελεσματική αποτροπή, όχι επικοινωνία και αναβολές κρίσιμων αποφάσεων. Δυστυχώς το αν θα αποτραπεί ή όχι από τα σχέδιά της θα το αποφασίσει η ίδια η Τουρκία, με βάση τους δικούς της υπολογισμούς. Και μέχρι τώρα δεν είδα να έχει αποτραπεί από οποιοδήποτε εγχείρημα τόλμησε…Γι αυτό χρειαζόμαστε μια νέα προσέγγιση.
Πριν από μερικούς μήνες είχατε δηλώσει στο CNN Greece ότι «η Αίγυπτος είναι πλέον σήμερα, μετά τα όσα συνέβησαν τους τελευταίους μήνες, ο πιο σημαντικός στόχος που έχουμε μπροστά μας». Τι θα λέγατε τώρα, μετά τη συμφωνία με την Ιταλία και τις επαφές που έγιναν με την Αίγυπτο;
Η συμφωνία ήταν σημαντική επιτυχία και εθνικά αναγκαία. Βοηθά επίσης να κατανοήσουν επιτέλους κάποιοι σήμερα ότι μια διεθνής συμφωνία, που πρακτικά αφορά θαλάσσια σύνορα, δεν γίνεται υπαγορεύοντας όλα όσα θέλεις στον γείτονά σου. Και κυρίως, καταλάβαμε πιστεύω όλοι πια οι εχέφρονες σε αυτή τη χώρα ότι αν επιμένεις σε μιά 110% τέλεια συμφωνία το πιθανότερο είναι ότι δεν θα έρθει ποτέ και θα σε προλάβει ο ανταγωνιστής σου. Και τότε είναι πια πολύ αργά γιατί τα έχεις χάσει όλα. Έτσι έγινε με τη Λιβύη, προσεύχομαι καθημερινά να μην επαναληφθεί με την Αίγυπτο.
Η συμφωνία δεν φαίνεται όμως ακόμη κοντά, παρά τις προσπάθειες. Και φοβάμαι ότι δεν θα έρθει όσο η Τουρκία προσφέρει στην Αίγυπτο εμφανώς περισσότερα, κι εμείς λιγότερα. Ούτε αν φοβούνται τα τουρκικά αντίποινα περισσότερο από τα δικά μας. Θέμα κοινής λογικής είναι στις διεθνείς διαπραγματεύσεις και φοβάμαι ότι καθυστερούμε στο να το καταλάβουμε..
Η βολική σχολή των ανένδοτων μαξιμαλιστών εξακολουθεί να υπερισχύει, αλλά περιμένω να δω τι θα έχουν να πουν αν μας προλάβει ξανά ο Ερντογάν.
Πώς αξιολογείτε το ταξίδι του πρωθυπουργού στο Ισραήλ; Ποια στοιχεία του θεωρείτε σημαντικότερα;
Η στενή σχέση με το Ισραήλ είναι πολύ σημαντική και σωστά κινήθηκε ο πρωθυπουργός. Θυμίζω ότι σύμπλευση αυτή μας ήρθε ξαφνικά προ ετών «εξ ανατανακλάσεως», επειδή «τα χάλασαν» με την Τουρκία. Δεν ξέρω με πόση επιμονή και σε ποιο βάθος οι ελληνικές ηγεσίες διερεύνησαν τα όρια της ισραηλινής στρατιωτικής βοήθειας στο χειρότερο (αλλά συγκεκριμένο) σενάριο μιάς ελληνοτουρκικής σύρραξης. Μπορώ όμως δυστυχώς να φανταστώ ότι παρά την εκατέρωθεν καλή θέληση (που μάλιστα στο Ισραήλ μπορεί και να ελαττωθεί προσεχώς) η ισραηλινή στρατιωτική στήριξη θα είναι μικρότερη της αναμενόμενης.
Πιστεύετε ότι η Τουρκία θα στείλει ερευνητικά σκάφη νότια της Κρήτης; Ποια θα πρέπει να είναι η αντίδραση της ελληνικής πλευράς σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο;
Δεν έχω αμφιβολία ότι αυτό είναι το σχέδιο και η πρόθεση του Ερντογάν.
Και ειλικρινά, δεν θα ήθελα να δω ξανά την ελληνική αντίδραση στα ίχνη του παρελθόντος, δηλ. εγκλωβισμένη ανάμεσα στη στρατιωτική κλιμάκωση και τα «αυστηρά μηνύματα». Ούτε οι στρατιωτικές απειλές βοηθούν αν ο αντίπαλος δεν τις υπολογίζει, ούτε οι άσφαιρες καταδίκες της διεθνούς κοινότητας θα ανατρέψουν από μόνες τους τα νέα δεδομένα που τυχόν θα δημιουργηθούν.
Επί δεκαετίες βάζουμε κάθε φορά προϋποθέσεις για να πάμε σε διάλογο και τη Χάγη, και κάθε φορά τις ξεχνάμε μετά από πίεση ή ένα επεισόδιο, για να συρθούμε σε νέα συζήτηση περισσότερων «θεμάτων» από δυσμενέστερη θέση. Για αυτό υποστηρίζω την επείγουσα ανάγκη ενός νέου και «έξυπνου» σχεδιασμού. Αλλά δεν βλέπω νέες ιδέες.
Πόσο πιθανό θεωρείτε ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία;
Βαδίζουμε προς τα εκεί, αν και πιστεύω ότι τελικά θα αποφευχθεί. Αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να μας καθησυχάζει. Αντίθετα, χρειάζεται πολύπλευρη και ρεαλιστική προετοιμασία. Γιατί το ζητούμενο δεν είναι απλώς να το αποφύγουμε, αλλά να μην είμαστε πάλι εμείς στο τέλος που θα έχουμε χάσει διαπραγματευτικό έδαφος ή και περισσότερα.
Μετά τα επεισόδια στον Έβρο, διακρίνετε προσπάθεια της Τουρκίας να «γκριζάρει» και τα χερσαία σύνορα μετά το Αιγαίο;
Δύσκολο είναι στον Έβρο, αν και η Άγκυρα επιχειρεί παντού να βρει τρόπους να μας πιέσει. Έχει δημιουργήσει μιά μεγάλη φαρέτρα απειλών και όπλων και «ζυγίζει» τα όριά μας. Στον Έβρο υπέστη δεινή ήττα αλλά θα επανέλθει. Στόχος της είναι να ανατρέψει τη Συνθήκη της Λωζάννης και έχει ήδη επεκτείνει de facto τα σύνορά της με τρεις γείτονες.
Συμμερίζεστε την άποψη ότι σε περίπτωση στρατιωτικής κρίσης με την Τουρκία η Ελλάδα θα είναι μόνη. Ποιος ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γαλλίας και άλλων δυνάμεων που έχουν παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο;
Καλοδεχούμενη κάθε διεθνής στήριξη όταν είναι έμπρακτη στην ώρα της ανάγκης και ειλικρινής. Οι ΗΠΑ φαίνονται αιχμάλωτες ενός παρανοϊκού ηγέτη και η Ευρώπη σέρνεται σε μια εσωτερική παραζάλη. Η Ιταλία ανταγωνίζεται την Γαλλία για επιρροή στη Λιβύη και συμμαχεί ουσιαστικά με την Τουρκία, προτείνοντας μάλιστα να μεσολαβήσει -δηλ. με ίσες αποστάσεις!
Δυσάρεστο να βλέπει κανείς όλους, πλην Γαλλίας, να υποκρίνονται ότι δεν καταλαβαίνουν.
Για αυτό ο σχεδιασμός μας πρέπει να στηρίζεται στο ότι θα τα καταφέρουμε μόνοι μας. Το κάναμε και στο παρελθόν και ο ελληνικός λαός έχει συσσωρεύσει πολλή οργή για τις συνεχείς τουρκικές προκλήσεις και προσβολές. Αλλά ο έξυπνος σχεδιασμός πρέπει να υποτάξει την τυφλή οργή για να κερδηθεί η αναμέτρηση.
Σε τι αναφέρεται το νέο σας βιβλίο «Η Ελλάς των τεσσάρων θαλασσών» που κυκλοφόρησε πρόσφατα;
Ακριβώς στο σχέδιο τετραπλασιασμού της Ελλάδας (από 130.000 τετρ.χλμ. σε 500.000) μέσω διαπραγματεύσεων οριοθέτησης ΑΟΖ και λοιπών θαλασσίων ζωνών με όλους τους γείτονές μας. Ανατρέποντας δεκαετίες εθνικής αδράνειας για τις θαλάσσιες ζώνες, τις ξεκινήσαμε ως κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή με ιδιαίτερη επιμονή από το 2004, τις ολοκληρώσαμε με την Αλβανία το 2009, κι ήμασταν κοντά με τη Λιβύη και την Αίγυπτο, αλλά δυστυχώς στη συνέχεια δεν θεωρήθηκαν θέματα προτεραιότητας. Οι εμπειρογνώμονες φτάνουν συνήθως μέχρι ένα σημείο στις διαπραγματεύσεις κι από εκεί και πέρα αναλαμβάνουν οι πολιτικοί. Ζυγίζουν συνολικά το εθνικό συμφέρον και είτε πετούν βολικά την «καυτή πατάτα» στον επόμενο είτε «τέμνουν» και υπογράφουν γράφοντας ιστορία – όπως έγινε πχ με την Ιταλία για την υφαλοκρηπίδα το 1977 και πρόσφατα για την ΑΟΖ, ή με την Αλβανία το 2009.
Άμυνα
Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»
Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.
Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.
«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»
Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.
Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.
Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.
«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.
Η κόκκινη γραμμή των Meteor
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.
Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.
Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:
«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».
Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:
Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;
«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»
Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.
Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.
Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο
Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.
Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.
Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.
«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.
Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.
Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.
Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.
Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.
Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:
«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».
Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.
Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ
Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:
- πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
- νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
- υποστήριξη ελληνικών F-16,
- υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
- καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.
Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.
«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»
Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.
«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:
«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».
Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.
Drones και νέος τρόπος πολέμου
Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.
«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.
Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης
Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.
Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.
Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:
«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».
GEOPOLITICO
Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου
Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου
Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.
Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.
Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.
Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.
Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:
| Σημείο | Βόρειο πλάτος | Ανατολικό μήκος |
|---|---|---|
| 1 | 36°05,00΄ | 28°44,00΄ |
| 2 | 36°02,40΄ | 29°20,58΄ |
| 3 | 36°09,28΄ | 29°29,82΄ |
| 4 | 36°08,50΄ | 29°34,58΄ |
| 5 | 36°06,48΄ | 29°37,77΄ |
| 6 | 35°03,00΄ | 29°38,00΄ |
| 7 | 35°30,00΄ | 28°10,00΄ |
Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.
GEOPOLITICO
Καμπανάκι για Ελλάδα! Γαλλία και Τουρκία μπαίνουν σε νέα αμυντική εποχή
Ο Οδικός Χάρτης Άγκυρας–Παρισιού ανοίγει δρόμο για στενότερη στρατιωτική συνεργασία – SAMP/T και Meteor αλλάζουν τα δεδομένα και δημιουργούν ερωτήματα για τη στρατηγική σχέση Ελλάδας–Γαλλίας
Η υπογραφή Οδικού Χάρτη Αμυντικής Συνεργασίας ανάμεσα στην Τουρκία και τη Γαλλία δεν είναι μία τυπική διπλωματική κίνηση και ασφαλώς δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη από την Αθήνα.
Άγκυρα και Παρίσι συμφώνησαν να εμβαθύνουν τον στρατηγικό τους διάλογο, να αυξήσουν τις στρατιωτικές επαφές και να εξετάσουν νέα πεδία συνεργασίας. Η τουρκική πλευρά μιλά ήδη για μετάβαση από τα «θετικά μηνύματα» σε συγκεκριμένη αμυντική συνεργασία.
Για την Ελλάδα, όμως, το ζήτημα δεν είναι απλώς ότι η Γαλλία συνομιλεί με την Τουρκία. Το κρίσιμο είναι τι ακριβώς είναι διατεθειμένη να δώσει στο τουρκικό οπλοστάσιο και κατά πόσο αυτό μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Από τον στρατηγικό εταίρο της Ελλάδας στον εξοπλιστικό διάλογο με την Άγκυρα
Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή η Γαλλία δεν είναι για την Ελλάδα ένας απλός σύμμαχος στο ΝΑΤΟ.
Αθήνα και Παρίσι έχουν υπογράψει από το 2021 Στρατηγική Εταιρική Σχέση για την Άμυνα και την Ασφάλεια, η οποία περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας της μίας πλευράς. Η συμφωνία ανανεώθηκε τον Απρίλιο του 2026 για ακόμη πέντε χρόνια.
Πάνω σε αυτή τη σχέση οικοδομήθηκε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής αμυντικής στρατηγικής των τελευταίων ετών: Rafale, φρεγάτες FDI, κοινές ασκήσεις και στενός στρατηγικός διάλογος.
Τώρα, όμως, το Παρίσι ανοίγει ταυτόχρονα έναν θεσμοθετημένο δρόμο αμυντικής συνεργασίας και με την Άγκυρα.
Αυτό δεν ακυρώνει την ελληνογαλλική συμφωνία. Δημιουργεί, όμως, μια προφανή αντίφαση συμφερόντων, ιδίως εάν η νέα συνεργασία οδηγήσει στην ενίσχυση κρίσιμων τουρκικών στρατιωτικών δυνατοτήτων.
Το πρώτο καμπανάκι: SAMP/T
Το πιο σοβαρό ζήτημα αφορά το SAMP/T.
Η Τουρκία επιδιώκει εδώ και χρόνια την απόκτηση του γαλλοϊταλικού συστήματος αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς και, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η γαλλική αντίσταση σε μία τέτοια συμφωνία έχει υποχωρήσει σημαντικά. Οι συζητήσεις συνδέονται και με τον σχεδιαζόμενο τουρκικό ολοκληρωμένο θόλο αεράμυνας «Steel Dome».
Για την Ελλάδα, μία πιθανή τουρκική απόκτηση SAMP/T δεν είναι αδιάφορη.
Θα ενίσχυε σημαντικά την τουρκική αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα και θα δυσκόλευε τον επιχειρησιακό σχεδιασμό της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας σε περίπτωση κρίσης.
Ακόμη σημαντικότερο θα ήταν ένα ενδεχόμενο πλαίσιο συμπαραγωγής ή μεταφοράς τεχνολογίας, καθώς η Άγκυρα επιδιώκει σταθερά όχι μόνο την αγορά συστημάτων αλλά και την ενσωμάτωση ξένης τεχνογνωσίας στη δική της αμυντική βιομηχανία.
Σε αυτή την περίπτωση, το Παρίσι δεν θα πουλούσε απλώς ένα όπλο στην Τουρκία. Θα βοηθούσε στην ενίσχυση της μακροπρόθεσμης τουρκικής αμυντικής αυτονομίας.
Το δεύτερο καμπανάκι: Meteor
Ακόμη πιο άμεσα αφορά την Ελλάδα η πιθανότητα πρόσβασης της Τουρκίας στον πύραυλο Meteor.
Ο Meteor αποτελεί βασικό όπλο των ελληνικών Rafale και ένα από τα σημαντικότερα ποιοτικά πλεονεκτήματα της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στον αέρα.
Εάν η Τουρκία αποκτήσει το ίδιο βλήμα και καταφέρει να το ενσωματώσει σε νέα μαχητικά αεροσκάφη, ένα μέρος αυτού του ελληνικού πλεονεκτήματος περιορίζεται.
Δεν σημαίνει ότι εξισώνονται αυτομάτως οι δυνατότητες των δύο αεροποριών. Σημαίνει όμως ότι η Άγκυρα αποκτά πρόσβαση σε όπλο της ίδιας τεχνολογικής κατηγορίας, με μεγάλη ακτίνα εμπλοκής και ισχυρή δυνατότητα μάχης πέραν οπτικής επαφής.
Αυτό είναι στοιχείο που η Αθήνα δεν μπορεί να αντιμετωπίζει ως μια ακόμη εμπορική απόφαση της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας.
Η Γαλλία παίζει σε δύο ταμπλό
Η εικόνα είναι πλέον σαφής.
Η Γαλλία διατηρεί στρατηγική αμυντική σχέση με την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα επιδιώκει να αποκαταστήσει και να διευρύνει τη σχέση της με την Τουρκία.
Από τη γαλλική σκοπιά αυτό μπορεί να είναι απολύτως συμβατό: το Παρίσι επιδιώκει γεωπολιτική επιρροή, αμυντικές εξαγωγές και ισχυρή παρουσία στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας.
Για την Αθήνα όμως υπάρχει ένα πολύ απλό ερώτημα:
Μπορεί μία χώρα να αποτελεί στρατηγικό αμυντικό εταίρο της Ελλάδας και ταυτόχρονα να εξοπλίζει την Τουρκία με συστήματα που μεταβάλλουν την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο;
Η απάντηση δεν είναι νομική. Είναι στρατηγική.
Η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής παραμένει – αλλά δεν αρκεί από μόνη της
Η ελληνογαλλική συμφωνία είναι σαφής: σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας μίας από τις δύο χώρες προβλέπεται αμοιβαία βοήθεια και συνδρομή, ακόμη και με χρήση ένοπλης ισχύος.
Αυτό αποτελεί σημαντική στρατηγική δέσμευση.
Όμως η Ελλάδα δεν μπορεί να βασίζει ολόκληρη την αποτρεπτική της στρατηγική στην υπόθεση ότι ένας σύμμαχος θα παρέμβει σε μία μελλοντική κρίση.
Το ουσιαστικότερο είναι να μην επιτρέπεται στο μεταξύ η σταδιακή συρρίκνωση του ελληνικού ποιοτικού πλεονεκτήματος.
Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να εξεταστεί η γαλλοτουρκική συνεργασία.
Η Άγκυρα προσπαθεί να σπάσει την απομόνωση από τη Δύση
Η συμφωνία με το Παρίσι εντάσσεται και σε μια ευρύτερη τουρκική στρατηγική.
Η Τουρκία επιδιώκει να επανενταχθεί βαθύτερα στα δυτικά αμυντικά δίκτυα, χωρίς να εγκαταλείψει την αυτόνομη στρατηγική της.
Συνομιλεί με τις ΗΠΑ για F-35 και κυρώσεις CAATSA, με την Ευρώπη για Eurofighter, SAMP/T και Meteor και ταυτόχρονα αναπτύσσει τα δικά της drones, πυραύλους και συστήματα αεράμυνας.
Ο στόχος είναι προφανής: να αποκτήσει πρόσβαση στη δυτική τεχνολογία χωρίς να χάσει τη δυνατότητα να ασκεί ανεξάρτητη περιφερειακή πολιτική.
Η προσέγγιση με τη Γαλλία εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη στρατηγική.
Τι πρέπει να κρατήσει η Αθήνα
Η Ελλάδα δεν έχει λόγο να δραματοποιήσει μία συμφωνία της οποίας το ακριβές εξοπλιστικό περιεχόμενο δεν έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί.
Έχει όμως κάθε λόγο να ζητήσει καθαρές απαντήσεις.
Άλλο πράγμα ο στρατηγικός διάλογος Γαλλίας–Τουρκίας και άλλο η μεταφορά στην Άγκυρα συστημάτων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν απέναντι στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Το όριο βρίσκεται εκεί.
Για την Αθήνα το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν η Γαλλία θέλει καλές σχέσεις με την Τουρκία.
Είναι εάν αυτές οι σχέσεις θα χρηματοδοτηθούν και θα οικοδομηθούν πάνω στην ενίσχυση του τουρκικού στρατιωτικού πλεονεκτήματος απέναντι στην Ελλάδα.
Και ειδικά σε SAMP/T, Meteor και μεταφορά τεχνολογίας, η ελληνική κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να ζητήσει σαφείς εξηγήσεις από έναν εταίρο με τον οποίο έχει υπογράψει όχι μια απλή εμπορική συμφωνία, αλλά μια στρατηγική αμυντική εταιρική σχέση.
Γιατί οι στρατηγικές συμμαχίες δεν κρίνονται μόνο από τις υπογραφές.
Κρίνονται και από το ποιον εξοπλίζεις όταν τα συμφέροντα των συμμάχων σου συγκρούονται.
Καμπουρίδης: “Συμφωνία ενίσχυσης διαλόγου και προπαγάνδα”
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, στις 03 Οκτωβρίου υπεγράφη ο “Οδικός Χάρτης Αμυντικής Συνεργασίας” μεταξύ της Τουρκίας και της Γαλλίας….
Πρόκειται για μια Συμφωνία “ενίσχυσης του στρατιωτικού διαλόγου με απώτερο σκοπό το αμοιβαίο όφελος”…
Πρόκειται για μια Συμφωνία η οποία προήλθε μετά από την επίσκεψη μελών του Γαλλικού Κοινοβουλίου στην Τουρκία το 2025 για αναζήτηση κοινών τόπων συνεργασίας.
Τουρκικά ΜΜΕ σχολίασαν το θέμα με συγκρατημένη αισιοδοξία τονίζοντας ότι η Συμφωνία αυτή δεν αναφέρει πουθενά θέματα προμήθειας των πυραύλων meteor για τα τουρκικά Eurofighter, του Γαλλοιταλικου Αντιαεροπορικου – Αντιβαλλιστικου Συστήματος SAMP/T κλπ.
Αντιθέτως ελληνικοί κύκλοι υπερθεματισαν, υπερτονίζοντας τη σημασία αυτής της Συμφωνίας αναφέροντας ότι αυτή διεμβολιζει την Αμυντική Συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας και επιπλέον εμφανίζοντας τη γαλλική πλευρά να δίνει το πράσινο φως για τους πυραύλους meteor!!!!
Το αβάσιμο αυτού του ισχυρισμού φαίνεται και από το γεγονός ότι στις επιτροπές Τουρκίας και Γαλλίας οι οποίες υπέγραψαν τη Συμφωνία αυτή, δεν υπήρχαν αξιωματούχοι του τομέα Αμυντικής Βιομηχανίας των δύο χωρών!!!
Δεν υφίσταται τέτοιο θέμα και επιπλέον δεν υφίσταται και καμία πρόοδος στο θέμα της προμήθειας του Αντιβαλλιστικου – Αντιαεροπορικου Συστήματος SAMP-T στην Τουρκία αφού η Άγκυρα επιδιώκει απόκτηση τεχνολογίας και συμπαραγωγή, κάτι το οποίο δεν το συζητά η Γαλλοιταλικη πλευρά!!!
Σίγουρα μια τέτοια Συμφωνία Τουρκίας – Γαλλίας δεν είναι καλή εξέλιξη για τον Ελληνισμό όμως πρόκειται για ένα πλαίσιο έναρξης διαλόγου και τίποτα περισσότερο…
Η Τουρκία έχει πολλά ανοιχτά θέματα με τη Γαλλία και σύγκρουση συμφερόντων στο γεωπολιτικό πεδίο και ο διάλογος αυτός είναι καταδικασμένος να αποτύχει.!!!
Καλό είναι εμείς οι ίδιοι να μην “ρίχνουμε νερό στον μύλο” της τουρκικής προπαγάνδας!!!
Φαραντούρης: Ναυάγιο IMEC όπως EastMed; Η απάντηση της Κομισιόν
Προειδοποίηση για τον κίνδυνο να ναυαγήσει το πρότζεκτ εμπορικής σύνδεσης Ινδίας – Ευρώπης μέσω Ελλάδας (ΙΜΕC), απηύθυνε σήμερα απ’ το...
Μαυρίδης προς ΕΕ: Επιβολή κυρώσεων στον επιδρομέα αντί για “θετική ατζέντα”
Παρέμβαση του Ευρωβουλευτή Κώστα Μαυρίδη ενώπιον του Ραφαέλε Φίτο, Ειδικού Εκπροσώπου της Ευρ. Επιτροπής για το Κυπριακό και Εκτελεστικού Αντιπροέδρου...
Κεραυνοί Παυλόπουλου για Ρούμπιο: Ύμνοι στην Ελλάδα, σιωπή για casus belli και κατοχή της Κύπρου
Αιχμηρή κριτική του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας στον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών για την ομιλία του στην Πνύκα. Ο Προκόπης Παυλόπουλος...
«Ελευθερία» Λονδίνου: Ισχυρό μήνυμα Ρούμπιο για την Ελλάδα, τιμή στην Κυπριακή Ανεξαρτησία και δυναμική παρουσία της ομογένειας
Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ιστορικής ελληνικής εφημερίδας του Λονδίνου οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, η γεωστρατηγική σημασία της Κύπρου, η...
«Ρωμαίων Νόστος»: Ένα ταξίδι στις αλησμόνητες πατρίδες του Πόντου – Το νέο βιβλίο του Μιχάλη Αδαμίδη
Μια λογοτεχνική επιστροφή στις πατρογονικές εστίες, εκεί όπου οι μύθοι συναντούν την ιστορία και οι μνήμες των ξεριζωμένων Ελλήνων παραμένουν...
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας